Full text of "Histoire naturelle des Iles Canaries"

See other formats

Mr 
Ju 


HN 
Hs 
hr 


ñ 
{l 


n 
Hi 


à 
jus 


fr 


vi 


RH 
mn 
HU 
a 
| 


FEES : 
# 2 : : : à 
re 


4e 
RE 
Sn 


20 


re 


éd, 
NA 


tm 
à 

DER 

n 

à 

ti 


La 
CE 


1e 


rs RE 
EPA 


RE 
: CE 
a 


AE 
PRES NN à 3e 


BU TER RTE SN 


SEAT AUL 


PRESS 


RARE 


M RENE se à ï, F DNA 


+ x 
MALTE 


ARR 
A CHE 


EN ARUE 
À 


MEN 


RER 
PS tn 
CT 


REA E 


ou 


AL 


DORA ES 


À 
PNEU 


aa 

RSI à 

| ; PT 
EP UE. 


1 
Ar) 


FE 


, 


PAS 


sn Le 


D 


Cr 
DER 


. ATA NE LAS 


ROUTES 
où 
CERRn 


(Re 


RER Er D, o û o Ma = Ü De Es “ LORS 


Se 


RS PS EPS 


pe 
ÉD ENS A 
RES 
CAE 

AN TE 


FETES 


RCE TES 


se 
: ER RE ER 


MEN PESTE 
SOLE 


RES 


RSR 


ESS 
EE 


HISTOIRE NATURELLE 


DES 


ILES CANARIES, 


PAR 


MM. P. BARKER-WEBB ET SABIN BERTHELOT, 


Membres de plusieurs Académies et Éoctétés savantes; 


OUVRAGE PUBLIÉ SOUS LES AUSPICES 


Ye M, L Monustre de 7 Tnstruckion Publique. 


TOME TROISIÈME. 


Deuxième partie. 


PHYTOGRAPHIA CANARIENSIS. 
SECTIO III. 


A à 


PARIS. 5% 


BUREAUX : RUE PAVÉE-SAINT-ANDRÉ-DES-ARTS, té 


MDCCCXXXVI-L. 


HISTOIRE NATURELLE 


DES 


ILES CANARIES. 


4 


\ À ee 
l ! ; 


N 


+ à | l | 
TU 


FRER 


PARIS. — TYPOGRAPHIE PLON 


girard, 36. 


Ruc de Vau 


PHYTOGRAPHIA CANARIENSIS. 


CAMPANULACEZÆ. Barr. 


Campanulæ Adans. et Campanulaceæ Juss. pro parte. 


TRIB. I. CANARINEZÆ. Nos. 


Fructus baccatus , indehiscens. 


CANARINA. Lrnnx. 


Cazvyx turbinatus, tubo cum ovario connato, limbo supero 6-fdo. 
CoroLLA annuli perigyni margini inserta, campanæformis, apice 
6-loba. SrAmINA cum corollà inserta ejusque lacinüis alternantia, 
inclusa, recurva, basi dilatata, antheris liberis. OvarüM inferum, 
6-loculare, loculis laciniis calycinis oppositis, placentis ab axe cen- 
trali prodeuntibus, 2-laminaribus, ovulis horizontalibus, pluriseriatis. 
Srvzus inclusus, supernè hispidus. SriGmATA 6, brevia, in unicum cla- 
viformem conniventia, mox patentia, intüs papillata, extüs pilosa. : 


Frucrus baccatus, pulposus, globoso-pyriformis, 6-costatus , indehis- 


cens. SEMINA plurima, ovata, placentis incrassatis nidulantia. Perr- he 
SPERMUM Carnoso-Ccorneum. EMBRYO minimus, perispermo brevior, 
axilis, radiculà hilo conversà, cotyledonibus radiculà brevioribus. 
HerBa Canariensis, perennis, radice tuberosà , lactescente, caulibus 
annuis, elongatis, sarmentosis, floribus in dichotomiïis supremis vel 
ad apicem ramulorum summorum nascentibus, pedunculis solitariis, 
1-floris, nutantibus, corollis purpureo-aurantiacis vel lateritiis, 


111. — (3° SECT.) 1 fe 


he 


(2) 


CANARINA CAMPANULA. Lin. 


Campanula Canariensis Regia, s. Medium radice tuberosä, foliis sinuatis, cæsiüs, Atriplicis æmulis, 
ternis circà caülem ambientibus, flore amplo pendulo , colore flammeo rutilante. Pluken., Almag., 
pag. 76; Phytogr., tab. 276, fig. 1. 

Campanula Canariensis Atriplicis folio, tuberosä radice. Tournef., Inst., pag. 109. 

Campanula foliis hastatis dentatis, caule determinatè folioso. Linn., Hort. Clff., pag. 65, tab. 8. 

Campanula Canariensis. Linn., Sp. pl., vol. 1, pag. 238.— Hill, Hort. Kew., pag. 181. — P'eg. syst, 
vol, 8, tab. 8. | 

Canarina Campanula. Linn., Mant., pag. 225. — Lamck., Encycl., vol. 1, pag. 598; Il, tab. 259. 
— Hort. Kew., ed. 1, vol. 1, pag. 480. — Curt., Bot. mag., tab. 444. — Gaœrtn. fil., Carpol., pag. 163, 
tab. 211. — Lodd., Bot. cab., tab. 376. — Herb. de l’Amat., tab. 142. — Buch, Beschr. Can. Ins., 
pag. 146. — Alph. DC., Monogr., pag. 12h; Prodr., vol. 7, pag. 422, — Nob. in üt. Phyt., Can. Icon. 

Bicararo. Canariensium nec bicararo uti inscribitur apud cl. de Buch. 

Has. In sylvis, ad rupes umbrosos , et in convallibus madidis insularum Canariensium. 
Vulgatissima est in montibus Teneriffæ Boreæ Etesiæque conversis, legimus quoque in 
convalle de las Cuevas negras, in convalle Averni sive del Jnfierno aliisque oræ meri- 
dionalis , necnon in montosis propè oppidum Teror atque alibi in Canarià, et in insulà 
Palmà. Baccæ maturæ pulpà albidà farctæ parüum sapidæ sed cdules plebi puerisque, uti 
Gætulis olim Canariensibus , non ingratæ , ctiam in foro prostant. Hæc forsan fuere poma 
quibus ex Plinio abundabant omnes Fortunatæ , nisi arbuta fuisse cum celeb. Buchio cre- 
dibile , sed arbuta Romanis Maurisque Jubæ regis vulgaria, Cararina ignota et pro pomo 
parvo potius cui formà non dispar habenda : si quà in illo de insulis nostris paragrapho 
pars non parva pü0oc. Pabularis quoque ramique montibus deducti cibum caballis pecori- 


que luxuriosum præbent. 

Oss. Canarina ob fructum baccatum indehiscentem tribum à Wahlenbergieis distinctissimam. Campanulaceas cum 
Lobeliaceis arctiüs colligantem efficit. Nescio quo errore captus. capsulam apice dehiscere scripserit Gærtnerus 
filius. 

Descr. Ranix perennis, crassa, fusiformis vel demüm batatæformis, lacte scatens. CaurEs annuiï, herbacei, succu- 
lenti, erectiusculi, mox elongati sarmentosi ; teretes, striati, glaberrimi, cavi, ad folia incrassati, sæpè 2-3-pedales, 
rore glauco conspersi. FoziA opposita, rard ternata, hastata, tenuia, aquosa, basi sub-2-loba, cordata, irregulariter 
dentato-crenata, acuta , repanda, subhorizontalia, margine nervoso glanduloso-denticulato, nunc pollicaria 1/2 poll. 
lata, nunc 4-pollicaria et 1 poll. lata, glaberrima, nitida, suprà pallida, subtüs glaucescentia, venosa, venis prima- 
riis curvatim ascendentibus , secundariis reticulatim anastomosantibus, sæpè pulchrè purpureis. Perrot tenues, 
cylindracei , folio duplo breviores. RAMr novelli bini ad apicem merithalli cujusque è foliorum axillis prodeunt, 
summi dichotomi flore interposito. Fcores 1 4/2 poll. longi , 1 poll. lati, ad apicem ramulorum, vel ramorum sum- 
morum dichotomiis solitarii, pedunculati, pedunculis teretibus flore duplo triplo brevioribus, nutantibus. Caryx 


turbinatus, glaberrimus, tubo ovario connato, 6-nervio , nervis à laciniarum nervo medio descendentibus , laciniis 


(3) 


lineari-lanceolatis, integris vel obsoletè dentatis, 3-nerviis, acutissimis, erectiusculis dimidium corollæ æquantibus, 
demüm majoribus patentibus, basibus post anthesin in fructu persistentibus. CorozLa campanulata , apice-6-loba , 
lobis latè lanceolatis, acutis, aurantiaca vel lateritia, glaberrima, nervis rectiusculis venisque reticulatis purpureo- 
picta. Sramiwa 6, lobis corollinis alternantia , stylo duplo breviora, filamentis crassis in alabastro rectis, mox recur- 
vis, basi dilatatis, marginibus retrorsüm revolutis , antrorsim cum disco cava 5 nectarifera aquâ saccharatâ scaten- 
tia efformantibus , supernè attenuatis marginibus introrshm revolutis, antheris liberis , filamentis sublongioribus , 
erectis , oblongis, angustis, utrinque obtusiusculis , dorso ad basin insertis, longitrorstm ad latera dehiscentibus. 
Ovariux inferum, 6-loculare, loculis laciniis calycinis oppositis, ovulis plurimis,fplacentis Dr nanibus horizonta- 
liter funiculo brevissimo crasso affixis. Sryzus tubi corollini longitudine , columnaris , utrinque incrassatus, basi 
glaber, apice claviformis et ad dimidium usque pilis crispulis pilosus. Srrewara incipiente anthesi conniventia, mox 
repanda, crassa, 3-angularia, extùs pilosa, intüs papillôsa. Frucrus baccatus, carnosus, globosus, indehiscens, apice 
constrictus umbilicatus, calyce et corollà marcescentibus coronatus, 6-costatus, glaber, inter costas rugosus, 6-locu- 
laris. SewiNa placentis fimbriatis carnosis nidulantia , ovata, rufula, basi ad umbilicum nigro notata subatlenuala, 
apice obtusa, leviter nigrescentia, integumento coriaceo obsoletè scabro , cum perispermo arctè cohærente. PerI- 
SPERMUM amplum , carnoso-subcorneum. Eugryo minimus , axilis, pupæformis , perispermo 3-plo brevior. RAD1cuLA 


crassa, obtusa , hilo conversa. Corycevones radiculà brevicres, apice attenuatæ. 


TRIB. II. WAHLENBERGIEZÆ. 


Capsula apice supero dehiscens. 


WAHLENBERGIA. Scrap. 


CaLzvx ovatus vel turbinatus, tubo cum ovario connato, apice 
supero, 3-5-fido. CorozLA ad apicem tubi calycini inserta , campanu- 
lata vel tubulosa, apice vel ad medium usquè 3-5-fido. STamINA 3-5, 
fllamentis basi dilatatis, erectis vel recurvis, antheris liberis , oblongis 
vel ovatis. Ovarium 2-5-loculare, loculis ovariorum 5-locularium lobis 
calycinis oppositis. OvuLA plurima, placentis 2-lamimaribus ab axi 
protrusis affixa. STyLus inclusus,supernè pilosus. Sri&mATA 2-5, demüm 
patula , brevia. CapsuLA ovata vel oblongo-ovata , 2-5-locularis, apice 
supero valvis diruptis loculicidè dehiscens. SEmNA ovata , rard ellip- 
tica vel 3-quetra. PERISPERMUM carnosum. EMBRYO axilis. 

HerBÆ annuæ perennesque rar suffrutices hæmispherii præsertim 
australis cives, paucissimæ palæogææ. ForA alterna vel opposita, infe- 
riora subrosulata. Caules subnudi vel foliosi, erecti vel diffusi. FLores 
rosei, albi cœruleique, pedicellis per anthesin nutantibus, fructiferis 


erectis. 


(4) 


SEcTio I. AIKINIA. (AIRINIA Er LOBELIOIDES. Arrx. DC.) 


Flores 3-4-5-meri. Fructus 2-5-merus. Semina ovata. Herbæ Indicæ, Austro-Libycæ, atque 
Australasicæ, unica per insulas Canarienses et Maderenses, Africam borealem et Europæ 


fines attingit. An genus ? 


1. WAHLENBERGIA LOBELIOIDES. Azpx DC. 


W. annua, caule erecto , glabro vel basi hispidulo ; ramis strictis , foliosis vel subnudis ; 
foliis inferioribus lanceolatis ovatisve , in petiolum attenuatis , superioribus lanceolatis vel 
linearibus , omnibus sinuato-dentatis , glabris vel nervis et margine strigoso-hirtis , calycis 
glaberrimi tubo cylindraceo-ovato, ovato, vel exiguo globuloso, nervis sæpè evanescentibus, 
laciniis linearibus vel lanceolato-linearibus, acutis; corollà glabrà, infundibuliformi, demüum 
suprà basin constrictà et basi disciformi, tubo dentium calvcis longitudine vel duplo longiore; 
staminibus 3-5, basilatioribus,incumbentibus,antberisoblongis; seminibusovatis, nitentibus. 

a Gussonei major, folis latis, floribus 5-meris, corollà latiore albidà , capsulà elongatà , 
obovatà, 3-merà. 

Campanula nutabunda. Guss! in Ten., App. ad F1. nap. Prodr. quintä., pag. 8. — Plant. rar., pag. 94, 
tab. 18. — Morts !, Surp. sard., El, 1, pag. 30. 

Wahlenbergia nutabunda. 4/ph. DC., Monogr. Campan., pag. 151. — Bertol., F1. ü., vol. 2, pag. 524. 
— Prodr., vol. 7, pars 2, pag. 435. : 

B Linnæi, media, foliis angustioribus, floribus 3-5-meris , corollà longiore , tubulosà, 
roseà, capsulà cylindraceo-ovatà, 2-3-loculari. 

Campanula lobelioides. rs Suppl., pag. 140. — Hort. Kew., ed. 1, vol. 1, pag. 219. — Buch Phys. 
Beschr. Can. Ins., pag. 146. 

Roella cernua. Brouss., Cat. hort. Monsp., pag. 49. 

Lobelia Broussonetia. Bory, Iles Fort,, pag. 330. 
Campanula parviflora. Salisb., Prodr., pag. 196. | 
Wahlenbergia pendula. Schrad., Cat. hort, Gott., 1814, pag. 3. — Diss. de Blumenb., pag. 38. 

Wahlenbergia lobelioides, 4/ph. DC., Monogr. Camp., pag. 157, tab. 7. — Prodr., vol. 7, pars 2, 
pag. 440. 

7 macilenta , minor, foliis linearibus, floribus 3-meris, corollà roseà , capsulà breviter 
ovalà vel globulosà , 2-merà. 

Has, Surgunt varietates omnes inter saxeta et glaream ad torrentium ostia et in rupes- 
tribus humidiusculis regionis inferioris insularum omnium Canariensium. Legimus etiam 
hanc plantam in monte Peñitas de Chache insulæ Lancerottæ , ubi formam habuit Gus- 


soneanam. 


(5) 


Disrrts. cor. Ab insulis nostris et à Maderä in Lusitaniam ( Æerb. nostrum !), in 
Calabriam { Gussone!), et in Sardiniam ( Moris!) protruditur. Inter tantas quoque Africæ 


australiores species credibile est latere. 

Oss. Aikinia, Alph. DC. seu genus sil seu sectio, valdè concinna est et ex integro servanda. Species nostra mirè 
mutabilis nullo prorsüs charactere à Wahlenbergiä nutabundä dirimitur. Specimina plura Canariensia in Teneriffä 
lecta omnind eadem sunt ac Gussoneana quæ ab ipso clarissimo inventore habuimus. Per mille formas alias for- 


mam speciei acceptam et varietatis nostræ pusillæ sitibundæ soli naturâ et aeris indole coacta induit. 


TRIB. TITI CAMPANULEZÆ. 


Capsula latere dehiscens. 


SPECULARIA. Heïsr. 


Cazyx tubo prismatico vel infundibuliformi, limbo supero 5-fido. 
COROLLA tubi calycini apici inserta, campanulato-rotata, apice 5-loba. 
STAMINA 5, cum corollà inserta, filamentis linearibus brevibus, erectis, 
vel elongatis recurvis, antheris oblongis, liberis, 2-locularibus, loculis 
longitudinaliter antrorsùm dehiscentibus. Ovariun inferum, phylli- 
diis rotundato-incurvis 3-2-loculare., OvurA plurima, placentüs filifor- 
mibus per axim decurrentibus affixis. Srvzus inclusus, ultrà medium 
pilosus. STIGMATA 3, filiformia. CapsuLa elongata, prismatica, vel ven- 
tricoso-prismatica, polysperma, 3-2-locularis, valvis sursûm revolutis 
sub apice vel medio loculicidè dehiscens. SEmINA ovato-lenticularia vel 
lenticularia, nitidissima vel puncticulata. EmBryo perispermo corneo- 
carnoso axilis, oblongo-ovatus, radiculà crassà, cotyledonibus bre- 
vissimis. 

HerBÆ annuæ, erectiusculæ vel diffusæ , orarum maris Mediterranei 
præsertim incolæ, una per Europam temperatam, unica per orbis 
totius novi regiones sparsa. FortA radicalia subrosulata, caulina 
alterna. FLores solitari, vel bini, axillares, vel ad apicem ramorum 
terminales, cœrulei vel subrosei. 


(6) 


APENULZA. NEGx. 


Calycis tubus prismaticus. Filamenta brevia, erecta. Ovarium 3-loculare. Capsula elongata, 


prismatica. Semina ovato-lenticularia. Species palæogææ. 


HESPEROCODON. (DYSMICODON. Enpx.) 


Calycis tubus infundibuliformis. Filamenta elongata, recurva. Ovarium 2-3-loculare. 


Capsula brevis ventricoso-prismatica. Semina lenticularia. Species neogæa. 
SecTio IL  APENULZA. NEecx. 


1. SPECULARIA FALCATA. Azpx DC. 


S. caule robusto , erectiusculo , ramoso , basi sæpè scabro ; foliis ovatis lanceolatisque, 
crenatis, ciliatis; floribus parvis 1-3 axillaribus, superioribus subspicatis; calycis tubo 
elongato , laciniis longissimis , lanceolato-linearibus , acutis , falcato-reflexis , calycis tubo 
fructifero 2-plo brevioribus. 

Flores pallidè cæruleï. 

Campanula arvensis flore minimo , capsulà grandi. Buxb., Cent. 4, pag. 24, tab. 38. 


Prismatocarpus falcatus. Ten., Prodr., pag. 16. — F1. nap., vol. 1 , pag. 77, tab. 20. 
Campanula falcata. Roem. et Schult,, Syst., vol. 5, pag. 154. — Guss., Pl. rar., pag. 96. — F1 sic., 


Prodr., vol. 1, pag. 27. — Suppl. 1, pag. 56. 
Specularia falcata. 4/ph. DC., Monogr. Camp., pag. 345. — Bertol., F1. üt., vol. 2, pag. 523. 


Prismatocarpus scaber. Lowe, Nop. FI, mad., pag. 16. 
Has. Hanc speciem in insulà Canarià invenit cl. Despréaux. 


Disrris. GEoc. Occurrit hüc illüc ad .utramque oram maris Mediterranei præsertin 


magis occidentalis. - 


2. SPECULARIA HYBRIDA. Arrn DC. 


S. caule erecto, subramoso, scabro ; foliis ovatis, obtusiusculis, sinuato-crenatis ; floribus 
subterminalibus ; calycis tubo elongato, apice constricto , lobis ovato-lanceolatis erectis 
fructu 3-pld brevioribus ; corollà parvä, laciniis ovatis, acutis. 

Flores rosei vel cœruleo-rosei. 

Speculum Veneris minus. Johnst., Ger. herb., pag. 439. — Park., Theair., pag. 1331. 

Campanula arvensis erecta, sive speculum Veneris. Moris., Hist., sect. 5, tab. 2, fig. 2. 


Campanula hybrida, Linn., Sp. pl., vol. 1, pag. 239. — Engl. bol., tab. 375. 
Prismatocarpus hybridus. L'Hérit., Sert, angl., pag. 2. — DC., F1. fr., vol. 3, pag. 709. —- Ten., FL 


nap., vol, 1, pag. 77. 


HAB. Crescit hæc species in arvis Canariæ et Tencriffæ. 
Distrr8. GEoG. Accola est peripherii totius maris Mediterranei undè per Gallas sparsa 
55 in Britannià latitudinis gradum (f'atson) attingit ,et ultra 52 in Germanià (Koch) 


scandit. 


CAMPANULA. Lan. 


Cazvx tubo cum ovario connato ovato vel rotundato, limbo supero 
5-fido, marginibus planis vel lobis ad sinus appendiculatis. CoRoLLA 
ad apicem tubi calycini inserta, campanulata, 5-loba, lobis brevibus, 
ovatis, acutis. STAMINA 5, cum corollà inserta, filamentis basi dilatatis 
suprà ovarium incumbentibus, antheris elongatis, liberis,. Ovarium 
3-5-loculare , loculis lobis calycïnis oppositis. Ovuza plurima placentis 
ab axe centrali magis minüsve protrusis affixa. Sryzus inclusus, pilis 
deciduis pilosus. SricmATA 3-5, linearia, mox revoluta. CarsurA 3-5- 
locularis, ovata vel turbinata, loculis valvis sursûm reversis loculicidè 
propè basim vel ad apicem dehiscentibus. SEmNA plurima, minima, 
plano-elliptica, vel ovata nitida. PErisPERMUM carnosum, EmBryo axilis. 

HERB4 perennes vel annuæ hemisphærit borealis. FoLrA radicalia 
lata subrosulata, superiora sæpè angustiora , alterna, rard opposita. 
FLoREs axillares spicati vel fasciculati, aut terminales glomerati thyr- 
soidei vel paniculati, cœrulei vel albi. 


Secrio IL MEDIUM. Towurer. A. DC. 


Calycis sinus appendiculati. Capsula basi dehiscens. 


1. CAMPANULA DICHOTOMA. Lin. 


G. strigosa , caule erecto, 2-tomo; foliis ovato-lanceolatis , sessilibus , margine irregula- 
riter crenato-dentatis; floribus ad apicem ramorum axillaribus sessilibus , vel terminalibus 
pedunculatis ; calycis tubo turbinato , laciniis basi lanceolatis, apice acutis, appendiculis 
ovatis, acutis vel obtusiusculis, patulis vel subadpressis; corollà campanulato-tubulosà , 
basi dilatatà , calycis laciniis sublongiore , pubescente vel subglabrâ ; staminibus glaberri- 


mis , filamentis basi 3-angularibus , versus apicem attenuatis , subulatis ; stylo brevissimé 


de) 
pubescente ; capsulà depressä subrotundatà ; seminibus ovatis, utrinqué attenuatis , succi- 
neis, nitidissimis. 

Campanula hirsuta Ocimi folio caulem ambiente, flore pendulo. Bocc., Ic. et Descr., pag. 84, — Mo= 
ris, vol. 1, sect. 5, tab. 3, fig. 26, à Boccone mutuata. 

Viola mariana minor, cærulea folio subrotundo, calyce corniculato. Barrel., Ic., 759. 

Campanula dichotoma. Linn., Sp. pl., vol. 1, pag. 237. — Jacq., Collect., vol. 5, pag. 36, tab. 12. — 
FI. græc., tab. 211.— Reichb., Cent., 5, tab. 441. — Sweet, Brit. flow. gard., tab. 280. — Bert,, F1. it, 
vol. 2, pag. 508. 

Campanula mollis £. ill, Sp. pl., vol. 1, pag. 910. 

Campanula afra. Car. , Anal, de cienc. nat., vol. 3, pag. 21. 

Campanula decipiens. Roem. et Schult., Syst., vol. 5, pag. 142. 

Campanula dichotoma & et 8. 4/ph. DC., Monogr. Camp., pag. 236. — Prodr., vol. 7, pars 2, 
pag. 462. 

Has. Legimus semel tantüm hanc speciem in rupibus siccissimis propè Sanctam Cru- 
cem Teneriffæ. 

DisrriB. GEOG. Herba est regionum calidiorum mari interno conterminarum quæ in 
Italià (Schousw,) ad 42 ferè gradum latitudinis borealis scandit, nec Galliarum littora 
attingit. In Asià interiore usquè in Mesopotamiam (Auch. ex Alph. DC.) protenditur. 

Oss. Ambarum clariss. Candollei filii varietatum solà eädemque statione lectæ plantæ nostræ characteres præ se 


ferunt. Specimina ltalica et Fontanesii Africana minora sunt et strigosiora, unde C. strigosam Russel quodam-modo 


referunt , quæ autem laciniis calycinis longè acuminatis à nosträ solo aspectu facillimè discernitur. 


SecrTio Il ÉUCODON. A. DC. 


Sinus calycis nudi. 


DIVISIO I ERINUS. 


Herba annua. Rami 2-tomi. Folia opposita vel alterna. Flores in dichotomüis sessiles vel folio oppositi. 


Lobi calycini stellato-patuli. Capsula complanato-turbinata, basi poris binis dehiscens ! 


2. CAMPANULA ERINUS. Linn. 


C. breviter hispida , caule erecto vel divaricato ; ramis flexuosis ; foliis ovatis et ovato- 
oblongis , sessilibus , inferioribus breviter petiolats ; pedunculis filiformibus , nutantibus : 
lobis calycinis 3-angularibus ; corollà minimà ; filamentis basi latis. 

Erinos. Cæsalp., De plant., pag. 386 , non Diosc. 

Erinus. Column. ourofac., App., pag. 81. 

Erinos Fabii Columnæ minor. Bauh., Hist., vol, 2, pag. 799. 


Alsine oblongo folio serrato, flore cæruleo. Ejusd., Hist., vol. 8, pag. 367. 


(9) 

Rapunculus minor foliis incisis G. B. P. Erinisive Rapunculi minimum Genus Col. Horis., Hist., 
sect. 5, tab. 7, fig. 25. | 

Campanula Erinus. Linr., Sp. pl., vol. 1, pag. 240. — F1. græc., tab. 214. — Alph. DC., Monogr. 
Camp., pag. 295. — Prodr., vol. 7, pars 9, pag. 473. 

Roucela Erinus. Dumort., Comment. bot., pag. 14, ex cl. Alph. DC. 

Erinia Campanula. Noul., FI, du bass. sous-pyrén., pag. 407. 

Has. In rupestribus siccis regionis inferioris insularum Canariensium haud infrequens. 

Disrris. GeoG. Cives est oræ utriusquè vasti crateris maris Mediterranei undè in medias 


icrras quandoque protruditur. (Boreau, FT, du centre, vol. u, pag. 291.) 


ur. (3° SECT.) TD " 


( 10 ) 


ERICACEZÆ. Lio. 


TRIB. I. ARBUTEZÆ. DC. 
ARBUÜTUS. Tourxver. 


Cazyx 5-partitus. CoroLLA sub disco hypogyno inserta, globosa vel 
oyato-globosa, apice constricta, limbo brevi, 5-fido, reflexo. STAMINA 10, 
inclusa , imo corollæ tubo inserta. ANTHERÆ in præfloratione erectæ, 
basi affixæ, thecis basi biporosis ibique dorso appendiculato-aristatis, 
demüm per anthesin reversæ. OvarIüM disco hypogyno impositum 
vel immersum, 5-loculare, loculis multi-ovulatis. Ovuza à placenlis 
apici columnæ brevis axilis affixis et stylo nervis connexis, pendula. 
STYLUS simplex stigmate capitato. Bacca globosa , granulato-tubercu- 
lata, 5-locularis. SEMINA plurima, placentis immersa carnosis ab apice 
columnæ ceniralis solutis et styli nervis pendulis, testà crustaceà. 
PERISPERMUM carnosum , oleaginosum, testæ adnatum. EmBrvo rectus, 
axilis. RADiCuLA hilo conversa. COTYLEDONES plane. 

ARBUSCULÆ vel frutices hæmispherti borealis sempervirentes, litto- 
rum scilicet crateris Mediterranei, Fortunatarum et Americæ extrà 
tropicum Cancri. Forra alterna, petiolata , coriacea. FLoRES racemosi, 
racemis terminalibus, corollis albis vel roseis. 


1. ARBUTUS CANARIENSIS. VeriLL. 


À. arborescens, cortice lævi, ferrugineo, foliis elongato-lanceolatis, acuminatis, glabris, 
serratis, basi attenuatis, petiolis fulvis, junioribus hirtis ; paniculis erectiusculis, subfoliosis, 
laxis, glanduloso-hispidis, floribus remotiusculis, bracteis elongatis; corollà rotundato- 
ovatà ; aristis crassiusculis antheris duplo brevioribus ; baccà verrucosà , magnà , succosà , 


aurantiacà. 


(11 ) 


Arbutus serratis foliis Canarina, cortice circumrupto, sive duodecies anni spatio, corticem abjiciens, 
ex insulà Teneriffà nobis est allata. Pluk., Almag., pag. 49. 

Arbutus procera. Soland., mss, in herb. Banks. 

Arbutus Canariensis. Veil. ir Duham. arbr., ed. alt., vol, 1, pag. 80, — Poir., Encycl. suppl. , vol. 1; 
pag. 419.— Sims, Bot. mag., tab. 1577. 


Arbutus callicarpos. Brouss!, Cat. Hort. Monsp., 1805, pag. 6. — Buch, Phys. Beschr. Can. Ins., 
pag. 146 et 180. 


Madroño. Canariensium. 
Has. Occurrit hæc arbor in sylvis Palmæ Canariæ et Teneriffæ ubi ad latus meridio- 
uale insulæ in convalle del Agua supra Arafo copiosa est. 


Disrris. GEoGR. Species est omninô Canariensis. 

Ozs. Arbor est 20-pedalis et ultrà, facie Unedonis, cortice autem deciduo. Lignum præbet durum pulchrè roseum, 
sed color evanescit. Flores majores sunt quàm in Unedone, roseæ vel in umbrosis roseo-virescentes. Est quoque 
imprimis callicarpa, baccæ enim conspicuè aurantiacæ 1 1/2 pollices diametro metiuntur, suaviores quoque et ma- 
gis pulposæ sunt quàm in specie Europæà. Rejiciendum autem nomen, jam enim ab anno 1801 novæ Duhamelii 
arborum editionis pars prior prodierat. É fructu liquorem in cerevisiæ vel vini speciem concoquebant Gætuli Cana- 
rienses; saccharo conditum comedunt coloni Hispani ex Masson. Hæc quoque poma forsan fuere Fortunatarum de 
quibus apud Plinium (lib. 6, cap. 57) mentio facta est. Mense novembre anni 1828 florentem hanc speciem fructus- 
-que maluros gerentem invenimus. 

Semina sat numerosa in placentis pulposis abscondita sunt, ovato-5-quetra, basi ad hilum acuta, fibroso-cartila- 
ginea. Perispermum crassum oleo scatit. Radicula leviter incurva, cotyledonibus longior. Cotyledones oblongo- 


obovatæ vel rotundato-ovatæ obtusiusculæ. 


TRIB. II. ANDROMEDEZÆ. DC. 


CLETHRA Growov. Linw. 


CaLvx 5partitus, persistens. CoroLLA hypogyna, profundè 5-fida, 
laciniüis erectis demüm secedentibus, deciduis. STAMINA 10, filamentis 
filiformibus , inclusa vel exserta. ANTHER#Æ in præfloratione erectæ, 
introrsæ , basi sagittatæ vel cordatæ, mox per anthesin reflexæ, poris 
muticis dehiscentes. Ovariun sessile, 3-loculare , loculis multiovulatis. 
Ovura plurima in quoque loculo placentæ globosæ vel angulatæ ab 
apice colaumnæ centralis pendulæ aflixa, sessilia. Sryzus fliformis, 
apice 3-fdus, laciniis recurvis. STIGMATA 3, capitata, CAPSULA pyrami- 
dalis vel depressa, 3-locularis, loculicidè dehiscens. SEMINA plurima, 
ovato-angulata testà fungosà vel plana alà fangosà marginata. Perr- 


(12) 
SPERMUM carnosum, cum tesià coalitum. EmBrvo axilis cylindraceus 
vel minimus ovatus. RaDnicuLA hilo conversa. 
Frurices vel arbores Americanæ, unica Floræ Atlantico-Canarien- 
sis. FozrA alterna , decidua vel perennantia. FLorEs in racemos brac- 


teatos digesti albi vel subroset. 

Os. Nescio quâ hallucinatione deceptus placentas Clethræ alnifoliæ basi adnatas esse scribit celeb. Gærtnerus 
(vol. 1, pag. 302), cujus errationem secuti sunt botanici plurimi, inter quos jam nuperrimè (nec tam vasti molimi- 
nis opere omnia per se vidisse licuit) enumerandus etiam doctissimus ac clariss. Endlicherus. Ex examine autem 
trium sectionis Euclethræ DC. specierum alnifoliæ tomentosæ, atque acuminatæ , erràsse Gærtnerum et placentas ab 
apice columnæ centralis dependere vidi, eandemque placentationem in speciebus 8 sect. Tini (Cuellariæ Ruiz et 
Pav.) observavi. Ritè viri seduli Ruiz et Pavon Cuellariæ « receptacula (placentas) brevi columnæ adnata » (in 
Prodromo Flor. Per. et Chil., pag- 59) scripserunt; sed hoc, quôd tab. 10, fige. 8 et 9 tam rudes sunt atque ambi- 


guæ botanicos omnes recentiores effugerat. 


Sgcrio IL ZINUS. Lin. — CUELLARIA. Ruiz ET Pay. 


Folia perennantia. Genitalia inclusa. Antheræ basi cordatæ. — Species austro-Americanæ 


unica Maderensis. 


1. CLETHRA ARBOREA. HorT. KEw. 


C. frutex, foliis lanceolatis, glabris, apicem versüs serratis, penninerviis, basi attenuaiis, 
longiüs petiolatis ; racemis terminalibus, paniculatis, tomentosis; calycis lacinïis ovatis 
P 2 ? ? o] ? 
obtusis, pubescentibus , subciliatis , corollæ oblongis, glabris, apice obtusissimis, eroso- 
2 2 ? ? ? ? 
denticulatis, subemarginatis, calyce 3-pld longioribus, basi inter se vix ac ne vix cohæren- 
2 ? 4, O ? 
tibus ; staminibus imâ basi cum petalis connexis, filamentis complanatis , apice filiformi- 
bus, antheris basi cordatis, apice acutissimis ; ovario ovato, hirsuto, stylo demüum elongato, 
profundè 3-fido ; seminibus complanatis, alatis. 
Clethra arborea. Hori. Kew., ed. 1, vol. 2, pag. 73. — Vent., Jard. Malm., tab. 40. — Sims, Bot. 


mag., tab. 1057. — Buch, Phys. Beschr. Can. Ins., pagg. 146 et 175. — Loud. Arb. brit,, fig. 930. — 
DC., Prodr., vol. 7, sect. 2, pag. 589. 


Has. Pulchram hanc arbusculam , nobis nullibi obviam in convalle de Vuestra Señora 
de Gracia sub oppido Laguna invenerunt cell. de Buch et Chr. Smith. Sumpta est 
descriptio à speciminibus quæ anno 1828 in Maderà legi. 

Disrris. Gcoc. Hæc species generis Americani prodromus in Maderæ convallium rupes- 


tribus satis communis est. 


\ 


(13) 


TRIB. III ERICEÆ. DC. 


ERICA. Lrinw. 


CaLvx æqualis vel imbricatus, 4-partitus vel rariüs 4-fidus. COROLLA 
hypogyna, tubulosa, hypocrateriformis urceolata campanulata vel 
globosa, limbo brevi, rarids maximo, 4-fido, connivente, erecto, 
patente vel revoluto. STAMINA 8, rariüs 6-7, disco hypogyno glanduloso 
inserta, FILAMENTA libera, rariüs submonadelpha. ANTHER#& inclusæ 
vel exsertæ, terminales, ad insertionem filamenti appendicibus 2 
aristalæ vel cristatæ, vel muticæ, poro orbiculari, vel oblongo vel rimä 
longitudinali dehiscentes. Ovarium 4- loculare rariùs 8-loculare loculis 
2-multiovulatis. Sryzus filiformis. SricmA obtusum, capitatum vel 
peltato-dilatatum, sæpè breviter 4-lobum. CapsurA 4-rariüs 8-locularis, 
loculicidè 4-valvis, dissepimentis demüm fissis, partim valvulis, par- 
im columellæ adhærentibus. SemINA placentis axilibus affixa , ovoidea 
vel compressa, testà adhærente reticulatà, læviusculà vel nitidi, 
rariüs in membranam tenuem expansâ. 

Frurices Europæi, vel maximâ parte Austro-Africani, rigiduli. 
For lineari-acerosa, marginibus revolutis sæpè sub folio cohærenti- 
bus, verticillata rariüs alterna vel sparsa. FLores in pedicellis 1-floris 
axillares vel terminales, solitarii verticillati vel capitati, plerumique 
cernul. BRACTEÆ in pedicello sæpissimè 3, 2 oppositis, 1 inferiore rariùs 
deficiente. (Benth. in DC. Prodr.) 


1. ERICA ARBOREA. Lin. 

E. arbor, ramis strictis , pilis dentatis lanuginoso-hirtis ; foliis sparsis ternis quaternis- 
que, linearibus, glabris vel margine scabris ; racemis terminalibus; corollà campanulatà, 
calycis laciniis lanceolatis ciliolatis 3-pld longiore ; antherarum appendicibus brevibus, 
latiusculis, margine serrulatis; ovario glabro, stylo exserto , stigmate capitato vel sub- 
peltato. 

Scopa foliis albis. Cæsalp., De plant., pag. 104. 

Erica arborea. Linn., Sp. pl., vol. 1, pag. 502. — Amen. acad., vol. 8, pag. 55, tab. 1, fig. 14. — 


(14) 
Sibth., F1 græca, tab. 351. — Link in Buch Phys. Beschr. Can. Ins., pag. 145, et Buch, L. c., pag. 180. 
— Bertol., F1. ü., vol. 4, pag. 321. 

Brezo. Ganariensium, 

Has. Hæc species in insulis Canariensibus procera fit et crassa ex æquo, ligno durissimo 
rubescente. Arbores vidimus 3o- immo {0-pedales, quæ ultra 2 pedes diametro metiuntur. 
In insulis omnibus magis minüsve communis est. In Teneriflà zonam super sylvas per se 
solam efficit, perindè atque in Palmà, ubi altitudinem 4200 ped. super mare ex cl. Buch 
attingit. In insulà planiore Lancerottà verticem jugi Peñitas de Chache vestit et in syl- 
vulà Fuerteventuræ propè fanum Divæ Mariæ de la Peña cum Pistaciä atlanticà Desf. 
commixta viret. 

Distrie. GEoGR. Hæc species oras vasti crateris Mediterranei à Lusitinià ad Græciam 
usquè adornat. 

Oss. E. arborea monente scrutatore oculato Soyer-Willemet à congeneribus et præcipuè à vicinâ E. polytrichifo- 
liä Salisb., cui pili simplices, pilis ipsis dentatis seu pilos breves gerentibus facilè dignoscitur ; non ità quidem ab 


E. acrophye cui pili iidem. Diversa tamen videtur planta Abyssinica calyce comparatè cum corollà longiore et an 


therarum intensè purpurarum appendicibus longioribus subulatisque. 


2, ERICA SCOPARIA. Lin. Var. PLATYCODON. Nos. 


E. glabra foliis latè linearibus ; inflorescentià laterali, ramis densé floriferis ; bracteis 3 
remotis ; foliolis calycinis basi connatis, ovato-lanceolatis, corollà dimidio brevioribus ; 
corollà ante anthesin globosà , apertà latè campanulatä ; antheris obtusis, muticis, inclusis; 
stigmate peltato, exserto ; capsulà depressà glabrä; seminibus ovatis, utrinquè obtusis, 
puncticulaus. 

Erica Coris folio IV. Clus., Hisp., pag. 108. 

Erica scoparia flosculis herbaceis. Lob., Hist., vol. 1, pag. 42. — Ie., vol. 2, pag. 215. 

Erica scoparia. Linn., Sp. pl., vol. 1, pag. 502, pro parte. — Mant. alt., pag. 372. — Amaæn. Acad., 
vol. 8, pag. 55, tab. 1, fig. 13. — Benth. in DC., Prodr., vol. 7, sect. 2, pag. 692. — Buch, Phys. Beschr. 
Can. Ins., pag. 181. 

Erica azorica. Æochst., Pl. az. exsice. n. 30! 

Tejo. Canariensium. 

Has. In insulæ Tencriffæ ericarum regionis parte superiore ad sylvam de las Mercedes 
per Juga montium usqué ad Tagananam. 

Disrrrs. GEoG. Species est occidentalis quæ à Fortunatis per insulas Maderenses ac 
Azoricas ipsamque Lusitaniam, ubi copiosa, medias Galliæ terras et Ligerim flumen attin- 
gi; secûs littora maris interni usquè in Italiam et Græciam versüs orientem pergit. 

Oss. Species Carariensis omnibus partibus major est et fortior corollasque habet valdé 


apertas atque intensé fucatas, sed differentias nullas reverà specificas videre potuimus. 


(15) 


ASCLEPIADEZÆ °. 


PERIPLOCA. 


Cazvx 5-partitus. COROLLA rotata, altè 5-fida, lacinüs patulis v. 
reflexis obscurè emarginatis, sæpiùs introrsüm hirsutis. SQUANX 5 
aristatæ fauci imsertæ cum lacintüs alternantes. STAMmA 5, filamenta 
distincta. ANTHERÆ apice cohærentes dorsoque medio barbatæ, 
Mass pollinis apice dilatato corpusculi stigmatis applicitæ, solita- 
riæ, è quatuor confluentibus. STIGMA muticum, hemisphæricum, 
antheris reconditum. Foruicurr cylindracei, divaricatissimi, læves. 
SEMINA Carnosa. 

FruTices Europæ austr., Asiæ et Africæ æquinox. indigeni, sæpiùs 
volubiles glabri foliosi v. rariüs aphylli. ForrA sæpits nitida semper- 
virentia. FLORES in cymis dichotomis extrà axillaribus v. axillaribus 
pedunculatis rariüs subsessilibus dispositi; corollæ squamulis aristatis 
aristis fliformibus inflexis. 


1. PERIPLOCA LAEVIGATA., Arr. 


P. erecta v. subvolubilis, foliis elliptico- v. lineari-oblongis obtusis v. mucronulatis bag 
et apice haud rard attenuatis utrinque glabris coriaceis subopacis nervis vix conspicuis, 
cymis paucifloris folio brevioribus, corollæ laciniis ovato-oblongis emarginatis, marginibus 
reflexis, utrinque glabris, folliculis oblongis. 

Periploca lævigata. Hort. Kew., vol, 1 , pag. 301. 

Periploca punicæfolia. Cav., Icon. , vol. 3, pag. 91, tab. 217. 

Periploca angustifolia. La Büll., Decad. Syr., 2, pag. 13, tab. 7. — Desf., F1. ail., vol, 1, pag. 209. 

Periploca rigida. iian, Il. lib. spec., pag. 14, tab. 6, figg. 3,4, 


(1) Rogatui nostro benignè obtemperans Asclepiadearum ordinem elaboravit celeb. Decaisne, 


(16) 


Periploca audicea. Rauch. 
Cornicäl. Canariensium, 
Has. In rupestribus siccis regionis totius maritimæ ins. Can. et longiüs à mari usqué 


ad alt. 600 pedum scandentem propè oppidulum cod de los Finos eam detexit cl. de 


Buch. 


Disrris. GE0G. In Mauritanià, Syrià. 


CEROPEGIA. EL KR. Be. 


 Cazvx 5-partitus. CorRoLLA tubulosa, basi magis minüsve ventricosa, 
subinfundibuliformis, limbi lacinüs compressis, ligulatis, erectis, 
sæpiùs arcuatis apiceque cohærentibus haud rar ciliolatis, præflora- 
tione valvatà. CoroNA staminea duplici serie campanulata v. rotata, 
5-15-lobata, lobis antheris antepositis sæpiùs longioribus ligulalis 
apice haud rard approximatis conniventibus. ANTHERÆ apice simpli- 
ces, membranûâ destitutæ. Massæ pollinis erectæ, rotundatæ margine 
interiore pellucidæ. SriamA muticum. Forricurr cylindracei, læves, 
pergamacel. SEMINA Carnosa. 

SUFFRUTICES v. potiùs herbæ perennes indicæ v. Africanæ erectæ 
carnosæ aphyllæ v.sæpius volubiles foliosæ. FoziA haud rard carno- 
sula. FLoREs subcorymbosi v. umbellati concolori virentes, lutei, pur- 


pureo v. atroviolaceo-maculati. 


1. CEROPEGIA DICHOTOMA. Hawr. 


C. erecta casnosa glaberrima, foliis linearibus acutis in petiolum brevem attenuatis margi- 
uibus reflexis suprà nitidis, pedunculis brevissimis, pedicellis erectis ad ramulorum apicem, 
corollæ tubo cylindraceo flavescente , limbi laciniis oblongo-lanceolatis cohærentibus gla- 
berrimis, coronæ stam. lobis exterioribus lanceolatis crassiusculis , inter. ligulatis triplo 
longioribus flavis , folliculis subarcuatis basi et apice angustatis Iævibus. 

Ceropegia dichotoma. Harv., Pl, succul., pag. 13. 

Ceropegia aphylla. Ejusd., pag. 13, n. 8. — Buch, Phys. Besch. Can. Ins., pag. 164. 

Mataperro seu Cardoncillo. Ganariensium. 


Has. In rupibus siccis calidissimis insularum Canariæ, Palmæ et Teneriffæ. Nos ad 


CS) 


maris Eliora tintummodd florentem legimus, cl. de Buch ad altitudem 500 pedum cres- 
centem vidit, et varietatem propè Arucam corollis fuscis præditam observavit cùm color 
florum normalis luteus. Suceus ad canes et mures necandos in usu est unde nomen verna- 
culum Mataperro, et Cardoncillo quia Euphorbiæ Canariensi(Cardon) simillima est. 


Disrret8. GEOG. Species est unicè Canariensis. 


GOMPHOCARPUS. KR. Be. 


Cazyx 5-partitus. CoroLLA 5-partita, rotata v. lacinüs reflexis. 
CoRONA staminea gynostegio inserta, 5-phylla, foliolis cucullatis, mar- 
sinibus utrinque unidentatis introrsüm simplicibus, apice iruncatis. 
ANTHERÆ membranà terminatæ. Mass pollinis apici attenuato 
affixæ, clayvato-compressæ, v. cultriformes , basi rotundatà v. obliquè 
truncatà. STIGMA depressum pentagonum carnosum. Forricurt ven- 
tricosi spinis innocuis sæpiùs echinati, pedicello reflexo arrecti. SEMINA 
cOMOSA. 

FrüTICEs , suffrutices v. sæpiùs herbæ perennes Africæ australis v. 
rariùs Arabici, species una maris Mediterranei peripherii accola. 
FozrA marginibus sæpis revolutis. Pepuncur extrà-axillares umbel- 
htim multiflori. FLormBus pedicellatis. 


1. GOMPHOCARPUS FRUTICOSUS. R. Be. 


G. caule suffrutescente elato, ramis virgatis pube intactile incanis, foliis linearibus apice 
acutiusculis basi in petiolum attenuatis marginibus revolutis glabratis, pedunculis incanis 
8-1 2-floris , corollkæ laciuiis ovatis patenti reflexis, coronæ stam. foliolis truncatis angulis 
in dentem arrectum clongatis, folliculis rostratis. 

Apocynum salicifolium. Herm., Parad., pag. 23, tab. 24. — Plukn., Phythogr., 36, tab. 138, fig. 2. 

Asclepias fruticosa. Linn., Sp. 215.—Commel., Var. ®, pag. 491, tab. 25.—Sims., Bot, mag., tab. 1628. 

Gomphocarpus fruticosus. R. Br., W'ern. Soc., vol. 1, pag. 38.— Roem. et Sch., Syst., vol. 6, pag. 87. 


Has. Occurrit hæc planta hüc et illùc in glareosis et ruderatis insularum Canariensium, 
auscita forsan, cum papilione suo Danaide Chrysippo, Linn. 

Distris. GEOG. In rupestribus Africæ austr. et ad littora maris Mediterranei, in Asi, 
etiam in Antillis et in Americà acquinoct. ex Africà invecta. 


J. DECAISNE. 


111, — (3° SECT.) à 


(18 ) 


GENTIANEZÆ. Juss. 


CHLORA. RENEALM. 


Cazvx 6-8-phyllus, foliolis planiusculis basi connatis, præfloratione 
valvatis. COROLLA rotata, limbo 6-8-fido, contorto-marcescente ,mox 
deciduo, iubo ovato cum ovario demüm agglutinato. STaAmINA 6-8, ad 
apicem tubi corollini inserta, filamentis filiformibus. ANTHERÆ 
antrorsæ, oblongæ vel oyato-oblongæ, basi insertæ, connectivo eva- 
nido, thecis per totam longitudinem dehiscentibus. Ovariuu 1-locu- 
lare. PLACENTÆ phyllidiorum paginæ exteriori imvolutæ adnatæ. 
OvürA plurima sessilia. SryLus apice 2-fidus, immutatus. STIGMATA 2, 
lamellata, Capsura ovata, 1-locularis, septicidè dehiscens. 

HERBE annuæ palæogææ, foliis oppositis, sessilibus vel basi conna- 


tis, corymbis 2-tomis flore 1 intermedio. 


1. CHLORA IMPERFOLIATA, Linn. riz. 


C. foliis lanceolatis, acutis, basi attenuatis, sessilibus, superioribus vix imà basi connexis ; 
calycis laciniis lanceolatis, 3-nerviis, basi in tubum connatis, corollam conniventem æquan- 
tibus ; antheris ovato-oblongis, basi cordatis. 

Chlora imperfoliata. Zinn. fil, Suppl., pag. 218. 

Chlora dubia. Lamk, Encycl., vol. 10, pag. 255. —*IIL., tab. 296, fig. 2. 

Chlora sessilifolia. Desv., Mém, Soc, sc. phys., vol, 1, pag. 74, tab. 8 , fig. 2. 
Chblora crenulata. S'alzm., Exsice. ting. — Reichb., Pl crit,, cent. 5, pag. 7, fig. 598. 


Chlora lanceolata, var. «. Boiss., Voy. bot., pag. 412. 

Has. Hanc speciem ex insulà Canarià misit cl. Despréaux. 

Disrris. GEOG. Forma est Europæa austro-occidentalis, quæ copiosa est in Gallià meri- 
dionali Monspelii! Massiliæ! ct alibi. Propè Bayonam eam legit Endress! propè Tingi 


Salzmann! Nos C. perfoliatæ var. grandifloram (ne:non pro specie potiüs habenda sit), 


floribus maximis 10-12-meris insigném , in coMibus propè Tetuan legimus ; ergoô binæ in 


eàem ditione extant formæ. 


ERYTHRÆA. RENnEALM. 


Carvx 4-5-phyllus, foliolis carinatis basi in urceolum connatis, 
apice in præfloratione contortis. CoroLLA infundibuliformis, limbo 
4 5-fido suprà capsulam persistente, tubo elongato cylindraceo apice 
constricto, demum marciscente rumpente. STAMINA 4-5, sub apice 
tubi corallini ad faucem constrictum inserta , filamentis fiiformibus. 
ANTHERÆ ovatæ, oblongæ, dorso suprà basin affixæ , connectivo eva- 
nido , longitrorsum dehiscentes, defloratæ contortæ. Ovarium 1-locu- 
lare, vel placentis magis minusve involutis sub-2-loculare ovulis 
phyllidiü paginæ exteriori involutæ adnatis. STyLus apice 2-fidus vel. 
indivisus. STIGMATA 2-lamellata vel in unicum cohærentia. Carsuza 1 
vel 2-locularis, 2-valvis, septicidè dehiscens. SEmINA plurima, minima, 
scrobiculata, exalata. PERISPERMUM crassum cum testà connatum. 
EmBryYO minutissimus , ovaius et ad cotyledones leviter crenatus vel 
(in Æ. maritimé) rotundatus cotyledonibus ex toto concretis. 

HerB« annuæ vel perennes per orbem terrarum sparsæ, erectæ vel 
à basi diffusæ. For radicalia sæpè breviter petiolata rosulata vel 
opposita , superiora sessilia. FLORES pedicellati in corymbos 2-tomos, 
flere in dichotomïüs interposito, dispositi. 


1. ERYTHRAEA CENTAURIUM. Pers. 


E. caule erecto , stricto, supernè ramoso; foliis ovato-oblongis, 3-5-nerviis ; floribus 
corymbosis; alari subsessili ; corollæ laciniis ovatis, tubo sub anthesi calyce subduplo lon- 
giore ; stigmatibus ovatis; capsulà valvulis introflexis sub-2-loculari vel 2-loculari. 

Centaurium minus. Fuchs., Hist., pag. 387. — Trag., Strp. hist., pag. 40. 

Centaurium parvum. Lob., Hist., pag. 218. — Matth: (ed. Valgris, 1583), pars 9, pag. 19. 

Ervthræa. Renealm., Spec., pag. 76. 

Gentiana Centaurium. Linn., Sp. pl., vol, 1, pag. 332. — Fl. dan., tab. 517.— Sapvi, Mat. med, tosce., 
tab, 7. 


( 20 ) 


Chironia Centaurium. 7illd., Sp. pl., vol. 1, pars 2, pag. 1068. — Engl. Bot., tab. 417. — Curt, FI. 
lond., fasc. 4, tab. 22. — Ed. Hook., tab. 33. 

Erythræa Centaurium. Pers., Syn., vol. 1, pag. 283. — Hook., Brut. F1., ed. 5, pag. 217. 

Erythræa Centaurium vulgaris. Schmidt, Linnæa, vol. 7, pag. 475, tab. 12, figg. 1-5. 

Erythræa Centaurium var. «. Bertol., F1. ü., vol, 2, pag. 642. — Koch, Syn., vol. 2 , pag. 492. — 
Griseb., Gen. et sp. gent., pag. 140. 


Y'erva pedorrera. Palmensium. 

Has. In insulis Canarià , Teneriffà ad oppidum Orotava et propé Sanctam-Crucem , et in 
Palmà. 

Disrri8. GE0G. Occurrit sub mille formis per totum orbem veteribus notum ab Ægypto 
(Delile! Montbret! ), et insulis Fortunatis usquè in Britanniam ad gradum 59 lat. bor. 


(Watson). 


2. ERYTHRAEA SPICATA. Pers. 


E. caule erecto, stricto , supernè ramoso , ramis elongatis, gracilibus ; foliis oblongis 
sub-5-nerviis ; floribus cymoso-spicatis, secundis, alari sessili ; calycis laciniis exterioribus 
longioribus, corollæ floribus tubi longitudine ; stylo apice integro, stigmatibus rotundis in 
unicum infundibuliforme approximatis; capsulà ovato-cylindraceà , 1-loculari , valvis pau- 
lulüm introflexis. 

Centaurium minus spicatum. Matth., ed. 1674, pag. 488. 

Centaurium spicatum minus album. Bauh., Prodr., pag. 130. — Tabernæm., pag. 780. 

Centaurium minus ramosum. Barr. , Ic., 1242. 

Gentiana spicata. Linn., Sp. pl, vol. 1, pag. 333. 


Chironia spicata. Æ/ld., Sp. pl., vol. 1, pars 2, pag. 1069. — Sibth., F1. græc., tab. 238. — Hoffm. 
et Link, F1 Port., tab. 68. 


Erythræa spicata. Pers., Syn., vol. 1, pag. 283, — Bertol., F1. üt., vol. 2 , pag. 648. — Koch, Syr., 
vol, 2, pag. 492. — Boiss., Voy. bot., pag. 414, 


Has. Crescit hæc species ex cl. Despréaux in insulæ Gomeræ rupestribus siccis loco 
dicto a Cantera. Specimen unicum misit. 

Disrris. Ge0G. Occurrit ab Ægypto et insulis Fortunatis per ambas crateris ingentis 
Mediterranei oras usquè ad littora Caspii maris ( Prescott ex Grisebach) ultra gradum 
latitudinis borealis 46. 


3. ERYTHRAEA MARITIMA. Pers. 


E. caule erecto, stricto, superné ramoso ; foliis ovatis, superioribus lanceolatis , 3-5-ner- 


viis, nervis sæpè evanidis ; floribus corymbosis, corymbis laxis, alari pedice] lato ; calycis 


(21 ) 
laciniis corollæ tubum longissimum æquantibus; stylo supernè discreto , stigmatibus 
oblongo-spathulatis; capsulà elongato-cylindraceà, 1-loculari, valvulis paullulüm intro- 
flexis. 

Centaurium luteum novum. Col., Ecphras., pars 9, pag. 77. 

Centaurium minus luteum latifolium non perfoliatum, Barr., Ie., 488. 

Gentiana maritima. Linn., Mant., pag. 55. 

Chironia maritima. F1 græc., tab. 237. 

Chironia maritima «. DC., F1. fr. suppl., pag. 428. — Pers., Syn., vol. 1 , pag. 283. 

Erythræa maritima. Bertol,, FI. ü., vol. 2 ; pag. 646. — Mor. et De Not., FI, capr., pag. 92. 

Erythræa lutea. Roem. et Schult., Syst., vol. 4, pag. 171. 

Erythræa maritima $. Griseb., Gen. et sp. gent., pag. 148. 

Has. Hanc speciem semel in collibus circàa oppidum Palmarum in Canarià inveniwus , 
semel quoque in eädem insulà eandem propè 4rgueniguin legit cl. Despréaux. Forma est 
pusilla lutea, synonyma ergd quæ ad hanc formam spectent sola citavimus. 

Disrris. GE0G. Species est regionis maris Mediterranei quæ à Fortunatis et k Maderà 


(cl. Carolus Leman!) ultrà Oliveta usquè in Galliam occidentalem provehitur. 


(22°) 


CON VOLVULACEZÆ. Joss. 


SECTIO IL CONVOLVULEZÆ. Cuors. 


Ovarium 2-4-loculare , loculis 2-ovulatis. Capsula valvata vel evalvis. Embryo dycotyledo- 
neus, contortuplicatus. Cotyledones tenues, corrugatæ , vel planæ. Perispermum par- 


cum , mucilaginosum , tegmini adhærens, inter cotyledenum plicas intrusum. 


CONVOLVULUS. Lrxww. 


Cazyx 5-phyllus, nudus vel bracteis exiguis stipatus, foliolis persis- 
tentibus post anthesin immutatis. CororrA infundibuliformis limbo 
5-plicato. STamINA 5, corollà breviorà. Ovariüum 2-loculare, loculis 
2-ovulatis. Sryzus inclusus. STriamaATA 2, cylindracea. CarsurA 2-locula- 
ris, 2-valvis, valvis tenuibus, deciduis, dissepimento persistente. 
SEMINA 2-4, ovato-3-quetra, erecta, testà coriaceâ. PERISPERMUM muci- 
laginosum, parcum. EmBryo contortuplicatus. COTYLEDONES corru- 
gatæ. RaApiCurA infera. 

Hers volubiles, procumbentes, repentes vel erectæ, aut suffruti- 
ces. ForrA sparsa vel alterna, integra vel lobata, sæpè cordata. FLores 
pedunculati, pedunculis axillaribus 1-multifloris. 


1. CONVOLVULUS AR VENSIS. Lin. 


C. glaber caule prostrato; foliis ovatis, oblongo-lanceolatis lincaribusque , basi cordatis 
vel auriculato-sagittatis; pedunculis axillaribus, 1-2-floris, suprà medium minuté bracteo- 
latis ; foliolis calycinis brevibus, ovatis, glabris, apice ciliatis; corollà calyce 4-5-plô lon- 
givre ; stylo exserto, stigmatibus cylindraceo-clavatis capsulà ovato-sub-5-gonà , acutà , 


calyce sublongiore; seminibus glabris. 


(23 ) 

Helxine Cissampelos. Fuchs., Hist., pag. 258. — Matth. (ed. V'algr., 1583), pag. 359. 

Vilucchio. Cast. Durant., Herb, nuov., pag. 473. 

Volubilis arvensis flore roseo. Tabernæm., Krauterb., vol. 1, pag. 580. 

Convolvulus arvensis. Linn., Sp. pl., vol. 1, pag. 218. — Curt., F1. lond., fase. à, tab. 13. — Ed. 
Hook., vol. 2, tab. 46. — Engl. bot., tab, 312. — Bull., Herb. de la France, tab, 269, —Fl. dan., tab. 459. 

GConvolvulus Cherleri. 4gh., in Roem. et Schul., Syst. , vol. 4, pag. 261, 

Convolvulus arvensis 8 angustifolius, Boiss., Voy. Esp., pag. 418. 

Marañuelo., Canariensium. 

Has. Hæc species vulgaris est in arvis insularum Canariensium. | 

Disrris. GEoc. Vagatur per totum hæmisphærium boreale ab Upsalià Suecorum ! usquè 
in Arabiam (Schimper) et insulas Fortunatas ubi varietas angustifolia satis communis sed 


in eodem ramo ambæ foliorum sæpé occurrunt formæ. 


2. CONVOLVULUS SICULUS. Lin. 


G. annuus, caule prostrato, hirto; foliis oblongo-ovatis, subcordatis, vermiculato-véno- 
sis, hirto-ciliatis, subsecundis , breviter petiolatis; pedunculis r-2-floris , axillaribus ) Supe- 
rioribus parüm infrà calycem 2-bracteatis , bracteis foliaceis, lanceolatis vel lineari-lanceo- 
latis , subpedicellatis ; foliolis calycinis ovatis , acutis, hirto-ciliatis ; corollà calyce vix lon- 
giore ; antheris oblongis oblusis , basi cordatis; capsulà globosà , apiculatà calycis longitu- 
die ; seminibus ovato-3-quetris, scabris, nigris. 

Corolla cœrulea. 

Convolvulus Africanus minor. Parkins., Theair., pag. 172, fig. 7. — Moris., H ist., vol. 2, sect, 1, 
tab. 7, fig. 5, icon Parkinsonii malè reconcinnata. 

Convolvulus siculus minor, flore parvo, auriculato. Bocc., Ic. et Descr., pag. 89, tab. 48. 

Convolvulus siculus. Zinn., Sp. pl., vol. 1, pag. 223. — Desf., FI. ail. , vol, 1, pag. 174. — Cav., Anal, 
cienc. nat., vol. 3, pag. 16. — Sibth., F1. græe., tab. 196. — Parol. et W/ebb, FL. sirac, in Bongiovan. 
guid., pag. 8. — Guss., FI, sic. Prodr., vol. 1 , pag. 240. — Roem. et Schult. Syst, vol, 4, pag. 283, — 
Ker., Bot. reg., vol. 6, tab. 445. — Boiss., Foy. Esp., pag. 418. 

Convolvulus ovatus. Mœnch., Meth., pag. 450. 

Has. Hæc species communis est in arvis insularum Canariensium. 

Disrris. GE0G. Crescit in arvis et collibus totius regionis maris Mediterranei à Cypro 
(Labillardière!) in Mauritaniam ‘l'ingitanam |! undé usquè in Maderam et Fortunatas per- 


yeclus est. 


(24 ) 


3. CONVOLVULUS ELONGATUS. Wiczp. 


C. annuus, caule volubili, piloso vel glabro; foliis ovatis ovato-lanceolatisque, acutis vel 
acuminatis , punctato-venosis , subciliatis, basi cordatis ; petiolis brevibus vel longiusculis ; 
pedunculis axillaribus 1-3-floris, folium longè excedentibus, demüm apice clavatis, genicu- 
latis, 2-bracteatis, bracteis linearibus, subpedicellatis; foliolis calycinis lanceolatis vel 
obovatis , acuminatis , apice ciliatis ; corollà calyce dupld longiore ; antheris ovatis apice 
crenatis, bast cordatis ; capsulà globosà , apiculatà , calyce longiore ; seminibus fuscis, sca- 
briuscula, 

Corolla alba est vel dilutissimé violacea. 

Convolvulus pseudosiculus. Cavan., Plant. demonstr., pag. 97. — Brouss., Cat. Hort. Monsp., 1805 , 
pag. 18. — Roem. et Schult., Syst., vol, 4, 

Convolvulus elongatus. Æ}ud., Enum. Hort. ber., vol. 1, pag. 205.— Ker., Bot. reg., vol. 6, 
tab, 498. | 

Convolvulus volubilis (Broussonet). Link in Buch, pag. 145. L 

Has. Legimus hanc speciem in collibus propè Bajamar, insulæ Teneriffæ, eandem 
propè Tagananam legit Chr. Smith, nec Preauxius hanc plantam nec nos in Canarià inve- 
nimus. 

Disrris. GE0G. Convolvulus hicce siculo affinis sed distinctissimus in Nivarià tantummodo 
et in Mauritanià apparuit. Pro C. siculo propè Portum Magnum Romanorum (Arabum 


Mers-el- Kebir) lectum fautoribus suis misit cl. Bové. 


4 CONVOLVULUS ALTHAEOIDES. Lin. 


C. pilis patentibus fulvis hirtus, caule subvolubili; foliis inferioribus lanceolato-cuneifor- 
mibus, crenatis, basi cordatis, superioribus pinnatifidis, pinnis dentatis, pedicellatis , pedi- 
cellis folit longitudine ; pedunculis axillaribus folio 2-4-pld longioribus, r-2-floris, bracteolis 
linearibus ; calvcis foliolis æqualibus, obtusis acutisque, 2 exterioribus bracteantibus, hirtis; 
corollà extüs hirsutà calycem 4-plô excedente; staminibus inclusis ; stylo filiformi , stigma- 
tibus cylindraceo-complanatis, crassis, exsertis; capsulà rotundatà , acuminatà , calyce sub- 
longiore ; seminibus læviusculis. 

Convolvulus folio Althææ. Clus., Hisp., pag. 384. 

Convolvulus althææ folio. Ejusd., Hist., vol. 1 , pag. 49. 

Convolvulus althæoides. Linn., Herb. — undè et — Sp. pl., vol. 1, pag. 229, excl. syn. Barr. et var. 
B.— Sibth., F, græc., tab. 194, — DC., F1. fr. suppl., pag. 428. — Berto L. it., pag. 439, — Mr. 
et De Not., FI, capr., pag. 93. 


( 25 ) 


Convolvulus hirsutus. Ten., FL nap., tab. 15. — Parol, et Webb, F1. sirac. in Bongiovan. gui 


pag. 8. — Schenk, F1 æg. 


° 


Convolvulus italicus. Roem. et Schult., Syst., vol. 4, pag. 266. — Guss., Fl. sic, Prodr., vol. 1, 
pag. 237. 

Gonvolvulus bryoniæfolius. Reichb., F1. excurs., vol. 2, pag. 349. 

Correhuelo. Nivariensium. Molinera. Palmensium.. 

Has. In insulis omnibus Canariensibus non raro occurrit hæc planta. 

Disrris. GE0G. Crescit per totum peripherium maris Mediterranei ab Ægypto (Mon- 


bret!), ad Mauritaniam undè in Fortunatarum regionem irrepsit. 


5. CONVOLVULUS CANARIENSIS. Lin. 


C. lignosus, hirsutissimus ramis longé latèque volubilibus; foliis ovato-lanccolatis, inte- 
gerrimis, acutis, basi cordatis; petiolis folio brevioribus ; cymis axillaribus folio sublongio- 
ribus, pedicellis sub medio 2-bracteolatis, bracteis linearibus ; foliolis calycinis lanceolatis, 
aculis , subæqualibus ; corollä calyce subduplo longiore, plicis hirtissimis; staminibus basi 
dilatauis, nclusis; ovario cylindraceo, 2-loculari, loculis 2-spermis; stylo apice 2-fido, exserto, 
stigmatibus filiformi-complanatis ; capsulà..… 

Corolla violacea fauce lutescente. 


Convolvulus Canariensis longioribus foliis mollibus et incanis. Pluk., Alm., pag. 114. — Phyiogr., 
tab. 395, fig. 1. 


Convolvulus Canariensis sempervirens foliis mollibus et incanis floribus ex albo purpurascentibus. 
Comm., Hort. Amst., vol, 2, pag. 101, tab. 51. 

Convolvulus Canariensis. Zinn., Sp. pl., vol. 1 , pag. 2991. — Hort. Kew., ed. 1 , vol. 1, pag. 210. — 
Desrouss. in Lamck, Encycl., vol. 3, pag. 556. — H/illd., Sp. pl, vol. 1, pag. 88. — Sims., Bot. mag., 
tab. 1228. — Roem. et Schult., S'yst., vol. 4, pag. 272. 

Convolvulus pannifolius. Saksb., Parad., pag. 20. — Hort. Kew., ed. 2, vol. 1, pag. 3828. — Ker., 
Bot. reg., vol. 3, tab. 2922, et App., excel. syn. C. suffruticoso. 


Correhuelo de los montes, et Liga. Canariensium. 

Has. Frutex est altissimus atque intricatissimus qui summas Ardisias et lauros 70-peda- 
les scandit. Copiosus est in sylvis Canariæ Nivariæ et Palmæ. 

Disrris. GE0G. Hæc species extrà insulas Canarienses nondum inventa est. 

Oss. C. suffruticosüm non benè cum nosiro omninô diverso confudit cl. ac reverendiss. Herbert ex Ker, 1. c. Hane 


speciem (quæ et C. solanifolius, Lowe, Prim. FI. et Faun. Mad., pag. 14, et Novit., pag. 15), nondüm in Fortuna- 


tis repertam propè oppidum. Funchalense in convalle ubi aquæ lapsus a Gaxoeira, anno 1828 duce cl, Loweo legi. 


III, —(3° SECT.) & 


( 26 ) 


PHARBITIS. Cuors. 


Cazvx 5-phyllus, foliolis æqualibus. COROLLA campanulata , limbo 
plicato. SramiNA 5, corollà breviora, filamentis basi dilatatis. Ovarion 
8-loculare, loculis 2-ovulatis. Srvzus indivisus , inclusus. STIGMA capi- 
lato-2-lobum, papillosum. Carsura 3-locularis, 3-valvis, ab apice ad 
basin dehiscens. EMBRYO perispermo mucilaginoso immersus. COTYLE- 
DONES corrugatæ. RADICULA infera. 

HErB# procumbentes vel volubiles intrà extraque tropicum 
utrumque degentes. FourA integra vel lobata, basi cordata. Pepuncuri 


axillares. PEenicELLr 2-4-bracteolati, bracteis à calyce remotis. FLORES 
conspicui, purpurei rosei vel albi. 


1. PHARBITIS PREAUXII Nos. 


P. radice perpendiculari, caule depresso ; foliis ovato-reniformibus, crassis , glabrescenti- 
. bus, petiolatis, petiolo foliis breviore ; floribus axillaribus, solitariis, pedunculis folio lon- 
gioribus , pilis appressis deflexis hirsutis , sub medio 4-bracteolatis ; foliolis calycinis her- 
baceis, lineari-lanceolatis , acutis, dorso et margine pilis strigosis ascendentibus hirtis ; 
corollà amplà ; genitalibus inclusis; antheris brevibus, 3-angulari-sagittatiss ovario-3-locu- 
lari, loculis 2-ovulatis ; stigmate globoso. 

Convolvulus Soldanella ? Despréaux in Lit. 

Has. Hanc plantulam propè Maspalomas in Canariä mvenit cl. Despréaux. 


DisrriB. GEOG. Speciem esse omnin Canariensem credendurm. 

Ozs. Specimen hujus stirpis unicum, pusillum, uniflorum, Calycostegiam (Calystegiam) Soldanellam Brown referen- 
tem accepimus. Ob ovarium 5-loculare, stigmatis formam et calycis foliola herbacea (quæ in Batatä cui habit 
proxima mox coriacea), fructu cæterisque ignotis in Pharbitidis numerum hæsitabundi aggregavimus, genera enim 
Convolvulearum in lubrico nimiüm versantur. Flos magnus, corollæque partem superiorem intensè purpureum fuisse 


ex sicco judicavimus. 
LEGENDREA. Nos. 


Cazvx 5-phyllus, foliolis 2 exterioribus minoribus. CoroLrA 5-pli- 
cata, campanulata. STAMINA 5, exserta. Ovariüm 2-loculare, loculis 
2-ovulatis. SryLus indivisus, longè exsertus. STIGMA capitato-2-lobum. 


(27) 


Carsura 2-locularis, coriacea , evalvis , indehiscens. Emsryo contortu- 
plicatus, perispermo parco mucilaginoso immersus. COTYLEDONES 
tenues, bifidæ. RapicurA claviformis. 

Frunces volubiles, subtropicales. For alterna, petiolata, integra, 
cordata. FLORES axillares, pedunculati, pedunculis 4-multifloris. 


Oss. Legendrea capsulæ evalvis indehiscentisque formâ Maripam, Aubl. refert. Maripa autem Convolvulacearum genus 
est à reliquis semine atque embryone ità dissentiens ut sectionem Maripeam abnormem efficere necesse est, et causà 
suà ordinis ipsius character mutandus. 

MARIPEÆ. Nos. 

Inflorescentia Convolvulearum. Ovarium 2-loculare ovulis in quoque loculo binis erectis. Capsula eyalvis indehis- 
cens, 1-locularis, 1-sperma, semen coriaceum crassum. Perispermum nullum, (nisi pro perispermo habenda tegmi- 
mis cujusdam fragmenta circà radiculam). Embryo rectus. Cotyledones crassæ, ovatæ, erectæ, altera dorso recurva 
alteram facie recurvam dorso canaliculatam amplexa, basi profundè cordato-crenata. Radicula supera, 3-angularis, 
acuta, cotyledonibus brevior earumque crenulà abscondita. 

Exogonio, cùm vera Convolvulea, tum affinior est Legendrea, eam autem in hanc seriem Choisyanam cooptare fruc- 
tus evalvis vetat, cum generi suo ex cel. Choisyo fructus valvatus. Summæ enim utilitatis est ad distinguendum 
Convolvulearum gregem versipellem dehiscentia, eamque armenti hujus mundivagi opilioni futuro præ cæteris com- 
mendamus. Nomen fecimus in honorem dominæ Fanniæ Legendre nunc Spach, pictricis egregiæ, quæ jam à prin- 


cipio operam nostram, maritique, aliasque quamplures iconibus perpulchris doctisque ornavit. 


1. LEGENDREA MOLLISSIMA. Nos. 


L. caule lignoso, volubili ; foliis ovato-çordatis, suprà puberulis, subtüs mollissimé seri- 
ceo-tomentosis ; floribus cymosis, cymulis axillaribus, ad apicem foliorum sæpé spicatis ; 
calyce demüm scarioso ; fructu oblongo, glaberrimo ; seminibus pilosis. 

Has. Convolrulaceam hanc perelegantem non longè ab oppido Palmarum in Canariä 
propè locum draconibus arboribus olim consitum et nunc Draconalem dictum invenit cl. 
Despréaux, specimina alia à convalle del Angostura misil, eandemque plantam iterùm ex 
litteris vidit in convalle ubi inventa est icon Mariæ thaumaturga , undé nomen Barranco 
de la F'irgen. 

Disrri8. GE0G. Plantam esse Canariensem credibile est. 

Descr. Faurex lignosus, dextrorsüm volubilis, cortice albido, ramorum juniorum fusco, pubescente. 
Fozra 2-3 lin. longa, 1-2 lin. lata, ovato-cordata, lobis sæpè imbricatis , margine extremo undulata 
obsoletèque dentata, suprà pilis simplicibus crispis molliter pubescentia, saturatè viridia, subtùs velu- 
timo-pannosa, nervosa. FLokes in cymis axillaribus 2-4-multifloris ad apicem ramorum aggregatis et in 
spicam aphyllam s æpè secundam dispositis. Pepuncuus foliorum longitudine vel subbreviores, glabri, 
apice incrassati. Penicezcr basi cum pedunculo articulati et squamato-bracteati, glabelli. Cazyx basi 


nudus, 5-phyllus, scariosus, nervosus, persistens, glaberrimus , post anthesin immutatus, foliolis 


( 28 ) 


apice obtusis, fuscis, fructum maturum excedentibus, exterioribus subduplô brevioribus. CorozLa 


mediocris, limbo albo, fundo violaceo. Sramixa 5 , corollæ tubo inserta, limbo vix breviora ; filamentis 


basi dilatatis, pilis glanduliferis hirtis , apice glabris , subulato-filiformibus ; antheris oblongis , planis, 


apice obtusis, basi sagittatis, dorso sub medio affixis. Ovarium ovatum, 2-loculare , loculis 2-ovulatis. 
Sryzus exsertüs basi glandulosus. Sriema globosum , 2-fidum. Carsuca oblongo-ovata, apice umbilicata, 
fusca , glaberrima membranaceo-coriacea , indehiscens , valvis obsoletis, 2-locularis , loculis 2-spermis, 
vel abortu 1-locularis 1-sperma. Semina à basi capsulæ erecta, fusca, pilis rufis reflexis puberula, pyri- 
formia. CotYLEDONES perispermo mucilaginoso parco mersæ, plicatæ , in lacinias 4 acutas profunde 


divisæ. Ranicura brevis, ovato-claviformis. 


EXPLICATIO TAB. 137. 


1. Ramus floridus et fructifer mag. nat. 2, Calyx prout figuræ reliquæ omnes auctus. 
3. Corolla cum staminibus arte explicata. 4. Stamen ex alabastro excerptum à dorso visum. 
5. Stamen vegetum antrorsüm visum. 6. Pistillum disco cinctum. 7. Ovarium transitror- 
sùm sectum. 8. Idem longitrorsum sectum. 9. Fructus calyce præter foliolum unum 


direpto. 10. Semen. 11. Embryo arte explicatus. . 


RHODORRHIZA. Nos. 


Cazyx 5-phyllus, nudus, foliolis æqualibns, immutatis. CoRoLLA 5- 
plicata, campanulata vel infundibuliformis. SrAmiNA 5, vix exserta, 
corollæ tubo inserta, basi dilatata. Ovariu“ 2-loculare , loculis 2-ovu- 
latis. Srvius brevis vel subnullus. Sricwara 2, filiformia. CarsuLA 1- 
locularis , 1-sperma , membranacea, evalvis, basi irregulariter dehis- 
cens. SEMEN piriforme. PeErISPERMUM mucilaginosum, copiosum. 
CoOTYLEDONES contortuplicaiæ, 2-fidæ, laciniis linearibus tænüiformi- 
bus crassiusculis planis, vel tenues rugosæ. RanicurA elongata , infera. 

Frurices Canarienses, erecti ramis virgatis, radicibus lignosis oleo 
odorato scatentibus, vel scandentes (radicibus inodoris?}, For alterna 
vel sparsa, rarissimè subopposita, lanceolata vel linearia, integra, ses- 
silia vel breviter petiolata. FLorEes mediocres, albi carnei vel rosei, 
inodori vel suaveolentes, in cymas axillares simplices paucifloras, vel 
multifloras proliferas digesti, rard terminales paniculati. 


Tab. 157: 


Convolvulacesæ . 


CFE 


B atanique 


_ AMaudert del: 


72 


lille up .tne. 


LISE, MA 
Dsl To. 


7e 2 lacher 


Ji 


D A ee 


(29) 


Secr. IL ORTHOCLADIA. 


Frutices erecti, foliis linearibus vel oblongo-linearibus, cotyledonibus crassiusculis crugosis. 


1. RHODORRHIZA SCOPARIA. Nos. 


R. caule lignoso, stricto, ramis erectis ; foliis alternis, filiformibus, mox deciduis ; cymis 
ercctis, 2-tomis, flore intermedio sessili; calyce cylindraceo-ovato, foliolis lineari-lanceola- 
tis, apiculatis ; corollà infundibuliformi calyce subduplô longiore ; capsulà angusté ovatà. 

Convolvulus scoparius. Linn. fil, Suppl., pag. 135. — Hort. Kew., ed. 1, vol. 1, pag. 218, — ülld., 
Sp. pl, vol. 1, pag. 872. — Desrouss., in Lamk, Encycl., vol. 3, pag. 553. — Fent., Jard. Cels., tab. 21, 
— Roem. et Schult., Syst, vol. À, pag. 299. — Lindl., Bot. reg., 1841, tab. 43. 

Breweria ? scoparia. Lindl., FI, med., pag. 400. 

Rhodorrhiza scoparia. Webb, in Lindl., Bot. reg., 1841; Misc., pag. 69. 

Leña noel et Noel chagil, Ganariensium. 

Has. Crescit in rupibus siccis convallium regionis inferioris et in petrosis maritimis 
Canariæ Tenceriffæ Palmæ et Gomeræ. 


Disrris. GEOG. Frutex est ex toto Canariensis. 

Dsscr. Frurex erectus, caule lignoso stricto , ramis ascendentibus , fusco-cinereis, junioribus piloso- 
sericeis. Forra pulvinulis (more Retamæ) insidentia , alterna, filiformia , vel elongato-linearia , inteser- 
rima, subtüs ad medium usque revoluta , acuta, sericea , caducissima. FLorss ad apicem ramorum spi- 
catæ , cymis 1-2 axillaribus , folio quod vix excedunt , vel superiores (folio deciduo) pulvinulo stipatis, 
strictæ, 2-multifloræ, dichotomæ, flore intermedio sessili. Cazvx basi 2-bracteolatus, bracteolis lineari- 
lanceolatis , sessilibus , acutis , scariosis , pubescentibus , à calyce sæpissimè brevi intervallo sejunctis. 
Cazvx ovatus vel cylindraceo-ovatus, apice constrictus, foliolis lineari-lanceolatis vel lanceolatis, acumi- 
natis, subscariosis, sericeis. CororLa infundibuliformis, alba, extüs ad plicas hirsuta, dilutissimè rosea, 
calyce subduplô longior. Srama ad basin tubi corollini inserta , exserta , filamentis filiformibus , basi 
dilatatis glandulosis , antheris oblongis, subobtusis , basi sagittatis , inæqualibus. Ovarium ellipsoideo- 
conicum ,apice hirsutum , 2-loculare , loculis 2-ovulatis , ovulis ovatis. Sryzus subnullus. Sriemara 2, 
filiformia, papillata, corollà breviora. Carsuza calyce persistente stipata , evalvis, glabra vel hirsuta, 
angustè ovata, acuta, sæpè gibba, abortu 1-locularis 1-sperma, rard 2-sperma , basi irregulariter dehis- 
cens , luteo-fuscescens. Semen 3-angulari-pyriforme , apice acutiusculum , basi perforatum , fuscum , 
pilis sericeis albidis pubescens. PerISPERMUM copiosum , mucilaginosum , cum testà coalitum. Emsryo 
contortuplicatus. Ranicura elongata, acuta. Coryzenones radiculà 3-plô longiores , crassiusculæ, planæ 
nec corrugatæ, in lacinias geminas lineari-tæniiformes ferè ad basin divisæ. 

Os. Nomen Leña noel à vocibus latinis Ligno aloes mutatum est. Oleo enim ‘oi hujus speciei scatent radices 


e asque à Fortunatis, Normannis nuper atque Hispanis subactis, devectas, pro ligno rhodio , Dioscoridis pharmaco- . 


polæ sæculi XV habebant. ‘Péùs autem ‘pita veteribus herba erat montium Macedoniæ quæ nunc Rhodiola rosea 


(30 ) 


Linn. Sub eodem tamen nomine radicis hujus copiam in Europam miserunt coloni Canarienses permutandique iis 
ansam non mediocrem præbebat, undè planta ferè exstirpata. Mox Aspalathi nomen induebat sed ggréhalos Gytisus 
erat laniger DC. qui et nunc Neo-Græcis éoraéfetx et doréhares Vel ex celeb. Lindley (F1. græc., vol. 10, pag. 84), Genista 
acanthoclada DC. aliæque littorum maris Interni species spinosæ. Fructum et embryonem hujus speciei ad calcem 


tab. ubi depicta R. virgata, Nob. delincari curavimus. 


2. RHODORRHIZA VIRGATA. Nos. 


R. caule lignoso dumoso , ramis à basi divaricatis; folits alternis, elongato-linearibus ; 
cymis crectis, proliferis, 2-3-tomis, flore intermedio sæpé pedicellato ; calyce ovato, foliolis 
ovato-lanceolatis, apiculatis ; corollà campanulatà calyce subtriplô longiore ; capsulà. .…. 

Guaïdil, msulæ Canariæ incolarum. 

Has. Hanc speciem in montibus elatis Sancti Jacobi, insulæ Canariæ , mense Aprile, 
an. 1830, invenit cl. Despréaux. 

Disrris. GEoG. Erutex est Canariensis. 

Dsscr. Frurex ramosus, ramis à basi divaricatis virgatisque, fusco-viridibus vel subcinereis, juniori- 
bus sericeis. Fozra pulvinulis insidentia , elongato-linearia , alterna , rard opposita, integra, margine 
plana vel subrevoluta , acuta, sericeo-virescentia. Frores ad apicem ramorum subdivaricato-spicati , 
cymis 1-2 , axillaribus, folio vel pulvinulo stipatis, sæpè compositis seu proliferis , elongatis, folium 
duplo excedentibus , divaricatis , irregulariter 2-tomis , flore intermedio nullo vel stipitato , rarè sessili. 
Bracreozæ calycinæ 2 , lanceolatæ, sessiles, acutæ, scariosæ , pubescentes , calycis basim ut plurimüum 
arctè foventes. Cazvx ovatus vel rotundato-ovatus , apice sub-constrictus , foliolis lanceolatis vel ovato- 
lanceolatis, acuminatis vel acutis, subscariosis, sericeis. CorozLa campanulata, rosea, plicis saturatiori- 
bus, calyce subtriplé longior. Sramina ad basin tubi corollini inserta , exserta , filamentis filiformibus 
basi dilatatis glandulosisque ; antheris oblongis subobtusis, basi sagittatis, inæqualibus. Ovarium ovato- 
conicum, apice hirsutissimum , 2-loculare , loculis 2-ovulatis , ovulis ovatis. Sryzus subnullus. Srremara 
2, filiformia, papillata, corollä subbreviora. 

Ozs. Hanc plantam pro specie à R. scopariä diversà noluerem habuisse nisi cl. Despréaux in litteris scripsisset 
« diversam omnind à specie cui nomen Leña noel (R. scoparia), nullus radici odor, rami semper foliosi, flores rosacei 
nec albi, nec inodori , sed violas redolent, dumos quoque latos altioresque nec caulem ullum efficit. » Nomen 
Guaïdil quo in Canari noscitur Nivarienses et Palmenses R. floridæ applicant, à quà magis quàm à B. scoparià dif- 


fert, speciesque sororias species hæc nova amplexu.colligat novo. 


EXPLICATIO TAB. 138. 


1. Ramus floridus magnitudine naturali. 2. Alabastrum , prout figuræ sequentes magni- 
tudine auclum, ut conspiciatur calyx bracteolis binis suffultum. 3. Calycis foliolum à dorso 
visum. 4. Corolla arte explicata cum staminibus. 5. Pistillum disco hypogyno suflultum. 


6. Ovarii sectio transversalis, 7. Ovarium dum disco hypogyno transitrorsüm sectum ut. 


Bot anique 


F- 


@ onvolvulacezæ . 


L 
Beny.-Raspail fd. del. 


Ab Chibi UC 


Lithe de iles ge r Aicher 7 


lélle lp ne 


1 


ere enr o l E B dE LE Éetee © 
re 


met, 


HET 


LE RE GE sen 


PNEU 


PR TE 
RS" 
SART AE er 


appareant ovula toro insidentia. 8. Ovulum. — Figuræ sequentes fructum et embryonem 


R. scopariæ repræsentant. 9. Capsula calyce persistente suffulta. 10. Eadem à calyce 


dilapsa atque dehiscens. 11. Semen. 12. Embryo arte explicatus. 


3. RHODORRHIZA FLORIDA. Nos. 


R. frutex intricatus, ramis crassis, nodosis; foliis sparsis, oblongo-lanceolatis, petiolatis, 
persistentibus ; corymbis terminalibus, thyrsoideis, myrianthis; calyce ovato corollà 4-pld 
breviore , foliolis rhomboïdeo-ovatis, anatis, lacutis obtusisque; corollà campanulatà; 
antheris basi divaricato-sagittatis ; capsulà rotundato-ovatà. 

Convolvulus floridus. Linn. fil, Suppl., pag. 136. — Hort. Kew., ed. 1, vol. 1, pag. 214. — Jacy., 
Col. , vol. 1, pag. 62. — Plant. rar., tab. 34, — Desrouss., in Lamk, Encycl., vol. 3, pag. 552. — Wild , 
Sp. pl., vol. 1, pag. 873. — Lindl., Bot. reg., 1840, Misc., pag. 84, num. 199. 

Rhodorrhiza florida. Æ7/ebb, in Lindl., Bot. reg., 1841, Misc., pag. 69 , 7num. 159, 

Guaïdil, Nivariensium ; Anuel, Ébnsne 

Has. Frutex hic perpulcher floribus innumeris loco suo natali onustus rupes convallium 
regionis calidæ insularum Canarïæ, Teneriffæ et Palmæ ornat. Sæpè etiam morsum capra- 
rum fugiens in dumis Euphorbiæ Canariensis se abdit. Radix ut in R. scoparié odore 


oo, debiliore tamen, gaudet, et per fraudem cum specie congenere immixta in Europam 


provebhitur. 

Disrers. GEO0G. Frutex est Canariensis nondüm alibi inventus. 

Descr. Frütex 6-pedalis ,ramis brevibus , nodosis. For1a sparsa vel quandoque alterna , sæpè ad 
apicem ramorum fasciculata , oblongo-lanceolata 6 poll. longa 1/2-1 poll. lata vel angusta linearia , basi 
in petiolum brevem attenuata, pilis brevibus appressis sericeis cinerascentia , nervosa , nervis recurvo- 
ascendentibus. FLores in corymbos latos terminales foliosos dispositi, flore in 2-tomiis summis subses- 
sili. Cazyx ovatus , apice constrictus, corollà 3-plo et 4-plô brevior, foliolis ovatis vel ovato-rhomboi- 
déis , acutis vel obtusis, sericeis , basi 2-bracteolatus , bracteolis linearibus acutis. Corozra rosea , latè 
campanulata, tubo brevi, extüs ad plicas sericeo-hirta. Srawrna inæqualia, exserta, basi dilatata, Les 
ris apice subacutis , basi divaricato-sagittatis. Ovarium ellipticum , hirsutum. Ovura elongato-ovata. 
Srvzus brevis. Sriemara linearia. Capsura calyce persistente suffulta, rotundato-ovata, acuta, chartacea, 
hirta , fusca. SEMEN rotundato-3-angulare , pilosum , demüm glabrescens nigrum. Ewsryo ut in præce- 


dente. 


(32 ) 


Secnio Il HELICOCLADIA. 


Frutices scandentes radicibus inodoris (?), foliis lanceolatis, cotyledonibus tenuibus rugosis. 


4. RHODORRHIZA GLANDULOSA. Nos. 


R. caule lignoso , volubili ; foliis lanccolatis, basi rotundatis vel attenuatis, nervosis, pel- 
lucidè puncticulatis ; pedunculis axillaribus, 1-2-floris, folio brevioribus , medio 2-bracteo- 
latis, bracteolis filiformibus; calyce foliaceo, foliolis oblongo-lanceolatis , apice puberulis ; 
corollà calyce 2-plô longiore ; ovario apice hirsuto; capsulà conicà, chartaceà; semine pyri- 
formi læviusculo. 

Rhodorrhiza glandulosa. #/ebb, in Lindl., Bot. reg., 1840 , Mise., pag. 69 , num. 152. 

Has. Hanc speciem pulchram et semper virentem in fissuris rupium altorum insulæ 
Canariæ ad pylas vasti crateris primævi Tiraxanæ Degollada de Manzanilla dictas, 
mense Novembre, ann. 1829, sinc flore et fructu invenimus. Eandem floridam in imà con- 
valle de Tauro, iterünique in rupibus convallis Florum (Barranco de las flores), mense 
Maio, 1830, legit el. Despréaux. 

Disrris. GEOG. Species est Canariensis. 

Descr. Frurex volubilis, ramis foliorum cicatricibus sæpè nodulosis, junioribus pubescentibus. 
Fozra alterna vel sparsa, lanceolata vel lineari-lanceolata , acuta vel apiculata, basi rotundata vel sub- 
attenuata, 1-1/2 poll. longa, 2-4 lin. lata, margine obsoletissimè erosa , nervosa , nervis diaphanis 
ascendentibus, ad marginem præcipuè pellucidè punctata, glabrescentia vel subpuberula, cinerascenti- 
viridia, subsessilia vel breviter petiolata, petiolis ut maximè 3/4 lin. longis, crassis. Pepuncuzt axilla- 
res , folio breviores , glanduloso-pubescentes , demüm glabri, 1-2-flori, medio 3-4-bracteolati , bracteis 
elongato-linearibus, acutis , carinatis , 1-nerviis , vix pubescentibus vel glabris. Caux 5-phyllus, folia- 
ceus , foliolis æqualibus , 4-5 lin. longis , 1/2 lin. latis , oblongo-lanceolatis , mucronulatus , versüs api- 
cem reticulato-venosis tenuibus puberulis subciliatis, demüm in fructu scariosis. Corozza calyce sub- 
duplô longior, plicata, extüs hirsuta , rosea , margine obsoletè undulato-denticulata , apicibus acutis. 
Sramina ad basin tubi corollini inserta, faucem paululüm excedentia, filamentis basi dilatatis, glandu- 
losis, antheris oblongis, subobtusis , basi sagittatis. Ovarium disco hypogyno cinctum , ovatum , sub-4- 
sulcatum , apice hirsutum , 2-loculare , loculis 2-ovulatis. Sryzus longitudine ferè corollæ. Sricmara 2, 
filiformia. CarsuLa conica, sæpè gibba, chartacea, alba, pilosula , 1-locularis , evalvis , basi irregulariter 
dehiscens. SEEN 1, elongato-pyriforme, læviusculum , nigrum , testâ perispermo mucilaginoso indutà. 


Fanicura longiuscula, acuta. CorxLEpones in laminas 2, tenues, acutas, plicato-rugulosas divisæ. 


EXPLICATIO TAB. 139, 


1. Rami floridi. 2. Folii segmentum magnoperé auctum ut appareant venæ et puncti. 


Tab. 139 


C onvolvulac eæ. 


lille lp ze 


s Lou vois C7 hui JE ce 7 f 


2 


( 


Botan: que 


Tru ert del. 


2 


Lith.de/ules Â Le rhacher 


Botanique 


C ONVO lvul à cecæ 


Tab 120 


LE 


- 


| 


1 


Zhocreux del, 


Lit Age Le Bicher 7. 


: 4 | 74 Ê D AL | 7 
Clilosn / Lo 


[ zu (2 lp D. 


(33) 
3. Calyx cum bracteolis, ut partes reliquæ, auctus. 4. Corolla cum staminibus arte explicata. 
5. Pistillum. 6. Styli pars cum stigmatibus. 7. Ovarium transversè sectum. 8. Idem lon- 


gitrorsum sectum. g. Ovulum. 


5. RHODORRHIZA FRUTICULOSA. Nos. 


_R. caule valdé volubili , lignoso, ramis gracilibus; foliis lineari-oblongis , basi cordatis, 
nervosis, pellucidè punctatis; pedunculis 1-floris, folio brevioribus, 2-bracteatis, bracteis 2 
brevibus filiformibus; calyce foliaceo, foliolis æqualibus, lanceolatis, pubescentibus; corollà 
calyce duplo longiore ; ovario hirsuto; capsulà.… 

Convolvulus fruticulosus. Desrouss., in Lamk, Encycl., vol. 3, pag. 541. — Roem. et Schult., Syst., 
vol. 4, pag. 281.— Link, in Buch, Phys.; Beschr., Can. Ins., pag, 145.— Buch, Ibid, pag. 164. 

Has. Hanc plantam nuspiam in insulis nostris vigentem vidimus. Semina in Teneriffà 
lecta ex cl. Desrousseaux horto regio Parisiensi antè annum 1787 misit Collignon. Ean- 
dem speciem , si eadem omninè stirps Linkiana, propè Tagananam in Teneriffà legerunt 
de Buch et Christ. Smith. In horto regio non ampliüs extat. Descriptio et icon  specimi- 
nibus herbarii celeb. B. Delessert atque unico Fontanesiano cultis illic olim sumptæ. Cum 
præcedente, quanquam diversà , cognatio ejus Lam clara est atque apertissima ut patriam 
eandem , etiamsi in libris nullis tradita fuisset, facies et foliorum punctilla interlucentia 
arguerent. 


Distris. GE0G. Frutex est proculdubid ex toto Canariensis. 


EXPLICATIO TAB. 140. 


1. Rami floridi magnitudine naturali. 2. Folii dimidiati pars inferior multotiès aucta ut 
nervi appareant et puncti diaphani. 3. Calyx cum pedunculo et bracteis æquè ac figuræ 
sequentes magnitudine auctus. 4. Corolla cum staminibus arte explicata. 5. Ovarium disco 
hypogyno impositum. 6. Stylus in stigmata 2 desinens. 7. Ovarium transitrorsüm sectum 
ut cernantur loculi et ovula. 8. Idem longitrorsam per medium sectum ut conspiciantur 


ovula toro insidentia. 9. Ovulum. 


SecTio II CRESSEÆ. Nos. 


Embryo dicotyledoneus , sigmatoideo-curvatus. Cotyledones planæ. Perispermum subcar- 
nosum, copiosum , testà solutum. Ovarium 2-loculare, loculis 2-ovulatis. Capsula 


evalvis. 
11, — (3° SECT.) 5 


( 34) 


CRESSA. Lin. 


Cazvx 5-phyllus foliolis æqualibus, basi bracteatus. CoRoLLA hypo- 
eyna, infundibuliformis , limbo plano, 3-dentato. SramInA 5, corollæ 
tubo sub fauce inserta ejusque lacinias excedentia. Ovarium disco 
hypogyno cinctum, 2-loculare, loculis 2-ovulatis. Srvzi 2, rard 3, longè 
exserti. STIGMATA globosa. CapsurA 1-locularis, evalvis, basi irregula- 
riter dehiscens. SEMEN erectum, pyriforme, testà corneà. PERISPERMUM 
carnoso-mucilaginosum à testà solutum. EmBryo sigmatoideo-curva- 
tus. RanicuLA cotyledonibus dupld brevior. CoryLEponEs planæ, cras- 
siusculæ, medio curvatæ. 

HerBÆ pusille, erectæ vel prostratæ, intrà extraque tropicum 
utrumque , nec ultrà zonam temperatiorem , degentes. ForrA sparsa, 
integra, puberula. FLoREs parvi, axillares, ad ramorum apices aggre- 
gato-spicati, Pepunouzt 1-2-flori, pedicellis 2-bracteolatis. 


1. CRESSA CRETICA. Lin. 


G. caule diffuso, ramuloso, ascendente ; foliis ovatis ovato-lanccolatisque, acutis, sessili- 
bus ; pedunculis brefissimis , bracteis lanceolatis, calyce brevioribus ; corollà calyce lon- 
giore ; capsulà ovato-conicà calycem persistentem excedente. 

Anthyllis. 4/p., Exot., pag. 156. — Magnol., Bot. Monsp., pag. 290. 


Lysimachiæ spicatæ purpureæ affinis Thimifolia, flosculis in cacumine plurimis, quasi in nodis junc- 
tis. Pluk., Phyt., tab. 43, fig. 6. 

Quamoclit minima , humifusa, palustris, Herniariæ folio. Tournef., Coroll., pag. A. 

Cressa cretica, Linn., Amoœn., vol. 1, pag. 395. — Sp. pl., pag. 395. — Lamck, Encycl., pag. 181. — 
Il, vol, 2, tab. 183. — Desf., F1. atl., vol. 1 , pag. 220. — Dell, Il fl. æg., pag. 9. — DC., FL fr, 
vol. 3, pag. 643. — Sibth., F1. grac:, tab. 256, — Guss., F1. sic. Prodr., vol. 1, pag. 290. — Bertol., F1. 

., vol. 3, pag. 61. — Bouss., Esp. Bot,, pag. 420. 

Cressa villosa. Hoffmans. et Link, FU: port., vol. 1, pag. 372. — Link in Buch > Phys, Beschr. Can. 
Ins., pag. 145. 

Has. Hanc speciem in insulæ Canariæ collibus propè las Palmas et ad portum Sar- 


dina non longè ab oppidulo Ga/dar invenerunt cll. Chr. Smith et de Bucb. 


(35) 
Disrris. GE0G. Crescit hæc planta ad utramque maris Mediterranei oram et ab Oriente 


in occasum, gradus longitudinis 5o percwrrens, in Fortunatas ab Ægypto provehitur. 


Secrtio III CUSCUTEZÆ. Linx. 


Embryo acotyledoneus, filiformis , intra tegmen perispermophorum spiraliter convolutus. 


Corolla plana , persistens , cum capsulà evalvi circumscissa. 


CUSCUTA. Lin. 


Cazvyx 5-4-fidus, persistens. CoRoLLA hypogyna, 5-4-fida, marces- 
centi-persistens, demüm suprà basin cum capsulà circumscissè caduca. 
STAMINA 5-4, sub apice tubi corollini inserta, ejusque lacimiis alter- 
nantia. ANTHERÆ 2-loculares, introrsæ. SQUAMOLÆ 5-4, tubo corollino 
sub staminibus insertæ ïisque oppositæ. Ovariun 2-loculare, loculis 2- 
ovulatis. OvüurA collateralia , erecta, axi centrali propè basin dissepi- 
menti inserta. Sryui 2, liberi vel ultrà medium connati. SricmarTA 2, 
filiformia, vel capitato-globosa. Capsura 2-locularis, 4-sperma, evalvis, 
tenuis , mox propè basin cum dissepimento circumscissè caduca. 
SEMINA globoso-3-quetra , puncticulata, testà coriaceà vel corneà. 
Emervo filiformis , acotyledoneus, intrà sacculum pellucidum peri- 
spermo carnoso-mucilaginoso indutum farctumque spiraliter convo- 
lutus vel cochleatus. RADICULA incrassata , infera, 

Her aphyllæ, parasiticæ, per terræ orbem sparsæ. CauLes fili- 
formes, tortiles. FLORES breviter pedicellati vel sessiles, aggregati, sub- 
capitati vel spicati, 1-bracteati. 

Ozs. Descriptio nostra generica à speciebus Europæis omnibus duabus Canariensibus atque unicà Arabicä con- 
flata est. G. monogynam ex professo exclusimus cui calyx persistens sed corolla caduca , capsula indurata evalvis ac 
demüm circumscissè dehiscens dissepimento autem ferè ut in Gonvolvulo persistente, undè scientiæ decursu Cuscu- 
teis ritè trutinatis pro genere forsan habenda erit, aut genus aliter tam fœcundum constituent alii. Nostrum nobis 
‘sufficit pecus. Non benè Gærtnerus ovula Cuscutæ dissepimento propè basim affixa dixit, cùm non aliter à toro axili 
ac in Convolvulaceis veris prodeant, nec feliciter embryonem circà albumen carnosum spiraliter convolutum descrip- 
sit nam tegmine proprio perispermo induto farctoque involvitur et inter involutiones ut in Convolvulaceis obtrudi- 


tur perispermi incompleti diaphani mucilago. In specie alterâ Canariensi spirà unicà torquetur embryo formam- 


que Gymnoto electrico capite caudam premente consimilem induit, 


(36 ) 


1. CUSCUTA EPITHYMUM. Mure. 


G. caule ramoso, capillaceo ; calyce corollà subdimidio breviore, segmentis lanceolatis, 
acutis; corollà campanulato-infundibuliformi , dentibus ovato-lanceolatis, acuminatis, tubi 
subcylindracei longitudine; staminibus corollà brevioribus, squamulis latis fimbriato- 
papillosis ; stylis brevibus cum stigmatibus Gliformibus ovario dupl longioribus. 

Exiduuov. Diosc., Lib. 4, cap. 172? 

Epithymum sine radice, tenue, similitudine pallioli, rubens. Plin., Hist. nat., lib. 26 , cap. 35. 

Epithymum. Cæsalp., De Plant., pag. 843. — Matth., Comment., ed. Valgris , pag. 1570. 

Cuscuta europæa $ Epithymum. Zinn., Sp. a vol, L, pag. 180. — Fl, dan., tab. 497. — Eng. 
bot,, tab. 378. — Sibth., F1, græc., tab. 257. 

Cuscuta Epithymum. Murr., Syst. veg., vol, 1, pag. 173. — Mert. et Koch, Deutschl. F1, vol, 9, 
pag. 331. — Reichb., cent., tab. 499. — Bertol., Fl. it, vol. 8, pag, 69. — Kunth, Ft berol., vol. 2, 
pag. 32. — Koch, Syn., vol. 2, pag. 495. 

Cuscuta minor. DC., F1, fr., vol. 3, pag. 644. 

Has. Plantam quam huic speciei retulimus junco quodam implexam invenimus. 

Disrris. Geoc. Species hæc antiquissimé observata per omnes orbis veteribus noti pla- 


gas temperatas occurrit. 


2. CUSCUTA EPILINUM. Wen. 


G. caule simplici, filiformi ; calyce corollæ longitudine , apice 5-fido, laciniis brevibus , 
latè ovatis, obtusis ; corollà subglobosà, dentibus ovatis, subobtusis, tubo duplo breviori- 
bus; staminibus corollà brevioribus ; squamulis brevibus , apice laciniato-cristatis ; stylis 
cum stigmatibus filiformibus ovario brevioribus. 

Guscuta Epilinum. Æ#eihe, Archiv. Apothekervereins, vol, 8, pag. 91.— Mert. et Koch, Deutschl, F1, 
vol. 3, pag. 331. — Reichb., cent. 5, pag. 64, tab. 500. — Kock, Syn., vol, 2, pag. 495. — Kunth , F1, 
berol,, vol. 2, pag. 82, — Leight., S'hropsh. flor., pag. 195. 

Has. Linum usitatissimum involventem ex insulà Canari hanc speciem misit cl. Des- 
préaux. 

Disrris. GE0GR. Nascitur hæc planta in segetibus lini quas per terræ orbem undequa- 


que sparsas persequi credibile est. 


3. CUSCUTA EPISONCHUM. Nos. 


C. caule ramoso , tenuissimé capillaceo ; calyce corollà duplà breviore, 5-4-fido, lacintis 


Ovatis acutis dorso carinatis; corollà depressè globosà, dentibus tubi longitudine ; stamini- 


” 


RAR SES 
PRE 


Convolvalaceæ. 
Tab. 141. 


Botanique 
fÎ il \ 4 | 
\\! \ 
Rwcreux del É - = 
LE 3 P Vette 72 inc. 


0e CE F DAC 
LIL 20 LA ° AL . 


Lith.de Zues Higo 7° Aécher:7. 


(37) 


bus tubum corollæ vix excedentibus, squamis brevibus apice subcristatis ; ovario supernè 


globoso depresso stylis cum stigmatibus duplô brevioribus ; embryone spiris tribus con- 


voluto. 
Cuscuta Epithymum. Link in Buch, Phys. Beschr. Can. Ins., pag. 145. — Buch, Ibid., pag. 164, 


quoad plantam Soncho implicitam.-non Murr. 
Tircuela. Ganariensium secundüm de Buch. 
Hag. Legimus passim hanc speciem in locis calidis aridissimisque Teneriffæ meridiona- 


lis, Canariæ et Lancerottæ, Sonchum spinosum chlamyde rhodinà circumamictantem. 


Disrris. GE0G. Planta est Canariensis. 

Descr. Cauus tenuissimus ramosissimus lætè purpurascens. FLorss crassiusculi , hyalini , 4-vel 5- 
meri, subsessiles in glomerulos orbiculares 1-1/2 pollices diametro metientes congesti, Cazyx corollä 
subduplo brevior, tener, roseo-vel violaceo-purpurascens ad medium fissus, laciniis ovatis acutis dorso 
carinatis. CororrA depresso-globosa , dentibus ovatis , acutis, apice violaceo-purpureis vel roseis, tubi 
dilutè albidi longitudine. Sramina tubum corollæ vix excedentia , demüm horizontalia suprà ovarium 
incumbentia, antherarum loculis globoso-ovatis. Squaux breves , sub-4-vonæ. Ovarium depressum. 
Sryui brevissimi. Sriemara filiformia ovario duplô breviora. Garsuca tenuis , hyalina, depresso-globosa,. 
Sea rotundato-pyriformia , testä coriaceà , puncticulatä. Teemen pellucidum subpunctatum , peri- 


spermo vitreo indutum farctumque. Emsrvo spiris 3 convolutus. 


EXPLICATIO TAB. 141. 


1. Planta caulibus Sonchum spinosum cireumnectens , magnitudine naturali. 2. Flos 
prout figuræ sequentes, magnitudine auctus. 3. Calyx explicatus cum corollæ circumscissé 
caducæ basi persistente, 4. Corolla ovarium gravidum cingens. 5. Idem superné visum ut 
appareant stamina ovarit apicem foventia. 6. Corolla explicata. 7. Stamen antrorsüm 
visum. 8. Idem à dorso visum. g. Squama epipetala. 10. Ovarium cum stylis. 11. Stylus 
cum stigmate. 12. Capsula circumscissa. 13. Semen. 14. Embryo tegmine perispermo- 


phoro hyalino inclusus, radiculà per hilum diruptum exsolutà. 


4. CUSCUTA CALYCINA. Nos. 


C. caule ramoso capillaceo ; calyce corollam excedente , profundè 5-fido , sub laciniis 
ovato-lanceolatis obtusis costato ; corollà subrotundà dentibus laté ovatis, imbricantibus, 
subacutis , tubo brevioribus; staminibus corollà brevioribus , squamis angustis, cristatis ; 
stylis brevibus cum stigmatibus filiformibus ovario supernè globoso longioribus ; embryone 


spirà unicà cochleato. 


Pelo de la Vinagrera. Nivariensium. 


(38) 


Hxs8. Crescit hæc species in regione inferiore Tencriffæ magis borealis ramis Rumicis 


s# 


Lunariæ, undé nomen vernaculum, aliarumque stirpium circumligata. Icon nostra thallos 
Phyllida involventes repræsentat. 
Disrms. exo. Species est Canariensis. 

Descr. CauLis tenuis, ramosissimus , fusco-rufescens. FLores ferè omnes 5-meri albi vel rubescentes, 
in glomerulos rotundos 1-1-1/2 pollices diametro metientes congesti , breviter pedicellati. Gazyx corollà 
longiore profundè fissus, laciniis latè ovato-lanceolatis, basi attenuatis, obtusis vel subacutis, rufulis. 
Cororra alba campanulato-globosa , dentibus subobtusis, ovato-lanceolatis, basi latis, imbricantibus, 
tubo subduplô brevioribus. Sramma corollà breviora, antherarum loculis ellipticis. Squamx lanceolatæ, 
apice fimbriatæ. Ovarir pars.superior ovato-rotundata. Srvzr breves. Sriemara filiformia. CspsuLa glo- 
bosa, hyalina, Semina subglobosa , test coriaceâ, profundè puncticulatä. Txcmen nubilum, puncticu- 


latum , perispermo mucilaginoso indutum farctumque. Emsrvo spirâ unicâ cochleatus. 


EXPLICATIO TAB. 1492. 


1, Ramuli Phyllidis Noblæ ramum juniorem obstringentes, magnitudine naturali. 
2. Flos cum figuris reliquis, magnitudine auctus. 3. Calyx arte extensus, parte corollæ 
superiore circumscissà sublatà fundo persistente. 4. Corolla arte explicata. 5. Stamen 
antrorsüm visum. 6. Idem visum à dorso. 7. Squama epipetala. 8. Ovarium stylis coro- 
patum. 9. Ovarium longitrorsam sectum ut appareant ovula bina erecta axi affixa. 10. Ovu- 
lum jam prægnans. 11. Capsula corollà circumscissâ indutum. 12. Semen. 13. Tegmen. 


subdiaphanum perispermo embryonem fovente farctum. 14. Embryo solutus. 


Campanulaecae, | | 
Botanique | Tab. 142. 


LE 


Aiocreux dec. Luith.c cl Rigo, rue ficher, 7 lille et Marechal lp. ine. 


CA D 
dci 77/2124 TES 12 


(39) 


BORAGINEZÆ, Juss. © 


MESSERSCHMIDIA. Linw. 


… CaLyx 5-partitus, parvus, persistens. CoroLLA hypocrateriformis, 
tubo supernè ampliato, fauce nudâ, limbo 5-fido, lacimiis lincari-lan- 
ceolatis æstivatione introrsùm inflexis. STAMINA 5, suprà medium 
tubum inserta, inclusa ; fillamenta brevissima ; antheræ introrsæ bilo- 
culares ovatæ. SrvyLus cylindraceus, stigmate conoideo annulo papil- 
loso instructo. Ovarium 4-loculare, loculis 1-ovulatis, ovulis anatropis. 
Frucrus è nuculis 4 v. abortu 2, 2-v. 4-partibilis, nuculis uniloculari- 
bus monospermis, cristatis, irregularibus. SEMEN plûs minüsve arcua- 
tum, EmuBryo exalbuminosus. 

FRuricEs Canarienses v. Americani tropici erecti v. volubiles, foliis 
alternis integris scabris, spicis bifidis axillaribus et terminalibus. flori- 
bus secundis ebracteatis. 


1. MESSERSCHMIDIA FRUTICOSA. Linn. 


M. caule fruticoso erecto , ramis deflexis , foliis lanceolato-ovatis v. oblongo-lanceolatis 
petiolatis adultis utrinque pilis brevissimis v. tuberculis inspersis asperis, junioribus lævi- 
bus, pedunculis axillaribus v. terminalibus sæpiüs bifidis, nuculis cristatis verrucosis. 

6 angustifolia , foliis linearibus subsessilibus ramulisque hispidis. 

Messerschmidia fruticosa. Linn., Suppl., pag. 132. — Bot. reg., vol. 6, tab. 464. 

Duraznillo. Canariensium. 

Has. Crescit hæc species in rupibus convailium regionis inferioris Teneriffæ Canariæ et 
Palmæ, ubi satis frequens. Nomen vernaculum Duraznillo à foliis Persicæ (Durazno) 


sinmilibus sumptum est. Var. 8 in orà maritimà Teneriffæe meridionalis solummodo occurrit. 


(1 Boragineas Canarienses voto nostro obtemperans elaboravit clariss. Decaisne. 


( 40 ) 


Disrris. GEOGr. Frutex est verè Canariensis generis Americani præcursor. 
Os. Species maximè variabilis formas quàm plurimas offert, quas inter nullos certos limites licuit mihi detegere ; 
earum formarum duas tantùm easque principes commemorare satiùs fore credidi. Folia præsertim B vix semilineam 


longa sub nomine M. angustifoliæ in hort. bot. occurrit. 


EXPLICATIO TAB. 143. 
MESSERSCHMIDIA FRUTICOSA. Var. ANGUSTIFOLIA. 


1. Ramus floridus. 2. Paniculæ ramulus cum flore aperto alteroque semiaperto, prout 
figuræ sequentes, magnitudine auctus. 3. Flos semiapertus. 4. Idem longitrorsüm sectum. 
5. Corolla sub anthesi medio scissa atque arte patefacta. 6. Pistillum calycis laciniis dimo- 
tis ut appareat ovarium disco insidens. 7. Nucula. 8. Eadem longitrorsum secta. 9. Nucu- 


larum forma altera. 10. Eadem longitrorsüm secta. 


HELIOTROPIUM. Lrinn. 


Cazyx 5-partitus. CoRoLLA hypogyna, hypocraterimorpha, fauce 
edentulà, nudà v. barbatâ limbo quinquefido, smubus plicatis, simpli- 
cibus v. dente instructis. STAMINA 5, corollæ tubo inserta, inclusa. 
Ovarium quadriloculare. Ovura in loculis solitaria, pendula. Srvcus 
terminalis brevissimus; stigma peltatum. DruPa exsucca, tetrapy- 
rena, quadripartibilis, pyrenis unilocularibus , monospermis, trique- 
tris, angulo centrali-carinatis. SEMINA inversa. EmBryo exalbumino- 
sus, rectus Y. homotropè arcuatus ; cotyledonibus carnosis , radiculä 
tereti superà. 

HerB v. suffrutices inter tropicos et in regionibus subtropicis 
totius orbis magno specierum numero luxuriantes, in temperatis 
rariüs crescentes; folüs alternis v. interdùm suboppositis iernatisve, 
sæpissimè hispidis, integerrimis, spicis terminalibus et lateralibus, 
solitariis v. conjugatis, novellis sæpiüs spiraliter revolutis. (Endlich.) 


1. HELIOTROPIUM EUROPAÆUM. Lin. 


H. anouum , caule ramoso , ramis divaricatis pubescentibus, foliis ovatis obtusis v. obo- 


vatis in petiolum attenuatis utrinque asperulis , spicis simplicibus v. bifidis, foliolis calyci- 


B s B OPPFAO'INCæ 
>otanique Tab. 145 
— 


U. 


À 


lleyland del. 


cu LT JULIE LtSS ct ss 2 
j LA 7.0 


Mo. 


a+ 


£ 
: 


à 


(41) 

nis bractcisque oblongo-lanceclatis extrorsum pubescenti-hirtis, corollæ tubo puberulo 
subæqualibus , nuculis primo pilis brevissimis viridibus densè vestitis, dein glabratis rugu- 
losis. 

Heliotropium europæum. Linn.- Wild, Sp., vol. 1, pag. 742. — Roem, et Sch., Syst. vol, ki, 
pag. 29. | 

Has. Hanc plantam in arvis Lancerottanis propè Hariam, et in Palmensibus propè 
Ar guäl legerunt cll. Webb et Berth. Ad Sanctam Crucem Palmæ et in arvis propè Argudl 
legit cl. de Buch. 


Disrri8. GEoG. Species est orbis antiqui temperatioris vulgaris. 


2. HELIOTROPIUM EROSUM. Len. 


H. caule suffruticoso, decumbente; foliis oblongis, obtusis, in petiolum attenuatis, repan- 
dis, eroso-denticulatis, retrorshm hispidis ; spicis conjugatis; laciniis calycinis oblongis, ob- 
tusis, corollæ tubum medium puberulum æquantibus ; antheris oblongis, loculis imâ basi 
parüm discretis, in acumen brevissimum apice attenuatis; stylo dimidiä super. parte pyra- 
midato, obsoletè striato, subpentagono ; nuculis rotundatis, rugosis. fulvis. 

Heliotropium erosum. Lehm., Asperifol., 1, pag. 54, n. 36. — Icon., pars 1, pag. 4, tab. 7. 

Y'erva camellera. Canariensium. 

Has. In torrentium arenis siccis et in saxosis apricis reglonis maritimæ. 

Dirsrris. GEOG. Species est Canariensis quæ à Fortunatis ad insulas Prom. Viridis decur- 
rit ( Forster in herb. Banks ex Webb Chr. Smith), et boream versus usqué in insulam 


Portus Sancti (Æ7/ebb !) provehitur. 
Ors. Variat foliis vix 5 lineas et ultrà pollicem longis repandis v. eroso-dentatis, latè obovatis et angustissimè 


linearibus, idque sæpè in eodem specimine. Nihilominüs habitu peculiari notisque indicatis facilè distinguitur. 


ECHIUM. Tourxwer. 


Cazvx persistens, altè 5-partitus, laciniis plûs minüsve inæqualibus, 
sæpiüs lineari-lanceolatis, erectis, nonnunquam ovatis, anthesi per- 
actà accrescentibus. COROLLA campanulata v. è tubo sensim ampliata, 
campanulato-infundibuliformis, fauce nudà tubo imà basi sæpiüus 
aunulo piloso v. carnosulo instructo; limbus 5-fidus, lacinïüis rotunda- 
tis, subæqualibus, infnma interdüm minor. AËsTivaTIO quinconcialis. 
SraminA sæpiùs exserta ; filamenta subulato-filiformia, arcuato-decli- 


II, — (3° SECT.) 6 


(42) 


nata v. erecta ; antheræ ovales, parvæ, dorso medio affixæ, biloculares. 
Srycus filiformis, arcuatus, infernè pilosus, supernè glaber, bifidus, 
laciniis acutis. Ovarium 4-lobatum, lobulis hæmisphæricis lævibus. 
Nucuze 4, v. abortu solitariæ v. binæ, ovatæ, v. obsoletè acuminatæ, 
carinatæ, scrobiculatæ v. tuberculoso-rugosæ, basi margine promi- 
‘nente cinctæ, areà planà triangulari disco affixæ, monospermæ. 
SEMEN suborthotropum. EmBryo inversus ; cotyledones carnosulæ, 
hinc planæ indè convexæ; radicula perbrevis. | 

HerBæ annuæ, biennes et plurium annorum sed hapaxanthæ v. 
fruliculi erecti, ramosi veteris orbis indigeni ; plurimæ species fruti- 
cosæ Canarienses, Maderienses v. Africæ australis, sæpissimè setoso- 
hispidæ, corollis albis cæruleis v. dilutè violaceis, in locis apricis aspe- 


ris sterilibus obviæ. 


1. ECHIUM PLANTAGINEUM. Lin. 


E. caule herbaceo simplice vel ramoso folioso, foliis in fimis oblongis veloblongo-lanceolatis, 
in petiolum attenuatis, obtusis superioribus, sessilibus, inferné nonnunquam attenuatis, utrin- 
que hispidis; spicissimplicibus; laciniis calycinis lineari-lanceolatis; corollà cœruleà, calycem 
superante, extrorsüm pilis raris ad nervulos et marginem inspersà ; staminibus corollam 
æquantibus vel interdum duobus majoribus ; stylo villoso ; nuculis cineris valdè exas- 
peratis. 

Echium plantagineum. Linn., Mant., pag. 202. 

Echium plantagmeum. Fl, græc., tab. 179. — Jacq., Hort. Vindob., vol, 1, tab. 45. — Aug. S.-Hil., 
PI, usuell. Brasil,, tab. 35. 

V'ivorina, Nivariensium. Palomina et Sonaja, Palmensium. 

Has. In arvis et graminosis ins. Can. satis vulgaris est hæc species. 

Disrris. GroGr. Crescit per totum maris Interni peripherium et inde deflexa Garumnæ 
ripas propè Tolosam (Bentham Noulet) et littora Oceani occidua usquè ad insulam Cæ- 
saream (Âooker ) ornat. Ad fluminis quoque A rgentini ripas et in Brasiliam colonorum 


comes migravit. 


2, ECHIUM AUBERIANUM. Were er Bertu. 


E. caule herbaceo, simplice, recto, valdè hispido; foliis linearibus v. lineari-lanceolatis, 


Bora QUES Tab. 144. 


Dotan: que : —————— 


j))) 
AU 


AS 
PRE 
NN 


LUN { 
«q 


9 
D) 


V0 
AT 
D 

D 


blu D 


Aeyderu A TASE PA lules Liga, LU Lines, Vas Left lp. ét”. 


BE J. 2 , ; 3 
w hill 7 LL AT III © 2 ; 


e 


a 


DURE AN 


Leo? 
Air Ar 


Tab. 144 


“ 
À 
| 
{ 
(58 
| 
l 
Il 
# 
j 
i 
i 
| " 
‘ 4 


(43) 
in peliolum attenuatis, acutis, utrinque scabris pilosiss paniculà termina, amplà, densiflorà ; 
floribus cœruleis, laciniis calycinis inæqualibus, lineari-lanceolatis, staminibus; corollam 
æquantibus; stylo infernè villoso. 

Has. Hanc speciem pulchram in regionibus altissimis (4 Cumbre) insulæ Teneriffæ in- 
ter pumices Montis albi propè basin coni superioris Montis Alti (eZ Pico de T'eyde) ad 
alt. 800 ped. super Oceanum legit cl. Petrus Alexander Auberius nunc horti botanivi 
Havanensis prorector. 


Drsrris. ceocr. Species est Nivariensis. 

Descr. Hersa hapaxantha. Cauzis simplex, erectus, 4-5-pedalis, infernè 3 poll. diametr. crassus, her- 
baceus, hispidus, fistulosus, foliolous. Fozra ad caulis basin approximata, vel densè imbricata, erecta tres 
ad quinque poll. et ultrà longa, dimidium lata, lineari-lanceolata , apice acutula, in petiolum compres- 
sum, semiamplexicaulem attenuata , utrinq ue pilis albis basi tuberculosis dense vestita , subtüs nervo 
prominente petiolisque infernè densiùs et longiüs pilosis, pilis erectis, caulina conformia arrécta , non- 
nunquäm canaliculata , gradatim ad caulis apicem breviora; foliola ramorum florentium cæteroquin 
magis glabra sunt. Flores in paniculam thyrsoideam vastam , densifloram 1 1/2 pedal. dispositi, compo- 
sitam ex spicis alternis simplicibus vel bifidis scorpioideis, ante florescentiam eleganter revolutis, ab 
infimä parte ad superiorem successivè florentibus , insidentibus pedunculis dimidium pollicem longis 
brevioribusque , suffultis singulis bracteis lanceolato-linearibus spicâ dimidid brevioribus. Frores in 
spicis alterni , distichi, secundi, densi, subsessiles, 3-bracteolati, bracteolis linearibus acutis calycem 
æquantibus vel ramis superantibus. Cazyx 5-partitus, laciniis inæqualibus , duabus superioribus angus- 
tioribus et minoribus lineari-lanceolatis , acutis, partem dimidiam inferiorem corollæ adæquantibus , 
utrinque densè hispidis , pilis desiccatione flavescentibus. Corozza cœrulea , infundibuliformis , fauce 
ampliatà , limbo 5-lobo , lobis rotundatis subæqualibus , extrorsum pubescens , semipollicanis ; tubus 
imâ basi annulo piloso instructus. Srawia inclusa vel interdüm corollam parüm superantia, infrà tubum 
medium inserta , lacinià infimà corollæ incumbentia ; filamenta inæqualia subulata, infernè tumida, 
alba (?); antheræ parvæ, ovatæ, biloculares, loculis parallelis æqualibus, rimâ longitrorsüm dehiscentes. 
STYLUS stamina superans arcuatus, villosus, supernè glaber, altè bifidus, laciniis subulatis subæqualibus. 
Ovarium quadrilobum, lobis hemisphæricis, sublævibus, disco hypogyno carnosulo cinetis. Nucuzz sæ- 
piûs abortu trinæ, ovato-trigonæ, acuminatæ, obsoletè à latere denticulatæ, dorso nervo prominente 


subcarinatæ, scrobicularæ, cinereæ. 


EXPLICATIO TAB. 144. 


1. Plautæ floridæ rhizocephalus et caulis, 2. Paniculæ pars superior. 3. Flos, prout fi- 
guræ reliquæ , magnitudine auctus. 4. Calyx cum stylo. 5. Ovarium disco insidens è calyce 
excerptum , stylo truncato. 6. Corolla fissa atque arte complanata ut loborum forma et 


staminum longitudo comparativè inter se et cum corollà appareat. 


(44 ) 


3. ECHIUM SIMPLEX. DC. 


E. caule basi lignoso, simplici, hapaxantho , cicatricibus foliorum præteritorum notato : 
foliis amplis, oblongo-lanceolatis , acuminatis, in petiolum attenuatis, utrinque incano-seri- 
ceis, reliculato-venosis, venis subtüs prominentibus; paniculà maximà , subcylindraceà, 
densiflorà , terminali, ramis floriferis brevibus , molliter pubescenti-incanis , bracteis lan- 
ceolatis parvis basi stipatis ; floribus albis, laciniis calycinis ovatis, obtusis, inferior. angus- 
tior., corollà triplo brevioribus ; staminibus exsertis, erectis, glabris; stylo infernè villoso , 
apice bifido, laciniüis subæqualibus. — Calyx parvus 5-partitus , lacintis valdè inæqualibus, 
super. subcordatà, infer. angustiore. 

Echium simplex. DC, Cat. Hort, Mons., 1813, pag. 108. 

Arrebol, Nivariensium. 

Has. Occurrit hæc planta in montibus Teneriffæ ad Eurum et boream conversis præci- 
puë circa Bajamar ubi humus pinguis. Planta est valdè conspicua quæ post aliquot vitæ 
annos inertes à Maio mense ad septembrem collectis tandem viribus caulem unicam thyr- 
soideam floribundamque 6-8-pedalem projicet ; et tum peractä cito anthesi perit. Nomen 
Arrebol à purpurisso radicibus expresso, boli Armeniaci coloris æmulo, sumptum. 


Distris. GEOGR. Species est omnin Nivariensis. 


EXPLICATIO TAB. 145. 


1. Thyrsus floridus. 2. Caulis pars superior. 3. Folium radicale cum præcedentibus 
magnitudine naturali delineatum; figuræ sequentes omnes magnitudine auctæ sunt. 
4. Flos. 5. Corolla resecta atque aperta. 6. Calyx ovarium fovens cum stylo. 7. Ovarium 
disco insidens à calyce excerptum cum styli parte inferiore. 8. Calycis æstivationis dia- 


gramma. 


4. ECHIUM PININANA. Wepg ET BERTH. 


E. caule simplici, ramis ramulisque hispidis ; foliis oblongis, acuminatis, acutis, in 
petiolum attenuatis, supra nervis impressis , subtüs pubescentibus , nervis prominentibus , 
utrinque viridibus; paniculà terminali, amplà , foliosà , foliis oblongo-lanceolatis, ramulis 
floriferis hirtis ; floribus cœruleis , calyce accrescente valdè inæquale laciniis ovatis haud 
raro ad 4 reductis; staminibus exsertis, suberectis ; stylo villoso ; nuculis crustaceis, acu- 
leatis, scrobiculato-exasperatis. | 


Pininana, Palmensium. 


cœtn ss 


DT CRETE 


dr 
fe 


: v 
Porasineæ. 
LD 


Botanique 


À TAB 145 


%! 


(l ï dE Né \ 
pie ti 4 un {N 
AR KE 
à Aït \ 


SUN SES 


1 


LAS 


YA) | 


« \\ NS | y 
K SN 


| L ’ 
Ceylan el. ir Cyses pure. Arocrerx léth. de 7 Rigor Richer 7. 


belle énlap. sets. 


NU , 4 Ce AU 
s CCC LCLITE L'an T 7 


fau fur 


B oraGIn eæ | 
Botanique ‘Tab. 146 


[4 Ce 4 FLN L — 
HÉNVESSRS 
7 SN VA 
mo Ç b i \ 
en {| | ne 


| RS 05 
AS VÉÈÈRRE 


Ârocreux del. F «1 
LS / 7) lille ir Lyme” 


rs A DA: 
CHA EC 072 (é / . 


Lith. de Luler Rigo.r Richer 7. 


( 45 ) 


Has. Crescit hæc planta in convallum rupibus propè Parlovento in insulà Palm. 

DisTris. GEOGR. Stirps est ex toto Palmensis. | 

Descr. Gauuis basi lignescens , simplex , hapaxanthus, 6-12 pedalis, ramis junioribus robustis, herba- 
ceis , fistulosis , laxè hispidis. Fozxa alterna , inferiora ped. 1 1/2 et ultrà longa , 5-6 poll. lata , patentia 
vel patentissima, oblonga, apice acuminata, basi in petiolum depressum  latiusculum , Subamplexicau- 
lem angustata; utrinque viridia , pubescentia, penninervia , Suprà nervis impressis, obliquis ad margi- 
nem evanescentibus subtüs prominentibus hirsutis notata, margine plano ; folia floralia vel ramorum 
florentium suprà magis aspera sunt. Frores in paniculä amplà , bipedali et ultrà, thyrsoideà , primo 
densiflorä, dein laxâ, compositä ex ramulis alternis axillaribus erectis tripollicaribus, solitariis, rariüs 
binis, ramosis, spicis antè florescentiam revolutis scorpioideis, ab infimâ parte ad superiorem successivè 
florentibus , bracteis ovatis acuminatis sæpius im basi stipatis. FLores in spicis primÔ densi , secundi, 
dein alternatim distichi duplici serie dispositi , brevissimè pedicellati , bracteolati , bracteolis parvulis 
ovatis patulis, calycem medium vix æquantibus. Gazvx infernè subturbinatus, 4-5-fidus, laciniis inæqua- 
libus, ovatis, acutulis,duabus lateralibus inferiorique præsertim minoribus, superiore majore & duabus 
interdüm conflatä et nervis binis ad apicem confusis notatä , anthesi peractä corollâque delapsà accres- 
cens, semipollicaris, herbaceus, tenuis, utrinque pilis albidis laxè inspersus. Corozca cœrulea subinfun- 
dibuliformi-campanulata , calycem dupld superans, subregularis , 5-loba , lobis rotundatis obscurè cre- 
nulatis erectis, extrorsüm subpubescens, cœrulea, tubo introrsüm glabro imâ basi annulo carnosulo 
subintegro piloso instructo. Sramina corollam ferè duplô superantia , infrà tubum medium inserta , 
adscendentia, inæqualia ; filamenta filiformia, curvata, infernè incrassata , glabra ; antheræ parvæ, ovatæ 
biloculares, rimâ longitudinali dehiscentes. Sryzus suberectus, stamina su bæquans, supernè glaber, bifi- 
dus, laciniis subæqualibus obtusis. Ovarium depressum, quadrilobum, lobis hemisphæricis, sublævibus, 
disco hypogyno parvo cinctum. Nucuzæ 4, parvæ, crustaceæ, scrobiculato-exasperatæ, obscurè trigonæ, 
acutæ, denticulis lateralibus stipatis, cicatriculà triangulari pallidä, demüm cavâ notatis. SEMEN adscen- 
dens , testà tenui fulvâ. Emsrro exalbuminosus inversus, radiculà brevi , cotyledonibus ovatis carno- 


sulis. 


EXPLICATIO TAB. 146. 


1. Thyrsi floridi pars intermedia. 2. Corolla fissa et arte aperta cum staminibus. 
3. Calyx fissus stylo persistente ut appareat ovarium. 4. Calyx vegetior stylo, é medio 
nucularum porrecto, truncato. 5. Nucula à latere visa. 6. Eadem longitrorsüm secta ut 


conspiciatur embryonis positura. Figuræ omnes præter primam magis minüsve auclæ, 


5, ECHIUM STRICTUM. Lin. Fix. 


E. caule fruticoso ramoso , ramis gracilibus ramulisque valdè hispidis , foliis ovato-ob- 
longis acutulis vel breviter acuminatis utrinque pilis rigidulis inspersis hispidis viridibus, 


nervis subtüs prominulis ; ramulis floriferis ad ramorum apicem congestis axillaribus sim- 


(46) 
plicibus vel bifidis, floribus cœruleis parvis primd approximatis subeapitatis dein remotis, 
laciniis calycinis oblongo-lanceolatis corollam subæquantibus ; staminibus exsertis corollà 
duplo longioribus; stylo infernè villoso. bifido; nuculis trigonis angulis denticulato-exaspe- 
ratis. — Calyx lacintis valdè inæqualibus, laciniis duabus ad medium coalitis, lateralibus 
oblongo-lanceolatis, inf. minore. — Fruticulus pedalis. 


Echium strictum. Jacq., Hort. Schœnb., tab. 35. 
Echium strictum. Linn. fil, Supp., 131. — Ait., Kew., vol. 1, pag. 299 , ed. 2. — DC., Cat. Hort. 


Monsp., 1813, pag. 108. 


Taginaste, Canariensium, quod nomen quasi generieum Echiorum omnium frutescentium. 
Has. Oritur hæc planta in herbidis convallium regionis inferioris Tencriffæ et Canariæ, 


solo glareoso humo concreto nec in rupestribus vitam degit. 


Disrri8. GEOGRr. Species est ex tolo Canariensis. 


6. ECHIUM LINEOLATUM. Jaco. 


E. caule fruticoso ramoso , ramis gracilibus ramulisque pubescenti-hirtis, foliis oblongis 
vel ovato-oblongis acutulis in petiolum gracilem attenuatis utrinque pubescenti-hirtis viri- 
dibus, ramulis floriferis ad ramorum apicem angustis paniculam mentientibus simplicibus 
vel rariüs bifidis , floribus parvulis dilutè carneis primd subcapitatis dein remotis; laciniis 
calycinis lanceolatis coroll. brevioribus; staminibus erectis exsertis coroll. duplô longiori- 
bus; stylo inferné villoso. — Antecedenti (stricto) proxima, sed primà fronte habitu pecu- 
liari distinctissima , ramulis semper pubescenti-hirtis nec valdé hispidis, floribusque mino- 
ribus. 

Echium lineolatum. Jacq., Egl., pag. 62, tab. 42, — Roem, et Sch., Syst, 4, pag. 717. 

Echium ambiguum. DC., Cat. Hort, Monsp., 1813 , pag. 107. 


Has. Non rara est hæc species in convallibus siccis Teneriffæ circà portum Orotavensem, 
in montibus demissioribus circà oppidulum Buena Vista et in Canarià. 


Disrris. cEoGr. Stirps est Canariensis. 


7. ECHIUM ONOSMAFOLIUM. Wege (1). 


E. caule fruticoso ramoso , ramis divaricatis , ramulisque laxè hispidis, fusco-cinereis ; 


foliis linearibus lineari-lanceolatisque, basi et apice attenuatis, margine revolutis, strigoso- 


{4) Cl. Decaisne Boraginearum nostrarum non doctus minüs quàm benevolus interpres iter longulum facturus 
opus non ex toto absolutum manibus nostris à Lutetià decedens commisit. Duæ Echii species E. scilicet onosmæfo- 
lium et E. Decaisnei Nob. inter schedas inexploratæ jacebant. Harum inviti descriptionem nec pari marie tanto ad- 


jutore orbati suscepimus. 


La 


Fr dre 
nr 
12 


Boragineæ 
e 


Botanique Tab.147. 


Jéocrcar del. ce = lille Up ire 


1e rs TE pa 
À Ci li CALE LE BC Lamine LL 


Lib. lutes Auo, 2 Aaher 


(47) 
hirtis, subtüs nervosis; paniculà terminali, ramosä, strictà, laxiusculà; floribus parvis 
subringentibus ; bracteis calyce longioribus ; laciniis calycinis linearibus, strigoso-hirtis, 
tubo corollæ brevioribus ; corollæ lobis ovatis subacutis ; staminibus longioribus exsertis, 
brevioribus corollæ longitudine ; stylo hirsuto. 
Has. Hanc speciem in rupibus siccis crateris primævi Tixaranæ insulæ Canariæ semel et 
ferè defloratam legit cl. Despréaux. 


Disrris. cEoGR. Stirps est Canariensis. 

Descr. Fruricuzus ramosus , ramis lignosis, divaricatis, laxè hispidissimis. Fozta sparsa, angustè 
lineari-lanceolata vel linearia, subsessilia , basi et apice attenuata , acutiuscula, marÿinibus sæpè usquè 
ad medium revolutis, utrinque pilis validis bulbosis hirta, subtüs nervosa. Frores subsecundi, in pani- 
culam terminalem laxiusculam digesti, parvi, subsessiles, axillares, bracteolis linearibus calycem exce- 
dentibus. Garyx basi turbinatus, laciniis subæqualibus, linearibus , involutis, strigosissimis, tubo 
corollæ subdimidiè brevioribus, post anthesim immutatis. Corozza pallidè cœrulea ? extüs hirsuta , 
angustè cylindraceo-tubulosa, leviter incurva, limbo campanulato, inæquali, 5-lobo, subringente, lobis 
ovatis, subacutis , margine undulato-crenulatis , pulchrè reticulato-venosis. Sramixa adscendentia , inæ- 
qualia, longiora propè faucem inserta, filiformia, exserta, antheris parvis ovato-oblongis utrinque cre- 
natis, breviora tubo medio inserta , subinclusa. Ovarrum depressum, 4-lobum , lobis ovatis, lævibus. 
SryLus staminibus longior, hirsutus, apice 2-fidus, laciniis subæqualibus , stigmatibus obtusis. Nucur.x 
abortu 1-3, sub-3-quetro-oblongæ, acutiusculæ , lateribus leviter gibbæ , scabræ , antrorsüm basi funi- 
culo perfloratæ. Funrcuzus filiformis, adscendens, angulum nuculæ interiorem percurrens. SEMEN ovato- 
3-gonum, acutum, testà tenui fulvä , minutè reticulatä, micropyle apiculari , hilo ventrali , Chalazä sub 


hilo nervulis divaricatis expanso. Emsrvo inversus, radiculà brevi, 3-gono, acuto, cotyledonibus ovatis, 


apice obtusis leviter revolutis, 


EXPLICATIO TAB. 147. A. 


À x. Echii onosmæfolit ramus floridus magnitudine naturali. 2, Flos uti ut figuræ reli- 
quæ magnitudine auctæ. 5. Corolla arte patefacta. 4. Calyx arte apertus ut conspiciantur 
lobi ovari. 5. Nucula à dorso visa. 6. Semen à nuculà ablatum antrorsüm visum, & hilum, 


b micropyle, c vascula chalazæ. 7. Embryo. — P. B. W. 


8. ECHIUM VIRESCENS. DC. 


E. caule fruticoso ramoso, ramis elongatis strictis ramulisque brevi et molliter hirsutis, 
folits lineari-lanceolatis apice attenuatis acutulis in petiolum brevissimum angustatis vel 
sessilibus subtüs nervis prominentibus marginibus angustiss. revolutis utrinque subincanis ; 


paniculà terminali ramosà , ramis abbreviatis densiflorà , floribus diluté cœruleis , laciniis 


calycinis oblongis obtusis corollæ tubum medium vix æquantibus; staminibus exsertis 


filamentis erectis , stylo villoso ; corollæ tubo imà basi annulato, piloso. 
Echium virescens. DC., Cat. Hort. Monsp., 1813 , pag. 107. 
Echium candicans, Jacq., Coll., pag. 44; Icon., tab. 30. 
Echium fastuosum. Jacq., Egl., pag. 61 , tab. 41? 
Has. Hanc plantam inter juga montium Orotavensium de la Risbala legimus. 


Disrri8. GEoGR. Species est ut videtur Nivariensis in insulis reliquis nondüm visa. 
Oss. Differt ab E. candicante Linn. fil. ramorum foliorumque pilis brevissimis subvelutinis nec hirsutis — ab E, 


giganteo foliis non basi attenuatis. 


9. ECHIUM BIFRONS. DC. 


E. caule fruticoso ramoso, ramis ramulisque incanis, foliis lanceolatis acutis in petiolam 
imà basi latiusculum attenuatis subtüs nervis prominentibus utrinque sed præsertim paginä 
infer. incanis subsericeis; paniculà terminali ramosà ramulis gracilibus densiflorà, floribus 


secundis cœruleis ; laciniis calycinis lineari-oblongis obtusiusculis corollæ tubum medium 
superantibus vel æquantibus ; staminibus exsertis filamentis suberectis, stylo villoso, nucu- 


lis crustaceis scrobiculatis exasperatis. — Folia suprema angustiora subopposita patentia, 
corollæ nervulis albidis extrorsum percursæ. 

Echium bifrons. DC!, Cat. Hort. Monsp., 1813, pag. 107. 

Has. Lecta erat hæc planta in convalle del Rio propè oppidum Sanctam Crucem insulæ 
Palmæ. Probabile est et in Teneriffà eam legisse Broussonelium. 


Disrri8. GEOGR. Species est uti frutescentes omnes ex to1o Canariensis. 


EXPLICATIO TAB. 148. 


£. Ramus floridus magnitudine naturali. 2. Flos integer prout figuræ sequentes magni- 
tudine auctus. 3. Corolla medio secta et arte aperta. 4. Nucula à latere visa. 5. Semen 


antrorsüm visum, f funiculus, m micropyle, À hilum, v vascula. 
5 , pyie, ; 


10. ECHIUM GIGANTEUM. Linn. 


E. caule fruticoso ramoso ramis ramulisque incanis , foliis lanceolatis acutulis in petio- 
lum inferné latiusculum attenuatis subtùs nervis prominentibus utrinque incanis; paniculà 
terminali ramosà densiflorä , floribus albis, laciniis calycinis corollæ tubum æquantibus; 
corollæ lobis subæqualibus ; staminibus exsertis, flamentis curvatis glabris ; stylo infernè 
villoso. 


Echium giganteum. Vent., Malm., tab. 71. 


B orragine æ. 


Botanique. Tab, 148. 


_A Rrocreux del. ñ EP re. 


A A. 2 # A 4 7 à T A 
TA ALI ps CPS PA no Æ | 


DER 
cn 


ji 


WeLr 


ue 


Botanique 


Bo: ‘ASIN ea 


Tab 149. 


[ 


271 
72 


A frocreter. del, 


ZatteJ Pigo À licher 7: 


ht + Ci 


LENS GE L'ÉRRÉ 
( harrpentier. lap ac 


(49) 
Echium giganteum. 4it., Kew., pag. 299, ed. 2. — Willd., Sp. pl., vol, 1 , pag. 782, — DC., Cat. 
Hort. Monsp., 1813, pag. 106. 
Has. Occurrit hüc illüc in rupibus siccis convallium Tencriffæ. Ultrà 5oo hexap. super 
oceanum scandit. 


Disrri8. GEoGR. Species Canariensis. 


EXPLICATIO TAB. 149. 


1. Ramus floridus. 2. Flos cum sequentibus auctus. 3-4. Calyx corollà ademptä cum 


stylo. 5. Corolla longitrorsum scissa et arte explicata. 


11. ECHIUM DECAISNEL Wess. 


E. caule fruticoso, ramis divaricatis , glabris, ramulis piloso-strigosis ; foliis lanceolatis, 
acutis , margine revolutis, viridibus, sparsim strigoso-scabris , subtüs eveniis, nervo medio 
prominente ; paniculà terminali ramosà ; floribus cœruleis ; laciniis calycinis inæqualibus, 
majoribus latis ovatis , corollæ tubo brevioribus; lobis corollæ subæqualibus ; staminibus 
longè exsertis recurvis ; stylo villoso. 

Echium giganteo aff. sp. n. Decaisn., mss. 

HAs. Hanc plantam in insulà Canariä ad rupes Bandamæ et alibi invenimus. 

Disrris. GEOGR. Species est Canariensis. , 

Descr. Frurex ramosus , ramis fuscis glabris, ramulis pube brevi pilis latis bulbosis eommixtà hir- 
sutis. Forra lanceolata vel lineari-lanceolata, acuta, in petiolum attenuata, basi dilatata, aculeis sparsis 
latè bulbosis scabra , cæterüum glabra, subtüs venosa , nervo medio prominente secundariis obsoletis, 
margine extremo revoluta, strigoso-ciliata. Panrcuza terminalis, ovata, densiuscula , bracteata , bracteis 
linearibus strigosis. Frores cœrulescentes , secundi, bracteolati , bracteolis lineari-lanceolatis , calyce 
brevioribus. Cazyx amplus, strigoso-hirsutus, tubo brevissimo, laciniis ovato-lanceolatis vel lanceolatis, 
inæqualibus, quinto majore, 2 sæpè ferè ad apicem connatis, corollæ tubo brevioribus. Corozza incurva, 
subringens, extüs pilosa, limbo 5-lobo, lobis ovatis subæqualibus, margine crenulatis , reticulato-veno- 
sis. SramINA longè exserta, incurva , filamentis filiformi-complanatis , glabris. Ovarium depressum lobis 
rotundato-ovatis. Srrzus staminibus longior, pilosus , apice profundè 2-fidus, laciniis subæqualibus, 
stigmatibus capitatis, obtusis, Nucuzx rotundato-3-quetræ, exasperatæ, costatæ, apice cuspidatæ, late- 


ribus gibbis. SEMEN luteo-fulvum , testâ tenui puncticulatä. 


EXPLICATIO TAB. 147. B. 


B. Echium Decaisnei, Nob. 1. Ramus floridus magnitudine naturali. 2. Corolla arte 


aperta cum staminibus et stylo. 3. Calyx laciniis detractis ut appareant nuculæ , quarum 


III, =— (3° SECT.) 7 


(50 ) 
tres Vegetæ , quarta abortiva. 4. Semen , a hilum, & micropyle , c funiculus arte à positurà 
suâ naturali ( verticali) amotus ut ritè conspiciantur, d vascula chalazæ. 5. Embryo. — 


P. B. W. 


12. ECHIUM ACULEATUM. Porn. 


E. caule fruticoso ramoso, ramis! ramulisque‘änceanis;; foliis lineari-lanceolatis vel lineari- 
bus acutulis in petiolum latiusculum attenuatis subtüs nervo medio tantüm prominente , 
marginibusque angustè revolulis calloso-aculealis utrinque incanis ; paniculà terminal 
ramosà plüs minüsve foliosä densiflorà, floribus albis ; laciniis calycinis majoribus corollam 
parüm superantibus ; corollæ tubo imà basi annulo crassiusculo pilis insperso instructo ; 
staminibus exsertis, filamentis glabris curvatis ; stylo villoso. 

Echium aculeatum. Poir, Lehm., Asper.,.tab. 5. (Var. fol. linear.) 


Echium aculeatum. Poir./, Encycl., vol. 8, pag. 664. — DC., Cat. Hort. Monsp., 1813, pag. 106. 


Echium armatum. Chr. Sm. 

Oss. Variat folis plus mints albescentibus atque inermibus : formam speciei typicam 
descripsi. 

Has. In locis aridis regionis maritimæ insulæ Teneriffæ. Forma typica Poiretii lecta fuit 
propè oppidulum Buena Vista inter scorias Montis Taco olim ignivomi et nunc apice 
crateriformis. Forma albidior foliis inermibus bracteolis laciniisque calycinis læviusculis 
corollam ut in formà LypicA excecentibus occurrit circà PBujamè non longe à scopulo el 
Frayle dicto. Altera quoque:albida et ferè inermis , sed.bracteolis laciniisque calycinis. 
multô brevioribus, communis est in rupestribus siccis'insulæ Palmæ et nisi-cunv priore 
per antecedentém sensim el sine sensu innexa fuerit pro specie certù habenda’esset et for: 
san habitura. 


DisTRIB. GEOGR. Species est Canariensis genuina. 


RANTISPERMUM. Live. 


Cazyx 5-partitus persistens, lacinäüs subæqualibus_ erectis, anthesi 
peractà accretis. CoroLLA infundibuliformis  limbo 5-fdo; lacinüs 
ad faucem plicis 5 pilosis instructis, æstivatione quincunciali. SraA- 
MINA inclusa , filamentà brevissima; antheræ oblongæ acutæ. Srvius 
filiformis. STiema bilobum. Ovariun 4-partitum lobulis hemisphæri- 
cis l&vibus: disco hypogyno carnosulo subregulari cincto. Nucuzx 


(ot ) 
-4 hberæ, distinctæ, disco insertæ, asperæ v. rugosæ. SEMEN.appensum. 
EmBrvo rectus inversus. + se, 

-HErRBÆ annuæ, Europæ:australis regio. Medit, incolæ, unica in 
vegionibus septentr. species indigena. 


4. REHVTISPERMUM ARVENSE. Lin. 


R. caule herbaceo erecto apice ramoso simplice vel basi caulibus secundariis aucto:pilis 
brevibus adpressis subincano 5.foliis sessilibus lanceolatis vel oblongo-lanceolatis obtusis 
vel acutulis pilis adpressis utrinque inspersis læté viridibus; floribus luteis, calycibus fruc- 
tiferis remotis extrà axillaribus, nueulis rugoso-scabris cinereis. 

Rhytispermum arvense, Link., Handb. Spenner in Nees gen. fl. germ. 

Has. Frequentissima est hæc species in arvis ins. Can. 

Disrris. GEoGr. Oceurrit ab insulis Fortunatis et regionibus mare internum obvallanti- 
bus per arva Europæ totius usque ad plagas hyperboreas (Lapponiam, Linn.), et in Ame- 


ricam cum segetibus irrepsit. 


2. RAYTISPERMUM APULUM. Linx. 


R. caule herbaceo erecto apice ramoso simplice vel caulibus secundariis aucto setis 
patulis hispido ; foliis linearibus infimis in petiolum attenuatis subspathulato-lanceolatis 
hispidis obscurè viridibus; spicis sæpiüs bifidis floribus albis, calycibus fructiferis, densé 
approximats ; nuculis tuberculoso-scabris fulvis. 

Rhytispermum apulum (sub Lithospermo). F7. græc., tab. 158. 


Har. Occurrit bæc planta in arenosis siccis Teneriffe ad montem olim ignivomum 
T'aco propè oppidulum Buena Vista et in Canarià propè oppidum 7'elde, nec non in 
promontorio Isletà (cZ. C. Lermnann.). 

Disrris. GEOGR. Spargilur hæc species per oras utrasque maris Mediterranei et ultrà 
fretum Herculeum à Mauritanià Tingilanä! et Olisipone usqué in Maderam et insulas 


Canarienses. 


CYNOGLOSSUM. Tourver. 


Cazyx 5-partitus vel 5-fidus. CorozLa subrotata vel hypocraterifor- 
mis, 5-fida , fauce fornicibus 5 erectis laciniis antepositis instructà sub 


(529 

clausä, æstivatione quincunciali. SramiNA inclusa, fillamenta brevis- 
sima; antheræ oblongæ basi et apice subemarginatæ. SryLus filiformis 
persistens. STIGMA capitatum obscurè bilobatum. Ovarium 4-lobum , 
lobis disco hypogyno styloque infernè dilatato adnatis uniovulatis, 
ovulis ad basin loculi insertis suborthotropis. Nucuz 4 distinctæ, 
depressæ, glochidatæ, sæpius marginatæ. SEMEN testà tenui. EmBrvo 
inversus. 


HerBÆ sæpiüs biennes veteris orbis indigenæ. 


1. CYNOGLOSSUM PICTUM. Arr. 


. 
CG. caule erecto, folioso, foliis tomento tenui molli canescentibus acutis, inferioribus 
oblongis in petiolum attenuatis supremis è basi subcordatà semiamplexicauli lanceolatis ; 
racemis ebracteatis, staminibus inclusis, nuculis anticè convexiusculis margine non promi- 
nulis. — Flores dilutè cœrulei, venis purpureis picti, fornices sanguinei. 
Cynoglossum pictum. di. Kew., vol, 1, pag, 291, ed, 2, — Bot, mag., 2134. — Hoffm, et Link, FI, 
portug., 1, pag. 189, tab. 24. 


Alicaneja, Ganariensium. 

Has. Non infrequens est hæc species ab Ericarum et laurorum regione insulæ Tencriffæ 
in vervactis et dumetis usqué ad regionem calidam. 

Disrris. GEOGR. Est regionum maris Mediterranei à Græciæ! arvis usqué in Maurita- 


niam ! et Lusitaniam ! cives undé per insulas Maderenses ! in Fortunatas protenditur. 


MYOSOTIS. Lixwx. 


Cazvyx persistens, alte 5-fidus infernè subturbinatus. CoRoLLA rotata 
vel subhypocrateriformis, 5-fida, laciniis rotundatis , fauce fornicibus 
5 laciniis antepositis depressis coarctatà, æstivatione dextrorsüm con- 
tort. STAMINA inclusa; filamenta brevissima ; antheræ ovatæ basi et 
apice subemarginatæ, loculis parallelis. Sryzus brevis cylindricus, 
stigmate depresso capitellato coronatus. Ovarium altè 4-partitum 
lobulis hemisphæricis lævibus, uniovulatis, ovulis ad inferiorem 
loculi partem insertis, NucuLÆ 4, liberæ distinctæ, lævissimæ, nitidæ , 


(53 ) 


facie interiore subcarinatæ, juxta basin disco areâque minutissimâ 
punctiformi affixæ. Emervo rectus, inversus. 

HEerBxÆ annuæ vel perennes tum radiciferæ repentes, utriusque 
hemisphæræ, incolæ, floribus azureis roseo vel Inteo dilutè tinctis. 


1. MYOSOTIS VERSICOLOR. Rorx. 


M. caulibus adscendentibus pilis patulis laxis infernè inspersis superné subadpressis ; 
foliis oblongis vel lineari-oblongis obtusis sessilibus infimis in petiolum brevem attenuatis: 
racemis basi foliatis , pedicellis fructiferis erectis, calycibus inferné pilis uncinatis inspersis 
ad medium 5-fidis, laciniis oblongis erectis frucuferis clausis, — Flores minuti primum 
pallidè flavi subsulphurei , deindé cœrulescentes,, denique violacei. 

Myosotis versicolor, Rothk., Germ., vol. 2, pag. 292. — Siürm., F1, 42. 

Has. Invenitur in campis arenosis insularum Canariensium sed rariuscula hæc species : 
spécimina lecta fuerunt propè oppidum Lagunam et in altitudinibus Canariæ (la Cumbre) 
à cl. Despréaux. 

Disrris. GEOGR. À Germaniä, et 29 in Britannià gradu (Watson) in Maderam ! et insu- 


las Canarienses decurrit hæc Myosotis forma, sed stationes nondüm rité cognitæ. 


2. MYOSOTIS SYLVATICÀ. Horrn. 


M. caulibus adscendentibus pilis patulis laxis inspersis , foliis infimis ellipticis in petio- 
lum longiusculum attenuatis supremis oblongis sessilibus utrinque laxè pilosis obsoleté 
trinerviüs ; pedicellis fructiferis obliquis erectis calycibus altè 5-fidis patulo-pilosis, pilis 
infer. partis uncinatis, lacinüs erecto-conniventibus. — À M. intermedià omnind differt 
foliis latioribus, racemis longioribus , pedicellis plüs quàm duplè longioribus , calycibus 
majoribus laciniis subfalcatis pilis uncinatis infernè vestitis. 

Myosotis sylvatica. Hoffn., D. F1., ed. 2, pag. 85. — Koch, Synop. F1. germ., pag. 505. 

Myosotis alpestris. 7. Bertol., Amæn. ital., pag. 340. 

Myosotis scorpioides. Schkuhr, cl. 5, tab. 29. 

Myosotis latifolia. Poir.!, Encycl. supp., vol. 4, pag. 45. 

Myosotis oblongata. Link, in Buch Phys. Beschr. Can. Ins., pag. 144. 

No me olvides, Canariensium. 

Has. Vulgaris est hæc planta in humidis sylvarum Teneriffæ Canariæ et Palmæ, Euro- 
peà major fortiorque. 


Distris. GEoGR. Percurrit hæc species orbem omnem veterem à 56 lat. bor. gradu in 


(54) 
Britannià (#/atson) per montes Europæ australioris in Hispaniam (Montes Elibiritanos ! 
Poissier) et insulas Canarienses. Lecta fuit à cl. Drège ad promontorium Bonæ.Spei sed 


ibi secundüm cel. Bentham ex Europà perfuga. 


ANCHUSA. Laww. 


Cazvx 5-fidus. CoroLLA hypogyna , infundibuliformis vel hypocra- 
teromorpha, fauce fornicibus clausa, limbo 5-partito. Sramina:5. 
corollæ tuborinserta , inclusa. Ovariün quadrilobum. Srvzus simplex, 
stigma indivisum. Nuces distinctæ, rugosæ, basi excavatæ, margine 
tumido cinctæ, receptaculo insertæ. 

Here in hemisphæræ borealis temperatis et calidioribus imdigenæ 
in regione Mediterranea imprimis copiosæ inter tropicos Asiæ et 
Americæ nec non in capite Bonæ Spei raræ, floribus axillaribus soli- 
tariis racemosis, racemis bracteatis. (Endlich.) 


1. ANCHUSA ITALICA. RETz. 


À. caule ramoso erecto, foliis oblongo-lanceolatis obtusis infimis in petiolum longiuscu- 
lum attenuatis caulinis sessilibus semiamplexicaulibus utrinque pilis raris inspersis ; race- 
mis dichotomo-geminatis, laciniis calycinis linearibus corollæ tubum æquantibus, fornici- 
bus rotundatis papilloso-pilosis antheras vix superantibus ; nuculis sulcato-rugosis tenuis- 
simé granulosis. | 

Anchusa italica. Retz, Obs., 1, pag. 12. 

Anchusa paniculata. Ait. Kew., vol. 1, pag. 288, ed. 2. — FI. grœca, tab. 163. 

Buglossum paniculatum. Tauschr., Bot, zig., vol. 7, pag. 227. — Spenn., in Nees gen. fl. germ. 

Has. Occurrit hæc species büc illücinrarvis insularum Canariæ et Teneriffæ. 

Disrris. GEOGR: Protenditur bæc*plantaïn Europä à gradu boreali {gusquèsin-insulas 


Canarienses. 


BORAGO. Tourxner. 


Carvx 5-partitus. CoROLLA hypogyna, rotata, fauce squamis quin- 
“que.emarginatisrinstructa , limbi.quinquefidi laciniis ovatis, acumi- 
natis, palentibus. STAMINA 5, corollæ fauci inserta exserta ; filamenta 
brevissima, dorso appendice cartilagineà oblongâ,instructa 5amtheræ 


( 55% 
lanceolatæ acuminatæ, in conum conniventes. OVARIUM quadrilobum. 
STYLus filiformis, stigma simplex. Nuces 4 distinciæ, basi excavalæ, 
margine tumido cinctæ receptaculo insertæ: | | 
Hersx Mediterraneæ et Orientales; foliis strigosis, floribus laxè 
racemosis subsecundis. (Endlich.) 


1. BORAGO OFFICINALIS. Lin. 


B. annua, foliis inferioribus ellipticis obtusis in petiolum basi attenuatis, corollæ laciniis 
ovatis acuminatis planis , fornicibus obtusis obscurè emarginatis, anther. filamentis bifidis, 
crure exteriore coroniformi antheris apice acutis:, nuculis costatis verrucoso-tuberculatis. 

Borago officinalis, L. Schkuhr, Handb., cl. 5, tab. 31. — Engl. bot., vol, 1, tab. 36. — Spenn. in Nees 


gen. fl. germ. 
Has. Vulgaris est hæc planta in arvis plurimis insularum Canariensium. 


Disrris. GroGr. À cultis digressa etiam in insulà Cæsareà ( Babington) et BritanniA 
occurrit hæc species et à Gallià mediterraneä ( Boreau) per totam Europam calidioremret 
Africam borealem ! in insulas Maderenses ! et Canarienses pervenit. 

J.. DECAISNE. 


(56 ) 


LABIATÆ. Juss. 


TRIB. 1. OCIMOIDEAE. Bent. 


LAVANDULA. Lan. 


Cazyx ovato- vel cylindraceo-tubulosus, 13-15-nervius, 5-dentatus, 
dentibus # exterioribus 5-nerviis, interiore (nervis 3 in 1 coalitis) 
1-nervio, supernè in appendicem latam producto, vel omnibus 5-ner- 
vis, interiore vix latiore, exterioribus subæqualibus. Cororra obli- 
qua , tubo magis vel minüs exserto, 2-labiata, labio superiore 2-fdo, 
inferiore 3-fido, lobis subæqualibus. SrAminA 4, inferioribus longiori- 
bus, inclusa, declinata. ANTHERÆ reniformes loculis confluentibus. 
SryLus apice dilatatus 2-fidus , lobis margine stigmatiferis. HemIMERI- 
CARPIA disci hypogyni squamis dorso connata. | 

FruricuLt erecti vel diffusi peripherium maris Mediterranei, Ara- 
biam, insularum Fortunatarum regionem subtropicalem et ultrà 
tropicum Cancri usquè ad promontorium Viride, incolentes , unicus 
Indicus. Ram floriferi basi foliosi supernè sæpè nudi. Spicæ longiüs 
vel breviter pedunculatæ, simplices vel compositæ, bracteatæ, brac- 
teis 1-5-floris, superioribus sæpè sterilibus in comam productis. FLORES 
subsessiles vel pedunculati, pedunculis bracteolatis vel nudi. 


SECTIO IL S7OECHAS. Ginc. 


Spicæ densæ, bracteis 3-5-floris , superioribus sterilibus in comam productis. Calycis dens 


ax1lis dilatato-appendiculatus. Fruticuli Httorum maris Mediterranei accolæ. 


1. LAVANDULA STOECHAS. Lin. 


L. caule erecto, stricto , ramis foliosis ; foliis linearibus integerrimis, margine revolutis, 


(97) 


pilis stellatis appressis incanis ; spicis breviter pedunculatis , ovatiss bracteis rhomboiïideo- 
cordatis, acuminatis, tomentosis ; dentibus calycinis brevibus, lanceolatis, interioris appen- 
dice obcordato ; corollæ subæqualis lobis rotundatis ; styli lobis rotundatis, truncatis. 

Zruycc. Do lib. 3 , cap. 28. 

Stœchas. Fuchs., Hist., pag. 179. — Trag., de Sürp., pag. 213, icon Fuchsii contracta. — Matth. (ed. 
V'aigris, 1570), pag. 471. — Lob., Obs., pag. 234, — Park., Parad., pag. 451, f. 3. 

Stecha. Durant., Herb., pag. 447. 


Stæchas brevioribus ligulis. Clus., Hist., pars 1, pag. 344 ,ic. Lobel. — Dod., Pempt., pag, 275, ic. 
Lobel. 


Lavandula Stœchas. Lirn., Sp. pl, pag. 800. — Lamck, Encycl., vol. 3, pag. 498. — Savi, Mai. 
med. Tosc., tab. 55. — DC., F1. fr., vol. 8, pag. 529. — Savi, Mat. med. Tosc., pag. 19, tab. 55. — 
Sibth., Ft, græc., tab. 549. — Ging., Lavand., pag. 128, tab. 1, 4. — Benth., Lab., pag. 147. — Boss., 
Voy. Esp., pag. 477. 

Alhucema, Canariensium. | 

Has. In rupestribus siccis regionis inferioris insulæ Teneriffæ ad oras præcipuè meri- 
dionales. 

Disrri8. GE0Gr. Occurrit quasi gregatim hæc plantaéad littora utraque maris Mediterra- 
nei à Cretà (Sieber!) Gycladibus et Pcloponneso ([Bory!) ad Oceani oras in Lusitaniä ! et 
in agro Tingitano ! In Hispaniam mediam usquè ad Matritum procurrit , et insulas Fortu- 
natas, per Africam provecta, attingit. Lavandulam (Stœchadem) viridem quam solam in 


Maderà legimus, nuspiam in insulis nostris vidimus. 


2. LAVANDULA DENTATA. Lrnn. 


L. caule erecto , ramoso ; foliis linearibus vel lineari-oblongis, sessilibus, suprà viridibus 
pubescentibus , subtüs tomentosis, dentatis, dentibus ovatis, obtusis , margine revolutis ; 
spicis longé pedunculatis, oblongis, laxiusculis, sæpissimè carnosis , pubescentibus ; calyce 
cylindraceo , dentibus lanceolatis basi denticulatis, summi appendice amplo obcordato; 


corollæ subæqualis segmentis ovatis ; stylo lobis lanceolatis obtusis. 
Stæœchas IT. Clus., Hisp., pag. 233. 


Stœchas crispo folio. Clus., Hist., pag. 345. Hanc iconem Botanici veteres omnes invicem mutuati 


sunt. 

Lavandula dentata. Linn., Sp. pl., pag. 800. — Lamck, Encycl., vol. 3, pag. 498. — Curt., Bot. 
mag., tab, 400. — Ging., Lavand., pag. 138. — Benth., Lab., pag. 147. — Webb, It. hisp., pag. 19. — 
Boiss., Voy. Esp., pag. 477. 

Has. Hanc speciem in rupibus siccis circa Mogan in insulà Canarià et in incultis sterili- 
bus Gomeræ loco dicto la Cantera ubi vulgaris, invenit cl. Despréaux. 


111, — (3° SECT.) 8 


(58) 
Duisrri. GEagr. Occurrit ad amibas maris Iuterni magis occidentalis oras Africanas His- 
panicasque. undè per insulam Maderam (Masson! in herb. Banks), ad: Fortunatas usquè 


devehitur, 


Sscrro IL PTEROSTOECHAS. Ginc 


Spicæ laxiusculæ , bracteis:1-floris, omnibus æqualibus. Calycis 15-nervii dentes subæqua- 
les. Fruticuli præcipuè Macaronesi et Prom. Viridis ins., unicus Hispanicus, alter vel 
bini Arabici. | 

Os. Calycis in hâc sectione ut in Chætostæchade, Benth. dentes omnes 3-nervii neque hic, sicut cl. Ginginsio 


visum est, perindè ac in speciebus Endothalassiis, dentis interni deformati nervi, principio 5, in unicum contracti 


sunt. 


3. LAVANDULA PINNATA. Liwn. FIL 


L. ramis: floriferis nudis, 3-stachyis, spicis densis; fohis pinnatis pube albà stellatà 
appressà tomentosis, pinnis linearibus obtusis, apice latioribus, summo subspathulato vel 
3-foliato , petiolo dilatato subamplexicauli ; bracteis elongatè lanceolatis, acutis, tomento- 
sis, nervis evanidis, calyce sub anthesin ferè duplè longioribus ; dentibus calycinis ovatis, 
obtusiusculis ; corollæ amplæ labio superiore oblongo, emarginato; styli lobis rotundato- 
obtusis, mox truncatis. 

Lavandula pinnata, Linn, fil, Diss. de Lapand. in Amœn. ac., vol, 10, edente Schreb:, pagg. 54 et 60, 
tab, 2, excl. syn. J. Comm. — ambigit icon satis anceps inter hanc et sequentem speciem. — Jacq., 
Ice. rar., vol. 1 , tab, 106.— Curt., Bot. mag., tab, 401. — Mirb., Ann. Mus., vol. 15, tab. 17, fig. 2, — 
Buch, Phys. Beschr. Can, Ins., pag. 163, quoad plantam Lancerottensem. — Benth., Lab., pag. 150. 

Lavandula pinnata y. Ging., Lavand., pag. 159 , tab. 2,3 a M, figg: 3,5, 6,7, 8, necnon tab. 8, 


fig. 2. 


Lavandula pinnata $. Ejusd., pag. 159, quoad plantam Maderensem. 

Has. Legimius banc plantam in scopulis præruptis Famaræ quæ freto e/ Rio, Lancerot- 
tam ab insulà minore Graciosà disterminanti, superimpendunt, eodem loco quo priüs spe- 
cimina sua Lancerottensia leserunt cll. viri Chr. Smuth et hb. Baro de: Buch. 

Disrris. GeoGR. Eandem omninè plantam. ac nostram Lancerottensem in rupibus Ma- 


deræ legimus præsertim australioribus. 


4. LAVANDULA BUCHIL Nos. 


L. ramis floriferis basi foliosis, 3-5-polystachyis, spicis sæpè duplicatis, cymosis, laxius- 


culis ; foliis pinnatis pinnis linearibus, obtusis vel apice spathulatis, summo spathulato vel 


(59 ) 

rhomboidale 3-dentato, petiolo basi vix dilatato ; pube-stellatà appressà albo-tomentosis ; 
bracteis ovatis acuminatis, nervosis, puberulis, calyce florifero brevioribus vel eundem 
æquante ; dentibus calycinis lanceolatis acutis; corollæ labio :superiore rhombuideo:cor- 
dato ; styli lobis ovatis , acutis. 

Lavandula pinnata. Link, in.Buch Phys. Beschr. Can. Ins., pag. 143, et Buch, Ibid., pag. 163, quoad 
plantam Nivariensem. 

Dave pinnata «. Ging., Lavand., pag. 159, excl. pairiä (?), tab. 8, fig. 1. 


Lavandula pinnata 6. Ejusd., L. c. quoad plantam Canariensem. 


Tiña del Negro vel Yerva de Risco, Nivariensium. 

Has. Legimus hanc plantam in rupibus maritimis propè oppidulum Teneriffe Buena 
Vista, eandem propè Tagananam et montes exindè humiliores supervadentem in valle 
Sancti Andreæ observavit cl. de Buch. 

Disrri8. GEoGR. Planta est ex toto Canariensis, nisi fortè reverà Maderense specimen 
Smithianum à cl. Ginginsio délineatum. Speciem non rité derelictam nomine viri illustris 
Leopoldi de Buch Floræ Macaronesiæ , post socii mortem , indagatoris indefcssi , libenter 


concecoramus. 


5. LAVANDULA ABROTANOIDES. Lamx. 


L. caule erecto ramoso, ramis floridis folicsis ; spicis laxis, ramosis, longè pedunculatis; 
foliis 2-pinnatis, viridibus, pube patulà ramosà conspersis, pinnis brevibus , linearibus, 
obtusis ; bracteis lanceolatis acutis, 5-nerviis, calvcis floriferi longitudine ;calycis ovoidei 
dentibus, lanceolato-subulalis; corollæ labio superiore rhomboideo:cordato; styli lobis 
rotundato-ovatis, acutiusculis. 

Lavandula Canarica foliis tenuiüs divisis. Moris., Hist. ,wol. 2, pag. 352, 

Lavandula maritima Canariensis spicà multiplici cœruleä. Pluk., Alm., pag, 209 ; Phytogr., tab. 303, 
fig. D. 

‘Lavandula folio longiore et elegantits dissecto. J. Comm. PL, rar., pag. 97, tab, 27. 


Lavandula abrotanoides. Lamck, Encyel., vol. 3, pag. 429. — Ging., Lavand., pag. 162, tab. 1 K, et 
tab. 10. — Benth., Lab., pag, 150. 


Romanillo vel Yerva de Risco, Canariensium. 

B. elegans , bracteis ovatis acuminatis calycem floriferum Jongè excedentibus, calycis 
cylindracei dentibus latiusculis, corollæ labio superiore cordato. 

Lavandula.elegans. Desf.!, Cat. hort, Par. — Mirb., Ann. Mus., vol, 15, tab. 5, fig. 3. 

Lavandula abrotanoïdes. Herb. de l Am. (ar. 1827), vol, 8. 


Has. Communis est hæc species in rupibus apricis Canariæ , Teneriffæ et Paimæ, à syl- 


( 60 ) 

varum regione usqué ad regionem inferiorem. Colonis Hispanis notissima est et præ cæte- 
ris coronaria ; hàc in oppido Lagunensi indictis supplicationibus ipsa altaria et Mariæ vir- 
ginis simulacra exornantur, via omnis ramulis floridis et Divi Christophori sternitur 
templum, mox pedibus supplicantium trità insitum speciei cffluit aroma atque eximius 
quidam undequaque per basilicam quasi cœlitüus spargitur ocor. | 

Var. 6, quæ adhüc in horto reg. Par. colitur, propè oppidum Orotavam in torrentium 
alveis siccis crescentem invenimus, eandemque à Canariæ imà convalle de Goyeyra misit 


cl. Despréaux. 


Disrris. « GEOGR. Species est quæ nuspiam extrà insulas Canarienses occurrit. 
Ozs. Ex descriptione Lamarckianâ et præcipuè bractearum plantæ suæ facilè videndum est varietatem nostram & 
ante oculos habuisse. Ambæ varietates vivæ examinandæ et culturä comprobandæ, suspicamur enim L. elegantem, 


Desf., eodem ferè modo à L. abrotanoide Lamck, quo L. Buchü, Nob., à L. pinnaté, Linn. fil., differre. 


TRIB. II. MENTHOIDEAF. BENTE. 


MENTHA. Linn. 


Cazyx tubulosus vel campanulatus, 5-fidus, dentibus æqualibus, 
vel sub-2-labiatus, fauce nudà vel villosà. CoroLLA ferè regularis , 
infundibuliformis, tubo incluso, 4-fida, vel sub-2-labiata, lacinià 
superiore majore, integrà vel emarginatà. SrAmIN4 4, æqualià, lobis 
corollæ alternantia, erecta. FILAMENTA nuda. ANTRERÆ 2-loculares, 
loculis parallelis. Sryius 2-fidus, lobis apice stigmatiferis. Hemmeri- 
CARPIA teretiuscula, sicca, Iævia, glabra. 

HersÆ hemisphærii borealis, plures demüm per terræ orbem dis- 
persæ, paucissimæ orbis australis. CAULES erecti vel procumbentes, 
basi lignosi. Four integra, dentata, rarissimè laciniata. VERTICILLASTRI 
(cymæ depressæ) multiflori , axillares, remoti, vel in spicas aut capi- 
tula ad apicem ramorum congesti. 


1. MENTHA SYLVESTRIS. Lin. 


M. caule erecto ; foliis subsessilibus , ovatis lanceolatisque , magis vel minüs serrato- 
dentatis , albo-tomentosis , supra sæpè virescentibus ; spicis angustè cylindraceis, bracteis 


linearibus, acutis ; calycis villoso tomentosi dentibus demüm subconniventibus. 


( 61 ) 

Mentha sylvestris. Linn., Sp. pl., pag. 804. — Mirb., Ann. Mus., vol. 15, tab. 4, fig. 14. — Benth., 
Lob., pag. 171. * 

æ. candicans, folis ovato-oblongis lanceolatisque, suprà puberulis subtüs albo-tomen- 
tosis. 

Mentha candicans. Crantz, Sürp. austr., pag. 330, — Reichb., tab. 982, fig. 1313. 

Meptha sylvestris 8 candicans. Benth., Lab., pag. 171. 

Maestranto, Ganariensium. 

B. nemorosa, folüs ovato-oblongis , profundè serrato-dentatis , Subtüs laxiüs tomen- 
tosis. 

Mentha nemorosa. Wild, Sp. pl, vol. 3, pag. 15. — Reichb., tab. 984 » fig. 1315. 

Mentha sylvestris e nemorosa. Benth., Lab., pag. 171. 

y. viridis, glaberrima, vel caule foliisque subpubescentibus. 

Mentha viridis. Linn., Sp. pl., pag. 804, — Engl. bot., tab. 2424. — FT, dan., tab. 1876. — Benth., 


Lab., pag. 173. 
Mentha sylvestris à glabra. Koch, Deutschl. F1, vol. 4, pag. 247. — Syn., pag. 550. 


Has. Var. « communis est in insulis omnibus Canariensibus ad rivulorum margines 
regionis præcipuè sylvosæ, var. 8 in Teneriffà à Broussonetio lectam in herb. Desfont. 
vidi, var. y ab insulà Canarià misit cl. Despréaux. 

Drsrris. c£ocr. Occurrit per totum orbem antiquum unde in Americas et regiones 


antarcticas migravit. 


2. MENTHA ROTUNDIFOLIA. Lin. 


M. caule erecto, foliis sessilibus, ovato-rotundatis , crenatis, rugosis , suprà pubescenti- 
birtis, subtüs laxè albo-lanatis, spicis densis conico-cylindricis, calycibus hirtis. (Benth.) 

Mentha rotundifolia. Linn., Sp. pl., pag. 805. — Engl., bot., 446. — Benth., Lab., pag. 173. 

Mentha macrostachya. Ten., FT. nap., tab. 56. 

Mentha neglecta. Ejusd., l. ce. tab. 157, fig. 1. 

Has. Hanc speciem in arvis inter colles Lagunenses et circàa Sanctam Andream Teneriffæ 
invenit cl. de Buch (Phys. Beschr. Can. Ins., pag. 170). 


Disrri8. GEoGR. Occurrit per totum orbem temperatum veteribus notum undé et in 


Americam irrepsit. 


3. MENTHA SATIVA. Lin. B GLABRA. 


M. foliis latis, rotundatis, glaucescentibus, petiolatis. 


Mentha arvensis à rubra, Benth., Lab., pag. 179, 


(62 ) 
‘Mentha sativa £ glabra. Koch, Syn., vol. 2, pag. 552. 


Hortelana et Torongil mulato , CGanariensium. 
Has. Occurrit hæc planta secüs rivulos ad pagum Chasnam et alibi in Teneriffà et in 


insulà Palmà, ex hortis proculdubio perfuga. 


Disrris. cEoGR.tHerba.est pilæogæaidit atque,ubique:terrarum culta. 


“ 
4. MENTHA PULEGIUM Lin. 


M. caule prostrato , ramoso , radicante ; foliis petiolatis, ovato-ellipticis , apice dentatis, 
pubescentibus vel tomentosis; verticillastris remotis, globosis, multifloris ; calycibus tubu- 
losis, sub-2-labiatis, hispidis, fauce villosis ; corollà pilosà. 

TAñyov. Diosc., lib. 3, cap. 36. 

Pulesium..Æuchs., Hist, pag. 198..— Matth. (ed, Valgr., 1570), pag. 475. 

Mentha Pulegium. Linn., Sp. pl., pag. 807. — Engl. bot., tab. 1026. 

Poleyo, Ganariensium. 

B tomentosa, tota densè albo-tomentosa, floribus villosissimis. 

Pulegium tomentosum minimum. Bocc,, PL. rar. Sic., pag. 40, tab, 20, fig. 2. 

Mentha gibraltica. Æ7/lld., Enum. h. ber., vol, 2, pag. 611. 

Mentha tomentella. Hoffm. et Link, Fl, port., vol. 1, pag. 73. 

Mentha tomentosa. Smith, artic. Menth., in Rees Crycl., vol. 23, n. 93, 

Mentha Puleoïum 8. Benth., Lab., pag. 182. 

Has. Satis copiosa est hæc species in humidis Palmæ Tenerilfæ et Canariæ, var. 6 in 


Canariæ montosis (la Cumbre) invenit cl. Despréaux. 


… Disrris. cEocr. Planta est orbis veteribus noti vulgaris quæ in Americam et in terras 


australes irrepsit. 


TRIB. III. SATUREINEAE. Bexrx. 


BYSTROPOGON. L’'Hérir., Benru., excl. 
Minthostachy ejusd. 


Carvx 10-nervius, campanulatus, tubulosus vel infundibularis, 
5-fidus, laciniis tubum excedentibus vel subæquantibus, inter se sub- 
æqualibus, fauce-villosà vel nudiusculà. CoroLLA sub-2-labiata, labio 
superiore 2-fido vel crenato -erecto, inferiore 3-fido , lacinüs.planis, 2 
lateralibus integris, inferiore longiore, subintegro vel :crenato. :Sra- 


(63) 
MIA: 4, erecta, distantia, corollà breviora, sub fauce inserta, inferiori- 
bus longioribus. FILAMENTA glabra: Anrnaerwæ 2-lôcularés, locülis 
parallelis , vel connectivo dilatato paullulùm disjunctis subparallelis. 
Discus eglandulosus. Srvius breviter 2-fidus, lobis subinæqualibus. 
STIGMATA acuta. HEmIMERICARPIUM ut plurimüm abortu 1, siccum, 
læve vel scabrellum, 3 abortientibus basi stipatum. 

Frumicuu regionis Macaronesiæ, odore balsameo vel. menthino 
præditi. ForiA petiolata, crenata, denticulata vel subintegra, lanceo- 
lata vel ovata. PANICULÆ ad apicem ramoram cymosæ, floribundæ, 
ad dichotomias bracteatæ, bracteis linearibus, flore intermedio solita - 
rio. FLores albi, inconspicui. 


1. BYSTROPOGON ORIGANIFOLIUS. L'Hérir. 


B. sericeo-pubescens, foliis lanceolatis'ovatisque, acutè dertatis:vel.sinuatis dentibus 
obsoletis, subtüs aibo-tomentosis ; florum glomerulis amplis; calycis tubo angusto, sub- 
cylindraceo, fauce pilosissimä, laciniis apice linearibus, densè ciliatis, tubo longioribus. 

Byÿstropogon origanifolius. L’Hérit., Sert. angl. , pag. 20, —"Smiüth, in Rees Crycl., vol, 5, art. Bystro- 
pogon. — Benth., Lab., pag. 325. 

Poleyo de Monte, Nivariensium. 

Has. [nu rupestribus siccis insulæ Teneriffæ ad viam inter oppidulum Garachico et Mon- 
tem Aquæ, propè Portum Orotavensemret alibi in regione medià usqué‘ad altitudinem 
Â000 ped. propè Chasnam ad latus meridionale montium eZ flo de las Cañadas occurrit, 
necnon in rupibus siccis insulæ Palmæ, et in Canarià, ubi rarior, ad scopulos aridos Divæ 
Virginis convallis. 

Disrris. GEOGR. Species est Canariensis. 

Desce. Fruricuzus sesquipedalis, diffusus , odorem Mentharum verum tritus spargens, ramis tortili- 
bus vel rectis, fuscis, 4-gonis , gracilibus , sæpè excoriatis , junioribus tomentosis. Fox14 lanceolata ; 
acuta 1 poll. longa, 1/2 poll. lata , vel oblongo-ovata 1 1/2 poll. longa, 3/4 poll. lata , nunc acutè den- 
tatä , dentibus nunc obsoletis vel sinuata , suprà pallida, puncticulata, appressè pubescentia , Subtüs 
albida , sericeo-tomentosa , pedicellis folio subduplè brevioribus. FLorum glomeruli ampli, intricatis- 
simi , floribundi, pluriès 3-tomi, bracteis lanceolatis sensim supernè linearibus. Cazvx cylindraceus , 
10-costatus , pilis longis geniculatis hirtissimus , dentibus basi ovatis lanceolatisque , supernè lineari- 
subulatis, longissimé ciliatis, tubo longioribus et sæpè corollam excedentibus, 


fauce demüm pilis 
copiosis.albis clausâ. CoroLa extüs pilosa lacinià superiore quadratä 2-fidà, inferiore cordatä. Hewr- 


(64) 


MERICARPIUM elongato-ovatum, utrinque obtusum, luteum, læve, disco subcrenato rubro impositum, 


intüs basi 3 abortientibus foliiformibus stipatum. 


EXPLICATIO TAB. 150. 


1. Ramus floridus magnitudine naturali. 2. Flos æquè ac figuræ sequentes magnitudine 
auctus. 3. Corolla longitrorsüm secta ut appareat staminum insertio. 4. Stamen antror- 
sum visum. 5. Idem visum à dorso. 6. Styli apex. 7. Calyx longitrorsüm sectus ut conspi- 


ciantur ovarii lobi disco impositi et calycis faux pilosa. 


2. BYSTROPOGON PLUMOSUS. L'Hérir. 


B. pilis mollibus pilosus ; foliis ovato-subrhomboiïdeis, suprà viridibus, subtüs niveo-lana- 
tis, margine obsoletè crenatis; florum glomerulis densissimis in spicam cylindraceam 
lanatam digestis ; calyce tubuloso, r0-nervio , dentibus apice linearibus tubo longioribus, 
fauce villis clausà ; corollæ lobis 3 inferioribus integris. 

Mentha plumosa. Linn. fil., Sup. pl, pag. 273. 

Bystropogon plumosus. L’Hérit,, Sert, angl., pag. 20, tab, 22, — Smith in Rees Cycl., vol. 5, art. Bystr. 
— Benth., Lab., pag. 395. | 

Has. In convallibus siccis insulæ Teneriffæ propè Buena Vista et in vallis 4sentejo 
declivibus valli Taoroensi conversis ubi copiosa, necnon ex cl. de Buch in convalle 
Sanctæ Ursulæ, eandemque invenit in insulà Canarià ultra Artenaram versüs Aldeam in 
insulà Canarià. 

Disrri8. GEoGr. Species est ex toto insularum Canariensium. 

Descr. Frunicurzus 1-2-pedalis, cortice fusco longitrorsüm rimoso, rimis rufis. Ramr robusti recti fusci 
villis patentibus mollibus crispulis albis pilosi. For14 3/4-1 poll. longa , 6-8 lin. lata , ovata , acutius- 
cula , crassa , basi latiora , obsoletè crenata vel subintegerrima , suprà viridia sparsim pilosa nervosa , 
subtüs densè lanata, nivea. Panicuzzæ densæ, floribundæ, in spicas longas cylindraceos subfoliaceas ad 
apicem ramorum digestæ , cymis 2-tomis subrotundis bracteatis , bracteis lineari-lanceolatis vel linea- 
ribus breviter stipitatis, pedunculis pilis patentibus lævibus hirtis. Cazyx 10-nervius, villosissimus , 
tubo cylindraceo, supernè constricto, fauce campanulatä patente pilis spissis clausä, dentibus subæqua- 
libus, apice filiformibus, basi ovatis, tubo longioribus, ciliis spissis longis plumoso-marginatis. CorozLa 
calycis longitudine, extüs pilosiuscula, labii superioris laciniä cordatä, inferioris 3 rotundatis, filamen- 
tis filiformibus glabris, antheris parallelis basi meniscato-divaricatis, dorso gibbis. Srrzus glaber, apice 


2-fidus , lobo altero breviore. 


8. BYSTROPOGON CANARIENSIS. L'HÉRir. 


B. hirsutus pilis denticulatis ; foliis ovato-lanceolatis, crenatis, basi subcuneatis ; glome- 


Labiatsæ 
Botaniqu e Ars 150: 


Æeytrnré del. e = “à 


2 ns | Ville ap. ie! 


Pc AE F 


! / 


CAS mr V0 A 10 
07277 AA AL Loi 


ke, 


Labiatæ. 


Botanique. Tab. 151 


1 M pu up, 
ÿ EE 


es ee 2 


5 QU] 
y SE ji 


Big Jiaspail file de. ET, 
nr] 


D ANNE. A 7 NEEREE 
A Dplroprogon LAIT A CIS es culs V. y HD dei ladite) , Lo 


Va 
1 l 


(65) 


rulis globosis, floribus densis subsessilibus ; calyce infundibuliformi , hirsuto , fauce sub- 
nudà , dentibus tubo subduplo brevioribus ; corollæ labii inferioris lacinià intermedii 
oblongàä emarginatà. 

Mentha Canariensis frutescens, foliis subtüs lanugine candidissimä villosis , floribus glomeratis è 
sinu foliorum longioribus pediculis insidentibus. P{uk., Alm., pag. 248 ; Phytogr., tab. 307, fig. 2 — 
Folia subtüs lanugine candidissimä villosa ad Speciem antecedentem potiüs quadrant sed icon plantam 
nostram non malè refert. 

Heliotropium Canariense arborescens, scorodoniæ folio. Games Hort. Amst., vol, 2, pag. 129, 
tab, 65. | | 

Mentha Canariensis. Linn., Sp. pl., vol. 2 , pag. 807. 

Bystropogon Canariensis. L’Hérit., Sert. angl. pag. 20.— Benth., Lab., pag. 395. 

Has. In dumetis ad sylvarum margines aut in rupestribus apricis regionis sylvosæ in 
insulis Canarià Palmà et Teneriffà non infrequens. 

Disrris. cor. Species est ex toto Canariensis. 

Desce. Frutex 6-8-pedalis, caule ramoso fusco sæpè excoriato , ramulis lentis flexilibus pilis paten- 
tibus dentatis hirsutis. Forra 1-2 1/2 poll. longa, 1/2-1 poll. lata , suprà glabrescentia, viridia, subtüs 
pilis brevibus stellatis tomentosa longioribusque ad nervos et venas strigoso-hirta , ovato-lanceolata, 
subacuta, margine revoluta, crenata, petiolata, petiolis folio subbrevioribus. Frores ad apicem 
ramorum laxè paniculati in glomerulos globosos multifloros congesti. Cazrx infundibularis, pilosissi- 
mus , 10-nervius , nervis intermediis conspicuis , lateralibus subobsoletis, dentibus basi ovatis apice 
subulatis, tubo subduplô brevioribus, fauce vix pilosä. Cororra calyce longior, labio superiore cordato, 
labii inferioris laciniâ intermedià oblongâ crenatà , lateralibus ovato-rotundatis integris. Anrmeræ 

.rotundato-ovatæ. Hemnrericarprum scabrellum disco crenato parvo fusco impositum , 3 abortientibus 


stipatum. 


EXPLICATIO TAB. À 151. 


1. Ramus floridus mag. nat. 2. Flos, prout cæteræ figuræ, magnitudine auctus. 3. Calyx. 
4. Idem longitrorshm sectus atque arte explicatus. 5. Stamen antrorsäm visum. 6. Idem 
visum à tergo. 7. Ovarii lobi disco impositi ex alabastro excerpti cum stylo juniore. 
6. Hemimericarpium antrorsüm visum disco diminuto impositum et lobis ovarii abortivis 


stipatum. 9. Idem visum à dorso. 


4. BYSTROPOGON SERRULATUS. Nos. 


B. hirsutus, pilis plumoso-denticulatis; foliis lanceolato-ellipticis, margine serratis : 
florum glomerulis confertis , oblongis, floribus pedicellatis ; calyce tubuloso , 10-nervio 


in. — (3° sxcT.) 9 


nervis omnibus conspicuis, dentibus lanceulatis, apice attenuatis , acutis , tubo sublongio- 
ribus , fauce leviter pilosä, corollæ lacinià inferiore lingulatà obsoleté crenatà. 
Has. Hanc speciem ex insulà Canarià misit cl. Despréaux. 


Distais. GEOGR. Stirps est Canariensis. 

Descr. Ramoz virgati pilis plumoso -denticulatis densè hirti, Forra superiora (quæ sola in manu 
habuimus) 1/2-1 poil. longa, 1/2 poll. lata, lanceolato-elliptica, acuta, suprà subpilosa viridia, subtüs 
pilosissima albida, margine serrato-denticulata , petiolata petiolis folio brevioribus. Cymx axillares ad 
apicem ramorum spicato-paniculatæ, pedunculis elongatis , dichotomis confertis. FLores in glomerulos 
subrotundos digesti, bracteis brevibus lanceolatis stipati. Gazvx tubulosis 10-nervius, nervis conspicuis, 
pilosiusculus , dentibus lanceolatis, acutissimis , tubo subbrevioribus , fauce pilis raris munitä. CorozLa 
calyce longior, labio superiore truncato-cordato, inferioris laciniä intermediä lingulatä, crenatä, latera- 
libus brevibus rotundatis. Discus parvus , 4-denticulatus , fuscus. Hemmericarrtum oblongo-ovatum , 
scabrellum , lobulis ovarii abortivis stipatum. Emsrvo ovatus, utrinque obtusus, cotyledonibus basi 


cordatis, radiculà brevissimä, globosulà, crenulam cotyledonum vix præcurrens. 


EXPLICATIO TAB. B 151. 


1. Ramus floridus magnitudine naturali, 2. Flos cum figuris reliquis magnitudine auc- 
tus. 3. Calyx. 4. Idem longitrorsum sectus. 5. Corolla secta atque arte aperta. 6. Stamen 
antrorsüm visum. 6. Stamen longius à dorso visum. 8. Pistillum disco impositum. 
9. Styli junioris ex alabastro excerpti apex lobis nondüm discretis. 

Oss. Hic datur occasio speciem Maderensem intercalariam (cùm ditionis sit Macaronesiæ quanquäm Floræ For- 


tunatarum aliena), paucis verbis adumbrandi. Eam olim falsd pro B. Canariensi L’Hérit. habui, nunc diversam 


credo. Flores majores et quamvis uti reliquorum inconspicui omnium tamen maximi. 


BYSTROPOGON MADERENSIS. Nos. 


B. fruticulus 6-pedalis pilis articulatis strigoso-hirtus ; foliis ovato-ellipticis , obtusis, latè crenatis, 
margine plicato-revolutis , suprà vixidibus , rugosis, subtüs minutissimè puncticulatis, glabris, nervis 
venisque reticulatis pilis recurvis geniculatis strigoso-hirtis , basi subcordatis ; calÿce campanulato, 
10-costato, hirto, dentibus ovato-lanceolatis acutis tubi longitudine , fauce nudiusculà ; corollä calyce 
longiore, labii inferioris laciniâ intermediä latè cordata. | . 

Has. Legi hanc plantam anno 1828 mense Julio inter Sacellum Divi Antonii et oppidulum Portum 


Crucis insulæ Maderæ. 


5. BYSTROPOGON PUNCTATUS. L'HéRirT. 


B. glabrescens , ramis 4-gonis, fulvis, junioribus pilis simplicibus hirtis ; foliis ovatis et 
ovato-rhomboideis, obtusis, glabris, margine crenatis, subtüs albentibus nervis prominen- 


tibus ; paniculis hirsutis, floribus subsessilibus ; calyce ovato-tubuloso, hirto, 1o-nervio, 


(67) 


dentibus lanceolatis acutis, tubo fauce piloso subdupl longioribuss corollæ laciniis 
oyalis. 
Bystropogon punctatus. L’Hérit., Sert. angl., pag. 20, tab. 23. — C. Sm! in Buch. Can., pagg. 143 et 
175 ; ex specimine herb. DC. 


Has. Legimus hanc plantam in insulà Teneriffà mense Novembre 1828 sine flore et 
fructu ad fauces magnæ convallis Badajos propè oppidulum Guimar. 1bi eam primüm 
vidit C. Smith ( Parranco von Guimar bis 2400 F. Buch I. c.). Specimen Smithianum 
jam defloratum, ex quo sumpta est calycis post anthesin et corollæ unicæ descriptio nos- 
tra, inscriptum est « Guimar sur la lave.» Nuspiam per quinque insulas quas indagavi- 
mus licuit nobis alibi banc speciem videre. 

Disrris. cEocr. Planta est per omnem Maceram vulgata , robustiora tamen specimina 


Canariensia. 


ORIGANUM. Linn. 


Cazyx tubuloso-campanulatus, 10-13-nervius, 5-dentatus , dentibus 
æqualibus vel superioribus sublongioribus, fauce villosà. CoroLLA 
ringens tubo calycem vix excedente, limbo sub-2-lhbiüato, labio supe- 
riore erectiusculo emarginato, inferiore 3-fdo patente. SramIna 4, 
distantia, exserta, inferioribus longioribus, filamentis glabris, anthe- 
ris 2-locularibus , loculis subparallelis, connectivo dilatato paullulùm 
discretis. SryLus supernè 2 fidus, lobis ferè æqualibus, apice stigmati- 
feris. HEMIMERICARPIA sicca , glabra , lævia. 

HrerBæ lignescentes vel suffruticuli per orbem veteribus notum 
plagis præsertim temperatis ab Emodo ad Lapponum confinia 
obvii et per Americam borealem sparsi, ibi autem translatiti. 
Ram 4-goni. Forra ovata vel lanceolata, integerrima vel dentata. 
FLores in spiculis cylindraceis vel sub-4-gonis ad apicem ramorum 


congesti. 


1. ORIGANUM VULGARE. Lin. 


« megastachyum, foliis ovatis vel ellipticis pubescentibus, spicis elongatis densè prisma- 
ticis , bracteis imbricatis, lat ovatis, ealyce campanulato dentibus ovatis aculis, corollæ 


tubo breviusculo, labü inferioris laciniis oblongis. 


(68 ) 

Origanum Monspeliense pulchrum. Cam., Ep., pag. 468. — Tuabcrn., Kræuterb., ed. 2, vol. 2, 
pag. 61, cum figurâ Camerarii paululùm mutatä, — J. Bauh., Hist., vol. 3 , pars 2, pag. 238 , cum fig. 
Camerarii. 

Origanum creticum 6. Linn., Sp. pl., vol. 2, pag. 823. 

Origanum creticum. DC., F1. fr., vol. 3, pag. 558. 

_ Origanum megastachyum, Link, Enum. hort, ber., vol. 2, pag. 114. — Ejusd., in Buch, Can. Ins., 
pag. 143. 

Origanum vulgare 8 prismaticum, Gaud., Fl, hely., vol. 3, pag. 78. — Benth., Lab., pag. 335. 

Origanum vulgare 8 megastachyum. Koch, Syn., vol. 2, sb 556. 

B virens foliüis lanceolatis glabrescentibus ciliatis , spicis brevibus laxis, bracteis ovatis 


vel lanceolatis glabris viridibus, rard coloratis, calyce ovato-campanulato, dentibus lanceo- 
latis, corollæ tubo elongato, labii inferioris laciniis elongatis angustis. 

Origanum virens. Link et Hoffm., F1. port., vol. 1, pag. 119, tab. 9. — Link, Enum., vol. 2, pag. 114. 
Ejusd., in Buch Can. Ins., pag. 143. 

Has. Varictas «, quæ rarior, crescit in montosis Tencriffæ ubi eam legimus non longè 
à Teginà ct in aspretis circà sylvam Agua Garcia camque à Canarià misit Despréaux. 
Var. B satis vulgaris est in dumetis regionis sylvosæ insularum Teneriffæ et Palmæ. 

Disrris. GEoGR. Speciei forma vulgaris ab Indiæ montibus ad regiones hyperboreas 
ultra Upsaliam protenditur. Varietates nostræ vix extrà plagas mari interno conterminas 


Occurrunt. 


THYMUS. Linx., ex parte. — Benru., excl. 


MastichinA. 


CaLyx ovato-campanulatus, 13-nervius, distinctè 2-labiatus, labio 
superiore 3-dentato, patente, inferiore longiore 2-partito, laciniis sub- 
ulatis, fauce villis clausä. CoroLLA calycem parüm excedens, tubo 
incluso, 2-labiata, labio superiore erecto, emarginato, planiusculo, 
inferiore patente, 3-fdo, lacinüis æqualibus vel intermedio protrac- 
tiore. STAMINA À, exserta, rard inclusa , recta, distantia, æqualia vel 
inferiora longiora. ANTHER# 2-loculares, loculis connectivo dilatato 
disjunctis, subparallelis. Srvyius apice 2-fidus, laciniis subæqualibus. 
HemMERICARPIA exsucca, lævia. SEMINA ovata vel rotundata, lævia, 
testà tenuissimà , hilo intüs ad basin, chalazä sub apice sità, raphe 


Labiatæ. 
Botanique : Tab,152. 


Heylané 72 


] 
Ville lp. ne 


€ 77277 utile) LT 


Luke Jules Aigo 2. Aecher: 7e 


( 69 ) 


robustà. PERISPERMUM parcum à testà solubile. COTYLEDONES ovatæ 
basi cordatæ. RanicuLA brevis. 

 Frumicuzr aromatici, regionis præcipuè magni crateris Mediterranei 
incolæ , sed latè per orbem veteribus notum ab Emodo monte ad pla- 
gas hyperboreas dispersi. FoLrA parva, integra, integerrima vel rard 
obsoletè crenata, plana vel margine revoluta. Cymuzæ axillares sessi- 
les vel brevissimè pedunculatæ, ad apices ramulorum remotiusculæ 
vel capitulatim glomeratæ. Pepicezu breves, bracteïis parvis stipati. 
FLores mediocres, amaranthino-purpurei vel albi. 


1, THYMUS ORIGANOIDES. Noz. 


T. suffruticosus, procumbens, ramis diffusis , rigidis ; foliis latis , ovatis, crassis, planis, 
glabris, margine sinuato-erosis, floralibus conformibus, ciliatis; cymulis in capitulos 
rotundatos digestis ; calycis labii superioris angusti dentibus basi rotundato-ovatis , apice 
obtusis, rarius subacutis ; corollæ labio superiore rotundato , subrhombeo, emarginato, 
inferioris lacinïis rotundatis, integris. 

Thymus origanoides, Nob., in Florul. Lanc., vol. 1, pars 1, pag. 29. 

Tajose, Lancerottensium. 

Has. Occurrit hæc species unica Canariensis in rupibus elatis montium septentrionalium 
Lancerottæ circà templum Virginis de las NVieves et ad pagum Hariam ab 800 scilicet ad 
1700 pedes altitudinis super oceanum. 


Disrris. GEocr. Planta est Lancerottensis. 


EXPLICATIO TAB. 152. 


1. Ramus floridus magnitudine naturali. 2. Folium, cum figg. reliquis auctum. 3. Ra- 
muli portio cum cymulis bracteis bracteolisque stipatis, floribus omnibus præter unicum 
et foliis recisis. 4. Alabastrum. 5. Flos. 6. Calyx extrorsum visum labio inferiore 2-den- 
tato. 7. Idem labio inferiore 3-dentato. 8. Idem labio inferiore adempto ut appareant ovarii 
lobi et faucis pili. 9. Corolla antrorsm visa. 10. Idem dimidiatus. 11. Stamen antrorsüm 
visum. 12. Idem visum à dorso. 13. Pistillum. 14. Styli junioris pars superior ut appareant 


lobi. 


(70 ) 


TRIB. IV. MELISSINEAE. BENT«. 
MICROMERIA. Benru. 


Carvx ovato- vel cylindraceo-tubulosus , 13-15-nervius, 5-dentatus, 
dentibus sæpissimè pilosis, ferè æqualibus vel sub-2-labiatus dentibus 
8 lab superioris brevioribus latioribus, fauce intùs nudiusculà vel 
pilis clausà. CoroLrA recta vel leviter incurvä, tubo incluso vel caly- 
cem paullüm excedente, 2-labiata, labio superiore erecto, breviusculo, 
subplano, integro vel emarginaio, inferiore patente 3-lobo lobis æqua- 
libus vel intermedio majore, vel emarginato. SrAMINA 4, exserta vel 
inclusa, per paria approximata vel divergentia , mferioribus longiori- 
bus, ut plurimüm exsertis. FILAMENTA edentula. ANTHERÆ 2-loculares, 
loculis connectivo incrassato disjunctis, subparallelis vel divaricatis. 
STYLUS apice 2-fidus lobis subæqualibus, filiformibus vel lineari-lan- 
ceolatis, recurvis. STIGMATA apiculata vel ad latus loborum internum 
decurrentia. HemmeErICARPIA sicca , lævia, quandoque mucilaginosa. 
SEMINA lævia, testà tenuissimà, hilo intüs ad basin,chalazâ sub apice 
sità, micropyle apiculari. PerisPerMum nullum vel valdè parcum. 
COTYLEDONES ovaiæ basi cordatæ vel subsagittatæ, radiculà brevis- 
sim. 

Fruricuu vel herbæ per orbem totum temperatum calidumique 
Sparsa. | 

Oss. Species hujus generis extricatu difficiles sunt et quæ species quæ varietates promulgandæ vix ausi sumus 
decernere opusque sententià nostrà asperum adhüc indagatoribus novis relinquimus. Galycis tubi dentiumque 
forma , cymularum longitudo observandæ, à floribus pedicellatis sessilibusve aut à corollæ segmentis , nisi magna 
diversitas, discrimina parciùs quærenda sunt, vix ulla caulium aut foliorum variationibus fides habenda , nisi 

summæ. Cùm autem in regione nosirà Etymomicromerii castra cohors tam nitida posuit, ni posteris ænigmata sol- 
venda tradamus, formasomnesquæ nobisinnotuerintsub oculis, tabulis insculptas lithinis, subjicere voluimus. Si ad 
summum porrô pro varietatibus habendæ sunt formæ quædam à nobis bæsitabundis pro speciebus habitæ, aliæ, qua- 


rum nidi prærupti adhùce inviolati, in insulis plurimis sine ullo dubio latent. Omnes sectioni Piperellæ Benth. adnu- 


merandæ. 
Secrio I PIPERELLA. Bent. 


Folix omnia lanceolata vel lincaria , revoluta, sæpè hirsuta ( T'ragothymum), vel ovato- 


Labiatæ. 


Botanique. Tab'153, 


W Mu be. 


| Cu 


2) Zaspail filr se: 


4. Riocreut del. 


LA k , 7 L Ÿ 1 
a 2 À 74 ouiles ol 


€ 
&. Rup eétus.. B.-Cituiodotra. 


lip. de Pougeard. 


(TE) 
fanceolata aut ovata , coriacea, planiuscula , lucida , subpubescentia (Terebinthis). Cy- 
mulæ bracteatæ sparsæ, pedunculatæ, floribus subsessilibus vel pedicellatis, raro com- 
positæ. Corollæ purpureæ, violaceæ , roseæ vel albæ. — S uffruticuli lignosi , erecti, 
diffusi vel procumbentes , camphorati, aromatici , vel terebinthum redolentes, rariüs 
inodori , crateris vasti maris Interni oras, Fortunatarum regionem,. Æthiopiam, Ameri- 


cam inter tropicos et hemisphærii australis temperata incolentes. 
+ TRAGOTHYMUM. 


1. MICROMERIA THYMOIDES. Nos. 

M. caule erectiusculo vel diffuso, ramis pilis brevibus decurvis hirtulis ; foliis lineari- 
lanceolatis, breviter petiolatis, subacutis margine vel ad medium usqué revolutis, breviter 
pilosis ; cymulis folio subbrevioribus, floribus plurimis breviter pedicellatis, bracteis 
linearibus revolutis pedicellis subduplo longioribus ; calyce ovato vel subcylindraceo , 
15-costato, villosulo , sub-2-labiato , labio superiore 3-dentato, dentibus basi ovatis, pilo- 
sissimis , apice subulatis subciliatis, inferioris dentibus longioribus, fauce pilis copiosis 
clausà; corollæ labio superiore cblongo 2-fido , inferioris laciniis ovatis oblongisve, inte- 
gris; antherarum loculis subparallelis ; styli lobis subæqualibus ; hemimericarpiis sub- 
scabris. — Flores purpurei. 

Satureia thymoides. Rob. Brown, Vers. d. auf Mad. wildwachs. Pflanz. in Buch Can. , pag. 192. — 
Soland. MSS. ex Lowe, Prim. Flor. mad., pag. 19. | 

Thymus inodorus. Benth. in Linnæd, vol. 6, pag. 77, non Desf, 

Satureia varia. /Vob. olim. 

Micromeria varia. Benth., Lab., pag. 375, et Suppl, pag. 731. 

B citrodora major, viridior, calycis dentibus longioribus. 

Has. [n rupestribus apricis et in convallibus regionis totius maritimæ insularum 
omnium Canariensium. Var. 6 occurrit in sylvis Teneriffæ. 

DisTRiB. GEOGR. Species est unica Canariensis quæ in insulas Maderam! et Portum 


Sanctum! provehitur ubi vulgaris. 


EXPLICATIO TAB. 153. 


a 1. Ramus var. à rupestris Micromeriæ thymoïllis Nob. floridus mag. nat. « 2. Ejus- 
dem cymula cum folio et rami segmento aucta. « 3. Ejusdem flos auctus. & 4. Calyx auc- 
tus à latere sectus et arte explanatus. — 6 1. Ramus var. $ citriodoræ Micromeriæ thymoi- 
dis Nob. mag. nat. B 2. Flos cum pedicello et bracteis auctus. 6 3. Calyx auctus à latere 


sectus atque explicatus. 


(72) 


2. MICROMERIA HYSSOPIFOLIA. Nos. 


M. caule erectiusculo vel diffuso, ramis robustis, rectis, hirtis; foliis lanceolatis, revolutis, 
hirtis vel hirsuto-pubescentibus, subsessilibus ; cymulis multifloris , inferioribus subsessili- 
bus superioribus longè pedunculatis, floribus breviter pedicellatis, in glomerulum sub- 
sphæricum congestis, bracteis lineari-subulatis ; calyce cylindraceo vel ovato-cylindraceo, 
13-nervio, hirto, dentibus lanceolatis vel lineari-lanceolatis, acuminatis vel acutis, 
tubo 3-plô brevioribus, intüs pilosis, fauce pilosiusculà ; corollà extüs hirsutà, tubo 
exserto vel incluso, labio superiore cordato , inferioris laciniis lateralibus rotundatis , in- 
fimo longiore cordiformi, integro. — Flores albi. 

« hirta, foliis hirsutissimis , calycis cylindracei dentibus lanceolatis acuminatis, demüm 
sæpé recurvis. 

B glabrescens, foliis hirsuto-pubescentibus , calycis ovati dentibus ovato-lanceolatis , 
acutis, erectis. 

Has. Invenimus-hanc plantam in convalle Portüs Orotavensis quæ ad oppidum con- 
ducit, 


Disrris. GEOGR. Species est Canariensis. 
Ozs. Quamvis primo aspectu satis diversæ sint formæ &et 8, per alias tamen inter se contingunt, et nobis indubi- 


tanter conjungendas esse videtur. 


EXPLICATIO TAB. 154. 


1 «. M. hyssopifoliæ var. glabrescentis ramus. 2 &. Ejusdem flos cum figurà sequente 
auctus. 3 æ&. Calyx latere sectus atque arte explicatus. — 1 B. M. hyesopifoliæ var. hirtæ 
ramus cymulis sessilibus. 2 8. Ejusdem ramus cui cymulæ plurimæ pedunculatæ. 3 6. Flos 
cum figurà sequente magnitudine auctus. 4 $. Calyx latere apertus atque explicatus ut 


dentium formæ appareant. 


3. MICROMERIA HERPYLLOMORPHA. Nos. 


M. caule diffuso decumbente , ramis elongatis hirsutis; foliis lanceolatis, subhirsutis, 
margine revolulis, breviter petiolatis ; calyce campanulato-tubuloso, 13-15-nervio , denti- 
bus tubi ferè longitudine, subæqualibus, basi ovato-lanceolatis, apice subulatis , pectinato- 
ciliatis, fauce nudiusculà ; corollà amplà, extüs pubescente, labio superiore depressè cor- 
dato, profundè emarginato, inferioris lacmiis lateralibus rotundato-ovatis, imà laté 
elongato-rotundatà , emarginatà ; antherarum loculis demüm divaricatis; styli lobis sub- 


æqualibus. — Flores purpurascentes. 


Labiatsæ 


Tab. 154. 


Botanique 


| 


.… lielle et Marethal ap: ine. 


æ 


Lith de} Rio, r Riler 7. 


4 


À. Fivcreut del. 


mn à) 
er / LÉ 


Ÿ 

4 à 
Ÿ SU 
NN 


Mariah À ph 


: Labiatæ ; 
Botanique Tab. 155, 


— 


Lrvereux del. ZLith: de l go, 2 hicher A lielle et Marcchal lap x a 
A, LE Zometit hi 244 you he CSV 1. 


; ; (CE ty 
Fo c Mere Cragelh) FRLCLAI = 00 


(73 ) 
Has. Lecta fuit hæc planta in rupestribus convallium insulæ Palmæ. 


DisTriB. GEOGR. Stirps est ex toto Canariensis. 


EXPLICATIO TAB. 155, A. 


1. Ramus floridus magnitudine naturali. 2. Flos cum sequentibus magnitudine auctus. 
3. Calyx à latere sectus et explicatus ut conspiciantur dentes. 4. Hemimericarpia juniora 


cupulæ insidentia. 


4. MICROMERIA TRAGOTHYMUS. Nos. 


M. caule erectiusculo, ramis robustis, divaricatis, teretibus, fuscis; foliis lineari-lanceola- 
us lanceolatisque, revolutis, patentibus, breviter pedunculatis, velutino-pubescentibus vel 
glabrescentibus , atroviridibus ; cymulis 2-multifloris, pedunculis folio brevioribus , brac- 
teis linearibus, acutis; calyce campanulato-tubuloso demüm subovato, sæpè 15-striato, 
molliter pubescente, colorato, dentibus lanceolatis, subobtusis, rectis, æqualibus, tubo sub- 
duplè brevioribus, intüs pilis paucis hirsutis, fauce vix pilosä; corollà parvà, tubo incluso, 
labio superiore cordato-rhombiformi , crenato , inferioris lacinis lateralibus rotandatis, 
inferiore obcordato ; styli lobis æqualibus, latis. — Flores intensé cærulei. 

Has. Legimus hanc plantam in montosis Teneriffæ, loco non notato. 


Disrris. cEocr. Planta est Canariensis. 


EXPLICATIO TAB. 155, B. 


1. Ramus floridus magnitudine naturali, figuræ reliquæ auctæ. 2. Flos cum calyce 


juniore. 5. Calyx vegetior. 4. Calyx latere recisus et arte patefactus ut appareant 


dentes. 


5. MICROMERIA LACHNOPHYLLA. Nos. 


M. caule erecto , ramis teretibus , elongatis, gracilibus , flexuosis, rufulis, superioribus 
albido-virentibus, pubescentibus ; foliis revolutis, subcylindraceis, obtusiusculis, pilis bre- 
vissimis, sericeis, glandulosis, pulchrè puberulis, pallidè viridibus, ascendentibus, rectis vel 
rariüs arcuatis, ramorum inferiorum rectis imbricatis ; cymulis sub-3-floris, pedicellatis, 
folio longioribus, versüs apicem ramorum laxè digestis ; calyce cylindraceo, sub-15-striato, 
puberulo, dentibus 3-angulari-lanceolatis, acutis, tubo sub-3-plo longioribus ; corollà parvà, 
labio superiore rhomboideo 2-fido, inferioris laciniis rotundatis, infimà crenatà ; anthera- 


rum loculis subparallelis ; styli lobis subæqualibus. 


11, — (3° sECT.) | ù 40 


(#4) 
Has. Crescit hæc planta in rupestribus .clatis.ar.dissimis ultra pagum Ghaisnam, non 
longé à monte Pico del Almendro dicto. 


Disrri. GEOGR. Stirps est Canariensis. 


EXPLICATIO TAB. 156, A. 


1. Planta florida magnitudine naturali, figuræ reliquæ omnes auctæ. 2. Folium antror- 
shm visum. 3. Flos. 4. Calvyx à latere inter labra sectus et arte patefactus ut appareat den- 


tium forma. 


6. MICROMERIA LASIOPHYLLA. Nos. 


M. caule erectiusculo, ramis brevibus, arcuatis , cylindraceis, fuscis, junioribus rufis , 
hirtis ; foliis sessilibus , revolutis, subcylindraceis , versüs apicem attenuatis,, obtusis, sub- 
patenti-arcuatis , hirsutissimis , pallidé virentibus ; cymulis ad apicem ramorum congestis, 
subsessilibus , bracteis lineari-subulatis, 3-/-floris, floribus sessilibus ; calyce ovato ,:sub- 
15-nervio, dentibus tubi feré longitudine, angusté lanceolatis, usquè ad apicem regulariter 
atlenuatis , acutis, rectiusculis, hirsuto-ciliatis, fauce nudiusculà; corollà parvä, tubo 
incluso , labio superiore rotundato emarginato , inferioris laciniis rotundatis ; antherarum 
loculis subparallelis ; styli Iobis subæqualibus. 

Has. Legimus hanc speciem in fissuris rupium deustorum jugi cyclici Teneriffe Flo 
de las Cañadas dieti ad pylas alpinas e/ Paso de Guadalajara. 


DisTRIB. GEOGR. Stirps est propria insularum Canariensium. 


EXPLICATIO TAB. 156, B. 


3. Ramus floridus mag. nat., figuræ cæteræ mag. auctæ sunt. 2. Cymula ramulo insi- 
dens folio stipata. 3. Calyx. 4. Idem latere recisus et arte a pertus ut dentium forma con 


spiciatur. 5. Corolla. 


7. MICROMERIA LEPIDA. Nos. 


M. Lota pilis patulis rectis, scabrellis, pilis brevibus intersitis, albentibus vestita , caule 
ascendente, ramis diffusis, recurvis, nodosulis, junioribus læté purpureis; foliis revolutis, 
cylindraceo-fusiformibus, petiolatis, petiolis gracilibus folio 3-4-plo brevioribus ; cymulis 
3-12-floris, pedanculatis, pedunculis gracillimis, hirtis, glandulosis, folio longioribus, pur- 
purascentibus; floribus longé pedicellatis, pedicellis filiformibus, divaricatis, bracteis linea- 


ribus, acuminatis ; calyce cylindraceo-tubuloso, 13-striato, dentibus subæqualibus, recur- 


= 


Labiate 


Botanique 


Tab. 156. 


S 


\ ARS 
\ 


| 
x te 
2 


/ N À 
AS Ÿ 
KITS \ N 
/ \| Ÿ AR dr A] 
ANS 2 
a À NS ANS N 
12 mp 


A | ji 
À KW | } | 
ESNA NC AW 


CZ 


FT 
LP 
<< 


= HZ 


NX 


À TRY 
, NK | #2 \ \, 
VA 


= 
Lüvereux del. Lu. del. T2 1. lécher, 7. 


7 ï. HE re 2277 fac y fiu 
P e HP D eat y (lu 


d y) 
c 7274 


Le 


HR: 


Labiatae ANUS 
Botanique : te cf LE - lab 15 Î 
= = 4 4 - :. + > = = 


Lnrerr. de À rt A NEUVE. 
72222 del : 7 Luth Ligo richer A : eu penter le 


é 


, DA L U 5 / PA F, 2740 | L 1} / vol. 
À = 2Y(UCTCMtCT UC AL EE 


L 


(75 ) 


vis, acutis, superioribus basi ovaiis, inferioribus lanceolato-ovatis, tubo 4-plô brevioribus; 
corollà amplà labio: superiore rotundato , subcrenalo., inferioris laciniis lateralibus-ovatis, 
inferiore rotundato ; antherarum loculis subdivaricatis ; styli lobis sub-æqualibus ; hemi- 
mericarpiüis puncticulato-scabris. — Flores pulchré rosei. 

Has. Crescit hæe species, ex: cl. Despréaux:, in rupibus:præruptis montium Gomeræ. 


Disrris: GEOGR. Stirps: est omnino Canariensis.. 


EXPLICATIO TAB. 157. A. 


r. Ramus floridus magnitudine naturali, figuræ reliquæ auctæ. 2. Florum cymul folio 
stipata cum rami segmento. 3. Flos. 4. Calyx latere sectus et arte complanatus ut appa- 
reant dentes. 5. Hemimericarpium. 6. Semen «a hilum , à raphe, ç chalaza , d micropyle. 


7. Embryo. 


8. MICROMERIA PREAUXIL Nos. 


M. tota molliter cinereo-hirta, caule erecto, ramis validis, rectiusculis, divaricatis, fusco- 
cinereis ; foliis revolutis, cylindraceis; pilis albidis, hirtis, sessilibus ; cymulisp edunculatis, 
folio brevioribus vel sublongioribus, bracteis lineari-lanceolatis ; floribus glomeratis, bre- 
viter pedicellatis ; calyce ovato-cylindraceo, hirtissimo, 13-striato, sub-2-labiato, labio supe- 
riore longiore, dentibus brevibus, 3-angularibus, acutis, divaricatis, inferioris gracilioribus 
tubo 3-plà brevioribus ; fauce pilis paucis clausà ; corollà parvà, tubo incluso, labio supe- 


riore angusté cordato , inferioris laciniis rotundatis ; antherarum loculis subparallelis. 


Micromeria sp. nov. Despréaux in sched. | 
Has. Hanc speciem inter rupes Goyavræ in.insulà Canariälegit el, Despréaux, qui flores 
habere pallidè roseos et citrum olere scripsit. 


Disrri8. GEOGR. Species est.vera Canariensis. 


EXPLICATIO TAB. 157. B. 


1. Ramus floridus magnitudine naturali, figuræ reliquæ auctæ sunt. 2. Calyx. 3. Idem 
latere resectus et arte apertus ut faux subnuda et labit utriusque dentes conspiciantur. 


4. Corolla latere aperta et arte explanata ut laciniarum formæ et stamina pateant. 


9. MICROMERIA TENUIS. Linx. 


M. caule recto, erecto, ramis gracillimis rectis; strictis, atropurpurascentibus, junicribus 


pilis brevibus, recurvis, adscendentibus puberulis; foliis rectis vel vix incurvis, adscenilen- 


(76 ) 

tibus, revoluto-subcylindraceis, obtusiusculis, brevissimè petiolatis vel subsessilibus, cine- 
reo-pubescentibus ; cymulis 8-9-floris , pedunculatis, pedunculis gracillimis folium sæpis- 
simé longè excedentibus , flore im dichotomià longè pedicellato , pedunculis partialibus 
florumque pedicellis filiformibus, bracteis lincari-subulatis ; calyce angustè urceolato- 
cylindraceo , pubescente, argutè 13-striato, sub-2-labiato , dentibus lineari-subulatis, labü 
superioris sub-4-plo inferioris tubo sub-3-plé longioribus ; corollæ labio superiore cordato, 
inferioris lacinià medià oblongo-cordatà , lateralibus rotundatis, fauce pilis paucis clausà ; 
antheris divaricatis. 

Has. Hanc plantam in rupestribus insulæ Canariæ statione exactä non notatà , invenit 
cl. Despréaux. Veram esse speciem Linkianam ex descriptione vix dubitandum. 


DisTris. GEOGR. Stirps est Canariensis. 


EXPLICATIO TAB. 158. A. 


1. Rami floridi. 2. Cymula cum ramuli segmento et folio, prout figuræ 2 sequentes, 
aucta. 3. Calyx latere apertus ut conspiciantur labii cujusque dentes. 4. Corolla latere 


aperta atque explanata. 


10. MICROMERIA POLIOIDES. No. 


M. caule suberecto, ramis rectiusculis vel incurvis , fulvo-purpurascentibus , pilis lon- 
giusculis, crispis, deflexis, hiriis ; foliis rectis vel incurvis , cylindraceo-revolutis, obtusis , 
brevissimè petiolatis vel sessilibus, pilis rectis vel deflexis, crispis, lanatis ; cymulis 3-6-floris, 
folit longitudine , pedunculis gracilibus , bracteis linearibus, acutis, lanatis, flore medio 
pedicellato ; calyce cylindraceo, gracili, arguté 13-striato , lanato, dentibus æqualibus, 
lineari-lanceolatis, subulatis, labii superioris sub-3-plo, inferioris tubo subduplo, breviori- 
bus, pilosissimis, fauce pilis clausà, corollæ labio superiore rotundato, breviter emarginato, 
inferioris laciniis lateralibus rotundatis, intermedià rotundato-oblongà ; antherarum loculis 
subdivaricatis. | 

Has. Hanc plantam ex insulà Canarià misit cl. Despréaux. 


Distri8. GEOGR. Species est iterùm Canariensis, 


EXPLICATIO TAB. 158. B. 


1. Ramus floridus. 2. Flos auctus, 3. Calyx magnitudine auctus, à latere recisus et arte 


explicatus ut appareant dentium forma et longitudo. 


Labiatæ, 


Tab.158. 


Botanique. 


pe. | 


D, laspail. JE seu 


x del, 


A, Réoereux 


LT. 
Llo4 


ALES 
7 
7 


2 


2 


2 


CLOPtEI tt lEftltts Le 


“19 


7 


CHR 


AS VILCTEC 7 TC 4 AL Lire Je. T TL 


FT 


1, 


de 
4 i- 
AA 


Labiatæ 


Tab. 159. 


tie Em 
y, PA Ga -} 
e RAR 


DIRES 


LPO) 
Cf 
€ 


er 


Botanique. 


NX = 


Ve 


ER SN EN = 
=, SNS PE 
= — ne A PE > 
== Z AE D 
ES 1 
ETAT 


ce MACRO II LAIT. 


er 


AE) 
11. MICROMERIA BENTHAML Nos. 


M. tota lanato-hirta, albida, caule erectiusculo, ramis diffusis, decumbentibus , floriferis, 
arreclis ; foliis incurvis, revolutis, linearibus, apice attenuatis, subacutis, sessilibus ; cymulis 
3-4-floris , sessilibus vel breviter pedunculatis ; calyce ovato-cylindraceo, 13-striato , denti- 
bus basi lanceolatis, apice subulatis, tubo vix duplè brevioribus, valdé lanatis, fauce nudius- 
culà ; corollà extüs pubescente, tubo longé exserto, labio superiore rotundato, subcrenato, 
inferioris laciniis lateralibus ovato-rotundatis, inferiore rotundatä, leviter crenatä ; antheris 
valdè divaricatis. — Flores lactei, antheris roseis. 


Micromeria lanata. Benth., Lab., pag. 374, non Chr. Smith. 


Micromeria tenuis. Benth., Lab. Suppl., pag. 731, non Link. 

Has. Copiosissima est hæc planta in rupibus altissimis Montis Saucillo insulæ Cana- 
riæ , et impulsu aquarum devecta in convallibus circà urbem Palmarum aliquando oc- 
currit. 


Disrrr8. GEOGR. Species est genuina Canariensis. 

Os. Probabile est hanc plantam quam Lamberto à Fortunatis redux dederat Chr. Smith cum plantä alterä ab 
ipso in herbario Candolleano posteà deposità quam tardiùs sub nomine M. lanatæ descripsit celeb. Linkius, in 
schedis olim confudisse. Micromeriam herbarii Lambertiani primüm pro M. lanatà in Lab. gen. et sp. dedit cl, Ben- 
thamus, deinceps in supplemento plantæ alteræ in herb. DC. visæ, M. scilicet lanatæ veræ, nomen restituit et plan- 
tam Lambertianam pro M. tenui Linkianâ habuit. Nos pro M. tenui aliam speciem habemus, hanc ergd M, Benthami 


appellamus. 


EXPLICATIO TAB. 159. 


1. Ramus floridus magnitudine naturali, reliquæ maguitudine auctæ sunt. 2. Folium à 
latere visum. 3. Ejusdem sectio transversalis. 4. Flos. 5. Calyx à latere sectus et arte pate- 
factus. 6. Corolla cum staminibus longioribus exsertis et stylo. 7. Eadem aperta atque arte 
explicata, labii inferioris lacinià inferiore medio cum tubo sectà. 8. Staminis pars superior 


cum antherà antrorsüm visà , ut appareant connectivum incrassatum et loculi divaricati. 


12. MICROMERIA LANATA Benrn. 


M. caule erecto, ramis erectiusculis duris, intricatis, fuscis, ramulis lanatis, albis ; foliis 
brevibus, revolutis, ovatis vel fusiformibus, rectis, molliter lanatis vel lanato-pubescentibus, 
sessilibus vel brevissimè petiolatis ; cymulis folii longitudine vel sublongioribus, peduncu- 
lis robustis, floribus aggregatis, sessilibus, bracteis lineari-lanceolatis, apice subulatis;calyce 
Previssimo , ovato, lanato, 13-striato, dentibus parvulis, acutis, lanato-hirsutissimis, labii 


superioris 3-plo, inferioris tubo subduplo brevioribus, fauce pilis clausà ; corollà parvà vix 


(78) 
calycem excedente, labio superiore subrhomboiïdeo, crenato, inferioris laciniis rotundatis ; 
antherarum loculis subparallelis; styli lobis brevibus. — Corolla lactea (non benè rubel- 
lam dixit cl. Link), antheræ albæ. 


Satureia lanata. Chr. Smith ex Link in Buch Can., pag. 143. 
Micromeria lanata. Benth., Suppl. Lab., pag. 731. 


Has. Satis copiosa est hæc planta in montium jugis insulæ Canariæ circà convallem Te- 
jedæ , camque legerunt propè Mogan et T'azarte in eàdem insulà cl. Chr. Smith et Buch 
ex Buch Can. Ins., pag. 163. 


DistTRIB. GEOGR. Species est Canariensis. 


EXPLICATIO TAB. 160. A. 


1. Ramus floridus magnitudine naturali. 2. Cymula cum rami segmento et folio cum 


figuris duobus sequentibus aucta. 3. Flos. 4. Calyx latere apertus et arte explicatus. 


13. MICROMERIA JULIANOIDES. Nos. 


M. caule depresso, ramis diffusis, arcuatis, decumbentibus, ramulis pilis patentibus vel 
deflexis, hirtis ; foliis revolutis, cylindraceis, incurvis, pilis ascendentibus, hirtulis vel gla- 
bris; eymulis folio subbrevioribus ; calyce cylindraceo,, angusto, argutè 13-striato, denti- 
bus subæqualibus , lincari-subulatis, tubo subduplà brevioribus, intüs pilosis , fauce pilis 
parcis clausà ; corollà brevi, calycem vix excedente, labio superiore subcordiformi, inferio- 
ris laciniis rotundatis ; antherarum loculis subparallelis. — Flores cærulei. 

Thymus hirtus. Link in Buch Can., pag, 143, ex parte! 

Bas. Legimus hanc speciem in altis jugis Teneriffæe Flo de las Cañadas eamque in 
vià quæ ad Tagananam conducit invenit cl. Chr. Smith, ex specimine autographo herbarii 
Berolinensis. 

Disrri8. GEOGR. Species est Canariensis. 


Oss. Folliculo chartæ cæruleæ herbarii regii Berolinensis cui propriâ cl. Linkii manu inscriptum nomen « Thy- 
mus hirtus Willd. » binæ inclusæ stirpes. Priori, quæ M. nostra julianoides , ÉT Up ap} affixa est Smithiana « Tagana- 
naweg 17 Juni » ; altera Maderensis propè oppidum Funchalense lecta, ad M. thymoidem Nob. referenda est, quæ 


planta forsan Buchiana ex parte |. c. p. 174. 


EXPLICATIO TAB. 160 B. 


1. Ramus floridus, magnitudine naturali. 2. Cymula cum rami portiunculà et folio, 


prout figuræ duæ sequentes, magnitudine aucta. 3. Flos. 4. Calyx arte sectus et expli- 


jatus. 


| Labratæ. 
Botanique, Tab. 160, 


4 
741) 
27 0 | NZA 
= NA NET 7 5 
KR { ÿ UE ] 
À A) | 
NN Ÿ HAN 
TE | | 
2 


NS 
2 


J 4 À mr. 


—— 


= 


\\Z vale \Z 
U7 M? 
\ A 12 NU UNTN Z 
NE 


\S 


h ST 
KI SÈ 
l S \  N > 
& | 


1, Ra del, - | 
D. las pail Ji weudps. 


7 


Er 7 LEA ; 
BB, CNGACLOIRMET4VA A Alanis Lol 
A 


ee 
rt 
7 


Y 


RON 


= 


La bial de Tab.161 


Botamque 
B. , 
MALE ES Leth Fig À Hicher Æ À Leclle la rne © 


M Lg one pdert el D uChiits Va. 


(79 ) 


14 MICROMERIA LINKII Nos. 


M. tota cinereo-pubescens , ramis diffusis ; foliis confertis , revolutis, lineari-lanceolatis, 
acutis, brevissimè petiolatis, pilis brevibus, albis, denticulatis, curvis, ascendentibus, densè 
pulverulis; calyce cylindraceo, subovato, profundiüs 2-labiato, dentibus lineari-subulatis, 
intüs pilosis, labii superioris 3-plô, inferioris tubo 2-plo brevioribus ; corollæ labio supe- 
riore oblongo-rotundato, crenato ; Jabii inferioris laciniis lateralibus ovato-rotundatis , 
intermedio emarginato ; antherarum loculis subdivaricatis. 

Satureia juliana. Link in Buch Can. Ins., pag. 143. — Buch, l. c., pag. 174. 

Has. Legimus hujusce plantæ specimina caprarum morsu tonsa rupibus iisdem propè 
oppidulum Guia insulæ Canariæ, ubi eam invenerunt primüm cll. Chr. Smith et Leopol- 
dus de Buch. Icon nostra sumpta est ex ipso specimine Smithiano in herbario Candolleano 
asservalo. 


Disrris. GEOGR. Species verissima est Canariensis. 


EXPLICATIO TAB. 161. 


1. Ramus floridus. 2.Cymulæ binæ oppositæ, cum foliis et rami segmento, prout figuræ 
sequentes magnitudine auctæ. 3. Flos. 4. Calyx inter dentes labï imferioris sectus et arte 


explanatus. 5. Corolla, labii inferioris lacinià medià et tubo sectis, arte explicata. 


15. MICROMERIA HÉLIANTHEMIFOLIA. Nos. 


M. caule lignoso, ramis robustis, fuscis, incurvis; foliis brevissimè pedicellatis, 
elongito-lanceolatis, margine revolutis, versus apicem attenuatis, subobtusis, coriaceis, 
nervosis, scabris, Junioribus utrinque pubescentibus; cymulis folio sublongioribus, brac- 
teis lineari-subulatis , pubescentibus , floribus breviter pedicellatis ; calyce elongato, cylin- 
draceo, apice substricto, 13-striato, purpurascente, dentibus rectis, subæqualibus, basi lan- 
ceolatis , apice subulatis , ciliatis, superioribus tubo bis et dimidium brevioribus, fauce 
subnudäà ; corollà amplà, tubo exserto , labio superiore subrhomboideo , breviter emargi- 
nato, inferioris laciniis rotundatis ; antherarurn loculis divaricatis. — Planta valdè campho- 
rata, flores rosei. | 

Has. Legimus banc stirpem in fissuris rupium nidulantem, ad pylas crateris primævi 
Tiraxanæ Degollada de Manzanilla dictas, in rupibus altissimis insulæ Canariæ, eandem- 
que ex ejusdem insulæ convalle de las Flores misit cl. Despréaux. 


Distris. GEoGR. Species est Canariensis. 


( 80 ) 


EXPLICATIO TAB. 162. 


1. Caulis pars cum ramis magnitudine naturali. 2. Folium à paginà inferiore visum cum 
figuris sequentibus auctum. 3. Calyx. 4. Idem inter dentes labit inferioris sectus et arte 


explicatus. 5, Corolla latere inter labia secta et arte explanata. 


16. MICROMERIA DENSIFLORA. BENTH 


M. caule erecto; foliis lanceolatis, apice attenuatis, acutis, crassis, margine nervosis, 
revolutis, suprà parc pilosis, glabrescentibus, nitidis, subtüs pilis patentibus, argenteis, pi- 
losis, eveniis, nervo medio conspicuo; cymulis folio sublongioribus, bracteis linearibus 
aculis; calyce elongato, cylindraceo-campanulato, 15-nervio, dentibus tubi longitudine, 
basi lineari-lanceolatis, apice subulatis, pilosis, fauce nudiusculà; corollà amplà, labio supe- 
riore brevi, oblongo, profundè 2-partito, inferioris laciniis lateralibus rotundatis, interme- 
dio cordiformi, crenato ; antherarum loculis demüm valdé divaricatis ; styli lobis æquali- 
bus. — Flores rosei. 

Micromeria densiflora. Benth., Lab. pag. 375. 

Has. Hanc speciem nuspiàm in insulis nostris vidimus, mira autem cum præcedente affi- 
nitas. Icon et descriptio nostra sumptæ sunt ex specimine Broussonetiano herbarii locuple- 
tissimi Candolleani. 


DisrriB. GEOGR. Plantam esse Canariensem credibile est. 


EXPLICATIO TAB. 163. 


1. Ramus mag. nat., figuræ ceteræ mag. auctæ. 2. Folium à paginà inferiore visum. 
3. Cymula ramuli segmento insidens cum folio. 4. Flos. 5. Calyx inter dentes inferiores 


recisa et arte explicata. 6. Corolla labii inferioris et tubi medio reciso arte explanata. 


Ÿ ÎŸ TEREBINTHIS. 


17. MICROMERIA TEREBINTHINACEAÀA. Nos. 


M. caule lignoso, contorto, ramis filiformibus, brevissimè pubescentibus, pendulis, flori- 
dis sæpé erectis ; folüis inferioribus-ovatis, superioribus lanceolatis, brevissimé petiolatis , 
acutis, nervoso-marginatis, planis, minuté puberulis vel glabris, suprà intensé viridibus 
lucidis, subtüs pallidioribus nervosis; cymulis 2-12-floris, folio subbrevioribus , floribus 
parvis brevissimè pedicellatis; bracteis setaceis , brevibus; calyce ovato-cylindraceo, molli- 


ter hirtulo vel pubescente, dentibus subæqualibus, lineari-lanceolatis vel lanceolatis, intüs 


Botani que. Lab a tæ 


[ 


et e = ns D: De D 
Zeyland del. Luüh. de]. lugo rue ficher, 7 


7/7 7222777777 fun end D 


Lielle et Marchal lpine. 


= 


ch A 
pitr 
; ne 
“ é : 


4 


ho 


Botanique, 


Labiatæ. 


Tab, 168. 


A 
NS NAN 
ANT QU AUR DN7 


SET ACER 


VERT 


; Labiatæ, 
| Botanique. Tab. 164. 


PBeng. Raspail Jil, del, el seugps. 


HR = j 
PALCRCOTICCTI ALT TE PCCT LC, CCTLlC CAC ZT 


( 81 ) 

hirtis, fauce pilosiusculà; corollà brevi, tubo incluso, labio superiore rhomboideo, 2-fido, 
inferioris laciniis rotundatis, leviter emarginatis; antherarum loculis subparallelis; hemi- 
mericarpiis scabriusculis, humectatis, mucilaginosis. — Flores violacei vel roseoli. 

Thymus terebinthinaceus. Brouss, Herb. ! — Cat. hort. Monsp., 1805, pag. 59. — illd., Enum. 
hort, Berol., vol. 2, pag. 624. — Link, in Buch Can. Ins., pag. 143. — Buch, L'c., us 168. 

Thymus Teneriffæ. Poir.!, Herb. Desf. — Encycl., vol. 7, pag. 650. | 

Micromeria Teneriffæ. Benth., Lab., pag. 378. 

B caule robustiore, calycis pubescentis déhtibus lanceolatis latioribus. An species ? 

Has. Occurrit hæc species in fissuris rupium regionis inferioris Tencriffæ et Canariæ ; 
odor terebinthinaceus, aliquando tamen in convallibus opacis littorum præcipué orienta- 
lum Teneriffæ citrum redolet. Nitorem et viriditatem saturatam dessiccata amittit, 

Distris. GE0GR. Planta est ex toto Canariensis, M. Piperellæ et filiformis in gregem 
cogenda. 


EXPLICATIO TAB. 164. 


Micromeria terebinthinacea &. 1. Ramus floridus. 2. Calyx inter dentes binos inferiores 
sectus et arte explicatus, cum figuris sequentibus auctus. 3. Corolla arte aperta, labii infe- 
rioris lobo intermedio diviso. — Micromeria terebinthinacea B. 1. Ramus floridus. 2. Flos 
prout partes sequentes auctus. 3. Calyx inter dentes inferiores sectus et arte explicatus. 
4. Stamen antrorsum visum. 5. Idem à dorso visum. 6. Ovarii lobi gynophoro insidentes, 
cum styli basi. 7. Styli pars superior cum stigmatibus per styli lobos decurrentibus. 


8. Cupula hypogyna hemimericarpiis maturis sublatis. 


CALAMINTHA. Monwcu. 


CaLvx ovato-cylindraceus, fauce magis minüsve pilosà, campanu- 
latâ, 2-labiatus, labio superiore 3-dentato , inferiore 2-fido. CoroLrA 
Campanulato - 2-labiata , labio superiore rotundato, subemarginato, 
planiusculo, inferiore patente, plano. STAMINA 4, fertilia , inferioribus 
longioribus, antheris 2-lecularibus, loculis connectivo crasso separa- 
üs, demüm divergentibus vel meniscatis. Srvu lobi inæquales, majore 
stigmate papilloso marginato. HemimERICARPIA sicca, Iævia. SEMINA 
tenuissima , funiculo subnullo, hilo antrorsüm ad basin, chalazä sub 


111, — (3° sec.) 41 


( 82 ) 
apice sità, perispermo parcissimo. COTYLEDONES rolundatæ, basi pro- 
fundè cordatæ , radiculâ brevi inter lobos latente. 

HeRB«æ hemisphærii boreelis temperatioris, Mentham redolentes, 
basi lignescentes. ForrA lata,ovata vel rotundata, petiolata. Cym folio 
sublongiores, subsecundæ, floribus laxè pedicellatis, bracteis pedicellis 
brevioribus. FLORES purpurei. 


1, CALAMINTHA OFFICINALIS. Link. 


G. oliis rhomboideo-rotundatis, dentato-crenatis, hirtis ; calyce 2-labiato, labiïi inferioris 
dentibus subulatis, longioribus , fauce parcè pilosà ; corollà amplà, tubo longiüs exserto ; 
antherarum loculis demüm meniscatis ; hemimericarpiis ut plurimüm rotundis. 

Calamintha. Matth. (ed, Valgris, 1583), pars 2, pag. 76. 

Calamintha montana vulgaris. Lob., Stirp. Obs., pag. 274. 

Calaminthum vulgare. Uffenb. Kraeuterb. Cast. Dur., pag. 168. 

Calamintha vulg. vel off. Germ. Morand, Bot. pract., tab. 29, fig. 8. 

Melissa Calamintha. Linn., Sp. pl., vol. 2, pag. 827. — Benth., Lab., pag. 388. 

Thymus Calamintha. Smith, Engl. bot., tab. 1676. 

Melissa rotundifolia. Lowe, Novit. FI. mad., pag. 14. 

Nauta, Canariensium. 

Has. Frequens est hujus plantæ forma hirta ad margines sylvarum et in herbosis apri- 
cis insularum omnium Canariensium. 

Disrrrs. GEoGr. Calamintha hæc à regione mare Mediterraneum cingente et insulis 
Maderensibus (in Maderà scilicet passim ! forma hirtissima Thymus calaminthoides Reichb. 
et in Portüs Sancti Monte Pico de Faxo!) nostris À sturumque (G. Hochstetter! Watson! }, 
boream versüs in Britanniam, ad 95 gradum (Watson), in Germanià ad Rheni ripas usquè 


procurrit. 


2. CALAMINTHA NEPETA. Savt. 


C: foliis ovato-rhombhoïdeis , crenatis, hirtis ;.calyce breviter 2-labiato , dentibus subæ- 
qualibus, fauce pilis copiosis clausà ; corollà calycem paullüm excedente , tubo incluso ; 
antherarum loculis demüm subdivergentibus ; hemimericarpiis ut plurimüm ovatis. 

Calamintha montana, Math. (ed. Falor., 1583), pars 2, pag. 77.— Rivin., Monop. irr., tab. 46, 
Jig. "2. 

‘Galamintha:altera odore-gravi Pulegii, foliis maculosis, Lob., S tirp. Obs., pag. 275. 


‘Galaminthasaltera minor. Park, Theatr., pag, 36, 


(83) 

Melissa Nepeta. Linn., Sp. pl, vol. 2, pag, 828. =— Link, in Buch Can. Ins., pag. 143, et Buch, Ibid, 
pag. 180. — Benth., Lab., pag. 387. 

Calamintha trichotoma. Mæœnch, Meth., pag. 109. 

Calamintha Nepeta. S'avi, For. pis., vol. 2, pag. 63. 

Thymus Népeta. Sith, Flor. brit., vol. 2, pag. 642. — Hook., Flor. Lond. , ed, 2, ic, 

Calamintha:officinalis. S'avi, Mat, med, tosc., tab. 42, non Mœnch. 

Has. Hanc plantam invenerunt cil. Chr. Smith et L. de Buch in locis diversis insulæ 
Teneriffe ad Agua Mansa, Ésperanza, suprà oppidum Lagunam , et copiosè suprà con- 
vallem profundam Candelariæ ad fontem Nasturtii. | 

Distri8. GEoGr. Protenditur hæc species à littoribus maris Mediterranei in Britanniam, 
usquè ad 54 lat. bor. gradum (Watson) ; per Germaniæ atque Helvetiæ temperatiora à 


Ratisbonà ad Salisburgum et in Austriam transit (Koch). 


TRIB. l. SCUTELLARINEAE. Benru. 


PRUNELLA. Lin. 


CaLyx campanulato-tu bulosus, irregulariter nervosus, nervis in 
venas abeuntibus, 2-labiatus, labio superiore lato, rhomboideo, apice 
truncato , brevissimè 3-dentato, nervis in dentes productis, 2-laterali- 
bus, suprà-carinato-plicatis , abio superiore angusto, 2-fido, labiis post 
antherin convergentibus, fauce nudà. COROLLA ampla, 2-labiata , rin- 
sens, labio erecto, convexo, integro, inferiore breviore, 3-fido, laciniä 
intermedià majore concavà, crenatà, tubo exserto, intüs versüs basin 
pilis annulato. SrAmiNA 4, fertilia, sub labio superiore ascendentia, 
approximata, fillamentis apice simplicibus vel bifurcis, dente inferiore 
antherifero, antherarum loculis connectivo dilatato, apice bicorni, 
basi ovato affixis, demüm divaricatis, apicibus approximatis, SryLus 
glaber, lobis subæqualibus, apice stigmatiferis. HEemIMERICARPIA ovalo- 
3-angularia, appendice albo et sulculis 4 notata, epidermide humec- 
tatâ, mucilaginosà suleculisque mucilagine farctis, integumento 
secundo coriaceo, interno molli albido adhærente, SEMINA tenuissima 


umbilico suprà basin chalazä sub apice {erè ad medium sità, peri- 


( 84) 


spermo nullo. COTYLEDONES ovato-rotundatæ, basi cordatæ, radiculà 
brevi lobos excedente. | 

Here erectiusculæ vel procumbentes, ramosissimæ, Europææ, qua- 
rum una per orbem terrarum vagatur. ForrA ovata vel lanceolata, 
integra vel pinnatifido-laciniata, Cymurx sessiles, 3-floræ, foliis florali- 
bus latis, infimis majoribus stipatæ, in spicam terminalem densam 
digestæ. COROLLÆ purpureæ, violaceæ, albæ vel luteo-albæ. 


1. PRUNELLA VULGARIS. Lin. 


P. caulibus diffusis , stoloniferis ; foliis ovatis vel lanceolatis , argutè dentatis vel integer- 
rimis, subiùs hirsutis; calycis labïi superioris dentibus brevissimis ; corollæ labi inferioris 
lacintis rotundatis ; filamentis apice dentatis , dente rectà. | 
. Brunella. Brunf., Herb. eic., tom. 3, pag. 96, fig. pess. sed prima. 

Prunella. Fuchs., Hist., pag. 691. 

Gonsolida minor, quam Germani Prunellam vocant. Matth. (ed. Valgr., 1570), pag. 671 ; (ed. Falgr., 
fig. magn., 1585) pars 2, pag. 312. 

Brunella. Lob., Surp. Obs., pag. 251. — Dod., Pempt., Das 136. 

Prunella vulgaris. Linn., Sp. pl., vol. 2, pag. 837. — F1. Dan., tab. 910. — Engl. bot., tab. 961. — 
Mirb., Ann. Mus., vol. 15, tab. 21, fig. 16. — Schk., Handb., vol. 2, tab. 168. — Mert. et Koch, Deutschl. 
F1, vol. 4, pag. 334. — Benth., Lab., pag. 17. — Kunth, Flor. Ber., vol. 2, pag. 100. 

Prunella æquinoctialis. H. B. et Kunth, Nov. gen., vol. 2 , pag. 398, tab. 162. 

Has. Legimus hanc plantam semel sed copiosissimam ad rivorum margines et in inun- 
datis convallis de /os Sauces msulæ Palmæ, ô 

Disrris. GEOGR. Spargitur undecunque hæc species super totam orbis cutem à regioni- 


bus hypérboreis per montes plagarum æquinoctialium usquè in insulas Antarcticas. 


TRIB. VI. NEPETEAE. BENnT. 


 NEPETA. Laww. 


CaLyx tubulosus, rectus vel leviter incurvus, sub-15-nervius, 5-f- 
dus, dentibus ferè æqualibus, fauce nudâ vel pilis clausâ. CoRoLLA 
ampla, tubo tenui incluso vel exserto, exannulato; fauce dilatatà, 
quandoque pilosâ, labio superiore rectiusculo subconvexo, 2-fido, infe- 


Tab.165. 


Labiatae 


e : 
Botanique 


F: Darpentienlapure f 


SZ 
SE LTL 
d ; d co 
(18 


Lüth. de À Lige À ircher A 


2 


4 = Nu 4 
DIT 


RE ne 
TT TI EN, 77 Z 
Ft 7 


AS 
LAS 


Eeyland dd. 


(85) 
rioris patentis lacinïis brevibus, rotundatis, recurvis, intermedià 
maximâ,; concavà, margine Crenulatä. STAMINA x, ascendentia, sub 
labio superiore approximata, superioribus longioribus. FiLAMENTA 
apice brevissimè 2-dentata, antheris denticulo inferiori affixis , 2-locu- 
laribus, loculis divergentibus, apice connatis, connectivo tenui sub- 
evanido revinctis. SryLus 2-fidus, lobis apice stigmatiferis. HemmErt- 
CARPIA sicca, lævia vel tuberculata basi, utrinque albo-notata. SEmina 
tenuissima, umbilico suprà basim, chalazà sub apice sità. CoryLEepones 
ovatæ, basi cordatæ, radiculàä brevi. 

HErBÆ sæpè proceræ et basi lignescentes , per orbem omnem vete- 
ribus notum à Scandinavià et Sibirià usquè ad Emodi juga sparsæ. 
FouA petiolata, crenata, integra laciniata vel pinnatifida. Cymuzsæ 
breves, sparsæ vel in spicam aggregatæ. FLORES conspicui, violacei, 


albi vel rose. 


1. NEPETA TEYDEA. Nos. 


N. ramis erectis, 4-gonis, cavis, pilis mollissimis, articulatis, albis, villosis; foliis petiolatis, 
superioribus subsessilibus, lanceolatis vel ovato-lanceolatis , acutis, basi cordatis , arguté 
crenato-dentatis, utrinque villosis, pallidis ; racemis simplicibus vel basi ramosis, elongatis, 
foliis floralibus lanceolatis integris , bracteis lineari-lanceolatis, venosis , coloratis , calycis 
longitudine vel brevioribus; cymis inferioribus pedunculatis, superioribus subsessilibus in 
spicam aggregatis; calycibus brevibus, campanulato-tubulosis , hirtis, 15-striatis, dentibus 
subæqualibus vel summo sublongiore , basi lanceolatis, apice subulatis, fauce lævi, fructi- 
fero vix dilatato ; corollà extüs’hirtulà, intüs lævi, calycem subdupl excedente ; hemimeri: 
carpiis tuberculato-scabris, nubilis, nigris. 

Has. Hanc plantam in rupestribus elatis ad 6000 pedes supra Oceani æquor in regione 
Leguminosarum Teneriffæ propè Fontem Rosæ et ad Montem del Limon primus legit 
cl. Petrus Alexander Auberius. 


DisrTers. GEOGR. Stirps esse ex toto Canariensis videtur. 


EXPLICATIO TAB. 165. 


1. Ramus floridus et fructifer mag. nat. 2. Bractea æqué ut partes stirpis sequentes 


( 86 ) 
mag. auct. 3. Bracteola. 4. Flos. 5. Calyx medio anirorsum seclus et arte explicatus. 
6. Anthera à fronte visa. 7. Eadem à tergo visa. 8. Styli lobi. 9. Ovarii lobi disco impo- 
siti. 10: Herimericarpium. 1 5. Ovulum jàm prægnans, a faniculus, à hilum, ce raphe, d cha- 
laza , f embryo immaturus intra integumentum tenue translucidum visus: 12: Embryo 


maturus. 


CEDRONELLA. Moësncu. 

Cazyx urceolato-campanulatus vel tubulosus, rectiusculus, 15-16- 
nervius, dentibus subæqualibus. CoroLLA ringens, tubo subineluso 
vel exserlo, labio superiore argusto, 2-fido, planiusculo, inferioris 
lobis lateralibus brevibus, intermedio latiore subplano. STAMINA #4, 
ascendentia, inclusa vel exser ta, filamentis apice breviter 2-fidis vel 
simplicibus, antheris 2-locularibus, parallelis vel subdivergentibus. 
STYLUS apice ferè æqualiter 2-fidus, lobis apice vel marginibus stigma- 
üiferis. HemimericARPA sicca, lævia. SEMINA lenuia , integumento 
imterno hyalino ab exteriore solubili, hilo suprà basin chalazâ ferè ad 
medium sità ; perispermo nullo. Coryzepones ovatæ, basi vix corda Le, 
radiculà claviculatà. 

SUFFRUTICULI vel herbæ suaveolentes insularum Canariensium vel 
Americæ borealis australioris. Forra ovata vel elongato-lanceolata, 
integra vel 3-foliata, basi rard cordata, inciso-crenata, floralibus linea- 
ribus. CyMÆ in spicam interruptam densamve approximatæ, breviter 
pedunculatæ. FLORES sessiles vel pedicellati, corollis purpurascentibus 
vel cæruleis. 


Secr. IL CUPELLA. 


Calyx turbinato-campanulatus. Corollæ faux dilatata, tubo brevi. Séamina inclusa, fila- 
mentis apice brevissimé 2-fidis, antheris demüm divaricatis. Séyli lobi apice stigmati- 
fer. — Suffruticulus Canariensis foliis 3-foliatis, et herba hederacea repens Americana, 
foliis ovatis cordatis. 


Os. Sectionem alteram efficit C. mexicana Benth (#4). 


(4) SECTION I. SIPHONELLA. 
Calyx cylindraceo-tubulosus. Gorollæ tubus elongatus, incurvus, fauce vix dilatatâ. Stamina longè exserta, filamen- 


(87) 


1. CEDRONELLA CANARIENSIS. Nos. 


C. caule basi lignescente, ramis herbaceis, rectis, 4-gonis, glabris, medullä farctis ; foliis 
3-foliatis, petiolatis, foliolis lanceolatis, apice attenuatis, 2 inferioribus quandoque caudato- 
2-lobis, suprà glabris, subtüs pilis crispis, lanatis vel glabris, margine nervosis, inciso-den- 
tatis, breviter petiolulatis vel lateralibus subsessilibus , floribus in spicam crassam basi 
interruptam, obtusam digestis; cymulis 3-5-multifloris, breviter pedunculatis ; calyce 
campanulato, basi urceolato, rectiusculo, demüm ovato-cylindraceo, coriaceo, 15-16- 
striato, pubescente vel glabriusceulo, dentibus lanceolatis, apice subulatis, tubo ter breviori- 
bus, fauce nudà ; corollà ringente , tubo subincluso , fauce dilatatà , labio superiore 2-fido, 
inferioris lobo. intermedio brevi. — Flores fulvo-purpurei, marmorati, odor balsameus,. 

B anisata , tota glabra , spicà laxiusculà , dentibus.calycinis brevioribus , corollà (unicam 
vidi) valdè fornicatà, labio superiore latiore vix crenato. Tota planta anisum olet. 

Melissa fortè Canariana triphyllos, odorem camphoræ spirans penetrantissimum. Pluk., Alm., 
emend., pag. 401 ; Phytogr., tab. 325, fig. 5 , ramus sine floribus. 

Camphorosma. Moris., Hist., pars 3, pag. 866, sect. 11, tab. 11, fig. ult, bona. 

Dracocephalo-affinis Americana trifoliata , Terebinthinæ odore. 7’o/kam., FI, norib., tab. 145. 

Cedronella Canariensis viscosa, foliis plerumque ex eodem pedicello ternis, Comm., Hort. Amst., 
vol. 2, pag. 81, tab, 41. 

Dracocephalum Canariense. Linn., Sp. pl., vol. 2, pag, 899, 

Cedronella Canariensis. Mœnch, Meth., pag. 411. — Benth., Lab., pag. 502. 


Algaritofe Nivariensium Veta, Palmensium. 

Has. Crescit hæc planta copiosé ad sylvarum margines et in rupestribus umbrosis regio- 
nis sylvosæ insularum Canariæ Teneriffæ et Palmæ. | 

Disrris. GEoGR. Species est Macaronesiaca nec Americana quæ im insulà quoque Ma- 
derà non rard occurrit ; ibi sub nomine Ortelao de Burro seu menthæ asininæ accolis 


Portucalensibus nota est. Asturum insulas non attingit. 


= 


“ 


tis apice simplicibus, antheris parallelis, connectivo incrassato. Stigmata per styli lobos decurrentia.—Herba Ame- 
ricana erecta, Monardam referens. 


(88 ) 


TRIB. VII SALVIE AE. 
SALVIA. Lixx. (1). 


Caivx 2-labiatus, ovatus vel tubulosus vel campanulatus:; labio 
superiore integro vel 3-dentato, inferiore 2-fido, fauce nudâ. CoroLLA 
2-labiata, tubo incluso vel exsertio, labio superiore fornicato vel rariüs 
ferè erecto, inferiore patente, trifido, lobis lateralibus brevibus, inter- 
medio sæpissimè latiore, integro vel emarginato. STAMINA 4, fauci 
inserta, duo postica ananthera , ipso filamento rudimentali vel etiam 
inconspicuo, anlica duo perfecta. ANTHERÆ sub apice filamento arti- 
culatæ, parallelé contiguæ, basi imâ sibi mutud adglutinatæ, bilocula- 
res ; loculis connectivo valdè dilatato longè ab invicem remotis : con- 
nectivi brachïis nünc subæqualibus, utrisque elongatis, adscenden- 
übus , exsertis, in loculum fertilem , alterum altero pauld minorem, 
desinentibus , nünc valdè inæqualibus ,altero elongato, extrà faucem 
corollæ porrecto, falcato-erecto, toto filiformi, loculum perfectum 
gerente, altero abbreviato , in corollæ faucem descendente , membra- 
naceo-dilatato, basi membranæ edentulà vel hinc aut utrinquè uni- 
deniatà, loculo in apice membranæ punctiformi, abortivo, vix tamen 
unquàm pollinis granulis prorsüs vacuo , quo puneto eoque solo juga 
antherarum cohærent, SryLus adscendens, apice 2-fidus, lobis æquali- 
bus vel mæqualibus, postico breviore, vel quandoque ambis rotunda- 
tis, complanatis. STIGMATA terminalia, vel per lobos decurrentia. 
MenicarpiA ellipsoidea vel oblonga , obtusissimè trigona, sicca, glabra, 
vel pilis raris conspersa, plerüm què (an semper ?) humectata, mucila- 
ginosa. 

1. SALVIA CANARIENSIS. Lin. 


S. (Hymenosphace) suffruticosa , elatior, ramosa , laxé foliata , ramis apice paniculatim 


(4) Benevolentiæ viri generosi vicecomitis de Noë totius ordinis novi Salviarum nostrarum descriptionem 
debemus. 


(89) 

divisis cauleque molliter floccoso-lanatis ; foliis hastato-lanccolatis vel sagittatis, margine 
crenulatis , dorso cano-cinereo-ve tomentosis, suprà glabratis, inferioribus longè petiolatis, 
superioribus subsessilibus , floralibus membranaceis (plüs minüsve coloratis) oblongis, in 
petiolum brevem attenuatis, sero deciduis ; cymulis in spicam laxam approximalis, 3-2-flo- 
ris : pedicellis bracteà multo brevioribus, filiformibus , erectis ; bracteolis 4 (cymulis sin- 
gulis 2) lanceolatis, herbaceis, pedicello triplè longioribus; calyce compressè campanulato, 
membranaceo, (plüs vel minüs colorato), hispidulo, 1 3-nervio, reticulatim venoso, demüum 
nutante, labio superiore recurvo , emarginato bilobo, lobis obtusissimis , inferiore vix lon- 
giore , erecto, bipartito , lobis oblongis, obtusis , mucronulatis ; corollà calycem dupléfm 
excedente, labio superiore falcato, inferioris brevioris lobis lateralibus demüm patulis, 
inferiore majore crecto, emarginato, annulo nullo piloso ; connectivorum brachiis descen- 
dentibus, antheris superioribus majoribus , inferioribus membranaceo-dilatatis, membranà 
edentulà , inter se loculis punctiformibus connexis, ellipticis , apice connatis; mericarpiis 
parüm mucilaginosis. 

Horminum hastatis amplioribus folïis Ari modo alatis. Puk. Almag. Bot, et Phytogr. (1691), vol. 301, 
fig. 2. | 

Horminum Canariense tomentosum hastato folio. Moris., Hist. plant. (1699), vol. 3, pag. 394, 
sect. 2, tab. 13, fig. 17, inferior. | 

Sclarea folio triangulari , caule tomentoso. Tournef., Inst, (1700), vol. 1, pag. 180, — Boerh., Ind. 
plant. (1720), vol. 1, pag. 164, n. 12. 

Salvia foliis hastato-triangularibus oblongis crenulatis obtusis. Linn., Hort. Cliff. (1737), pag. 13, 
n 12. — Roy., Flor. Leÿd. Prodr. (1740), pag. 808 , n. 3. — Linn., Hort. Ups. (1748), pag. 10, n, 5. 

Salvia Canariensis. Linn., Spec. plant., ed. 1 (1753), pag. 26, n. 20; ed. 2 (1762), pag. 38, n. 24. — 
Trew., Pl. rar. (1763), pag. 17, tab. 19, fig. 1 (mediocris). — Linn., Mant. alt. (1771), pag. 319. — 
Lam., Dict., vol. 1(1783), pag. 628:— Wild., Spec., vol, 1 (1797), pag. 144. — Pers., Synops., vol. 1 
(1805), pag. 28 ; n. 74, — Fahl., Enum., vol, 4 (1805), pag. 268. — Spreng., Syst. veg., vol. 1 (1825), 
pag. 56 ,n. 4, — Guss., FI, sic. Prodr., vol, 1 (1827), pag. 15 (hortorum aufuga , circà Panormum nunc 
spontanea, April majoque florifera). — Benth., Lab. (1832-1836). 

Schraderia hastata, Mœnch., Method. (1794), pag. 378. 

S'alpia incolarum. 

Has. In rupestribus siccis ad montem del Pino de Oro propè oppidum Sanctam Cru- 
cem Teneriffæ ad 600 circiter pedes super Oceanum , et in collibus aridissimis circà civita- 


tem Palmarum (ciudad de las Palmas) aique alibi copiosissimé in insulà Canarià (/ebb 1) 


etiam in Gomerà insulà ( Pluk.) 


DisrTris. GEocr. Planta insulis Canariensibus propria. 


III, —(3° SECT.) 12 


( 90 ) 


2, SALVIA BROUSSONETI BEenru. 


S. (Æthiopis) perennis? herbacea, pedalis et ultrà, ramosa, ramis patulis pubescentibus, 
foliis crassiusculis pannosis, petiolatis, inferioribus latè cordaio-rotundatis, inæqualiter 
lobatis, lobis minutè dentato-crenatis, suprà viridibus , subtüs albidé cinereo-tomentosis, 
nervoso-reticulatis nervis viscoso-pubescentibus medio multo latiore crassiusculo , caulinis 
oblongis, sublobatis, floralibus sessilibus, ovato-lanceolatis, concavis, mucronatis, hirsutis, 
erectis, persistentibus ; cymulis 3-2-floris, caule summo in spicam approximatis , ultimis 
stcrilibus pedicellis bracteà multô minoribus, filiformibus , bracteolis 4 minutis, pedicello 
feré triplo longioribus ; calyce patente , compressè campanulato , hirsuto , sub-16-nervio., 
labio superiore 3-dentato, dente medio breviore, inferioris dentibus ovato-oblongis, sub- 
ulatis ; corollà cœruleà calycem ferè duplim excedente, labiis subæqualibus, superiore fal- 
cato, inferioris lobis lateralibus erectis medio latiore emarginato, recto, annulo nullo piloso; 
connectivorum brachiis descendentibus, membranaceo -dilatatis, membranâ basi uniden- 
tatà, inter se loculis punctiformibus. 

-Salvia Broussoneti. Benth., Lab., pag. 297. 

Disrris. GEOGR. Hanc plantam in Teneriffà ut videtur olim Jesit Broussonetius, ‘sedin 
eam nec incidit Chr. Smith neque posteë widerunt :cll. Webb et ‘Berthelot. Icon nostra 
sumpta est ex ipso specimine herb. Lambertia ni à cl. Bentham descripto , quod cl. Webb 
Éondinii commoranti ex herb. suo, ubi nunc extat, pingendum describendumque benignè 


tradidit él. Carolus Lemann, qui et insulas Canarienses et Maderam ipse peragravit. 


EXPLICATIO TAB. 166. 


1. Ramus floridus. 2. Flos cum figuris sequentibus auctus. 3. Calyx apertus labii infe- 
rioris medio-resecto. 4. Filamenta cum antheris loculi superioris pérfecti , inferioris minu- 
tissimi adglutinati, connectivo latè:memibranaceo dilatato affixi. 5. Connectiviibrachii pars 


inferior cum loculo abortivo. 


3. SALVIA CLANDESTINA. LInn. 


S. (Plethiosphace) humilis , simplex vel parüm ramosa , foliis oblongo-ellipticis , inciso- 
pinnatifidis ; cymulis approximatis vel remotis ; corollà calycem duplüm longiore; loculi 
abortivi appendiculà posticà hinc dentatà. 

Horminum verbenæ laciniis angustifolium. Triunf., Obs. (1685), pag. 66, tab. 4. 


Horminum sylvestre minüs inciso folio flore azureo. Barrel, (1714), pag. 24, tab. 290, 


Botanique 


Labiatæ. Tab. 166, 


Ï. 


JE 


N I 
N\ 
Ni NN ( 


NU 


L 


Aiocrcur del. Lihde Rige.r: Richer, 7. 


d'ülle el Marethal dr lp ine. 


ce Lo Lt 20 LOSC HUE à Cons ; 


+ 


ERST 
de ln 


Lt 


Le 
dE 
Lt 


See 


PSE 
+ 7 + 


Res 


< 


DAFT 
= re su 


a ART LS A 
FRS RE 


14 - 
ee 87 


Salvia clandestina. Linn., Spec., ed. 2(1762), pag. 36. —-F'ahl., Enum., vol. 1 (1805), pag. 256, — 
Bertol., Rar. Ttal. pl., ed. 2(1806), pag. 29. — Savi, Bot: Etrus, (1808), pag. 21. — Guss:, Flor, sic. 
Prod, , vol. 1 (1827), pag. 18; S'upp., vol. 1 (1832), pag. 5. — Ten., Syll. (1831), pag, 20 (non Linn. 


herb., neque Sibth., Flor. græc., quæ diversissima.est et ad S. lanigeram Poir. seu controversam Ten. 


spectat). — Benth., Lab. (1832-1835), pag. 240. 


Salvia multifida. Sith. et Sm., FI. græc., vol. 1 (1806), pag. 1%, tab. 23. — Reichenb,, Iconogr.-bot. 
cent. 6 (1828), pag. 8, tab. 524, fig, 719. — Bertol., Flor. ttal., vol. 1 (1833), pag. 149, n.12. 
* Salvia verbenacoides. Brot., F1. lusit., vol. 1 (1804), pag, 17. 

Sclarea decidua. Maœnch., Method. (1794), pag. 375. 

S. pratensis minor. Savi, Flor. pis., vol, 1 (1798), pag. 23. 

S. pratensis y præcox. Pers., S'ynops., vol, 1 (1805), pag. 26, 


Salvia Verbenaca. Desf!, F1. ail. (1800), vol. 1 , lpag. 21. — Chaub!, in Exped. Scient. Mor, bot. 
(1832), pag. 18, n. 33. 


Salvia collina. Lowe, Prim. F1. mad. (1831), pag. 18, n. 29, non Kunth. 
Salvia dubia. Æjusd., in Hook. Journ., vol. 1 (1834), pag. 37. 


Has. Crescit hæc species copiosè in graminosis Teneriffæ ad allitudinem sylvarum,, ad 
oppidum Lagunense, in valle Orotavensi circa pagum Æsperanza.et alibi, necnon ex 
Despréaux in insulà Canarià. 

Disrris. GsoGr. Magnitudine varia à regionibus insulisque Oceani Atlantici quæ proten- 
duntur à grad. 27 usqué ad 45 copiosissimè crescit et per littora omnia insulasque maris 


interni non rard OCCurrit. 


4. SALVIA AEGYPTIACA. Lin. 


8: ( Notiosphace) suffruticosa, humilis, basi ramosissima, ramis diffusis, densè cæspitosis, 
2 2 d p] 
intricatis, filiformibus, pube reflexà cinerascentibus, apicibus tenuissimis ; foliis petiolatis, 
lineari-lanceolatis, margine undulato-crenatis, pube rigidà utrinque, imprimis dorso, aspe- 
D 5 P 8 ; ? 
ris, infernè.sæpè runcinato-dentatis, floralibus parvis persistentibus, ovato-oblongis, acuuis ; 
cymulis remotis, inferioribus 6- superioribus 2-floris, ultimis abortivis ; pedicellis filiformt- 
bus, bracte duplo longioribus:; bracteolis 4 (cymulis singulis 2), länceolatis , longitudine 
? P 5 ) ») 9 ? 

fer bractearum ; calyce obconico, hispidulo, 13-nervio, nervis 5 crassioribus , demüm 
nutante, labii superioris recurvi dentibus brevibusinunumiquasi conniventibus , margine 
junioris introplicato, superioris erecti dentibus lineari-lanceolatis acuminatis ; corollà caly- 
cem parüm superante, glabrà libio superiore brevi , erecto, inferioris longioris lobis imæ- 

; e ‘ . 3 . ° > . CE 0 Q ( 
qualibus demüm reflexis,annulo nullo piloso ; filamentis 2 posticis vix distinctis, anticoruin 


connectitis medio affixis! brachiis- inferioribus”® adscendentibus ! anthierà utrâque fertilt ! 
q 


(92) 
superiore azureà ! inferiore minore, sordidè violaceà ; styli lobo breviore longiusculo acuto, 
vel abortivo obtusato, mericarpiis mucilaginosis. 

Sideritis ægyptiaca horminoïdes. Lippi!, in herb. V'aill. 

Horminum ægyptium minimum ramosissimum. Boerh., Ind. plant. alt., vol. 1 (1720), pag. 166. 

Salvia foliis lineari-lanceolatis denticulatis , floribus petiolatis. Linn., Hort. Cliff. (1737), pag. 13, 
n. 17. — Royer, F1. Leyd. Prod. (1740), pag. 309, n. 13. ; 

Salvia ægyptiaca. Linn., Spec. pl., ed. 1(1753), pag. 93, n. 1, ed. 2 (1762), pag. 38. — Jacq., Hort. 
vindob., vol. 11 (1772), tab, 108 (corollä nimiüm longä lobis lateralibus labii inferioris nimiüm angu- 
stalis). — Gouan., IUustr. (1773), pag. 2. — Willd., Spec. pl., vol. 1 (1797), pag. 1927. — Desf., Flor. 
ail. (1800), vol. 1, pag. 19 (ubi perperàm annua dicitur, verbumque coltur error typographicus haben- 
dus siquidem in arenosis circà Cafsam habitare plantam manu suâ scripsit auctor, cujus philyræ in 
herb. Atl. etiamnüum extant). — Por, Dict., vol. 6 (1804) , pag. 583, n. 1. — Vahl., Enum., vol. 1 
(1805) , pag. 221. — Pers., Syn. (1805), pag. 24, n. 1. — Delile, El, ægypt. illustr, (1812), pag. 49 , 
n. 15. — Spreng., Syst. veg., vol. 1 (1825), pag. 63 , n. 105. — Benth., Lab. (1836), pagg. 309 et 726, 


n. 262. , 
Salvia pumila. Benth., l, c., pag. 796. — Cambess., Voy. de Jacquem., Bot,, pag. 198, tab. 133. 


Has. Occurrit hæc species in regione maritimà calidiore Teneriffæ circa Sanctam Cru- 
cem, oppidulum Guimar, rico pagum, Adexe villam et alibi. 

Disrris. GEOGR. Ab oceano Atlantico stirps usquè ad Pentapotamidem Indiæ borealis 
tractum agri Cachemyriani confinem per transversam Africam Asiamque , excurrit , inter 
lat. bor. grad. 22 et 33 ubique inclusa. Occurrit in agro Tunetano interiore circà Cafsim 
(Desf!) in collibus Magnæ Syrteos ( /äv. sub nomine Thymi hirti) in desertis Ægypti 
Inferioris circa Cahiram ( Forsk et Delile) et Suez ( Delile! in herb. Webb) in Arabià 
circa Djeddam , Decembri exeunte florens. (Schimp. exsicc. n. 820!) ad sinum Persi- 
cum (Aucher, exsicc. n. 5216!) in collibus gypsaceis et salinis Indiæ borealis ad Hydas- 
pem flumen circa Pendadenkhan , ad viam inter Lahore et Cachemyr, ineunte Aprili 
florida (Jacquemont , herb! quæ S. pumila , Benth.). 

À Vicecomes De NOË. 


TRIB. VIII. STACHYDE AE. Benru. 


LAMIUM. Lux. 


Cazvx campanulato-tubulosus, 10-nervius vel sub-5-nervius nervis 
in venas abeuntibus, 5-dentatus, dentibus subæqualibus, apice sæpè 
subulatis vel superioribus longioribus, fauce nudà. CoROLLA ringens 


(93) 

tubo incluso vel exserto, intùs nudo vel pilis annulato, fauce dilatatä, 
labio superiore fornicato vel galeato, inferioris lacintis lateralibus 
truncatis, dentato-appendiculatis vel muticis, medio emarginato, 
basi angustato subfliformi, SramINA 4, adscendentia, sub fornice vel 
galeä corollæ abscondita, inferioribus sublongioribus, filamentis apice 
indivisis, antheris per paria approximatis loculis basi divaricatis, apice 
conjunctis confluentibus, hirtis vel nudis, connectivo tenui. Srvu 
lobi subæquales, apice stigmatiferi. HemImericARPIA sicca oblongo-3- 
quetra angulis acutis, truncata, lævia vel rugoso-puncticulata. SEmINA 
tenuia, integumento cum perispermi laminâ cohærente, COTYLEDONES 
obovatæ, basi brevissimè cordatæ, radiculà cotyledonibus longiore. 

HERB# annuæ vel perennes à regionibus borealibus orbis antiqui, 
ÂAsiæ scilicet atque Europæ, ad Indie montes et Fortunatas pertractæ, 
in Americà colonæ advectæ. CAULES repentes, erectæ vel decumbentes. 
Fou lata, integra, crenata, floralibus conformibus. Cv sessiles, 
remotæ, vel ad apices ramorum approximatæ, FLorEs purpurei, albi 
vel luteï. 


SEecTio IL. ZLAMIOPSIS. Duüumorr. 


Corollæ tubus rectus, intüs nudus vel pilis annulatus, fauce ampliatà. 


Antheræ hirsuiæ. 


1. LAMIUM AMPLEXICAULE. Lin. 


L. caule erectiusculo mox decumbente , ramis lævibus ; foliis rotundato-reniformibus , 
. remotis, Inferioribus longé petiolatis, supertoribus sessilibus, amplexicaulibus, grossé cre- 
natis, pubescentibus ; cymis sparsis vel ad apicem ramorum aggregatis, multifloris, brac- 
teatis subnullis ; calyce rectiusculo, dentibus lanceolatis apice subulato-attenuatis, tubi 
—Jongitudine, ante anthesin et post anthesin clausis ; corollà longè exsertà labio superiore 
galeato , extüs hirsutissimo , inferioris laciniis lateralibus brevibus , latissimis , propè basin 
brevissimé denticulatis, intermedià oblongà crenatà , fauce inflatà, tubo intüs exannulato ; 
hemimericarpiis læviusculis, humectatis minuté puncticulatis. 


Morsus Gallinæ folio Hederulæ alterum, Lob., Ie, pag. 463. 


(94) 
Lamium amplexicaule. Linn., Sp. pl., vol. 2, pag. 809. —.F1. dan., tab: 759, —.Engl. bot, tab. 170. 
Schk., Handb., vol. 2, tab. 259. — Reichb., Icon. , tab. 259, fig. 373. — Benth., Lab., pag. 511. 
Has. Satis frequens est hæc species in campis et ad vias insularum Canariensium. 
Disrri8. GEOGR. Herba est hemisphærii borealis quæ à 60 grad. lat. bor. à Petropoli 
scilicet Moschorum austrum versüs usquè ad Emodi juga el insulas nostras protruditur. 


Americæ quoque borealis accolaest sed forsan hospitata. 


2. LAMIUM PÜURPUREUM. Lan. 


L. caule décumbente ; foliis rugosis, villosis, inferioribus rotundato-reniformibus, supe- 
rioribus ovatis, cordatis, inciso-crenatis ; cymis sparsis, supeérioribus approximalis, multi- 
floris; dentibus,calycinis post anthesin patentibus ; corollæ tubo supra basin constricto, 
intüs pilis anaulato, lobis lateralibus brevibus, denticulo auctis. 

Urtica iners altera. Dod., Pempt., pag. 153. 

Lanium purpureum. Linn., Sp. pl., vol. 2, pag. 809. — FT. dan., tab. 523. — Engl, bot., tab, 769. 
—Schk., Handb., vol. 2, pag. 159. — Hook., FL. lond., ed. 9, vol. 9, tab. 


Has. Hanc plantam in insulis Canariensibus invenit el. de Buch vid.. Phys. Beschr. 
_pagg. 143 et 190. 

Disrrie. Gso6R. Occurrit quoquè hæc species à Scandinaviä et Moschorum imperio per 
Hispaniam et Lusitaniam usqué ad insulas Canarienses si hüc certo referenda Stirps Bu- 


chiana nam stationem nullam propriam indicat. 


STACHYS. Lin. (a). 


Cazyx campanulatus vel tubuloso-campanulatus bilabiatus 20-stria- 
tus dentibus aut æqualibus aut anticis vel rariùs posticis parüm lon- 
gioribus. CororrA bilabiata, labiis nunc æqualibus nunc inæqualibus, 
demüm abbreviatis, tubo recto vel supernè incurvo, exserto vel in- 
cluso, intüs aut nudo aut sæpiùs piloso-annulato; labio. superiore 
erecto subpatente vel subfornicato, integro vel emarginato vel bifido, 
in præfloratione inferiori incumbente aut aliquandd erecte et plüs 
minüsve & calyce exserto (2), inferiore trilobo, medio majore, integro 


DE PURE enr EEE PC LT EE CESR PO ESS Em em ee 


(1) Hujus quoque generis elucubrationem cl. ac nobili viro vicecomiti de Noë debemus. 

(2) Notam istam , ab auctoribus omnibus prætervisam in Stachyde hir1à non solùm, verùm etiam in S. Poiretii 
Ten. (S. Marrubiifoliä Viv. non Salis) in S. arenarià Vahl. et in S. Betonicà Benth. observavi. Cæterarum Stachydum 
quarum saltem explorandarum occasio mihi fuerit labium superius inferiori incumbere-vidi, 


(95 ) 

vel emarginato. Sramina 4, adscendentia , inferiora longiora, apice 
sæpiüs contorta, et post fecundationem ad latera faucis\dejecta ; fila- 
menta infernè barbata, pilis longis valdè viscosis, supernè plès 
minüsve glabrata. Srvcus glaberrimus, apice bifidus lobis, subæquali- 
bus, supernè stigmatosis. Mericarrta obovalia, lævia, rugosa aut gru- 
mosa, non mucilaginosa. | 

HerrÆ quandoque ‘basi lignescentes, per hemisphærï utriusque 


temperati arva ét rudera sparsæ. 


STACHFOTFPUS. BEenrTu. 


Herbæ annuæ vel perennes glabræ pubescentes; corollis purpurascentibus , rubris , vel 


oseo-albis non ochroleucis ; tubo inclu so vel Breviter exserto. 


1. STACHYS ARVENSIS. Lin. 


S. humilis, simplex vel sæpiüs basi ramosa, foliis cordato-ovatis, obtusis ; calycibus cam- 
panulatis ultra medium 5-fidis, lobis æqualibus su bspinescentibus ; corollis (purpureis) 
calycem parum excecentibus, labio superiore inferiori in præfloratione incumbente. 

Stachys arvensis. Linn., ed. 3 (1764), vol. 2, pag. 814, — For. dan. (1777), tab. 587 (ic. mediocris). 
— Curtis, Flor. Lond. (1817), vol, 1 (icon. bona), — Reich,, Icon. Bot, (1832), cent. 10, pag. 24, n. 1298, 
tab. 967 (ic. bona). — Bentham, Lab. (1832-1836), pag. 550. 

Glecoma foliis cordato-oblongis crenatis.. Linn., Hort, Cliff. (1737), pag. 307. 

Glecoma marrubiastrum. 7/11., Hist. des Plant. du Dauph. (1787), vol. 2, pag. 371. 

Sideritis calycibus subinermibus hispidis. Linn., For. suec. (1745), pag. 176, n. 488. 

Sideritis alsine trissaginis folio. Moris., Plant. Hist. Oxon. (1715), vol. 2, pag. 389, n. 22. 

Trixago foliis hirsutis ovato-cordatis rotundè dentatis. Hall, Hist. stirp. indigen, Help. (1768), vol. 1, 
pag. 101, n. 231. 

Trixago arvensis. Æoff. et Link., F1. Port. (1809), vol. 1, pag. 102. 

Trixago cordifolia. Mæœnch., Method. (1794), pag. 398. 

Trixago colorata. Presl., Flor. sic. (1826), pag. 37. 

Yerva de Gato, Canariensium. 

Has. In insularum Canariensium arvis et ruderatis; valgaris Webb! 

Distris. GEocr. Per Americam tropicam (sine dubio introducta) Asiam mediam ? (ex 
Benth.) Africam borealem et copiosissimé per Europam totam nascitur, in Brasiliâ apud 


Rio Janeiro exsicc. (Gardner! in herb. Webb), in Cayennà. (Poiteau! in herb. Gay.) 


(96) 

in agris Tingitanis (exsicc. Salzmann! in herb. Gay.), in Algerià circà la Calle, Hipponem, 
Algeriam, Philippeville, Oran (exsicc. Durieu! in herb.Mus. P.), in insulä Baleare Majore, 
in agris, ad urbem Artam (exsicc. Cambessèdes! herb. Mus. P.), in Sardinià propè 4r1zz0 
(exsice. Thomas l'in herb. Gay. ), in Corsicà (exsicc. Serafino! in herb. Gay.), in Sicilià (ex- 
sicc. Jan.! in herb. Gay.), in Cretà ad Caneam (exsiec. Salzmann! in herb. Gay.), ad ur- 
bem Granatam (exsicc. E. Boissier ! herb. Mus. P.), in Gallià passim! in Britannià ! 

Descr. RaDrx annua, in fibras plurimas capillares divisa. Cauzis 1 decimetr. et ultrà longus, pilis 
patulis villosulus medio vel sæpiüs imâ basi brachiato-ramosis, ramis inferioribus cauliformibus. Fozra 
radicalia longè petiolata (majora 4-5 centimetr. cum petiolo longa 1-2 lata) , limbo obtusissimo ovato 
vel rotundato, basi cordato, utrinque molliter villosulo , caulina superiora de more breviter petiolata, 
floralia subsessilia (majora 15 millim. longa, 10 mmetr. lata), reflexa, ovata, aut oblongo-ovata, obtusa, 
crenato-serrata, ultima brevissima , angustè oblonga , breviter mucronata , basi integra. Crmuzæ tri- 
floræ, jugis inferioribus remotis folia vix dimidia æquantibus , superioribus confertis, ultimis folia sua 
subæquantibus. Cazyx campanulatus 8 mmetr. longus extüs villosus intüs villosulus, profundè 5-fidus, 
lobis longè ciliatis, apice molliter spinescentibus, posticis 2 sublongioribus. Corozra purpurea , calycem 
parüm superans, tubus inclusus medio piloso-annulatus, faux inclusa parüm dilatata , labium superius 
(in præfloratione incumbens) erectum, integrum extüs pilosulum , intüs subglabrum inferius longius, 
demüm reflexum lobis lateralibus parvis ovatis medio majore integro. Firawenra inferiora longiora. 


Sryzus apice bifidus , lobis apice stigmatosis. Mericarrra undiquè granulata. 


OLESZITA. BENTH. 


Majore ex parte. 


Herbæ annuæ vel perennes, glabræ pubescentes vel pilosæ ; foliis ovatis, vel oblongis , vel 
Janceolato-oblongis ; calycibus spinescentibus rarius bilabiatis ; corollis ochroleucis (la- 
bio superiore aliquando albo), vel purpureis ; labio superiore in præfloratione sæpé 


erecto! extraque calycem, labio inferiore nondüm explicato, plüs vel minüs exserto! 


2. STACHYS HIRTA. Linn. 


S. foliis ovatis, æqualiter crenatis, basi subcordatis ; caulibus brachiato-ramosis simpli- 
cibusve ; calycibus campanulatis, 20-striatis, dentibus æqualibus, spinescentibus, elongatis; 
corollis (ochroleucis) calyce dupld longioribus, labio superiore , in præfloratione , erecto! 
extraque tubum calycinum longè exserto. 

Stachys hirta. Linn., Spec. plant., ed. 3 (1764), pag. 813. — Desf., Flor. ail. (4809), vol. 2 , pag. 20. 
— Reich., Iconogr. bot, (1827), cent. 1, pag. 68, tab. 40 (icon. bona). — Benth., Lab. Gen. et spec, (1832- 
1836), pag. 553, n. 65. 

Galeopsis annua, Hispanica rotundiore folio. Tournf., Inst. Rei. Herb. (1700), vol. 1, pag. 186. 


(97) 

Galeopsis caule piloso. Aläon., PI. Nicaens, Enum. method. (1757), pag. 44. 

Ocymastrum Valentinum. Dalech., Hist. general. plant, (1587), vol. 1, pag. 684 (icon, mediocris). 

Marrubium nigrum rotundifolium, Moris., Plant. Hist. univers. Oxon. (1715), vol. 2, pag. 377, n, 15, 
tab. 9, sect. 11, fig. 15 (bona). 

Tetrahitum hirtum. Hof. et Link., Flor. Port, (1809), vol. 1, pag. 104. 

Stachys inscripta. Reichb., Iconogr., bot. (1827), pag. 98, n. 40. 

Has. Occurrit hæc species in arvis insularum omnium Canariensium. 

Disrris. GEoGR. Nascitur in regionibus Africæ borcalis et in oris australibus Europæ. 
In insulis Canariensibus Webb! in regno Tunetano Desfontaines! in herb. Mus. P., in AI- 
gerià propè /a Calle, Hipponem, Wilah, Cyrtham , Bougiam , Algeriam, Monstaganem , 
Oram et 7lemsen (exsicc. Durieu ! in herb. Mus. P.,) insulà Baleari majore ad urbes Alcui- 
diam et Esporlam (exsicc. Cambessèdes! in herb. Mus. P.,) in Melità (exsice. Coquebert de 
Montbret! in herb. Gay. ,)in Sardinià (exsice. Moris!'in herb. Gay.,) Calpe in rupibus (exsicc. 
Salzmann! in herb. Gay.,) in humidis propè Granatam (exsicc. E. Boissier ! herb. Mus. P.,) 

propé Barcinonem (exsicc. R equien ! in herb. Gay.) in Stœchadum insulà MargaritA (exsice. 
Perreymond!,) in Pyrenæi montibus orientalibus (exsicc. W. Arnott! in herb. Webb!) 

Descr. Ranix tenuis annua. Caulis erectus (4 decimetr. et ultrà longus), hirsutus; pilis patulis, sim- 
plex, vel jim medio, etiamque à basi imä, brachiato-ramosus. Forra (3-4 centimetr. longa, majora 2-3 
lata) æqualiter crenata , pallidè viridia , molliter villosa ; utrinque , latè ovata , basi subcordata , apice 
rotundata ; floralia subsessilia breviora, acutiora , reflexa , crenato-serrata , breviter mucronata , ultima 
subintegra , erecta. Cruucz trifloræ ; jugis inferioribus plùs minüsve remotis; superioribus confluenti- 
bus. Bracteolæ lineari-subulatæ, membranaceæ, pilosæ, longitudine ferè pedicellorum lateralium. Cazvx 
(1 ctm. longus) breviter pedicellatus , campanulatus, 29-striatus, extrorsüm villosus, intüs villosulus ; 
dentibus æqualibus, Longè ciliatis, longève aristatis ; postico nunc aliquando passim longiore, et distinctè 
ampliore, Corolla ochroleuca , labio superiore albo , sæpiüs duplô calycem long. excedente ; tubo cur- 
vulo incluso, apice piloso-annulato ; fauce parüm dilatatä. Labium superius erectum, elongatum, plüs 
minüsve bifidum utrinque pilosum; inferiùs reflexum , longitudine ferè superioris ; lobis lateralibus 
brevibus , oblongis ; intermedio ampliore , vel amplissimo emarginato. Sramiva 4 , adscendentia , infe- 


riora longiora. Sryzus inclusus ; lobis apice stigmatosis, Mericarpra obovalia, undiquè granulata. - 


3. STACHYS ARENARIA. Vagr. NON BENTH. (1. 


S. foliis lanceolato-oblongis, obtusis, crenatis ; ramis elongatis ; calycibus tubulosis, cur- 


vulis ; dentibus æqualibus, spinescentibus, longissimis, acutissimis; corollis (purpurascen- 


(1) Hanc in eâdem sectione cum Stachyde hirtà collocavi, quia hic quoque labium superius in præfloratione 
erectum observavi, sed hoc adnotandum est quôd hic labium superius primüm incurvum sese sensim sensimque 
explicat, in hirtä verô se erectissimum semper ostendit. 

Ill, — (3° SECT.) 13 


( 98 ) 
tibus) calyce dupld longioribuss libio superiorerin praflorationc erectol,.extraque. tubum 
calycinum breviter exserto. 

Stachys arenaria,. 7’ahl., Symb. Bot. (1731), vol. 2, pag. 64. — Desf., Flor, al. vol! 2, pag. 91, 
tab. 126 (icon non bona). — Guss., Flor. sicul, Prodr. (1828), vol. 2, pag. 102; Suppl., fase. 2(1834), 
pag. 193. 

Has, In insulis Canariensibus (secundüm specimen herb. Webbiani quod manu Fonta- 
nesii hâc patrià inscriptum video). 

Disrris. Gs0GR. Occurrit in regionibus Africæ borealis, in oris australibus maris Interni, 
in Canarià ( Desfontaines! ex herbario), in regno Tunetano ad urbem Rafs inter Cap. 
blanco et Zebileo Vahl.,) propè Biserte (Desfontaines! ) in Algeriæ arenosis propè a 
Calle (exsicc. Durieul!,) ad urbem Monstaganem (exsicc. Durieu !,) in Sicilià (Gussone!) 

Descer. Ranix perennis crassiuscula. Gauzes (4 decimetr. et ultrà longi) basi adscendente erecti, vil- 
losi , infernè villosissimi ; pilis patentissimis vel reflexis, laxè ramosi ; ramis elongatis. Folia inferiora 
petiolata ; (majora 7 centimetr, cum petiolo longa 1 centimetr. lata) limbo oblongo-lanceolato , obtuso, 
mucronato ; margine serrato , basi longè attenuato , integro , utrinque villoso , superiora subsessilia,, 
apice solüm serrata, ultima angustè lanceolata, floralia reflexa, lanceolata, integerrima ; (majore 2 cen- 
timetr. et ultrà longa 8 mmetr. lata) ultima ex basi ovata longè acuminata, acumine spinescente. Brac- 
TEOLÆ brevissimæ, vix conspicuæ. Grmuzæ trifloræ ; jugis inferioribus medisque longè remotis. Cazvx 
subnutans, breviter pedicellatus (12 mmetr. longus 3 latus), tubulosus, curvulus, extùs villosus, 5-den- 
tatus ; dentibus æqualibus, longè spinescentibus recurvis basi solum et longè ciliatis , fructifer basi 
inflatus. Coroza purpurascens, calyce dupld longior, tubus supernè parüm incurvus, intüus piloso- 
annulatus (Benthamio perperàm exanvulatus), faux breviter exserta, intüs vagè pilosula, labium supe- 
rivs bifidum, utrinque pilosum ,in præfloratione (ut in Stachyde hirtâ) erectum extraque calycem 
exsertum, inferius brevius reflexum, lobis lateralibus , parvis, ovatis obtusis ; medio majore repando- 
sinuato. SramiNA inferiora longiora. Sryzus apice bifidus ; lobis apice stigmatosis. Mericarria ovato- 
rotundata, undique granulata. 

Oss. Non temerè credo, Benthamium, sub nomine Stachydis arenariæ, tres plantas propriis separabiles charac- 
‘eribus permiscuisse. Sunt 4° Stachys arenaria, Vahlii Fontanesiique. 20 Stachys iberica, Bieb., (S. purpurea, Poir.) 
5° Stachys scordifolia, Willd. Earum conspectum diagnosticum hic propon . 

1° Stachys arenaria. Gymularum jugis remotis; dentibus calycis subæqualibus, elongatis extrorsüm recurvis ; tubo 
corollæ piloso-annulalo ; labio superiore bifido! vel emarginato! in præfloratione erecto ! ; cotyledonibus ellipticis!; 
radiculà crassä longiuseulâ ! 

20 Stachys iberica. Cymularum jugis approximatis ; calycibus subbilabiatis; dentibus anticis longioribus ; tubo 
corollæ exannulato ; labio superiore integro, inferiori , in præfloratione , incum bente ; embryonis cotyledonibus ro- 
tundatis ; radiculà teretiusculâ, elongatä. 

5° Stachys scordifolia. Cÿymularum jugis, ut in ibericä ; dentibus calycis æqualibus, rectis, brevioribus; corollä, 
ut in precedente; embryÿonis cotyledonibus (saltem ea planta quæ in H. P. sub hoc nomine colitur) latè orbiculari- 


bus; radiculâ brevissimâ, rotundatà, inter cotyledones sublatente. 


Certè aut Stachydem ibericam aut scordifoliam descripsit sub, S. arenariæ nomine celeb, Benthamius, nam 


(99) 


descriptionce dicit, tubum corollæ exannulatum et labium superius integrum esse, quæ ambo speciébus suprà dictis 
conveniunt nec S. arenariæ nostræ. cui tubus.piloso-annulatus est.et labium _bifidum vel emarginatum, 


Vicecomes DE NOÉ, 
LEUCOPHAE. Nos. (1). 


Marrubiastri pars Maæœnch non Tournef. Sideritidis sect. 
Marrubiastrum. Benth. 


Cazyx tubuloso- vel turbinato-campanulatus, 5-dentatus, dentibus 
brevibus æqualibus vel rard subinæqualibus, obtusis , acutis vel acu- 
minatis, demüm patulis. Cono: LA campanulato-ringens, sub-2-labiata, 
tubo et fauce inclusis, intüs nudà, fauce sæpè ampliatà sub laciniis 
constrictà et palato subtüs turgidulo, lacinïis exsertis stellatim paten- 
tibus labio superiore breviusculo oblongo, integro, supernè attenuato 
vel sub-3-dentato, erecto, inferiore 3-fido, lobis lateralibus ovatis vel 
oblongis, mtermedio majore obcordato vel sub-3-dentato, quandoque 
conca vo. STAMINA 4, inclusa, inæqualia, superiora breviora , filamentis 
hirsutis, antherarum 2-locularium loculis divaricatis subhorizontali- 
bus, confluentibus, connectivo subincrassato suffultis, inferiora lon- 
giora, usquè ad faucem procurrentia, antheris minoribus, loculo 
altero subabortivo. Sryzus staminibus brevior, 2-lobus, lobis inæqua- 
libus , apice et margine stigmatosis. HemmericarpiA 8-angulari-ovata 
vel pyriformia, exsucca, scabrella. 

SUFFRUTICES Canarienses et Maderenses odore proprio phlomidoi- 
deo præditi, densè lanati, ramis ascendentibus. ForiA integra, ovata 
vel lanceolato-3-angularia basi cordata vel truncata , longè petiolata, 
margine crenata crenis nunc obsoletis, tomento spississimo niveo vel 
lutescente pannosa, floralia conformia , minora , herbacea. INFLORES- 


CENTIA spicata, spicis simplicibus vel paniculatis, axillaribus termina- 


(1) Genus Marrubiastrum Tournefortii, in quo interpolato sed non mutato speciem è Canariensibus unam depo- 
suit Mænchius, à nostro planè abhorret. Eam ob causam sectionem Benthamianam Sideritidis cui nomen Marrubias- 
trum pro genere habituri appellationem Tournefortianam alienam Mœnchianam ancipitem respuimus. Cohors est 
valdè concinna hinc Sideritidem illine-Marrubium attingens. 


( 160 ) 
libusque, sæpè caudatis, cymis 3-30-floris, approximatis vel remotis, 
sessilibus vel subsessilibus , bracteatis, bracteis linearibus , calyces vix 


excedentibus. 


1. LEUCOPHAE CANDICANS. Nos. 


L.. suffrutex à basi ramosus, niveo-tomentosus, foliis ovatis lanceolatisve, apice attenua- 
tis, basi cordatis vel truncatis, margine latè crenatis, crassis, utrinquè niveis, floralibus 
spathulatis et superné sensim linearibus ; spicis simplicibus elongatis , cymis 6-12-floris , 
inferioribus remotis ; calyce ovato, campanulato, extüs densé lanato, intüs glabro, 10-ner- 

vio, nervis intermediis subevanidis ; corollä campanulato-ringente , fauce dilatatà ad laci- 
niarum basin constrictà, labio superiore latè ovato apice vix attenuato integro vel obsoleté 
crenato, inferioris laciniis rotundatis, sæpè acutiusculis, intermedio obcordato ; hem imeri- 
carpiis 3-angulari-pyriformibus, puncticulato-reticulatis. | 

Stachys Canariensis frutescens verbasci folio. Comm., Hort. Amst., vol. 2, pag. 97, tab. 99 , excl. syn. 
et Tournef. — Hæc icon ex æquo cum specie sequente convenit. 

Sideritis eretica. Linn., Sp. pl., vol. 2, pag. 801, certd ex Benth. qui specimen vidit. 

Sideritis candicans. Hort. Kew., ed. 1, vol. 2, pag. 289 , certo ex Benth. (quanquäm in Hort, Kew. 
folia subtüs tantüm nivea et patria Madera dicta , quæ ambo L. Massonianam referunt). — La mck, 
ÆEncycl., vol. 2, pag. 167. — Benth., Lab., pag. 573. | 


S'alpia blanca et Chaorra sive Chagorra Nivariensium. 

Has. Occurrit hæc species in rupestribus siccis ad altitudinem sylvarum in insulà Tene- 
riffà, etiam in regione altiore (/a Cumbre) ad Fontem Rosæ. Hanc quoque plantam in al- 
titudinibus Canaris ( Cumbre de T'iraxana) invenit cl. de Buch, atque eandem valdè 
vegelam à valle Seguillo usquè ad apicem summi montis Pico del Pozo de las Nieves 
persecutus est. Hæc autem statio ad Leucophaën dasygnaphalam nostram forsan refe- 
renda est (vid. Phys. Beschr., pag. 180). Nec stationes Buchianas insulæ T'eneriffæ licuit 
nobis ex certo memorare, clariss. enim Linkius hanc plantam cum Zeuco phaë Masso- 
niand Maderensi , quæ in insulis quoque nostris occurrit, confudisse suspicandum est, cùm 
et in Maderà crescere plantam suam asserit (vid. Phÿs. Beschr., pag. 143), Leucophaë 
autem candicans vera nondüm in Maderà lecta, nisi candicans verior L. Massoniana , et 


cum quæ nunc candicans, L. Linnæi vocanda. 


EXPLICATIO TAB. 168. 


1. Ramus floridus. 2. Flos prout partes sequentes auctus. 3. Calyx longitrorsüm sectus 


mr. 
Jolanique 


Labialae 


| ni ji 
. ï 


En 


Hi 
fl Je 


Lfcocrercx 


del, 


Lith lice À licher: 7 


Warcehal laps ine! 


Fab.168. 


AR 
HE 
et 


ue 


HS 


Eu 


ue 


& 
< 


Le 


Tab, 169. 


Labiatæ. 


Botanique. 


| 


ù 


(il 
j 
1] 

l 


{(f 
\ 


AP ve 


A, Riocreux. del . 


2 


722 


GE: 
7 


27 


(0/68 Lroclt. 


DA 


277 - 


(101) 


et arte apertus. 4. Staminis minoris apex antrorsum visus. 5. Stylus. 6. Hemimericar- 


pium. 


2. LEUCOPHAE ARGOSPHACELUS. Nor. 


L. suffrutex congestus, à basi ramosus , niveo-tomentosus, ramis brevibus foliosis ; foliis 
latis ovatis , basi cordatis vel rotundatis, crassis margine subirregulariter crenatis , subtüs 
niveis , supra grisco-virentibus , floralibus ovatis, pari imo calyce longiore, superioribus 
brevioribus; spicis simplicibus, brevibus, caudatis, cymis geminis imis remotis, superiori- 
bus congestis 3-5-floris ; calyce ovato-turbinato, 1 2-nervio, extüs densissimé lanato, denti- 
bus ovatis, apice obtusis, intùs pilosis, superioribas sæpé brevioribus ; corollä campanu- 
lato-ringente, fauce dilatatà sub lacinïüs constrictà , labio superiore oblongo lingulato , 
inferioris lacinïis Jateralibus ovatis , intermedio lato obcordato ; hemimericarpiis ovato-3- 
angularibus angulis acutis, puncticulatis fuscis. : | 

S'alvia blanca Nivariensium, 

Has. In rupibus madidis convallium Teneriffæ. 


DisTris. GEOGR. Species est Canariensis. 


EXPLICATIO TAB. 169. 


1. Ramus floridus et fructifer. 2. Calyx uti partes reliquæ omnes magnitudine auctæ, 
3. Idem medio longitrorsam sectus atque arte patefactus. 4. Stamen brevius antrorsum 


visum. 5. Stamen longiüs à ventre visum. 6. Hemimericarpium. 


3. LEUCOPHAE DASYGNAPHALA. Nos. 


L. suffrutex erectus, ramosus, tomento niveo floccoso densissimé vestitis 3, foliis 3-angu- 
lari-lanceolatis, basi truncatis vel subcordatis, pannosis, utrinque albo-tomentosis , margine 
crenatis, floralibus lanceolato-linearibus, obtusis, sapremis calycis longitudine ; spicis sim. 
plicibus, cylindraceis ; cymis 2 imis remotiusculis superioribus densis, 6-1 2-floris ; calyce 
tubuloso-campanulato, extüs densissimé villoso, 10o-nervio, 5-dentato, dentibus subæquali- 
bus apice in mucronem lanâ densà occultatum protractis, intus glabris ; corollà campanu- 
lato-ringente, fauce vix dilatatä, labio superiore oblongo, integro, inferioris laciniis latera- 
libus ovato-oblongis, integris vel emarginatis, intermedio obcordato ; hemimericarpiis 
ovato-3-angularibus, reticulatis puncticula tisque. 

Has. Hanc plantam ex insulä Canarià misit Despréaux. An hüc quoque, uti jampridem 


dictum , referenda Sideritis candicans quam ad rupes crateris ingentis Tiraxanæ in insulà 


( 102 ) 


Canarià et à valle S'equillo-usquè ad verticem summi montis Pico del Pozo de las Nie- 
ves observavit clariss. de Buch? (Phys. Beschr., pag. 180.) 


Disrris. GEOGR. Species est ex tolo Canariensis. 


EXPLICATIO TAB. - 170. 


1. Ramus floridus et fructifer magnitudine naturali, figuræ reliquæ auctæ. 2. Calyx. 


3. Idem longitrorsüm recisum et arte complanatum. 4. Corolla. 5. Hemimericarpium. 


4. LEUCOPHAE MASSONIANA. Nos. 


L. suffrutex erectiusculus , incano-tomentosus, foliis oblongo-lanceolatis basi cordat's 
vel subtruncatis, obsoletè-crenatis vel integerrimis, subtüs niveo-tomentosis, suprà vires- 
centibus, floralibus lineari-lanceolatis, cymas longè excedentibus ; :spicis paniculatis brevi- 
bus, laxè congestis ; cymis 3-6-floris, floribus subpedicellatis ; calice turbinato-campanu- 
lato, extüs densè lanato, sub-10-nervio, dentibus 3-angulari-lanceolatis longiusculis, acutis, 
intüs glabris ; corollà subcampanulatà fauce vix dilatatà, sub Jaciniis planà, labio superiore 
oblongo apice attenuato, inferioris lacinüis lateralibus, lanceolato - oblongis, intermedio 
lato, obcordato; hemimericarpiis depressè rotundato-3 -angularibus minutè reticulato- 
impressis. 

Sideritis Massoniana. Benth., Lab., pag. 373. 

Has. Legimus semel tantüm hanc speciem propè Bajamar insulæ Teneriffæ. 

Disrri8. GEoGr. Occurrit non infrequens hæc planta in insdlà Maderà eamque à monto- 


sis Portüs Sancti mense Maio an. 1828 florentem-retulimus. 


EXPLICATIO TAB. 171. 


1. Ramus floridus. 2. Calyx cum figuris sequentibus auctus. 3. Idem longitrorsum sec- 


tus et arte patefactus. 4. Corolla. 5. Hemimericarpium. 


5. LEUCOPHAE MACROSTACHYS. Nos. 


L. suffrutex congestus, à basi ramosus, niveo:floccoso-lanatus; foliis laté ovato-lanceola- 
tis, basi cordatis, longè petiolatis, grossè crenatis , subtüs niveo-tomentosis, suprà virenti- 
bus, rugosis, floralibus ovato-lanceolatis apice attenuatis, calycibus-2-pld 3-plô longioribus, 
deflexis ; spicis simplicibus vel breviter paniculatis, caudatis, cymis omnibus densè conges- 


tis, sessilibus; calyce tubuloso, extùs densissimèé piloso-lanato, dentibus latis, ovato-3-angu > 


Botanique Labra tee Tab.170. 
- ——| 
RD ie els Lithk ‘de Zige rue cher 7. Maréchal lp. une. 


4 


TT 
ME 20/2 AH) y fl : 44 


es £ 
LES De 


Ba Labiatæ Tab. 171 


lccrcur. de. Lih.delligo. Hicher 7. Charpentier lup ec, 


os 4 7 
T7 e Î, COTISLLLLAREE ”. 74 


à 


Labiatæ | r, Tab 


Botanique 


D) 
#//4 JUL 
WIDE 


D 
il TT {1 
ut 


[ET L fl ET) | 
ju Al ii T ji 
Li] IH 


[UE 
[AUTE Jl 
nt 1 
À 
nn 
M 
| pl jf 


U, 
at (10) 
rl 
pti) j HA 


Heyland del A : : - 
eyland di Lih.de cd. ligo Pic licher. : lielle el Marchal lap.ine 


il 


| 7 ; 
2  . hi AAA 7 c 274 


laribus ;, apice mucronatis ; corollà vix exsertà, apice extüs lanatà, labio superiore ovato- 
lanceolato , apice attenuato, inferioïis laciniis lateralibns ovatis acutiusculis, intermedio 
rotundato , cochleato, concavo , palato turgido ; hemimericarpiis rotundato-3-angularibus 


vel depressè pyriformibus, reticulato-puncticulatis, fusco-nigris. 


Sideritis macrostachys. Poir.! — (Infaustè græcizanti per errorem macrostachyos.) — Encycl. suppl., 


pag. 381, 
Chagorra Nivariensium, Tarilla Palmensium. 


Has. Copiosa est hæc species in rupibus montis Mesa de Texina ad sylvarum altitudi- 
nem in insulà Teneriffä, eamque propé Realejos legit cl. Carolus Lemann Med. Doct. Flo- 
ræ Canariensis ac præsertim Maderensis benemerentissimus, eandem quoque speciem in 
insulà Palmà lezimus, schedà amissà statio ignota. 


Disrris. GEocR. Species est vera Canariensis. 


EXPLICATIO TAB. 172. 


1. Ramus floridus. 2. Flos, cum partibus sequentibus, auctus. 3. Calyx resectus et arte 
apertus. 4. Stamen longius cum antherà perfectà à fronte visum. 5. Idem visum à tergo. 


6. Ovarium cum stylo. 7. Hemimericarpium. 


6. LEUCOPHAE CANARIENSIS. Nos. 


L. suffrutex erectus tomento floccose lutescente tectus ; folis ovatis vel ovato-lanceola- 
üs ,in acumen productis, basi cordalis, margine crenatis , subtüs nervosis lanatis , suprà 
velutinis rugosis, floralibus lanceolatis , acutis ,cymas longè excedentibus ; spicis simpliei- 
bus ; cymis hemisphæricis, sub-30o-floris, omnibus remotis ; calyce tubuloso, apice campa- 
nulato , extüs piloso vel piloso-lanato, 10o-nervio , dentibus lanceolato-3-angularibus, api- 
culatis, demüm repandis molliter spinulosis ; corollà ringente extüs pilosiusculà , fauce vix 
dilatatä, labio superiore rotundato-ovato, crenato, inferioris laciniis lateralibus ovatis apice 
attenuatis, mfimà latä obcordatà ; hemimericarpiis ovato-3-angularibus, puncticulato-sca- 
bris, nigris. | 

Salvia sylvestris amplissimis Verbasci foliis, graveolens , flore albo parvo Canariensis. Pluken. Alm., 
pag. 329 , et Stachys amplissimis Verbasci foliis floribus albis parvis non galeatis, spicà Betonicæ, ex 
insulà Canarinâ, 4ryida Sala (Arbol Salpia?) incolis. — Ejusd. Alm., pag. 356. — Phytogr., tab. 322, 
fig: 4. 

Sideritis Canariensis. Linn., Sp. pl., vol. 2, pag. 801. — Jacq., Hort. Schœnb., vol. 3 , tab. 30. — 
Lamck, Encycl., vol. 2, pag. 166. — Benth., Lab., pag. 573. 

Has. Hanc speciem Maio floridam atque iterum Augusto fructiferam legimus in saxetis 


( 104 ) 
siccis suprà Agua Mansa ubi à rupibus los Organos dictis aqua perennis labitur. Ean- 
dem et ad Agua Mansa et ad sylvam las Mercedes legit celeb. de Buch. 


DisTri8. GEOGR. Planta est Canariensis. 


MARRUBIUM. Lrns. pro parte, 
Benrx. excl. Lagopsi. 


Cazvx tubulosus, 10-nervius, nervis prominentibus, 5-10-dentatus, 
dentibus subæqualibus, subulatis, spinulosis, demüm sæpè patentibus, 
recurvis. COROLLA 2-labiata, intùs ut plurimüm piloso-annulato, tubo 
incluso , fauce vix inflatà , labio superiore elongato, erecto, subplano, 


integro, inferiore 3-fido, lobis lateralibus ovatis, intermedio lato, 


rotundato vel obcordato. SrAmINA inæqualia, superiora breviora, 
inclusa , antheris 2-locularibus , loculis divaricatis subhorizontalibus 
confluentibus. Sryrus 2-lobus, lobis inæqualibus, apice stigmatiferis. 
HEMMERICARPIA exsucca, oblongo-3-angularia, apice rotundata. 
HERBÆ perennes, tomentosæ, à basi ramosæ, ramis ascendentibus 
vel tantèm procumbentibus , per orbis veteris totius arva rupes apri- 
cos et rudera sparsæ; unica Americam ab Europà aufuga attingit. 
For rotundata vel ovata , breviter petiolata, utrinque rugosa , mar- 
gine crenata vel inciso-crenata, basi atienuata, rard cordata, floralia 
herbacea, conformia. INFLORESCENTIA spicata. CymÆ hemisphæricæ, 
densæ, multifloræ, sessiles, remotiusculæ, bracteatæ, bracteis subulatis 


calycis longitudine. 


1. MARRUBIUM VULGARE. Lin. 


M. ramis ascendentibus, densè albo-tomentosis ; foliis rotundatis ovatisque, basi cunea- 
tis, venoso-rugosissimis, inæqualiter grossé dentatis, suprà viridibus velutinis, subtüs cano- 
tomentosis ; cymis multifloris, densissimis ; calycibus piloso-lanatis, 10-dentatis, dentibus 
filiformi-subulatis, subspinescentibus, uncinato-revolutis. 

Ipéotov Diosc., lib. 3, cap. 110. 

Marrubium quod Græci prasion vocant. Pln., Hist. nat., lib. 20, cap. 29. — Mauh. (ed, F algr. 
1570), pag, 551. 


( 105 ) 


Marrubium vulgare. Linn., Sp. pl., vol. 2 , pag. 816. — Engl. bot, tab. 410. — F1, dan., tab. 1036. 
— Schkuhr, Handb., vol. 2, tab. 162. 

Marrubium hamatum. H. B. et Kunth, Nop. gen. et sp., vol. 2, pag. 310. 

Marrubium apulum. Ten., FI, nap., tab. 154. 


Marrubio Nivariensium, Escarchalazua Palmensium. | 

Has. Vulgaris est hæc planta in campis insularum Ganariensium. 

Disrris. GEOGR. Species hæc ruderalis à 58 in Caledontà (/atson) et ab Upsaliä Sue- 
corum et 59 gradu boreali (W/ahlenberg) in insulam Portum Sanctum! et Fortunatas! per 
Europam et Africam borealem procurrit ; in Oriente à Caucaso (Marsch. ». Bieb.) ad 
Cycladas (Sibthorp) protenditur. 


TRIB. IX. PRASIE AE. BENTs. 


PRASIUM. Lin. 


Cazyx campanulatus, 10-nervius, irregulariter 2-labiatus, labio 
superiore breviter 3-fido , inferiore profundiüs 2-fido-laciniis omnibus 
foliaceis ovatis. CororrA tubo incluso, intus pilis squamosis annulato, 
limbo subæqualiter 2-labiato, labio superiore ovato, integro, inferiore 
3-fido , lacinià intermedià majore integrâ. STAMINA #, sub labio supe- 
riore adscendentia. ANTHERAE 2-loculares, loculis demum divaricatis. 
STyLus apice subæqualiter 2-dus, lobis subulatis. STIGMATA minuta. 
ACHÆNIA carnosa. (Benth., Lab., pag. 657.) 

SUFFRUTEX ramosus , glaber vel pubescens per litiora utraque maris 
Interni à Sicilià et Melità ! ad insulam Maderensem Portum Sanctum! 
et insulas Canarienses pervecta. 


1. PRASIUM MAJUS. Lin. 


Prasium majus et minus. Linn., Sp. pl. , vol. 2, pag. 838. 
Has. Hanc plantam ad aquæ ductum suprà oppidum Orotavense legit cl. de Buch. (Vid. 


Phys. Beschr., pag. 170.) 
Oss. Varietatem stirpis hujus monotypæ, quam in insulis nostris nunquam vidimus , calyce lato et pilis strigosis 


insignem loco Fonte d’Areia in insulà Portu Sancto dicto mense Maio ann. 1828 jam defloratam fructiferamque legimus. 


I. — (3° S ECT.) 14 


( 106 ) 


TRIB. À. AJUGOIDEAE. BENTS. 


POLIODENDRON. Nos. 


Leucosceptrum Smith. — Teucrii sect. Leucosceptrum et 


Teucropsis pro parte Benth. 


Cazvx turbinatus , 10-15-nervius, 5-dentatus, dentibus brevibus, 
æqualibus vel sammo breviore, muticis. CoroLLA 2-labiata, tubo 
incluso, intüs exannulato, fauce exsertâ vel inclusà, post anthesin 
sæpè (in ?. heterophyllo) marcescenti-persistens hemimericarpia 
fovens, labio superiore brevi, lato, truncato, recto, emarginato, labio 
inferiore deflexo, 3-fido, laciniis lateralibus brevibus, rotundatis, 
intermedio majore cochleato vel cymbiformi, apice integro vel apicu- 
lato, ad margines crenato. SraminaA 4, labio superiori corollæ per paria 
affixa, ad ejus fissuram longè porrecta , recurva, cum corollà (in 2. 
heterophyllo) marcescenti-persistentia, superioribus brevioribus. Fira- 
MENTA basi vel undique glanduloso-hirta. ANraer# obliquæ, rotun- 
dato-reniformes, loculis confluentibus. Srvius apice 2-fidus, lobis linea- 
ribus inæqualibus apice stigmatiferis. HemrmericarriA oblonga, scrobi- 
culato-rugosa, apice hirsuta. 

Frurices Canarienses et Indict, erecti, incani. ForrA integra, serrata 
vel obsoletè crenata, ad apicem ramorum sæpè approximata. Cymx 
1-2-floræ , è foliorum sæpè caducorum. axillis prodeuntes vel multi- 
floræ bracteatæ in thyrsos terminales, spiciformes, densissimos aggre- 
galæ. FLORES rubri demüm flammei vel albidi. 

Ozs. Genus antiquissimum Teucrium facie et patriâ discolor, tot tamen characteribus consentiens atque ipsà quasi 
consertum naturâ distorquere et in membra discerpere nefas. Teucria autem heterophyllum et Leucosceptrum uti jam 
optimè animadvertit celeb. Benthamus facie atque inflorescentiä diversa florum structurà inter se mirum in modum 
conveniunt. Hoc ex speciminum siccorum examine recognovimus, in errorem enim conducit effigies Smithiana 


planè mendosa, stamina enim assurgentia nec recurvo-declinata , antheras 2-loculares et corollæ labium superius 


(falsè uti credibile est) quàäm maximè potuit arrectum effinxit, ità ut et ordine ipso à suâ icon nostra diversa vide- 


CR 


+ 
NZ 


Labiatee 


* Botanique 


— | 
t 


Charpentier lp A1 CE 


— 


r 


Lrth/ 72 PR Bicher 


Pa 


Jhocrete dl 


f 


7 


Lhenhhuliion 


A7 


44 


4 


( 107 ) 


bitur. At si sectiones Leucosceptrum et Teucropsis (1) commiscendæ & Teucropsi priùs speciem alteram T. Betoni- 
cum L’Hér. tot notis et facie alienam ejicere et inter Scorodonias, à quibus labio corollæ superiore integro vix differt 
quibus autem dum habitu ïis aliisque characteribus , multimodè accedit, collocare necesse est. Novo huic cohorti 
ni oriatur confusio, nomen fecimus novum, Poliodendron; generis apud nos vicem explebit , totam ponderantibus 


tribum loco subgeneris si placet habebitur. 


1. POLIODENDRON HETEROPHYLLUM. Nos. 


P. frutex ramosus totus velutiné cinereo-tomentosus , ramis rectis ; foliis ovato-lanceola- 
tis, obtusis, basi in petiolum attenuatis, crenatis integerrimisque ; floribus sub apice ramo- 
rum ex axillis foliorum sæpè caducorum prodeuntibus, pedicellatis, deflexis, ramulis 
superné foliosiset in comæ speciem productis; calycibus turBinatis, tomentosis vel glabres- 
centibus, 10-striatis , 5-dentatis, dentibus brevibus latis, acutis ; corollà coriaceà , persis- 
tente, fauce exsertà , labio superiore laté rotundato-truncato, brevi, emarginato , horizon- 
talit, labi inferioris promissi laciniis lateralibus brevibus, latis, rotundatis , intermedio 
cochleato-cymbiformi, acutiusculo, utrinque emarginato ; staminibus longé exsertis, glan- 
duloso-hirtis; styli lobis linearibus, apice attenuatis, stigmatosis ; hemimericarpiis oblongis 
scrobiculato-reticulatis , apice pilis ramosis hirsutis. — Flos carneo-rubens vel ruber, 
demüm atrorubens. 

Teucrium heterophyllum. ZL’AHérit., Surp. rar., pag. 84. — Hort, Kew,, ed. 1, vol, 2 , pag. — 
Benth., Lab., pag. 664. 


Teucrium canariense. Lamck, Encycl,, vol. 2, pag. 692. 


Jocama Palmensium. Salyia de India Canariensium ex Despréaux. 

. Has. Non rara est hæc planta in locis petrosis siccissimis regionis inferioris insulæ 
Teneriffæ : occurrit etiam in Palmà et Canariâ. Copiosam legimus propè Portum Orota- 
vensem, circa Pajamär et sub villà Comitis de Septem Fontibus propé Buena Vista in 
insulà Teneriffà , eamque in valle Sancti Andreæ et ad /oueste legit cl. de Buch ; eandem à 
Mazo in imsalà Palmä apportavimus et ab Æmurga et Risco blanco in Canarià misit cl. 
Despréaux. | . 

Disrris. GEoGR. Planta est Canariensis, quam in Maderæ rupestribus propé oppidum 


Funchalense Jegit cl. Lemann! 


EXPLICATIO TAB. 173. 


1. Ramus junior foliis valdè tomentosis crenatisque. 2. Ramus floridus folits plurimis 


(4) Si hüc quoque inserenda sect. Pycnobotrys Benth. mutandi erunt quantulumquodque generis characteres , sed 
species orientales nondüm examinavimus. 


( 108 ) 
intégerrimis. Ambo mag. nat. figuræ reliquæ omnes magnitudine auctæ. 3. Calyx. 
À. Idem inter dentes inferiores longitrorsum sectus et arte expansus cum lobis ovarii 
gynophoro insidentibus. 5. Corollæ labium superius cum staminibus. 6. Ejusdem labium 
inferius. 7. Corolla integra persistens hemimericarpia matura fovens. 8. Stamen antrorsum 
visum. 9. Idem à tergo visum. 10. Styli pars superior cum lobis et stigmatibus. 1 1. Hemi- 


mericarpium à ventre visum. 12. Idem à dorso visum. 


TEUCRIUM. Las. 


Cazvx tubulosus vel campanulatus , 5-dentatus, dentibus æquali- 
bus vel 3 superioribus vix latioribus, vel 2-labiatus labio superiore 
3-fido dente supremo dilatato. CoroLrA 2-labiata, tubo incluso vel 
exserto, intüs exannulato, labio superiore brevi emarginato, horizon- 
tali, vel longiore 2-partito decurvato; inferiore 3-fido, lacinüis latera- 
libus latis brevibus, vel oblongis deflexis, intermediä majore. STAMINA 
4, tubi corallini dorso affixa , è fissurâ labii superioris corollæ exserta, 
declinata, inferioribus longioribus. ANTHERÆ apici filamenti obliquè 
affixæ, reniformes, ob loculos confluentes 1-loculares. STYLUS supernè 
subæqualiter 2-fidus lobis apice stigmatosis. FEMIMERICARPIA exsucca , 
lævia vel rugosa, quandoque hirsuta. 

SUFFRUTICES vel herbæ per orbis terræ regiones lemperatiores 
sparsæ. ForiA serrata, crenata vel rard laciniata. INFLORESCENTIA per 
ramos sparsa, axillaris aut terminalis racemosa vel spicata. CYM« 
1-2-multifloræ, floribus albis, flavescentibus, cœruleis vel purpureis. 


SECTIO I. TEUCRIS. Benru. 


Inflorescentia sparsa, axillaris, cymis 1-2-multifloris, calycibus breviter campanulatis , post 
anthesim hiantibus, corollæ labio superiore profundé fisso, labii inferioris laciniis latera- 


libus elongatis , intermedio oblongo concavo. 


1. TEUCRIUM FRUTICANS. Linx. 


T. frutex divaricatus albo- vel ferrugineo-tomentosus ; foliis ovato-lanceolatis, breviter 


petiolatis, suprà viridibus, subtüs albis nervosis ; floribus axillaribus, solitariis ; calyce pro- 


( 109 ) 


fundè fisso, dentibus latis, lanceolatis ; corollà amplà, laciniis lateralibus lincari-lanceolatis, 
intermedià lanceolatà ; hemimericarpiis reticulatis, hirtis. 

Teucrium Bæticum. Clus., Hisp., pag. 229. 

Teucrium Bæticum fruticans sive III. Ejusd., Hist., pag. 349. 

Teucrium fruticans. ZLinn., Sp. pl, vol. 2 , pag. 787, — Curt., Bot. mag, vol. 7, tab. 247. — Benth., 
Lab., pag. 665. | 

Has. Hanc speciem propè Taganananam in Teneriffà sylvam versüs invenit cl. de Buch. 
(Vid. Phys. Beschr., pag. 174.) | 

Disrri. GEOGR. Planta est regionis maris Mediterranei magis occidentalis à Græcià in 


Lusitaniam, Gallià exclusà, protensa. 


SecTio IL PSEUDO-SCORDIU M. 


Inflorescentia sparsa axillaris. Calyces tubulosi, basi gibbi, fauce post anthesin pilis clausà, 
2-labiati dente intermedio labiïi superioris dilatato, vel 1-labiati dentibus subæqualibus. 


Corollæ resupinatæ. — Herbæ annuæ. 


9, TEUCRIUM SPINOSUM. Lin. 


T. molliter vil'osum, caule erecto rigido, ramis tenuibus, patulis, ramulis spinescentibus ; 
foliis lanceolato-oblongis, basi angustatis, petiolatis, inciso-crenatis vel laciniatis, utrinque 
viridibus, summis minimis; cymis 1-2-floriss calvcis labii superioris dente intermedio 
rotundato acuto, lateralibus dentibusque labii inferioris lineari-subulatis, demüm subspi- 
nescentibus ; corollà extüs hirtà ; hemimericarpiis ovato-globosulis, puncticulatis , nigris. 


Chamædrys spinosa. J. Bauh., Prodr., pag. 117. — Moris., Hist., vol. 3, pag. 423 , sect, 11 , tab. 22, 


fig. 17. ; 

Scordium spinosum odoratum. Corn., Can., pag. 192, fig. 124. 

Teucrium spinosum. Linn., Sp. pl., vol. 2, pag. 793. — Sibth., Fl, græc., tab. 539. — Benth., Lab., 
pag. 678. 

Scordium spinosum. Cap., Ie., vol. 1, pag. 19. tab. 31. 


Scorodonia spinosa. Link, Handb., pag. 458. 

Has. Legimus hanc herbam in arvis circa Sanctam Crucem Teneriffæ et ad viam quæ 
ad oppidum Lagunam conducit, necnon in Canarià in vervactis siccissimis inter urbem 
Palmarum et oppidum T'eror. 

Disrris. GEOGR. Occurrit hæc planta in argillosis siccioribus à Syrià per plagas calidio - 


res mari Mediterraneo adjacentibus usqué in insulas Fortunatas. 


( 410 ) 


AJUGA. Lixx. 


Cazvx ovato- vel globoso-campanulatus, 5-dentatus, dentibus sub- 
æqualibus. CorozLA 2-labiata ,‘tubo incluso vel exserto, recto vel Spi- 
raliter torto, intüs sæpissimè pilis annulato, labio superiore brevi 
2-fido, vel brevissimo emarginato aut 2-dentato, inferiore elongato, 
3-lobo, lobis lateralibus oblongis intermedio majore 2-fido vel emar- 
ginato. SrAmINA 4, tubi corollini dorso propè faucem affixa , sæpissimè 
exserta, iInferioribus longioribus. ANTHERÆ apici filamenti obliquè 
afñxæ, loculis confluentibus 1-loculares. Sryzus apice 2-fidus, lobis sub- 
æqualibus, apice stigmatosis, stigmatibus minutis. HemmericarprA 
reticulato-rugosa, calva. 


SECTIO I CHAMÆ PITFS. 
Inflorescentia axillaris , cymulis 1-2-floris, corollæ Jabio superiore truncato , brevissimo. 
Herbæ palæogæe , basi sæpè suffrutescentes, procumbentes vel ascendentes , piloso-la- 


natæ. Folia integra , crenata vel dentata, breviter petiolata vel sessilia. Flores rosei vel 


flavi. 
1, AJUGA IVA. Scares Var PSEUDO-IVA. Benru. 


A. caule decumbente , basi lignescente , ramis ascendentibus , densé piloso-lanatis, gri- 
seis ; foliis densis, oblongis, irrégulariter et grossé dentatis, apice sæpé latioribus 3-denta- 
tis ; cymulis sessilibus, sub-2-floris; corollà calycem duplo excedente ; hemimericarpiis 
semicylindraceis, circà cicatriculum elongatam meniscatis, stramineis, scrobiculatis. 

Xaparritus toirn. Diosc., lib. 3, cap. 176. : 

Ajuga Pseudo-Iva. DC., F7. fr. suppl., pag. 395. 

Ajuga Iva. Sibth., Fl. græc., tab. 525. 

Ajuga Iva & floribus luteis. Benth., Lab., pag. 699. 


Yerva Clin Canariensium. 

Has. Occurrit hæc varietas in locis siccis aridis insularum omnium Canariensium. Planta 
Canariensis semper molesté moschata menses trahere et prægnantibus abortum inferre 
dicitur. | 

Disrmis. GEoGR. Legitur hæc forma cum varietate typicà à Græcià usquè in insulam 


Portum Sanctum (ubi sola quoque invenitur )! atque indè in insulas Fortunatas procurrit. 


CR 


Botanique Labiatae nu . 
î Tab 167. 


| 


Réocreuæ del: =: ST VTT x. — 
Lith. de Jgo et CE pue Richer. Pa Mareehal ap. né 


AMIE 


ON Se 

ce D DA f TE =LILHMILS 
7 + MTS 

ÉD. ns M lat tt eolt MA ELTCTO TI 


Fe Pa 2. 
LA = Cale ititS LILI 


( ET } 


Que sequuntur,.cùm de Sabiis agebatur, omissa, hic ad calcem 


ordints inserimus. 


Os. Diversa connectivorum facies, sed hoc pro certo observavi nunquàm ex toto defi- 
IGICSS q 
cere locula, connectivum autem locula semper quanquam inæqualia, et minutè pollini- 
fera, gerere. Quod nondüm adhüc rit cognitum. Sæpè connectivorum apices dividuntur 
et lobi diversè per dorsum antheræ majoris -decurrunt ;: undè orico dentium aux: ali- 
P ) q 
quando videntur ad partem connectivi qui sese latè dilatatam ostendit ubi et loculorum 


abortientium reliquiæ polliniferæ supersunt. Hi casus omnes in tabulà sequente videndi. 


EXPLICATIO TAB. 167. 


À. Salvia ægyptiaca. Lin. 1. Flos vicies auctus. 2. Calyx labio inferiore secto pate- 
factus. 3. Stamina. 4. Stylus æqualiter bilobatus. 5. Stylus lobo antico vel labii superioris 
truncato vel brevissimo. 

B. Salvia clandestina. Lin. 1. Flos quinquiès auctus. 2. Calyx apertus marginibus 
labii superioris induplicatis. 3. Stamina, & connectivi pars dentata latèque dilatata. 
b antheræ imperfectæ minutissimè polliniferæ. 4. Anthera perfecta, à dorso visa ut appa- 
reat connectivum apice dentatum. 

C. Salvia canariensis. Lan. 1. Flos ter auctus. 2. Calyx cum stylo ct mericarpiüs. 


3. Corolla aperta cum staminibus. 4. Styli lobi. 


Vicecomes DE NOÉ. 


( 112) 


VERBENACEZÆ. Joss. 


me mn 


VERBENA. Lin. 


Cazvx tubulosus vel ovato - tubulosus, 5-dentaius, persistens. 
CoroLrA infundibuliformis, sub-2-labiata, 5-fida. SraminA 4, didy- 
nama , tubo corollæ sub fauce inserta, inclusa, 2 superioribus inter- 
düm abortivis. Ovarium 4-loculare. STIGMATA 2, capitata , inæqualia. 
DruPA exsucca, utricularis, tenuissima, 4-locularis, mox 4-partibilis. 

HERBÆ perennes per orbis terræ regiones temperatas sparsæ, erectæ 
vel procumbentes. ForrA integra, incisa, vel pinnatipartita. INFLORES- 


CENTIA spicata , spicis paniculatis, vel ad apices ramorum simplicibus. 


1. VERBENA OFFICINALIS. Lin. 


V. caule basi subsimplici vel ramoso, ramis 4-gonis, glabriusculis ; foliis lanceolatis, 
sub-5-fidis laciniatis crenatis incisisve , adpressè pilosulis , in petiolum latum subamplexi- 
caulem attenuatis ; spicis filiformibus , paniculatis ; calycibus tubulosis, appressé pilosis, 
dentibus brevissimis, apice subulatis ; stigmate spathulato ; seminibus 3-angulari-oblongis, 
arguté rugoso-reticulatis. 

“Tepù Boravn. Diosc., Lib. 4, cap. 59. 

Verbenaca. Plin., lib. 25, cap. 59.— Matth. (ed. V'algr., 1570), pag. 667. 

Verbena officinalis. Linn., vol. 1, pag. 29. — F1, dan., tab, 628. — Engl. bot., tab. 767. 

Has. Vulgaris est hæc species in ruderatis insularum omnium Canariensium. 

Disrris. GEeoGR. Herba est orbis antiqui temperati à 57 in Caledonià gradu (Watson) 


usqué in Americam et terras australes prolata. 


2. VERBENA SUPINA. Lin. 


V. caule prostrato vel ascendente, à basi pluriès ramoso, ramis crebris, 2-3-tomis , sub- 


( 113 ) 
cylindraceis, strigoso-pubescentibus vel glabrescentibus; folis pinnatifidis , laciniis lineari- 
bus lanceolatisque, adpressé strigoso-hirsutissimis, longiusculé petiolatis ; calycibus ovatis, 
pilis patulis strigosis , dentibus lanceolatis acutis ; stigmate rc‘undato ; seminibus 3-angu- 
lari-ovatis, scrobiculato-rugosis, glanduloso-puncticulatis. 


8 major, ascendens, subglabrescens. 

Verbenaca supina. Clus., Hisp., pag. 372. 

Verbena supina. Ejusd., Hist., vol. 2, pag. 46.— Linn., Sp. pl., vol. 1, pag. 29.— Sibth., FI. græc., 
tab, 534. — Desf., F1, atl., vol. 1, pag. 17, — Guss., F1. sic. Prodr., vol. 2, pag. 145. 

Has. Legimus hanc plantam propé Arecifam in insulà Lancerottà , eandem legit Preau- 


xius in arenis propè Waspalomas insulæ Canariæ et varietatem B-propè oppidum Galdar. 
Oss. Idem b. Despréaux (qui nuperrimè peragratä Cubâ in urbe Mexico è vitâ excessit) in schedis annotavit varie- 


tatem & Augusto, Ê Januario mense florere. 

Disrris. GEoGR. Occurrit hæc species ab orbis antiqui regionibus extremis occidentali- 
bus (ns. Fortunalis) orientalibusque (Mossul Koëschy ! Chartum ad Nili cœrulei albique 
confluentem Kotschy !) per Ægyptum inferiorem ( Delile!) atque ambas maris Interni 


oras, usqué in Lusitaniam et Mauritaniam Tingitanam (T'etuan ! ). 


| ZAPPANIA. Juss. 


Carvx compressus, 5-dentatus, 2-lobus, demüm 2-valvis, persistens. 
Cororra 2-labiata, fauce ampliatà, labio superiore 2-lobo, inferiore 
3-lobo. SramINA 4 tubo corollæ sub fauce inserta, didynaima , fertilia, 
Ovarun 2-loculare. Srvzus brevis. SriemA capitatum, obliquum. 
DrüPA utricularis, exsucca, tenuis, 2-locularis, demum 2-partibilis. 

HerB lignescentes, repentes per orbem undique sparsæ. ForrA 
opposita, crenata. FLORES in capitula axillaria, pedunculata densè 


glomerati. 


1. ZAPPANIA NODIFLORA. Juss. 


Z. caule glabro, repente radicante ; foliis spathulato-cuneiformibus, supernè arguté den- 
ticulato-crenatis ; capitulis rotundatis vel ovato-cylindraceis ; calycis 2-lobi lobis rhomboi- 
deo-ovatis ; corollà persistente ; seminibus ovatis, lævibus, ventre planis. 

Verbena nodiflora. C. Bauh., Prodr., pag. 125. — Linn., Sp. pl, vol. 1, pag. 28. — Burm., FT, ind. 
tab. 6. — Desf., F1. ail., vol. 1, pag. 15. 


Blairia nodiflora. Gærtn., vol. 1, pag. 266, tab. 56. 
11, — (3° SECT.) ë 15 


( 114) 

Lippia nodiflora. Rich. in Mich., F1, bor, Am., vol, 9, pag, 15. 

_ Zapania (Zappania) nodiflora. Juss., Ann. sc. nat., vol. 7, pag. 72, 

Verbena repens. Bert., Rar. Ttal. pl., dec. 2, pag. 27. 

Zapania repens. Ejusd., Amæn. ü., pag. 73. — Guss., Flor. sic, Prodr., vol. 9, pag. 146. 

Has. Hanc plantam ex insulà Canarià misit cl. Despréaux. 

Disrris. GEOGR. Oritur hæc stirps in inundatis et fossis circà tropicum utrumque undé 
in regiones australes magis temperatas in Australiam scilicet ( Rob. Brown) in ditionem 
Chilensem (Cuming !) ad ripas fluminis Platæ ( Zsabelle) et alibi procurrit ; in hemisphæ- 
rio verd boreali 40 ferè gradum in Hispanià (ad lacum Albuferam dictum propé Valentiam 1), 
44 in Italià propè Pisas! necnon in Americà 4o gradum (in Pensylvaniæ comitatu Cestrià 
occidental Darlington), attingit. Specimina babuimus à Platæ ripis (Zsabelle!), Chili 
(Cuming!), Peruvià (Pavon!), Portu Natalensi (Krauss!) à basi montis Emodi (/al- 
lich1) ab insulà Mauritii (Commerson !), Sancti Thomæ (Ledru 1), Puerto Rico (Fydler 1), 
Senegambià (Heudelot 1), Tampico de Tamaulipas (Berlandier!), Cuba (La Sagra!), 
Texas (DrummondT), ad Novam Aureliam (Drummond!), à Missouri fluvio (Riehl!), Abys- 
sinià (Schimper!), Mascate ( Aucher!), Ægypto (Delile!), Arabià (Schimper !), Italià ! 
Hispanià! Græciä ! In Astà ab Indià Lenkoranum ( Hohenaker !) et 38 laüitudinis borealis 


gradum prætergreditur. 

Os. Epitheton nodiflorum plantæ nostræ restituimus, huic enim vetus Bauhini et botanicorum antiquorum nomen 
nec aliæ dandum , si quidem alia, uti doctis Italis placuerit , Linnæi stirps. Divus enim Linnæus Baubini plantam 
nec aliam describere voluit. Si alteram , quod dubitamus , sub oculis habebat speciem alteri huic speciei novum 
dandum fuerit nomen. Plantam autem nostram, quæ, si quæ alia, multivaga et ToÀULOPTATA, Linnæanam esse et 


Burmannianam fuisse putamus. 


(LE) 


GLOBULARIEZÆ. DC. 


GLOBULARIA. Linw. 


Cazvx5-fidus, laciniis æqualibus vel 2-labiatus, postanthesin 4-gonus, 
fauce pilis clausâ vel nudâ. CoroLrA tubulosa, 2-labiata, labio superiore 
breviore integro vel 2-fido, vel brevissimo aut subnullo, inferiore 
longiore 3-fido. STAMINA 4, exserta, superiora breviora. ANTHERÆ de- 
pressè reniformes, {-loculares. Ovarium 1-loculare, ovulo unico ex apice 
loculi pendulo. Sryzus filiformis, terminalis. Srcma 1, capitatum sim- 
plex vel emarginatum, aut 2 ad apicem styli cylindracea. AcnænIum 
Î-spermum. 


Secrio I. ALF PU MW. 


Calyx tubulosus laciniis subæqualibus. Corollæ labium superius abortivum subnullum. 
Stigmata 2 apicularia Cylindracea. — Suffrutex regionis maris Mediterranei vel frutex 
Mac:ironesia, foliis perennantibus , capitulis terminalibus vel axillaribus , globuloso-com- 


planatis, involucris imbricatis, serico-pilosis. 


GLOBULARIA SALICINA. Lamcx. 


G. caule fruticoso, 6-12-pedali, ramosissimo, ramis virgatis; folus lineari-lanceolatis, bre- 


viter petiolatis glabris , integerrimis, capitulis ad apicem ramorum axillaribus. 


Alypum sive herba. terribilis procerior, cortice cinereo scabro, folio acuminato longiore. Sloane, 
Jam., tab. 5, fig. de 


Globularia salicina, Lamck., Encycl., vol. 2, pag. 732,—Camb., Ann. sc. nat., vol. 9 (1826), pag. 29. 
Globularia longifolia. Æort. Kew., vol. 1, pag. 130.— Ker., Bot, reg., tab. 685, 

Lentisco Nivariensium ex Fou. in herb. Desf.,! — Mosquera Palmensium, 

Has. Non infrequens est hic frutex ad convallium ruyes in regione sylvosà Teneriflæ et 


Palmæ. Flores pallidè azurei, suaveolentes. 


Disrri8. GEOGR. Planta est Canariensis et Maderensis. 


( 116 ) 


SOLANACEZÆ, Juss. 


TRIB. I. HPYOSCYAME AF. 


HYOSCYAMUS. Lainw. 


Cazyx urceolatus, 5-dentatus, persistens, capsulam includens. Co- 
ROLLA infundibuliformis, limbo plicato irregulariter obtuse 5-lobo. Sra- 
MINA 5, corollæ tubo inserta, inclusa seu exserta, inclinata. FILAMENTA 
subæqualia , basi pilosa. ANTHER& elongatæ , basi affixæ, longitudinali- 
ter dehiscentes. OvariumM superum, biloculare, placentis dorso dissepi- 
menti affixis, multiovulatis. Sryzus simplex, staminibus longior. 
STIGMA capitulatum. Frucrus : CarsurA calyce inclusa, oblonga , basi 
ventricosa, bilocularis, apice circumscissa, operculo 1-2-loculari., SE- 
MINA subreniformia, scrobiculata. EmBryo inter albumen subperiphe- 
ricum , arcuatum. RADICULA teres, vaga. COTYLEDONES semicylindricæ. 

HerB#Æ annuæ, s. biennes s. perennes, palæogææ, in Europâ, Asià et 
Africà boreali indigenæ, sæpè viscosæ, urmam felinam redolentes. 
For alterna, oblonga , floralia plerumque gemina. FLORES axillares, 
solitarti. 


1. HYOSCYAMUS ALBUS. Lixx. 


H. annuus s. biennis, caule suberecto, villoso, foliis omnibus petiolatis, ovatis aut cor- 
datis, acutis, grossè dentatis, dentibus subacutis, ciliatis, villosis, supremis sæpè ovato lan- 
ceolatis, integris s. integerrimis , floribus subsessilibus s. pedunculatis , calyce campanu- 


lato, decemstriato, hirsuto. 


(1) Solanaceas Canarienses pertractavit et nobiscum benignè communicavit cl. ac doctus H. G. Reichenbach Jun. 


( 117 ) 
Hyoscyamo bianco. Watth., ed. V'algr., vol. 2, pag. 1120. 


Hyoscyami alterum genus in maritimis. Cæsalp., De plant., lib. 8, cap. 45, pag. 345. 

Hyoscyamus albus. Lob., Ic., pag. 269.— J. Bauh., Hist. pl, vol. 3, lib. 34, pag. 627. — Clus., 
Hisi, pl, lib. 5, pag. 82. 

Hyoscyamus albus major. Hort. Rom., 1, t. 91. 

Hyoscyamus albus. Linn., Sp. pl., pag. 257. — Codex , 14,954. — Sibth. et Sm., F1. græc., vol. 3, 
pag. 24, tab. 236. — Bull. herb. de la France, tab. 99. — Spr., Syst. veg., vol. 1, pag. 615. — Lam. et 
DC., F1. fr., ed. 3 , vol. 3, pag. 607. — Rchb., FI. germ. exc., pag. 388 , n. 2631. — Bertol., FI, ital., 
vol, 2, pag. 613. — Koch, Synopsis FI. germ., pag: 509. — FF alpers, Rep. b., pag. 190, n. 3, 4. 

Hyoscyamus aureus. All, Fl. ped., pag. 101. 

Has. In vineis, ruderatis et rupestribus insularum Canariensium vulgaris. 

Disrris. GEOGR. Species est feré totius Europæ meridionalis necnon Africæ borealis. 

Ozs. Planta viscidè villosa, corolla straminea , fauce violaceâ s. viridi Canariensibus Veleño dicitur. — Monente 
cl. Webb, qui Hyoscyamum canariensem et album non satis distinctos esse intellexit, omni curâ studui, ut utram- 
que speciem discernerem, sed mihi neque contigit. Comparavi specimina Maderensia (ad vias versùs Martinho lecta 
à cl. Holl.), Canariensa (Buch! Webb et Berthelot ! ), Gallica, Veneta, (de Welden!), Dalmatica (de Welden!). Ne- 
que quidquam discriminis video inter flores « subsessiles » et « subpedunculatos », nec in varià foliorum formä, 
nec in vario faucis colore. Fruticosum verd Hyoscyamum canariensem, tantèm calami lapsu dixit el. Walpers. — 


Ceterùm cl. Ker. Hyoscyamum album non cognovisse videtur. Is enim 1. c. novum H. suum à reliquis speciebus 


distantem ad H. pusillum L. accedere dicit. 
Hyoscyamus canariensis. Ker., Bot. reg., pag. 180. — Spr., Syst. veg., vol. 1, pag. 616 , n. 10. — 
Rchb., F1, germ. exc., pag. 388, n. 2632. — W/alpers, Rep. bot. syst, vol. 3, pag. 20, n. 10. 
Hyoscyamus varians. /’is., Bot., Zeitg., 1829. — F1. dalmat., 1, tab. 24. 


TRIB. II. DATURE AE. 


DATURA. Lin. 


Cazyx tubulosus, prismatico-angulatus s. subteres, quinquefdus seu 
longitudinaliter fissus, de basi circumscissè deciduus. CoroLLA hypo- 
gyna , infundibuliformis, limbo patulo, plicato , quinque-decemden- 
tato. STAMINA 5, corollæ tubo inserta, inclusa s. subexserta s. exserta. 
FiLAMENTA è basi latiore attenuata , subæqualia. ANTHER# elongatæ, 
introrsæ , basi affixæ. OvariüM superum, incomplete quadriloculare , 
dissepime nto altero placentifero, apice deliquescente, placentis multi- 
ovulatis. SryLus simplex, staminibus pauld longior. SriemA bilamella- 
tum, Frucrus : CarsurA ovata s. subelobosa, muricata s. lævis, semi- 


( 118) 
quadrilocularis, septis incompletè quadrivalvis. SEMINA numerosa, 
reniformia, scrobiculata. EmBryo subperiphericus involvens. FADICULA 
teres. COTYLEDONES subreniformes. 
HERB4Æ anauæs. perennes, virosæ, in Asià tropicà et Americà spon- 
taneæ. Species quædam nunc per orbis regiones temperatas prove- 
niunt efferatæ. ForrA alterna, oblonga s. ovaia, integra s. sinuoso-den- 


tata. FLores solitart, speciosi, candidi, purpureï, rubri, violaceï. 


1. DATURA STRAMONIUM. Lin. 


D. annua, glabra , caule erecto, ramis assurgentibus , foliis ovaiis, irregulariter sinuoso- 
deniatis, calyce prismatico angulato, capsulà erectà ovatà echinatà. 
Solanum fœtidum spinosum. €. Bauh. ir Matth, ed. an, 1764, pag, 228. 
Solanum fœtid. pomo spinoso oblongo, flore albo, Cup., Hort. cath., pag. 206. 
Stramonium fructu spinoso oblongo, flore albo. Tournef., Inst., pag, 119.—Zannich., Ist. delle piante, 
n. 254, tab. 84. | 
Solanum maniacum Dioscoridis., Column. Phyt., ed. neap., pag. 46. 
Stramonium fœtidum. 4/1., FI. ped., vol. 1, pag. 103. — Scop., FI. Carniol., vol. 11, pag. 252, 
Datura Stramonium. Linn., Sp. pl, pag. 225. — Codex, 1418. — Spr., Syst. veg., pag. 627. — 
Lam. et Decandolle, F1. fr., ed. 3, vol. 3, pag. 609. — Rchb., FI, germ. ex., 389, 2637. — : Gaud., F. 
helo., vol. 2, pag. 11. — Bertol. F1. ital., vol, 2, pag. 607. — Koch, Synopsis, pag. 510. 
Stramonium foliis angulatis, fructu erecto muricato. all. F1. help., pag. 586. 
Datura Turcarum. Bessl., Hort. eyst. ant., 111, 2, Jol. 12. 
Har. Stirps in Canariis efferata. Canariensibus Buenas Noches. 


Disrers. ceocr. Herba Indiæ ortentalis et Americæ septentrionalis cives per totam feré 


Europam, Asiam, Africam exsiliit. 


2. DATURA METEL. Lin. 


D. annua, caule erecto pubescente, foliis ovatis acutis integerrimis s. sinuosè dentatis, pu- 
berulis, plerisque inæqualibus , calyce tereti, coroliæ limbo decemdentaio , capsulà ovaià 


inermi s. remotè echinatà. 

Stramonia. Fuchs, Hist. pl, pag. 690. 

Malum spinosum. Cæsalp., De pl., lib. 5, cap. 17, pag. 212. 

Noce Metelle, Matth., ed. Valgr., vol. 1, pag. 301. 

Datura Metel. Linn., Sp. plant., pag. 256. — Codex, 1424. — Spr., Syst. peg., vol. 1, pag. 627, n. 9. 
— Bertol., F1, ital., vol. 2;, pag. 609. 


( 119 ) 


Datura fruticosa. Mornem., Hort. hafn., pag. 212. 
Datura Guayaquilensis. 7. B. Kurth, Nov. gen. et Sp. pl, 3,8. — Spr., Syst. veg,, vol. 1, pag. 627, 
nl, 
Has. In Canariis efferata provenit. Nomen habet Santas vel Buenas INoches. 


Disrris. GEOGR. Hab. in Indià orientali et Americà meridionali. 


TRIB. III SOLANE AE. 


PHYSALIS. Lin. 


CaLvx 5-fidus, demüm increscens. CoroLLA hypogyna, infundibu- 
lari-rotata, plicata, limbo 5-sinuato. Sramna 5 , Corollæ tubo inserta, 
imclusa. ANTHERÆ conniventes, basi affixæ, longitudinaliter dehiscen- 
tes. Ovariu“ superum oblongatum, basi incrassatum, biloculare , pla- 
centis dorso dissepimenti insertis multiovulatis. SryLus simplex, 
stigma capitato-transversam. Frucrus: BaccA bilocularis, calyce in- 
flato inclusa. SEmINA subreniformia , compressa, punctulata. Emrryo 
inter albumen carnosum subperiphericus. RapiourA centripeta. Corv- 
LEDONES semiteretes. 

TERBÆ annuæ s. perennes, seu suffrutices orbis utriusque præsertim 
plagarum tropicarum. Foua alterna s. geminata , integra seu lobata. 
FLores solitart s. ageregati. CoroLLÆ albæ s. flavæ. 


1. PHYSALIS SOMNIFERA. Lamcx. 


P. frutex caule tereti, ramis rectis, foliis oblongis, obtusis s. acutis , floribus axillaribus, 
fasciculatis , pedunculatis , cernuis, corollà extüs subtomentosà , quinquefidà , baccà glo- 


bosà. 

Solanum majus, vesicarium corolloides. Barrel,, Ic., 149. 

Solanum somniferum verticillatum. C. Bauh., Pin., pag. 166. — Cup., Hort. cath., pag. 203. — 
Castell., Hort, Mess, pag, 29. — Moris. Oxon. Hist. pl., vol. 3, pag. 596. 

Solanum somniferum. Cæsalp., De plant., lb. 5, cap. 21, pag. 214. — Clus., Hist, pl, lib. 5, 
pag. 85. 

Solatro somnifero. Matth, ed. V'algr., vol. 2, pag. 1127. 

Alkekengi fructu parvo verticillato. Tournef., Instit, rei. herb., pag. 156. 


( 120 ) 

Physalis somnifera. Linn., Sp. pl., pag. 264, — Codex, 1444, — Sibth., Smith, Fl. græca, vol. 3, 
pag. 27, tab. 233.— Cavan., Ic. et Desc., vol. 2, pag. 2, n. 117, tab. 103. — Nees ah Escnbeck, 
Linnææ vol, 6 , pagg. 431-483. 

Physalis scariosa. L., Sp., vol. 1, pag. 261. — Cod., 1445. 

Hypnoticum somniferum. Prodr. fide Boissier. 

Has. In rupibus aridissimis necnon in ruderatis propè oppidum Sanctam Crucem ins. 
Palmæ et circà urbem Palmarum insulæ Canariæ principem, Buch!, Webb et Berthelot!, 
Despréaux. 

Disrri8. GEQGR. Crescit in Indià orientali, in Arabià, in Græcià, in Sicilià, Sardinià, An- 
dalusià, Canaris, Mauritio, Promontorio B. Sp. — Examinavi specimina lecta ad montem 
Sinaï, Lind. in herb. berol, reg.! , in insulà Cretà Sieber! , propè Panormum Gussone!, in 
Sardinià Thomas!, propè Malagam et Marbellam Boissier!, locis suprà dictis Canariensibus ; 
in insulà Mauritio Sieber!, ad promontorium Bonæ Spei Lichtenstein !, Ecklon!, Drège!, 
Mundt. et Maire !. 

Descr. Féurex pedalis-bipedalis, caule pubescente tomentoso. Fozra breviter petiolata, interdüm 
gemina, corolla flavescens, bacca matura coccinea inclusa in calyce inflato. 

Ogs. Varietates : communis N. ab E. et tomentosa Thunb. minimè sunt stabiles, occurrunt quidem specimina 
characteristica (solo tomento diversa), plurima tamen specimina inter utramque varietatem sunt media, ità ut 
nescias, cui adscribas. — Animo gratissimo profiteor, cl. Dr. Klotzch, præfectum herbarii regii berolinensis mihi 


usum Soianacearum in Canariis à cl. Buch lectarum aliamque specierum criticarum liberalitate suà et benevolen- 


tià concessisse eique maximas ago gratias. 


SOLANUM. Lans. 


Cazvx 5-10-fidus. CoroLLA hypogyna, rotata, rariùs campanulata, 
tubo brevissimo, cymo plicato, 5-s. 10-fdo (interdüm 4-6-fido). STAMINA 
5 (rard 4-6), corollæ tubo inserta. FILAMENTA antheras æquantia. ANTHE- 
RÆ conniventes, apice poris geminis dehiscentes. OvaRIUM superum, 
bi-tri-quadriloculare , placentis dissepimentis adnatis multiovulatis. 
Srvyus simplex. STiGmA obtusum. Bacca bi- rariùs tri-quadrilocularis 
succulenta. SEMINA ovato-reniformia, compressa. EmBrvo spiralis, fili- 
formis. RADICULA centripeta. COTYLEDONES semiteretes, 

Her aonuæ s. perennes, suffrutices, frutices, arbores orbis utrius- 
que præsertim regionum tropicarum et calidarum cives. Înermes, 
aculeatæ, spinosæ, glabræ, s. pilosæ s. pube stellatà tomentosæ. For 


alterna, solitaria s. gemina, integra s. variè partita. FLores extrà-axil- 


(EN 222 0 2 

lares, alares v. laterales, rard terminales, solitarii, gemini, fasciculati, 

umbellati, racemosi, corymbosi. CoroLLx albæ, violaceæ, luteæ. 
1. SOLANUM NIGRUM. Lin. 

S. annuum , s. bienne , pubescens , caule inferné terétiusculo > Supernè angulato., ramis 
angulatis, foliis ovatis subdeltoideis sinuato-dentatis angulatisve , corymbis extrà foliaceis , 
floribus cernuis, baccis globosis nigris. 

Solanum minus fructu migro. Cæsalp., De plant., lib. 5, cap. 19, pag. 913. 

Solatro hortolano. Matth. , ed. V'algris, vol. 2, pag. 1125. 

Solanum minus officinarum. Zannich., Ist. dell. piante, pag. 248, tab. 267, 

Suns officinarum acinis nigricantibus. Fournef., Inst. rei herb., pag, 188. 

. Solanum nigrum. ZL., Sp. pl, pag. 290. me Codex, 1473. — Bull., Herb. de la France, tab. 26. — 
Lam. et Decandolle, F1, Jrançaise, ed. 3, vol. 8, pag. 613. — Dun., Hist. des Solanum, pag.. 152 ; Synop- 
sis, pag. 12. — Rchb., FI. germ. exc., pag. 390 , n. 2685. — Pl, crütic., tab. 953. — Gaud., FL, hele., 
vol. ?, pag. 1308 Bertol., FL ttal., vol. 2, pag. 633 sq. — Koch, Synopsis , pag. 508. 

Moralillo de Santa-Maria Lancerottensium cl. Webb, Hs 

Has. Ad vias, in arvis insulæ Lancerottæ circà oppidum Arrecife et in rupibus elatis 
montis Chache, Webb et Berthelot !, propè Funchal, Buch!. 

Disrris. ceoër. Per totam Europam, Asiam, Africam , Americam obvia. Exotica speci- 
mina examinavi lecta in India orientali Wight!, in Canaris |. c., in America boreali com. 
Hooker ! , in insulà Suint-T'homas Ebrenberg jun.!, in Mexico Berlandier!, Hartweg!, 


Schielle!, propè Concon Pœæpp., Coll. pl. Chil., vol. 1, pag. 1. 


2. SOLANUM MINIATUM. Bern. 


$. annuum , caule herbaceo, diffuso, ramis dentato angulatis strigoso-subpubescentibus, 
foliis ovatis repandis grabriusculis; corymbis extrà-foliaceis, cernuis, corollis calyce du- 
plo longioribus, baccis globosis luteo-miniatis, demüm miniatis. 

Solanum minus fructu flavo. Cæsalp., De pl., lib. 5, cap. 19, pag. 213. 

Solanum offic. acinis punicantibus. Cup., Hort. cath., pag. 202. 

Solanum hortense rubrum. Castell., Hort. Mess., pag. 45. 

Solanum officinale acinis purpureis. Zannich., Ist. dell. piante, pag. 248. 

Solanum miniatum. Bernh., in En., vol. 1, pag. 236. — Dunal., Hist. des Solanum , pag. 156. — 
Lam. et DC., F1. fr, ed. 3, vol. 5, pag. 417, n. 2693, a. — Rchb., FI. germ. exc., pag. 391 , n. 2634. 
— Pl, crit., tab. 996. — Bertol., F1, ütal., vol. 2, pag. 635. — Koch , Synopsis , pag. 507. — Bernhardi 
über den Begriff der Pflauxenart und seine Anncendung , pag. 5. 

Solanum villosum. Vocca. et Balb., FL. fr., pag. 109. 

Itt. —(3° SECT.) 16 


Has. Ad vias, in ruderatis Teneriffæ Webb et Berthelot!  varietatem habitu gracili flori- 
- busque minoribus insignem in insulà Canarià legit Despréaux ! 
Disrkis. GEo06r. Stirps Europæa ct boreali-Africana et in Asià (Kurdistan Brand!) oc- 


curril. 


3. SOLANUM HUMILE. BerNn. 


S: annuum, caule herbaceo, ramoso, ramis angulatis, angulis ramorum subtuberculatis : 
foliis rhombeo-ovatis sinuato-repandis aculiss. integris , Corymbis nutautibus , baccis glo- 
bosis luteo-viridibus, demuüm luteis. 

Solanum humile. Bernh. ap. Willd., Ent pl. Hort. Berol., vol. 1, pag. 236. — Rchb., FI. excurs., 
pag. 391, n. 2653. — Plant. crit., 10 ; 194. — Bernhard, über d. Begriff der Pflausenart und seine A n- 
neendung, pag. 55. 

Solanum luteo-virescens. Gmel., F1. bad., vol. k, pag. 177. 

Has. In insulæ Teneriffæ et Canariæ ruderalis. 

Disrri8. GEOGR. In Europà medià et australi necnon in Cauariis. — Monente cl. Des- 


préaux incolæ Canariæ baccas hujus Solani Yerba Santa Maria dicti comedunt. 


4. SOLANUM VILLOSUM. Lamcx. 


S. annuum, caule herbaceo, ramis teretibus hirtus, foliis ovatis angulato dentatis pubes- 
centibus corymbis nutantibus, baccis globosis luteo-aurantiis, demünm brunneo-aurantiis. 

Solanum villosum. Lam, Dict., vol. 4, pag. 289! — Jllustr. gen.,n. 2338. — Dunal., Hist. des Solan., 
pag. 157. — Lam.et DC., FI, fr., ed. 3, vol. 3, pag. 413 , n. 2694. — Rchb., F1 exc., 3, gen. 2652. — 
Koch, Synopsis, pag. 507. 

Solanum luteum. Gmel., F1. bad., vol, 1, pag. 521. 

Solanum nigrum y villosum. L., Spec. pl., pag. 266. — Cod., 738. 

Solanum Ægyptiacum. Forsk., Descr. pl. æg., pag. 46. 

Has. In Canariis leg. de Buch! loco in schedà herbarii regii berolinensis non addito. 

Disrris. GEOGR. Crescit in Europazmedia et meridionali, in Ægypto et Canaris nec 


non in Chili australi Pæœpping ! 


5. SOLANUM PSEUDO-CAPSICUM. Lin. 


S. arbuscula glaberrima, caule erecto, supernè ramoso, foliis oblongo-lanceolatis angus- 
üs, acutis integris, pedunculis solitariis s. paucis unifloris, exträfoliaceis. 
Solanum fruticosum bacciferum, Tournef., Instit. rei. herb., pag. 149. 


Solanum arborescens. Cæsalp., pag. 215. 


(193 ÿ 


Amomum Plinii. Lob., 1c., pag. 265. 
S. strychnodendron. C. Bauh., Pin., pag. 614. 
_Solanum americanum. Dalech., Lugd., pag. 599 , ce. 1c. 

Solanum pseudo-capsicuim. Dodon., Pempt. stirp., pag. 718, c.uc. 

Solanum pseudo-capsicum. Linns Sp. pl., pag. 263. — Codex, n. 1457.,— Dunal., Hist. des Solan., 
pag: 150 ; Synopsis, 11. — Lam. et DC., F1. franc., vol: 5, n. 2699. — Spr., Syst: veg. tab. 1, pag. 684, 
n. 101. | 

Has. Circà culta et in sepibus in valle Orotavensi Teneriffæ propè la Fega Canariæ et 
ahbi legerunt cl. Webb et Berthelot!. 

Disrris. csoGr. In insulà Madeirà et in Canaris, nunc etiam in Béarn propè Arette 
ad muros in ipso pago quasi spontanea .Decandolle |. c. 

Descr. Arsuscuza pedalis, bipedalis et ultrà , glaberrima. Ramr virides. Fozra subundulata. FLores 
_exigui, calyx 5-fidus, corolla 5-fida, alba. Bacca globosa, cerasiformis, rubra, interdüm lutea. 


Ozs. Ob baccas parvis Lycopersici baccis (Tomate) similes habitari Canariensibus Tomatillo dicitur. Contra exan- 


themata in usu esse Canariensibus cl. Webb comperit. 


6 SOLANUM NAVA. Wegg ET BERTH. 


S. perenne, inérme, totum viscoso-pubescens, ramis sarmentosis angulaiis, foliis simpli- 
cibus, inferioribus sæpè ternato-pinnatis, foliis foliolisve cordatis vel oblongis acutis subin- 
tegris obsoleté repando-dentatis; racemis subcorymbosis sparsis, pedicellis erecté patenti- 
bus, corollis quinqueangulatis ; baccis calyce aucto subinclusis globosis. 

Solanum Nava. Webb et Berthelot, Hist. nat. des tles Canaries, Géogr. bot., 1835. | 

Has. In insulà Fenerifià (in sylva Agua Garcia leg. Webb et Berthelot! in vallis Tao- 
roensis convalle de iga cl. Berthelot!) et in Canarià (ad scaturiginem Caidero de Co- 
ruña dictam in convalle elatà sub jugo montium Saucillo insulæ Canariæ suprà vicum 
Tenteniguadam Webb et Berthelot! in sylvà Doramas cl. Despréaux!). Propè Æspe- 
ranza de Buch!, ante anthesin, undè factum, ut non sit determinatum à cl. Link. 


Disrri8. GEOGR. Decus insularum Fortunatarum neque alibi observatum. 

Os. Flores ferè Solani tuberosi L. — Antheræ 2-5 longè productæ , cornutæ. Bacca cerasi magnitudine , auran- 
tiaca. Webb. — Nycterium genere à Solano nullo pacto separari licet, nam character antherarum inæqualium valdè 
varians invità naturâ petitus est in plantis, quæ ceterùm planè congruunt cùm Solanis. — Restat ut de plantä ma- 
derensi dicam. Specimen Lemannianum Nycterü triphylli Lowe differt foliis rigidioribus, dentatis s. integris, duplô 
minoribus. Prætereà pl. Canariensis ramos longè sarmentosos inter arbusta ducit. CI. Webb utramque plantam di- 
versæ esse speciei Judicavit neque possumus non assentiri viro clarissimo, ubi recordamur, plantas Canarienses in 


sylvis, Lemannianas secùs vias esse lectas. 


( 124 ) 


EXPLICATIO TAB. 174. 


1. Ramus plantæ floridus cum baccis immaturis, 2. Flos extrorsum visus mag. nat. 
3. Flos explanatus mag. auctus. 4. Corolla discissa cum staminibus inæqualibus. 5, Bacca 
calyce subinclusa. 6. Calyx explanatus. 7. Semen. 8. Idem magnitudine auctum. 0. Semen 


longitudine dissectum ut embryo spiralis conspiciatur in albumine. 


T. SOLANUM VESPERTILIO. Arr. Hort. KEw. 


S. caule fruticoso, aculeato, foliis cordatis plurimis inæqualibus, acurhinatis integris, dis- 
coloribus suprà piloso-scabriusculis, infra tomentosis , racemis subcorymbosis tomentosis 
extrà axillaribus multifloris, sparsis, calyce 4-5-fido , corollà 4-5-angulà. 

Solanum tomentosum Canariense spinosum , fructu cerasorum forma et magnitudine. Pluk., P yt. 
tab. 316, fig. 3. 

: Solanum Vespertilio. 4it., Hort. Kew., vol. 1, pag. 252. — Wülld., Sp. pl, vol. 1 , pag. 1045. — Du- 
nal., Hist., pag. 202; Synopsis, pag. 35. — Spr., Systema veget., vol. 1, pag. 696 , n. 273. 

Has. Inter scopulos in imà convalle Draconum arborum sive el Dragonal ins. Canarræ, 
in convalle magnà insulæ Canariæ inter opoidula T'eror et Moya, ubi olim Mariæ Virgi- 
nis prodigio inventa icon, undè nomen Parranco de la Virgen. Inter clivos maritimos 
vallis Batän Teneriffæ boreali-orientalis introitum speluncæ de Pope dumis spissis ct pro- 
ceris obstruit. | | 


Disrris. GEoGr. Mera stirps Carariensis. 
Ogs. Arbustum: 6-7 pedale. Corolla cœrulea, extùs tomentosa. Bacca cerasiformis miniala, unde nomen Realgarera 


Canariensium. Nomen Permenton quod affert Plukenet non audivit el. Webb. 


| Solanaceæ. 
Botanique. Tab 74 


[ — 
/ \ 
À 
x 


/ | 
| 


(fl 


! 
{l] 
| 


\n 1 
1] 


| 


Heyland det. | FAR 


7 = PT 
à ei OO) 
Ne LCR Ce Lun 


(. 125) 
SCROFULARINEÆ. Jvss 


TRIB. 1. SALPIGLOSSIDEAE. BEenru. 


Susrris. L CA MPYLANTHEZÆ. Non. 
Calyx 5-partitus. Corolla tubulosa tubo surshm recurvo , limbo plano subæquali. Stamina 
2, antica, declinata, brevissima, inclusa. Capsula lateraliter compressa, septicidè et sep- 
tifragè 2-partibilis, valvis 2-partitis, columnà placentiferà demüm liberà. Semina plana, 


alata campylotropa. Embryo periphericus x). 


CAMPYLANTHUS. Roru. 


Cazvx 5-partitus, laciniis linearibus, herbaceis æqualibus. CoroLLA 
tubulosa, subinfundibuliformis , tubo cylindraceo sub medio sursüm 
recurvo, limbo 5-partito, plano, subæquali, lacintis in præfloratione 
imbricatis, 2 sc. lateralibus anticæ et 2 posticis inter se supernè imbri- 
catis, utriusquè margine anteriore ab anticà tecto. superposilis. STA- 
MINA 2 , tubo corollæ propè basin inserta, lobo corollæ inferiore alter- 
nantia, filamentis brevissimis declinato-horizontalibus, antheris 
oblongis, loculis divaricatis, apice connatis, confluentibus, verticalibus 
inter se per valvas connatis, demüm liberis. Ovariüm lateraliler com- 
pressum , disco crasso impositum, 2-loculare, placentis valvarum mar 
ginibus introflexis adnatis, multiovulaiis, ovulis ovatis incurvis, mox 


(1) Campylanthi , generis ambigui , affinitates alid (in Ann. se. nat., 5e sér., vol. 5, pag. 55), et rationes quibus 
adducti eum inter Salpiglossideas Benth. enumeravimus , fusiùs exponuntur. Hic breviter memorandum à reliquis 
Scrofularineis, quibus fructu convenit, semine campylotropo atque embryone, non arcuato tantüm ut in plurimis, 
sed peripherico vel hippocrepidoideo, differæ. Prætereà à Veronicearum tribu, ubi eum propè Wu'feniam ill. R. 
Brownium secuti collocaverunt celeb. Endlicher et Meisner, staminibus brevissimis inclusis declinatis anticis differt : 
nec inter Gratioleas cum Anticharite Endlich. et Achetarid Cham., staminibus anticis præditis, ob plures causas 
deponi licet. Restant Solanaceæ quibus embryo jure periphericus , sed ob capsulam et ob corollæ æstivationem ad 
Salpiglossideas revertit, quæ profectô Solanaceis à quibusdam annumerantur. 


( 126 ) 


campylotropis planis alatis. Sryius brevissimus, columnaris, apice 
claviformis deflexus. SIGMA crassum capitatum. CapsuzA ovata , disse- 
pimento contrariè compressa, apice obtusa leviter emarginata, sep- 
ticidè ei septifragè dehiscens (1), valvis 2-partitis columnâ placenti- 
fer demüm liberà, breviter stipitatà , dimidianm capsulæ excedente, 
) polyspermà. SemiNA plana, orbicularia, campylotropa , hilo et chalazà 
ad marginis medium approximatis, testà asperà cum tegmine et pe- 
rispermo carnoso coalità, in alam hyalinam expansä. EmBrvo cylin- 
draceus, axilis, periphericus vel hippocrepidoïdeus. 

FRUTICES lignosi, Africani, insularum scilicet Fortunatarum Gor- 
oadumque sive Viridensium accolæ , ramis duriusculis virgatis folio- 
rum cicatricibus nodulosis. ForrA crebra, sparsa , lineari-subulata vel 
oblonga, crassa, glaberrima vel tomentosa , sessilia. FLORES ad apicem 
ramulorum in spicas laxiusculas secundas 2-3-tomas digesti , Dutan- 
tes, pedicellis fliformibus bractearum foliacearum axillis prodeunti- 


bus. basi bracteolis 2 oppositis stipatis. 


1. CAMPYLANTHUS SALSOLOIDES. Rorx. 


C. folis teretibus, carnosis, glabris; calycis laciniis angustis pilosis. 

Eranthemum salsoloides. Linn. fel., Suppl., pag. 82. — Vahl., Enum., vol. 1, pag. 304. — Brouss., 
Elench. hort. Monsp., 1805, pag. 23. — R. Brown, Prodr. F1. Nov. Holl., pag. 34, in Obs: 

Campylanthus salsoloides. Roth, Nov. sp., pag. 4. | 

Teucrium filiforme. Poir.! , Encycl. suppl., vol. 2, pag. 769 , ex epigraphe propriâ spec. herb. Des- 
font. ! 

Fomero marino selvaje Canariensrum. 

Has. Non infrequens est hæc species in fissuris rupium convallium calidarum oræ mari- 
timæ magis meridionalis insularum Teneriffæ et Canariæ. Legimus florentem in convalle 
Averni Teneriffæ mense Januario , in convalle Xerque sive Jerque propè Arico mense 
Novembre et in convallibus circa Sanctam Crucem etiam per æstatem floridam. 


Disreis. GEOGR. Species est Macaronesiaca quæ littoris rupes adustos et convalles cali- 


nd 


(1) Dehiscentia hæc, inter Scrofularineas haud rara ità fit; solvuntur dissepimenti lamellæ, supersunt autem 
margines fracti qui medio relicti columnam placentiferam liberam efficiunt. Hæc est , ni fallimur, plurimorum 
dehiscentia septifraga columnaris. 


(. 427.) 
das vix descrit. In Gorgadibus aulem aliera extat species Viridensis ex speciminibus ia 
insulà Sancti Nicolai à cl. Forbes die 30 Marti 1822 lectis et in herbario Societatis Londi- 
vensis ad hortorum culturani promoventlam institutæ asservatis quæ per totum montem 
Gurdo ad altitudines omnes , cum varictate floribus albis insigni, Odontospermi sericei 
C. H. Schultz Bip. socius occurrit. Varietatem quoque uti suspicamur aliam (ilà enim va- 
riare credibile), foliis oblongis complanatis valdè tomentosis fructu non-diverso ab eottem 
Forbesio missam vidimus. Ambas quoque nuperrimè inter copiosan messem cl. Hookeri 
fil. qui orbem hyperantarcticam scrutaturus Gorgades sive promonterii viridis insulas 


fortuito lustravit, conspeximus, aliamque quam moriturus legit b. Vogel. 

Descr. Frurex 3-6-pedalis , robustus, ligno compacto, lutescente, medullä ampl nigrà durà per- 
curso,"cortice cinereo tenui. Ramr albidi, tenues, fragiles, intricati, foliorum basibus adnatis seu pulvi- 
nulis crebrô nodulesi , juniores virgati, sæpè recurvi pubescentes. Fozra sparsa, conferta, sæpè subfas- 
ciculata , sessilia , lineari - filiformia , acutiuscula, majora linearia suprà planiuscula, nervo medio 
impressa, margine revoluta, lætè virentia, crassa, glabra vel basi aut juniora minutè cinereo-puberula, 
Sricæ ad apicem ramorum breves , tenues, laxæ , eleganter recurvæ, secundæ simplices vel binæ 
tres quatuor dichotomè superpositæ, pilis simplicibus rectis glandulosis piloso-pubescentes. FLores 
pedicellati, pedicellis fliformibus, pilosis, nutantibus , fructiferis erectis, folio filiformi bracteatis et 2 
bracteolis minoribus oppositis versüs basin stipatis. Garvx junior sub-2-labiatus , laciniis 3 superioribus 
brevioribus, 2 infertoribus longioribus, adultus subæqualis, foliosus, crassiusculus, glanduloso-pilosus, 
persistens, profundè 5-partitus, lacimiis linearibus vel demüm lineari-lanceolatis, acutis, pilosis, corollæ 
tubo subtriplô brevioribus. Corozr: lætè carnea, subinfandibuliformis, tubo cylindraceo ad apicem dila- 
tato, in alabastro supernè gibbo, leviter incurvo , m0x sub medio suprà antheras sursum recurvo, intra 
exträque præsertim versùs apicem pubescente, limbo planiusculo, subæquali , 5-fido, laciniis lanceola- 
tis, acutis, intüs glabris, extüs puberulis, venosis , tubo 2-plô 3-plôve brevioribus , 2 axilibus paullo 
minoribus , extimä lateralibus aliquantulüm majore. In præflorescentià autem limbus sub-2-labiatus 
atque ità laciniæ superimpositæ ut laterales binæ infimam et superiores duas, inter se imbricatas, levi- 
ter deflexas , atque infimä veluti carinâ amplexas, obtesant. Sramixa 2, propè tubi corollini basim 
inserta cum lacinià anticâ alternantia, deflexa, filamentis brevissimis curvatis, antheris oblongis, obtu- 
sis, glanduloso-pubescentibus, per filamentorum flexionem verticaliter suspensis, loculis apice conna- 
tis, divaricatis, confluentibus. Ovarium disco crasso cupulæformi impositum, ovatum, obtusum, 2-lo- 
culare, ad dissepimentum lateraliter compressum, placentis ad loculorum margines involutos insertis, 
multiovulatis, ovulis elongato-ovatis incurvis pendulis apteris, mox complanatis , dorsi et extremita- 
tum incremento rotundato-recurvis, campylotropis, membranä hyalinà (testâ in alam expansä) cinctis. 
SrrLus brevissimus , columnaris , glaber, apice incrassatus in alabastro rectus mox supernè inflexus. 
Sriema capitatum , orbiculari-complanatum , cum stylo deflexum. Carsura ovata, obtusa, vix subcre- 
nata, lateraliter compressa, nitida , 2-locularis , septicidè et septifragè 2-partibilis dissepimenti margi- 
nibus cum placentis adhærentibus, valvis parallelis profundè 2-partitis, columnä placentifera liberä, 


breviter stipitatà, dimidium valvarum excedente, ab apice ultrà medium seminiferä, septorum lami- 


nis nudis sub medio instructä. SEmiINa complanata , campylotropa, orbicularia vel compressione angu- 


Tata, alà membranaceâ albä cincta, pendula, intesumento unico cum perispermo crasso coalito, Emrrxo 


exilis, cylindraceus, periphericus vel ferri equini modo revolutus. 


EXPLICATIO TAB. 176. 


e 


2. Ramus floridus et fructifer magnitudine naturali ; figuræ omnes quæ séquuntur mag= 
nitudine auctæ sunt..2. Alabastrum ante anthesin antrorsum visum duobus corollæ seg- 
mentlis a a in præflorescentià inferius sive carinale  tegentibus. 3. Idera retrorsüm visUmM, 
aa segmentorum lateralium ablatorum cicatrices , d segmentum inferius duo superiora c 
invicem involuta fovens. 4. Idem antrorsum visum sesmenlis duobus lateralibus aa et. 
inferiore sive carinali 0 arte cletractis ut conspiciantur segmenta duo superiora c d invicem, 
alterum alteri, imposita. 5. Flos cum bractcà et bractcolis. 6. Corolla dorso inter seg- 
menta duo postica secta et complanata staminibus arte divaricatis ut appareat nervorum 
corollæ directio. 7. Corollæ tubus medio transversé et dorso longitrorsüm sectus ut sta- 
minum Juniorum et pistiili positura pateat. 8. Stamen antrorsüm visum. 9. Idem visum à 
tergo. 10. Pistillum innuptum. 11. Idem transversè sectum. 12. Colûmna placentilera 
ovulis virgineis gravida ab ovario innupto excerpta. 13. Ejusdem ovulum seorsum visum. 
14. Ovarium jam fecundum stylo recurvo coronatum longitrorsam sectum. 15. Ovulum 
fecundum. 16. Columna placentifera cum ovulis provectioribus. 17. Ejusdem ovulum 
seorsüm visum. 18. Capsula à latere visa calyce secto. 19. Idem calyce cinctum dehiscens, 
valvulis 2-partilis et columnà placentiferà medio relictà. 20. Columna placentifera à latere 


visa. 21. Semen. 22. Embryo. 23. Inflorescentiæ ciagramma. 


TRI. II, VERBASCEAE. BENTu. 
VERBASCUM. Linx. 


CaLyx 5-partilus, subregularis, persistens. COROLLA rotata , expla- 
nata, tubo brevissimo, limbo 5-partito, laciniis latis, subæqualibus vel 
infimo majore, mox caduca. SrAmINA 5, corollæ tubo inserta, declinata, 
inæqualia, 2 inferiora longiora, filamentis omnibus vel 3 superioribus 
barbatis. ANTHERXÆ reniformes medio affixæ vel filamento adnatæ, 
i-loculares loculis confluentibus. Ovariüm 2-loculare. Srvrus 1. SriGmaA 
terminale simplex vel rard 2-lamellatum. CarsurAa subglobosa, poly- 
sperma, septicidè dehiscens, 2-valvis, valvis semi-2-fidis. SEMINA par- 


S : d Real hr, cu Le 
| D cropl ularn 10 
Botanique à Tab. 176. 


A Pocrerer. del. = Linpel düigo diicher: 7 Charpentier lapine é 


(OT 2 


CZ Copy us Ja rliles FH 


( 129 ) 

vula ,oblonga, costato-scrobiculata. PerisPerMum carnosum, Emrryo 
rectus axilis: 

HEerBæ tomentosæ vel lanâ floccosà detersili vestitæ, rard glabres- 
centes, per orbem antiquum temperalum sparsæ. ForrA rhizocephali 
rosulata integra, margine sæpè dentata vel sinuata, rard subpinnati- 
fida, caulina alterna sessilia vel decurrentia. Cavus annuus, rectus, in 
paniculam dilatatus. FLORES per paniculæ ramos fasciculati, rard in 


bractearum axillis solitarii, flavi aut phœniceiï. 


1. VERBASCUM SINUATUM. Linx. 


… V. sordidè tomentosum, {oliis ridicalibus lanceolatis, o6btusis, margine sinuato-lobaus et 
undulatis, Icbis irregularitér crenatis, suprà subvirentibus, caulinis breviter decurrentibus ; 
racemo paniculato ; fasciculis 3- -6- floris, pedicellis calycis longitudine velbrevioribus ; caly- 
cis laciniis lanceolatis , acutissimis ; corollà luteà rariüs albà ; filamentis omnibus violaceo- 
barbatis; capsula calycis longitudine, ovato-rotundatà, tomento caduco conspersà. 

Dhôuoc péhauva. Diosc., Lib. 4 , cap. 104. À 

Verbascum aliud. Math. (Falgris, 1570), pag. 117. — Camer., Epit., pag. 882. 

Verbascum sextum. Cæsalp., De plant., pag. 347. 

Verbascum nigrum folio papaveris corniculati. Zannich., Ist. delle piant., pag. 272 , tab. 205. 

Verbascum She ntie, Linn., vol. 1, pag. 254. — Sibth., Fl. græc., tab. 227. 

Has. Legimus hanc plantam in monte Lentiscali Canarïiæ et circà craterem Bandamæ. 


Dis'rriB. GEOGR. Species est regionum omnium mari Mediterraneo conterminorum. 


CELSIA. Lin. 


CaLyx profundè 5-partitus, subregularis, persistens. CoroLLA subro- 
tata, explanata, tubo brevissimo, limbo 5-partito, lacintis sabæquali- 
bus vel infimo mayore, decidua. SramiINA 4, corollæ tubo inserta, 2 
inferiora longiora, superiora breviora vel abortienti-difformia. Frra- 
MENTA longiora glabra antheris adnatis, breviora barbata antheris 
medio afhxis, vel omnia barbata aut longiora glabra antheris omni- 
bus medio affixis. Ovariün 2-loculare, placentis ad marginem dissepi- 


menti cujusque 2-laminati (valvarum intromissarum marginum), 
111, — (3° SECT.) 47 


( 130 ) 
usquè ad medium protracti ibique soluti ac revoluti,adnatis. OvürA 
plurima. STyLus simplex , incurvus. CaApsuzA subelobosa , polysperma , 
septicidè dehiscens,2-valvis, valvulis sæpè apice 2-fidis. SemiNA plu- 
rima, scrobiculata. 

HerB4 perennes caulibus annuis vel suffrutices intricali per Asiam 
temperatam ab Indiæ montibus ad orim utramique maris Interni 
protensi. ForiA rhizocephali specierum herbacearum sæpè lyrata vel 
pinnatifida , caulina alterna. Racer simplices vel subpaniculati. FLo- 
RES gemini vel solitarü, rard fasciculati, pedunculis sæpè longiusculis, 
lutei, aurantiaci, rubri vel phœæniceï. 


1. CELSIA CRETICA. Linn. 


C. foliis radicalibus basi laciniatis , caulinis oblongo-lanceolatis, sessilibus, semiamplexi- 
caulibus , inciso-dentauis, lobis serratis, crassis , subtüs præcipuë appressé pubescentibus ; 
racemo subsimplici, bracteis ovatis vel lanceolatis, dentatis acutis , floribus solitariis vel 
binis, breviter pedicellatis ; calycis läciniis rhomboideo-lanceolatis, argutè dentatis, subtts 
tomentosis ; staminibus longioribus glabris , antheris adnatis, brevioribus abortientibus, 
pilosissimis ; stylo apice incrassato, stigmate capitato. 

Celsia cretica. Linn., Suppl., pag. 281.— Desf., FI. aul., vol. 2, pag. 57.— Sims., Bot. mag., 
tab. 964. — Reichb., FI. exot., tab. 206. — Jacq., Hort. Schœnbr., vol. 4, tab. 476. — Guss., FU. sic. 
Prodr., vol. 2, pag. 176. — Ejusd., Plant. rar., pag. 254. 

Has. Hanc plantam ad montem cratcriformem Bandamam et propè oppidum T'elde 
invenit cl. Despréaux. 

Disrrre. GEoGR. Species est Africana quæ à Candido promontorio (Herb. Labill. 1) per 
arva totius Numidiæ porrigitur ( Desfontaines) ; sed limites ejus ad orientem uti ad occa- 
sum prorsüs ignoti. Boream versüs Siciliam ( Gussone, Parlatore!) et Sardiniam (Moris!) 


percurrit atque Italiam ipsam in Calabrià attingit. 


SCROFULARIA. Liwn. 


Cazvx 5-fidus vel 5-partitus, subregularis. CoroLLA disco hypogyno 
inserta, irregularis, tubo ventricoso, limbo curto, 2-labiato, iabio 
superiore mayjore, erecto, 2-fido, inferiore breviore, 3-lobo, lobis late- 
ralibus rectis vel apice recurvis, intermedio deflexo. SrAmINA 4 , didy- 


( 131 ) 


nama, tubo corollino inserta , inclusa vel exserta, filamentis glandu- 
losis vel glabris. ANTHERÆ reniformes, adnatæ, quintà sterili dif- 
formi, inter lacinias labïi superioris subsessili, flamento tubo adnato. 
Ovarium disco cupuliformi insidens, 2-loculare, placentis 2 ad apicem 
dissepimentorum affixis. OvurA plurima. STyLus terminalis, stigmate 
capitalo , simplici emarginaio vel 2-fido. Capsura suborbicularis vel 
ovata apice attenuata, apiculata, 2-valvis, septicidé dehiscens, placen- 
tis demüm liberis, axilibus, polyspermis. SEMINA minima ovato- vel 
oblongo-depressa, scrobiculata, integumento unico.tenui. Empryo 
rectus, axilis, perispermo carnoso inclusus, radiculà hilum spectante. 

HErB# annuæ vel perennes aut suffrutices hemisphærii borealis 
temperati, crateris præcipuè maris Mediterranei atque Asiæ extrà 
tropicum-cives, caulibus simplicibus vel ramosis, 4-angularibus, basi 
quandoque mulliangulatis. ForiA opposita, petiolata, integra lyrata 
vel pinnalisecta. Cymx ad apicem ramorum axillares vel in spicam 
aphyllam congestæ. FLores fusco-rubri, purpurei, virescentes vel 
flavi. ( 


1. SCROFULARIA ARGUTA. Horr. Kew. 


S. annua , caule simplici vel parcë ramoso , ramis strictis, glanduloso-pilosis glutinosis 
vel glabrescentibus , sæpè purpureis ; foliis latè ovatis subcordatis vel cuneatis, tenuibus, 
subpubescentibus , margine arguté duplicato-crenatis ; spicis foliosis , floribus minutis ; 
calyce glanduloso ; staminibus exsertis, antherà sterili magnà , obcordatà vel rotundatà ; 
capsulà basi rotundatà, supernè longé attenuatà, apice acutà mucronatà ; seminibus ovato- 
obpyriformibus, scrobiculatis. 

Scrofularia arguta. Hort. Kew., vol. 2, pag. 302. 

Scrofularia peregrina var. ? W'ydl., Scrof., pag. 28. — Walp., Repert., vol. 3, pag. 106, 

Has. Occurrit hæc species hüc illüc inter spiraculorum scoriam et in siccis apricis 
regionis maritimæ insularum plurimarum Archipelagi ut dicunt Canariensis : in Lance- 
rottà sc. propé oppidum Arecifam, in Canarià ad Isletam promontorium, in torrente 
petroso oppidi Garachico , in ipsis Ports Orotavensis viis et alibi in Tenceriffà , necnon 
inter pumices et tophum spiraculorum propé fontem Calidum in insulà Palmàä. Hanc 


plantam nuspiam legerunt ell. viri Chr. Smith et Leopoldus de Buch 


( 132 ) 


Disrrs..GEoGr. Planta est Canariensis quæ in orbe iterùm orientali sub eodem ferè 
latitudinis borealis gradu ôccurrit, seu de novo nascatur sive ominis Libyæ deserta pércur- 
rat ; eam enim nuperrimè ad Arabizæ littora sub ipso Cancri tropico secüs torrentes propé 
Moscham portum invenit indefessus Aucher-Eloy (Æerb. or, sub num. 5057). 

. Dgscr, Annua, 1/2-2-pedalis, radice fibrosä, caule medullà farcto, striato, 4-angulo , angulis acutius- 
culis, vel ramoso multiangulato, ramis erectis strictis, pilis crispis glanduloso-pubescente, sæpè viscoso, 
demtim glabrescente , purpurascente vel in umibrosis virescente, F or1a rotundato-ovata vel rhomboi- 
deo-lanceolata, utrinque subpubescentia, reticulato:venosa, impunctata, tenuia, margine argutè dupli- 
catim crenato-dentata, crenis glanduloso-apiculatis, basi subcordata vel cuneata , petiolata , petiolo 
angusto , glanduloso-piloso , folio subduplô breviore. CymÆ per totum caulem ex axillis foliorum pro- 
deuntes , folio subduplè breviores, pedunculis pedicellisque filiformibus, densè glandulosis, 3-5-floræ 
rarits 7-floræ. Frorts parvi, intensè rubri. Carvx glandulosus, foliolis oblongis , Margine vix scariosis, 
ovatis. CoroLLA calycem parüm excedente, urceolata, marcescenti-subpersistens, labi superioris laci- 
niüs oblongo-rotundatis , labii inferioris lateralibus rotundatis, margine incurvis, intermedio ovato. 
SramiNA exserta , filamentis glabris, antheris reniformibus, sterili maximà, obcordatà vel longè pro- 
trusâ. Sryus glaber, stigmate capitato, simplici , papillato. 


Oss. Affinis est hæc species S', peregrinæ Linn., sed capsulæ formäâ summoperè differt. 
P peres ; 


EXPLICATIO TAB. 177. 
1. Planta integra florida. 2. Ramuli ssgmentum cum fructûs eymulà folio suffultà, ambo 
magnitudine naturali. 3. Corolla lateraliter secta et arte explicata, prout figuræ reliquæ 
auctæ. 4. Styli pars superior cum stigmate. 5. Fructus stylo coronatus. 6. Idem longitror- 


sum sectus. 7. Idem transversè sectus. 8. Semen. 


2. SCROFULARIA SMITHIL WypL. 


S. perennis , suffrutescens , ramis elongatis ; foliis lanceolato-ovaiis , basi cordatis, mar- 
gine duplicato-crenatis, flaccidis , subtüs pubescentibus ; thyrso aphyllo, bracteis peduncu- 
lis subduplô longioribus, cymis laxis; calyce subglabro corollà 3-plù breviore; corollà 
cylindraceo-urceolatà ; lobis superioribus oblongis ; antherà sterili claviformi vel angustè 
obcordiformi. 

Scrofularia Smithii. Mornem. hort. hafn. suppl., pag. 68? — Link, Enum. hort. berol., vol. 2, pag. 139? 
— Wydler /, Scrof., pag. 32. 

Has. Non infrequens est hæc species ad margines sylvarum et in dumetis udis insulæ 
Teneriffæ. 

Disrrig. GEOGr. Plantam esse ex toto Canariensem credibile est. 


Descr. Suffrutescens , 1-3-pedalis, ramis lentis, infernè sæpè purpurascentibus, obtusè 4-gonis, 


es 


2 


Tab. 177: 


Serotularine 


Botam que 


fille el Mareehal dap- ne 


deyland del. 


Lithide Je hige, 2 licher, 7. 


70 
CCR LS 


27 


2777 Liga - 774 


1 
La 


Sala 


. 


7 
/ 


© 


Ce L 


\ 


Scrofularmes 


Bota nique 


Tab. 177. 


AIRE 


: 


| 


| 


gland del. + Cyr _ Li Higo À lher PAL _ Vicule. lp. ine 


Llatia araule TC le ea 


Leon TT nunee] 729) est S. glabrala Fort. Ka , 


"1 
4 


a 


Serofularineæ. 


Botanique. 


Tab. 178. 


— 


Peng. Raspail L el. del. et scugps. 


GG PA ET > Er à LS 
eLCCTOf UMA EI LA DR ce Dos restes 


(133 ) 
supernè pubescentibus. For11 lanceolato-ovata vel ovata , basi profundè cordata lobis rotundatis, mar- 
gine crenata vel duplicato-crenata, pellucide subpunctata, mollia , flaccida; viridia, subtüs pallidiora, 
magis minüsve pilis crispis articulatis pubescentia , venis primariis expansis picta, petiolis pubescenti- 
bus, vix dilatatis, folio sub-3-plo brevioribus. Tayrsus aphyllus ;elongatus, bracteis linearibus, inte- 
gerrimis vel denticulatis  pedunculo dimidio brevioribus. Grax laxæ, remotæ, ad apicem pedunculi 
longiusculi 3-tomæ, pedicellis flore 2-plô 3-plè longioribus , gracilibus ; piloso-glandulosis , bracteolis 
filiformibus integerrimis. Cazyx glabrescens flore sub-3-plô brevioribus, lâciniis ovato-lanceolatis, mar- 
ginibus angustè luteo-scariosis. Corozta tota læetè rufescens, cylindracea, labii superioris laciniis rotun- 
dato-oblongis, lateralibus latis, truncatis, intermedio lingulato. Sramina inclusa , filamentis pubescen- 
tibus, antheris magnis reniformibus , Sterili subfoliaceä, clavatä, apice acutä vel angustè obcordiformi, 
rard 2-fidà. Srvzus subglaber, stigmate rotundo , capitato. Garsura ovata vel ovato-rotundata ; glabra, 


apice attenuata, vel vix producta, apiculata. 


EXPLICATIO TAB. 178. 


1. Ramus floridus magnitudine nalurali. 2. Caulis portiuncula cum cymulà fructiferä mag- 
nitudine naturali, ceteræ hujus tabulæ figuræ magnitudine auctæ sunt..3. Flos. 4. Corolla 
nondüum ex toto expansa secta et arte aperta , labii inferioris lacinià intermedià divisà. 
5. Pistillum cum calycc. 6. Stigma multotiès auctum. 

Os. Speciem nostram. dubitabundi ad $S. Smith Hornem. retulimus, quia plantam suam parcus verborum 
phrasi macrâ nimis atque ancipite descripsit. Linkius quoque luteam corollam dixit. Plantam autem nostram Wyd- 
lerianæ consimilem esse certos nos fecit schedula manu proprià in herb. Fontanesiano inscripta ; nomen ergô ser- 
vavi:aus. $. Smithii nostra affinis est S.Scorodoniæ Linn. à quà foliorum nunquàm bullatorum formä et consistentiä, 
corollà elongatä concolore, labii superioris laciniis oblongis , antherà sterili claviformi aliisque notis satis super- 
que differt. Nec minüs affinis est S. alpestri Gay (in Sched. plant. astur. Duriæi, sub num. 262) cujus, ut pateant 
differentiæ, descriptionem, quam, typis olim impressam sed adhücdum ineditam , commisit nobis celeberr. atque 
amicissimus auctor, ex toto perlibenter transcribimus, dolendum enim est cum aliis etiamnüm confundi posse orbam 


diagnoscos speciem. 


« SCROTULARIA ALPESTRIS. Gax. 


» S. perennis, pilis non septiferis, ad nodos et in utrâque foliorum paginä longioribus in superiore plantæ parte 
» glanduliferis , tola laxè pubescens ; caule simplici ; foliis cordato-ovatis vel ovato-oblongis , crenatis serratisve, 
» impunctatis; paniculà terminali demüm elongatä , basi foliatà , cymis 3-10-floris, pedicellis fructiferis elongatis, 
» teretiusculis, apice glaberrimis ; calycis perindè glaberrimi segmentis latè ovatis, integerrimis, obtusissimis, sor- 
> didè albo-marginatis ; antherâ sterili transversè oblongâ, retusà vel subemarginatä ; capsulà ovatâ, acuminatä. 

» Scrofularia major hirsuta. Tournef., Inst., pag. 161. 

» Scrofularia Scopolii. Lois., Not., pag. 95. — Lapeyr., Abr., pag. 356. — DG., F1. fr. suppl., pag. 46. — Bertol., 
» Ameæn. it., pag. 582. — Wydl., Scrof., pag. 51, partim ; ( confundit enim veram S. Scopolii cum nosträâ , et insuper 
: varielatem enumerat glabram, quam ego à Moulinsio acceptam pro S. nodosé agnovi). — Non Hopp., Pers., 
» Koch. 


» Han. In Alpibus Europæ australis occidentalis , inter Liguriam orientalem et Asturiam. In Alpibus Apuanis 


(-134 ) 


: 1 Bertol.). In Cebennarum monte Aubrac (Prost.!). In toto Pyrenæorum jugo inter 400 et 1000 hexapodas (nostr@ 
» propriâ experientià). In Asturiæ montibus frequenter, nempè ad amniculam ex lacu montis Pico de Arvas in val- 
»'lem Trecastro defluentem (Durieu.!), — Floret Julio, ineunte in Pyrenæis,, Junio ineunte in horto Luxemburgo- 
» Parisino. 

« Ogs. Veræ S. Scopolii (à Sadlero et Pauero acceptæ) statura dimidio minor, caulis tenuior, folia plüs dimidio 
>» breviora, distinctissimè pellueido-punctata, dentibus breviüs densièsque ciliolatis, panicula, cymæ pedicelli, fructi- 
> feri longè breviores, deinceps ad summum usquè glandulosi, calycis segmenta ferrugineo- non albo-tomentosa 
» aliaque plura diversa, quodque notabile stirps est biennis (Koch, Deutschl., FI. vol. 4, pag. 407 ) Europæ orien- 


» talis cives , nostra perennis! Europæ occidentalis accola. » (J, Gay, It: Dur. Plant. descr, ined.) 


3. SCROFULARIA SCORODONIA. Linx. 


S. perennis, suffrutescens, pilis septiferis-pubescens, ramis elongatis; foliis 3-angularibus 
vel 3-angulari-lanceolatis , bast cordatis, paginà superiore rugosà ; subbullosà , inferiore 
densè pilosà, margine serratis vel duplicato-serrato-crenatis, sæpè crispato-undulatis ; pedi- 
cellis densè piloso-glandulosis ; corollà brevi, ovatà ; anthérà sterili orbiculart. 

Scrofularia Scordii folio , præstans ad ulcera. Grisli, Virid. lus., pag. 75. 

Scrofularia Scorodoniæ folio. Moris., vol. 1, pag. 482, sect..5, tab. 35. — Ra, Syn. pl. brit., pag. 161. 
— Pluk., Alm., pag. 338 ; Phytogr., tab. 59, fig. 5. — Pei., Herb. brit., tab. 35, fig. 11. 

Scrofularia Scorodonia. Linn., Sp. pl, vol. 2, pag. 864. — Lamck., Ill., tab. 533. — Huds., F1. 
angl., pag. 275. — Engl. bot., tab. 2209.— Brot., FI. lus., vol. 1, pag. 201. — Wydl., Scrof., pag. 25, 
excel. syn. plur. — Bab., Prim. F1 sarn., pag. 69. — Boiss., Voy. Esp., pag. 445. 

Scrofularia betonicæfolia. Æ7/ebb, It. hisp., pag. 24 ,— forma parvifolia, floribus (plantæ etiam 
cultæ) minoribus virentibus. 


Has. Legimus hanc speciem ad margines sylvarum insulæ Palmæ eamque à Canarià 
misit Despréaux. Huic quoque aut 9. Smithit adsciscenda S. Scorodonia quam in altitu- 
dinibus Teneriffæ propé Tagananam legit cl. de Buch vel S. betonicifolia in sylvà sub 
», scaturigine Agua Mansa dictà à viro ecdem celeb. indicata (Phys. Beschr. d. Can. 
Ins., pag. 80). Nam .S. Scorodonia Linn. vera ad hunc usquè diem cum aliis confusa fuit 
et $. betonicæfolia L. ejus verisimiliter varietas. 

Disrris. GEOGR. Stirps est plagarum orbis antiqui occidentalium cives , quæ primüm à 
Grisleio deinde ab indefesso Morisono notata, ab insulis nostris ad gradum usqué 51 borea- 
lem scandit. Occurrit enim in Cornubià Britanniæ provincià (Æ{uds.), in insulà Cæsareà 
(Sherard), in proximà Sarnüà et insulà minore Herm ( Babington) , ad littora Neustriæ 
(Gary ?), in Armoracià circà Corisopitum ( Bonnemaison, in herb. Gay), in Asturià omni 
(Durieu!), in montibus Arundæ! et alibi in Bæticà occidentali, per totam Lusitaniam 


usqué ad Bracaram Angustaml! in insulàä Sancti Michaelis ( C. Hochstetter!), in Maderà! 


( 135 ) 


Descr. Perennis basi suffrutescens, ramis rectis purpurascentibus, acutè 4-gonis, supernè pubescen- 
tibus vel glabris. Forra oblongo-3-angularia , basi profundè cordata vel truncata } margine argutè.ser- 
rata , vel demüm duplicato-serrato-crenata , sæpè crispata , suprà atroviridia, subbullata , rugoso-du- 
riuscula, subtüs pilis crispis articulatis obsita, venis primariis ascendentibus, petiolis dilatatis folio 
sub-4-plo brevioribus. Tayrsus aphyllus vel suübaphyllus, densus vel parüm elongatus, bracteis lineari- 
lanceolatis, denticulatis, pedunculi longitudine vel sublongioribus, superioribus brevioribus. Cyux 
subapproximatæ ,ad apicem peduncali breviuscüli 2-tomæ 5-15-floræ, sæpè secundæ, pedicellis densè 
glanduloso-hirtis flore duplô longioribus , bracteolis linearibus subintegerrimis. Cacyx corollà 2-plo 
brevior, puberula vel .demüm glabrescens , foliolis oblongis apice rotundatis, marginé eroso-scariosis. 
CorozcA brevis, quandoque parvula, ovata, labii supérioris laciniis rotundatis intensè purpureis, late- 
ralibus rotundato-emarginatis purpurascentibus basi luteis , intermedio ovato , viridi-lutescente. Sra- 
MIA inclusa , filamentis valdë glanduloso-hirtis , antheris reniformibus , sterili orbiculari crasso glan- 


duloso. Sirius glaber, stigmate clavulato. Capsura ovata aut globularis, acuta vel acuminata. 


4 SCROFULARIA GLABRATA Horr. Ke. 


S. perennis , basi suffrutescens, tota glabra, ramis brevibus , 4-gonis , atropurpureis ; 
folits ovato-3-angularibus , coriaceis, nitidis, margine regulariter serrato-dentatis ; thyrso 
aphyllo , cymis 3-6-floris , pedicellis glandulosis ; floribus parvis pulchré venulatis ; calyce 
glabrescente , laciniis ovatis , margine lutco-scariosis , staminibus exsertis , antherà sterili 
latè obcordatà basi, cuneatà capsulà globosà vel ovato-globosà, mucronatà. 

Scrofularia glabrata. Hort. Kew., vol, 2, pag. 341. — Jacq., Hort. Schæœnbr., vol. , pag. 44, tab. 209. 
— Wydl., Scrof., pag. 153, excl. var. 6. — Link in Buch Beschr. Can. Ins., pag. 143. 


Yerva de la Cumbre Nivariensium. 

Has. Nascitur hæc species ad basin Montis Alti Nivariæ (eZ Pico de Teyde) in jugis 
montium Flo de las Cañadas et in ipsis angustiis las Cañadas dictis ad altitudinem 
8000 ad govo pedum super Oceani æquor. 


Distrris. GEOGR. Species est Nivariensis. 


EXPLICATIO TAB. 179. 


1. Ramus floridus. 2. Rami pars cum cymulà fructiferä. 3. Folium inferius cum figuris 
antecedentibus magnitudine naturali delineatum , reliquæ autem quæ sequuntur magnitu- 
dine auctæ sunt. 4. Corolla ad latus dextrum divisum et arte complanatum ut appareant 
stamina fertilia et quintum sterile corollæ adnatum. 5. Pistillum cum calyce corollà 
detracté. 6. Ovarium disco cinctum direpto calyce. 7. Stigma magnoperè auctum. 8. Cap- 


sula. 9. Eadem dimidiata. 10. Eadem transversè secta. 11. Semen. 


( 136 ) 


5. SCROFULARIA CABLLIANTHA: Nos. 


S. frutescens, ramis elongatis, 4-gonis , parcè pilosis ; foliis 3-5-foliatis, foliolis oblongo- 
lanceolatis , rard ovatis , basi truncatis vel cordatis , crenatis vel duplicito-crenatis, petiolu= 
latis ; thyrsis elongatis, aphyllis, cymulis sub-r2-floris, floribus magnis conspicuis ; calyce 
glanduloso, laciniis ovato-oblongis, obtusis, margine breviter et sordidè scariosis ; corollà 
calyce plûs dupl longiore , totà rubro coloratà ; anther sterili ovatà ; stigmate 2-fido; 
capsulà subglobosà. | 

Has. Legimus semel tantüm hane plantam mense septembre anno 1829 fructiferain in 
insulà Canarià à rupibus pensilem et inter dumos cum Solano Nav& Nob. serpentem 
super vicum T'enteniguada ad scaturiginem Caidero de Coruña dictan. Flores à stirpe 
in horto Millordiensi florente descripsimus-et depingi curavimus. 

DisrriB. GEoGr. Species est Canarieüsis. 

Descr. Fraurex caule elongato, ramis longissimis, lentis, acutè 4-sonis , glabrescentibus, atropurpu- 
reis. Fozta magna 3-b-foliolata, foliolis oblongis basi ovatis, vel oblongo-lanceolatis basi truncatis vel 
cordatis, pilis articulatis breviter pubescentibus vel glabrescentibus , obscurè pellucido-punctatis vel 
impunctatis, crenatis vel duplicato-crenato-serratis, lateralibus longiüs petiolulatis petiolulis in plantä 
cultâ sæpè auriculatis. Tuyrsr ad apicem ramorum producti, aphylli pedales vel semipedales, rard ses- 
quipedales. Crmæ ad apicem pedunculi brevis compactæ , 5-12-floræ , floribus pedicellatis , pedicellis 
per anthesin nutantibus, flore sublongioribus, densè glanduloso-pubescentibus, bracteolatis, bracteolis 
linearibus dentatis. Caryx corollà dimidio brevior, glandulosus, laciniis oblongis obtusiusculis, margine 
angustè sordido-scariosis laceris. CoroLLa magna tota rubro-purpurea , puncticulato-glandulosa , tubo 
brevi subovato, laciniis superioribus maximis, latè depresso-rotundatis, lateralibus rotundatis brevio- 
ribus , inferiore brevissimo , oblongo-rotundato. Sramina subexserta , filamentis glabris , antheris reni- 
formibus , sterili ovatä parvä, breviter stipitatä. Sryzus glaber, staminibus longior, exsertus, Sea 2- 
fidum. Carsura globosa, abruptè mucronata, lævis. Seuiva parvula, ovata, obtusa, costato-scrobiculata, 
nigra, testà tenuiter striatà. | 

Oss. Omniné à $. grandiflorä DC. differt planta nostra, flores quoque majores et thyrsis nudis magis conspicui. S. 
hispidæ Desf. valdè affinis est, thyrsus enim fructifer et folia quamvis hirsutiora vix satis diversa , sed flores plantæ 


Fontanesianæ, qui adbüc in specimine herbarii Atlantici Mus. reg. Par. nostroque herbarii olim sui pauci supersunt, 


multè minores sunt et anthera sterilis magna orbicularis, nec ovala parva. 


EXPLICATIO TAB. 180. 


1. Rami floridi pars superior. 2. Folium caulis, ambo magnitudine naturali, figuræ 
reliquæ præter sequentem magis minüsve auctæ sunt. 3. Cymula frucufera. 4. Calyx aper- 


lus ut appareat ovarium stylo coronatum et cupulæ hypogynæ imposituim. 5, Corolla 


| Serofularineæ. 
Botanique. 


Tab. 180. 


Ce où 0 a : 
US UE ARS 


LDeny. Laspail JL. del. et seutps, 


A 


«Ter Cf nuls tt rs Le ALI | TL 


Y 


arle aperla , labit inferioris lacinià" intermedià divisi, üt con$piciantur laciniaram forma 
stamina fecunda et stamen abortivum. 6. Staminis Junioris pars superior antrorsüm visa. 


7. Eadem visa à tergo. 8. Stigma. : 


TRIB. III ANTIRRHINEAE, Cnav. 


î 


ANTIRRHINUM. Lin. 


Cazyx 5-partitus, lacinià summâ longiore, 2 inferioribus breviori- 
bus divaricalis. COROLLA personata, tubo compressiusculo, basi sub- 
tüs saccata , labio superiore, 2#ido reflexo, inferiore 3-fido deflexo, 
fauce palato clausà. SramiINA 4. didynama , tubi corollini basi inserta , 
inclusa , quinto brevi vel abortiente. ANTHERÆ introrsæ , 2-loculares ; 
per paria cohærentes. Ovarum 2-loculare, placentis dissepimento 
adnatis, multiovulatis. SryLus 1. stigmate capitato, simplici vel sub- 
bilobo. CaPsüLA ovata, basi obliqua, 2-locularis, loculo superiore sæpè 
minore foramine unico apiculari dehiscente, inferiore majore 2-foro, 
rariùs orbiculari loculo utroque foramine unico dirupto, indures- 
cens, polyspermum. SEMINA parva , oblonga, scrobiculata , rariüs al 
introrsüm revolutà marginata. 

HERBA annuæ, vel perennes lignescentes, veteris orbis hospites, 
plagarum præsertim mari Interno adjacentium. FoLrA sparsa , infe- 


riora sæpè opposita. FLORES racemosi vel axillares. 


1. ANTIRRHINUM ORONTIUM. Lin. 


A 


À. glanduloso-pubescens, caule annuo erecto, simplici vel ramoso ; foliis lineari-lanceo- 
latis linearibusque, integerrimis, glabrescentibus, sæpé ciliatis, inferioribus oppositis , flo- 
ralibus elongatis ; floribus axillaribus vel emrotè spicatis, breviter pedunculatis ; laciniis 
calycinis lincaribus, acutis, superioribus corollam excedentibus, saummo longiore ; corollà 
extüs pilosà ; staminibus glabris ; ovario ovato, ovulis complanato-ovatis , fungoso-alatis , 
ventre convexis lævibus, dorso concavis rugosis ; stigmate breviter 2-lobo ; capsulà ovatà, 
basi obliquà, pilosissimà, apice 3-forà ; seminibus ovato-oblongis, hinc convexis illinc con- 


cavis, marginibus in alam revolutam protractis. 
In, — (3° SECT.) 18 


( 138 ) 


Orontium. Le petit Antirrhinum. Dod., Hist, (iradiét. de Charles de l'Escluse), pag. 132. 
: ae quartum. Matth. | Falgris, 1565), pag. 1199. 

Antirrhinum minimum forsan Archigenis Orontium. Pena et Lob,, Advers., pag. 175. — Lob., Hist., 
pag. 222. | 

Antitrhinum sylvestre sive Phyteuma. Dod., Pempt., pag. 182. 

Antirrhinum arvense. #oris., Hist., sect. 5, tab. 14, fig. 5. — Riv.; Monop. trr., lab. 83, fig. 2. 

Antirrhinum Drontimns Linn., Sp. pl., vol, 2, pag. 860. — Curt., F1. lond., fase. 4 — Gærtn., vol. 1, 
pag. 249, tab. 53. — F1, dan., tab. 941. — Engl. bot., tab. 1155. — Schkuhr, Handb., tab. 173. — 
Chav., Antirrh., pag. 89. — Kunth, F1. berol., vol. 2, pag. 63. 
| Has. Vulgaris est hæc species in cultis insularum omnium Canariensium. 

Disrris. cEocr. Herba est arvalis quæ per totum orbem veterem temperalum sparsa 
in Indiam quoque intra Gangem in Maderam et in insulas Canarienses transit, boream 
versüs usquêé ad Cimbrorum promontorium (F1. dan:), et Scandinaviæ fines (Linn.) pro- 
vehitur ; Britanniamque ad gradum usquè 55 (Watson) percurrit nec Caledoniam uspiam 


attingit. Americæ quoque septentrionalis cives est hospitatus. 


LINARIA. Tourwer. 


CaLvx profundè 5-partitus, inæqualis, lacinäs 2- inferioribus bre- 
Vioribus divergentibus. COROLLA personata, tubo compressiusculo, 
basi calcarata, labio superiore 2-fido horizontali vel reflexo erecto, infe- 
riore 3-fido, deflexo, fauce palato clausà. SramINA 4, didynama, corollæ 
basi inserta , inclusa , quinto brevi rudimentario. ANTHERX introrsæ, 
loculis apice conjunctis mox confluentibus , alabastro liberæ, demüm 
per paria cohærentes. Ovarium disco brevi adnato posticè quandoque 
obsoleto impositum, 2-loculare, loculis sæpè inæqualibus, placentis 
dissepimento adnatis, multiovulatis. Srvzus 1. STIGMA apiculare , sim- 
plex, emarginatum vel 2-lobum. Carsuza ovata vel rotundata, char- 
tacea vel cornea, 2-locularis, loculis supernè tantüm vel ferè ad basin 
valvulis inæqualibus ruptis, vel operculo regulariter circumscisso 
dehiscentibus. SEMINA ovato-oblonga, subreniformia, vel subpyrifor- 
mia , testà solubili, levi, longitrorsüm costatà , rimoso-foveolatà, vel 
granulato-tuberculatâ, aut discoidea margine membranaceo-alata. 
Emgrvo axilis, rectus vel incurvus, radiculä hilum spectante. 


(139) 
HerBÆ annuæ, pérennes lignescentes, vel suffruticuli, hemisphæriü 
borealis præcipuè temperatioris orbisque veteris incolæ , rariorés in 
Arnericà. For1A prima opposita dein sparsa, aliquandà verticillata, 


. FLORES racemosi, spicati vel solitarii axillares, 


1. LINARIA SPURIA. Mizr. 


L. annua, pilosa, à basi ramosa, ramis elongatis procumbentibus ; foliis ovatis vel rhom- 
boïideo-ovatis, acutis, integerrimis, basi subcordatis, breviter petiolatis ; floribus axillaribus 
solitariis , pedicellis filiformibus folio longioribus ; laciniis calycinis lancéolato-oyatis, acu- 
is ; Capsulà rotundatà calyce persistente breviore , operculis 2 magnis circamscissè dehis- 
cente ; seminibus oblongo-ovatis , testà fungosà reticulato-foveolatä. 

Veronica fœmina. Fuchs., His, pag. 167. — Matth. (V'algris , 1565) , pag. 694. — Camerar., Epit., 
pag. 462. | 

Elatine Dioscoridis. Pena.et Lob., Strp. adv., pag. 197. 

Antirrhinum spurium. Zinn., Sp. pl., vol. 2, pag. 851. — Ængl. bot., tab. G91. — F1. dan. , tab. 913. 

Cymbalariä spuria. Baumg., S'urp. trans., vol. 2, pag. 209. 

Linaria spuria. Mill, Dict., n. 15. 

Linaria lanigera. Æoffmans. et Link, F1, port., vol. 1, pag. 231, tab. 34, non Desf, 

Has. Legimus hanc speciem circa oppidum Orotavense Teneriffæ et in arvis insulæ 
Pilmeæ. 

DisrrrB. GEQGR. Species est orbis antiqui temperatioris quæ Germaniam magis austra- 


lem intrà Albim et in Britannià 55 lat. bor. gradum et Caledoniæ fines attingit (Watson). 


2. LINARIA ELATINE. Mix. 


Eu. pilosa villosissima vel giabrescens, caule à basi ramoso, ramis elongatis pros- 
tratis ; foliis sparsis, imis oppositis, inferioribus lanceolato-ovatis denticulatis, superioribus 
ovato-hastalis, apiculatis, breviter petiolatis ; floribus parvis, axillaribus , solitariis , longè 
pedunculatis ; calyce hirsuto , laciniis lanceolatis acutis ; corollà calycem vix excedente, 
calcare angusto, petalis subbreviore , recurvo , apice acutissimo , palato pilis sparsis hirto ; 
staminibus hirsutis , antheris subreniformibus hirsulis ; ovario orbiculari puberulo , stylo 
pubescente ; capsulà depresso-rotundatà , subchartaceà , calyce multùm breviore, valvulis 
2 magnis orbicularibus dehiscente ; seminibus latè ovatis , compressis, fungoso-reticulalis. 
| Elatine. Matth. ( Falgris, 1565), pag. 1012, — Durant., Herb. nuov., pag. 166, — Camerar., Epit., 


# 
pag. 754. 


( 140) 

Elatine altera. abern., Kræuterb., pag. 413. — Lob., Ic., 470: — Dod., Pempt., pag. 42, ie. Lobelii. 
— Johns., Ger. lierb., pag. 625 , ic. Lobelii. | 

Elatine folio acuminato. Park, Theatr., pag. 553 , ic. Camerarü. 

Linaria hirsnto folio acüminato in basi auriculato. Moris. ; Hist., sect, 5, tab. 14, fig: 28. 

Anturhinum Elatine. Linn., Sp. pl, vol. 2, pag, 851. — F1. dan., tab. 426. — Lol bot. , tab. 692. 

Elaune hastata. Maœnch., Meth., pag. 524: 

Cyÿmbalaria Elatine. Baumg:, Sürp:trans., vol 2, pas. 208.— Chav., Artirrh., pag. 107. 

Linaria Elatine. Mel, Dict., n. 16. 

. Linaria Sieberi. Reichb., F4 germ. exc., vol. 2, pag. 374 , forma nn 

Has. Formam hujus specici valde villosam semel tantüm legimus in vià inter oppidu- 
lum Guimar insulæ Tencrifle et pagum rico. 

Disris. cocr. Planta est orbis antiqui températi et calidioris ubi sæpé cum sequente 
confunditur. Sola autem plagas magis boreales et elabrescens occupat, In oriente ultrà 
sinum Persicum sub ipso tropico ad Moscham portüm cam legit cl. Aucher-Eloy !,in 
ditione Wenisach propè Adoam Abyssiniæ urhbem Schimper!, ad ripas Tigris fluminis 
(Kotschy !) ,ad canalem Alexandriæ in Ægvpto (Delile!), intér.Gazam ct Hiérôsolymas 
(Bové !), exindè Asiam percarrit et per Europam australem atque occidentalem ex insulis 
Canariensibus aique Azoricis ( atson !) provecta , Borussorum planitiei (Kunth), Pome- 
raniæ (Schmidt), Cimbrici promontorit (Drejer), et Britanniarum usqué ad 55 gradum 


(V'aison) cives fit indigena. 


3. LINARIA GRAECA. Car. 


L. annua, pilosa vel glabrescens, caule à basi ramoso , ramis elongatis prostratis ; foliis 
inferioribus ovatis versüs basin denticulatis oppositis, superioribus lanccolatis hastatis , vel 
3-quetris sagittatis , apiculatis ,alternis, petiolis brevissimis filiformibus ; floribus axillari- 
bus solitariis, longè pedunculatis ; calyce hirsuto, lacinüis lineari-lanceolatis apice subulatis, 
vel linearibus, latè scariosis ; corollà calycem longe excedente, calcare recto petalis longiore, 
apice subobtuso , palato densè lanato ; staminibus hirtis, antheris elliptico - reniformibus 
pilis albis ciliatis ; ovario rotundato-ovato, pubescente, stylo hirto; capsulà rotundatà, cor- 
neà, calyce subbreviore, valvulis 2 ovatis dehiscenie ; seminibus ovato-oblongis, granulato- 


tuberculatis. 
Linaria Elatine, D’Urv.!, Enum. pl. arch., pag. 74, non Mill, — Buch, Can. Ins., pagg. 143 et 170? 


Antirrhinum græcum. Bory et Chaub., Expéd. de la Mor., Bot., pag, 199, tab. 21. — F1. Pelop., 
pag. 39, tab. 22. 
Linaria græca. Chav., Antirrh., pag. 108. 


Serofularmez. 
B otanique. DD TR 


| 


Leyland et cite: lrge Nocde-veran del. TR ve 
a "= ) 
2 


Lee. Tilt. it V/2IZ 2 SALE 


(141 ) 

Has. Vidimus banc speciem hüc illüc-in insulà Teneriffà legimusque propè portum Oro- 
vensem et circà oppidulum Guimar necnon in Canarià propè oppidum T'eror. 

Distri8. cEOGR. Planta est orarum magni crateris maris Meditérranci calidiorum indi- 
gena. Lecta fuit in insulis Zero (d’Urville ! )et Rhencà (Parolini et Webb 1), in Pelopon- 
neso ( Bory!), in Sicilià propè Mondello ( Parlatore!), in Sardinià ( P. Thomas!) , circà 
Marianum oppidum în Corsicà (Pouzolz!, in herb. Gary, in Stæchadum insulà Pr'ote 


(Requien!), in Mauritanià Cæsariensi ( Pové!) et Tingitanà circà Salam ( Broussonet!). 


1. LINARIA HETEROPHYLLA.. Scuouss. 
(sub Aniüirrhino). 


S. suffruticulus glaber, à basi ramosus, ramis elongatis, tortuosis, decumbentibus ; foliis 
lætè viridibus , imis ovato-lanceolatis, opposilis, cæteris oblongo-sagittatis , superioribus 
linearibus, canaliculatis, apiculatis, petiolis' filiformibus folio subduplo brevioribus ; flori- 
bus axillaribus solitariis, longè pedunculatis ; calycis laciniis lineari-lanceolatis, acutissimis, 
margine angusté scariosis ; corollà amplà, pilis retroversis pubescente, calcare petalis sub- 
duplà longiore , fauce latà , palato piloso ; antheris oblongo-ovatis , lævibus ; ovario-ellip- 
lico-ovato , subobliquo , pubescente, stylo lævi, stigmate simplici; capsulà ovato-oblongä 
valvis 2 laceris dehiscente; seminibus reniformibus, nigris, tuberculis minimis densé 
exasperalis. — Corolla citrina, labio superiore luteo , palati plicaturis purpureo-puncticu- 
latis. 

Antirrhinum heterophyllum. Schousb.!, Jaggt.ov. Marok., pag. 194, tab. 3. — Wild. , Sp. pl., vol. 3, 
pag. 234, 

Antirrhinum sagittatum. Porir!, Encycel. suppl., vol. 4, pag. 20. 

Linaria heterophylla. Spreng., Syst., vol, 2, pag. 970. — Chav., Antirrh., pag. 11% 

Linaria circinnata. Sweet, Brit. fl. gard. (New. ser.), tab. 235. 

Linaria Lancerottæ. Delile, Sem. hort. Monsp. (1836), pag. 26. 

Linaria Webbiana. Pis, Ort. bot, Pad., pag. 142. 


Has. Nascilur hæc species in rupium fissuris maritimarum Famäræ insulæ Lancerottæ 
ubi via præceps ad fontem descendit. Florebat adhüc ad fines mensis sextilis et capsulas 
pariter maturas gerebat. | 

Disrris. GEOGR. Stirps est Mauritanica quam primüm in fruticetis provinciæ Hahæ inve- 


nit celeb. ac dm viveret amicissimus Schousboe. 


EXPLICATIO TAB. 181. 


1. Planta integra fructifera ex insulà Lancerottà. 2. Ramus floridus plantæ è seminibus 


( 142 ) 


nostris in horto Monspeliensi enatæ. Ambo msgnitudine naturali, figuræ reliquæ magnitu- 
dine magis minüsve auctæ sunt. 3. Corolla secta superné labio superiore infrà calcare ter- 
mivata, labio superiore concavo stamina 4 (antheris per paria coalitis) tegente. 4. Labium 
inferius à corollæ parte’medià resectum. 5. Labium superius sejunctum et artè complana- 
tum ut appareat fissura. 6. Labiura inferius resectum et arte complanatum. 7. Stamina et 
pistillam ex alabastro antè florescentiam sumpta corolkæ parte superiore ablatâ. 8. Sta- 
mina adulta. 9: Pistillum. 10. Capsula jam dehiscens calyce persistente. 1 1. Eadem tran- 
sitrorsum secla ut conspiciantur loculi inæquales et semina placentis adnata. 12. Semen. 


13. Ejusdem sectio transversa. 


5. LINARIA SCOPARIA. Brouss. 


L. suffruticulus glaberrimus, caule r-2-pedali, erecto, cinerco, ramoso, ramis clongatis, 
tenuibus, striatis, strictis, sæpè aphyllis vel apice tantüm foliosis, rard bidentibus præmorso 
jam à hasi ramoso ; foliis lineari-spathulatis, petiolatis , acutis vel revolutis filiformibus, 
sparsis, caducis ; floribus axillaribus solitariis, pedunculis longis, filiformibus, albidis, nrti- 
dis ; calvce glabro,, liciniis lineari-lanceolatis vel linearibus , apice subulatis, subearinatis ; 
corollà magnà extüs glanduloso-pilosä, calcare petalis 2-plè 3-plôve longiore, per anthesim 
recto, subobtuso, labio superiore oblongo, breviter 2-lobo, inferiore 3-Iobo, lobis exterio- 
ribus rotundatis , intermedio ovato , palato pilosissimo ; staminibus basi pilosis , antheris 
3-angulari-sagittatis loculis confluentibus ; ovario elliptico-ovato, glabro, stylo pilis crispu- 
lis ascendentibus adpressis pubescente, stigmate simplici; capsulâ ovatà glabrà valvulis 2 
oblongis dehiscente ; seminibus oblongis vel subreniformibus , densé tuberculatis. 

Linaria scoparia. Brouss., Spreng. Syst., vol. 2, pay. 789, — Brouss., MSS. in herb. DC.! 

Linaria spartioides. Brouss., Buch, Phys. Beschr. Can. Ins., pagg. 143 et 163. — Chav., Anurrh., 
pag. 113. — Walp., Repert., vol. 3, pag. 196. 

Has. Legimus hanc stirpem in rupibus aridissimis Montis Vulturum sive de los Guir- 
res in plaritie Guimariensi mare versüs , et in promontorio Acuto sive del Aguja dicto 
insulæ Teneriffæ, eamque in convalle Sancti Andreæ el ad portum Christianorum in eâdem 
insulà legerunt cll. de Buch et Chr. Smith. Eandem speciem legimus quoque in Canariæ 
petrosis apricis circà urbem Palmarum, habuimusque ex eàdem insulà à cl. Despréaux. 


DisTRig. GEOGR. Species est ut videtur ex toto Canariensis. 


EXPLICATIO. TAB. 182, 


1. Ramus floridus et fructifer magnitudine naturali, 2. Alabastrum cum figuris reliquis 


+: Serofularineæ 
Botani que 


Tab, 102. 


Heylarid det . Lithdèe -Rigo, r. Rivher. 7. lille et Hapechat lapin. 
7 


(os à 00) au 
CSA RL ALU DHCP CAE Ge ET L 


(143) 


usquè ad octavam magnitudine auctum. 3. Flos. 4. Calyx ovarium cingens stylo reciso. 
5. Corolla per medium longitrorsam secta, labio superiore integro explanato ut conspicia- 
tur staminum cohors. 6. Stamen junius alabastro excerptum , antrorsüm visum. 9. Idem 
visum à tergo. 8. Pistillum basi disco cincium corollà ademptà et calyce resecto. 9. Cap- 


sula magnitudine naturali. 10. Eadem aucta. 11. Semen magnitudine naturali. 12. Idem 


multotiès auctum. 
TRIB. 11. DIGITALEAE. BENtu. 
CALLIANASSA. Nos. 


GCaryx 5-phyllus, æqualis, persistens. COROLLA ringens, tubo infun- 
dibuliformi, brevi, fauce vix ampliatâ, nudà, conspicuè 2-labiata, labio 
superiore inferiore longiore, fornicalo, apice emarginato; inferiore 
3-lobo, lacinià intermedià longè porrectà superiori in præfloratione 
æquali, rectà et cum eo valvatà vel sub labio superiore cochleatim 
convolutà, lateralibus rectis demtm breviore. STAMINA 4 (quinti rudi- 
mento nullo) 2-dynama, corollæ tubo inserta, labïi superioris fornice 
tecta, deflexa, longè exserta. Ovarium 2-loculare, basi disco parvo 
cinctum , placentis loculorum marginibus introflexis adnatis. Srvrus 
staminibus longior, deflexus. STIGMA emarginato-2-lobum. CarsuLA 
ovato-pyramidata, acuta, 2-valvis, usquè ad medium septicidè dehis- 
cens, columnâ placentali apice liberà, polysperma. SEMINA parva, 
leviter incurva, fungosa, reticulato-foveolata, hilo intüs ad basin, 
chalazà sub apice sità, testà solubili, tegmine cum perispermo carnoso 
adhærente, Emrrvo cylindraceus, axilis, incurvus, radiculà hilam 
Spectante. 

FRUTICULI ramosi, ramis fuscis, curvato-ascendentibus, foliorum 
cicatriculis rugosis, regionis Macaronesiæ cives autochthones, unica 
scilicet Maderensis, binæ Canarienses, foliis integris ovato-lanceolatis, 
lanceolatis vel lineari-lanceolatis, coriaceis, glabrescentibus, serralis , 
pétiolatis, vel sessilibus basi attenuatis. FLORES in spicis densis, brac- 


teatis, basi nudiusculis, ovatis vel cylindraceiïs conferti. 


(144) 


SECTIO 1. ZSOPLEXIS. 


Corollæ labium superius in præfloratione inferiori æquale, alterum alteri accumbens. 


1. CALLIANASSA CANARIENSIS. Nos. 


C. foliis lanceolatis; corollæ labii inferioris, superiore oblongo supernè ovato acutè 
2-lobo brevioris, lacinià intermedià lanceolatà acuminatà lateralibus duplo longiore ; sta- 
minibus corollà brevioribus , subinclusis. 

Digitalis acanthoides Canariensis frutescens , flore aureo. Comm., Hort. Amst., vol. 2, pag. 105, 
tab. 53. | 

Digitali affinis Canariensis, Solidaginis acutis foliis leviter pilosis, flore aureo cucullato. Pluk., Alm., 
pag. 40 ; Phytogr., tab. 395, fig. 2. 

Gesneria foliis lanceolatis serratis, pedunculo terminali laxè spicato. Hort. Cliff., pag. 318. 

Digitalis canariensis., Linn., Sp. pl., vol. 2, pag. 868. — Mill., Ice., vol. 1 , tab. 120. — Lamck., IlL., 
tab. 525, fig. 2. — Ker., Bot. reg., tab. 48. 

Dedalera, Cresta de Gallo et Pico de Gallo Nivariensium, 


Ajonjoli Palmensium (non Hispanorum). 

Has. Occurrit hæc species in locis apricis sylvarum Teneriffæ et Palmæ. 

DistriB. GEOGR. Species est omnino Canariensis. 

Oss. Hüc quoque revocanda Callianassa Sceptrum in insulis nostris nondüm visa. 
Callianassa à Digitali Horis præfloratione, corollà distincté 2-labiatà , nec campanulatà, 
tubo brevi , labio superiore ultrà inferiüs porrecto , staminibus elongatis exsertis abundè 
differt. Nomen Lindleyanum sectioni primæ tantüm nec speciei novæ conveniens mutan- 


dum. 


Secrio II CAMPFLOPLEXIS. 
Corollæ labium inferius in præfloratione sub superiore cochleato-revolutum. 


Callianassæ, quæ et pulchra regina, nomen generi decoro conveniens ele- 
gimus ; fuit et nympha Callianassa Nereos filia. Callianassam for- 
mosam, floreum veluti sceptrum aut virgineum diadema, Hispaniarum 
Bieginæ potentissimæ Isabelle IT oblatam, demissè porrigimus : antè 
regios pedes à Fortunatis suis novellos projicimus flores artique her- 
bariæ propitiam et Floræ Ibericæ cultoribus dominam fieri matrem- 


que benignam votis pis el puro hoc anathemate exposcimus. 


"4. 2e if fie da” mn 


rt mi Fa 


LA LEE 


Serophularinez . 


Tab, 188. 


Botanique. 


12 


_A. Riocreux- del. 


P'Pore 


CORP Ye) 
LIT CA. 


74 
(A 


PA 


Le 


LHALIAL. CLIT 


2 
Cl 


( 145 ) 


2. CALLIANASSA ISABELLIANA. Nos. 


C. foliis lineari-lanccolatis ; labiï inferioris superiore oblongo, breviter 2-lobo, longè 
brevioris, lacinià intermedià lateralibus breviore ; staminibus longis, exsertis. 

Has. Lecta fuit nova hæc Digitalea in apricis calidis ubi et Euphorbiæ, maris orarum et 
vallium solibus ustarum ut plurimm hospites , crescunt, in valle sc. Tiraxanensi insulæ 
Canariæ. 

Disrris. GEOGR. Species est ex toto Canariensis. 

Descre. Fruricurus pedalis , caule ramoso , ramis ascendenti-divaricatis, fusco-lutescentibus , nitidis 
foliorum cicatricibus crebris rugosis, junioribus pilis brevibus crispis rugosis. Focra coriacea , lineari- 
lanceolata, venis ascendentibus venoso-reticulata, juniora hirta, mox suprà glaberrima, virentia, nitida, 
subtüs pallidiora , pilosiuscula vel glabra, margine dentibus ascendentibus, brevibus, aliquando obso- 
letis subobtusis, irregulariter serrata, basi attenuata , sessilia. SricÆ ad apicem ramorum densæ, flori- 
bus subsessilibus, basi aphyllæ bracteatæ, bracteis lanceolatis integerrimis, glanduloso-pubescentibus, 
acutissimis vel filiformibus , calyce demuüm vix brevioribus. Cazvx glanduloso-pubescens , tubo coral- 
lino brevior , laciniis lanceolatis , acutis. Corozra purpureo-fulva , extüs glabrescens fauce vix inflatä , 
tubo infundibuliformi , recurvo , labio superiore oblongo , fornicato, tubo subduplé longiore, apice 
truncato , sæpè denticulato vel 2-corni , breviter emarginato , revoluto, inferiore in præfloratione coch- 
leato, demüm recto, 3-fido, laciniâ intermediä ovatä acutä, intüs velutinä, apice sæpè 2-denticulatä vel 
rarÔ 2-lobà, lateralibus lanceolatis acutis breviore. SraminA labio corollæ superiore vix breviora vel lon- 
giora , exserta , deflexa, filamentis glabris, antheris sagittato-reniformibus, glabris, 2-locularibus, locu- 
lis demüm confluentibus. Ovarium ovato-pyramidatum, glabrum. Sryzus staminibus longior, deflexus. 
Sriema emarginatum. CarsuLa ovato-pyramidata, acuta, glabra , venosa. SEmiva ovato-rotundata pul- 


chrè foveolato-reticulata. 


EXPLICATIO TAB. 183. 


1. Ramus floridus magnitudine naturali, reliquæ figuræ auctæ. 3. Corolla à latere secta 
et arte apcrta. 4. Corollæ junioris præfloratio. 5. Pistillum corollà detractà et calycis laci- 
niis præter unum sectis. 6. Capsula arte dimidiata. 7. Capsula transitrorshm secta. 
8. Semen. 9. Idem longitrorsum sectum ut appareat embryo. — 1 2. Ramulus floridus 
varietatis (an speciei?) alteræ cui labii inferioris lacinia intermedia 2-partita. 2 B. Ejusdem 


flos junior supinus. 


TI, —(3° SECT.) J9 


( 146) 


TRIB. VF. BUCHNEREAE. BENTu. 


LYPERIA. BenrTu. 


Cazyx 5-partitus, laciniis linearibus, subfoliaceis. CoRoLLA decidua, 
sæpè viscosa, tubo elongatio subtüs sub apice gibbo vel recurvo, limbo 
patente sub-2-labiato, subinæqualiter 5-fido, laciniis apice emarginatis 
vel dentatis, STAMINA 4, corollæ tubo inserta, didynama, adscendentia, 
2 longiora ad apicem tubi subexserta. Ovarium marginibus inflexis 
2-loculare. Sryzus 1, stigmate simplici. CApsuLA ovata vel pyramidato- 
ovata, acuta, septicidè dehiscens, valvis apice 2-idis, columnä placen- 
tali demüm liberà, polysperma. Sema plurima, ovata, leviter 
incurva , scrobiculata, basi hilo apice chalazà notata. EmBrvo cylin- 
draceus, homoiropus. 

Hersæ vel suffruticuli Africæ australis, unica Canariensis. ForiA 
inferiora opposita, superiora alterna, integra, dentata, vel pinnati- 
fida. FLores axillares vel in spicas bracieatas ad apicem ramorum 
collata. CoroLLx rubræ lateritiæ vel albidæ, desiccatione nigricantes. 


1. LYPERIA CANARIENSIS. Nos. 


L. caule fruticuloso decumbente; foliis orbicularibus vel ovato-rotundatis , grossé den- 
tatis, pannoso-tomentosis ; spicis laxis tomentosis. 

Has. Legimus hanc speciem notabilem inter rupes ad orientem profundi atque anti- 
quissimi crateris Bandamæ non longè ab urbe Palmarum in insulà Canarià. Nos ipsas_ 
rupes ut studio geologico inservirent depingi curavimus (4£/., series 1, tab. 24, fig. 14). 
Crescebat planta nostra in fissuris ubi saxa pyroxenica 7° torrentis olim liquefacti strata 
alba trachytica o attingunt. 

Disrris. ceocr. Species est omnimodd Canariensis. 

Descr. F RUTICULUS diffusus , procumbens, pilis glandulosis densis pilosus, ramis robustis, teretibus, 
breviusculis. Foz14 inferiora opposita , superiora alterna , orbicularia vel rotundato-ovata , majora 6 
lin. diametro metientia , utrinque tomentosa , pannosa , margine grossè et subregulariter crenato-den- 
tata, basi integerrima in petiolum 3-4 lin. longum , crassiusculum attenuata. Panicuzæ ad apicem 


ramorum breves, 3-6-floræ , laxæ, bracteolis filiformibus, floribus longè pedunculatis, pedunculis fili- 


Serofularineæ 


Botanique 0 22 
l'a b.18 4 


1 


X K À \ 


Heyland.del. ARS - LA ER | | 
: Lith. Jlkgol Hicher. 7 PE OK : ‘ . di MT 
À : Véelle lap. tac. 


Qu 


— LANCE Cl Hit de ttiitd Co 74 
: 4 Kai a 


7 


( 147 ) 


formibus, apice incrassatis, assurgentibus, glanduloso-pubescentis, Cazvx undiquè piloso-glandulo- 
sus, 5-partitus, laciniis lineari-oblongis, crassis , obtusis, foliaceis, tubo corollæ subduplô breviori- 
bus. Cororra subringens , viscoso-tomentosa , tubo cylindraceo, leviter recurvo , limbo 1 lin. longo, 
lobis obovato-oblongis , lineolato-venosis, apice inciso-emargimatis , dentatis vel obtusis, subplanis, 
infimo protracto. Sramina 4, recta, didynama , 2 longiora ad faucem corollæ subexsérta , quintirudi- 
mento nullo , filamentis glabris, antheris meniscato-reniformibus. Ovamüu ellipticum. Srvcus glaber, 
stigmate simplici , subclaviformi. Carsuza pyramidato-ovatà , apice attenuata, acuta , membranacea , 
albida, levis, calyce persistente subbrevior, usquè ad basin: septicidè et septifragè dehiscens, valvis 
apice 2-fidis , columnä placentiferi demüm liberâ. Semini minutissima, ovato-oblonga , longitrorsüm 


costata, obsoletè puncticulata, Emsrxo elongatus, cylindraceus, rectus. 


EXPLICATIO TAB. 184. 


1. Ramos floridas et fructifer magnitudine naturali. 2. Flos cum figuris reliquis modo 
eodem auctis. 3. Corolla secta. et arte explicata. 4. Pistillum. 5. Capsula dehiscens. 6. Cap- 


sulæ sectio transversa. 7. Semen. 
TRIB. VI. VERONICEAE. Beta. 


VERONICA. Lrwn. 


Carvx 4-5-fidus vel 2-phyllus foliolis 2-fidis, sæpè compressus. 
CoroLLA subrotata, limbo 4- rard 3- vel 5-partito, laciniïis planis. Sra- 
MINA 2, postica, divergentia, antherarum loculis divaricatis, confluen- 
tibus. Ovarium disco impositum, 2-loculare, placentis septo adnatis. 
STYLUS simplex , stigmate capitato, vix incrassato. CarsuLA obcordata, 
septo contrariè compressa, rard ovata acutiuscula, loculicidè dehis- 
cens, septis placentiferis valvis mediis cohærentibus, valvis nunc 
integris nunc 2-fidis, aut septicidè et sepüifragè dehiscens valvis 
2-fidis columnæ placentiferæ demüm liberæ parallelis. SEMINA pauca, 
varia, nunc ovato-lenticularia, plana vel marginibus inflexa, testà et 
tegmine tenuissimo induta , nunc cymbiformia vel strongylo-navicu- 
laria imtegumentis primariis dorso diruptis concavitate deformiter glo- 
meratis tegmine solo munita, nunc complanato-orbicularia membra- 
naceo-alata, sed omnibus formis hilum semper et chalaza ventrales, 


hâc ad apicem vel sub apice, 1ll6 ad basin vel suprà basin sito. EmBrvo 


( 148 ) 


intrà perispermum parcum crassum rectus vel homotropè. cum 
‘semine leviter incurvatus. cylindraceus, radiculà hilo proximä vel 
ultrà hilum porrect. 

HErBæ annuæ aut perennes vel suffruticuli hemisphærï utriusque, 
sed præcipuè borealis temperatioris, hospites vel frutices hypernotii 
‘arborescentes. FoLiA opposita, rard verticillata, rarissimè sparsa, ser- 
rata vel inciso-dentata. FLORES spicati spicis axillaribus vel termina- 
libus vel racemosi , rard axillares. CoroLL« cœruleæ vel albæ. 


1. VERONICA ANAGALELIS. Lixn. 


V. caule erecto vel ascendente , subfistuloso; foliis sessilibus lanccolatis vel lineari-lan- 
ceolatis, aculis, argulé serratis, rariùs integerrimis; racemis axillaribus, opposilis , brac- 
teis linearibus pedicello patentissimo subbrevioribus; calyce 4-partito ,‘laciniis lanceolatis ; 
corollà parvulà calycem vix excedente, stylo elongato , stigmate capitato, sub-2-lobo ; cap- 
sulà ovatà, rotundatà vel turgidà, subemarginatà; seminibus ovatis, antrorsüm planis, bast 
hilo, sub apice chalazà notatis. | 

Anagallis aquatica caule concavo. Cæsalp., De plant., p. 336. 

Berula major. T'abernæm., Kræterb., vol. 2, p. 416. 

Anagallis aquatica major. Johns. Ger., Herb., p. 620, cum ic. Tabernæmontani. 
Engl, bot., tab. 781. — 
Hook., F1. lond., ed. 2, vol. 9, tab. — Pou. et Turp., Fl. par., tab, 12. — Hayne, Arzneigew., vol. 4, 
tab. 1. 


Veronica Anapallis. Linn., Sp. pl, vol. 1, p. 16. — F1. dan., tab. 9038. 


Veronica anagalloides. Guss., PL rar., p. 5, tab. 3. 

Has. Non infrequens est hæc planta ad rivulorum et canaliculorum margines insula-- 
rum omnium Canariensium : in locis siccioribus communior forma Gussoneana. | 

Disrris. GEoGr. Crescit hæc planta per totum hemisphærium boreale 1b Upsaliä Sue- 
corum (/ahlenberg ), usquè ad Fortunatas et à Canadà (/ady Dalhousie!), usqué in 
imperium Mexicanum ( Berlandier !). Eam quoque in Africà australi ad rivulos in Zitzi- 


kammä legit cl. Krauss! 


2. VERONICA BECCABUNGA. Lin. 


V. caule pleno, procumbente, ramis erectis, foliis petiolatis, ovato-ellipticis, crassis, cre- 
vatis, nitidis ; bracteis lincari-lanceolatis pedicellum demüm patentem æquantibus; calyce 


4-partito, laciniis ovato-lanceolatis ; corollä parvä ; stylo longiusculo , stigmate capitato ; 


es 149 ) 

capsulà subrotundà, tursidulà , subemarginatà ; seminibus ovato- otadaiie RADSCUS 
junioribus alà brevi-cinctis. 

Sion. Branfèls , Eie., p. 169. 

Sium. Fuchs., Hist., p.725. 

Anagallis aquatica sive Beccabunga Repair Béna et Lob., Ado:, p.195. — Lob., Obs., p.248. 

Anagallis aquatica. Dod., Pempt., pag. 593. 

Beccabunpga. Rie: , Monop. irr., tab. 100. 

OR En 1, pag. 16. — Pl. dan. tab. 511. — Engl. bot, tab. 655. 
— Hook., F1 A , ed.2, ic. — Poit. et Turp., FA. par., tab. 11. 


Has. Hanc Phnom in insulis Canariensibus invenit Riedlé audi Puch, 1 Ps Beschr.., 
pag...) 

DisTris. GEoGr. Occurrit hæc species in hemisphærio boreali ab Upsalià Suecorum(/#'ah- 
| Enbere) ; usquè ad insulas Canarienses êt in Æthiopià ubi cam in summis Alpibus ad 
altitudinem 1300-1400 pedum legit cl. Schimper ; à Canadà quoque (lady Dalhousiel), 


in Carolinam protenditur (Pursh). 


3, VERONICA ARVENSIS. Lin. 


V. caule decumbente , ramis assurgentibus ; folits oppositis, ovatis, cordatis, crenato- 
serratis, inferioribus petiolatis, superioribus, sensim in bracteas lanceolatas, integerrimas, 
florem æquantes abeuntibus ; floribus ad apicem ramorum laxé spicatis , pedicéllis calyce 
in lacinias 4 lineari-lanceolatas inæquales diviso duplô brevioribus; stylo brevissimo, stig- 
mate orbiculari ; capsulâ obcordatà, lobis rotundatis, compressà ; seminibus ovalis, com- 
planatis, rugosulis, hilo ad basin chalazä medio sità, embryone minimo recto. 


Alyssum, Column., Phytob., tab. 8. 

Alsine serrato folio hirsutiori, floribus et loculis cauliculis adhærentibus. J. Bauh., Hist., vol. 3, 
pag. 867. 

Veronica Arvensis. Linn., Sp. pl., vol. 1, pag. 18. — FI. dan., tab. 515. — Engl. bot., tab, 734. — 
Hook., FL. lond., ed. 2, ic. 


Has. Non infrequens est hæc planta in arvis et ad muros insularum Canariensium. 


Disrris. cEocr. Cives est Europæa in Americà metæca. 


4. VERONICA DIDYMA. Ten. 


V. caule prostrato ; foliis ovato-cordatis, superioribus ovatis ; floribus axillaribus, pedun- 
culis folium æquantibus vel sublongioribus , fructiferis recurvis; calyce 4-partito , subæ- 


quali, laciniis latè ovatis, basi imbricantibus, apice attenuatis, subacutis, conspicuë venosis; 


ES 


(150 ) 
stylo capsulæ lobos excedente, stigmate orbiculari ; capsulà obcordato-2-lobà, turgità, 
lobis glubosis , densè glanduloso-pubescentibus , loculis 8-r0-spermis ; seminibus stron- 
gylo-navicularibus , embryonc lonstusculo. 

Veronica agrestis. Engl. bot., tab: 783. — F1. dan., tab: 449, — Non Linn. 

Veronica Didyma. Ten., Prodr. in FL. neap., vol. 1, pag. 6. — App., 5 , pag. 3. — Syll., pag. 19. — 
Bertol., Fl. üt., vol. 1, pag. 101. — Godr., FI. de Lorr., vol. 2, pag. 163. 

Veronica polita. Æries, Prim. fl suec., ed. 1, pag. 63; ex codem ed. 2, pag. 1. — Reichb., Cent., 
tab. 246, figg. 404 et 405. — Hook., Brit. fl., ed. 5, pag. 237. — Koch, Syn.,ed. 2, vol. 2, pag. 610. 

Veronica agrestis $ didyma. Boreau, FI, du centre de la France , vol. 2, pag. 367. 

Has. Specimina hujus speciei à Canarià misit Preauxius et hüc forsan referenda F7. 
agrestis Link in Buch Phys. Beschr.. pag: 142, aut Floræ nostræ quoque consors 
(quod non insperabile) habenda species sororia. | 

Disrri8. GEOGR. Occuürrit hæc forma per totum orbem veteribus notum à Scandinavià 


meridionali ad Mesopotamiam ( Exped. Chesney n. 96!) et insulas Fortunatas. 


TRIB. VII. RHINANTHE AF. BENTH. 


TRIXAGO. SrTev. 


Cazvx tubulosus vel subcampanulatus, 4-fidus vel 4-dentatus, laci- 
nià quintà deletâ. CoroLrA ringens, labio superiore galeato integer- 
rimo , inferiore 3-fido, lacintis planiusculis, subæqualibus. STAMINA 4 
tubo corollæ inserta, didynama , antheris 2-locularibus, loculis paral- 
lelis, basi sagittato-divaricatis mucronatis. Ovarium ad basin glandulà 
anticè stipatum, 2-loculare, multiovulatum. Srvius 1, stigmate capi- 
tato sub-2-lobo. CarsuzA cylindraceo-elliptica vel ovata, 2-locularis 
vel septis inflexis placentiferis elongatis spuriè 4-locularis, apice locu- 
licidè dehiscens vel per totam longitudinem loculicidè 2-valvis, val- 
vis medio septa placentifera gerentibus, polysperma. SEMINA parva, 
pendula, subincurva, hilo et chalazà notata, longitrorsüm striata vel 
leviuscula, mtegumento duplici tecta, exteriore tenuissimo hyalino, 
interiore Coriaceo cum perispermo parco coalito. EmBryo cylindra- 
ceo-claviformis vel ovatus, rectiusculus, axilis. 


HERB4 erectæ, strictæ, caulibus simplicibus vel ramosis vasti cra- 


CEA. | 
teris Mediterranei oras et regiones occidentales temperatiores inco- 
lentes. FoLia opposita , sessilia , lineari-lanceolata vel oblonga , dentata 
vel inciso-dentata. FLores oppositi axillares, sessiles sæpè in spicam 


terminalem digesti. 


LASIOPER A. 
Capsula ovato-rotundata , per totam longitudinem loculicidè dehiscens valvis medio septa 


placentifera gerentibus, demüm 2-partitis ; seminibus lincato-costulatis. 


14. TRIXAGO MAXIMA. Wizco. (sub Rhinantho). 


T. caule erecto.pils rectis patentibus hirsuto ; folis oblongis, dentatis, molliter pilo- 
sis, floralibus rhomboideo-ovatis, pilosissimis ; spicà densä pyramidatà ; calyce campanu- 
lato-inflato , dentibus brevibus ; corolld amplé, auréd , labit inferioris superiore multum 
longioris lacinià intermedià majore ; antherarum loculis ellipticis , hirsutis, stylo apice 
clavato, stigmate sub-2-lobo. 

Crista galli spicata , flore lutéo magno , Messanensis. Rq., Hist., pag. 769. 

Pedicularis Cretica Maxima amplioribus folis et floribus. Tournef., Coroll., pas. 9. 

Rhinanthus maximus. Wid., Sp. pl, vol. 3, pag. 189, non Lamck. nec Desf. — Sieb., Exsice. Cret.! 
propè Rettimo. | : 

Bartsia Trixago. Sibih., Fl. grec., tab. 585. 

Has. Specimina hujus speciei à Canarià misit Despréaux. 

Disrris. GEOGR. Occurrit hæc forma ad orientem præcipuè magni crateris Mediter- 

ranel. | 
Ozs. Diversam valdè à sequente, folia tactu leria indicans, scripsit b. Despréaux. À plantà Creticä et à specimi- 
nibus ab indefesso Gustavo de Monbret propè Catanam in Sicilià lectis nullo modo differt. Discrimina quæ ex sicco 


eruere licuerit, litteris cursivis in charactere utroque signavimus. 


2. TRIXAGO VERSICOLOR. Lamck. (sub Bartsià). 


T. caule erecto, pilis incurvis deflexis appressis hirto, foliis oblongis vel lincaribus, 
dentatis, hirtis, scabris, floralibus ovato-lanceolatis pilosissimis ; spicâ densâ; calyce 
campanulato-inflato , dentibus brevibus ; coroll& mediocri, labit inferioris albescentis 
superiore purpureo sublongioris lacinià intermedià minore ; antherarum loculis ovatis 
glanduloso-hirsutissimis ; stylo apice clavato , stigmate sub-2-lobo. 

Trixago apula, Column., Ecphr., tab. 197. 


Pedicularis versicolor spicata. Tournef., Coroll., pag. 9. 


Alectorolophus italica versicolor spicata. Barrel., tab, 666. 


( 152) 


Rhinanthus versicolor, Lamck., Encycl., vol, 2, pag. 61. — Waulld,, Sp. pl., vol. 3, pag. 190, 
Bartsia versicolor. DC., F1. fr. suppl., 477. 

Bartsia bicolor. DC, Ie. pl. rar. Gall, tab. 10. 

 Lasiopera rhinanthina B bicolor. off. et Link, F1. port., tab. 58 ,icon. dextera. 

Bartsia Trixago b versicolor. Guss., F1. sic. Prodr., vol. 2, pag. 152. 


Has. Legimus hanc plantam in declivibus herbosis circh T'eghestem superiorem et alibi 
in regione sylvarum Teneriffæ eamque à Canarià misit Despréaux. 
 DiSTRIS. GEOGR. Species est per lotam regionem maris Interni sparsa undé in Lusita- 
niam et per littora Oceani occidua usquè in Pictonum terras ad Carantoni ostia ( Lesson, 
F1, Rochefortine, pag. 375), et in Armoricæ insulam Vindilim (DC., L ce.) protru- 


ditur. 


PARENTUCELLIA.. 
Capsula cylindraceo-elliptica, apice-tartüm loculicide deliscens, seminibus minimis lævius- 


culis. — Huüc spectat Trixago latifolia quæ Parentucellia floribunda Viv. 


3. TRIXAGO VISCOSA. Lin. (sub Bartsiä). 


T. caule erecto , infernè subramoso , pilis crispis glanduligeris piloso ; foliis oblongo- 
lanceolatis, serrato-dentatis, scabris ; spicà elongatà laxiusculà viscosä, bracteis lineari-lan- 
ceolatis apice filiformibus ; calyce cylindracco, tubuloso, striato , Jaciniis linearibus acutis ; 
corollæ sulphureæ labiis subæqualibus; antherarum loculis ellipticis, apice obtusis, basi 
sagittato-acuminatis, subhirsutis ; stylo filiformi , superné dilatato, stigmate capitato 5; cap- 
sulà ellipticà, apice hirsutà, calycis persistentis tubum vix excedente. 

Euphrasia latifolia viscata serrata. Moris., Hort. r. blaes., pag. 264. 

Euphrasia lutea latifolia palustris. Ejusd., Hist., pars 3, pag. 432. 

Euphrasia lutea palustris. Pluk., Alm., pag. 142 ; Phytogr., tab. 27, fig. 5. 

Alectorolophos italica luteo-alba. Barrel., Ic., 665. 

Euphrasia lutea latifolia palustris. Ra, Cat. pl. Angl., pag. 102. — Synops. st. Brit., pag. 163. 

Bartsia viscosa. Linn., Sp. pl., vol. 2, pag. 839. — Lightf., F1. scot., vol. 1, pag. 821, tab. 14. — 
Engl.\ bot., tab. 1045. | 

Rhinanthus maxima. Lamck., Encycl., vol, 2, pag. 61. — Desf., F1. atl., vol. 2, pag. 34. — Non Willd. 

Har. Non infrequens est hæc planta in herbosis sylvaticis propè T'egueste, las Merce- 
des, Agua Mansa et alibi in Teneriffà eamque ex insulâ Palmâ mense Julio fructiferam 
traximus. 

Distri8. GEoGR. Ab oris maris Interni per Oceani occidentalis littora usquè in Britan- 


niam procurrit hæc species. 


( 153 ) 


OROBANCHEÆ. L. C. Ron 


DEA LR DD OU A Me 


CaLvx tubulosus, 2-bracteolatus, vel dente axili abortiente 4 -den- 
tatus. COROLLA ringens, labio superiore emarginato vel 2-fido, 
inferiore 3-fido, patente, ad faucem sæpè inflato. SraminA 4, didy- 
nama, coroilæ tubo ad basin vel supra basin inserta, inclusa. 
ANTHERÆ 2-loculares loculis parallelis, basi divaricatis, mucronatis, 
nunc omnind glabris vel ad valvulas pilosis, nunc undique lanatis. 
Ovarun glandulà posticà stipatum, 1-loculare , 2-valve, placentis 4, 


 binis ad margines valvæ utriusquè leviter intrdflexos geminatim affi- 


xiS, parietalibus. Srvius incurvus, subinclusus. STIGMA capitato-2- 
lamellare. CarsurA corollà diù emarcidà et calyce immutato tectà, 
1-locularis, apice vel ultrà medium vel per totam longitudinem 2-val- 
vis. SEMINA plurima, minima, globosula, ovata vel pyriformia, fungoso- 
reticulata, testà cum perispermo carnoso coalità. Emsrvo ad basin 
perispermi minimus, globosus vel ovatus, acotyledoneus? 

HerBÆ aphylle, squamigeræ, ad stirpium plurimarum radices per 
totum orbem veterem temperatiorem parasiticæ. CAULES simplices 
vel rard ramosi, stricti, basi bulboso-incrassati. FLORES ex axillis squa- 


marum bracteiformium prodeuntes, spicati. 


Secr. I TZ RIONFYCHION. Wazzr. 


Calyx 4-5-fidus , laciniis inæqualibus , acutis. Antheræ glabræ vel ad valvas magis minüsve 


villosæ. 


1. PHELIPAEA GRATIOSA. No. 


P. scapo simplici, semipedali, sicco dilutiüs rufo , furfuraceo-piloso , spicà laxiusculà , 


III, =—(3° SECT.) 20 


( 154) 
bracteis lanceolatis acutis, calycis longitudine , bracteolis lineari-filiformibus ; calvce cam- 
panulato-urceolato ; 4-fido , laciniis basi lanceolato-subovatis , apice acutatis vel subfilifor- 
mibus, carinatis ; corollà elongatà , angustà, labit inferioris ad faucem convexo-plicäti 
pubescentis laciniis rotundatis, crispis, crenato-denticulatis ; filamentis ad basin leviter 
pubescentibus; capsulà calyce longiore, ovato-oblongà , compressä, acutà, rufà, apice 
pubescente ; seminibus globosis, fungosis, albidis. 
Has. Occurrit hæc species in Lancerottà et in imsulà parvä arenosà cui nomen Gr'actosa. 
Stir pem nutricem cujus parasita non licuit nobis secernere. 


Disrreis. GEoGr. Strps erit, ut probabile est, Canariensis. 

Oss. Herba est satis concinna et læti coloris rufi, cujus specimina, mense augusto flagrante, deflorata corollis 
jam siccis imperfectisque legimus. Nomen novum plantæ non satis notæ inviti imposuimus, O, salviæ C. H. Schuliz 
quodammodô refert aut O. arenariam Borckh.,quæ ambæ Phelipææ , sed filamenta habet pubescentia seminaque 
globosa albida nec nigra pyriformia. Ad O. longifloram Pers. libenter eam retulissemus, nisi hæc, quam non nisi 


icone novimus, Caspii maris littorum nostræ arena sitientis Purpurariarum hospes- 


2. PHEBLIPAEA TRICHOCALYX. Nos. 


P. scapo ramoso, subpedali , furluraceo ; cærulescente, squamis lanccolato-linearibus à 
acutis ; spicà laxà, bracteis lanceolatis, apice filiformibus, bracteolis angustis vel sæpè 2-lo- 
bis, lobis fiiformi-elongatis ; calyce urceolato, tubo longiusculo, tenui, venoso, 5-fido, laci- 
niüs inæqualibus basi lanceolato-linearibus, denticulatis , apice longë filamentosis ; corollà 
ansustà , leviter incurvà , plumbeo-cœruleà ; staminibus sub medio corollæ tubo insertis, 
glabris ; antheris ovatis, apice rotundatis, basi sagittatis, nudis, Iævibus, albis; stylo glabro, 
stigmatis lobis rotundatis ; capsulà ovatà, acutä, calyce breviore. 

Has. Hanc plantam in Canarià radicibus Pteridis Aquilinæ affixam invenit Despréaux. 

Disrris. GEoGr. Planta est Canariensis, et forsan Provincialis specinina enim affinia, sed 


calycis laciniis brevioribus, propé Nicæam olim legimus. 


EXPLICATIO TAB. 185. 


1. Planta florida magnitudine naturali, cæteræ figuræ auctæ. 2. Calyx bracteà suà et 
bracteolis binis suffultus, quarum altera quæ conspicua 2-fida. 3. Idem sectus et arte 
complanatus cum bracicolis, quarum pars inferior per pelluciditatem calycis translucet. 


4. Corolla. 5. Corollæ tubus recisus ut appareant stamina. 6. Stylus cum stigmate. 


Orobancheæ . 
Bot anique lab. 16 5 


Livererx, del. Lit. J Higo. # Hicher 


CZ LG À DES 272 ne 7 ne ? 


Charpentier lap. inc 


( 155 ) 


3. PHELIPAEA RAMOSA. C. À. Mer. 


P. scapo ramoso, breviusculo, squamis lanceolatis , spicà tenui, laxâ , bracteolis lineari- 
bus, apice subulatis ; calyce campanulato, tenui, 4-partito, laciniis lanceolatis, apice subu- 
latis ; corollà incurvä ,-sub medio angustatà , labio inferiore ad faucem planiusculo stami- 
nibus tubo corollæ sub medio insertis, filamentis basi pubescentibus, apice glandulosis, 
antheris glabris ; stylo corollà breviore , glandulosulà, stigmate capitato. 

æ minor, scapo glabro, calycinis dentibus ovato-lanceolatis, apice subulato-acuminatis, 
floribus luteis apice cæruleis. | 

B major, scapo molliter pubescente, calvcis dentibus lanceolatis, apice subulato-setaceis, 
corollà totà lætè cœrulescente. | 

7 alba , tota alba lacinis calycinis latioribus apice setaceis, corollæ laciniis angustioribus. 

. Orobanche. Camer., Epit., pag: 311. 

Orobanche IT roXéxwvoc. Clus., Hist:, pars 1, pag. 271. 

Orobanche ramosa. Linn., Sp. pl, vol. 2, pag. 882. — Engl. bot., tab. 184. — Reichb., PL crit., 
cent, 7, tab. 696, figg. 933 et 934. 

Phelipæa ramosa. C. 4. Mey., Werz. Pf. Cauc., pag. 104. 

. Has. Non infrequens est hæc planta in insulà Teneriflà ; varietatem $ in Canarià ad radi- 
ces Pisi Gr VéRsEs parasitantem invenit Despréaux, eamque Tropæoli et Doronici Tus- 
silaginis G. H. Schultz radicibus et var. y Bistropogoni Smithii Nob. MSS. adhœrentem 
leoit cl. Bourgeau. | 

Distris. ceocr. Occurrit hæc species per totum orbem veterem à Britannià et Sibirià ad 


Ægyptum et insulas Fortunatas. 


OROBANCHE. Law. 


Carvx ebracteolatus, 2-phyllus, foliolis lberis vel antrorsm aut 
rariüs retrorsüm coalitis, integris vel laciniatis. CApsuLzA 2-valvis, vel 
valvis basi et apice cohærentibus, incompletè 2-valvis. Cætera ut in 
Phelipæi. 


1. OROBANCHE BERTHELOTII Nos. 


O. glabrescens, scapo pilis raris roridulo, nitido, cœrulescente, squamis lanceolatis, gla- 
brescenti-nitidis, coriaceis, spicà cylindraceà, pallidà, laxiusculà, bracteis lanceolatis acutis, 


calvcis 2-phylli foliolis lanceolatis , 5-7-nerviis vel lineari-lanceolatis, intecris vel 2-fidis 
ol d 2 2 O 2 


(156) 


scariosis , nervosis, glabris, albidis filamentis tubocorollini sub medio affixis, glabris ; 
antheris albis, nudis ; stylo glabro, fusco ; stigmate 2-lobo ; capsulà fuscà , elongato-ovatà. 
Corollam perfectam non videmus. L 

Has. Hanc plantam parasitam in insulà Teneriffà sub umbrà Ericarum latitantem invenit 
cl. Berthelot. Non malè convenit cum speciminibus Caucasiis O. arenariæ M. V. Bieb., 
sed fortior, nec eam in hanc sodalitatem adducere ausimus. 


. Disrri8. GEOGRr. ©. arenaria maris Euxini littorum hospes est nostra Canariensis. 


2. OROBANCHE PRUINOSA. Larevye. 


O: scapo r-3-pedali , fusco-cærulescente, furfuraceo-pruinoso ; spicà cylindraceà, amplà, 
densiflorä, squamis linearibus, apice Bliformibus, flores æquantibus ; calyce 2-phyllo, folio- 
lis angustis , 5-7-nerviis, 2-3-fidis, segmentis filiformibus ; corollà subincurvä, albo-viola- 
ceà , limbo undulato-repando , margine crispo-denticulato , labio superiore rotundato , vix 
emarginato, medio plicato, inferiore 3-fido ; laciniis rotundatis, medià productiore ad fau- 
cem utrinque inflatà ; staminibus corollæ tubo supra basin insertis, basi aurantiaco-suhvil- 
losis, apice albis, vix glandulosis ; antheris glabris, fusco-carneis ; stylo apice ‘glanduloso, | 
stigmate carneo, 2-lobo, lobis rotundatis. | 

Orobanche pruinosa. Lapeyr., FL pyr. suppl, pag. 87. — Reichb., PI, crit., cent. 7, tab. 3 
fig. 911. — Koch, Syn., ed. 2, vol, 2, pag. 613. 

Orobanche grandiflora. Bory et Chaub !, Expéd. de la Mor., Botanique, pag. 178, tab. 22. 

HaB. Hanc speciem radicibus fabæ minoris hærentem legit Despréaux. Specimina valdè 
procera misit et iconem ad vivum pictam ex quâ partium colores descriptionis nostræe 
- sumpti. 

Disrri8. GEOGR. Species est crateris maris interni hospes ab Ægypto (Delile, Montbr'et !) 


ad insulas nostras protensa. 


(07e) 


ACANTHACEZÆ. Juss. 


ACANTHUS. Lrww. 


CaLvx 4-partitus, lacinïüis posticà 2-fidà et anticà longè majoribus. 
CoroLra labio superiore abortiente 1-labiata, tubo brevi, cartilagineo, 
posticè integerrimo, intüs sub staminibus pilorum annulo, ad latera 
._auriculis tubo calycino affixis, stipato, labio 3-fido. SramINA corollæ 
basi inserta, geminatim approximata, subdidynama, filamentis indu- 
ratis, antheris verticalibus, -locularibus, ciliatis. Ovarium 2-loculare, 
loculis 2-ovulatis, ovulis superpositis, basi affixis, ascendentibus. Sry- 
Lus simplex. SniemA 2-lobum. CapsurA membranacea, 2-locularis, dis- 
sepimento ligneo contrariè compressa, eoque tandem soluto loculicidè 
2-valvis, 4-sperma. SEMINA retinaculis duris obtusis subtensa ; compla- 
nato-ovata ; testà coriaceà, tegmine hyalino, hilo laterali. COTYLEDONES 
latæ , crassæ, coriaceæ, radiculà minimà, rectà, ad hilum conversà, 
_ cotyledonibus tectà. 

EERB« perennes vel suffruticuli, craterem vastum maris Interni et 
Asiam omnem etiam sub tropico incolentes. ForiA opposita, inciso- 
vel simuato-dentata, dentibus spinosis. INFLORESCENTIA terminalis, spi- 
cata; spicà densà, bracteatà, bracteis amplis, spinosis vel ciliatis. 


1. ACANTAUS MOLLIS. Lin. 


À. herbaceus, rhizocephalo amplo, folioso ; foliis latis, oblongis, sinuato-incisis, dentibus 
muticis vel subspinosis, virentibus, glabris; spicà elongatà, bracteis latis, dentato-spinosis, 
calycis lacinià superiore subpetaloideo ; filamentis glaberrimis, nitidis ; stylo glabro ; cap- 
sulæ valvis lutescentibus. 


Acanthus vera. Fuchs., Hist,, pag. 52. Bona,. 
Acanthus. Matth. (ed, Valgr, 1565), pag. 673. — Cam., Epit., p. 442, 


( 158.) 
Acanthus mollis. Linn., Sp. pl., vol. 2, p. 891. — Gartn., vol. 1, p. 253, tab. 54, fig. 1.—Sibth., F1. 
grec., tab. 610. À À 
Has. Occurrit Acanthus mollis, si quâ olim hospes, nunc verè inquilinus, ad muros et in 
rupestribus insulæ Teneriffæ. Specimina nostra lecimus in culüs propè Sanctam Crucem. 
DisTRIB. GEOGR. Sparsa est hæc species per totam regionem mari Interno conterminam. 


1 


GER DARUSSA. N£es as Esens. 


SUBGENUS DIPSAS. Nos. 


Carvx 5-partitus, laciniis æqualibus. CoroLLA brevis, 2-labiata, tubo 
lato , brevi, labio superiore fornicato vel rectiusculo, inferiore 3-fido, 
laciniis subæqualibus, intermedià basi medio vel ad latera inflatà. 
STAMINA 2, tubo corollino inserta, cum plicaturis nervorum piligeris 
alternantia. ANTRER& plabræ connectivo-dilataio, affixæ, sabparallelæ 
vel altera alteri magis minüsve superposita , inferiore in calcar pro- 
ductà. Ovarron 2-loculare, loculis 2-ovulatis, ovulis planis, ascenden- 
tibus, trophospermio crasso basi affixis. Srvius 1. STIGMA capitatum, 
orbiculare vel ovatum. CarsurA unguiculata, valvis basi compressis, 
apice pyramidata, acuta, 2-valvis, 2-sperma, rard 4-sperma, loculicidè 
2-valvis, valvis medio septiferis. SEmINA retinaculis elongatis suffulta, 
lenticulata vel globoso-compressiuscula , rugosa vel muricato-scabra. 
Emryo curvatus, radiculà deflexà hilum spectante, cotyledonibus 
orbicularibus, reversis, accumbentibus. | 

Frunces Africani, ramis 2-3-tomis, rectis, divergentibus vel flexuo- 
sis. ForiA opposita, coriacea, sæpissimè glabra, sessilia vel breviter 
petiolata. FLORES in cymas simplices, breves vel rard ramosas, axillares, 
digesti, rariüs spicati. 

Oss. À reliquis Gendarussæ Neesii speciebus cohortem valdè concinnam et consentaneam naturæ secernimus. 
Arbusta sunt Africæ, mediocris staturæ, ramis 2-5-tomis, rectis, divergentibus, quandoque flexuosis, foliis sæpè ova- 
tis lanceolatisve, coriaceis, floribus pallidis in cymulas axillares digestis, bracteis bracteolisque exiguis, stæpè lan- 
ceolatis, persistentibus et corollæ tubo brevi insignibus. Regiones solibus assiduis arsas Arabiæ , Abyssiniæ , Fortu- 
natarum littoris, et promontorii Bonæ Spei incolunt, Rhytiglossis concivibus longè aspectu propriores quàm 


Gendarussis Asiaticis et Adhatodis, characteribus quanquäm perpaucis technicis ab his aut ab üillis dirimantur. 


Justicieas enim aut segregare aut conjungere ex æquo difficile est : si pro generis Gendarussæ vel Adhatodæ sectione 


( 159 ) 


habenda est Dipsas, tum alterutrius sectio erit Rhytiglossa , si autem in generum serie adnumeranda est Dipsas, tum 
sectio ejus erit Rhytiglossa. Nec nomen pro genere usurpandum , nam Dipsadum plurium lateraliter, plurium medio 
plüs minüsve inflata est corollæ faux , nullis autem ut in Rhytiglossis veris {am convexa est et rugosa. Nec aliam 
vidimus inter eas differentiam. In Justicià Gendarussé L. corollæ forma valdè diversa est, tubus clausus, gracilis , 


faux haud inflata, staminum ‘abortientium vestigia nulla. Adhatoda nostris similior, sed facies toto cœlo diversa. 


Hæc omnia Acanthophilis dijudicanda. 

Nomen à Theophrasto mutuatum est (lib. 4, cap. 8), qui ad oras maris Erythræi X@UUwTE perpetuo ustas nullas 
posse arbores venire, sed dxdyÜac tantùm nasci sive spinas Dipsades dictas, scribit. Hæc eadem est regio quæ 
Jüsticiam (Dipsadem) odoram Vahl., inter Theophrasti Acanthas ut probabile est, adnumeraudam, alit. Non una enim 
uti philosopho illustri apparuit',. sed plura, per hostractus arbusta sitibunda crescunt ; et inter ea pro certo aggre- 
ganda est hæc Dipsas nostra,quam pro cohortis antesignano et prolotypo habebimus. Commilitones erunt præter 
Canariensem , in Abyssinià Dipsades cordata Hochst. et dichotoma ejusd., in Africà australi D.D. prunellæfolia 


Hornsch., cuneata Nees, capensis Nees, oleæfolia Cham., orchioides, aliæque nondüm examinatæ, 


1. GENDARUSSA (DIPSAS) HYSSOPIFOLIA. Nos. 


G. ramis 2-3-tomis, divaricatis , junioribus 4-gonis , glabris , luteo-albis ; foliis ovato- vel 
lanceolato-oblongis , coriaceis, glaberrimis , integerrimis, sessilibus; floribus axillaribus, 
solitariis vel in cymulam simplicem 3-floram digestis ; bracteolis parvis, lanceolatis acutis, 
amplexicaulibus ; calyce turbinato , laciniis angustis, lanceolatis, ciliatis ; corollæ extüs 
pubescentis fauce latà, labio superiore rhomboiïdeo-ovato, labii inferioris laciniâ intermedià 
latiore, basi lateraliter inflatà ; staminibus longè divaricato-exsertis,antheris subparallelis ; 
seminibus nigris. | 

Ecbolii Indici , s. Adhatodæ cucullatis floribus æmula , Hyssopifolia , Planta ex Insulis Fortunatis, 
Pluk., Alm., p. 132; Phytogr., tab. 280, fig. 1. 

Justicia hyssopifolia. Linn., Syst, veg., p. 63. — Mill, Ic., tab. 13. — Vahl., Enum., vol. 1, p. 162. 

Mata prieta Canariensium. 

Has. Nascitur hic frutex in rupibus siccis regionis inferioris Teneriffæ, ubi haud infre- 
quens; et morsus caprinos cavens, sæpè inter Euphorbiarum canariensium columellas cum 
Periplocé aliisque arbustis , ut ramos tuté explicet , aufugium quærit. 

Disrri8. GEOGR. Species est propria insularum Fortunatarum. 

Descre. Frurex 3-6-pedalis, ramosus, ramis rectis , 2-3-tomis , divaricatis , glabris, subcylindraceis, 
junioribus 4-gonis , cortice nitido albo , ligno lutescente fibroso. Fozia opposita , crebra, sæpè subfasci- 
culata, ovato-oblonga, apice obtusata, mucronulata, margine nervosa , integerrima , nervis in caulem 
productis, coriacea, crassiuscula, glaberrima, 1-nervia , intensè viridia vel luteo-viridia, sessilia. FLores 
axillares , solitarii , pedicellati , pedicello 2-bracteolato , vel floribus novellis ex bracteolarum axillis 
simpliciter, rard duplicatim, cymosi, et tüm flos intermedius ebracteolatus. Penrceru folio duplo bre- 
viores, angulato-teretiusculi, glabri. Bracreozæ breves, lanceolatæ, carinatæ, acutæ, basi amplexicaules, 


margine scariosæ, ciliatæ. Cazyx turbinatus, usquè ferè ad basin 5-partitus, glaber, laciniis æqualibus, 


( 160 ) 


lanceolatis vel lineari-lanceolatis, acutis , margine scariosis , breviter et spissè ciliatis. Corocza brevis, 
lata, ringens, pubescens, straminea vel dilutè lutea ; tubo dilatato , calycem vix excedente, labio supe- 
riore lato, suberecto vel leviter fornicato , emarginato , ovato-subrhomboideo , apice truncato rotun- 
dato , inferiore sublongiore , patente , 3-lobo , lobis oblongis , medio latiore , intüs ad faucem utrinque 
inflato. SramiNa 2, corollæ tubo sub fauce inserta, cum fasciculis pilorum (staminum abortientium 
rudimentis), alternantia, divaricato-exserta, filamentis planis, glabris , antherarum loculis connectivo 
dilatato sagittato aflixis , subparallelis , altero basi in auriculam brevem protracto. Ovariom cupulæ 
crassæ antrorsüm dentatæ impositum, elongato-ovatum, glabrum, 2-loculare, loculis 2-ovulatis, ovulis 
planiusculis , basi ubi affixa latis , apice attenuatis , erectis. Srrzus filiformis , basi slanduloso-pilosus. 
Sriewa simplex, capitatunr, rotundato-pyramidatum, papillare. Carsuza calyce et bracteolis persistenti- 
bus immutatis stipata, claviformis, apice breviter mucronata, 9-locularis, 2-Valvis, valvis infernè com- 
planatis et in unguem attenuatis, dorso canaliculatis , loculis ovulorum abortu sæpissime 1-spermis. 
. Sera retinaculis elongatis , sublinearibus , basi latioribus, concavis, apice subulato-2-dentulatis sub- 


tensa, globulosa, subcompressa, nigerrima, scabrelia. 


( 161 ) 


OLEINEÆ. Horrw. Br Linx. 


(0 HE TT OMR OLEA: Law. 
be cyathiformis, brevis, 4- dentatus. dentibus quandoque obso- 
Jétis. CoroLtA 4- partita, tubo brevi, limbo planiusculo, lacinïüs in præ- 

| floratione. valy atis ; margine introflexis, stamina arctè includentibus, 

rard ape lala. STAMINA 2, corollæ tubo i insérta ejusque laciniis alternan- 

ia, lateralia postico et. antico deficien: le, rarius 3 postico solo abortivo, 

in apétalis hypogyna. OvariuM 2- loculare loculis ‘2-ovulatis, ovulis 

-ab apice septi: pendulis. Srvius crassus, brevis: SriGmA capitatum, 

Comipressum , émarginatum vel 2-fidum. DrupA baccata, putamine 

osseo, abortu sæpissimè 1-locularis, 1-sperma. SEMEN inversum, test 

: tenui cum périspermo carnoso oleifero‘connatà, basi ver hilo, apice 
chalazà notatà, raphes vasculis adliærentibus percursa. EuBryo axilis, 

rectus, cotyledonibus fohiaceis, radiculà hilo conversi. 

ARBORES vel frutices crateris Mediterraner, Asiæ et totiùs Africæ 
cives.’ FOLIA opposita, integerrima, sæpissimè sericeo-glaucescentia. 
FLORES racemosi, racemis axillaribus erectis vel pendulis ebracteatis, 
vel paniculati. 


1. OLEA EUROPAEA. BERTOL. 


æ Oleaster. Arbor insignis, 40-50-pedalis, surculis rectis folia lanceolata aut alia buxum 
referentia gerentibus, trunco erecto ramis flexilibus, fructu elliptico. 

Koriwos. Theophr., lib. 2, cap. 3. 

’Ayouwælax, ñv évror xérivov xahoboiv. Diose,, lib. 1, cap. 138. 

Olea sylvestris sive Oleaster. Pena et Lob., Adv., pag. 429, 

Oleaster. Clus., Hisp., pag. 48. 

Olea oleastriformi folio et fructu., Bonann., Ic., tab. 147. 


IL, —(3° SECT.) 2 


( 162 ) 


Olea europæa 8. Linn., Sp. pl., vol. 4, pag. 11. 

Olea europæa À sylvestris: Desf., F1, atl., vol. 1, pag. 10. 

Olea europæa , Oleaster. Guss., FI. sic. Prodr., vol, 6; pag. 6. — Parlat., Fl. panorm. | pag. 8. 

Olea europæa. Schousb., Jaggt. of. Marok., pag, 15. — Fi., FL lib. Spec., pag. 1. — Bertol., F1 
it, vol. 1, pag. 45. 

Azebuche Canariensium. 

B cerasiformis. Frutex, ramis debilibus foliis elongato-linearibus, mucronulatis, subtüs 
subglabris, ferè concoloribus, racémis compositis divaricatis, drupis parvis subrotündis. 

. Oleæ europææ sp. valdè simile Oleæ glabellæ. R. Br. F'erzeichn. d. auf Mad. wildwachs. Pf. in Buck, 
Can., pag. 192. | | 
Olea europæa var. maderensis. Lowe, Nov, fl. mad., pag. 15. 

Has. Occurrit hæc arbor in collibus siccis Tenerife Canariæ ct Palmæ, in sylvis quoque 
primævis inter lauros et ardisias crescit ct nomine etiam Gætulo Azebuche noscitur. Fuit 
et sylva ingens circà urbem Palmarum olcastris et léntiscis consita ui nomen et nunc el 
Lentiscal. Olea sativa in Fortunatis haud colitur : oleum navibus ex Hispanià importatur. 
Var. fin altis montibus Canariæ invenit Despréaux. | 

Disrris. GEOGR. Oleam in oriente sylvestrem esse , aliorum forsan auctoritati fretus, 
asserit celeb. DC. Regionum autem calidiorum crateris ingentis maris Mediterranei pro- 
culdubio et præcipuë Africanarum civis esse autochthon nec metæca videtur.Syriæ? Cyre- 
naicæ( Della Cella Fiviani Spec.) : Numidiæ ( Desfontaines), Mauritaniæ Tingitanæ 
(Schousbæ) , Maderæ certo ! et insularum Fortunatarum ! , ubi olim (ut et nunc ex aucto- 
ribus citatis in continente Africæ terrà) , sylvas veras efficiebat. Hæc ex rei herbariæ peri- 
torum testimoniis et ex indagationibus nostris eruimus. Mirum quoque non aliter doctum 
Tavantium (7 rattato sull olivo Firenze, 1819, vol. 1, pag. 25), veterum quæ de hâc re 
documenta sparsa tradiderint scriptis rité indagatis, Africam quoque præcipuë inter 28 et 
33 latitudinis borealis gradum genuinam esse hujus stirpis patriam statuisse ; quam verd 


patriam nos ab eodem gradu 28 ad 37 producimus. 
Oss. In foliis var. 6 Æcidium aut ejectatio quædam oritur alba nitens margaritacea.—Hanc in foliis nullius Oleas- 
tri Europæi animadvertit doctissimus atque harum expertissimus rerum Montagneus , unde forma forsan nova. 


Hæc quoque manna forsilan de quà I. c. apud el. Loweum agitur. 


( 163 ) 


 NOTELÆA: Ven. 


Cazvx hypocrateromorpha, brevissima, 4-partita. CoRoLLA 2-pe- 
tala (1), petalis profundè 2-partitis (binis sc. utrinque Connatis), in 
præfloratione simpliciter valvatis antheris brevioribus atque easdem vix 
foventibus. SrAMmA 2, ungui petali cujusque duplicaii inserta, filamen- 
tis crassis brevissimis. Ovarium oblongo-pyriforme, 2-loculare, dissepi- 
mento contrariè compressum, loculis 2-ovulatis, ovulis geminis, Colla- 
teralibus, ab apice septi pendulis. Srvcus subnullus. Sriema 2-fidum 
vel capitatum emarginatum, Druüpa baccata, putamine chartaceo , 
longitrorsum costato-nervoso, abortu 1-loculari, 1-spermo. SEmEN 
inversum , testà tenui, exaratà, cum perispermo densè carnoso con- 
natà , ad raphen, quandoque membranâ arillifofmi auctam, sulcatä. 
EmBryo brevis vel longiuscula, axilis, rectus, radiculà hilo conversà . 
cotyledonibus foliaceis, lanceolatis. 

ARBUSCULÆ vel frutices Australianæ vel arbor resionis Macaronesiæ, 
foliis ovato-lanceolatis, lanceolatis vel lineari-lanceolatis, COTIACEIS , 
integerrimis, sæpissimè lucidis vel glabris. RAcEMI simplices subsuprà- 
axillares gemmis 1-2 floriferis foliferæ superpositis, bracteis connatis, 
persistentibus , bracteolis caducis. 


Secrio I PICCONTA. DC. 


Petala concava sed demüm subplana. Antheræ apiculatæ. Stigma emarginatum. Raphe in 


membranam arilliformem expansa. Radicula elongata. — Arbor Macaronesiaca. 


1. NOTELAEA EXCELSA. Nos. 


N. arbor compacta 20-40o-pedalis, ligno albo duro, ramis crebris, ascendentibus, tereti- 


bus, junioribus compressis, cortice albo sæpé lenticulato ; foliis breviter petiolatis, lanceo- 


(1) Sumaus Brownius (Prodr., p. 525) petala 4 Notelææ per paria mediantibus filamentis basi connexa esse asse- 
rit, sed in præfloratione antheris tum ferè sessilibus filamentis vix dum emersis jam concreta nasci petala facilè 
videndum est, ergô pro binis verè gemellis habenda. 


( 164) 
latis vel ovato-lanceolatis, acutis,'integerrimis, glabris, lucidis, maroine revolutis; gemmis 
axillaribus sæpissimé ternis ; racemis simplicibus, ascendentibus, bractcis #labris, vaginan- 
übus, bracteolis furfuraceo-ciliatis ; petalis coriaceis incurvis, demüm subpatulis ; drupis 
magnis, ellhipticis, tenuiter carnosis, putamineé subchartaceo. 

Laurus Leucodendron canariensis. Cook, F y. 

Olea excelsa. Hort. Kew., ed. 1, vol. 1 » Pag: 14. — Pahl., Symb., vol. 1, pag. 3, — Enum., vol. 1, 
pag. 42. — Rœm. et Schull., Syst., vol. A, pag. 70, excl. syn. Jacq. 

Picconia excelsa. DC., Prodr., vol. 8, pag. 288. — Seub., Fl, az., pag. 35, 

Palo blanco Canariensium: | 

Has. Non infrequens era hee planta in sylvis encre et Palmæ et plurimeæ adhuc 
supersunt arbores, sed vehementer deplorandum lignatoribus indiès destrui , nec conseri 
aut inseri ullas. Lignum enim optimum præbet ac durissimunr ,ad instrumenta plurima 
domestica cochlearia scilicet el torcularia conficienda dis nus 

Drsrri8. Gxocr. Occurrit hæc spècies in Maderà! et in Asturum insulis (Watson 1) 

Ozs. Differentias technicas vel genericas inter Notelæas veras nostramque frustrà quésivimus , si forma quædam 
propria australibus et quasigentilitia sit, gentis tamen sororiæ alio,sub cœlo palantis faciem, qualem quoque soro- 
rum deceat esse, præ se ferunt. Eandem similitudinem Olea europæa vera cum Austro-Africanis et Mascarenicis exhi- 
bet. Ergô conjunximus : hoc enim cavendum est ne nimium artibus nostris in frusta concidatur naiuræ operum 
contextus. Picconiam è genere in sectionem dimitti voluimus , nec viri illustris ex toto abnuimus nomen ea quan- 


quàm omnia quæ summo patefecimus studio descrimina, secundaria sint aut specialia et genus vix, si vera edisseri- 


mus, ac ne vix pro partili habendum sit. 


EXPLICATIO TAB. 186: 


1. Ramus jàm flonturus. 2. Ramus alter fructifer ambo A naturali , figuræ 
cæteræ auctæ. 3. Ramuli segmentum cum gemmà suprà-axillari racemum jam projecturà. 
4. Racemus junior in præfloratione bracteà et bracteolis excisis. 5. Racemus vegetior. 
6. Vagina bractealis. 7. Bracteolarum jugum inferius. 8. Bracteolæ. 9. Racemus nondûm 
benè explicatus nam petala tüm staminibus longiora. 10. Flos junior. 1 1. Petalorum jugum 
cum stamine à dorso visum. 12. Idem antrorsum visum. 13. Pistillum calyce suffultum. 
14. Fructus sarcocarpio deraso ut appareat putamen. 15. Drupa longitrorsum secta ut 
conspiciatur semen rimosum raphe arilliferà percursum. 16. Ejusdem sectio transversa. 
17. Semen è drupà excerptum ut pateat raphe membranà aucta. 18. Embryo perispermo 


conditus. 19. Embrvo solutus. 20. Floris diagramma. 


Oleineæ 1 
d d lab. 106. 


L à 
Botanique 


eyirnd del. \ . Léh. de Rige, rue Riher, T7 Telle et Murechal lp. ne. 
» Fe L Ÿ n CPE «TUE, 


4 ne 


Lu - à d LT. 
ea crea: LA 


JASMINEÆ. R. Br 


JASMINUM. Lis. 


Cazvx tubulosus, 5-8-fidus, dentibus brevibus vel in lacinias filifor- 
mes productis. CoroLLA hypocrateromorpha, tubo elongato angusto 
cylindraceo, limbo patente 5-8-partito, lacinus æstivatione subcontor- 
tis. STAMiINA 2, corollæ tubo.inserta et lacinïis 2 diversis alternantia, 
“inserta , filimentis brevissimis, antheris 2-locularibus, loculis paralle- 
lis, OvaArIUM ovatum obtusum vel apice sub-2-lobum, 2-loculare, locu- 
lis 1- vel 2-ovulatis ovulis horizontalibus (1). Srvzus 1. SriGma elonga- 
tum , 2-lobum vel 2-fidum. Bacca-didyma , 2-locularis vel lobi alterius 
abortu 1-locularis, loculis lspermis rard 2-spermis. SEMINA erecta 
testà coriaceà perispermi laminà sæpè indutà, radiculà inferà, cotyle- 
donibus magnis carnosis. | 

FRuTICEs erecti, sarmentosi vel volubiles orbis veteris atque austra- 
lis regionibus præsertim temperatis extrà intràque tropicum utrum- 
que degentes. FoLiA opposita, integra ternata quinata vel imparipin- 
nata. PANICULÆ terminales. FLoREs flavi vel albi inodori vel suaveo- 
lentes, sæpè caduci. 


1. JASMINUM BARRELIERI Nos. 


J. frutex, ramis erectis, ramulis subcylindraceis, tenuibus; foliis coriaceis , glaberrimis , 
3-foliatis foliolis ovatis obtusis, vel 5-foliatis, foliolis lanceolatis ; calycis dentibus brevibus, 
subobtusis ; baccâ parvà olivæformi. 


Re NS MR ne me mine ne Pitt 


(1) Ovula in Jasminis primè horizontalia sunt septo paulô sub apice affixa , MOx gradatim loculorum atque ovu- 
lorum sursüm tendentium accretione verè prodigiali obliteratur quasi loculi pars inferior, ex apicibus autem locu- 
lorum productis bacea fit biloba parte imà tantm 2-locularis septo non accreto divisa {sed in plurimis abortio 
Joculi alteriüs ferè normalis est), et semina erecta evadunt. Locula in specie nostrà nunc ambo 2-ovulata nunc alte- 
rum 1-ovulatum, 


\ 166 ) 


Semina elongata hinc compressa , illinc convexa , cotyledones oblongæ basi cordatæ, 
radiculà ultrà lobos productà'subtriplo longiores. 

Jasminum flavum odoratum. H. P, olim ex B. Juss. in Barr., Îc., pag. 123. 

Gelsiminum trifolium odoratissimum sempervirens exoticum s. Indicum. Barr., Ic., 62, non Gelsi- 
minum Indicum flavuin odoratissimum , Ferrar., Coll. di ficr. (ed. it.), pag. 393. 

Jasminum foliis alternis ternatis obtusis. Linn., Hort. Cliff, pag. 5. 

Jasminum odoratissimum. Linn., Sp. pl., vol. 1, pag. 11, excel. syn. Ferr. — Hort. Kew,, ed. 1, 
pag. 10. — Lamck., Encycl,, vol, 3, pag. 219 ,excl. syn. Ferr. — Curt., Bot, mag., pag. 285. — DC., 
Prodr,, vol. 8, pag. 312. 

Has. Occurrit hæc stirps, de die saltem inodora, in rupestribus siccis et in dumetis 
regionis inferioris insularum Teneriffæ et Palmæ. Sæpè etiam usquè ad regionem sylvosam 
obrepit vel inter. Euphorbiæ canariensis ramos veluti post ericium refugium sibi 
quærit. | 

Disrri, GEOGR. Species est Canariensis et Maderensis. 

Oss. Maxima orta est confusio et nomen plantæ nostræ ineptissimum datum fuit ex-errore Barrelieri et magni 
Linnæi qui eam cum Gelsimino Indico flavo odoratissimo Ferrarii promiscuè descripserunt. Facile autem ex icone 
Ferrarianâ videndum est plantæ suæ flores multô majores esse aliamque petalorum formam, fructus quoque (et hoc 
etiam ex icone patet), magnitudine olivæ esse exiguæ dicitur — della grandezza delle ulive pit piccole, — Nostræ autem 
hordei granorurn geminorum vix majores. Prætereà jucundissimum esse florum odorem propriis verbis atque ipsaeorum 
cadavera pulchra etiam sicca bene olere asserit Ferrarius ; — hanno un odore soavissimo, etiandio à cadaveri loro belli e 
secchi.—Moc Jasmino officinali L. J, revoluto aliisque accidit sed nostro certè nunquam, unde Jasminum revolutum Sims. 
hanc descriptionem referre suspicamur aut aliam quandam Indicam hortis id temporis cultam et mox .amissam. 
Expers ex 1o1o odoris Ton hoc falsô pro odoratissimo habitum et in Maderà et in Fortunatis invenimus. Debi- 
lem in hortis exspirare odorem ab auctoribus obsequenter forsan ob nomen dicitur. Credibile est ergô plantam 
nostram à Maderâ allatam speciei Indicæ nomen usurpâsse quod Gelsemino verè odoratissimo Ferrarii cum innotue- 


rit restituendum, nostræ novum, quod fecimus, faciundum., 


( 167 ) 


MYRSINEACEÆ. Av DC. 


PLEIOMERIS. Arrm DC. 


FLORES 5-6-7-meri,sæpius hexameri, polygami. Caryx coriaceus, 
campanulatus ; lobis ovatis, obtusis, tubo sublongioribus, longitudi- 
naliter 4-6-nerviis, margine enerviis membranaceo-subciliatis, æstiva- 
tioné sinistrorstim subcontortis. COROLLA calyce quadruplù longior, 
lobis lineari-lanceolatis, basi in tubum subconnatis, apice liberis, vix 
paténtibus, æstivatione ad quincuncialem -accedente, lobis nempè 2 
exterioribus, 3-4-5-interioribus variè imbricatis, uno interdüm utrin- 
que à vicinis margine tecto. STAMINA corollà subbreviora. FILAMENTA 
brevissima , versüs. apicem tubi inserta , infrà cum corollà manifestè 
coalita. ANTHERE filamentis multd longiores, erectæ, lanceolatæ, acutæ, 
biloculares, loculis rimâ longitudinali dehiscentibus. POLLEN ovoi- 
deum? OvariumM ovoideo-conicum, liberum, striatum, uniloculare. 
Srvus cylindraceus, corollà brevior, apice acutüs et frequenter unci- 
natus. PLACENTA centralis globosa, apiculata, breviter stipitata, ovulis 
12-15. DrupA sphærica , exsucca, stylo truncato terminata. SEMEN ma- 
turum ignotum. 

ArBusCuLA habitu Lauri, undique glaber. For alterna, ovali-ob : 
longa, vel oblonga, obtusiuscula, in petiolum brevem attenuata, inte- 
gra, valdè coriacea, penninervia, nervis nervulisque distinctissimis, 
areolis intrà nervulos medio 1-2-punctatis, punctis pellucidis. Fascr- 
cuu florum axillares, multiflori, basi bracteis ovatis imbricatis tecti, 
petiolo breviores, floribus sessilibus. — Differt à Myrsine placentà 


= 


(1) Myrsineacezrmm Canariensium descriptiones iterùm pro opere nostro revisas conimuniçcavit clariss. âtque 
amiciss. AIPR, DC. 


( 168 ) | 
- muültiovulatà, flore majore, polliñe :verisimiliter ovoideo, stigmate 
aucto ; ab Heberdenià corollà non rotatà, ovulis minùs aumer OSIS ; 
ab Ardisià æstivatione et inflorescentià ; ab omnibus, numero par- 


tiurn floris, nec non floribus sessilibus. “AEstivatio calycis variabilis 
‘ videtur. | 


+ PLEIOMERIS CÂNARIENSIS. Avr pe. 


Éenmles canariense. Filid. mag. Bert. naturf. freund, 3, pag. 59, 

Manglilla Canariensis. Rœm. et Sch., Syst., À, pag: 505. 
Myrsine Canariensis, RARE ., SYsL, vol. À, pag. 663. — Alph. DC, Trans. linn, . , vol. 4, 
pag. AE 

Pleiomeris Canariensis. Alph. DC., Ann. sc. nat, sér. 2, no 16, pag. 87; Prodi. » vod. sg. 105. 


Mar rlne incolis Canar. et ex Yiéra GE ms. Mirmulano et Murmuran (1). | 

Hap.‘ln convallibus umbrosis secus Lorrenies Déneræ ad sylvam Agua Garcia ; las 
Cuevas negras , propè Garachico , et’in insulà. Palma (file incol.), nec non in Canari 
(Despr.). | ki RAT 

Disrris. csocr. Planta est omuino Canariensis. 


Descr. Forra 4-6 poll. longa, 2-4 poll. lata. Fascreurx Ho um. 3-8-florr. BractEæ linéam D. lat 


que, nunc subciliatæ. Cazvx 4 1/2 lin. longus, lobis interdum ciliolatis. Cororza albida.. 


EXPLICATIO TAB. 187. 


1. Fos auctus. 2. Corolla junior supernè visa, ut conspiciatur æstivatio. 3. Flos apertus. 
4. Corolla secta et patefacta. 5. Calyx auctus. 6. Flos numero quaternario. 7. Pistillum. 
8. Stamen. 9. Stamen à tergo visum. 10. Sectio longitudinalis ovarii calyce cincti, & bractea, 
b calyx, c placenta cum ovulis nidulantibus. 11. Ovarium post anthesin longitudinaliter 


sectum, 4 placenta ovulis tecta. 


HEBERDENIA. Avrm. DC., ex H. Bawxs. 
Cazyx 5-partlilus, lobis ovato-acutis, æstivatione sinistrorsüm con- 
tortis. COROLLA 5-partita, rotata; lobis lanceolatis, æstivatione quin- 
cunciali, 2 pauld exterioribus, 3 interioribus inter se subcontortis. 


(1) Hüc referendam esse arborem Hierrensem fabulosam suspicatur Viera Cat. ms. ad voc. Marmolan « Hay fun- 
» damenta para opinar, que el admirable arbol distilador de la isla del Hierro era un frondosissimo Marmolan, 
» All Ilaman à estos arboles Codernos. » Webb in litt. 


TR 


Tab. 


Mvrsmeacece 


Botaniqne 


, N°, N PARU} 
= \\K ) à Pi NS n°” 
— D à se A = 
À Es} =) - : A —— SE — Y, ==} 
de RP >> 7 22 7 EN k LAS Xe 
1 eo Re) SAR 0 AN LD y. 
4 TA > y ; ; ? 
À D, 6 4 > h, 
Ce LU, / L 


l 


Marcelle lrpine”. 


x 


2 é SR CALTLTN LC Il ht À + fs V4 


Lith lg lt licher 


ey ln CAR 


Ï 70 
(er . 


4 à Ce" 2 
“ PE lé enr 
u 1? 


( 169 ) 


SrAMINA 5. FILAMENTA cum basi loborum corollæ connata, ligulata . 
acuminata. ANTHERÆ 2-loculares lineari-acuminatæ, basi 2-lobæ, ver- 
sûs medium affixæ ;, in alabastro erectæ ‘et filamento subbreviores, 
per anthesin effetæ horizontales demtm contortæ. Loculi nervo lon- 
gitudinali in locellos subdivisi. PoLLEN (dùm siccum) ovoideum., Ova- 
RIUM liberum, subsphæricum. Stvius filiformis, subulatus, longitudine 
filamentorum. OvuA plurima, in seriebus 4-5 concentricis, alterna- 
tim circà placentam supernè liberam centralem globosam disposita, 
pleraque in alabastro abortiva. Drüpa globosa, 1-sperma. 

ARBOR 30-40-pedalis. ForrA obovata, integra, glabra, cartilaginea, 
punctata, basi in petiolum brevem angustata, supernè nitida, penni- 
nervia, punctis non pellucidis minimis. RAGEMt laterales, pedunculo 
abbreviato, pedicellis approximatis rigidis flore longioribus. — InrLo- 
RESCENTIA ferè Myrsines ,stamina Walleniæ, cætera potiùs generis 
Ardisiæ. | 


* 


1. HEBERDENIA EXCELSA. Baxxs. 


Ardisia excelsa. 4it., H. Kew., vol, 1, pag. 261. — Alph. DC., mem., in Trans. Uinn. Soc., vol, 17, 
pagg. 126 et 198. 

Anguillaria Bahamensis. Gærtn., Fruct., vol, 1, pag. 373, tab. 77, fig. 1. 

Icacorea Bahamensis. Lam., Ill, tab. 136, fig. 1. | 

Heberdenia excelsa. Æ. Banks. Alph. DC., in Ann, sc. nat., sér, 2 , vol. 16 , pag. 79 tab, 8, lit. D. 
(ubi fructus). — Prodr., vol. 8, pag. 105. 

Myrsine Heberdenia. Rœm. et Sch., Syst., vol. L. pag. 508. 
Condalia coriacea. Hœll, in Flor., 1830, vol, 1, pag. 369, ex Low. in Hook., Journ. bot., vol. 1, 
pag. 39. 

Aderno et S'acatero incolis Ganariensibus. 

Has. In sylvis Teneriffæ et Ganariæ vulgaris. Floret februario. 

Disrris. GEoGR. Species est Maderensis ut et Canariensis. | 

Desce. Fozra 2-3 poll, longa (incluso petiolo 3 lin.) , 9-16 lin. lata , obtusiuscula. Penicezzr 4-9 ex 
eodem pedunculo pulverulento-puberuli. Frores 2 lin. longi, valdè odori ex cl. Webb. Azapastra 
ovoidea , subacuta. Corozra calyce quintuplo longior, purpureo-virescens aut virescens , lobis in æsti- 
vatione interioribus vix ab exterioribus tectis. Sramina corollà subbreviora. Anrueræ colore griseo, 
Daupa 4 lin. lata, purpurascens, parüm succulenta , tamen saccharo condita edulis ex Webb. 


JT, — (3° SECT.) 22 


(170 ) 


EXPLICATIO TAB. 188. 


A. 1. Ramus floridus. 2. Ramus baccifer. 3. Alabastrum. 4. Id. superné visum cum caly- 
cis diagrammate: 5. Flos pentamerus. 6. Flos hexamerus. 7. Corolla secta et arte aperta. 
8. Stamen antrorsum visum. 9: Id. à dorso. 10. Sectio ovarii cum calyce. 11. Fructus 
nondüm maturus longitudinaliter sectus et quinquies auctus, a calyx, à pericarpium, c pla- 
centa apice perfossa. 12. Placenta longitudinaliter secta, a ovula abortientia, d corpuscula 
resinosa , c ovulum fertile. 13. Semen maturum magn. nat., a hilus, à sulcus radiculæ 
proximus. 14. Placentæ reliquiæ semine abstracto, magn. nat. 15. Fructus maturus longi- 
tudinaliter sectus, & mesocarpium, à endocarpium, € pars inferior placentæ ovulis abortivis 
perspicuis, d pars superior placentæ semen obtegens, e semen, fembryo. 16. Semen ma- 
turum , sectum et bis auctum. à 

B. 1. Fructus monstrosus, magn. nal. 2. Id. auctus et sectus, ubi semina 2 ad maturi- 
tatem perveniunt. 3. Fructus sectus, seminibus demptis, & reliquiæ placentares. 4. Semen 


magnoperé auctum, a hilus. 5. Semen transversè sectum. 6. Embryÿo. 
Oss. Figg. 11-15 ad dissert. nostram in Ann. Sc, nat., ser. 2, v. 16, 1. 8, f, 2, sumptæ. — Pars tabulæ lit. B notata 


exemplar unicum fructus monstrosi à cl. pictore solo observatum exhibet. 


ALcrx DG. 


————— m0 © 00m — 


Tab. 188 


Myrsineaceæ . 


Botanique 


x, ai 
A 
na CR 


Myrsmeaceæ . 
B otanique 


Tab. 188 


e ( ; 


À————— 


A 


Æeyland del. 


F7 de Jutes Rigo, 7 Richer Z. 


Ke A 4 À , A ZA 
Le 2 PTE D re CLARLEÀ 


L 


Trelle lapane 


( 171) 


PRIMULACEZÆ, Vaxr 


TRIB. I ANAGALLIDEAE, BAvpo. 


ANAGALLIS. Lrwx. 


CaLyx 5-partitus. CoroLLA rotata, tubo brevissimo, limbo 5-partito. 
STAMINA imo corollæ tubo inserta, filamentis filiformibus, villosis, 
liberis vel basi conjunctis, antheris, ovatis, muticis, dorso affixis. Ova= 
RIUM globosum , liberum disco brevi basi cinctum, 1-loculare, multi- 
ovulatum, ovulis planiusculis placentæ centrali breviter stipitatæ 
affixis, ascendentibus. STyius 1. STIGMA capitatum. Carsura globosa, 
membranacea, circumscissè operculata, polysperma. SEMINA ovato- 
angulosa, testâ crustaceä, tegmine tenuissimo. Emsrvo cylindraceus 
in axe perispermi densè carnosi rectus, umbilico parallelus. 

HErRBÆ rard suffruticuli hemisphærtüi præcipuè borealis temperati 
incolæ, unde per totum orbem vagatæ sunt. Ram herbacei sæpè 
4-goni, foliis oppositis, integerrimis. Pepunouut axillares, 1-flori, ebrac- 


teati. FLORES rubri, rosei, cœrulei vel albi. 


1. ANAGALLIS AR VENSIS. Liwn. Baun. 


À. caule decumbente, ramis ascendentibus ; foliis sessilibus ovatis lanceolatisque ; pedun- 
culis folio longioribus, corollæ laciniis sæpissimé denticulatis. 

æ phœnicea. 

AvayaAls, oouvxoüv Éypouca to v0os, dBénv. Diosc., lib. 2, cap. 209. 

Anagallis mas. Matth. (ed. Falgris), pag. 

Anagallide maschio. Dur., Herb. nuov., pag. 24. 

Anagallis arvensis. Linn., Sp. pl., vol. 1, pag. 211. — FU. dan., tab. 88.— Enzl. bot., tab, 529. — 
Hayne, Arzneigewachs., vol. 2, tab. 45. 


Anagallis arvensis rubra. Baudo, Ann. des sc, nat., 2° sér., vol. 2, pag. 345, 


GET) 
B cœrulea. 
’AvayaXkie, xudviov Éyouoæ +0 dvûoc, Gikeux. Diosc., lib, 2, cap: 209. 
Anagallis fœmina. Matth. (ed. Falgris, 1565), pag. 629, | 
Anagallide fœmina. Durant, Herb. nuov., pag. 
Anagallis Hispanica, latifolia, maximo flore. Tournef., Inst., pag. 142. 
Anagallis latifolia. Zinn., Sp. pl., vol. 1, pag. 211. 
Anagallis verticillata. 4/2, Fl. ped., vol. 1, tab. 85, fix. 4. 


Anagallis cœrulea. Smith, Engl. bot., tab. 1823. — Hayne, Arzncigewachs., vol. 2, tab, 46. 
Anagallis arvensis 6. F7. dan., tab. 1893, 
Anagallis indica. Sweet, Brit. fl. gard., tab. 1392, 


 Anagallis arvensis cœrulea. Baud., L, e.. 
Has. Hujus stirpis var. «quæ in insulis Canariensibus raraest, non nisi in arvis vallis Tao- 


roensis legimus. Var. 6 communis est undique in cultis et ruderatis ubi formam sæpissimé 
ampliatam /atifoliam induit. À 


Disrris. GEOGR. Species est valdè polymorpha quæ totum terræ orbem pervadit. Var. 
phœnicea quæ magis borealis Britanniam omnem usqué ad 58 gradum percurrit (#/atson) 


et ultra Chersonesum Cimbricum (ÆVora danica) transmissa, Londinium Gothorum attin- 


git (Linnœus). 
TRIB. IL ASTROLINEAE. Baun. 


PELLETIERA. A. De Sarnr-Hix. 


CaLyx 5-partitus, persistens. CoRoLLA 3-petala ,petalis hypogynis, 
minimis , Calycis segmentis 3 anticis alternantibus. STAMINA 3, corollà 
longiora , petalis opposita, üsque infrà medium inserta, filamentis fili- 
formibus glabris, antheris ovatis, basi dorso affixis, 2-locularibus, 
loculis utrinque obtusis, basi divergentibus. Ovariüm basi disco brevi 
cinctum, ovatum, 1-loculare, 2-3-ovulatum. Srvius 1, ovario dupld 
longior, subpersistens. StiGmA capitatum. CapsurA globosa, 1-locularis, 
imdehiscens, in valvas 3 solubilis. Sema 3 vel abortu 2, placentæ glo- 
bosæ breviter stipitatæ cavernulis capsulæ valvis oppositis immersa, 
medio affixa , subcymbiformia, radiatim subrugoso-costata, puncticu- 


lata. EmBryo in medio perispermi densè carnosi, cylindraceus, leviter 
incurvus, umbilico parallelus. 


CAS ) 

HerBa pusilla, glabra, flaccida, annua, aprica, vernalis, Americana. 
CauLs erecto-diffusus, ramis divaricatis 4-cono-subalatis. Forra oppo- 
sita ovato-lanceolata , obtusa vel mucronulata, nervis divergentibus 
nervosa, margine denticulato-ciliata, basi attenuata , sessilia, PEDUN- 
CULI axillares, solitarii, tenues, ascendentes, fructiferi nutantes, folio 
dupld breviores. 


1. PELLETIERA SERPYLLIFOLIA. Nos. 
Lysimachia serpyllifolia. Por! Suppl. vol. 3, pag. 118. | | 
Pelletiera verna. 4. de Saint-Hil., Mém. Mus., vol. 9, pag. 365. — Ann. des sc. nat, 2 sér., vol. 11, 
pag. 86, tab. 4. 
Astrolinon trinum. Baud., Ann, des sc. nat., 2 sér., vol. 20, pag. 350, 


Has. Plantulam banc notabilem in lapideo quodam torrente ignigeno , promontorii 


Is etæ invenit oculatus Despréaux. 


Disrrie. cEoGr. Ab orbe novo deducta est in Fortunatas Pelletiera ut à vetere Aste- 
r'olinon. 

Oss. Si quis genus Asterolinon ità mutaret ut À. hoc serpyllifolium includeret, id quidem sententiæ nostræ nullo 
prorsùs modo alienum esset. Descrimen enim omninè technicum, stirpes aliter simillimæ, solvuntur tantüm corollæ 
Jaciniæ, petala 2 postica cum eorum staminibus et carpophylla 2 desunt. Nomen autem serpyllifolium quià proprium 


et ut priorum jus sacrum servetur, non mulandum. Est certè immortalis species, nec varietas uti suspicatur cl. 
Baudo. 


ASTEROLINON. Horrw. er Linx. 


CaLvx 5-partitus, persistens. CorozLA calyce brevior hypogyna, 
rotala, limbo 5-partito, lacinïis segmentis calycinis alternantibus. 
STANINA 5, corollæ longiora, ejus laciniis opposita et tubi fauce inserta, 
antheris ovatis, dorso basi affixis, 2-locularibus, loculis utrinque 
obtusis, basi divergentibus. Ovariun 1-loculare 3-5-ovulatum. Srvcus 1, 
ovario sublongior, subpersistens. Sriema capitatum. Capsuza globosa, 
1-locularis, indehiscens, in valvas 5 solubilis. SemiNA placentæ centras 
lis breviter stipitatæ cavernulis capsulæ valvis oppositis immersa, 
cymbiformia, angulis aculis, radiatim rugosa, puncticulata, test 
tenui cum perispermo densè carnoso coalita. Emsryo in medio peris- 


permi cylindraceus, leviter incurvus, umbilico parallelus. 


( 174 ) 

HerBuLA annua, minima, aprica, erecta, vernalis, glabra regionum 
crateri vasto maris meditérranei utrinque adjacentium hospitula. 
Raw teneri, stricti, 4-gono-subalati. For1A opposita, lineari-lanceolata, 
acutissima, sub-3-nervia, pellucida, venis ascendentibus venosula, mar- 
giné erosociliata , sessilia. PEDUNGüLI axillares, solitarii, tenuissimi , {O- 
- lio breviores, floriferi erecti, mox nutantes. 


1. ASTEROLINON STELLATUM. Horrm. ET Lin. 


Linum minimum stellatum. Magn. Bot. Monsp., pag. 162. 

Lysimachia Linum stellatum. Linn:, Sp. pl., vol. 1, pag. 211. — Gærtn., vol. 1, tab. SA Sibth., 
FI. græc., tab. 180, — Bertol., Fl, üt., vol. 2, pag. 417. 

Asterolinon stellatum. Hoffm. ‘et Link, F{. port., vol. 1, pag. 332. — Nees jun. Gen. FL germ., 
tab. 11. 

Has. Hanc speciem legimus in collibus circa Sanctam Crucem insulæ Teneriffæ, camque 
à Canarià misit Despréaux. ; | | 


Disrrt8. GEOGr. Herba est regionis maris Interni. 


TRIB. III SAMOLEAE. ENpuicx.. 


SAMOLUS. Lixwx. 


Cazvx 5-fidus, tubo cum ovario connato. CororLA subcampanulata, 
perigyna, limbo 5-partito. STamna 5 fertilia, corollæ tubi basi inserta 
ejusque lacinïis opposita, 5 sterilibus tubi margini vel pauld sub mar- 
gine insertis alternantia, antheris 2-locularibus, ovatis, basi affixis. 
Ovarium seminiferum, 1-loculare, multiovulatum, ovulis placentæ 
centrali globosæ ventre affixis. Srvius 1, brevis. SriamA capitatum, 
2-lobum. Carsuza 1-locularis, seminifera, dimidio emerso 5-valvis, 
polysperma. SEMINA plurima, placentæ centralis globosæ sessilis foveo- 
lis immersa , dorso plana, lateribus et ventre protruso angulatis, hilo 
ventrali, testà crustaceà, reticulatà, à perispermo solubili. Empryo 
minimus , OVatus, rectus in axe perispermi carnosi umbilico paral- 


lelus. 


CHATS 

HerB«Æ per orbem sparsæ et plures hemisphærii australis. ForrA 
alterna, integra, radicalia sæpè rosulata. FLores corymbosi, albi, pedi- 
_cellis medio vel basi 1-bracteatis. A 

Oss. Animadversionem celeb. À, de Saint-Hil. in Ann. se. nat, , 2° sér., vol. 2 , pag, 97, Samoh em- 
bryonem ut in Primulaceis archetypis umbilico parallelum esse nec hilo sicut summo R. Brown clim 
visum est conversum, veram esse ac verissumam et oculis nostris probavimus. In plantä quoque nostrâ 
ut in Americanis ab ill. A. de Saint-Hilaire et cl. de Girard Ann. sc. na. L. c. visis., filamenta sterilia 
margini ipsi tubi corollini inseruntur nec paulld sub margine ut in speciminibus Europæis quæ nuper 


circà Lutetiam et ad Bononiam Morinorum legimus atque examinavimus. Alia quoque, appendicibus 


forma, Europæis lata brevis, nostris longior angustior et verè filiformis , sed transitiones videndæ. 


1. SAMOLUS VALERANDL Lan x 


S. caule erecto subramoso stricto ; foliis ‘ovatis vel spathulatis; re medio brac- 
teolatis corollà calyce duplo longiore , lacintis obovato-oblongis; antheris ovato-cordatis 
subapiculatis ; capsulæ valvis erectiusculis apice demüm revolutis. 

Anagallis aquatica alter Lob., Obs., pag. 249. — Lugd. Hist., vol. 1, pag. 1090. 

Alsine aquatica foliis rotundis Beccabungæ, Moris., Hist., vol. 2, pag. 323, sect. 3, tab. 24, fig. 28. 

: Samolus Valérandi. Hort, rom., vol. 2, tab. 47. — Linn., Sp. pl, vol. 1, pag. 243. — Gartn., vol. 1, 
2 30. — Lamck., Ill., vol. ©, tab. 101. — F1, dan., tab. 198. — Engl. bot., TA 703. — Schkuhr, 
Handb., tab. 40. | 

Has. Vulgaris est hæc planta in insulis Canariensibus. 

DisTris. GEOGR. Stirps est mundivaga paludum hemisphæri utriusquêé cives si qua alia 


autochthon. Boream versüs in Britannià usquè ad 58 gradum scandit (/atson), et Scandi- 
naviæ littora attingit(Linnœus). 


( 176 ) 


PLUMBAGINEÆ. Joss. 


—— 222 — 


STATICE. Lin. 


Cazyx infundibuliformis ; limbo scarioso, 5-dentato, 5-plicato, per- 
sistens. COROLLA hypogyna, 5-petala, petalorum limbo expanso, ungui- 
bus contorto-plicatis imâ basi per filamentorum bases glandulosas 
connatis, vel syzygopetala 5-loba , cum staminibus et stylis involutivè 
marcescens. STAMINA 5 , libera, exserta, petalis opposita eorumque un- 
guibus inserta. Ovarion 1-loculare, 1-ovulatum. STyi 5, exserti, dis- 
tincti vel basibus incrassatis super ovarii apicem in cupellam 5-20- 
nam connati, STIGMATA apicillaria, cylindraceo-claviformia vel capi- 
tellata, papillata. CarsurA tenuissima, fusiformis, apice styli basibus 
liberis vel in cupellam solubilem connatis coronata (1). SEMEN ellipsoi- 
deum, inversum, ab apice funiculi à fundo ovarii orti pendulum , in 
tegumento unico, raphe percurso, hinc umbilico, illinc chalazà con- 
spicuis notato, cum perispermo farinaceo sæpè parcissimo connalo. 
Emsrvo axilis, rectus, cotyledonibus elongatis subfoliaceis, radiculà 
brevi hiloconversà. | 

HerBÆ quandoque suffrutescentes , halophilæ hemisphærii utrius- 
que temperati sed præcipuè borealis cives, radicibus fusiformibus 
rhizocephalos apice foliorum rosulà coronatos vel truncos ramosos 
supernè foliis frondescentes edentibus. ForrA crassa, integra, sæpissimè 
spathulata vel lineari-acicularia, sessilia vel petiolata , simpliciter vel 
stellato-pubescentia furfuracea vel glabra. Scapr paniculati vel corym- 
bosi, foliosi vel squamigeri, spicis floriferis ut plurimüm secundis, 


(1) Capsulam demüm à basi multifido-solutam calyptriformem scribit cl. Endlicher, nostrarum autem capsula, 
stylorum cupellà demüm solutà, supernè 5-valvis. 


Plumbagsimeæ. 
Botanique = 
SE Tab.18£ 


_Heyland de. 
Valle laprine. 


Lith Jules ago r: RicherT. 
| 


( 177 ) 


calycis limbo corollam mentiente violaceo vel albo rard luteo; corollà 
albä, rose vel violaceâ, caducÀ. 


1. STATICE PAPILLATA. Nos. 


S. caule prostrato , rhizocephalo mox aphyllo, juniore folioso ; foliis subrosulatis, ova- 
tis vel lanceolatis, apice rotundatis vel emarginatis, junioribus mucronatis in petiolum 
brevem attenuatis, tenuibus fugacissimis ; scapis aphyllis ramosissimis, intricatissimis, exi- 
libus, decumbentibus , teretibus, papillis margaritaceis vix pilosulis densè vestitis s spicis 
rotundatis , densifloris ; bracteà exteriore latà, ovatà, acutâ, margine scariosà, interiore 
magnà, laxä , ovatà , apice acutâ vel subrotundà , latissimé scariosà , dorso glabrescente, 
bracteolis hyalinis elongato-lanceolatis ; calyce infundibuliformi, limbo niveo demüm cam- 
panulato , segmentis crenulatis, sæpè apice mucronulatis , arguté plicatis ; corollà tenuis- 
simà cœruleà, petalorum limbis angustè lanceolatis, unguibus liberis ; stylis basi dilatatis, 
coadunatis ; capsulà 5-costatà , truncatà, muticâ. 

Statice pruinosa. /Vob. olim in Geogr. bot., vol, 8, pagg. 27 et 28, non Delile. 

Has. Copiosissima est hæc species cum Chenopodieis plurimis in arenà maritimà Pur- 
purariarum minorum Graciosa et Alegranza. 


Drsrri8. GEOGR. Species est penitüs Canariensis. 

Oss. Statice pruinosa , cui summoperè affinis nosira , differt scapo rigidiore et minüs ramoso, papillis hirsutissi- 
mis nec margaritaceo-glabellis, spicis paucifloris nec floribundis circinnato-revolutis, bracteis exterioribus 2 vel 5 
rotundatis, interiore rhomboideo-rotundatà apice truncatà angustius scariosà dorso hirsutà florem arctè amplexante; 
floribus minoribus, calycis limbo sordidè albo, pateriformi, subobtusè angulato, regulariter et obtusè plicato ; peta- 


lorum limbis subovatis, capsulà apice rotundato-obtusâ. Folia ignota, 


EXPLICATIO TAB. 189. 


1. Planta junior foliosa magnitudine naturali. 2. Rami segmentum cum spiculis florum 
auctum. 3. Ejusdem frusta magnoperé aucta ut conspiciantur papillæ. 4. Bractea exterior 
cum figuris omnibus quæ sequuntur, aucta. 5. Bractea interior. 6. Bracteolæ. 7. Flos junior 
bracteolà stipatus. 8. Calyx fructifer. 9. Corolla è calyce erumpens. r0. Eadem é calyce 
excerpta. 11. Corolla explicata petalis sese invicem imbricantibus. 12. Staminum basibus 
ampliatis connexorum cohors ab apice capsulæ caducus. 13. Capsula. 14. Semen cum 


funiculo. 


2. STATICE PECTINATA. Horr. Kew. 


S. foliis rosulatis, spathulatis in petiolum attenuatis, crassiusculis, glabris, apice acumi- 


natis, rotundatis vel crenatis ; scapo decumbente folioso , vel arrecto aphyllo , 4-gono, 


117, — (3° SECT.) 23 


( 178 ) 


minuté albo-papillato, spicis rectis vel leviter recurvis, compressis, pectinatis; bracteis 
exterioribus ovatis, obtusis , interioribus amplis, elongatis, apice rotundatis, bracteolis 
angustis ; calycis tubo angusto subhirsuto, limbo planiusculo, dentato ; petalis apice lan- 
ceolatis unguibus liberis ; stylis basi vix incrassatis, capsulà trochuliformi, muticà. 

« Solandri, scapis arrectis, foliis spathulatis, spicis rectiusculis, bracteis cinnamomeis, 
calycis limbo subcarneo. 

B incompta, scapis decumbentibus, foliosis, foliis laté obovatis, spicis elongatis revolutis, 
bracteis fuscis, calycis limbo albo. 

+ Corculum, scapis decumbentibus, foliosis, foliis parvis, omnibus concinné obcordatis, 
apiculo inter lobos auctis, petalis apice emarginatis. 

Statice pectinata. Hort. Kew.; ed. 1, vol. 1, pag. 385: — Hornem., Hort. hafn., Suppl., pag. 37. 

Siempreviva. Canariensium, quod et omnium nomen quasi genericum. 

Has. Satis vulgaris est in orà maritimä Teneriffæ var. à ubi in littoribus abruptis 
occurrit, legimus var. f in or maris propè oppidum Garachico etalibi, var. y à Canarià 


misit Despréaux. 


EXPLICATIO TAB. 190. 


1. Planta florida var. &, magnitudine naturali. 2. Spicula florum cum bracteis obvoluta 
magnitudine prout figuræ reliquæ auctæ. 3. Bractea exterior. 4. Bractea interior. 5. Brac- 
teola. 6. Flos. 7. Calyx. 8. Corolla. 9. Staminis pars superior cum antherà antrorsam 
visä. 10. Petalum cum stamine, 11, Capsula. 12. Eadem longitrorstm secta ut appareat 


semen à filamento pendulum. 13. Embryo. 


3. STATICE PUBERULA. Nos. 


S. caule brevi ramoso, foliis ad apicem ramorum crassorum aggregatis, ovato- vel spa- 
thulato-lanceolatis mucronatis, pilis hyalinis appressis stellatis utrinque puberulà , margine 
undulatis , in petiolum brevem basi dilatatum amplexicaulem attenuatis ; scapo subtereti 
breviter paniculato stellatim piloso ; bracteis exterioribus brevibus ovatis mucronulatis , 
pilis simplicibus pubescentibus , interiore duplô longiore apice limbo brevi plicato colo- 
rato coronato; calycis limbo subæquali , eroso, breviter 5-dentato ; petalis apice crenatis, 
basi per glandulas interstamineas connatis ; antheris oblongis, puncticulatis ; capsulà fusi- 


formi, stylorum basibus incrassatis apiculato. 
Statice puberula. IVob. in Lindl. Bot. reg, vol, 17; tab, 1450. — Hook., Bot. mag., vol, 12, tab. 3701. 
Has. Occurrit hæc species in rupibus abruptis Famaræ insulæ Lancerottæ quæ freto el 


Rio superimpendent et in insulà parvà quæ ex adverso est Graciosa dictä. 


Bot anique 


_ Plumbagimet. 


ÿ 


A 7 N APR 
£ A NS Vin \ / 
AN A |L 
à y à 
fn À 
] Hi. xt 
!, CU 
\ 77 Yn  K) 1 
GPA 
Ne 12/4 \ 
h (l 
ni / N ”, 
\ 
ART) { / 


| 


ÿ à 


A À 
RQ PR 
LE 


\ 
|] 


io NN VD 
A) D 


NN À Ÿ 
UD } 
à 


ia 
7 


AN 


\} 


Fejtand del. 


le 


2 


th, de Jules Rio, rnhRucher< 


5 Véelte lap.ine 


Le = C ) 
5 A e - 
AA 2442 4 PTE € 7 AL ee 


4, Te 


RS IUENS 


Tab.191 


One 2 


© 


se 


Eine 


Bot anique 


hi 


È = y DE + 
n\o Z 
s g TPS 
DU IST 
TT 4 { ji 
= D, 


Ville, Lapine! 


Li. J Rigok.Richer 7. 


Heylard:del. 


Botanique 


Plumbasgineæ . 
LA 


Tab. 10%. 


1) 


LLC 


Lil 


Heyland del. 


52 . o n F 
Lilide J. Rio, rue Ruher, 7 
r 


ce LE : /° ? 
c LE LE Loin té 


Lidle ot Marthal lup. ine - 


( 179) 


Distris. GEOGR. Species est Canariensis. 


EXPLICATIO TAB. 191. 


1. Planta florida magnitudine naturali. 2. Folium prout figuræ reliquæ, auctum. 3. Pilo- 
rum fasciculus radiatus. d. Florum spicula cum bracteis. 6. Flos. 7-0. Bracteæ exteriores. 


9. Bractea interior. 10. Corolla. : 1. Eadem secta ut appareant petalorum bases connatæ. 
12. Pistillum. 13. Capsula. 14. Semen. 


4. STATICE IMBRICATA. Nos. 


S. undique pube velutinà et pilis mollissimis villosa, radice fusiformi rhizocephalo lig- 
nescente coronatà ; foliis sæpè pedalibus, oblongo-panduræformibus, lobis distinctis, laté 
reniformibus, obliquis, invicem imbricatis, obsoleté sinuatis, integerrimis, summo majore 
rotundato-3-angulari ; scapo elongato, supernè paniculato latè sinuato-alato, squamis lan. 
 ceolatis in apiculum productis ; spicis secundis, bracteis exterioribus lanceolatis ovatisque, 
mucronulatis, interiore truncato apice limbo plicato colorato desinente, bracteoli angustà 
glandulam stipitatam (florem abortivum) axillà foventé ; calycis limbo lato , acuté angu- 
lato ; petalis apice spathulatis, unguibus per staminum bases glandulosas conjunctis, anthe- 
ris oblongis, apiculatis ; stylorum basibus dilatatis in cupellam campanulatam ad apicem 
ovarii connatis, capsulä fusiformi stylorum cupellà coronata. 


Statice imbricata. Nob. in de Gir. Arm. et Siat., Ann. sc. nat,, 8e sér., vol. 1, pag. 330. 


Siempreviva de la mar. Nivariensium. 

Has. Species est pulchra S. sinuatæ affinis sed omnibus partibus major elatiorque, 
quam primam capris tonsam inter villam Comitis Heptapegæi(Conde de Siete Fuentes) 
Fuente del Cuerro dictam et maris littora propè oppidulum Buena Vista invenimus, 
deindè tutam vegetamque habuimus ex insulà illà scopulosä cui nomen e/ Roque quæ 
portui Garachicensi obruto opponitur. 


Disrrie. ceoGR. Planta est Canariensis. 


EXPLICATIO TAB. 1992. 


1. Plantæ pars inferior. 2. Paniculæ pars superior, ambæ magnitudine naturali , figuræ 
reliquæ omnes magnitudine auctæ sunt. 3. Folium junius nondüm explicatum. 4. Spicula 
florum. 5. Bractea exterior. 6. Altera exterior. 7. Bractea interior. 8. Bracteola cum appen- 
dice. 9. Calyx. 10. Corolla calyce tecta. 11. Eadem excerpta. 12. Eadem arte aperta ut 
appareant ungues filamentis concretis connexi. 13. Ovarium stylis coronatum. 14. Cap- 


sula. 15. Styli bases coadunatæ. 


( 180 ) 


5. STATICE MACROPHYLLA. Brouss. 


S. caule brevi crasso , suffrutescente, foliis chartaceis ad apicem rhizocephali vel rami 
incrassati glomeratis , spathulato-oblongis, margine crispato-undulatis , versus basim atte- 
nuatis, sessilibus , basi dilatato-amplexicaulibus membranä integerrimà ; scapo alato, pani- 
culà ascendente, corymbosä, squamis rhomboiïdeo-ovatis, mucronatis ; spicis cuneatis, ala- 
tis, densifloris, alis apice obtusiss bracteis exterioribus ovatis mucronatis, interioribus 
truncatis, apice limbatis, coloratis ; calycis limbo lato, angulis obtusis, saturatè cœruleo ; 
corollà albä, petalis apice spathulatis, unguibus per filamentorum bases glandulosas con- 
natis ; Ovario tubuloso, stylorum basibus latis in cupellam campanulatam digestis coronato. 

Statice macrophylla. Brouss. ex Spreng., Syst., vol, 1, pag. 959. — Hook,, Bot. mag., tab. 41925. — 
Lindl,, Bot. reg., 1845, tab. 7. 

Has. Legimus hanc plantam in montosis herbidis Tenerife ad vallem de la Goleta et 
ad montem Pajamédr. 


Disrris. GEOGR. Stirps est ex toto Canariensis, 


EXPLICATIO TAB. 193. 


1. Rhizocephali foliosi pars superior. 2. Paniculæ pars superior, ambæ magnitudine 
naturali, fiouræ reliquæ magis minüsve auctæ sunt. 3. Bractea exterior. 4. Altera exterior. 
5. Bractea interior. 6. Bracteola. 7. Flos bracteis involutus. 8. Calyx à tergo visus. 
9. Corolla calyce induta. 10. Corolla. 11. Petalum cum stamine ungue à tubo staminum 
basibus agglutinatis confecto abrepto. 12. Staminis antrorsum visi pars superior. 13. Ova- 


rium cum stylorum agmine concreto. 


6. STATICE ARBORESCENS. Brouss. 


S. caule frutescente ; foliis ad apicem ramorum glomeratis, pergameno-chartaceis, lan- 
ceolatis, margine crenato-crispatis , basi attenuatis, petiolatis, petiolis basi ampliatis , am- 
plexicaulibus membranà integrà ; scapo versüs apicem alato, paniculà dilatatà, spicis com- 
planatis alatis, laxifloris, alis apice acutis ; bracteis exterioribus ovatis, acutis, interiore 
oblongä, acutiusculà apice subscariosà ; calycis limbo dilutè cœrulec, angulis acutis ; 
corollà lacteà ; petalis apice lanceolatis , unguibus per filamentorum bases glandulosas con- 
natis ; ovario tubuloso , styli basibus incrassatis erectis in cupellam connatis coronato. 

Statice arborescens. Brouss., Elench. hort. Monsp., 1805, pag. 85. — Nomen sine descr. 

Statice arborea. 7 id. ,;Enum, hort, berol., 1809, vol. 1, pag, 337, — Schult., Syst, vol, 6, pag, 797. 
— Lindl,, Bot. reg., 1839, tab. 6. — Hook., Bot. mag., vol. 66 , tab. 3776. 


Plumbaoineæ 
DL 


- 


Botanique 


RRQ \ WZ 


Tab . 198. 


lleyland del. 


Like de Rige, rue Richer 7 


| P. LA. 7 , 
gti g lat fe ID. ; 


Lille et Marechal lap.ine, 


Fab. 104. 


EN he 
er 


_ 


LL 


Plumbaeineæ 


Potant que 


tae x 


Lille et Marchal ap. 


Lih ide! lo, pue ficher’ 5h 


Legend del. 


CÉADS. 


FT DL = Clé © 


Lt 
3 


( 181 ) 


Has. Hanc plantam in continente Teneriffæ terrà jam pridem uti creditum fuit extirpa- 
tam, quamque in hortis tantum hospitatam viderunt solertissimi viri Chr. Smith et Leo- 
poldus de Buch, recuperavit cl. Berthelotius , qui eam in scopulis duobus ab omni parte 
præcisis propè sinum angustum e/ Purgado dictum ad occasum Portüs Orotavensis 
omnium primus indigenam post Broussonetium legit et nos reperti felicis participes fecit. 
Hujus loci aspectum tabellà exprimi statuimus, vid. 461. vues phytostatiques, planche 8, 

Jig. 3. Eam nuper in rupibus Teneriffæ oppositis invenit cl. Bourgeau cautibus insiden- 
tem loco dicto La Dehesa de los Frayles. 


Distris. GEOGR. Stirps est ex toto Canariensis. 


EXPLICATIO TAB 194. 


1. Ramus secundarius florifer. 2, Ramus fortior florifer scapo abscisso ambo magnitu- 
dine naturali. 5. Spica multiflora ut et figuræ omnes quæ sequuntur magnitudine aucta. 
4. Spicula uniflora. 5. Bractea exterior. 6. Bractea interior. 7. Calyx longitrorsim sectus 
ut conspiciatur corolla. 8. Corolla secta et explanata ut petalorum ungues filamentis basi 
glanduligeris connexi appareant. 9. Petalum cum stamine arte avulsum. 10. Ovarium sta- 
minum cupellà coronatum. 1 r. Ejusdem pars superior longitrorsum sectum. 12. Staminis 
pars superior cum antherà antrorsum visa. 13. Eadem à tergo visa. 14. Staminis pars 


superior cum antherà effetà. 


7. STATICE PREAUXIL Nos 


S. caule frutescente, foliis brevibus latè subrotundatis vel triangularibus, crassis, coria- 
ceis, margine eroso-undulatis , longè petiolatis, petiolo teretiusculo basi dilatato amplexi- 
cauli; scapo complanato angulis acutis vix marginato, spiculis planis exalatis, bracteâ inte- 
riore apice truncatà, subscariosà , exterioribus oblongis acuminatis vix duplo longiore ; 
calycis limbi ampli angulis muticis ; petalorum unguibus per filamentorum bases glandu- 
losas connatis ; ovario subcylindraceo, apice styli basibus mediocriter dilatatis, erectis, in 
cupellam apice latiorem connatis coronato. 

Has. Hanc speciem S. arborescenti affinem sed ut videtur, ex specimine cui scapus 
emeritus et quasi enectus, diversam , à Canari misit Despréaux. 


DisTri8. GEOGR. Planta est Canariensis. 


8. STATICE BRASSICAEFOLIA. Nos. 


S. radice lignosà, tortuosa, rhizocephalis 1-3 foliorum cicatricibus proximatis notatis 


coronatà ; foliis molliter pubescentibus, subcinereïis ad venas purpurascentibus, panduri- 


( 132 ) 


formibus, lobo terminali ovato vel ovato-lanceolato , basi subcordato, petiolo pubescente, 
lobulis parvis lanceolatis sæpè discretis oppositisque adaucto subbreviore, basi amplexi- 
caulibus membranà margine scariosà apice utrinque dentatä; scapo usque ad medium vel 
paulo ultra medium alato; bracteä interiore apice brevissimè limbatà ; calycis cœrulei 
limbo subobtusè denticulato ; petalis junioribus apice latè obcordatis demüm rotundato- 
ovatis. 

Has. Hanc plantam in Gomerà insulà loco dicto El risco de las Sulas, Lugar de 
Agulo, die 16 aprilis 1845, florentem necdüm fructiferam legit Cl. Bourgeau. 


Disrrie. GEOGR. Stirps est Gomeræo-Canariensis. 


EXPLICATIO TAB, 195. 


1. Planta mtegra magnitudine naturali. 2. Florum spicula, prout figuræ reliquæ, aucta. 
3. Bracteæ exteriores. 4. Bractea interior. 5. Pars calycis longitrorsüm secti et arte ex- 


plicati. 6. Petala duo juniora basi connata cum staminibus. 7 Pistillum. 


9. STATICE MACROPTERA. Nos. 


S. radice..… ; folus amplis pilis brevissimis utrinque molliter velutinis, lobo terminali 
maximo, ovato-lanceolato vel lanceolato, in lobos latos ovatos sæpissimé alternos per pe- 
tiolum sinuatim productos, basi..., ; scapo longissimo (summitas tantüm visa), alis latis- 
simis -apice rotundatis aucto; bracteà exteriore apice limbatâ; calycis intensé cœrulei 
limbo acutè dentato; petalis Junioribus ovatis apice subcordatis, demüm lanceolatis. 

Has. Stirpem hanc spectabilem in rupestribus montis Savinosæ insulæ Hierro floridam 
legit cl. Bourgeau, die 18 juni 1845. 

Distris. GEOGR. Species est adhucdüm ex toto Hierrensis. 

Os. Statices has binas (8 scilicet et 9) ab insulis Fortunatis nuperrimè missas iconi- 
bus et nomimibus propris illustrare voluimus, at ne post pro varietatibus speciei unicæ 
habendæ sint videarft qui insulas has minores ad solis occasum devexas, auspicis nostris 


aunc primüm (1) à Cl. Bourgeæo Allobroge, stirpium coactore indefesso, indegatas, visant, 


EXPLICATIO TAB. 196. 


1. Scapi floriferi pars superior. 2. Folium ambo magnitudine naturali, figuræ reliquæ 
auctæ, 3. Florum spicula. 4. Bracteæ exteriores. 5. Bractea interior. 6. Calycis segmen- 
tum arte explicatum. 7. Petala duo juniora cum staminibus basi connexa. 7. Pistillum. 

(1) Plantas quasdam Gomeræas et Hierrenses ex auctoritate Preauxii aliàs citavimus, nunc autem pro certo habe- 


mus has nunquam adiisse insulas, illinc ad eum stirpes allatas fuisse aliquot valde anceps sedenim ex schedis 
opinabile est. 


Plumbagineæ. 
Le 


Botanique. Tab. 195. 


J 


 Contier del: 
LPve 


LS dre Pi / 


ca A | A , 
ne Craie 


be ME Ted 
BEA Plumbasmes 
! 2LATILCITE" Tab. 196. 


, 7 A1 
17 HN NN 
(NI 
| We à 


VA 


|, \ 4 
2P7}\ 


FAT STE LD 1 Zu Vie À. ficher a ° te Larperlier 772 7712 £ 


AR) 


VA 


NS ; LOS 
e lait AA lt. Ti 


(183 ) 


PLANTAGINEZÆ, Juss. 


PLANTAGO. Laixwx. 


Frores semper hermaphroditi, bracteati. Cazyx 4-partitus persi- 
stens. CoroLLA ? tubulosa, ore coarciaita 4-fida. SramiNA 4 introrsa. 
ANTHERÆ mucronatæ. STIGMA 1 papillosum. Srvrus elongatus. Cap- 
SULA circumscissè dehiscens 2-locularis ; semina solitaria vel plurima 
in quoque loculo. Eusrvo rectus perispermo mucilaginoso cinctus. 

Frores sordidè fulvi, scariosi. FourA linearia, vel oyata, vel lanceo- 
lata. HerBx, vel rard arbusculæ. 


SEGTIO LI. POLYSPERMÆ. Barnéour. (Monog. Plantag., pag. 7.) 


Capsularum loculis 2- pluriovulatis, 2-10-spermis. Semina parva, facie umbilicali non 
excavata. Corollæ , tubus glaber, vel pubescens ; laciniæ patulæ vel reflexæ. Foliüs latis 


vel angustis, dentatis. 


+ Corolle tubus glaber, brevis: 


1. PLANTAGO MAJOR. Lan. 


P. herba basi patula, 4-18 poll. radices fibrillosæ, perennes; folia rotundato-ovata, obtu- 
sissima, utrinquè pubescentia, integra vel aliquando denticulata, 5-7 nervia, lata, attenuata 
in petiolum membranaceum, puberulum, basi dilatatum, amplexicaulem, et fulvo tomento 
vestitum ; pili omnes simplices , septati; scapi multi, radicales, simplices , erecti, striati, 
puberuli, teretes ; spicæ longæ, glabræ, multifloræ, apice et ad medium densæ, basi laxius- 
culæ ; flores parvi, sessiles, bracteati; bractea obtusa, dorso carinata calycem subæquans ; 


calycis foliola 4 , æqualia, obtusa , in margine albo-membranacea , dorso nigridula glabra ; 
Les RENÉE ee Re Pate AN Le rl ll TT EI 


(1) Plantaginearum ordinem pro Phytographià Canariensi elaboravit cl. atque amiciss. monographus F. Marius 
Barnéoud. | 


( 184) 


corollæ tubus brevissimus ; laciniæ 4 patulæ, æquales, acutæ, fulvæ ; stamina 4 ad medium 
tubi inserta, stylum superantia ; antheræ acuminatæ ; stigma lineare, papillosum ; capsula 
ad maturitatem rotundo-turgida violacea ; semina subangulosa, glabra , numerosissima. 

Plantago major, Linn., Sp. pl, vol. 1, pag. 163, non Loureiro. — id, Spec., vol. 1, pag. 641. 
— Poiret., Enc. méth., vol, 5, pag. 368. — Lamck. et DC., F1, fr., vol. 3, pag. 408. 


Plantago major. Jcon., 1. 461 , in flor& danicä. — Tournef., Instit, rei herb., pag. 196. — Smith Ti 
britann., pag. 182. 


Llanten. Canariensium. 


Has. In arvis humidis frequens Canaria. 


++ Corollæ iubus pubescens, elongatus. 


2. PLANTAGO CORONOPUS. Lin. 


P. herba hispida, 3-4-poll., radices annuæ vel biennes; folia rosulato-patula, pinnatifida, 
hispida, 3-nervia, acuta, valdé polymorpha, in margine plüs mints incisa, aliquando sim- 
pliciter dentata, et basi tomentosa ; scapi teretes, multi, hispidissimi, prostrati vel rard 
adscendentes ; spicæ densissimæ graciles ; flores parvi; bracteæ acutæ , dorso et in margi- 
nibus ciliatæ, calyci æquales ; calycis foliola 4 subæqualia, obtusa , ciliata, in dorso viridia, 
in margine membranacea ; corollæ laciniæ patulæ, acutæ ; stamina exserta, stigma equan- 
tia, in medio tubi inserta; capsula ovata, parva, sub-/-locularis , 4-sperma seminibus 
minimis. 

Plantago coronopus. Linn,, Sp. pl., vol. 1, pag. 166. — F1. succ., 196-134. 
Plantago coronopifolia. Linn., Syst. veg., 15, pag. 162. — Rœm. et Schult., Syst., vol, 3, pag. 139. 


Plantago commutata. Guss., Prodr, fl, sicil. — Link(in Linnæa, ann, 1834). 


Estrella de mar. Canariensium. 
Has. In ruderatis et ad littora maris insularum Canariensium. 


Varteras. — Minor. Folia lineari-oblonga integra, vel parcè dentata, erecta, nec pro- 


strata. Scapi erecti, teretes. Radix gracilis. 


3. PLANTAGO SERRARIA. Lin. 


P. crecta, 5-7 poll. longa ; radices biennes ; folia lanceolata , plüs minüs lata, serrato- 
dentata , acuta , 3-nervia, hispida , in petiolum attenuata , et basi rufo tomento vestita , ali- 
quando sessilia ; scapi plures, radicales, erecti, teretes , pilosi ; spicæ densæ , graciles, 1-2 
poil. longæ , rarissimèé basi laxæ; flores minutis bractea acuta, pilosa, calyce brevior ; 


calycis foliola 4 æqualia, obtusa, ciliata, in margine membranacea ; corollæ laciniæ patulæ, 


(185 ) 


acutissimæ ; staminum filamenta medio tubi inserta ; capsula parva 2-locul. 2-3-sperma ; 
seminibus minimis, glabris. 

Plantago serraria. Linn., Sp. pl, vol. 1, pag. 166. — Hill, S pec., vol, 1, pag. 648. — Brotero, 
F1. lusit., vol. 1, pag. 157. — Barrel., Icon., 1, pag. 749, 

Plantago serraria. Desf., Ail., 1, pag. 139. 

Has. In locis arenosis et maritimis Canariæ majoris, et ad Puena Fista in Teneriffh 
(Webb, cl. Broussonnet). 


SEGTIO II DISPERMA. Barnéoup». (Monog. plantag., pag. 25.) 


Car. — Capsularum loculis 2-uniovulatis, monospermis. Semina ovata, lucida, facie um- 
bilicali excavata. Corollæ tubus glaber; laciniæ patulæ, acutæ , ovatæ vel rotundatæ. 


Folia radicalia vel caulinaria, alterna vel opposita. 


+ Folüs alernis. Species herbacee. 


%. PLANTAGO LAGOPUS. Linn. 


P. erecta, 5-6 poll. longa ; radices annuæ, vel biennes ; folia Janceolata vel ovata , bre- 
via , denticulata , acuta , utrinquè pilosa, 3-nervia, basi lanata; scapi plures, radicales ; 
striati, pubescentes , aliquandè contorti, erecti ; spicæ ovatæ , breves, densissimæ, lanatæ, 
rufæ ; flores pilosi ; bractea hyalina longé ciliata , obtusa ; calycis foliola 4 æqualia, ciliata, 
membranacea ; corollæ laciniæ acutissimæ, ovatæ, sæpè in dorso ciliolatæ ; staminum fila- 
menta medio tubi inserta stigmate breviora ; capsula 2-locularis, 2-sperma ; semina lucida, 
oblonga. 

Plantago Catanensis. Rauw., Lin, 4, tab. 6. 

Plantago Lagopus. Linn., Sp. pl., vol. 1, pag. 165, non Pursh! — Lamck., Il, 1661. — DC., FI, fr., 
2300.— Sibth., Græc., tab, 1441 — Poiret., Enc. méth., vol, 5, pag. 373. — Desf., All, vol, 1, 
pag. 135. 

Opejera. Canariensium. 

Has. In arvis et secüs vias insularum Canariensium ; in arenosis ad montem Chache 
Lancerottæ. 

Var. À. — gracilis. Annua. Foliis linearibus, integris, glabris vel parcé pubescentibus. 
Scapi gracillimi , tenues. Spicæ minimæ pilosæ. (In locis humidis ad 4 Cumbre , in Ca- 
narià.) 

B. — lusitanica. Foliis latis 5-nerviis. Spica elongata. Scapi longi, erecti. 


PI. lusitanica. Lin, Spec., App., 1667. — PI. lagopodioides. SCHRANK., in Abud. 
III. —(3° sECT.) | 2h 


( 186 ) 


Münch., 1v, pag. 71. — PI. lusitanica. Broter., F1. lusit., 1,pag. 156; Desr., Æ#61.,1, 
pag. 135. 


Has. In Canarià majori. 


5. PLANTAGO AMPLEXICAULIS. Cavyan. 


P. erecta , ramosa , foliosa , 5-15 poll. longa ; radice perenni ; caulestriato , pubescenti, 
fruticuloso, dessiccatione nigrescenti; foliis sparsis, basi amplexicaulibus, lanceolatis, 3-ner- 
viis, integris vel denticulatis, acutis , utrinqué pilosis , siccitate nigricantibus ; pilis rufis ; 
pedunculi axillares ,‘plures, longi, striati, parcè pubescentes ; spicæ capitatæ , vel ovatæ, 
turgidæ, densæ ; flores magni pilosi ; bractea amplissima, obtusissima, glabra, dorso nigri- 
dula , in margine hyalina calycem superans; calycis foliola 4 inæqualia ; duo anteriora 
dorso pilosa , et in marginibus lato-membranacea ; duo posteriora angustiora, obtusa; 
corollæ tubus glaber, laciniæ 4 ovatæ, æquales basi concavæ, apice acutæ ; stamina ad 
medium tubi inserta ; stigma longum ; capsula turgida 2-loc., 2-sperma ; seminibus mag- 
nis, Ovatis. 


Plantago amplexicaulis. Cavan., Ic., pag, 22, tab. 195, — Wild, Spec., 1 , pag. 650. — Schousb., 
Mar., pag. 50. — Poiret., Enc. méth., vol. 5, pag. 389.- 


Plantago lagopoides. Desf., Aul., vol. 1, pag. 185 , tab, 39, fig. 2 M — Poiret., Enc. méth., vol. 5, 
PAg. 3738 


Has, In Canarià majori. 


6. PLANTAGO DECUMBENS. Forsx. 


P. lanata, albicans ; caule patulo, decumbenti, congesto ; radice annuà ; foliis argenteis, 
prostratis, lanceolatis, integris vel denticulatis, acutis, scapo nunc longioribus, nunc brevio- 
ribus ; scapi radicales, 1 vel 1 1/2 poll. longi, lanati, teretes, rigidi, suberecti; spicæ 
ovatæ , densæ , fuscæ , pilosæ ; bractea obtusa, in margine membranacea , cal ÿci æqualis, 
ciliato-villosa ; calycis foliola 4 subæqualia, pilosa obtusa s corollæ tubus glaber, laciniæ 
rotundatæ , subacutæ ; capsula 2-loc., 2-sperma ; seminibus nitidis , ovatis, subtranslu- 
cidis. 

Plantago cretica ; Linn. var, decumbens. Barnéoud,, Monog. plantag., pag. 39. 

Plantago decumbens. Forsk., FI, æg.-arab., pag. 30. 

Var. — Viridis. Folis angustioribus, virescentibus , nec argenteis. Scapi graciliores. 
Planta tomentosa sed minüs congesta, et prostrata. 


Has. Occurrit hæc species in montibus Lancerottæ Peñitas de Chache dictis in Cana- 


( 187 ) 
rià etin Teneriffæ maritimis, formam viridiorem m mœænibus oppidi Sanctæ Crucis legit 


cl. Webb et à Canariä misit Despréaux. 


++ Folis oppositis ünearibus. Species Lignosæ, ramosæ. 
7. PLANTAGO PSYLLIUM. Lin. 

P. erecta,, basi lignosa et ramosa, vel simplex ; 7-12 poll. longa, tactu ad apicem viscosa; 
radice annuâ ; foliis lincaribus , sparsis, opposito-semiamplexicaulibus , integris, acutis, 
summis sæpè dentatis, pubescentibus, pedunculo longioribus ; pedunculi tenues, axillares, 
pilosiusculi , in corymbum terminalem dispositi ; spica globulosa , compressiuscula , pube- 
scens; bracteæ angustæ, in margine albo-membranaceæ, dorso virides , acutæ , calycem 
æquantes ; calycis foliola 4 subæqualia, ferè obtusa, pubescentia, in margine membrana- 
cea ; corollæ tubus glaber, elongatus, crispus ; laciniæ ovatæ, patulæ, subaristatæ 5 sta- 
mina medio tubi inserta, stigmate longiora ; capsula 2-loc., 2-sperma ; seminibus nitidis- 
simis. 

Plantago Psyllium, Tourn., Inst. rei herb., pag. 128. — Linn,, Sp. pl., vol. 1, pag. 167, non Bull., 
nec Thuill., nec alior. — Schousb.; F1. mar., pag. 54. — Desf., Aul., vol. 1, pag. 140. — Hoffm., Lus., 
vol. 1, pag. 132. 

Plantago Psyllium ét pseudo-Psyllium. Æort. paris. 

Psyllium erectum. J. Saint-Hilaire, expos. 2, pag. 209. 

Plantago agrestis. Salcman, ined. in herb. Webb} 


Has. In arvis et ruderatis insularum Canariensium. 


8 PLANTAGO ARBORESCENS. Por. 


P. frutex prostratus , glaber, pedalis ; radix crassa , lignosa, perennis; caule substriato, 
foliorum sterilium basibus cicatrisato, folioso', ramoso; folia angustissima, opposita , sub- 
ulata , fasciculato-conferta , glabra , basi ciliolata pedunculo: longiora ; pedunculi axillares, 
pubescentes, striatuli, semper terminales ; spica globosula , glabriuscula ; 5-7-flor. bracteis 
acutis calycem nunc æquantibus nunc superantibus ; calycis foliola 4 subæqualia, ciliolata, 
acuta 3 corollæ tubus elongatus, crispus ; lacmiæ angustæ, patulæ , acutissimæ ; stamina ad 
medium tubi inserta ; stigmate longo ; capsula 2-loc., 2-sperma ; seminibus nitidis , intensè 
rubris. 

Plantago arborescens. Por, Encycel. vol. 5, pag. 389, — Pers. , S'yn.,vol. 1, pag. 140. — Barnéoud, 
Monog. planiag., pag. 49. — Rœm. et Sch., Syst, vol. 3, pag. Y43. 


Pinillo: Nivariensium. 


( 188 ) 
Has. In rupestribus siccis et maritimis usqué ad sylvarüm regionem insularum Cana- 


nensium (cl. Webb et Broussonnet). 


EXPLICATIO TAB. 195. 


1. Planta integra , magnitudine natural, figuræ omnes reliquæ magis, minüsve auctæ. 
2. Flos cum bracteà segmento ramuli insidens. 3. Corolla arte secta ut appareat staminum 
insertio. 4. Stamen antrorsum. 5. Capsula seminibus secta circumscissé dehiscens. 6. Se- 


men. 7. Idem transversè sectum. 8. Embryo. 


9 PLANTAGO WEBBII BaArNÉOUD. 


P. frutex formosè ramosus, erectus, rufo-tomentosus , sesquipedalis ; radices duræ, lig- 
nosæ ; foliis subulatis, involutis, confertissimis, opposito-connatis, acutis, ciliatis , canescen- 
tibus , pedunculo brevioribus ; rami steriles glabri , Cicatrisati ; pedunculi teretes , villosi, 
axillares , nec terminales , secüs ramorum ferè totam longitudinem dispositi ; spica cylin- 
dracea 1 1/2 poll. longa, in verticillos paucifloros partita ; flores tomentosi ; bracteæ acutæ, 
basi membranaceo-dilatatæ, florem subæquantes; calycis segmenta obtusa , villosa , in 
margine membranacea ; corollæ tubus elongatus, glaber, crispus ; laciniæ patulæ, angustæ, 
acutissimæ ; stamima medio tubi inserta, breviora stigmate longo ; capsula ovoidea 2-loc., 
2-sperma ; calyce subduplô longior ; seminibus nigris, nitidis. 

Plantago Webbii. Barr.; Monog. plant., pag. 50. 


Has. In excelsis et apricis rupibus Teneriffe ad las Cañadas (3200 metr.) et in alti- 


tudinibus ins. Palmæ (Bourgeau). 
Oss. Pedunculi primüm tomentosi, ad maturitatem glabri et spinescentes fiunt. In herb. cl. Webb sub nomine 


PL, prolifere. 
EXPLICATIO TAB. 196. 


1, Planta integra, magnitudine naturali , figuræ omnes reliquæ magis minüsve auctæ. 
2. Flos cum bracteà segmento ramuli insidens. 3. Gorolla arte secta ut appareat staminum 
insertio. 4. Stamen antrorsum. 5. Capsula seminibus fœta circumscissé dehiscens. 6. Se- 


men. 7. Id. transversé sectum. 8. Semen longitrorsum sectum ut conspiciatur embryo 


perispermo corneo cinctus. 


10. PLANTAGO CYNOPS. Lin. 


P. caule lignoso, erecto ; foliis angusto-linearibus, oppositis, retrorsüm asperis integris 


Tab. 195. 


Plantagineæ 


Bota ni(] ue - 


4 harpentier lapine Ce 


Lille des lo ZE icher. “2 


Jiocreur dec. 


) 


2 


2Cf° 
A 7 
he 


7 Capo 


7 


AU. 


PE 


Amaranltace: | RARE 
Bota nrqu e : Tab.199 
+ = - — : " = = — — 


Heyland.del. Lith.de J. Rio. 7 Richer: Po Vielle Lap ineC 


P 


5 ANNE A ; 


LAIUL + 4° Ce 


( 189 ) 
pedunculi axillares, scabri, corymbosè conniventes ; spica ovata, glabra ; bracteæ latæ, 
sæpè foliaceæ ; corollæ laciniæ, angustæ, acutæ. 
Plantago Cynops. Linn., Sp. pl., vol. 1, pag. 167, non Pallas! — Poiret,, Enc. mélh., vol, 5, 
pag. 390. 
Plantago suffruticosa. Lamck., F1, fr., vol, 2, pag. 313. 


Plantago genevensis. DC., F1. fr. 
Has. Ad Santa Cruz Teneriffæ (ex Léopold de Buch, in Beschr., Can. Ins., 


pag. 163). 
F. Marius BARNÉOUD. 


( 190 ) 


AMARANTACEZÆ. Juss. 


AMARANTUS. Lin. 


FLores monœci vel polygamo-monœci. PEriconiüm 3-5-phyllum. 
STAMINA 3 vel 5, rard 2 vel 4, antheris 2-locularibus. Ovarium 1-locu- 
lare, 1-ovulatum. Sryius subnullus, stigmatibus 2-3 filiformibus. 
CarsuLA evalvis, 1-sperma, medio circumscissè dehiscens, SEMEN lenti- 
culare vel subglobosum, testà crustaceâ, tegmine tenui. EmBrvo cylin- 
draceus, circà perispermum farinaceum periphericus, radiculà hilo 
conversà, superà. 

HERB# annuæ, erectæ decumbentes vel prostratæ, glabræ vel gla- 
brescentes, vagabundæ. FLores ad apicem ramorum in glomerulos 
vel spiculas axillares, aut in spicas terminales aphyllas condensati, 
bracteati, bracteis persistentibus. 


1. AMARANTUS SYLVESTRIS. Desr. 


À. caule erectiusculo , ramis decumbentibus, glabris, versüs apicem pubescentibus ; 
foliis ovatis, margine undulatis, subobsoletè denticulatis , apice obtusis vel retusis ; glome- 
rulis rotundatis, omnibus axillaribus, floribus 3-andris, perigonii foliolis lanceolatis, cap- 
sulà ovato-ellipticà subdimidio brevioribus. 

Amarantus viridis. 47., FI. ped., vol..2, pag. 218. 

Amarantus sylvestris. Desf., Tabl. de l’école de Bot., ed, 1 (1804), pag. 44, nomen sine descr, — 
Reichb., PI, crit., tab. 474, — Koch, Synops., ed. 2, vol. 2, pag. 690. 

B tenuifolius. 

Amarantus tenuifolius. Æ7/illd., Sp. pl, vol. 4, pag. 381. 

Amarantus angustifolius. Roxb.! herb. nostr. ex herb. cl. Lambert. 


Has. Specimina quæ in herbario nostro Canariensi exstant lecta fuerunt in arvis siccissi- 


mis insulæ Lancerottæ. 


( 191 ) 

DisTris. GEOGR. Sparsa est hæc planta ut videtur (nam sæpè forsan cum sequente con- 
fusa latet) , in ruderatis orbis totius : occurrit enim in Europà usqué ad Rhenum (Koch), 
per totam Galliam!, propè Segusium, et alibi in Italià septentrionali! , in Sicilià (Parla- 
tore!), in Hispanià meridionali! ,necnon m Ægypto (Schimper !), in Indià (Roxburgh!), 
in insulà Cubà (Pavon ! in herb. nostro). 


2. AMARANTUS BLITUM. Iinx. 


À. caule decumbente, glabro; foliis ovatis vel spathulato-ovatis, undulatis , margine 
obsoletè crenatis, apice acutis, apiculatis vel demüm obtusis retusisque ; glomerulis rotun- 
dato-ovatis , axillaribus aut in spicam aphyllam products; floribus 3-andris, perigoni 
foliolis ovatis aut lanceolato-ovatis, setaceo-acuminatis, capsulà ovatà brevioribus. 

Amarantus Blitum. Zinn., Sp. pl., vol. 2, pag. 1405. — Koch, Syn., ed. 2, vol, 2, pag "690, 

Amarantus viridis. Poll, Palat., vol. 2, pag. 607. | 

Amarantus ascendens. Loës., Not., pag. 141. — Raichb., PI, crit., tab. 472, fig. 665, — Th. Nees ab 
Es., Gen. pl, Germ. Fam. Amarant., tab, 1. 

Has. Haud infrequens est hsæc species secus vias et in ruderatis insularum Canarien- 
sium. Specimina quæ descripsimus circà oppidum Sanctam Crucem legimus. 

Disrris. GEOGR. Per totum terræ orbem vagatur : 55 lat. bor. gradum in Britannià 


(Watson) et Londinum Gothorum in Scandinavià (Linnœæus) attingit. 


3 AMARANTUS GRACILIS. Desr. 


À. caule erecto , ramis procumbentibus, glabris , junioribus pilis crispis lanato-pilosis ; 
foliis ovato- vel lanceolato-rhomboideis , obtusis vel emarginatis , mucronulatis , margine 
undulatis obsoleté crenulatis, junioribus pilosis , mox glabrescentibus, crassis, subtüs ner- 
vis albis elevatis reticulatis ; floribus parvis in spicam terminalem laxam, aphyllam, caudi- 
formem, longiusculam , ramosam digestis ; perigonii foliolis lineari- vel spathulato-lanceo- 
latis, subacutis, capsulà brevi rotundatà rugosà subdimidio brevioribus. 

Gararu species Bliti Americani. Pis., Bras. tab. 241. 

Blitum minus album. Sloane, Jamaic., tab. 99, fig. 1. 

Amarantus viridis. Linn., Sp. pl, vol, 2, pag. 1405, pro parte quoad syn. Pisonis et Sloanei. 

Chenopodium caudatum. Jacq., Collect., vol, 2, pag. 325. — PI, rar., vol. 2, tab. 344. 

Amarantus oleracerus. Lamck., Encycl., vol. 1, pag. 116, « certd ex herb, » — Desf., in schedis 
herb. sui, 


Amarantus gracilis. Desf., Tableau de l’école Bot, ed, 1 (1804), pag. 43 , nomen adjecto syn, Cheno- 
podio gracili. — Porr., Encycl. suppl, vol. 1, pag. 312. 


(192 ) 

Amarantus Cararu. Aort. reg. par., 1835. 

Has. Occurrit hæc planta ex America forsan advecta ad vias murosque in ruderibus et 
in hortulorum semitis Canariæ Teneriffæ et Palmæ. 

Disrris. cEocr. Circà tropicum utrumque erratica est hæc species : ex. gr. in Jamaicà 
(Sloane. Murray in Herb. Mercier!), in insulà Puerto Rico, ubi folia sub nomine 
Calalu comeduntur (W'ydler Exsice., n. 320!),in Hispaniolà (Jacquemont in Herb. 
Gay!), in Guianà Britannicà (Schomburgk !) et Gallicà ( Poiteau in Herb. Gay !), in 
Brasilià ( Piso. Herb. Delessert!), in Indià ad Tranquebar ( Herb. Delessert ,ex Herb. 
Lambert!),in Chinà ( Gaudichaud Exsicc., n. 71!), in Novä Hollandià ( Caley in 
Herb. Delessert!),in Novä Caledonià( Labillardière!). 


4. AMARANTUS RETROFLEXIS. Lixn. 


À. caule erecto, superné pilosulo; foliis ovatis vel ovato-rhomboïdeis, apice obtusis retu- 
sisque cum mucronulo, subtüs nervosis, margine undulatis ; spiculis axillaribus supernè in 
spicam aphyllam caudatam protractis ; floribus 5-andris, bracteis calyce dupl longioribus, 


basi ovatis, longè mucronatis , subspinosis, calycis foliolis oblongis lanceolatisque mucro- 


nulatis. 
Amarantus retroflexus. Linn., Sp. pl., vol. 2, pag. 1407. — Wild, Amarant., tab. 11; fig. 21. — 


Reichb., PI. crit., tab. 475. 
Has. Hanc speciem à Canarià misit Despréaux. 


Disrris. GE0GR. Errabunda est hæc planta per totum orbem temperatum , Gallias ultra 


Lutetiam percurrit sed fretum Britannicum nondüm superavit. 


ALTERNANTHERA. Forsx. 


FLorEs hermaphroditi, 1-bracteati, 2-bracteolati. PERIGONIUM 5- 
phyllum, foliolis 3 majoribus prout bracteæ bracteolæque mollibus 
scariosis. STAMINA 10, quorum 5 fertilia, totidem alterna ananthera, 
vel 6-7 quorum 2-3 quandoque 4 fertilia , reliquis anantheris latiori- 
bus, filamentis basi in cupellam hypogynam connatis, antheris 1-locu- 
laribus. Ovariuu 1-loculare, 1-ovulatum. Srvrus £, brevissimus vel 
subnullus, stigmate capitato. CarsurA utricularis evalvis, 1-sperma. 
SEMEN lenticulare vel subreniforme. EmBryo periphericus, radiculä 
hilo proximà , cotyledonibus incumbeniibus. 


(193) 

HERBE prostratæ vel decumbentes in regionibus calidis intrà extrà- 
que tropicum utrumque vilam degentes, unica multivaga Europam 
attinxit. Ramr cylindracei, ad genicula radicantes. FozrA opposita bre- 
viter petiolata. FLores in glomulos axillares digesti. 


1. ALTERNANTHERA ACHYRANTHA. R. Br. 


À. caule prostrato, ramis longissimis , filiformibus, repentibus, ad folia nodoso-genicula- 
tis, radicatis, pilis cinereis, articulato-annulatis, uncinatis , hirsutis ; foliis ovatis, mucronu- 
latis, margine undulatis, virentibus, sparsè pilosis, brevissimè pedunculatis; florum-glomu- 
lis ovatis, creberrimis; perigonii foliolis 3 majoribus ovato -lanceolatis, acutis, 3 -nerviis, 
dorso pilosis, margine hyalinis, 2 interioribus lineari-lanceolatis, r-nerviis, dorso carinatis, 
pilosis. 

Achyrantha repens folüs Bliti pallidi. Dil/, Hort. eltham., vol. 1, tab. 7. 

Achyranthes repens. Linn., Sp. pl, ed. 1, vol. 1; pag. 205. 

Illecebrum Achyrantha. Linn., Sp. pl., ed. 2, vol. 1, pag. 299. 

Achyranthes mucronata. Lamck., Encycl., vol. 4, pag. 547. 

Achyranthes radicans. Cavan., Anal. de cienc, nat., vol, 3, pag. 27%. 

Alternanthera achyranthà: R. Br., Prodr., pag. 417. — Webb, IL, Hisp., pag. 17. 

Achyranthes nivea. Link, in Buch Phys. Beschr. Can: Ins., pag. AM, non Hort. Kew. (1). 

Sangradera Nivariensium. Bretana Palmensium. 

Has. Copiosa est hæc herba, et molestarinter pavimenta vicorum et angiportuum et in 
propatulis ædium oppidorum Canariæ Palmæ et Nivariæ ubt in urbe Lagunà usque ad 
altitudinem 1600 ped. super Oceani &æquor adreptavit: 

Disrris. GEoGr. Species est hæc quoque errabunda circà tropicos ambos peregrinans , 
quæ cum lanæ gossypinæ et sacchari sarcinis advecta insulas nostras atque ipsa Gadium 


trivia occupavit. 


(1) Valdè affines sunt Polycarpieis et Caryophylleis seminis fabricâ , vegetandi (vid. Doell, Rhein. Fl., pag. 286) 
ratione et partium situ Amarantaceæ , aique inter eas habitu ipso Polycarpicis in primis Alternantheræ, unde olim 
sæpè confusæ erant. Inter Amarantaceas ergd Achyranthem suam niveam in Hort. Kew. collocavit doctus Solander 
< flos » quanquàäm « corollatus » et hinc pro Althernantherd Achyranthà à celeb. Linkio ea habita est stirps, quâcum 
inter Amarantaceas Canarienses omnes solà conveniret descriptio Solandriana. Ex autopsiâautem speciminis arche- 
typi herb. Banksiani ad Polycarpiam candidam Nob., Phytogr. Gans, sect. 1, p. 458, t. 29, eam deferendam esse novi- 
mus. Ergô Polycarpia nivea deinceps nuncupanda est P. nostra olim candida atque ctiam P. gnaphalodes Schousb. si 
cadem ac nostra (quod adhüc sub judice) planta Schousboeana. 


11, — (3° SECT.) 25 


( 194 ) 


EXPLICATIO TAB. 197. 


1. Ramus floridus mag. nat. figuræ cæteræ omnes auctæ. 2. Florum glomulus. 3. Rachi- 
dis floriferæe segmentum ut conspiciatur bracteæ et bracteolarum insertio. 4. Flos rachidi 
insidens cum bracteà et bracteolis. 5. Flos antrorsüm visus. 6. Idem retrorsum visus. 
7. Idem perigonii foliolo adempto ut appareant foliola 2 interiora. 8-8. Perigonii foliola 
seorshm depicta. 9. Pistillum cupellà staminiferà cinctum. 10. Capsula longitrorsüm secta. 


11. Semen longitrorsüm sectum. 12. Ejusdem seclio transversa. 13-13. Perigonii pili 


multotiès aucti. 


ACHYRANTEHES. Linww. 


Frores hermaphroditi, 1-bracteati, 2-bracteolati, bracteolis apice 
sæpè spinescentibus. PeriGonium 5- rard 4-phyllum foliolis sabæquali- 
bus. SraMINA 5, rariüs 4, perisonii foliolis opposita, basi in cupellam 
hypogynam cum lobulis 5 fimbriatis (staminibus abortivis) alternan- 
tibus connata, filamentis filiformibus, antheris 2-locularibus. Ovarrum 
1-loculare , 1 -ovulatum. STyLus 1 , fliformis , stigmate capitato. Cap- 
SULA lenuissima evalvis, indehiscens , 1-sperma. SEMEN reniforme vel 
oblongo-reniforme, testà crustaceâ.-Emsryo hippocrepidoideo-peri- 
phericus, radieulà hilo conversà, cotyledonibus incumbentibus. 

Hrrsæ, vel suffrutices, regionum temperatarum atque æquinoctia- 
lium hemisphærtü utriusque hospites, érectæ vel decumbentes, ramis 
rectis nudiusculis. FortaA opposita , integra. FLORES in spicas Lermina- 
les, elongatas, simplices subcompositasque digesti, post anthesin pa- 


tentes vel deflexi. 


1. ACHYRANTHES ARGENTEA. Win. 


À. perennis, caule erecto, basi lignoso, ramis 4-gonis, villosulis; foliis ovatis, acumina- 
us , subtüs vel utrinque sericco-argenteis ; bracteolis basi lanccolatis , aristà spinescente 
perigonio florido longiore, fructifero vix breviore; perigonü foliolis Hneari-lanceolaiis 
acuminatis. 


Amarantus siculus spicatus , radice annuä. Bocc,, PI, rar., pag. 16, tab. 9. — Bonanni tab. 59. — 


Pluk., Alm., pag. 26; Phytogr., tab. 260 , fig. 2. 


. Plantaéineæ. 
Botanique. \ e 


Tab. 197- 


\ al 
| de \ \ 
< NL NASA 


I) Pz , ni 
LILL/ONDE Z RP | 
6242 14 ail oie. D Me 


( 195 ) 


Achyranthes a a sicula. Linn., Sp. pl., vol.A, pag. 295. 

Achyranthes argentea. Æ/ülld., Sp. pl. , vol. 1, pars 2, pag. 1191. — Lamck., Il, tab. 168, fig. 1. — 
Sibth., Fi. græc., tab. 244. — Guss., FU sic: Prodr,, vol. 1 , pag. 278. — Bertol., F1: it, vol. 2, 
pag, 125. 

Achyranthes virgata. Desf.! 

Has. Communis est hæc species in ruderatis et petrosis insularum Canariensium. 

Disrris. GEOGR. Stirps est regionum calidiorum orbis veteribus noti ab Abyssinià 
(Schimper !), Nubià (Koëschy 1), Gorgadibus (Hooker fil.1) ét insulis Fortunatis in Græ- 
ciam et Italiam protensa. 

Oss. À nostrà nullo modo :differt 4. virgata Desf. cui in herbario inscripta est sche- 
dula Riedlé, Porto-Rico , sed forsan per errorem et specimen reverà Nivariense nam et in | 

. Nivarià mox novo orbe periturus spicilegia primüm inchoavit sedulus herbarius Riedleus et 
post ejus mortem confusio quædam inter collectiones ejus orta est. Hüc quoque forsan 
referenda Achyranthes aspera Liok. in Buch. Becchr. Can. ns. in Teneriffà reperta 
quam nunquam vidimus. Veram autem in Fortunatis deesse À. asperam vix pro certo 

-asserendum est ambæ enim species in Gorgadibus pariter et in Abyssinià occurrunt. 
Diversa est À. aspera caule elatiore , foliorum form; bracteolis. basi ovato -lanceolatis 
atque aristis spinescentibus perigonii fructiferi duas tertias tantüm partes æquantibus. Ab 
eà vix specificé diversa À. crispa Desf.! in herb’suo asservata, nec alia videtur 4. obtusi- 


 folia Lamck. Tres ergd species adulterinas à naturæ catalogo amovendas esse satis apparet. 


(196 ) 


CHENOPODEZÆ. R. Buows, Moc.” 


ATRIPLICEARUM. GEN. Juss. — CHENOPODÆARUM. GEN. DC. 


SUBORD. I CYCLOLOBEAE. C. À. Mer. 


TRI. I ANSERINEÆ. Mo. 
Chenopodieæ. C. À. Me. 


BETA. Tourner. 


FLorEs hermaphroditi, ebracteati. Cazvx urceolatus, 5-fidus, basi 
ovario semiadhærens; laciniis ovato-oblongis, obtusis, demüm sub- 
costatis, nunquàm appendiculatis. STAMINA 5, subperigyna ; filamen- 
tis lineari-subulatis calycem subæquantibus, antheris subrotundis. 
Discus annularis, depressus, carnosus. OvarIuM semiinferum vel intrà 
substantiam carnosam disci immersum. STIGMATA 2, 3 (rarissimè 4aut 
5), patula. Frucrus depressus, ossiculum lignosum efformans, calyce 
involutum; pericarpio indurato, infernè calyci adhærente. SEMEN 
horizontale, globoso-reniforme, rostellatum ; integumento exteriore 
subcoriaceo, tenui. ALBUMEN copiosum, farinaceum candidum. EmBrvo 
annularis, albus. 

HerBæ. Cauus sulcatus. ForrA alterna, petiolata, subhastato-rhom- 
boidea, integerrima. FLores parvuli, herbaceï, axillares et terminales, 
sessiles , solitarii vel glomerulati, per anthesim arctè coaliti, spicatim 


paniculati. 


1. BETA VULGARIS. Moa. 


B. caule herbaceo erecto aut decumbente, angulato, ramoso ; foliis deltoideis aut ovato- 
oblongis, acutis aut subobtusis, tenuibus ; floribus solitariis aut 2-3-glomerulatis ; spicis 


longiusculis, erectiusculis ; calycibus demüm valdé carinato-costatis, infernè coalitis. 


(1) Hunc ordinem pro opere nostro elaboravit ipse celeb. atque amiciss. monographus Alfredus Moquin-Tandon. 


( 197 ) 


B maritima. Planta gracilis, glabra; floribus binis aut solitariis. 
Beta maritima. Linn., Spec. plant, 1, puy. 322. 

Beta vulgaris 8 maritima. Moq.!, Monogr., pag. 14, n. 4. 

Has. In orà maritimä insularum Canariensium frequens. 


DisrriB. GE0OGR. Planta lititorea. Occurrit in sabulosis secüs Oceanum et mare Mediter- 


raneuin. 


2. BETA PROCUMBENS. Cur. Suiru 


B. caule herbaceo procumbente, subangulato , ramoso ; foliis sagittato-cordatis, acutis, 
tenuibus ; floribus breviter pedicellatis , solitariis aut 2-3-2lomerulatis ; calycibus demüm 
suprà carinatis, haud coalitis. 

Beta procumbens. Chr, Sm. in Hornem., Hort. Hafn., Suppl., pag. 31. — Mog.!, Monogr., pag. 15, 
n, 6. | 
Beta hastata. Link, in Buch. Beschreïb., pag. 141. — Desf., Cat. hort. Paris, 1899, pag. 383. 
Beta sylvestris in hort. Panorm.l | 
Marmoxaia Canariensium. 


Har. In orû maritimà insularum Canariensiun: ; frequens'et fr'ondosissima sæpè peritas- 
mas modo ex cl. Webb scopulos occultat. Soli animalium Cameli appetunt. 


Drsrrre. crocr. Planta est Canariensis. 
Ors. Secundüm Hornemann semina anno 1815 horto Hafniensi missa fuerant « ab infausio Smidtio (1) qui hanc 


speciem ab omnibus hujus generis formà fructûüs diversam detexit. B.maritimæ valde affinis, ad quam retuli floren- 


tem.» Hornem. l. c. 


Descr. Hersacea, procumbens, glabra, Raprx tenuis, dura, parcè fibrosa. Caucis decumbens, peda- 
lis bipedalis et altior, subangulatus , striatus, basi præsertim ramosus ; rami alterni, patuli aut ascen- 
dentes. Fozra petiolata , patula; petiolus 12-15 lin. longus , tenuis depressus. Limbus pollicaris , inter- 
dum bipollicaris, sagittato-cordatus, subangustus, acutus, obsoletè sinuato-dentatus, tenuis, 
membranaceus , lætè viridis? angulis inferioribus obtusis , interdüm versüs petiolum subincurvis. 
Folia superiora multô minora, subtriangularia, angustiora et acutiora, breviter petiolata ; summa del- 
toidea, integerrima, subsessilia. FLores minuti , solitarii , rard 2-3-glomerulati, axillares, brevissimè 
pedicellati , pallidè virides, Carvx urceolatus , depressus, profundè 5-fidus , persistens ; laciniæ patulæ, 
oblongæ, obtusiusculæ, apice incurvæ , dorso longitrorsüm carinatæ, subconcavæ , post florescentiam 
approximatæ , exsuccæ et suprà valdè carinatæ. Sramina 5, calyce subbreviora, patula; filamenta 
lineari - subulata , albida; antheræ ovato-oblonsæ, flavescentes. Discus annularis, subpentagonus 
depressus. Pisrrzrun staminibus longitudine subæquale. Ovarium basi intrà substantiam disci immer- 


sum , undè seminiferum , orbiculare , depressum , glabrum ; stylus brevissimus , crassiusculus. Stig- 


(1) Nomen suum norvegicè Smidtium, anglicè Smithium scribere solebat. 


( 198 ) 


mata 2, obtusiuscula, compressa, divaricata, recurva. Faucrus globosus, calyce clauso, nuccamentacec 
et suprà costato involutus ; pericarpium tenuissimum, membranaceum. Semen horizontale, lenticulare, 
vix rostellatum, minutissimè puncticulato-rugosum. Intesumentum duplex, exterius subcrustaceum, 
tenue, ALBUMEN copiosum , farinosum , candidum. Emsrvo periphericus, perfecte annularis, albus: 


radieula extérnè haud prominulà. 


EXPLICATIO TAB. 201. 


1. Folium ex parte caulis inferiore. 2. Alabastrum. 3. Flos magnoperé auctus, superné 
visus. 4. Flos magnoperé auctus, a latere visus. 5. Stamen antrorsüm visum, 6. Stylus cum 
stigmatibus. 7. Fructus calyce imperfecto clauso et apicem versüs carinato involutus. 


8. Semen. g. Semen à margine visum. 10. Albumen et Embryo. 


3. BETA WEBBIANA. Moo. 


B. caule inferné suffruticoso procumbente, subangulato , ramosissimo; foliis sagittato- 
lnearibus,acutis, crassiusculis ; floribus sessilibus, solitariis aut 2-3-glomerulatis; calvcibus 


demüm suprà carinatis, haud coalitis. 
Beta pumila. Link, in Buch. Beschreib. Can., pag. 141. 
Beta Webbiana. Mogq.!, Monogr., pag. 16, n. 7. 


Has. Ad Isletam Canari promontorium et in Fuerteventurà et Lancerottà. 


Disrre. GEocr. Planta est Canariensis. 

Desce. Hersacea , infernè suffruticosa , procumbens , glabra. Raprx gracilis, longa, dura , fibrosa. 
Cauzes decumbentes aut ascendentes , 3-6 pedales et longiores graciles, subangulati, costulati aut 
striati, ramosissimi; rami alterni, ascendentes aut patuli, sæpiüs diffusi, flexuosi. For1a petiolata 
patula aut deflexa. Petiolus 5-10 lin. longus , gracilis , in plantä siccà ferè filiformis, depressiusculus, 
interdüm apicem versûüs gradatim dilatatus. Limbus 7-10 lin. longus, sagittato-linearis, angustissimus, 
acutus, integerrimus, crassiusculus, carnosus , pallidè viridis? ; lobis inferioribus oblongis, acutiuseulis, 
subrecurvis , interdum bifidis; folia inferiora interdüum oblonga aut oblongo-spathulata et profundè 
4-7-laciniata, laciniis angulatis, acutis, alternis vel oppositis ; folia superiora lineari-deltoidea, summa 
linearia. FLores minuti, solitarii, rarô 2-3-glomerulati, axillares, sessiles, viridescentes. Cazyx subcam- 
panulatus , depressus , profundè 5-fidus , persistens ; laciniæ patulæ, obovato-oblongæ , obtusissimæ, 
dorso longitrorsüm carinatæ, concavæ, post florescentiam approximatæ exsuccæ , et apicem versüs 
valdè carinatæ. Sramia 5, calyce vix longiora, subpatula ; filamenta lineari-subulata, albida ; antheræ 
ovatæ, flavescentes. Discus annularis, subpentagonus, depressus. Pisrizum staminibus vix brevius. 
Ovarium basi intrà substantiam disci immersum, orbiculare, depressum, glabrum ; stylus brevissimus, 
crassiusculus ; stigmata 2, acutiuscula , compressiuscula , subdivaricata. Frucrus subglobosus calyce 
clauso nucamentaceo et suprà 3-costato involutus ; pericarpium tenuissimum, membranaceum. 


SEMEN horizontale, lenticulare , vix rostellatum , minutissimë punctulato - rugosum ; integumentum 


( 199 ) 


duplex, exterius suberustaceum, tenue. ÂALBUMEN copiosum, farinosum , candidum. Ewsrvo peripheri- 


cus, perfectè annularis, crassiusculus, albus ; radiculà externè haud prominulà. 


EXPLICATIO TAB. 202. 


1,2. Folia ex parte caulis inferiore. 3. Alabastrum. 4. Flos magnoperè auctus , supernè 
visus. 5. Flos magnoperè auctus à latere visus. 6. Stamen antrorsum visum. 7. Stylus-cum 
stigmatibus. 8. Fructus calyce apicem versus carinato imperfectè involutus. 9. Semen. 


10. Semen à margine visum. IF. Albumen et Embryo. 


CHENOPODIUM. Moo. 


Chenopodn spec. TouRNEr. — Chenopodium. iSect. 1. 


C. A. Merry. 


Frores hérmaphroditi, ebracteati. Cazyx 5-fidus vel 5-partitus, 
sæpiüs longitrorsüm carinatus, nunquam appendiculatus. SraAmINA 5, 
rarissimè pauciora, imo calyce inserta; filamentis lineari-subulatis 
calyce vix longioribus, antheris ovato-rotundis. OvArIUM superum. 
STYLI 2, rard 3, infernè coalti, interdüum liberi. Frücrus (utriculus) 
depressus, calyce clauso subgloboso aut subpentagono involutus ; 
péricarpio membranaceo , tenuissimo, semini haud adhærente. SEMEN 
horizontale, lenticulare; integumento exteriore crustaceo, fragili. 
ALBUMEN copiosum, farinaceum, candidum. EmBryo perfectè annu- 
laris (totum albumen includens) albus, radiculà subcentrifugà. 

HERB«Æ, rarissnnè suffrutices, sæpiüs pulvere farinoso conspersæ, 
(nec pubescentes, nec glandulosæ). ForrA alterna , petiolata, subtrian- 
gulari-rhomboidea, rariüs ovata, rarissimè hastata, integerrima, den- 
tata aut sinuata. FLORES minutissimi, herbaceiï, glomerulati, spicatim 


paniculati. Ovor subfetidus aut fetidus. 


1. CHENOPODIUM ALBUM. Lin. 


C. caule herbaceo erecto , subramoso ; folis alternis, petiolalis, subrhombeo ovats, 


basi cuneatis et integris, obtusis aut acutis , sinuato-dentatis , farinosis , pallidè viridibus , 


( 200 ) 


superioribus oblongis aut lanceolato-linearibus integerrimis; racemis paniculatis , subspi- 
catis, subsimplicibus, subnudis ; calyce fructifero dorso carinato ; semine lævi, nitido, mar- 
gine acuto. | | 

Chenopodium album. Linn., Spec. plant., 1, pag. 319. — Moq.!, Monogr., pag. 29, n. 24. 

Atriplex alba. Crantz, Inst., 1, pag. 206. 

Chenopodium leiospermum. D£C., Flor. franc., 3, pag. 390. 

Chenopodium glomerulosum ? Reich., For. gene , pag. 579. 


Cenizo Canariensium. 
HA18. In ruderatis insularum Canariensium. — V: S. in herb. Brousson. 


Disrris. GEoGr. Frequens in agris et incultis Europæ, Africæ et Asiæ. 


2. CHENOPODIUM GLAUCUM. Lun. 


C. caule herbaceo prostrato aut ascendente, ramoso vel ramosissimo ; foliis alternis, pe- 
tiolatis, ovato-oblongis, obtusis, sinuatis aut remoté dentatis, repandis, subtüs incano-glau- 
cis; racemis spicatis, simplicibus, subdensifloris, ascendentibus, aphyllis ; calyce fructifero, 
non carinato ; semine lævigato, nitido, margine acuto. | 


Chenopodium glaucum. Linn., Spec. plant., 1, pag. 320. — Moq.!, Monogr., pag. 30, n. 27. 
Atriplex glauca. Crantz, Inst., 1, pag. 207. 

Blitum glaucum. Koch, Synops., pag. 608. 

Has. 


Disrris. GEoGr. Ad Europæ fimeta, in fossis passim et glareosis. Occurrit etiam in Indià 
orientali. | 


Oss. Semina hujus speciei quandoque verticalia sunt plura autem horizontalia esse quäm verticalia optimè 


observavit oculatus Kochius. Plantam ex insulis Canariensibus allatam non licuit nobis describere, Specimina ian- 


tm Canariensia in herbario Broussonetiano asservata vidimus. 


3. CHENOPODIUM URBICUM. Lin. 


C. caule herbaceo , erecto, ramoso ; foliis alternis, petiolatis , triangularibus, acutis, 
sinuato-dentatis utrinquè viridibus, summis lanceolato-linearibus , subintegris ; racemis 
longis, spicato-paniculatis, subdensifloris, strictissimis, suberectis, subaphyllis ; calyce fruc- 
tifero non carinato ; semine obsoleté punctulato-rugoso, nitido, margine acuto. 


Chenopodium urbicum. Linn., Spec. plant., 1, pag. 318. — Mog.!, Monogr., pag. 31, n. 99. 
Atriplex urbica. Crantz, Inst., 1, pag. 206. 


Chenopodium deltoideum. Lam., Flor. frane., 3, pag. 249. 
Chenopodium chrysomelanospermum. Zucc., cent. 1, n. 53. 


Chenopodium melanospermum. HWallr., Sched. crit., 1, pag. 112. 


( 201 ) 


Has. In insulis Canariensibus (Link). 


Distrre. GEOGR. Hab. in ruderatis Europæ borealis, Persiæ. 


4. CHENOPODIUM MURALE. Lin. 


GC. caule herbaceo, ascendente, ramoso ; foliis alternis, petiolatis, ovato-rhombeis, acutis, 
inæqualiter dentatis, nitidis, lætè viridibus ; racermis subcorymbosis, sublaxis, subnudis ; 
calyce fructifero subcarinato ; semine punctato-rugoso, haud nitido, margine aculo. 

Chenopodium murale. Linn., Spec. plant., 1, pag. 318. — Mog.!, Monogr., pag. 32, n. 30. 

Atriplex muralis. Crantz, Inst., 1, pag. 206. 

Chenopodium flavum. Forsk., Flor. ægypt.-arab., Suppl., pag. 205. 

6 rubellum. Plantarubescens. 

y minus. Planta viridescens, nana. 

Has. In arvis ct ruderatis insulæ Canariæ. Var. f in saxosis vulcanicis. Var. y ad oram 
maritimam. Ç | 

Disrris. Geocr. Occurrit hæc species ferè in omnibus regionibus, præsertim in olera- 


ceis et ad muros. — V.S. in herb. Brousson. 

Os. Ex Sprengelio ei Aïlono oceurrit quoque in insulis Ganariensibus Chenopodium quoddam Zaterale (Hort. Kew.., 
ed. 1, pag. 55). Speciem banc nobis prorsüs incognitam ità ab auctore descriptam invenimus. G. caule herbaceo ; 
foliis caulinis oblongo-lanceolatis, obtusis, ramorum oblongis; pedunculis solitariis, unifloris. Notandum Chenopodium 


nullum floribus pedunculatis solitariisque præditum unquam nobis conspicere licuisse. 


AMBRINA. Spracu. 
Chenopodii spec. Lin. 


Frores hermaphroditi, ebracteati. Cazvx 5-fidus vel 5-phyllus, 
mterdum 3-4fidus, sæpiüs longitrorsèm subcarinatus, nunquàam 
appendiculatus. STAMINA 5, rarissimè pauciora, imo calyce inserta, 
filamentis linearibus, calyce sublongioribus; antheris subrotundis. 
OvariUM superum. Srvir 2, infernè coaliti. Frucrus (utriculus) 
depressus aut compressus, calyce clauso subgloboso aut subpentagono 
involutus, interdüm suprà nudus foliolis imperfectè clausis; pericar- 
pio membranaceo, tenui, semini haud adhærente. SEEN horizontale 
aut verticale, lenticulare : integumento exteriore crustaceo. ALBUMEN 


copiosum, farinaceum, candidum. EmBrvo 2/3 aut 3/4 annularis. 
III. —(3° sect.) 26 


( 202 ) 
HerBx, pubescentes aut subpubescentes, glandulosæ et graveolen- 
tes (haud farinosæ). Fou alterna, peliolata, dentata, sinuata aut pin- 
natifida. FLORES minutissimi, herbacei, elomerulati, spicatim panicu- 


lati. Ovor aromalicus. 


1. AMBRINA AMBROSIOIDES. Sracn. 


À. caule herbaceo ; erecto , ramoso; foliis alternis , subpetiolatis, oblongis, in petiolum 
decurrentibus, acutiusculis, remotè sinuato-dentatis aut subintegris ; superioribus oblongo- 
linearibus , integerrimis ; racemis subspicatis , compositis densifloris axillaribus terminali- 
busque , ascendentibus, foliosis; calyce fructifero subcarinato ; semine verticali, lævi, 
nitido, margine obtuso. 

Chenopodium ambrosioides. Linn., Spec. plant.,1, pag. 320. 

Atriplex ambrosioides. Crantz, Inst., 1, pag. 207. 

Chenopodium suffruticosum ? 7/{d., Enum, berol., pag. 1, pag. 290. 

Ambrina ambrosioides. S pach!, Wégét. phan., 5, pag. 297. — Moq.!, Monogr., pag. 39, n. 8. 

Pasote, Canariensium. Gallorum, Thé du Mexique, Ambroisie. 

Has. In ruderatis iusularum Canariensium. 


Distri8, GEoGR. Planta Europæ, Americæ et Indiæ orientalis. 


Ozs. Odor aromaticus, ad cuminum accedens. Flores 5-andri. 


TRIPB. IT. SPINACIEÆ. Moc. 


ATRIPLEX. Tourner. 


FLores mono -dioici, rarissimè hermaphroditi. Masc. ebracteati. 
Caivx 3-5-phyllus, inappendiculatis. SraminA 3, 5 ,imo calyce inserta 
fillamentis lineari-subulatis calyce vix longioribus; antheris subovatis. 
Fem. bibracteati; bracteis demüm dilatatis, ereclis, adpressis, nunc 
distinctis, nunc infernè coalitis. CaALvx nullus. Srvit 2, infernè coaliti. 
Frucrus compressus, bracteis ovatis, rhombeiïs vel hastatis inclusus: 
pericarpio membranaceo, tenuissimo, friabili, SÉMEN verticale, suh- 
lenticulare ; intesgumento duplici, exteriore coriaceo vel subcrustaceo. 
ALBUMEN copiosum , farinaceum, album, EmBryo annularis ; radiculà 
inferà, interdùm subascendente. 


( 203 ) 

Her, interdum suffrutices, sæpissimè squamulis membranaceis 
lepidotæ aut farinà copiosà conspersæ. Foria alterna, rard suboppo- 
sita, petiolata, sæpiüs hastata aut triangularia, angulata, sinuato-den- 
tata aul integerrima. FLORES minulissimi, herbacei, glomeratim spi- 


cat. 


1. ATRIPLEX LACINIATA. Lin. 


À caule herbaceo, patulo, ramoso; folis alternis (infimis Gppositis), petiolatis, deltoideis, 
acutis vel obtusiusculis, dentato-sinuatis, suprà læté viridibus, subtüs argenteo-pulverulen- 
us; bracteis demüm rhombeis,.acutis (angulis prominalis, lateralibus demüm bidentatis), 
disco inappendiculatis aut subdenticulatis, nervosis. 

Atriplex laciniata. Linn., Spec. plant., 2, pag. 1494. — Moq.!, Monogr., pag. 56, n. 13, 

Chenopodium laciniatum. Thunb., Prodr., pas. 48, non Roxb. 

Chenopodium sinuatum. Thunb., Flor. cap., ed.Sch., pag. 245. 

Atriplex Thunbergianum. Rœm. et Sch., Syst., pag. 281. 

Has. | 


Disrris. cEoGr. Ad littora maritima Europæ et Americæ septentrionalis. 
Oss. Hæc species in herbario nobis commisso deest, Anne ritè Canariensis? Pro Canariensi in herbario Brousso - 


netiano nullà adjectà intrà insulas statione latitantem vidimus. 


2. ATRIPLEX GLAUCA. Lin. 

À. caule suffruticoso, procumbente, ramoso ; folis alternis , sessilibus, brevibus, ovatis, 
. subrotundis, obtusissimis, integerrimis , Crassiuseulis, subcoriaceis , crispis, pulverulentis, 
argenteo-glaucescentibus , inferioribus subdentatis; bracteis démüm rhombeo-deltoideis, 
acutiusculis, margine basim versüs dentatis, disco dentato-appendiculatis. 

Atriplex glauca. Linn., Spec. plant., 2, pag. 1493. — Moq.!, Monogr.; pag. 61, n. 28. 

Chenopodium vestitum. 7hunb., Prodr., 1, pag. 48. 

Haz. In orâ maritimä Teneriffæ, Canariæ, Lancerottæ et Fuerteventuræ. 


Disrrts. ceoGr. Hab. in Gallià australi, Hispaniä, Barbarià. 


3. ATRIPLEX HALIMUS. Linx. 
À. caulé fruticoso, ascendente, ramosissimo ; foliis alternis, subpetiolatis, ovatis, subdel- 
toïdeis, in pétiolam decurrentibus, obtusis, mucronulatis, integerrimis , interdüm basi 
obsoleté subdentatis, subcoriaccis , incano-cinereis ; summis lanccolatis ; bracteis demum 


subrho mbeis, obtusissimis, integerrimis, disco inappendiculatis. 


( 204 ) 


Atriplex Halimus. Linn., Spec. plant., 2, nr. 1492. — Moq.!, Monogr., pag. 63, n. 31. 
Chenopodium Halimus. Thunb., Prodr., pag. 48. 
Has. In insulà Graciosà. 


Disrri8. GEOGR. In arenosis maritimis Europæ, Barbariæ et Americæ borealis. 


4. ATRIPLEX PARVIFOLIA. Low. 


À. caule fruticoso, prostrato, ramosissimo ; foliis alternis, subpetiolatis, confertis oblon- 
gis, ovatis vel obovatis integerrimis vel obsoletè sinuatis , obtusis; bracteis demüm sub- 
rhombeis, integerrimis, disco muriculato-tuberculatis. | 

Atriplex parvifolia. Low., Prim. fl. mad., pag. 16:— Mog.!, Monogr., pag. 64, n. 32. 

Atriplex portulacoides (angustifolia) ër Herb. Bank. (ex Lowe). — Ibid., Sol. mss, (Lowe). 

Has8. In Canaris. | 


Distrig. GEOGr. In littoribus maritimis insulæ Portüs-Sancti et in Canarus. 
TRIB. IIL CAMPHOROSMEZÆ. Mo. 


CHENOLEA. Taunws. 
(Char. reform.) 


FLores hermaphroditi, nterdüm abortu polygami. Cazvyx 5 -fidus; 
lacinüs subcarinatis, tomentosis, demüm exsuccis, nunquàam indura- 
tis nec appendiculatis. STAMINA 5, imo calyce inserta; filmentis linea- 
ribus, calyce sublongioribus; antheris oblongis. Srvut 2, filiformes, 
infernè coaliti, persistentes. Frucrus (utriculus) depressus, calyce 
clauso et immutato tectus; pericarpio membranaceo. SEMEN horizon- 
tale, ovatum ; integumento simplici, membranaceo. ALBUMEN nullam. 
Emsrvo curvatus, crassus, viridis ; radiculà externè prominulä. 

SUFFRUTEX, decumbens incano-lanatus, FoLrA alterna, sessilia, semi- 
terelia. FLORES minutissimi, viridescentes, 2-3-elomerulati, axillares, 
interdüm feminei inter hermaphroditos mixti, iisdem conformes, 


sed staminibus destituti et pistillo elongato valdè exserto instructi. 
Oss. Chenolea à Kochiä Roth, et Echinopsilo Nob. foliolis calycinis huic in appendices membranaceas (alas) illi 

in processus subulatos (spinulas) productis, post fecundationem immutatis differt. Species unica quæ genus Thun- 

bergianum constituebat ob laciniarum calycinarum dorsum callis spiniformibus obsitum generi Echinopsilo addenda 


(Echinopsilon sericeum Mogq.). 


Chenopodie 2 


B ï 
Dotaurauue A 
Tab, 200 


FAT we È n re LU 
lan à &th.de Ailes Rigo r Rrcher, 7 ; P ET: É Cr — 
i elle Lap.tre 


. 


CAS CUPLAAMO TILL ET L 14 CT rpg 


( 205 ) 


1. CHENOLEA CANARIENSIS. Moa. 


C. suffruticosa, lanuginosa ; foliis carnosis, tomentosis ; inferioribus elongatis, semitere- 
tibus ; superioribus abbreviatis, globulosis, imbricatis. 

Salsola lanata? Mass., in Buch. Beschreib. Can., pag. 141, — non Vahl., nec Pall. 

Chenolea Ganariensis. Mog.!, Monogr., pag. 96, n. 1. 

Has. Ad littora Lanceroitæ et in promontorio Teneriffæ, Punta del Aguja. 

Disrris. GEoGR. Planta littorea Canariensis; an etiam Africana? 

Descr. RaDix crassa, tortuosa, dura, fusco-nigrescens. Cauzis fruticosus, fissus , rugosus , fusco-cine- 
reus. Ramr numerosi, graciles , elongati , ascendentes , striati , lanuginosi. Foi 3-4 lin. longa, 1/4 lin, 
lata, carnosa, semiteretia, obtusiuscula, lanata, patula, ascendentia ; superiora abbreviata, subglobosa, 
imbricata. Frores minutissimi, sessiles, in axillis foliorum reconditi, lanuginosi, Cazvx urceo- 
latus, oblongus , 5-fidus, persistens , post anthesim inappendiculatus ; laciniæ ovatæ , acutæ, sub- 
concavæ , erectæ. Sramina D, calyce vix longiora; filamenta filiformia , compressa , albida ; antheræ 
oblongæ , flavescentes. Pisrizzum staminibus longitudine subæquale. Ovamiun orbiculare , depressum, 
Sryzus filiformis , elongatus, bifidus, divisuris capillaribus , papillosis , divaricatis, Frucrus globoso- 
depressus calyce sicco immutato tectus. PericarPium tenuissimum ,membranaceum. SEMEN unicum : 
horizontale, ovato-orbiculatum, depressum, subumbilicatum. Inrecumenrum simplex, subchartaceum. 


ALSuMEN nullum, Ewsryo periphericus, equinus, crassiusculus, lætè viridis. 


EXPLICATIO TAB. 200. 


1. Ramus floridus magnitudine naturali, cæteræ figuræ præter sextam auctæ. 
2. Ramuli seomentum cum flore bracteis cuncto. 3. Flos. 4. Calyx sectus et arte explica- 
tus. 5. Stamina pistillum foventia. 6. Pistillum fructiferum magnitudine naturali. 7. Idem 
auctum. 8. Fructus.calyce clauso arcté involutus. 9. Semen à margine visum. 10. Idem 


horizontaliter sectum ut appareat embryo cum albumine. 11. Embryo. 
TRIB. IV. SALICORNIEÆ. C. À. Mar. 


ARTHROCNEMUM. Moc. 
Salicorniæ spec. Lin. 


FLORES hermaphroditi, ebracteati aut esquamati, in articulis ramo- 
rum reconditi. CALyx ventricosus, subtrigonus vel subtetragonus, 


apice truncatus aut 3-4-5-denticulatus, demüm fungosus, nunquàam 


( 206 ) 

appendiculatus. STAMINA 1, 2, imo calyce inserta, filamentis crassius- 
culis, brevissimis ; antheris subovatis. Srvrir 2, infernè connati. FRUC- 
rus (utriculus) compressus, calyce inflato involutus ; pericarpio mem- 
branaceo, distincto. SEMEN verticale, lenticulare, subrostellatum . 
nitidum ; intesumento duplici, exteriore crustaceo. ALBUMEN centrale 
et laterale, copiosum , farinaceum , candidum. Emsnvo semiannularis 
(subvirescens) ; radiculà descendente. 

SUFFRUTICES aut berbæ , articulati, aphylli, glabri. FLores minutis- 
simi, pallidè viridescentes, sæpits ternati, in ramulis spiciformibus 
digesti. É 

Ozs. Semen cochleatum Salicorniis per errorem tribuit Dubyus (Bot. gall., 4, pag. 595). Arthrocnemum à Salicornid 
differt floribus nunquàm rachidis cavis immersis , calyce non appendiculato, integumento séminis duplice atque 


embryone hemicyclico. In Salicornià embryo albumen totum cingit annulum efficiens integtum , in Halocnemo par- 


tem tant superiorem ambit, in Arthrocnemo lateri applicatus. 


1. ARTHROCNEMUM FRUTICOSUM. Moa. 

S. caule suffruticoso erecto , ramosissimo ; ramis oppositis vel alternis, ascendentibus , 
rigidiusculis ; articulis teretibns, apice compressis et emarginatis; floralibus spiciformibus, 
pedunculatis aut subsessilibus eylindricis aut subclavato-cyli ndricis, obtusis. 

Salicornia fruticosa. Linn., Sp. plant., 1, pag. 5. | 

Salicornia sempervirens. Sauv., Meth. fol., pag. 7. 

Salicornia Europæa B perennis, Gouan., Hort. Monsp., pag. 2. 

Arthrocnemum fruticosum. Moq., Chenop. Monogr., pag. 111. 

Has. Ad littora Graciosæ. 

DisrriB. GEOGR. Planta litiorea; occurrit in arenosis maritimis Europæ et Africæ sep- 


tentrionalis. 


( 207 }) 


SUBORD. II. SPIROLOBEAE., C. À. Mer. 


TRIB. I SUÆDINEÆ. Mo. 


Salsolearum gen. C. À. ME vx. 


SUÆDA., Fonrsx. 


Salsolæ et Chenopodii spec. Linn. — Lerchia HazLer. — 
Cochliospermum Lac. — Chenopodii sect. 11,et Sal- 
solæ sect. 11 (præter Sodam) Scrap. — Schoberiæ 


spec. GC. À. Mer. 


FLores hermaphroditi, rarissimè abortu polygami aut monoici, 
bracteolati. Cazyx urceolatus, 5-partitus ; foliolis crassiuseulis, carno- 
sis, demüm inflaiis et baccam mentientibus, interdüm exsuccis et sub- 
carinatis, nunquàm appendiculatis. SramiNA 5, imo calyce inserta aut 
versüs basim calycis filamentis filiformibus calyce sublongioribus ; 
antheris ovatis. Discus interdüm parvulus, annularis. OvaRIUM supe- 
rum. STYL coaliti. STIGMATA distincta, 2, 3, rard 4 aut 5, divaricata, 
papillosa. Fructus (utriculus) depressus aut globosus, calyce clauso 
involutus; pericarpio, pelliculà tenuissimà, haud adhærente. SEMEN 
horizontale vel verticale, lenticulare; integumento duplici, exteriore 
crustaceo. ALBUMEN nullum vel parcum (in massulas 2, divisam, 
utrinquè ad embryonis centrum dispositas). EmBrvo plano-spiralis, 
teres, albidus ; radiculâ externà. 

HrrB# vel suffrutices, glabri. Foria alterna, sessilia, subteretia, car- 
nosa. FLORES minuli, carnosiusculi, virides, sæpiùs glomerulati, sessi- 
les aut brevissimè pedicellati, axillares, interdüm basi folioram 


adnati. BRACTEOLÆ, squamulæ minutissimæ, albidæ, subhyalinæ. 


t 208 ) 


1, SUAÆDA VERMICULATA. Fons. 


S. caule fruticoso, ramosissimo , diffuso ; ramis divaricatissimis ; foliis ovatis obtusis, 
mollissimis succulentis ; inferioribus oblongo-ovatis, superioribus subglobosis ; floribus 
sessilibus solitariis axillaribus ; calyce fructifero exsiccato , haud inflato ; semine verticali 


haùd rostellato, lævi, nitido. 


Suæda vermiculata. Forsk., For. Ægypt. - Arab., pag. 70, n. 18. — Moq.!, Monogr., pag. 191, — 
non Del. 


Salsola mollis. Desf., Flor. Ail., 1, pag. 218. 

Suæda mollis. Dell, Flor. Ægrpt., Ill, pag. 9. 

Salsola globulifolia. Porr.!, Dict., 7, pag. 298. 

Salsola divaricata. Mass., in Link, Beschreib. Can. 

B minor. Staturà minore ; foliis subimbreatiis. 

Has. Ad littora Lancerottæ. Occurrit var B in maritimis Canariæ. 

DisTriB. GEOGR. Hab. in sabulosis maritimis Africæ septentrionalis; ctiam in Indià 
orientali. 


Ozs. Benè observavit Linkius plantam hanc S! fruticosam Forsk. omnimodo referre, sed rami magis horizontales, 
folia latiora, crassiora, breviora. Summa ferè globulosa sedi esse cujusdam diceres. Speciminibus à Fontanesio in 


Mauritanià et à Poiretio in Numidià lectis nostra omnino consentanea, 


2. SUAEDA FRUTICOSA. Forsx. 


S. caule fruticoso; erecto, ramosissimo ; ramis erecto-patulis ; foliis breviusculis, tere- 
tibus, utrinque convexis, obtusiusculis, laxè imbricatis; floribus sessilibus, solitariis (late- 
ralibus abortivis), rard ternatis, axillaribus ; calyce fructifero exsiccato subinflato ; semine 
vertical, subrostellato, brevi, nitidissimo. 

Salsola fruticosa. Linn., Spec. plant., 1, pag. 324. 


Suæda fruticosa. Forsk., Flor. Ægypt.-Arab., pag. 70, nr... — Mog.!, Monogr., pag. 192, n. 5. 
Chenopodium fruticosum. Mænch., Meth. suppl., pag. 115. 


Salsola annularis. Porr.!, Dict., 7, pag. 298. 
Has. Ad littora maritima Lancerottæ. — V.S. in herb. Brousson. 


Disrris. Gsocr. Planta haud rara in maritimis Galliæ, Hispaniæ , Italiæ, Græciæ et 


Persisæ. 


3. SUAEDA MARITIMA. Moo. 


S. caule herbaceo, ramosissimo , diffuso ; ramis erectis vel prostratis ; foliis longis supra 


planis, subtüs convexiusculis, acutiusculis aut obtusiusculis, carnosis, succulentis, sabmol- 


( 209 ) 

libus ; superioribus brevioribus ; floribus sessilibus , densè 2.3-glomerulatis, axillaribus ; 
calyce fructifero inflato subcarinato ; semine horizontali, vix rostellato , tenuissimë punc- 
tulato-rugoso, nitido. 

Chénopodium maritimum. Linn., Spec. plant., 1, pag. 321. 

Atriplex maritima. Crantz, Inst., 1, pag. 208. 

Suæda chenopodioides. Pall., Ill. pl. imp. cogn., pag. 56. 

Salsola maritima. Poir.!, Dict., 7, pag. 290. 

Schoberia maritima, C, 4. Mey.!, in Ledeb. Flor. Alt., 1, pag. 400, 

Suæda maritima. Moq.!; Monogr., pag. 198 , n. 18. 


Salsola strobilifera, chenopodiana, vermiculata, salsa, ir Horus, 
His. Ad littora Teneriffæ et Lancerottæ. 


Disrris. GEoGr. Copiosa in paludosis et sabulosis maritimis Oceani et m. Mediterranei. 


TRIB. II SALSOLEÆ. Mo. 


Anabaseæ et Salsolearum gen. C. À, ME v. 


SALSOLA. C. A. Mer. 


Kali spec. Tourner. — Salsolæ spec. Law. — Salsola ; 


sect. 1. ScurADp.— Salsola et Caroxylon. Taunws. 


FLores hermaphroditi, bibracteati. Cazyx 5-phyllus; foliolis dorso 
demüm transversim alatis. SrAMNA 5, rariüs 3, annulo depresso vel 
cyathulo hypogyno inserta ; filamentis longè subulatis, apice tenui- 
bus; calyce longioribus antheris oblongo-linearibus, acutiusculis, 
SQUAMULAÆ hypogynæ nulle. Srvyui 2, basi plerumque connati (raris- 
simè stigma subcapitatum et subsessile). Frucrus (utriculus) depres- 
sus, calyce capsulari et stellatim 5-alato vestitus ; pericarpio exsucco, 
submembranaceo, interdüm suprà subchartaceo vel carnosiusculo, 
rard subbaccato. SEMEN horizontale, subglobosum ; integumento sim- 
plici, membranaceo. ALBUMEN nullum. EmBryo conico-spiralis aut 
cochleatus, lætè viridis ; radiculà spiræ gyrum absolvente. 

Hergæ vel suffrutices, glabri vel pubescentes, rarissimè aphylli. 
For alterna vel opposita, sessilia, subcylindrica, carnosa. FLoREs 


III, —(3° SECT.) 21 


( 210 ) 
parvult, solitarti vel 2-3-glomerulati, sæpiùs reconditi, pallidè viri- 
descentes, sessiles axillares , subreconditi. ALÆ maximæ aut parvulæ, 
patentes, sæpits subæquales, striatæ, scariosæ, interdüm coloratæ. 


raro crassiusculæ et unguiformes. 


1. SALSOLA KALI. Ten. 


S. caule herbaceo, aspero aut glabro, prostrato vel suberecto ; ramis alternis, subulato- 
triquetris , spinosis , carnosis ; bracteis longiusculis folio florali brevioribus ; calyce fructi- 
fero sublongioribus ; floribus subsolitariis ; alis amplis, suborbicularibus, subinæqualibus, 
patulis, subroseis. | 

B Tragus (Moq.). Suberecta, glabra, viridescens. 

Salsola Tragus. Linn., Spec., plant., 1, pag. 392. 

Kali Tragus. SCOp. Carn., 1, pag. 175. 

Salsola spinosa. Lam., Flor. franç., 3, pag. 211. 

Salsola Kali 6 glabra. Ten., Syll. Flor. Nap., pag. 124. 

Has. In arenà maritimâ propèé urbem Palmarum, in Canarià. — V.S. quoque in herb. 
Brousson. | 


_ Disrris. GEocr. Ad littora maris in Europà, Asià, Americà et Africà boreali. 


2. SALSOLA LONGIFOLIA. Forsx. 


S. caule fruticoso, glabro, erecto ; ramis oppositis, albescentibus ; foliis oppositis elon- 
gatis , semileretibus, mucronulatis ; bracteis folio florali et calyce fructifero brevioribus ; 
floribus 2-3 glomerulatis ; alis maximis, inæqualibus, explanatis, subroseis aut decolo- 
ribus. 

Salsola longifolia. Forsk., Flor, Ægypt.-Anab., pag. 55, — non Lam. 

Salsola fruticosa. Cav., Icon., 3, pl. 285, — non Linn. | 

Salsola oppositifolia. Desfont.!, Flor. Ail., 1, pag. 219. — Mogq.!, Monogr., pag. 188, n. 7. 

Salsola divaricata. Mass.!, in Buch, Can. pag. 141. 

Has. Ad littora insularum Canariensium. 

Disrrig. GEoGR. Planta littoralis, haud rara in Africà boreali et Sicilià. 


Os. Copiosa est in insulis Canariensibus hæc species. Specimina plura nostris ex toto similia jam olim attulit 


Broussonetius. Alia nullo modo diversa in herbario Fontanesiano extant inter quæ unicum Canariense. Nomen spe- 


cificum Forskalianum anteferendum. 


(EE) 


3. SALSOLA VERMICULATA. Lin. 


S. caule fruticoso , pubescente aut villoso ramosissimo ; ramis alternis, diffusis; foltis 
alternis aut fasciculatis, semiteretibus vel filiformibus, obtusiusculis , carnosis, floralibus 
minoribus, subovatis squamæformibus ; bracteïs foliam florale subæquantibus calyce fruc- 
tifero brevioribus ; floribus solitariis, densé spicatis ; alis magnis, subæqualibus, patulis. 

« pubescens. Pubescens; folits breviusculis. 

Salsola vermiculata. Linn., Spec. plant., 1, pag. 323. 

Salsola flavescens. Cav.!, Icon., 3, pag. 45, pl. 288. 

Chenopodium flavescens. Rœm. et Sch., Syst., 6, pag. 269. 

Salsola Ennæa. Jan.!, Cat., pag. 232. 

: Salsola éricifolia? Mass., in Link. Beschretb. 

Salsola vermiculata & pubescens. Moq.!, Monogr., pag. 140, n. 13. 

B villosa. Villosa ; foliis longiusculis. 

Salsola villosa. Del.!, Flor, Æpgypt. IIL., pag. 9. 

Salsola vermiculata 6 villosa. Moq.!, Monogr., pag. 141, n. 13. 

Has. Ad littora Lancerottensia. Var. B frequens in promontorio Teneriffæ , Punta de 
T'eno. | 

Disrrie. socr. Planta Barbariæ , Caucasi, Sibiriæ. Haud rara in Lusitanià et Hispani; 
occurrit ctiam in Pyrenæis orientalibus. 

Os. Species hæc sine flore et fructu Kochiam prostratam Schrad. ( Salsolam prostratam L.) quodammodô refert. 
Speciminibus à Delileo et à Siebero ex Ægypto allatis nostra omnind similia. Animadvertendum tamen Canariensi- 
bus pilas albidas esse nec rufulas et hoc forsan quia recentiora. Varietas nostra villosa eadem est ac Salsola villose 


Delile. 
Oceurrit hæc planta in herbario Broussenetiano in Africà circà oppidum Mogaüor ut verisimile est lecta. 
Herbarium meum specimina plurima offert quibus constat pubescentiam Salsolæ vermiculatæ L. in villositatem 


Salsolæ villosæ Delile sensim abire et pro formis ejusdem speciei vix ac ne vix diversis habendas esse persuasum 


habeo. 


TRAGANUM. Dec. 


Frores hermaphroditi, bibracteati. Cazyx 5-phyllus; foliolis 
infernè coalitis, demüm incrassatis et nucamentaceis, non alalis. 
STAMINA 5 , imo calyce inserta; filamentis suprà dilatatis, apice trun- 
calis calyce longioribus ;antheris sagittatis, acutis. SQuAMULÆ hypo- 
eyoæ nullæ. Srvui 2, filiformes, infernè coaliti. Frocrus (utriculus) 


subdepressus, calyce sublignoso et nuciformi reconditus; pericarpio 


( 212 ) 
memhranaceo. SEMEN horizontale, orbiculare ; integumento simplici, 


membranaceo. ALBUMEN nullum. EmBryo depresso-cochleatus; radi- 
culà externà. 


FRUTEX, ramosissimus. ForrA parva, alterna, sessilia, sabamplexi- 
caulia , subtriquetra , carnosa. FLores parvuli, sessiles, 2, 3, glomeru- 
lau, villis mvoluti. 


Ozs. Genus habitu, fructu pilis cincto, calyce non alato mox nuciformi et fructum cingente, filamentis dilatatis et 


quasi tæniatis apice truncatis antherisque sagittatis satis superque diversum. 


4 TRAGANUM NUDATUM. De. 


T. caule fruticoso, glabro ; ramnis confertis, diffusis ; foliis brevibus, numerosis, confer- 
tis, subtriquetris, breviter mucronato-acutis. 

Traganum nudatum. Del., Flor. Ægypt. Ill, pag. 9, n. 319, et pag. 60, pl. 29, fig. 1. 

Has. In insulà Graciosà. 

Disrris. GEOGR. Hab. in Arabià et Æeypto. 


Oss. Flores foliis breviores sunt, fructusque calycis basi incrassatà atque induratä cinctus ossiculum fit mono- 
spermum. Specimina nostra nullo modo diversa sunt ab iis à Delileo et Siebero ex Ægypto allatis. Mirum est spe- 


ciem Ægyptiaco-Arabicam et Canariensem toto deesse littore Mauritanico. 


A. MOQUIN-TANDON. 


( 213 ) 


PHYTOLACCEZÆ. R. Browx. 


ATRIPLICEARUM GEN. Juss.— CHENOPODEARUM GEN. DC. 


PHYTOLACCA. Lrxwx. 


FLores hermaphroditi (interdüm dioici). CALYx corollinus, colora- 
tus, 5-partitus, persistens ; folüs subrotundis, concavis, patentibus, 
apice inflexis. STAMINA 8-20, longitudine calycis; fillamentis subulatis ; 
antheris subrotundis. OvariüM striatum. Frücrus (bacca) 10-locularis, 
globoso - depressus, sulcis 10 longitudimalibus exarato, calyce expla- 
nato infernè suffultus. SEMINA solitaria, lenticulari-reniformia, glabra, 
integumento exteriore crustaceo, ALBUMEN copiosum, farinaceum , 
candidum. EmBryo annularis, albidus. 

FHERBACEA aut frutescens. FoLrA ampla, alterna, lanceolata , ovata 
aut elliptica , apice rostellatim acuminata, integerrima. FLoREs colo- 
rati, laxè spicati; spicis sæpiüs oppositifoliis, rard axillaribus. 


1. PAYTOLACCA DECANDRA. Lin. 


P. caule herbaceo ; foliis ovato-lanceolatis, patulis ; floribus decandris, decagynis, fruc- 
tibus suprà umbilicatis et 10-denticulatis. 
Phytolacca decandra. Linn., Spec. plant., 1, pag. 631. 


Ferva Carmin Nivariensium. Carminero Palmensium. 
Has. In ruderatis insularum Canariensium frequens. — V.S. quoque in herb. Brous- 


son. 
Distris. GEOGR. Planta virginica, primüum in hortis olitoriis Europæ introducta, nunc 


ubique familiaris. 


A. MOQUIN-TANDON. 


( 214 ) 


POLYGONEZÆ. Joss. 


RUÜUMEX. Liwwx. 


Frores hermaphroditi interdtm monœci, diœci polygamive. Peri- 
GONIUM 4-6 fidum, calyculatum , lacinïis 3 interioribus ovatis, erectis, 
fructu demüm auctis mutatà formà et directione. SrAmINA 6 (rard 4, 
9 vel 12). Srvu 23, longi, reflexi. CARyoPsis ovata , 2-3-cona, sepalis 
interioribus obtecta; integumento purpurascente albicante vel non- 
nihil lutescente. EmBryo unilateralis inversus radiculà brevi ultrà 
perispermum farinaceum porrectà. 

Hersæ, vel suffrutices per orbem totum sparsæ. CAULES erecti vel 
ascendentes nodosi, nodis vaginà membranaceâ cinctis. ForiA petio- 
lata sæpiùs simplicia, penni- aut palminervia. FLores verticillati, 
pedicellati, pedicellis sæpiüs articulatis. 


SEcTio I, ACETOSA. TourNEr. 


1. RUMEX BUCEPHALOPHORUS. Linn. 


R. caulibus herbaceis ; foliis longè petiolatis, lanceolato-rhombeis, integerrimis in petio- 
lum decurrentibus, crassiusculis punctulatis;. floribus hermaphroditis; foliolis internis 
demüm ovato-deltoideis acutiusculis, 3-4-spinulosis, exteriore sæpè granuligero. 

Acetosa Ocimi folio Neapolitana Bouxepahhoopa. Column. Ecphr., p. 150, icon. 

Rumex bucephalophorus. Linn., Sp. pl, vol. 1, p. 479. — Gartn., vol. 2, tab..119. — Cav., Ie., 
tab. A1, f. 1. — Sibih., F1. graæc., tab. 345, — Campd, Monog., p. 140, tab, 3, f. 1. — Bertol., Fi it, 
vol. 4, p. 244, — Sicinh., Ann. des sc. nat., 2e sér., vol. 9, p. 199 (2). 


Vinagrerita Canariensium. 


(1) Polygoncarum ordinem olim anno 1854 Monspelii cum celeb. amico Alfredo Moquin-Tandon elaboratum hic 
paucis mulatis adjectisque publici Juris facimus. 
(2) Dolet nobis quod ingeniosissimas b. Steinheilii hujus speciei divisiones, partium summoperè variabilium 


( 215 ) 


HaB. Frequens est hæc species in arvis locisque siccis insularum Canariensium. —- Folia 
suaviter subacida, pedunculi incurvati, apice incrassati ; fol. calyc. interna fructifera 1 1/2 
lin. longa. | 

DisrriB. GEOGR. Occurrit in regionibus omnibus quæ mare Internum obvallant, unde 


per Mauritaniam in Fortunatas protenditur (1). 


2. RUMEX LUNARIA. Lin. 


R. caule fruticoso ; foliis petiolatis , cordato-orbicularibus , integerrimis, floribus poly- 
gamis, foliolis internis demüm cordato-orbicularibus , intesris reticulatis, ad basim gra- 
nulo notatis pedicellis, filiformibus. 

Rumex lunaria. Linn., Sp. plant., vol. 1, p. 479. — Campd., Monog., p.136, tab. 2 seb: 

* Acetosa arborescens subrotundo folio. Pluk., Phyt., tab. 252, f. 3. 

Rumex polygamus. Cav., Icon., vol. 1, tab. 22. 

F’inagrera Canariensium. 

Has. In rupibus insularum Canariensium frutex, sarmentosus, 10-12-pedalis. — Fol. 
calyc. interna fructilera 2 1/2-5 lineas longa. 


Disrris. GEoGR. Species est propria msularum Fortunatarum. 


mutationibus nimis levibus pendentes, recipere nequeamus. Hæ enim ferè semper explicatione plantæ majore 
minoreve nituntur, quæ quidem ipsa soli aeris climatis indole aliisque circumstantiis provenit. Dentes perigonii 
fructiferi semper ni fallimur tantillulùm uncinati unde sectiones etiam primariæ peccant; perigonii foliolorum 
forma, dentium numerus, facies, proceritas inconstans, pedunceuli nunc sine normâ certà elongati nunc tenues vel 
incrassati, Inter plurima quæ à Fortunatis traximus specimina, formæ plurimæ Steinheilianæ deprehendendæ, 
communior, quæ undique communis, Gallica. — W. 

(4) An unica fuerit aut multiplex specierum quibus pollet terrarum orbis, creatio prisca, adhùc dubium est. 
Ergô vix pro certo cùm cll. Buchio et Steinheilio dicendum est hominum comitem cum vite aut frumento R. buce- 
phalophorum aliamve insulis nostris appulisse speciem, tüm enim quantæ et quales à littoribus maris Interni non 
advectæ species! Aut advectas forsan tantummodô annuas putabant, sed verè et apud nos indigenas ejusdem regio- 
nis proles arboreas, oleam quæ certô indigena, Lentiscum, Smilacem, Daphnem Gnidium, Ericam arboream, Cis- 
tum monspeliensem, et tot herbas alias perennes et rhozocephalophoras. Diversis legibus regi plantarum annuarum 
aut perennium migrationem vix credendum, et verè advectitiæ rarô per montes et valles longè latèque sparguntur, 
sive annuæ sint sive perennes , si fortuito aut homine juvante perveniant. Extant exceptiones sed paucæ quanquàm 
notabiles, ut in planitie Pampanâ Cynara. Quâ autem lege hæ migrationes regantur incertum. Vix diversum enim 
ab iis Asiæ occidentalis crederes vel Africæ borealis Monspelii aut cœlum aut solum, sed plantæ Juvenales lanis 
contortæ nec permanent nec sparguntur. Nec abest nobis ex ratiocinatione certitudo quædam, quanvis ab omni 
ævo exterorum congressus et commercium spernerit oderitque Autololum effera gens quæ Mauritaniam ex adverso 
Fortunatarum incolit, quin et eædem illic quæ in Fortunatis reperiantur Græciæ atque Hispaniæ herbæ, non homi- 
num culturæ comites sed fato quodam aut divino si mavis instinctu ad limites regionis propulsæ ( præter ruderales 
aliquas verè advectitias aut agrarias atque Americanas nonnullas) crescant ferè omnes et luxurient. Quàm paucæ 
imô quàm paucissimæ sint stirpes hominum consociæ quæ Europææ in Americam aut Americanæ in Europam 
devectæ extrà urbium pomoæria atque oluscularum cultum in tractus terrarum longinquos abierint ! Hæc fusius 
postmodüm tractanda. Jam tabulas phytostaticas à cl. 3.3. Williams sedibus ipsis sub auspiciis nostris depictas et 
plantarum insularum quarundam catalogos partiales dedimus (Géogr. bot., vol. 5, 1r partie passim, et Atl., 2e série). 
Mox Fortunatarum stirpes cum aliarum regionum vegetabilibus comparationem et parallelismum in postscriptis 
instituere in animo est. — W. 


(216 ) 


3. RUMEX VESICARIUS. Lin. 


R. caulibus herbaceïs, striatis; foliis deltoideis, acutis, integerrimis, superioribus 
oblongo-linearibus ; floribus hermaphroditis , geminatis, foliolis internis demüm ovato- 
orbicularibus, utrinque emarginatis, eleganter reticulatim cruentato-nervosis. 

Acetosa americana, etc. Moris., Hist., vol. 9, p. 583, sect. 5, tab. 28, fig. 7. 

Oxalis seu acetosa americana, etc. Barrel., Icon., 12. 

Rumex vesicarius. Linn., Sp. pl, vol. 1, p. 479, — Del., Fl. æg. Ill., p. 19, — Mirbel, Ann. Mus., 
vol, 13 , tab. 4, fig. 45. — Campd., Monog., p. 199 , tab. 3, figg. 1-8. — Schenk, Pl, Æg. Arab. Syr.; 
p. 12. | 

HAB. In arenosis et saxosis maritimis insularum Canariensium. — Perigonii fol. interna 
fructifera 5-6 lineas longa. 

Disrri8. GEOGR. Planta est ægyptiaco-arabica per gradus latitudinis terrestris 5o in in- 


sulas Fortunatas prolata. 


4. RUMEX ACETOSELLA. Lin. 


R. caulibus herbaceis, diffusis ; foliis petiolatis infimis hastato-lanceolatis , cæteris sub- 
ovatis 3 floribus diœcis, foliolis internis ovatis, integris. 

Rumex Acetosella. Linn., Spec. pl., vol. 1, p. 481, — Engl., bot., tab, 1674. — Campd., Monog., 
p- 120, tab. 9, fig. 4. 

Lapathum pratense. Lam., F1, fr., vol, 3, pag. 8. 

V'inagrerita Canariensia. 

Has. In pinetis insularum Canariensium. 

Disrris. GsoGr. Species est orbis totius veteribus noti quæ regiones hyperboreas ( Lap- 


poniam Linn.) attingit. 


5. RUMEX TINGITANUS. Lin. 


R. caule suffruticoso, striato ; foliis lanceolato-cordatis, subhastatis, acutis, erosis ; flo- 
ribus hermaphroditis ; foliolis internis demüum cordato-orbicularibus, obtusissimis, cruen- 
tato-venosis. 

Lapathum maritimum fœtidum, C, Bauk., Prodr., pag. 56, ic. 

Lapathum maritimum sinuatum. Chabr., Sciagr., 310, ic. 

Acetosa vesicaria tingitana perennis repens foliis longis sinuatis, Moris., Hist., vol, 2, pag. 583, 
sect. 5, tab, 28, fig. 8, 

Rumex tingitanus. Linn., Sp. pl., 1, pag. 479. — Campd., Monog., pag, 126. 


(21e) 


Has. In convallibus umbrosis Tenerife, Canariæ et Palmæ. — Perigonii fol. interna 
fructifera 2 1/2 lin. longa. 

Disrris. GEOGR. Species est austro-occidentalis quæ à Fortunatis hinc per Maderam ! 
Lusitaniam borealem ultra portum Calen (Pezo da Regoa, Brotero)illine per Maurita- 


niam Tingitanam ! et Hispaniam! Numidiæ fines (Desfontaines !) et Galliam Narbonen- 


sem appetit. 
SEcTtio IL LAPATHUM. Tourner. 


6. RUMEX CONGLOMERATUS. Mure. 


R. caule herbaceo ; foliis infimis cordato-lanceolatis , superioribus lanceolato-oblongis, 
acutis ; verticillis mediis atque inferioribus foliosis, perigonti foliis interioribus oblongis, 
obtusiusculis, integris, omnibus granulatis, granulis demüm sæpè conspicuis fulvis. 

Rumex acutus. Smith, FT brit., vol. 1, pag. 391. — Engl. bot., tab. 721.— DC., F1. fr., vol. 3, 
pag. 375. | 

Rumex conglomeratus. Murr., Prodr. fl Gœtt., pag. 52 — ex — Koch, Synops., ed. 2, vol. 1, pag. 
704. — Reichb., PI. crit., tab. 368, fig. 552. 

Rumex Nemolapathum, £krh., Beitr,, vol. 1, pag. 181. — Guss.!, FI. sic., Prodr., vol. 1, pag. 441. 

Has. Occurrit hæc planta in humidiusculis Canariæ Teneriffæ et Palmæ. Specimina 
Canariensia et Nivariensia formam siculam granulis fulvis decoram , Palmensia iconem 
. Reichenbachianam omnino referunt. 

DisrriB. GEOGR. Species est orbis veteris quæ Britanniam totam (/f'atson) percurrit et 


Scandinaviam forsan ( Fries) attingit. 


7. RUMEX OBTUSIFOLIUS. Lin. 


R. caule herbaceo ; foliis margine crispis, inferioribus cordato-ovatis, superioribus lan- 
ceolatis ; verticillis superioribus aphyllis perigoni foliolis internis lanceolato-3-angulari- 
bus, demüm versüs basin dentatis, apice mucronulatis, mox obtusis, omnibus granulatis, 

Rumex obtusifolius. Zinn., Sp. pl., vol. 2, pag. 478. — Reichb., PL, crit., tab. 366, fig. 550. 


Rumex obtusifotius 8 agrestis. Fries, Nov., pag. 99 , — unde ex eodem est Rumex acutus. Linn., 


11, scand., pag. 395, et F1, suec. 
Rumex obtusifolius « et 6. Koch, Syn., ed, 9, vol. 2, pagg. 705 et 706. 
Alavaza Canariensium. 


Has. Crescit hæc species in humidiusculis Teneriffæ. 


Disrris. GEoGR. Stirps est per orbem antiquum divulgata quæ in Britannià 59 gradum 
attingit (Watson) et usquè in Scandinaviam mediam (Fries) protruditur. 


III, — (3° SECT.) 28 


( 218 ) 


8 RÜUMEX PULCHER. Lin. 


+. caule berbacco ; foliis cordato: panduriformibus , obtusis, superioribus lanceolatis, 

margine denticulatis, acutis; verticillis remotis ; perigonii foliolis internis , oblongo-3- 
angularibus, subobtusis, valdè reticulato-nervosis, ultra medium concinné ciliato-dentatis, 
unico ut plurimüm conspicuë granulato. 

Lapathum pulchrum Bononiense sinuatum. J. Bauh., Hist., vol. 9, pag. 988. 

Rumex pulcher. Linn., Sp. pl., vol. 1, pag. 477. — Reichb., Pl, crit., tab. 486, fie. 679. 

Has. Occurrit in Teneriffà (ex Chamiss. in Schult. Syst.) etin Canarià ex Despréaux 
in litteris. Descriptio ex specimine Sieulo cl. Parlatore. 


Drstris. GEOGR. Planta est Europæa satis communis sed prioribus magis australis. 


EMEX. Neck. Cawpo. 


Frores polygami. Cazvx 6 partitus, calyculatus, foliolis 3 interiori- 
bus lanceolatis vel ovatis , erectis, fructu demüm auctis, eâdem formâ 
et directione, Sramma 6. Srvit 3 erecti. Carvopsis ovata, obsoletè tri- 
gona apice subacuminata in imo perigonio locata et ab: ipso arctè 
adpressa, integumento lutescente. Emsrvo circà perispermum fari- 
naceum periphericus, cotyledonibus longissimis. 

Hersæ orbis antiqui resionum temperatarum et Africæ australis 
cives. CauLIS ascendens simplex vel dichotomus, nodosus. FozrA petio- 
lata alterna integra, penninervia. FLores verticillati, pedicellati , 


pedicellis inarticulatis. 


1. EMEX SPINOSA. Camp. 


E. caule decumbente, subdichotomo ; foliis deltoideo-ovatis ; floribus glomeratim ver- 
ticillatis, perigonii foliolis internis demüm crassis, lanceolatis, medio carinatim tumefactis, 
apice acutis. 

Beta cretica semine spinoso. J. Bauh., Hist., vol, 9, pag. 963, ic. — Chabr., Sciagr., pag. 810, ic. 

Rumex spinosus. Linn., Sp. pl., vol. 1, pag. 481. — Gærin., vol. 2, tab. 119. — Mirb., Ann. du 
Mus., vol, 13, tab. 4, fig. 44. — Sibih., F1, græc.. tab. 347. 

Vibo spinosa. Maœnch., Mesh, pag, 318. 


(19400) 
Rumex glaber. Forsk., FI. ægypt.-arab., pag. 75. 
Emex spinosa. Campd., Monog., pag. 58. 
Has. In ruderatis insularum Canariensium frequens est hæc planta. — Fol. cal. interna, 


fructifera 2 1. 1/2 longa. 


PERSICARIA. Touewer. 


PericonIüm 3-5-fidum. STAMINA 4-8. Sryr1 2 aut 3. ACHENIUM com- 
pressum vel triquetrum, obtusangulum calyce obtectum. PERISPER- 
MüM carneum. EmBryo lateralis, cotyledonibus accumbentibus. 

HErRB« per orbem terrarum sparsæ. ForrA alterna, lineari-lanceo- 
lata penninervia. BRACTEÆ ochreæformes, cylindricæ, truncatæ, FLo- 
RES spicati vel capitati. 


1. PERSICARIA VULGARIS. W. et Moo. 


P. caule erecto, foliis petiolatis ovato-lanceolatis, sæpits maculatis ochreis trancatis ; 
spicis ovato-oblongis, terminalibus et axillaribus ; floribus 6-8-andris digynis ; achænio len- 
ticulari aut triquetro, faciebus Iævibus. 

Polygonum Persicaria. Linn., Sp. pl., vol. 1, pag. 308. 

Has. In insulis Canariensibus(Zink in Puch. Beschreib. Can. Ins.,pag. 141,ad val- 
le Zgueste insule Tencriffe Puch. Ibid., pag. 170). 

Drescr. Foxa is S'alicis viminalis similia. Ocnrez longè costatæ, costis pilosæ, longè rigidèque ciliatæ. 
Pepuncuu longi, graciles. Bracrex elongato-turbinatæ, conicæ, subciliatæ , 3-4-floræ. FLores 6-8- 


andri , semitrigyni. GaLyx quinque-partitus. Acxænru triquetrum faciebus ovato-ellipticis , Iævibus, 


nitidis. 
2. PERSICARIA SERRULATA. W. et Moco. 


P. caule ascendente, foliis subpetiolatis oblongo-linearibus angustis, acuminatis subre- 
volutis, margine tenuiter seriatim ciliatis ; ochreïs longè ciliatis ; spicis gracillimis, termi- 
palibus et axillaribus, floribus 6-8-andris, semitryginis; achænio triquetro, faciebus 
nilidis. 

Polygonum serrulatum. La Gasca, Nov. Gen. et Sp., pag. 1h, non Spreng. 


Polygonum salicifolium. Brousson. in herb!, non Del, — Link in Buch Beschreib. d. Can. Ins., 


pag. 141. 


( 220 ) 


Polygonum tenellum. Roxb., Hort. Beng., pag. 29. 
Polygonum glabrum. Jd. 
Has. In locis udis insularum Canariensium. — Affinis Polygono hydropiperti. 


Disrris. cEoGr. Herba est regionis maris Interni quæ in Fortunatas et in Indiam pro- 


tenditur, sed cujus expansio geographica nondüm satis explorata. 
Descr. Cauzis ascendens, geniculatus angulatus. Fozra 3 1/2 poil. longa, 4-5 lin. lata, subsessilia 
elongata, linearia, angusta, acuminata, margine subrevoluta, et cils rigidiusculis antrorsüum regulari- 


ter adpressis instructa, glabra, subcinereo-glauca, nervo medio interdüm subtüs minutè ciliato. 


POLYGONUM. Laxx. 


Cazvx 3-5-fidus. Sramina sæpiès 8. SryLus subnullus, stigmatibus 3 
sessilibus, capitatis. ACHENIUM 3-quetrum,. parvum, calyce involutum 
aut calyce longius. Emervo lateralis, cotyledonibus incumbentibus. 

HErB«Æ per orbem terræ sparsæ, prostratæ. For alterna, ovata 
penninervia. OcHre# tenues, bipartitæ, bilobæ, sæpiüs scariosæ. FLo- 


RES axillares. 


1. POLYGONUM AVICULARE. Lin. 


P. caule herbaceo, procumbente, geniculato, striato, foliis elliptico-lanceolatis, acutiuscu- 
lis, minutis, crispato-undulatis, ochreis brevibus, scariosis ; floribus subsolitariis axillari- 
bus, breviter pedicellatis, achænit faciebus ovato-triangularibus, granulato-striatis. 

Polygonum aviculare. Linn., Sp, pl, vol. 1, pag. 519. 

Has. In ruderatis et in arvis insularum Canariensium vulgare. 


DisTRIB. GEOGR. Herba est multivaga per totum terrarum orbem Sparsa. 


2. POLYGONUM MARITIMUM. Lin. 


P. caule suffrutescente, prostrato, sulcato, internodiis brevibus ; foliis lanceolatis, obtu- 
siusculis, venosis, carnosiusculis, sempervirentibus, ochreis ovato-ellipticis, magnis, scario- 
sis; floribus subsolitariis, sessilibus, axillaribus, achænïi faciebus ovato-ellipticis , 
lævibus. 

Polygonum maritimum. Linn., Sp. pl., vol. 1, pag. 19. 


Has. In arenà maritimàä propè urbem Palmarum in Canarià et alibi in insulis Canarien- 


sibus. 


(221%) 

Disrers. crocr. Herba est littorum maris Mediterranei quæ Galliæ occidentalis oras ad 
Oceanum occupavit et in Americæ borealis calidiora (Carolinam sub nom. P. glauci 
Elliot!) ad promontorium australe Africæ ( 7’hunberg) , atque in regnum Chilense ( Val- 
divia et Osorno Brydges! J’alparaiso Gaudichaud!) migravit. In Indià quoque et alibi 


forsan sub aliis nominibus latet. 


TINIARIA. W. et Moo. (1). 


Cazvyx 5-partitus, foliolis 3 exterioribus concavis, duobus interiori- 
* bus planis, demüm coalitis et achenium arctè induentibus. STAMINA 
8. STyLus trihidus, aut subnullus, stigmatibus capitatus. ACHENIUM tri- : 
quetrum , obtusangulum , calyce omnind absconditum. PERISPERMUM 
corneum. EmBryo unilateralis, cotyledonibus accumbentibus. 
Here, volubiles. Four alterna cordato-sagittata, subpenninervia. 
OcarEx semicylindricæ. FLORES racemosi vel capitati. 


4. TINIARIA CONVOLVULUS. W. et Mo. 


P. caule herbaceo, volubili, angulato, foliis cordato-sagittatis, acutis , subintegerrimis, 
substellato-pubescentibus ; ochreis nudis, floribus 3-4 axillaribus vel terminalibus ; achæ- 
nii faciebus ovato-triangularibus, granulato-striatis. 

Polygonum convolvulus. Linn., Sp. pl, vol. 1, pag. 522, 

Has. In Teneriffà , in sæpibus et arvis circà Orotavam. — Calyces fructiferi obtusé cari- 
nai. 


Disrris. GEoGR. Herba est agraria per totum hemisphærium boreale protensa. 


(4) Nomen sectionis in Meisner Polyg. monograph., sumptum à Marcello burdigalens., Theodosii Imp. archiatri. 
(Spreng., Hist. rei herb., 1, p. 215.) 


(222) 


LAURINEZÆ. Juss. 


TRIB. L PHOEBEZÆ. N. as. Es. 
PHOEBE. Nos. 
Apollonias et Phœbe. Nrrs 48 Es. 


Frores hermaphroditi. Periconum 6-partitum., lacinüs 3 exteriori- 
bus interioribus alternantibus, démüm in cupulam induratum, per- 
sistens. STAMINA 12, 4-seriala, ordinum 2 exteriorum filamentis nudis, 
terti dorso basique lateraliter staminodiüis binis stipitatis suffultis 
(stamimodiorum sc. ordine reverà tertio forsan 6-mero, ordinis pro- 
xinni filamentorum basibus connato) quarti staminibus imperfectis, 
filamentis sc. capitulo cordato-coronatis. ANTHERÆ 2- vel 4-loculares, 
staminum tertii ordinis extrorsæ, reliquæ introrsæ, valvulis sursùm 
revolutis dehiscentes. Ovarium 1-loculare, 1-ovulatum. SriGma capita- 
tum, Bacca 1-sperma, cupulà brevi à perigonti lacinïis conniventibus 
induratis confectà suffulta. 

ARBORES intrà extràque tropicum in Indiâ et Americä degentes, 
unica Canariensis. RAM: graciles, fusci. FouiA coriacea, olaberrima, 
sæpè nitida. FLORES paniculati vel corymbosi. 


Ozs. Genera Apolloniadem et Phœbem conjunximus. Si genera enim bina et nomina diversa arboribus tam simili- 
bus admittenda tm geographiæ botanicæ et formarum distributionis priscæ evanescet filum Ariadneum. Facies iis 
simillima , inflorescentia, perigonii forma, substantia, color, indurescentia eadem, staminum jiidem ordines nec 
inter eas ulla interesset differentia nisi his antheræ 2-Joculares, Apolloniadi 2-]loculares, quod subgeneris vix 
descrimen. Adde Apolloniadem Arnottüi N. ab E. (quæ patriä et notis omnibus Phœbe) vix à vicinâ P. attenuatà nisi 
antheris 2-locularibus differre. Subgenus nobis erit primüm Apollonias, alterum Latois quæ Phœbes veras antheris 
2-locellatis includet. Species autem nostra Apollonias erit Barbusana Cavan. (sub Lauro) iis quibus genus debilissi- 
mum placeat, nec canariensis, Willdenowii enim præcursor erat Cavanillesius qui Barbujana pro Barbusana ob 


schedæ Broussonetianæ literas modo ancipite adumbratas per errorem scripsit. 


(223 ) 


SUBGENUS I. APOLLONTAS. 


Antheræ 2-loculares. 


_1. PHCEBE BARBUSANA. Nos. 


P. folis lanceolatis, acutis, nitidissimis , margine undulato-sinuatis , subtüs subobsoleté 
nervosis, densé reticulato-venosis ; paniculis ad apicem ramorum foliosorum axillaribus, 
folio brevioribus vel supremis folium excedentibus ; perigoniïi lacintis lanceolatis , glabris, 


intüs hirsutis, margine suboiliatis ; filamentis hirsutis, antheris lanceolatis ; baccä ovatà, 


crassà, utrinque obtusà, atropurpureà. 
Laurus Barbujana (per errorem pro Barbusanä). Capan., Anal. de cienc. nat. (4801), vol. 3, pag. 52. 
Laurus canariensis. W/ild., Enum., vol. 1, pag. 434. 
Laurus reticulata. Powr., Encyel. suppl., vol. 3, p. 322. 
Laurus Teneriffæ ejusdem ? 
Laurus Barbusano. Link in Buch Beschr. Can. Ins., pag. 140. 
Laurus Barbusana. Lowe!, Prim. mad., pag. 16. 
Persea canariensis, Spreng., Syst, vol. , pag. 268. 
Apollonias canariensis. Nees ab Esenb., Laur., pag. 96. 
Barbusano Canariensium ut et Lusitanorum Maderensium. 


Has. Communis est hæc arbor in sylvis priscis insularam Fortunatarum. 


Drsrrts. csocr. Occurrit pariter in insulà Maderà. 

Descr. Arsor 60-pedalis, cortice demüm rimosä , ligno durissimo sed facilè fissili, mahogont veteri 
fusciore. Ram creberrimi , divergentes , comä compactà , foliosissimä , sæpè rotundatà , ramulis crebris 
gracilibus, fusco-purpureis, glaberrimis. Fozra nunc alterna, nunc approximata opposita, 2-5-pollica- 
ria, lanceolata, acuta, margine undulata, sæpè subrevoluta , penninervia, nervis ut plurimüm subeva- 
nidis, utrinque minutissimè reticulata, suprà nitida, subtüs vix pallidiora non rar irregulariter 
bullata bullis Ærineo sepullo Kunz. vestitis, breviter petiolata, petiolo canaliculato, gracili, glabro. 
Panicuzæ ad apicem ramorum axillares vel subterminales, folio breviores vel folia quandoque exceden- 
tes, è cymulis pluribus gracilibus sub-3-floris, longiusculis, ascendentibus compositæ. FLores pallidè 
flavescentes, subodori, perigonii laciniis lanceolatis, acutis, venosis, extüs glabris , intus pubescentibus, 
demüm in cupulam baccæ appressam , brevem , nitidam , 6-fidam stramineam induratis , basibus iñ 
pedicellum decurrentibus. Srawina perigonio subbreviora, filamentis hirsutis, antheris ovato-lanceola- 
tis, lanceolatisque subacutis, à basi usquè sub apicem dehiscentibus, staminodnis filamentis subbrevio- 
ribus, 3-angularibus. — Staminodia quarti ordinis nunquàm perfecta uti celeb. Neesio visa obser- 


vavimus. Ovarium ovatum, glandulosum. Sryzus staminum longitudine, stigmate discoideo. 


( 224 ) 


EXPLICATIO TAB. 201. 
(Æpollonias Barbusana. No.) 
1. Ramus floridus cum figurâ nonû mag. nat., ceteræ auctæ. 2. Alabastrum. 3. Flos 
apertus. 4. Idem dimidiatus et arte patefactus. 5. Stamen ordinis exterioris lateraliter visum. 
* 6. Stamen ordinis alterius à dorso visum. 7. Stamen tertii ordinis cum staminodhiis retror- 


süm visum. 8. Staminodium quarti ordinis stamini ordinis primi antepositum. 9. Fructus. 


10. Perigonium induratum persistens à baccà avulsum. 


TRIB. II PERSEZÆ, N. as Es. 


PERSEA. GAERTN. 


FLores hermaphroditi, rard dicœci. PErIGONIUM profundè 6-parti- 
tum, sùbæquale vel inæquale, persistens nec induratum, demüm ad 
basin usquè caducum. SrAMINA 12, 4-seriala, ordinum 2 exteriorum 

_ filamentis nudis, tertii suprà basin glandulis (staminodiis) binis ses- 
silibus vel breviter stipitatis retrorsüm accretis, quarti staminibus 
imperfectis (staminodiis) glandulà 3 -angulari coronatis. ANTHERAE 
introrsæ, oblongæ, 4-locellatæ, locellis inæqualibus. SticmA discoi- 
deum. BaccA carnosa, basi perigonio immutato laxo cincta, demüm 
nuda, pedicello incrassato insidens. 

Arpores excelsæ, orbis novi intrà extrique utrumque iropicum 
decus. Fou alterna ampla, penninervia , sæpè pallescentia. FLores 
cum pedicellis pubescentes vel sericei, in spicas axillares cymosas ad 
apicem ramorum'aggregatas vel in paniculas aut thyrsos terminales 
digesti. | dr 

1. PERSEA INDICA. SPRENcG. 

P. foliis elongato-lanceolatis , utrinque minuté reticulatis, pallidis, junioribus pubescen- 
tibus; spicis farinoso-albidis ; perigonii laciniis subæqualibus, extüs sericeo -tomentosis, 
crassis 3 filamentis hirsutis; baccà elliptico-ovatä, carnosä, purpureà. 

Laurus indica. Ald., Hort. Farn., pagg. 60 et 61. — Park., Theatr., pag. 1488 , cum icone Aldi- 


nianâ. — Pluk., Alm., pag. 210; Phytogr., tab. 304, fig. 1. — Linn., Sp. pl, vol, 1, pag. 529. — 
W/endl., Bot. Brobacht., pag. 21, tab. 3, fig. 22. — Brot., F1, sus., vol. 2, pag. 50. 


Bot anique 


Chenopodeæ 
Tab .201 


II Lesprault.del . 


Lith.d. ge. .Richer 7: | Charpentier. lap. inc 


Ve 


se DEL OP CAITU 


h 


ve 2h 
A + 


4 


+ 


Al henop odeæ R.Br. ab.202 


: l 


O Larpenter: lap ins 


I Lespiault.del. . Lab RigoR.Richer- ve 


cp) Fe | . ô À : 
0e 2. CAC Ceg lard 


( 225 ) 


Laurus latifolia indica. Barrel., Ic., tab. 877. 

Persea indica. Spreng., Syst. , vol. 2, pag. 268. — Nees ab Es., Laur., pag, 139. 

F'iñatico Canariensium ut et 7#rhatico Lusitanorum Maderensium. 

Has. Sylvarum omnium Canariensium ut et Maderæ cives proletaria est hæc arbos, 
occurrit quoque in insulis Azoricis. Ambulacrorum Olisiponensium summum est orna- 
mentum sed exoticum. 

Dxscr. Arsor 60-pedalis , trunco procero, ramis latè projectis, ascendentibusque , ligno duro, rufo 
Mahogoni æmulo atque olm in Britanniam sub nomine Mahagoni Maderensis allato. Ramuzr cras- 
siusculi , striati , tuberculati, ligno fibroso rubescente medullä amplà albidâ percursà , juniores pallidi 
sericeo-pubescentes. Fozia alterna vel approximata subopposita, magna , chartaceo-coriacea , oblongo- 
lanceolata, penninervia , reticulata, pallidè virentia , subtüs ad venas et reticulationes pubescentia, 
margine revoluta , juniora apiculata , petiolata , petiolo folio 6-plè breviora , angustè canaliculato , pal- 
lidè rubescente, pubescente. FLores spicato-cymosi pedicellis ad apicem pedunculorum ex axillis 
foliorum superiorum prodeuntibus, elongatis, farinosis, folio subduplo brevioribus rariüs folium æquan- 
tibus, insertis. Bracrez filiformes, albidæ, caducæ., Perreomium sordidè albidum, profundè 6-fidum, tubo 
brevissimo, laciniis ovato-lanceolatis , subacutis , interioribus sublongioribus , extüs densè tomentosis, 
intüs pubescentibus. SramiNa laciniis perigonii breviora, hirsutissima, filamentis ordinum 2 exteriorum 
eglandulosis basi cum laciniis perigonii adhærentibus , tertii ordinis extrorsi filamentis pauld suprà 
basin ad latera retrorsum glandulà globosulà sessili utrinque stipatis , quarti ordinis staminodiorum 
filamentis brevibus, antherâ abortivä cordatà dorso et apice hirtulä coronatis. Ovanum glabrum. Bacca 
ovato-elliptica , intensè purpurea, demüm basi nuda, pedicello crassiusculo, modicè carnoso impo- 
sita. 

Ozs. Bacca carnosa sed non nisi Columbé laurivorä Nob. appetita. Facies hujus speciei, foliorum forma et color P. 
gratissimam omninè referunt cujus arboris in insulis Canariensibus cultæ fructus, aeris et soli siccitate imminuti 


mox ovati ex pyriformibus et parciüs carnosi evadunt ut Viniaticorum (Persearum indicarum) appropinquatione per- 


versas Avocates (P. gratissimas) in Fortunatis Viniaticos fieri non dubitant dicere insulani. 


EXPLICATIO TAB. 202. 


1. Ramus floridus et fructifer, baccis nondüm ex toto maturis perigonio adhüc stipatis, 
mag. nat. 2. Flos cum figuris reliquis auctus. 3. Idem fissus atque arte explicatus ut appa- 
reant staminum ordines. 4. Idem in præfloratione ordinibus 2 exterioribus resectis ut 
appareat ordo tertius glandulis stipantibus et antheris extrorsis notabilis. 5. Stamen ordi- 
nis secundi antrorsüm visum. 6. Idem à dorso visum. 7. Staminodium quarti ordinis 
antrorsüm visum. 8. Idem visum à tergo. 9. Ovarium fecundum cum stylo et stigmate. 
10. Embryo cotyledone alterà avulsà ut appareant radicula et plumula. 11. Floris dia- 


gra n mn 


III. —(3° SECT.) 29 


( 226 }). 


TRIB. III OREODAPHNEZÆ. N. as Es. 


OREODAPHNE. Nres 48 EsEns. 


Frores hermaphroditi, diœci vel polygami. PERIGONIUM 6-fidum, 
lacinüis subæqualibus caducis. SrAmINA 12, 4-seriata, aut ordine (sta- 
minodiorum) quarto deficiente 9, 3-seriata. ordinibus 2 exterioribus 
introrsis fillamentis liberis, tertio extrorso filamentis basi retrorsüm 
glandulis 2 liberis vel in annulum connexis stipatis, ordine quarto 
(staminodiorum) imperfecto filiformi vel antheris abortivis capitel- 
lato. ANTHERE oblongæ, 4-locellatæ. Bacca ovata vel ovato-oblonga 
perigonii tubo persistente, post laciniarum lapsam accreto, cyathi- 
formi vel explanato immersa. | 

ARBORES excelsæ, Americæ præcipuè æquinoctialis cives verè 


autochthones ; binæ tantüm Mascarenicæ, unica Canariensis. 


SUBGENUS I. CERAMOPHORA. N. as Es. 


FLores diœci vel polygami, perigonio florum femineorum infundibuliformi , tubo accres- 
cente ovarium mox tegente , masculorum subrotato. STAMINA 12, 4-seriata , glandulis 
filamentorum tertii ordinis liberis vel connatis, staminodiis quarti ordinis filiformibus 
acutis, vel rariùs antherà abortivà cordiformi coronatis. Bacca cupulà cyathiformi 
immersa. — FoLra penninervia, ad venarum axillas sæpè porosa vel bullata bullis 


iotüs hirsutis. PAnicuL zx axillares vel ad apicem ramulorum foliosorum prodeuntes. 


$ 1. Ceramophoræ veræ polygamæ. 


+ Foliis subtùs porosis vel bullatis. 


1. OREODAPHNE FETENS. N£es AB EsEN2. 


O. fohis lanceolatis, acuminatis, basi attenuatis, glabris , reticulatis , ad axillas venarum 
subtüs bullatis, bullis intùs barbatis, breviter petiolatis; floribus masculis rotatis tubo 
brevi intüs hirto, femineis infundibuliformibus, tubo intùs glabro ; staminodüs quarti 
ordinis filiformibus, hirtis, apice glandulosis, acutis; baccà magnà , glanduliformi , cupulä 


profundà rugosä immersà. 


(297 


Laurus fetens. Æort. Kew., ed. 1, vol. 2, pag. 39. — JFilld., Enum. h. berol., vol. 1, pag. 434, — 
Link, Enum. h. ejusd., vol. 1, pag. 489. — Buch, Phys. Beschr. Can. Ins., pag. 149, cum ic. flores 
feminecs et fructum juniorem exhibente. 

Laurus maderiensis. Lamck., Encycl., vol, 3, pag. 449. 

Laurus Till. Por, Suppl., vol, 3, pag. 324. 

Persea fetens. Spreng., Sysst., vol, 2, pag. 968. 

Oreodaphne (Ceramophora) fetens. N. ab Es., Laurin., pag. 449. 

Has. Maxima est arbor sylvarum Canariensium, extant adhüc in Palmà truncis plures 


ingentes ad vallem de los Sauces et circà fontes Canariæ las Madres de Moya. Est 


quoque Maderensis. 

Descr. Arsor procera, 70-100-pedalis, trunco cylindraceo, elato, scabro, ramis latè in aera provectis 
quibus Columbas laurivoras Nob. considentes venator plumbeo igniarïi imbre frustrà attingere quærit. 
Lienux durissimum, fibrosum , fusco-viride demüm nigrum arboris vivæ sub lignatorum bipenni tam 
fetidum ut non uno eodemque die iisdem hominibus sed sæpè iterando cædendum , trunci mortui et 
jam sicci inodorum. Rawurr graciles, angulati, demüm striati, glabri, fusci, foliati. Foxxa alterna, 
approximata , suboblongo-lanceolata , acuminata , in petiolum basi abruptè attenuata, membranacea, 
nervosa, nervo medio gracili, secundariis penninerviis, curvato-ascendentibus, irregulariter reticulata, 
juniora pilis sericeis fuscis appressis pubescentia, mox glaberrima, suprà nitidula, intensiüs viridia, sub- 
tüs pallidiora, margine subrevoluta, undulata, subtùs ad nervorum axillas inferiores vel etiam supe- 
riores bullatas bullis intüs lanâ fusco-albescente vestitis,;"petiolis canaliculatis subtüs carinatis. Pawr- 
cuzÆ elongatæ , racemosæ , axillares vel ad apicem ramorum breviorum enatæ, foliosæ vel nudæ, 
pedunculis striatis, ancipitibus , folia excedentibus , squamis bractealibus ovatis acuminatis , hirsutis, 
mox caducis. FLores viridi-lutescentes , suaveolentes , Tiliam europæam quodammodô referentes undè 
nomen endemicum et hic et in Maderä Ti. Periconium floris masculi in alabastro globosi profundè 
6-fidum , tubo brevi intüs hirsuto, in pedicellum decurrente , laciniis patentibus, ovato-oblonçis, 
obtusis, intüs hirsutis, extüs glabris; stamina perigonii lacinüis aliquantd breviora, filamentis 
crassis , hirsutis, antheris primi et secundi ordinis ovatis, apice rotundatis, tertii ordinis subqua- 
drato-oblongis extrorsis, glandulis basalibus oblongis, angulosis, canaliculatis, sessilibus, staminodiis 
quarti ordinis lineari-lanceolatis, glandulosis, acutis ; ovarium rotundatum , ovulo rotundo abortiente 
munitum, stylo brevi crasso, stigmate-discoideo , hinc fisso. Periconium floris feminet in alabastro ovati 
infundibuliforme, tubo turbinato, intüs glabro, laciniis ovatis , acutiusculis , conniventibus, extüs gla- 
bris , intüus subhirsutis ; stamina perigonii laciniis sat breviora, ferè ut in flore masculo sed minora 
atque hirsutiora et staminodia quarti ordinis angustiora ; ovarium elliptico-ovatum , ovulo ovato, 
albo, fecundo, — mox accrescit tubus atque apice constrictus ovarium thecæ modo laciniis adhüc per- 
sistentibus jam jamque casuris et stylo exserto includit. Bacca perigonii tubo cum pedicello valdè 
accreto , laciniis delapsis, sicco , rugoso , crasso, indurato, cupulari , apice eroso ad medium usquè 
induta, ovata, utrinque obtusa, glandiformis, apice styli basi mucronulata , basi insertionis cicatrice 


notata, vix carnosa, levis, epicarpio chartaceo fusco-virescente. 


(228 ) 


EXPLICATIO TAB. 203. 


1. Ramus floribus masculis et fructibus oneratus. 2. Paniculæ femineæ pars. 3. Ejusdem 
ramusculus ovaria jam fecundata tubo perigonii accreto inclusa exhibens, mag. nat. figuræ 
cæteræ Omnes præler quartamdecimam auctæ. 4. Cymula florum juniorum squamis 
bracteiformibus stipata. 5. Flos masculus sectus et arte explanatus ovario adempto ut 
appareant staminum ordines. 6. Stamen ordinis exterioris. 7. Stamen ordinis alterius. 
8. Stamen ordinis tertii. 9. Staminodium quarti ordinis. 10. Pistillum floris masculi. 
11. Flos femineus explicatus laciniis 2 tubi, parte et pistillo ablatis. 12. Pistillum floris 
feminei ovario longitrorsum secto ut conspiciatur ovulum. 13. Tubus perigonii jam accre- 
tus medio longitrorsüm sectus ut appareat pistillum fecundatum. 14. Bacca aliquantu- 


Jüm sublevata ut insertionis cicatrix se ostendat, 


TRIB. IV. TETRANTHEREZÆ. N. as Es. 


LAURUS. Liwx. N. ar Es. 


FLoREs diœci, involucrati. PERIGONIUM 4-partitum, foliolis subæqua- 
bus, deciduis. STAMINA floris masculi 12-20 (rard 8) in series quater- 
narias disposita, omnia fertilia introrsa, fillamentis ordinum 2 exterio- 
rum mnudis interiorum medio glandulis 2 stipitatis auctis, vel 
ommium glanduligeris. ANTHERÆ oblongæ vel oblongo-lanceolatæ, 
2-locellatæ, valvis oblongis sursùm revolutis dehiscentes. Pisrircum 
nullum. STAMINA forts feminet 4 difformia , perigonti foliolis alternan- 
tia, vel rard 6, quorum duc ordinis alterius perigonii foliolis opposita. 
Ovariün 1-loculare , 1-ovulatum , ovulo ferè ex apice loculi pendulo. 
STYLUS brevis, stigmate capitato. BAcCA basi nuda, pedicello aliquantu- 
Tam aucto insidens. 


ARBORES regionis maris Mediterranei et Macaronesiacæ cives (1). 


(1) Adnotavit summus Neesius (Laurin., p. 451), in insulis Fortunatis tres Laurinarum formas è diversis orbis 
regionibus concurrere, Perseas sc. in Asiâ rarissimas ex Americä intrà exträque tropicos, Oreodaphnen ex Americæ 
æquinoctialis continente terrâ insulisque , Phœben denique Indiæ hospitem nullo autem modo ab Americà extor- 
rem, tertia enim generis pars Americana, Ergo formarum potits Americanarum quam ex diversis orbis partibus 


concursum, cum vegelatione Indicà cognatione per Phœbem conjunctum , diceremus. Nos quartum adducimus ele- 
mentum genuinam sc. Lauri formam. 


Laurineæ 


Tab. 203. 


Zleyland del 


At 
TH FE 


Re Re 
Nu CCC CS a . AL PL L LL LAPS PRE 


LA 
à 
: 


Hot 


DAS 


ONU 
Qre 


LAS 


( 229) 
ForrA perennia, coriacea, penninervia, aromatica. PANICULÆ cymoso- 
umbellatæ, pedunculo communi brevissimo, cam pedunculis partia- 
libus longioribus squamis bractealibus caducissimis stipatæ. FLores 
in summitate pedunculi cujusque partialis apice incrassati atque 
annulo squamarum bractealium involucrantium flores juniores 
includentium, demüm caducarum , coronati, umbellulati, breviter 


pedicellati, pedicellis nudis. 


1. LAURUS CANARIENSIS. Nos. 


L. diæca , caule arboreo ; foliis rotundato-ovatis lanceolatisque, pallidis suprà lucidis, 
reticulato-venosis , junioribus ramulisque densissimé ferrugineo-hirsutis; floribus 16-20- 
andris ; antheris lanceolatis , subacutis , glandulosis, florum femineorum staminodiis 4-6 
lanceolatis, planis ; baccä magnà, ellipticà. 

Laurus nobilis. Cavan., Anal. de cienc. nat. (1801), vol. 3, pag. 155, non Linn. 

Laurus canariensis. Nob., Aul., 2e sér., pl. 5 et pl. 4, axbor sc. quæ ad sinistram tabulæ posita est 
post cl. Berthelotii effigiem ; nec non Géogr. bot., passim. 

Laurus Barbusano. C. Hochst., Exsicc. azor., n. 33 et n. 34! — Guthnich, Exsicc. azor.!, non 
Cavan. 

Persea (Eriodaphne) azorica. Seub., F1. azor., pag. 29, tab. 6. — F'atson , Exsice. azor., n. 296 !, et 
Hook., Lond. Journ. of bot., vol. 3, pag. 605. 

Lauro vel Laurel Canariensium. 

Has. Communis est hæc arbor in sylvis ins. Canariensium et Maderensium unde in 
Azoricas pervagata est. 

Desce. Arsor 60-pedalis, ramis ascendentibus mox divergentibus, ramulis robustis hirtis, cortice 
nigrescente , ligno luteo-albescente , duro , fibroso, Forra ovata vel lanceolata , acuta, rard rotundato- 
ovata obtusa, juniora tenuia cum ramulis novellis utrinque densissimè ferrugineo-hirtis, adultis coria- 
ceis, glaberrimis, pallentibus, ascendenti-venosis , utrinquè spissè et rugosulè reticulato-venosis , Mar- 
gine subsinuato - crispatis, petiolatis , petiolo demüm glabro, ferrugineo -rubente , folio quinquiès vel 
sexiès breviore, suprà canaliculato. Paicuzx robustæ, hirsutæ, foliis 3-plo vel 4-plo breviores, quan- 
doque in sylvis opacis in corymbum monstrosum floribundum excretæ, floribus abortivis organis ad 
foliola alterum alteri imbricata reductis. Periconiüm 4-phyllum foliolis latis ovatis coriaceis , glabres- 
centibus, caducis. Sramina 16-20 (rarissimè 8-12) omnia glanduligera, vel ordinum 2 exteriorum eglan- 
dulosa , glandulis ad medium filamenti, oblongis acutiusculis vel obtusis, basi latioribus cordato-loba- 
tis , lobis ultrà stipitem brevem productis : filamenta filiformia glaberrima vel imä basi hirsutiuscula : 
ovarii vestigium nullum. Anrmeræ oblongo-lanceolatæ subacutæ glandulosæ, à basi ferè ad apicem val- 


vis revolutis dehiscentes, Sramina forts feminei difformia, ovarium cingentia , lanceolata , obtusa , peta- 


( 230 ) 


loidea, nunc 4 perigonii foliolis alternantia, nunc 6, quorum 4 perigonii foliolis alternant 2 foliolis 2 
opposita. Sryrzus brevissimus, crassus. SriemA capitato-discoideum, fissum. Bacca elliptica, 6 lin. longa, 
3 lin. lata, pedicello nudo apice incrassato imposita. 

Os. Mirum est Laurum hanc rarissimam, L, nobili quäm simillimam, inter Perseas sub Eriodaphne à Seubertio in 
consilium adhibitum, ob specimina manca, posuisse magnum daphnologum. À L. nobili proceritate, foliorum junio- 
rum formâ et lanugine densissimâ , staminum numero, antheris longioribus atque acutioribus , staminodiis floris 
feminei petaloideis et fructu majore distinguitur. Icon Seubertiana formam extremam ovalifoliam foliis junioribus 
onustam nostra extremam lanceolatam offert, sunt et intermediæ innumeræ et in insulis nostris et'in Maderensibus 


ut in ipsis Azoricis ex speciminibus Guthnickii! Hochstetteri ! et Watsoni ! 


EXPLICATIO TAB. 204. 


1. Ramus floribus masculis adhüc involucratis onustus. 2. Rami pars cum fructu juniore 
ambæ hæ figuræ mag. nat. cæteræ præter undecimam auctæ. 3. Florum umbella junior ab 
involucri squamis prorumpentium. 4. Involucri squamæ. 5. Flos masculus arte apertus 
perigonïi foliolis 3 et staminibus 1 1 succisis. 6. Stamen ordinum 2 exteriorum antrorsüm 
visum. 7. Idem visum à tergo. 8. Stamen ordinum interiorum antrorsam visum. 9. Idem 
visum à dorso. 10. Flos femineus andrœcio 4-mero. 11. Bacca matura pedicello modicè 


incrassato nudo insidens mag. nat. 


L aurmeæ T0-20% 


} De ce 
Botanique 


] 


eyland. del: L | a Lithe Riga {2 lier: Fr # : 772 days te $ 


DCLACA MRC? A 7 4 


(231) 


THYMELÆZÆ,. Juss. 


DAPHNE. Lrinx. 


Enpiicu., Gen. plant., pag. 550, n. 2092. 


1. DAPHNE GNIDIUM. Lin. 


D. caule erecto, ramoso , ramis tereübus, virgatis, glabris, junioribus puberulis, mox 
defluente pube rufis ; fois sparsis lineari-lanceolatis , acuminatis , acumine mucronulato , 
integerrimis, glabris, intensè viridibus, subtüs pallidioribus , sessilibus, caducis ; paniculà 
brevi, terminali, pilis brevibus ascendenti-appressis, farinoso-albidà ; perigonit parvi 
albidi laciniis ovatis, obtusiusculis; drupà parvà, ovatà, glabrâ, coccineä. 
| Thymelæa. Clus., Pl hisp., pag. 172, — Hist., pars 1, pag. 87, 


Daphne Gnidium. Linn., Sp, pl, vol. 1, pag. 511. — Sibth., F1. græca, tab. 356, — S'avi, Mat. med, 
tosc., tab. 52. 


Trobisco Ganariensium. 

Has. Vulgaris est hæc planta in rupibus apricis et in collibus argillaceis regionis Erica- 
rum et Cistorum insularum Canariæ Teneriffæ et Palmæ. Baccis hyeme vescuntur coturni- 
ces quarum illic pars per totum annum degit, pars migrat. 

Disrris. GEOGR. Species est regionis totius maris Interni accola unde ad Oceani littora 


occidentalia usquè in Armoricam prorepit. (/id. Guettard, Obs., vol. 2, pag. 427.) 


( 232 ) 


SANTALACEZÆ. R. Br. 


THESTUM. Lrinn. 


Enpricu., Gen. plant., pag. 525, n. 2072. 


SECT. I. EUROPAE A. 


Limbo infundibuliformi vel hypocrateriformi. 


1. THESIUM HOÜMILE. Vaur. 


T. radice annuà, simplici, caule à basi ramosissimo , ramis angulato-striatis, glabris vel 
apice scabrellis ; foliis linearibus, 1-nerviis, glabris, obsoleté scabris, superioribus denticu- 
latis ; bracteä lineari fructum longé excedente cum bracteolis lineari-lanceolatis fructu 
subdimidio brevioribus dentato-scabrà ; floribus subsessilibus ; drupellà ovato-suborbicu- 
lari, nervosà , transversé reticulatà , perigonio brevi rectiusculo apice demüm incurvulo 
coronatà. — Flores albidi. 

Thesium alpinum. Desf.!, F1. atl., vol. , pag. , non Linn. 

Thesium humile. Jahl., Symb., pars 3, pag. 43. — Guss., Pl. rar., pag. 98, tab. 20, fig. 2. — 
Reichb., PI. crit., cent. 8, tab. 705. — Bertol., F1, it, vol. 2, pag. 744. — Boiss., Voy. bot. Esp., 
pag. 599. — Koch, Syn., ed. 2, vol. 2, pag. 717. | 

Romerillo CGanariensium ex Despréaux. 

Has. Occurrit hæc planta in arvis insularum Canariensium. Specimina nostra legimus 
propè oppidum Sanctam Crucem Teneriffæ, alia à Canarià misit Despréaux ubi 4d vaccas 
pedicosas emundandas usui est. 

Disrris. GEOGR. Species est arvicola regionum calidiorum mari Mediterraneo confinium 
ab Ægypto (Herb. DC. ex Poissier l. c.) per Græciæ insulas (D’Urville! et Pelopon- 
nesum ( Bory !) Calabriam et Siciliam ( Guss.) Sardiniam ( Phil. Thomas !) Mauritaniam 
Cæsariensem ( Desfontaines !) Tingitanam (Schousboe!) Hispaniam ! ( Boëssier:) ad insu- 


las Fortunatas. Boream versus Vindobonam attingit (elswitsch ex Koch l. c.). 


( 233 ) 


ARISTOLOCHIEÆ. Jrss 


ARISTOLOCHIA. Liv. 


Expricx., Gen. plant., pag. 345, n. 2102. 


1. ARISTOLOCHIA LONGA. Lin. 


A. radice longä, fusiformi ; caulibus simplicibus ramosisque, erectiuscülis, versus apicem 
puberulis ; foliis ovatis, basi cordatis, apice acutis vel subemarginatis, margine erosis, gla- 
bris, Junioribus tantüm subtüus pubescentibus, distinctè petiolatis, petiolis subpubescenti- 
bus, pedunculo florifero brevioribus vel subbrevioribus; labio perigonii lanceolato, acuto, 
apiculato, tubo subduplo breviore. 

Aristolochia longa IE. Clus., PI, hisp., pag. 320. — Hist., pars 2, pag. 70. 

Aristolochia longa. Linn., Sp. pl., vol. 2, pag. 1864. — Boiss., Voy. bot. Esp., pag. 561. — Koch, 
Syn., ed. 2, vol. 9, pag. 720, in annot., non Desf., FL atl.! : 

Has. Specimina nostra hujus speciet legimus in rupestribus herbosis prope oppidum 
Lagunense. 

Disrri8. GEoGr. Occurrit hæc species in regionibus mari Mediterraneo jam ad occasum 
vergenti conterminis ab Italiæ insulis et continente per Hispaniam ! et Mauritaniam Tingi- 


tanam! in insulas Fortunatas. 


III. —(3° SECT.) 30 


(254) 


EUPHORBIACEZÆ. Jrss. 


TRIB. L CROTONEAE Bium. 


RICINUS. Lin. 


Monæcus. CaLvyx 3-5-partitus, præfloratione valvatus. F7. masc. Sra- 
MINA ad apicem filamentorum communium multipliciter et penicil- 
latim ramosa, antheris apici flamentorum partialium basi affixis, 
loculis discretis, globosis. F7. Jem. Ovariun 3-loculatum, loculis 1-ovu- 
latis. Sryius brevis. Sricmara 3, elongata, plumosa, profundè 2-par- 
lita. CAPSULA echinala, 3-cocca, coccis 1-spermis. SEMEN epistomio 
munitum, test crustaceà, tegmine tenui. EMBRYO intrà perisper- 
mum copiosum oleosum leviter incurvus, radiculà fusiformi, cotyle- 
donibus foliaceis, venosis, oblongo-lanceolatis, basi cordatis. 

ARBORES vel frutices aut herbæ frutescentes, resionum æquinoc- 
üalium, unica (genuina) sub nominibus diversis per totum orbem 
temperatum atque intrà extraque tropicos sparsa. ForrA palmata (vel 
lanceolata integrifolia) alterna, penninervia, stipulata, petiolata, 
petolo ad apicem glanduloso. FLores spicato-paniculati, bracteati 


inferiores masculi, superiores feminei. 


1. RICINUS COMMUNIS. Lin. 


R. arbor vel frutex, foliis peltatis, subpalmatis, serratis, ramis rore glauco conspersis. 

“O xalobpevos xpérwv. Theophr., lib. 1, cap. 16. 

Kixr À xporwv. Diosc., lib, 4, cap. 164. 

Kicinus. Plin., Hist. nat., lib. 15, cap. 7. — Fuchs., Hist., pag. 340. — Matth. (V’algr., 1565), 
pag. 1249. 


( 235 ) 

Ricinus communis. Linn., Sp. pl, vol. 2, pag. 1430. — Gœrtn., vol. 2 , tab. 107. — Lamck., Il., 
tab. 72, figg. præter 6. c. d. e. à Gærtn. mutuatis. — J'urp., Fl. méd., vol. 6, tab. 298. — Th. Nes ab 
Es. Gen. germ., Fam. Euph., tab. 3. 

Tartago et Higuera infernal Canariensium. 

Has. Satis communis est hæc planta in orà maritimà ins. Can. ubi arbor fit mediocris. 

Disrrre. ceocr, Civis est zonarum temperatarum atque æquinoctialium hemisphærii 
utriusque. | 

Oss. C1. atque oculato Harvey Ricinos forsan ownes palmatifolios communis esse typi formas valdè assentimur. 


(Vid. Harv., Gen.s. Afr. plants , pag. 505.) 


TRIB. IL ACALYPHEAE. BARTL. 
MERCGURIALIS. Liv. 


Monœcus vel diœcus. PErRIGONIEM 3-4-partitum. Floris mascul : 
STamINA 8-12, filamentis liberis, antheris ad apicem filamentoram 
basi fixis, 2-locularibus, loculis globosis. Foris feminei : SrAmiNA 2-3, 
imperfecta. OvariüoM didymum , 2-loculare, rard 3-lobum 3-loculare, 
loculis 1-ovulatis. Sryiüs basi columnaris ,suprà 2-partitus stigmati- 
bus ad latus internum laciniarum papillatis. CapsurA , à coccis 2 vel 3 
coalitis, 2-3-locularis, loculis 1-spermis. SEMEN testà crustaceà, tegmine 
tenui, epistomio subobsoleto. EmBryo intrà perispermum copiosum 
rectiusculus, radiculà cotyledonibus rotundatis subbreviore. | 

HerBæÆ annuæ vel perennes, rard suffrutescentes, orbis, veteris noti 
cives. ForiA integra, dentata, stipulata, opposita rariüs alterna. 
FLores masculi spicati, glomerati, feminei solitarii vel breviter spi- 
cati. 


1. MERCURIALIS ANNUA. Enr. 


M. caule herbaceo, erecto, ramoso ; foliis ovato-lanceolatis lanceolatisque, sæpè amplis- 
simis ; floribus femineis sessilibus vel subsessilibus. 

AuvdCworis. Diosc., cap. 191. 

Mercurialis mas. et fem. Fuchs., Hist., pagg. 475-76.— Dodoens , Hist. des plantes , pag, 59, figg. à 
Fuchs. mutuatæ. — Matth. (Valgris, 1565), pag. 1297. — Cam., Epit., pag. 996-97. 

Mercurialis annua. Linn., Sp. pl, pag. 1465. — Curt., F1. lond. — Engl. bot., lab. 559. — Turp., 


( 236 ) 
FL méd., vol, 5, tab. 235. — Th. Nces ab Es, Gen. pl. germ. Euphorb., tab. 5. — Richo., le, Fl. germ., 


tab. 151, f. 4801. 
Has. Vulgaris est hæc species in arvis et ruderatis ins. Canariensium. 


Disrrig. GEOGR. Planta est ex toto palæogæa quæ ab Ægypto (Delile), in Britanniam 
ad 74 usquè gradum (Watson) et in Sueciam meridionalem (Linnœus) pervecta, ab orbe 


Americano exsul hominis comes Africam australiorem attigit (Harvey L. c.). 


TRIB. LIL EUPHORBIEAE. Barr, 


EUPHORBIA. Lrnw. 


ÉNDLICH., Gen. plant., pag. 1108, n. 5766. 


SECTIO TL AWISOPHYLLUM. Haw. (1). 


1. EUPHORBIA PEPLIS. Linn. 


E. annua, procumbens, pluriès dichotoma, glaberrima, foliis (omnibus dichotomialibus) 
oblongis, obtusis, 3-4-nerviis, margine subintegerrimis, basi valdé obliquis, indèque 
semisagittato-lunatis , stipulis liberis; floribus dichotomialibus , solitariis plüs vel minüs 
remotis, involucellis polyandris, glandulis æqualibus, appendice petaloideä brevissimä ; cap- 
sulà (globoso-crassè ovoideà, longè stipitatâ, extra involucellum pendulà), longiusculè 
calyculatä!! glaberrimà ; seminibus crassé ovoideis (minimè angulatis), lævissinis ! ori- 
seis, carunculà nullà. 

Peplis. Matth. (ed. Valgr., 1562), pag. 1960, ic. — Camer., Epit. (1586), pag. 970, ic, — Lob,, Ic., 
(1591) , pag. 361, ic. — Clus., Hist., (1601) , pag. 187, ic. (ead. quæ Lobel.). 

Tithymalus sive Peplis maritima folio obtuso. Moris., Hist.,vol. 3 (1699), pag. 340, sect. 10, tab. 9, 
fig. 18. 

Tithymalus maritimus, folio obtuso, aurito , rubro perindè ac caule, Tourn.!, Inst. (1700), pag. 87. 
— Zannich., Hist. pl. venel. (1735), pag. 260 , tab. 68. 

Euphorbia Peplis. Linn, in Amœn. acad., vol. 3 (1752), pag. 115. — Ejusd., Spec., ed. 1 (1753), 
pag. 45 ; ed. 2 (1762) , pag. 652, — Smith, Engl. Bot., vol. 28 (1809) , tab. 2002 (ubr calrculus sub cap- 


3 5 : 0 € , : En o : . ë : DE 

(1) Euphorbiarum Canariensium GvLooGUAAwY gregem , paucis chloridi nostræ alienis adjectis, opusculi majoris 

ex integro posthac, quod sperandum , edendi frustulum , laboravit ac nobiscum benignè communicavit insignis 
atque oculatissimus amicus J. Gay. 


(12978) 


sul& distinciissimus , tr descriplione adnexd quamvis prætermissus). — Adr, Juss., Consid. fam. Euphorb. 
(1823), pag. 37, lin. 21 (ubi calyculum sub flore fæmin. adesse distinctum auctor adnotavit primus). — Rœp. 
Enum. Euphorb. germ. (1824), pag. 59, tab. 3, figg. 32 ( Glandula involucellorum, mints accuratè) et 65 
(embryo, benè). — Reichenb.!, F1. germ. exsicc., n. 1780 (ann. 1840). — Ejusd., Ie. Fl. germ., 5 (1841), 
pag. 2, tab. 131, fig. 4753 (ubt calÿculus omissus), 


Has. Ad littora cùm maris Mediterranei totius! et Nigri! arenosa salsa, tm Oceani 
Atlantici, ab insulis Canariensibus! indè, per Maderam Lusitaniamque ! et Neustriam ! 
usquè ad Angliam austrialiorem (Ray., Smith, elc.), etiam in insulis Azoricis Pico et 
Fayal(Guthnick!, C. Hochstetter !). 


Descr. Ranrx annua. Caures ex unâ radice 3-5, procumbentes, teretes, dichotomè à basi indè ramosi, 
cum ramis foliisque ipsisque pedicellis glaberrimi, digitales, palmares , vel spithamæi , dichotomiis 
omnibus floriferis, glandulâ dichotomiarum null distinctä. Fora distichè opposita, singulas dichoto- 
mias fulcrantia (rarius unum alterumve par inter dichotomias superiores), petiolulata, carnosa, opaca, 
immaculata, facie viridia, dorso pallidiora vel glauca, apice retusa, nervo dorsali medio valdè exstante, 
duo primordialia (cum cotyledonibus) æquilatera , elliptico-obovata, cætera oblonga valdeque inæqua- 
lia , latere scilicet basilari altero retracta , altero longiüs in auriculam producta simulque suprà pro- 
jecturam depressa , formä generali quasi lunato - semisagittata , auriculâ obtusâ 2-3-nervià repando- 
denticulatâ, margine toto quanto reliquo integerrimo, caulina internodiis plûs minüsve remotis 
breviora , 4-7 lin. longa, 1 1/2-3 lin. lata (inter contribules ampla) , superiora et ramea minora magis- 
que approximata, SrPuzæ utrinque geminæ, liberæ, glaberrimæ , 2-3-fidæ vel 2-3-partitæ , laciniis 
subulatis. Frores in dichotomiis solitarii, longiusculè pedicellati, plûs vel minûs remoti, nunquam 
glomerulati ncque spicati , inferiores masculi , erecti, reliqui hermaphroditi, cum pedicello demüm 
reflexi. INvoLuCcELLA campanulata, 2/3 lin. longa , viridi-quinquecostata, foris simulque intüs glaber- 
rima, fauce solà barbat, ore alternatim 5-dentato et 4-glanduloso ; dentes membranacei , integerrimi 
subulati vel 2-3-cuspidati, pilis lon giusculis rigidulis latere interiore hispidi , margine non aut vix 
ciliati; glandulæ parvæ, transversè oblongæ, in sulcum longiorem quasi excavatæ, cereo-luteæ vel dilu- 
tiùs vinosæ, appendice petaloideä brevi (diametrum glandulæ ad summum longä) luteolà vel sæpits 
albidà , integerrimä vel 2-3-crenatà , sti pite glandulæ lamellato, lineari, brevissimo , dentibus vicinis 
plüs dimidio breviore ; flores masculi intrà involucellum singulum 9, 15, 20, 22, glaberrimi, squamis 
longitudine tubi quam plurimis, capillaribus , apice barbellatis, cincti simulque intermixti. Ovarrum 
masculorum abortivum, breviter stipitatum , hermaphroditorum perfectum , stylis 3 patentissimis, 
luteolis , ultrà medium bifidis , ramorum apicibus obtusis, coronatum. Cazxeuzus sub ovario triparti- 
tus, elongatus, unam ovarii partem tertiam longus!, lobis herbaceis, subulatis, coccorum dorso 
adpressis , integerrimis , bidentatis, bifidis vel ferè bipartitis. Carsura longè stipitata , extrà involucel- 
lum pendula, ovoideo-crassè globosa, obtusè trigona, 1 1/2 lin. longa, totidem ferè lata, tota cum sti- 
pite glaberrima. Sema angulis prorsus exæquatis ! crassè obovoidea, 1 1/4 lin. longa, plüs 3/4 lin. lata, 
Iævissima ! grisea, valdè mucilaginosa, fine hilari acutiusculo, chalazari rotundato-truncato ; testa fra- 


gilis ; nucleus intrà testam liber, teretiusculus, apice truncatus ; embryo perispermo crassiusculo car- 


( 238 ) 


noso undiquè inclusus, radiculä elongatä, tereti-compressiuseulà , cotyledonibus ovato-oblongis, radi- 
culà ferè triplô brevioribus, basi non aut vix cordatis. 


Oss. Notis sequentibus planta inter contribules insignis-existimanda, foliorum formà atque amplitudine, caulibus 
inter dichotomias aphyllis (dichotomiis solis foliatis), flore fœmineo longiusculè. calyeulato (apud congeneres ple- 
rasque qui nudus occurrit , vel obscuriüs calyculatus) , seminibus Iævissimis non suleatis neque fossulatis ;, tereti- 


obovatis non pyramidato-angulatis, etc. 


2. EUPHORBIA TENELLA. Kuwru. 


E. annua, gracilis, procumbens, caulibus hinc puberulis illinc glabris, foliis oblique 
ellipticis obovatisve, 3-4-nerviis, utroque margine supra medium vel apice solüm denti- 
culatis, dorso viilosulis vel utrinque glabris, stipulis liberis vel plus minüs connatis , flori- 
bus axillaribus, solitariis, ramulorum abbreviatione passim glomeratis ve] in spicas foliatas 
digestis, glaudulis imvolucellorum æqualibus minutissimis, capsulis (ovoideis, longé stipi- 
tatis extrà involucellum pendulis), majore ex parte glabris, carinis coccorum solis pube 
rigidulà rectà patente non moniliformi hispidis, seminibus (mediocribus) obpyramidato- 
acutiusculé 4-gonis, candidis, transversim rugosis, carunculà nullà. 

Tithymalus americanus dulcis. Zaill. herb.! 

Euphorbia callitrichoides. Kunth! in H. B. Nov. gen. et sp., vol. 2 (1817), pag. 59. — Spreng., Syst. 
veg., vol. 3 (1826), pag. 793 , n. 101. — Cham. et Schlechtend., PL, mexic. in Linnæd , vol. 5 (13830), 
pag. 82. 

E. tenella. Kunth ! !, c. pag. 53 (ex ejus herb.). — Spreng. L ce. n. 102. 

E. trichogona. Bertol., Misc. bot., 3 (1844), pag. 20, tab. 6, fig. 4. 

Has. Ad littora sinüs Mexicani T'exana circa San Felipe de Austin, lat. 29 -30 
(Drumm. | inter pl. ann. 1835 miss. sub n° 228, qui vero numerus in collect. Webb. ad 
plantam aliam nempèéad £. radicantem Moric. spectat) (1), et propriè Mexicana, cùm circà 
Xalapam et in Tierra fria (Schiede et Deppe, ex Schlechtend : £. callitrichoides) ; in 
Antillis, Cubà sci. insulâ (La Sagra! in herb. Webb) atque Hispaniolà (Poit.! in herb. 
Deless., Jacquemont! in herb. Hennec.) ; in Guyanà Batavà ad flum. Surinam (Weigelt! in 
herb, Webb : £. prostrata) et in ditione Columbiæ ad ripas Orinoci, circa Maypures et 
Carichana , regionc ferventissimà (H. B.! Æ. tenella) ; etiam in orbe veteri, sed loco 
hucusquè unico, in Teneriffà insulà (herb. Mus. Par.!) scilicet, lat. 29, nominatim 


ad portum Orotava (Webb). — Floret Februario circa Veram Crucem (H. B.), Martio 


(1) In Americâ quoque fœderatà occurrit ad Aureliam Novam (Frank! exsice. in herb. Mus. Paris., promiscuè 
cum Æ. depressä Torr., sub nom. Euphorbiæ Ghamæsyces), et circà Saint-Louis (T. Drumum.! ann, 1835, anonÿma et 


sine numero). — J, Gay. 


( 239 ) 
in Hispaniolà (Jacquem.), Majo ad Orinocum (H. B.), Augusto circa Xalapam (Schied. et 
Depp.), Septembri in Tierra fria (iid.), Decembri in Teneriffà, et igitur per ann. ferè totum. 

Ozs. Euphorbiæ Burmannianæ valdè affinis planta, sed notis nonnullis facilibus procul dubio distinctissima. 
Folia elliptica vel obovata, vix unquäm oblonga. Involucella longiüs pedicellata , magis campanulata , glaberrima 
non adpressé villosa. Capsulæ longiüs stipitatæ (et igitur non declinatæ solùm , sed extrà involucellum pendulæ) 
ovoideæ non conicæ , ad angulos solùm pilis sparsis rectà patentibus teretiusculis hispidæ non vero pube monili- 
formi adpressà undique villosæ. Semina dimidio ferè crassiora manifesté multi-rugosa non obscurè sulcato- 
costata. 

Descr. Ranix sine dubio anuua. Cauzes ex unâ radica plurimi , in orbem procumbentes , teuues, 
indè à basi ramosissimi , hinc glabri , illinc pube crispä brevissimä vestiti , nodis mis colloque rariüs 
(apud specimen unicum Havanense) radicantibus , palmares , vel ad summum spithamæi, GLanpura 
dichotomiarum brevissima truncata. Fox14 petiolulata, herbacea , semiopaca , elliptica vel obovata, 
obtusa non retusa, 1 1/2-3 lin. longa, 1-2 lin. lata , passim omnia minima, 3-4-nervia , facie viridia, 
dorso pallidiora , vel utrinque plane glauca (apud specimina imprimis Jacquem. ex Hispaniolä), dorso 
villosula vel utrinque ferè glabra , apice solüm vel margine utroque usquè ad medium remotè denti- 
culata, infrà medium integerrima. Snrucæ utrinque?, trifidæ vel pectinato-ciliatæ, nunc glandulä inter- 
cedente dichotomiali remotiusculæ , nunc eâdem deficiente approximatæ, tumque basi vel usquè ad 
medium sæpè, vel passim usq uë ad apicem ultimum , connatæ, FLores axillares, solitarii, remotiusculi 
vel in ramulis glomerati aut laxè spicati, laxiorum pedicello petiolum duplum longo. InvorucrzLa 
parva, obconico-campanulata, foris glabra ut quoque intüs , ore alternatim 4-dentato et 4-glanduloso ; 
dentes breves, inflexi, acutiusculè ovati omnes, margine per lentem pectinato-ciliati ; olandulæ denti- 
bus vix longiores, exiguæ, è viridi flavæ , subrotundæ , inteserrimæ, margine petaloideo nullo vel 
angustissimo concolore. Flores masculi intrà involucellum singulum 3, squamulis paucissimis glaber- 
rimis setaceis cincti. Ovanvum trigynum, stylis brevibus, patentissimis, bifidis , luteolis , ramis ipsis 
divergentibus. CazxcuLus sub ovario nullus. Carsuza longè stipitata, extrà involucellum pendula, ovoi- 
deo-trigona, glabra, angulis solis pilosis, pilis sparsis, rectà patentibus, teretibus non moniliformibus. 
SEMINA parva, obpyramidato-tetragona, candidissima, mucilaginosa, angulis acutis, lateribus transver- 
sim rugoso-costatis (non propriè sulcatis), rugis 4-6, parallelis et continuis vel plüs minûs inter- 


ruptis. 


3. EUPHORBIA BURMANNIANA. Gav. 


E. annua , procumbens, gracilis, caulibus hinc puberulis illinc glabris, foliis oblongis, 
obtusis, 3-4-nerviis, oblique basi subcordatis, facie glabris, dorso villosulis, apice denticu- 
latis vel altero margine continué serrulatis , stipulis hinc liberis illinc connatis ; floribus 
axillaribus, solitariis, nodorum approximatione glomeratis vel laxé spicatis, glandulis invo- 
lucellorum æqualibus, exiguis, capsulis (breviter stipitatis! erectiusculis! conicis) pube 
moniliformi adpressà canescentibus , seminibus (minutissimis) obpyramidato - acutiusculé 


tetragonis, roseis, transversim sulcato-costulatis, carunculà nullä. 


( 240 ) 

Tithymalus humilis, ramosissimus, hirsutus, foliis Thymi serratis. J. Burm.!, Lhes. ZLeyl. (1737), 
pag, 225, lab. 105, fig. 3 (ex ipsius auct. herb. in mus. Lessert.). 

Euphorbia thymifolia 6. Linn. Amœn, acad., vol. 3 (1759), pag. 115. — Ejusd., Spec., ed, 1 (1753), 
pag. 454 ; ed. 2 (1762), pag. 651. 

E. thymifolia. N. L. Burm.!, FI. Ind. (1768), pag. 119 (ex ips. auct. herb. in mus. Lessert.). — Lam., 
Dict., vol. 2 (1786), pag. 493 (ex loc. nat. herbariog. Mus. Pur.). — Pers., Synops., vol. 2 (1807), 
pag: 13, n. 68. — G. F. IV, Mey. Essequeb. (1818), pag. 187.— Blum.!, Byd. vol. 12 (1825), pag. 656. 
— Decaisne!, Herb. Tim. (1835), pag. 161 (ex herb. Mus. Par.) , — non thymifolia « Linn. Amoœn., et 
spec., quæ « glabra » est, secundüum adnotat. auct, in Amoæn. l. c., et « Chameæsyces omnino facie » dim 
nosira villosa habituq. à Chamæsyce valdè diversa. 

E. maculata. Aubl., Guyan. (1775), vol. 1, pag. 479 (excl. syn. Pluk.). 

Pœppig exsicc. n. 3099! anonyma in herb. Deless. (planta Amer. austr., loco nullo specraliore adnotato), 

Has. In insulis Antillanis Martinicà (Sieb.! exsicc. n° 131) et S. Vincenti (Calev ! in 
herb. Deless.), in Americà australi circàa Surinam ( Weigelt! in herb, Deless. et Webb : 
E. thymifolia) et Fernambuco (Gardn.! exsicc. n° 1128, in herb. Deless. et Webb) ; in 
Africà occidentali ad flum. Sezegal circa Dagana (Leprieur! in herb. Deless., promiscuc 
cum Æ. Forskälii.); in Madagascariæ orà orientali circa Amanivoules , Febr. florens 
(Goudot! in herb. Deless.) ; in Mascarenis insulis Borbonià et Mauritio (Commers.! in 
herb. Mus. Par., Labill.! in herb. Webb); in Zeylonà ( Burm.! et Morriot! in herb. Dc- 
less.); in Indiæ penins. occid., orà Malabaricà circa Bombay (Roux! in herb, Deless.) et 
Coromandelianà circà Pondichery (Perrott.! in herb. Deless.); in Bengaliæ tractu orientali 
Silhet (Wall! n°7710, F. in herb. mus. Par.) ; in Pegu circà portum Rangoun (Reynaud 
in h. Mus. Par.) ; in Chinâ (Staunt.! in herb. Webb) ; in Java insulà (Burm. herb.!, Les- 
chenault! in herb. Mus. Par., Labill.!'in herb. Webb., Zollinger, exsice. n° 755!, in herb. 
Webb., Blume ! ) et in insulà 7'imor (herb.Mus. Par.!). — Floret per totum annum, in in- 


sulà saltèm Javà, teste Blumeo. 


4. EUPHORBIA FORSKAÀLII Crav. 


E. annua, procumbens, caulibus circumcircà villosis (fragilibus) ; foliis oblongo-ellipti- 
cis, obtusis, 3-4-nerviis , obliquè basi subcordatis, dorso villosulis , altero margine obscur 
remotèque serrulatis, süpulis liberis ; floribus axiliaribus, solitariis, nodorum approxima- 
tione glomerulatis vel laxè spicatis, glandulis involucellorum æqualibus minutissimis , 
capsulis (laté ovoideis , longé stipitatis, extra involucellum pendulis), pube moniliformi 
adpressà raräque vel densà vestitis ; seminibus obpyramidato-acutiusculé 4-gonis, trans- 


versim irregulariter rugosis vel lacunosis, carunculà nullä. 


r 


Tab. 209. 


Laurinez. 


4Ÿ 


19 


eZ 


10 


XP ve, 


Gontier del. 


( 


4 


4 


(22 


CZ 


1 A0 


= 


CLS + 


Le Sitle 


72 


LC 4 7 


PAP PRE 


de rare 
ME 


— 


Tab. 206 


Laurineae 


Heylandt del 


2 ‘ 


Liuth J'Higo 8 Richer 


1022772 lap tre. 


B +# 
olanique 


Ip Cdt iti tite 7 


(241) 

Euphorbia thymifolia. Forsk., F1. æg.-arab. (1775), pagg. ex et 94 , n. 93. — Del.!, FL œg. I. 
(1812), pag. 63, n. 469 (in herb. Desf.), non alior. 

Has. In Arabià felici, regione montium mediâ circa Ghomfude (Forsk.) ; in Ægypto 
cum inferiore circà Damiatam (Delil.!), Alexandriamque (G. à Montbret! in herb. Webb.) 
um superiore (Delil., Auch. exsicc. n° 2033! anonyma in h. Deless.), circa Syenem 
Sieb.!: Æ. thymifolia), in Nubià australiore Cordofanà ad montem #rachqoul (Kotschy!) 
exsicc. n° 19 : Æ. Sranulata); in Abyssinià ad oras flum. 'acaze glarcosas siccas infrh 
Dscheladscheranne (Schimp.! exsicc.: Æ. granulata), undè stirps usquè ad ipsa Nili 
ostia mareque Mediterraneum descendit; in Senegambià circà Dagana et Podhor 
(Leprieur! in h. Deless.) adque vicum Kan in peninsulà Capitis viridis (Perrott.! ibid.) 
necnon in ins. ipsis Gorgoneis sive Prom, Virid, ( Webb! Spic. Gorgon.) — In Sencgam- 
bià floret à Septembri in Aprilem. 

E. depressæ americanæ simillima , sed foliis semper immaculatis dorsoque sæpissimè glaucis non : 
utrinquè viridibus , et involucellis latere interiore glaberrimis non pilosis , atque calyculo floris fœmi- 
nel magis distincto et profundè trilobo quamvis parvulo , imprimis ver seminibus duplô longioribus 
latioribusque, nunquäm parallelè sulcato-costulatis, sed irregulariter rugosis aut variè quasi fossulatis 
distincta, quamobrem in speciem propriam accipi posse videtur, præsertin cüm notulis enumeratis 
patria accedat diversissima. 

Descr. Ranix annua, filum emporeticum sæpè crassa. Cauzes ex unà radice plurimi, humifusi , pal- 
mares , spithamæi vel pedales, fragiles (imprimis ubi magis elongati) à basi ramosi, cam ramis albidi 
vel purpurascentes et pube moniliformi hinc densiore illinc rariore simulque crispulà vel rectà patente 
vestiti, vel utrinquè glabriusculi, ne im quidem parte unquäm radicantes. GLanpura dichotomiarun 
brevissima, truncata. Foria petiolulata, herbacea , 3-4-nervia, semi-opaca ; facie glabriuscula et lætè 
viridia planèque immaculata , dorso villosula et pallidiora sæpiüsque omnino glauca , passim purpu- 
reo-marginata, petiolo hinc glabro illinc piloso, caulina (speciminum saltem longiorum et mediæ mag- 
nitudinis) oblongo-elliptica, obtusa, 4-5 12 lin. longa, 2-3 lin. lata, basi obliquè subcordata, margine 
altero remotè obscurèque vixque à basi serrulata , serraturis apiculatis quamwvis obsoletis, superiora 
rameaque dimidio angustiora et breviora, oblongo-obovata , apice obtusa (cum vel sine mucronuio) 
ibique solum denticulata , basi in cuneum inæqualem desinentia. SrrPuzæ utrinquè 2 , remotiusculæ , 
villosulæ , subulatæ , integerrimæ vel trifidæ , passim bipartitæ. Frores axillares , solitarii , brevissimè 
pedicellati, contractione ramulorum semper glomerulati , 2-4 ve simul, glomerulis in spicas laxè folia- 
tas sæpè approximatis. Invorucezra parva (1/2 lin. longa), campanulata, viridi-quasi 5 costata , foris 
patulè villosa {etiam earum plantarum quarum herba glabrescit), intüs striata glaberrimaque, ore alter- 
natim 5-dentato et 4-glanduloso ; dentes membranaceï, erecti, indivisi, ex latà basi subulati, pilis lon- 
stusculis septulatis, pectinate-ciliati, acumine solo nudo; glandulæ exiguæ, transversè ellipticæ, secun- 
düm longitudinem sulcatæ, cereo-luteolæ vel purpurascentes, margine petaloideo nullo vel brevis- 
simo, passim tamen diametrum glandulæ excedente tumque integerrimo albo, cinctæ, stipite gtandu- 
lam gerente dentibus vicinis ferè dimidio breviore , lineari , pilis paucis pectinato-ciliato ; flores mas- 


(ON SECTE 31 


CES 


culi intrà involucellum singulum nunc quasi definitè 4, nunc (apud specimina alia cæterüm similia) 
5-6-7 glaberrimi, squamis pluribus membranaceis cincti. Srvzr brevissimi, erecto-patentes, ferè bipar- 
titi, cereo-lutei vel purpurei. Galyculus sub ovario brevis (longior quàäm proximè affinium, ubi vix 
distinctus) trilobus, lobis ovatis, obtusis. Carsuca longè stipitata, extrà involucellum pendula (stipite 
glabro vel supernè barbulato vel etiam toto villosissimo), ovoideo - irigona , pilis moniliformibus 
adpressis plüs vel minüs raris densisve vestita , passim cana omninô. Semina 2/3 lin. longa (inter pro- 
ximè affines ampla), obpyramidato-tetragona , grisea , valdè mucilaginosa , angulis acutiusculis , lateri- 
bus transversim et irregulariter rugosis aut variè lacunosis, nunc ferè costatis nunc potits tubercula- 


tis vel inordinatè insculptis. 


B granulata, foliis dimidio minoribus , omnibus integerrimis, rameis utrinquè cano- 
villosissimis (xondüum ditionis Floræ Canariensis). 


Euphorbia granulata. Forsk., FL. ægypt.-arab. (4715), pagg. exu et 9%, no 95. — Vahl., Symb., 2 (1791), pag. 54 (à 
quo inter alia docemur folia plantæ integerrima esse simulque dimilio minora quàm E. chamcæsyces). — Wil'd., Spec., 
vol. 2 (1799), pag. 899. — Pers., Synops., 2 (1807), pag. 14, no 12. — Spreng., Syst. veg., vol. 5 (1826), pag. 7192, 
n° 96. — Diagnosi Vahlianæ qui nihil omnind addiderunt.) 

E. fragilis. Decaisne !, Florul. sin., n° 79, in Ann. sc. nat., 2° série, Bot., vol. 2 (1834), pag. 241 (descript. emendatd, 
quà suffruticulosa planta perperam lœvissimaque semina dicuntur. 

Han. In Arabiä petræà circà el Tor (Bové exsicc.!) ; in Arabiæ prov. Hedjaz (Schimp. exsicc. no 912, aronyma, 
ubi patria perperàm dicitur Arabia felix, quam Schimperus eo tempore ne quidem attigit) ; in Arabiâ felici litto- 
rali circà Lohajam, solo argilloso cum sicco tùm humido (Forsk.) ; in Nubiæ Berberinæ desertis (Kotschy exsicc. 
n° 564! E. chamæsyce). — Aprile florentem in Nubiâ legit Kotschy, florendi tempus qui solus adnotavit. 

Caures à basi ramosi vel ramosissimi, poly-simulque microphylli, eum ramis albidi valdèque fragiles, oculo nudo 
quasi glabri , per lentem verô pube rectà patente rarâque circumeircà villosuli , plerumquè tenues vel filum empo- 
reticum crassi, vel etiam usquè ad 2 lin. et ultrà basi incrassati, tùmque duriores, quæ res auctoribus nonnullis fu- 
cum.ità fecit, absente procul dubio radice, ut caules alius lignosos, plantam autem alius suffruticosam describeret, 
cüm reverà annua sit, quod præsentia plura docent specimira perfecta. FociA omnia integerrima!, margine senes- 
centium quasi calloso-incrassato, caulina remotiuscula, caducissima, obliquè elliptica, 2-5 lin. Jonga, 4 1/2 lin. lata, 
utrinquè villosula vel facie glabra, dorso glaucescentia, apice retusa, basi non aut vix cordaia, ramea multo minora 
minüsque caduca, distichè approximata, obovata , 4 4/2 lin. ad summum longa, 1 lin. vix lata, pilis adpressis 
utrinquè cano-villosissima , apice rotundata. Flores in axillis solitarii aut vix glomerulati. Cætera omnia , etiam 
semina, planè eadem quæ E. Forskali genuinæ. — Invorucezconum glandulæ luteæ vel sanguineæ, margine petaloi- 
deo brevi, niveo, integerrimo vel 2-3-crenalo cinctæ. FLores masculi tres tantüm visi, nunquàam plures. Ovapir sti- 


pes villosissimus. Sryu luteoli vel purpurei. 


7. hirtula (quæ sola Canariensis) , foliis omnibus integerrimis, utrinque villosulis , 
capsulis pube rarâ rectäque patente hirtulis. 


Har. In Persiæ desertis (Auch.' exsicc. in herb. mus. Par. anonyma); in Syriâ australi circà Gazam ( Bové ! exsicc. 
n. 496, in herb. Deless. anonÿma , in herb. mus. Par. sub nom. E. fragilis) ; in Nubiâ australiore Cordofanâ circà 
Abu Gerad (Kotschy ! exsicc. n. 69 in herb. nostro : E. granulata); etiam in insulæ Canariæ magnæ, totà quantä 
Africà transversà remotæ, arenosis maritimis loco dicto Maspalomas ( Despréaux ! in herb. Deless. et Webb.) et in 


insulis Prom. virid. ! Webb ! Spic. Gorgoneum). 


( 243 ) 


Desor. Caures, præcedentis varietatis, albidi , plus vel minûs tenues, laxissimè villosuli, palmares cireiter, vix 
unquàäm spithamæi, valdè fragiles. Fozra plüs vel rninüs laxa, glaucescentia, utrinquè pilis sparsis patulis non ad- 
pressis villosula , margine integerrima et plerumquè calloso distinctè incrassata, caulina decidua, elliptica, 1-5 1/2 
lin. longa , 1/2-2 lin. lata (minima vel medivcria), basi valdè inæqualia atque obliquè subcordata , ramea minora 
magisque obovata. Frores axillares , solitarii, distinctè pedicellati, in spicas foliatas nunquàm congesti, pedicellis 
tuboque involucellorum villosis. InvozucecLoruu glandulæ luteæ , margine petaloideo brevi (diametrum glandulæ 
duplüm vix æquante) albo, integerrimo vel 2-5-crenato, cinctæ. Flores masculi 3 plerumquè, semel visi 6, squamis 
iisdem quibus forma © cincti. Ovaru stipes sparsè pilosulus vel ferè glaber. Sryr1 luteoli. Carsura.eñdem quæ præ- 
cedentis crassitie et formà, sed pilis raris non densis, ad angulum rectum patentibus non adpressis, conspersa, 
idedque viridis hirlulaque (undè nomen) non verô cano-villosissima. Sema cadem prorsûs quæ formarum dua- 
rum præcedentium. 

Euphorbiæ Chamæsyces varietati canescenti proxima pianta differt caulibus fragilibus, foliis calloso-marginatis, in- 
tegerrimis non denticulatis, et seminum magis acutangulorum cælaturâ crassiore, irregulariter sulcato-costatà non 
yerô tenuiter reticulatä. Nostræ quoque affinis E£. tenella disgnoscitur caulibus non fragilibus, pube caulis et ramc- 
rum unilaterali simulque crispà, foliis nunquäm calloso-marginatis, apice saltem denticulatis , basi non aut vix 
obliquis, neque subcordatis, stipulis in unara sæpè connatis , glandulis involucellorum margine nullo petaloideo 


cinctis, cælaturà seminum magis regulari, etc. 


d olabrata, foliis omaibus integerrimis , facie glaberrimis , dorso caulibusque sparsé 
pilosulis, capsulis pube rarà rectäque -patente hirtulis (2ondum ditionis Floræ Cana- 
r'iensis). 


Has. In Arabiæ orientalis ditione Mascatensi (Auch.! exsicc. no 550%, in herb. mus. Paris. anonyma) ; in Arabiâ 
occidentali felici maximè australi et pedemontanà circà Haës, Octob. 1856 (Botta ! in herb. mus. Paris. anonyma); 
in Arabiä occidentali medià et littorali circà Djeddam , 50 Decembr. 1856 (Schimp.! exsicc, n° 754, sub nom. E. 
granulatæ , Botta! in herb. mus. Par. anonyÿyma : specimina utriusque perpusilla ab unc. 4/2 ad 2 unc. longa), ubi 
quoque $ occurril; in Nubià australiore Cordofanà circà Abu Gerad, 95 sept. 1859 { Kotschy ! exsicc. no 69, in herb. 
mus. Par., sub nom. E. granulatæ) promiscuè eur 7 quam ego ab un. it. ex loco codem accepi sub codem numero 
et nomine. 

Caures vagè pilosuli, tenues, albidi vel purpurascentes, non aut vix fragiles, perpusilli, unciam vix unam longi, 
vel palmares , rariüs dodrantales tùmque lin. un. plenam infernè crassi: Forra, magnitudine et formä præcedentis, 
dorso villosula, facie glaberrima, sallem sicca reticulato-rugulosa , apice rotundata vel retusa vel sas quasi emar- 
ginata, margine passim purpurascente vix autem unquàm calloso-distinctè incrassato ; stipulæ liberæ, plerumquè 
glaberrimæ. Frores præcedentis, sed involucellis pedicellisque glaberrimis glabratisve non villosis. Granpurx in- 
volucellorum luteæ vel sanguineæ, margine petaloideo albo vel carneo aut roseo, integerrimo vel crenulato, cinctæ. 
Flores masculi 4 visi, semel et bis, sauamulis intermixli 5-7 setaceis indivisis ? Srpes .capsulæ glaberrimus, coccis 
excussis demüm valdè elongatus (mult magis quàm formarum trium præcedentium), plüs vel minüs coloratus. 
Srxz1 purpurascentes. Carsuza et semina præcedentis. Pzaxræ Djeddanæ humilioris (quam fructiferam Botla legit) 
semina dimidio ferè minora video quàm speciminum reliquorum omnium præsentium. 


Ab E. tenellé et E. chamæsyce canescente notis iisdem differt quibus proxima . 


SEcTio Il. 7'//THY MALUS. Tourxer. 


+ Helioscopix. 


* Capsulis levibus, seminibus scrobiculatis. 


1. EUPHORBIA HELIOSCOPIA. Lin. 


E. annua, caule erecto, piloso, cavo; foliis ovatis obovatisque, basi cuneais, sessilibus, 
præcipué versüs apicem argutè serrato-crenatis, subglabris ; ambellà 3-5-fidà , involuer1 
glandulis integris ; capsulà levi, seminibus rotundis, scrobiculato-reticulatis, fuliginosis. 

Tithymalus helioscopia. Fuchs., Hist., p. 811. — Matth. (ed. Valgr., 1565), p. 1253. 

Euphorbia helioscopia. Linn., Sp. plant.. p. 658 — Engl. lot., tab. 883. — Fl. dan., tab. 725. — 
Reichb., Ie. Fl germ., tab. 132, f. 4754. | 

Euphorbia cuneifolia. Guss., PL. rar., p. 190, tab. 38. 

Haz. Crescit in arvis ins. Canariensium. 

Disrris. cEoGr. Species est palæogæa quæ ab ins. Fortunatis Africam Asiamque borca- 
lem atque Europam omnem ad plagas usquè hyperboreas (Linnæus Æ7. lapp.) per- 


currit. 


9, EUPHORBIA PTEROCOCCA. Bror. 


E. annua , caule erecto, simpliciusculo, glabro, cavo ; foliis ovato-lanceolatis vel subspa- 
thulatis, basi attenuatis , sessilibus , irregulariter, præcipué versüs apicem , acutè dentatis ; 
verticillis sub-5-fidis, involucri glandulis latè rotundauis, brevibus, integerrimis ; coccis 
levibus, dorso utrinquè 2-alatis, seminibus ovalis, nigro-violaceis , reticulationibus albis, 
serobiculatis, epistomio destitutis (r). 

Euphorbia pterococca (sphalmate scripta ptericocca). Bror., F1. lus., vol. 2, p. 319. — Phytozr. lus., 
vol. 1, p. 18, tab. 76. — Reichb., PL cri, tab. 464. — Duby et Rocp., Bot. gall., p. 413. — Bory et 
Chaub., FI. du Pelop., p. 31, n. 761. 

Euphorbia stellulata. S'alzm.!, exsice. Cors. 

Has. Ex ins. Teueriffà hujusce plantæ specimen in herb. Fontanes. asservatum misit 
Riedleus. 

DisrriB. GEOGR. Occurrit in regionibus calidioribus mari Mediterraneo circumwvicinis. 
In Peloponneso (Bory) ; in Sicilià propè Panormum (Parlatore) ; in Mauritanià Cæsa- 


riensi ( Roussel); in Corsicà (Salzmann); in Lusitanià ( Brotero). 


(1) Epistomium diximus quod cicatriculam stomatis Bischoff, quodque arillodium, vocabulis græco latinoque compo- 


situm, vocavit cl. Planchon. 


** Capsulis verrucosis (rar levibus), seminibus levibus (rarû scabriusculis). 


3 EUPHORBIA PLATYPHYLLA var PUBESCENS. 
FR or P. 


E. ramis elongatis, diffusis, pilosis ; foliis oblongo-lanceolatis, acutis, subsessilibus, pilo- 
sissimis ; umbellà sub-5-fidà, involucri glandulis intecris denticulato-crenulaus; coccis sub 
verrucosis pilosisque, seminibus puncticulato- vel subobsoletè scabris, fuscis, epistomio 
sphærico. 

Euphorbia pubescens. ah, Symb.,2, p. 99. — DC., F1 franç., vol, 3, p. 344. — Duby, Bot. 
gall., 1, p. 413. 

Euphorbia platyphylla y. Rœp., Euphorb. Germ. et Pann., p. 60. — Bory et Chaub., FI. du Pe- 
lop., p. 31. 


Has. Legimus hanc plantam in locis hyeme inundatis circà oppidum Lagunense ins. 
Teneriffæ. 
Disreis. GEOGR. Forma est meridionalis £. platyphyllæ, cujus extensio et migrationces 


nondüum rilé notæ. 


+ + Esula Haw. 


* Herbacex. 


4. EUPHORBIA PARALIAS. Linx. 


E. caule à basi ramoso, lignescente, striato, glabro ; foliis crebris, crassis, coriaccis, lan- 
ceolato-oblongis, acutis, sessilibus, glabris, floralibus latè reniformibus, apiculatis; 
umbellis 3-5-fidis, involucri glandulis lunatis; coccis dorso reticulato-rugulosis , glabris, 
seminibus ovato-orbicularibus, levibus, cinereis, epistomio destitutis. 

Tibéuwcæhoc Tapdtos. Diosc., kb. 4, cap. 165. 

Tithymalus Paralius. Matth. (F'algr., 1565) , p. 1252. — Pena et Lob., Adv., p. 150. — Lob., Obs., 
p. 191, planta culta, — Dod., Hist. des pl., p. 241; Pempt., p. 370 (fig. dextra ex ejusd. Hist. excerpt., 
fig. sinistra, planta culta, ex Lob. mutuata). 

Euphorbia Paralias. Zinn., Sp. pl, p. 657. — Jacq., Hort. vind., tab. 195. 

Euphorbia paralia. Smith, Engl. bol., tab. 195. 

Has. Ad littora arenosa ins. Canariensium. 

Disrris. cEocr. Planta est maritima quæ mare omne Mediterrancum circumit ct 


Oceani occidentalis oras usqué in Britanniarn et 55 gradum ovrnat. 


( 246) 


5. EUPHORBIA SERRATA. Lin. 


E. caule perenni, diffuso, striato, glabro ; foliis oblongo-linearibus vel oblongo-lanceo- 
latis, apice subtruncatis, lacerato-dentatis vel serratis, glabris, intensé virentibus, floralibus 
laté cordaüs, acutis, sinuato-dentato-serratis ; involucri glandulis latis, breviter 2-cornutis 
et inter cornua obtusa rotundatis ; capsulà ovatà , ghbrà , levi, seminibus oblongo-ovatis, 
levibus , cinereis, cpistomio conico margine lacero pileolatis. 


Tithymalus Myrtites Valentinus. Clus., Hist., 2, p. 189. 
TDithymalus Characias V. Dod., Pempt., p. 369, cum ic. Clusti. — Moris., Hist., sect. 10, tab. 1, f. 5. 


à Clusio mutuata. 


Euphorbia serrata. Linn., Sp. pl, p. 658. — Jacq., Ie. rar., vol. 3, tab. 484. — Reichb., Ie. FL 
germ., tab. 149, f. 4784. 

Has. Legimus hanc plantam in saxetis torrentium propé Portum Orotavensem ins. 
Tenerife. 


Disreis. GEOGR. Planta est regionis maris Mediterranei. 


6. EUPHORBIA SEGETALIS. Linn. 


E. caule annuo, erectiusculo, levi, glabro ; foliis linearibus, acutis, integerrimis, glabris, 
floralibus renilormibus, apiculatis vel rariüs lineari-lanceolatis, acutis ; verticillo 5-fido ; 
involucri glandulis lunulatis, coraubus lineari-subulatis ; coccis dorso puncticulato-scabris, 
seminibus fuscis, reticulatis, reticulationibus glaucescentibus, epistomio conico munilis. 

Tithymalus leptiphyllus. Mau. (Falgris, 1565), p. 1256. 

Euphorbia segetalis. Linn., Sp. pl, p. 657. — Jacq., FT. austr., tab. 450. — Sibih., FL. græc., 
tab. 467. — Reichb., Ic. F1. germ., tab. 142, f. 4780. 

Has. Occurrit hæc planta in cultis ins. Teneriffæ. 


Distrig. GEOGR. Per oras omnes crateris vasti maris Interni spargitur. 


T7. EUPHORBIA OBLIQUATA. Fonsx. 


E. caule annuo, erectiusculo, glabrescente, folits lanceolatis, lineari-lanceolatis linearibus- 
que , acutis vel retusis, margine minutè denticulato-serratis, basi cuneatis , sessilibus vel 
brevissimè stipitatis, glabris, floralibus 3-angulari-reniformibus vel 3-angulari-lanceolatis , 
acutis ; verticillis 3-5-fidis ; involucri elandulis lunatis , cornubus elongatis, filiformibus ; 
capsulis subrotundis , levibus , elabris, cinereo - albescentibus, epistomio magno , conico- 
complanato, cbliquo, margine integerrimo, instructis. 


Euphoibia obliquata. Forsk., FL. æg.-arab., p. 98. 


CT) 


Euphorbia seticornis. Poir., Foy. (1789), p. 173. — Desf., FL. al., vol, 1,p. 385. — DC., EL fr., 
vol. 5, p. 359. 

Euphorbia heterophylla. Desf.!, L c., tab. 385. 

Euphorbia provincialis. H/ild., Sp. pl, vol. 2, p. M4, — Dub, Bot. gall., vol. 1, p. 416. — 
Reichb., Ie. FL. germ., tab. 146, f. 4790. 

Euphorbia terracina. DC., F1, fr., vol. De 393. — Guss., FL. sic. Prodr., vol. 1, p. 544. 

Euphorbia affinis. DC., L c., p. 363. 

Euphorbia Valentina. Orteg. Dec. 10, p. 127. 

Euphorbia Alexandrina. Dekle!, FL d’'Eg. planches, p. 90, tab. 30, f. 2. 

Euphorbia linaria. Link! in Buch Phys. Beschr., p.158. 

Has. Non infrequens est hæc planta in ruderatis et cultis Canariæ et Teneriffæ. 


Disrris. ceoGr. Stirps est errabunda quæ ab Ægypto et insulis Fortunatis per totam 


peripheriam maris Mediterranei peregrinatur. 

Os. Planta nostra quæ certd E. seticornis Poir. et ex omnium consensu E. provincialis Willd. eadem quoque est, 
ex ipsà speciminis Delileani herb. Desfont. autopsiä, ac E. alexandrina Del. quæ deinceps cum E. obliquatä Forsk. et 
Statione Alexandrià et descriptione Forskalianä omninô convenit. Quibus autem scrupulus de plant Forskalii etiam 
minimus restet accipiendum est nomen Poiretianum prout antiquius. Speciei typus est Ë. seticornis nec varietas ui 
quibusdam placuit, ex eodem enim loco et in eodem ferè caule folia nunc cuneata apice retusa , nune Janceolata , 
nunc linearia extant : eodem variant modo floralia et sæpè obliqua evadunt; naturæ hi sunt lepores. Semina in 
eodem specimine fusca, marmorata aut cinerea observavimus, characterem immutabilem sola, si semper im- 
inutabilia , glandularum cernua setacea offerunt. Valdè enim affinis et vix distinguenda Æ, dracunculoides Lamck., 
sed cornua glandularam breviora et latiora, semina obsoletè reticulata. Quæ Linnæi E. terracina vix noscenda, cùm 
binas amplexa sit stirpes, Barrelierianam ex figurà incomptà prorsüs inintelligibilem, aliamque nondümi notam His- 
panicam, quæ, si innotuerit, Barrelierianam quoque fuisse Anxuramque, quod ferè impossibile, iterùm demonstran- 
dum, nam si non Anxura vix 1ùm terracina vocanda esset. Nostra ex celeb. Bertolonio apud Anxures vulgaris, atque 


ità coràm botanicos agitur adhüe lis. 


8. EUPHORBIA PANACEA. Nos. 


E. glaucescens, caule annuo , diffuso, decumbente; foliis infimis obcordato-cuncatis , 
intermediis oblongis, retusis, mucronulatis, saperioribus linearibus, acutis, superné angus- 
tissimé denticulatis, basi attenuatis , sessilibus, floralibus rhomboideo-lanceolatis, acutissi- 
mis, subobliquis ; involucri squamis quadratis, setis ad angulos longis auctis, capsulà levi, 
seminibus ovatis, levibus cinereis vel dilutè fuscis, epistomio destitutis. 

S'ana-lo-iodo Lancerottensium, 

Has. Legimus hanc plantam in ins. Lancerottà, ubi satis vulgaris est, in arenà et fissuris 
rupium ignivomorum propè oppidum Arrecife, sole Augusti mensis flagrante coctam sed 
floriferam fructiferamque. | 


Disrrig. GEocr. Planta est Lancerottana. 


( 248 ) 


-Oss. Differt à cognatis E. obliquatä Forsk. et E, exiquà Linn. epistomii præserlim defectu. 


9. EUPHORBIA EXIGUA. Linn. 


E. caule annuo, jam à basi ramoso , ramis erectiusculis vel decumbentibus , glabris ; 
foliis lincari- vel oblongo-cuneatis, apice sæpissimé relusis, apiculatis, margine minutissimé 
serrulatis , floralibus oblongis, obliquis, acutis, verticillo 3-5-fido ; involucelli glandulis 
setaceo-2-cornulis, ovariis dorso subscabris, stylis brevissimis, capsulis rotundatis, levibus, 
seminibus subtetragono - oblongis , tuberculato -rugosis , cinereo - fuscis , epistomio plano 
rotundato coronatis. 

Esula exigua. Trap., p. 296. 

Tithymalus angustifolius saxatilis. Magn. Bot. Monsp., p. 258. 

Euphorbia exigua. Linn., Sp. pl., p. 654. — Curt., FL. lond., ic. — F1. dan., tab, 592. — ÆEngl. bot., 
tab. 1336. — Kœp., Euphorb., p. 67. — Rœp. et Duby, Bot. Le p. 416. — Reichb., Ie. F1, germ., 
tab. 141, jf. 4777: — Bertol., FL üt., vol. 5, p. 54. 


Euphorbia retusa. Cav., Ic., tab. 34, f. 3. — Roïchb., Ie. F1. germ., lab. 141, 7. 4478, 
Euphorbia diffusa. Jacg., Ie., vol. 1, tab. 88. 


Euphorbia rubra. DC., F1. fr., vol. 5, p. 359, non Caw. quæ E. falcata Lino. 

Has. Vülgaris est hæc planta in cultis et in locis aridis ins. Canariensium. 

Disrnis. GE0GR. Species est palæogæa satis divulgata quæ à litioribus maris Mediterra- 
nei Galliam, Britanniam Germaniamque omnem usquè ad Hafniam (Dréjer FI. exc. 


hafn.) percurrit. 


10. EUPHORBIA PEPLUS. Linn. 


E. caule amnuo, ramoso, erectiusculo, folits orbiculari-ovatis, obtusis, integerrimis, gla- 
bris, basi attenuatis, cuneatis, petiolatis, floralibus subrhomboideis, obtusiusculis cum acu- 
mine, verticillis sub-3-fidis ; involueri glandulis lunatis, longé filiformi 2-cornutis, coccis 
dorso 2-carinatis vel sub-2-alatis, leviusculis, glabris , seminibus subpyriformibus , prisma- 
tico-6-gonis , latcribus 2 interioribus fossis longitudinatibus sulcatis, 4 exterioribus punc- 
torüm serie Iucisà excavats et minutissimê punciiculatis, cinereis, epistomio brevi, sub- 
COnICO. 

Peplus. Cam., Epit., p. 969. 

Esula folio rotundo. Rw., Jetrapet. irr., tab. 118. 

Euphorbia Peplus. Linn., Sp. pl, p. 653. — Engl. bot, tab. 959. — F1. dan., tab. 1100. — Ræœp., 


Euphorb., p. 67. — Reichb., Ie. Fl. germ., tab. 140, f. 4773 ; et"Euphorbia peploides , f. 4774. — Ber- 
LOL RAT tu lNS n 42" 


Euphorbia rotundifolia, Loës,, Nor., tab. 5, f. 1. 


( 249 ) 


Has. Leoimus hanc plantam in ruderatis ins. Teueriffæ, florentemque inter scorias 
propè Xinamar Canariæ Januario 1839 legit Despréaux. 
Disrris. cEoGR. À regionibus temperatis maris Mediterranei per totam Europam in ter- 


ras borcales usquè ad Üpsaliam Sueciorum (ahlenberg) pervehitur. 


10. EUPHORBIA LAGASCAE SPRENG. 


E. annua , glabra, caule erecto, foliis lanceolato-oblongis, obtusis , sæpè cum apiculo, 
obsolétè sinuatis, superiorihus eroso-dentatis, floralibus 3-angulari-oblongis vel rhomboi- 
deis, acutis; verticillo sub-3-fido, ramis robustis sæpè dichotomis ; involueri squamis 
rotundatis, integerrimis ; capsulà oblongo-ovatà glabrà, nervesulà ; seminibus magnis, ova- 
üs, utrinque obtusis, glabris, è cinerco nigris, epistomio lato plano petasatis. 

Euphorbia Lagascæ. Spreng., Syst, vol. 3, p. 196. — Bouss., Foy. bot., vol. 2, p. 567. — Desf.!, 
Cat: hort. r. Par., ed, 3, p. 337. 

Euphorbia terracina. La Gasc., El. hort. matr. — Reichb., Ic. FE germ., tab. 141 Eye TT 


Has. Hanc stirpem circa oppidum T'elde ins. Canariæ legit Despréaux. 
Disrris. GE0GR. Planta est orarum calidiorum maris Interni. In Hispanià (La Gasca 


ex Sprengel) ; in Sicilià propè Messanam (Coquebert de Montbret!). 


11. EUPHORBIA LATHVRIS. Lin. 


E. caule bienni, robusto, erecto, foliis glaucescentibus, oblongo-lanceolatis, subsessilibus, 
coriaceis, glabris, floralibus ovato-rhombeis, acutis, amplis; verticillo multifido, 2-tomo ; 
involucri squamis lunatis, cornibus latis obtusis; coccis levibus glabris; seminibus rugoso- 
scabris, épistomio parvo conico coronatis. 

Lathyris. Matth. (Valgr., 1565), p. 1299. 

Cataputia. Cæsalp., De pl., p. 377. 

Euphorbia Lathyris. Linn., Sp. pl., p. 655. — Hill, Sex. syst., class. 11 , ord. 3 , ic. — Plenck, PI. 
med., tab. 266. — Engl. bot., tab. 2255. — Turp., FL med., tab. 159. — Roichb., Cent. pl. germ., 
tab. 143, [: 4783. 

Has. In ruderatis ins. Canariensium. 

Disrris. cEocr. Civis est orarum maris Mediterranei, quæ hospes et metæca in Britan- 


niam usquè ad 56 gradum ( //atson) et in Germaniam ( Rœper) migravit. 


* * Frutescentes. 


12. EUPHORBIA PISCATORIA. Horrt. KEevw. 


E. caule frutescente , ramis apice foliosis ; foliis lineari - lanceolatis oblongisve , acutis, 


ni. — (3° ser.) ; 39 


( 250 ) 


sessilibus , glabris , floralibus cvato-rotundatis, apiculatis, caducissimis ; involucri brevis 
subcyathiformis squamis quadratis, brevissimè et obiusè cornutis , inter cornua laté et 
obtusè dentatis, basi latis rotundatis ; floris masculi bracteis latis planis feré ad basin lace- 
ris; coccis magnis, levibus ; seminibus ovatis, fuscis , luteo -scrobiculatis , epistomio mi- 
nimo. | 

Euphorbia piscatoria. Hort. Kew., ed. 1, vol. 2, p. 137. 

Figuetro do Inferno Maderensium. 

Has. Hanc plantam in ins. Canariensibus nuspiam legimus , quarum tamen civem esse 
probabile est, nisi in Hort. Kew. celebr. Solander speciem proximam pro eâdem habuerit. 


Descriptio nostra sumpta est é speciminibus à nobis anno 1828 in Maderà lectis. 


13. EUPHORBIA REGIS JUBAE. Nos. 


E. caule frutescente, ramis sæpè robustis foliosis, foliis elongatis, lineari-oblongis, sæpè 
amplis, oblongo - ovatis, obtusis vel subapicalatis, caducis ; involucri longiusculi tubulosi 
squamis quadratis lunatis, cornubus longiusculis subfiliformibus obtusis; floris masculi 
bracteis filiformibus, apice penicillatim laceris ; coccis levibus ; seminibus ovatis , migris, 
albo-marmoratis, levibus, epistomio parvo coronatis. 

Tithymalus dendroides Linariæ foliis ex insulà Canarinâ. Pluk., Alm., p. 369; Phyt., tab. 319, f. 5, 
pessima. 

Euphorbia piscatoria. Link in Buch Can., p. 158 , et Buch, p. 168. — Nob. in Geogr. bot. passim. — 
Hort. Kew. pro parte? 

Euphorbia mauritanica. Nob,, Florul. Lanceroltæ Geogr. bot., pagg. 31, 32 et 33, var. est foliüis flora- 
libus valdè dilatatis. 

Tabayba selvge Nivariensium. — Tabayba mora Canariensium. — Higuerilla Palmensium ex Buch. 

Has. Hujus stirpis specimina à Teneriffà, Canarià , Lancerottà et Palmä traximus nec 
dubitamus quin et in reliquis vigeat insulis. In Palmà hanc plantam ad altitudinem 1200 
ped. super Oceanum loco /4 Layanda dicto scandentem vidit de Buch, sed planta est ut 


plurimüm maritima. 


Distri8. GEoGR. Stirps est ex toto Canariensis. 


Oùs. Hæc species à præcedente quâcum confusa fuit plurimis notis sed præcipuë slandulis longè 2-cornibus et 
seminibus differt. Nomen in honorem principis egregii fecimus. Euphorbia enim ab Euphorbo dicta archiatro regis 
Jubæ qui Romæ in domo Cæsarum Julii atque Octavii eductus Mauritaniam citeriorem seu Tingitanam ab Augusto 
pro regno avito acceperal : post mortem inter deos indigetes à Mauris relatus fuit. Plura græcè scripsit. Explorato- 
res in insulas Fortunatas poetarum (ùm temporis figmentis et fabulositate obvolutas misit. Numerum , nomina, 
situs patefecit. Inter alia ibi visa arbores fuisse ferulæ similes ex quibus aqua exprimatur, ex nigris, amara, ex can- 


didis potui jucunda ut à G. Plinio docemur (lib. 1, cap. 57) referebant. Has ferulas Euphorbias potiùs, nostram ni- 


( 251 ) 


gram amaram ; potui jucundam , quæ et nunc Mauro vocabulo Tabayba dulce appellatur, Euphorbiam fuisse balsami- 


feram, vix dubitandum. Nostra regi cujus innotuerint auspiciis insulæ nostræ et Euphorbi patrono jure dicanda. 


14 EUPHORBIA OBTUSIFOLIA. Porn. 


E. caule frutescente, ramis apice foliosis, foliis lanceolatis oblongisve acutis vel obtusis, 
basi latis sessilibus, junioribus subamplexicaulibus, floralibus lanceolatis, acutis ; involucri 
cyathiformis squamis rotundatis ecornibus apice integerrimis vel obsoleté crenulatis, basi 
angustis ; Hloris masculi bracteis filiformibus, ferè ad medium laceris; coccis præsertim junio- 
ribus granulatis ; seminibus rotundato -ovatis, nigris, albo variatis, levibus, epistomio 
pileatis. 

Euphorbia mauritanica. Lamck., Encycl., vol. 9, p. M8 , non Linn. — Link in Buch Can., p. 158 , et 
Buch, ibid., pag. 168. 

Euphorbia virgata. Desf. !, Cat. Hort. Par. — Pers., Syn., vol. 2, pag. 11, non Waldst et Kit. 

Euphorbia obtusifolia. Porr., Suppl., vol. 2, pag. 609. 

Euphorbia piscatoria. Nob.!, in All. Vues phyt., 8° sér., pl. 2. 

Has. Hanc plantam in arenà maritimà ins. Teneriffæ legimus, loco ipso non notato : ad 
portum forsan Orotavensem ubi eam legit cl. Buchius, undé ad oppidum ejusdem nominis 
et super Chifiama usquè ad altitudinem 3900 scandentem vidit, legit quoque super Gui- 
mar in convalle Barranco Hondo et circa Candelariam in Teneriffà, in Canarià circà 
Galdar Telde et ad alt. 3800 ped. in valle Segurllo. Fatendam nobis in insulis degenti- 
bus banc et præcedentem confusas fuisse species. Euphorbias frutescentes quas pro praæce- 
dente habuimus, quas autem nunc pro Æ. obtusifolid habemus , in valle S. Jacobi Tene- 
riffæ vidimus et in Canariæ cratere primævo Tiraxanæ vidit el. Berthelot. 


DistTris. GEOGR. Species est omnino Canariensis. 


15. EUPHORBIA ATROPURPUREA. Brouss. 


E. caule frutescente, crasso, glabro , lucido, fuscescente, foliorum cicatricibus crebris 
notato, foliis ad apicem ramorum plurimis latè lanceolatis , basi attenuatis , sessilibus , gla- 
bris, floralibus dichotomiarum primordialium lineari-lanceolatis vel ovatis, sammis rhom- 
boïdeis, latissimis , apice truncatis vel rotundatis , basi sessilibus , vel connatis ; verticillis 
sessilibus, purpureis vel luteiïs ; involucri cyathiformis squamis ecornibus, apice rotundatis ; 
capsulà amplä , ovato-oblongà , levi, glabrâ, purpurascente vel cinnamomeä ; seminibus 
elongato-ovatis, rugulosis, fuscis, epistomio conico galericulatis. 


Euphorbia atropurpurea. Brouss., Elench. hort. Monsp., 1805, pag. 24, nomen. — Wid., Enum., 


(2520) 
vol. 4, pag. 501. — Link in Buch Can., pag. 198, et Buch, ibid., pag. 118. — Nob., AIl., 3 sér., pl. 2. 

T'abayba majorera Nivariensium (1). 

Has. Ins. Teneriffæ ad meridiem conversæ decus : occurrit primüm in montium jugo 
la Ladera de Guimar dicto , in valle S. Jacobi , ab Arguaio usquè ad vallem Masca dic- 
tam ad alt. 2800 ped. (Buch 1. c.), propè oppidulum Buena Vista et in promontorio 
Punta de T'eno übi variat fobis floralibus luteo-viridibus nec atropurpureis. 


Disreis. GEOoGRr. Planta est Nivariensis. 


EXPLICATIO TAB. 207. 


1. Ramus fructifer. 2. Rami floridi apex, ambo magn. nat., figg. reliquæ auctæ. 3. Rami 
floridi dichasia superior. 4. Involucrum dimidiatum cum floribus masculis et flore femineo. 
5. Involucrum arte explicatum. 6. Flos masculus major. 7. Idem seriei minoris. 8. Brac- 
tea floris mascult. 9. Fructüs junioris apex. 10. Fructus maturus medio transitrorsüm.sec- 


tus. 11. Coccum seorsüm pictum. 12. Semen cum epistomio. 


* * * Arborescentes. 


16. EUPHORBIA MELLIFERA. Honr. Kew. 


E. caule arboreo (6-12-pedali), ramis foliosis, purpurascentibus, foliorum cicatricibus 
notatis, foliis ad apicem ramorum elongato-lanceolatis, acutis, nervo medio lato, secunda- 
riis angulo recto divaricatis, subtüs glaucis vel pallidis, junioribus hirtis, mox glabris, flora- 
libus oblongis, concavis, longé ciliatis, basi amplexicaulibus, caducissimis ; involucri sub- 
infundibuliformis hirsuti glandulis latis apice orbicularibus ; florum masculorum bracteis 
basi nudis, apice flabellatis, densè pilosis ; ovariis tuberculatiss capsulis magnis, pomiformi- 
bus, obsoletè granulatis ; seminibus ovatis, à cinerco fuscis, levibus, epistomio petasiformi 
marginibus antrorsum sublevatis lunatis. 

Euphorbia mellifera. Hort. Kew., ed. 1 , vol. 3 , pag: 493. — Vent., Jard. Malm., tab. 30, — Sims., 
Bot. mag., tab. 1305. — Seub., F1, azor., pag. 27. 

Euphorbia longifolia. Lamck., Encycl., vol. 2, pag. 417. 

Euphorbia stygiana. W'ats. in Hook. Lond. Journ. of Bot., vol. 3, pag. 605. 

Audelfa Palmensium. 

Has. Hanc stürpem vivam è montibus Teneriifæ olim in hortum botanicum ill. mar'- 


chionis de Nava, qui nunc regius, ut fama est, attulerunt pastores ad hoc à cl. conditore 


emissi. Eamque nuper arboream, 30- pedalem anno 1845 die 7 Augusti fructiferam, coccis 


(1) Ganarienses Majoreros Fuertaventuræ incolas, à sandaliis Hispanicè majos, quibus utuntur, vocant. Planta au- 
tem Teneriffæ propria est, nec in Fuertaventurä occurrit. 


Botanique 


Eup ho rbiaceæ 


1 

1} | \ 
| | YA) 
AI 


\N 
TA EU 
| 
| À \ 
| 


Tab. 207 
] 


Heyland. del. 


f e 


Ce pci ut Hi jh ba io FN © 


Lith,de: Jules igo zlccherz. 


Vrelle lapine. 


Euphorbiac ex 


Botanique : Tab. 208 


Hi Q7 land del. Ville lap.ine. 


CE hréliu AIG Dati) | 
| 7 


Lil de Jules Rigo 2 cher. 


( 253 ) 


jam excussis, in sylvä Wonte Grande propè Parlovento ins. Palmæ detexit cl. Bourgeau. 
Disrrig. GEOGR. Planta est regionis Macaronesiæ, quæ Maderæ montes lauriferos! et 
ins. Azoricas atlingit (atson !). 


Ops. Varietas azorica cerlè notabilis, sed differentias verè specificas non nobis elicere licuit. 


Secrio III APHYLLIS. Noës. 


Involucra ad apicem ramorum nudorum solitaria vel fasciculata, squamis subtensa, omnia 


hermaphrodita, flore femineo nutante. 


17. EUPHORBIA APHYLLA Brouss 


E. caule frutescente, erecto, cra850, ad Basin. ramorum squamigero, aphyllo, ramis ag- 
gregatis, subumbellatis, strictis, pinguibus, viridibus, obtusis, glabris ; capitulis ad apicem 
ramulorum fasciculatis, squamis parvis rhomboïdeiïs vel ovatis, scariosis, ciliatis, bracteatis ; 
involucri scyphoidei squamis margine rotundatis, obsoletè crenatis, florum masculorum 
bracteis multifidis hispidissimis ; capsulis ovato-3-angularibus, depressis, transversè si- 
nuato-lineatis, glabris; seminibus ovatis, rugosis, cincreis, epistomio conico sulcato pileo- 
Jatis. 

. Euphorbia aphylla. Brouss. in Willd., Enum., vol. 1, pag. 501. 

T'abayba selvaye Canariensium $ Tolda Nivariensium. 

Has, Occurrit hæc species in rupibus maritimis Teneriffe propè oppidulum Buena 
Vista, et in regione maritimà Canariæ ubi copiosa circà igsam Palmarum urbem. 


Disrets. GEOGR. Species est Canariensis. 


EXPLICATIO TAB. 208. 


1. Ramus floridus mogn. nat., fige. cæt. auctæ. 2. Rami apex cum squamis floralibus et 
forum plurimorum fasciculo. 3. Rami apex cum florum dichasià. 4. Capitulum junius 
cum squamis binis opposilis. 5. Idem provectius involucro secto, ut appareant flores. 


6. Involucrum sectum et arte explicatum. 7. Coccum seorsum depictum. 8. Semen. 


Sectio IV. BALSAMIS. Nos. 


Involucrum ad apicem ramorum solitarium, breviter stipitatum, foliis immutatis rosulatis 


subtensum, nunc abortu floris feminei sterile, nunc hermaphroditum ; flore femineo 


subsessili, erecto. 


18. EUPHORBIA BALSAMIFERA. HorrT. Kew. 


E. caule lignoso , robusto, ramosissimo, ramis brevibus, lignosis, crassis foliis ad api- 


( 254 ) 
cem ramorum rosulatis, lineari-lanccolatis, brevibus, acutis, subcoriaceis, glaberrimis, pal- 
lidis ; involucri scyphoidei squamis latis, brevibus, apice rotundatis, margine revolutis, stc- 
rilis latioris polyanthi flore femineo subclaviformi abortivo, majoribus, involucri herma- 
phroditi oliganthi flore femineo brevissimé stipitato , stipite sulcato apice subsquamato ; 
capsulis orbiculari-depressis, erectis, pilosis; seminibus suborbicularibus, levibus, cinereis, 
vel fuscis, epistomio destitutis. | 

Euphorbia balsamifera. Hort. Kew., ed. 1 , vol. 2, pag. 137. — Nob., Atlas, 3 5sér., tab. 6. — DC. 
in Buch , Can., 157, et Buch, Ibid., pag. 168. 

T'abayba dulce CGanariensium. 

Has. Arbuscula est dumosa, nuda, 4-5-pedalis, in insulæ Teneriffæ orà maritimà præ- 
sértim meridionali, et orientali cire oppidulum Puena Vista satis communis, in Canarià 
quoque meridionali vulgaris, e. g. circà pagum S. Nicolai, in Fuertaventurà et Lancerottà, 
ubi eam propë portum Bethencourtianum Rubiconis legit celeb. Buchius. Vix unquam 
à mari 1000 passus secedit, est enim « eine der waermsten Pflanzen der Inseln » uti L. c. 
dixit cl. auctor qui cam usqué ad alt. 360 ped. circà S. Crucem Teneriffæ, ad alt. 500 ped. 
in Canarià et {oo ped. in Palmà propè Tazacorte scandere, sylvamque arborum 20-peda- 
lium efficere circà Tazarte et Mogan in Canarià observavit, Quod quidem nos nunquàm 
vidimus. | 


Disrri8. GEoGr. Planta est summoperé Canariensis. 
Oxs. Hujus plantæ succo, qui mitis et Jucundus , fasciolas madidas caprarum papillis, ut obturentur, ne lactem 
hædi in montibus sugant, more Gætulorum aboriginum, inducunt, quod pastores Nivarienses linguä vernaculä em- 


pegar dicunt. Remediis quoque quibusdam popularibus inservit. 


EXPLICATIO TAB. 209. 


1. Ramus floridus cum flore masculo. 2. Rami apex cum flore femineo, ovario jam ma- 
turescente, ambo magn. nat., fioe. cætt. auct. 3. Capitulum fertile longitrorsüm sectum et 
arte apertum, a flos femineus stipitatus,  perigonii rudimentum, c flores masculi pauci et 
breviores quam in capitulo sterili. 4. Capitulum sterile cum floribus masculis plurimis et 
femineo abortivo. 5. Idem per medium longitrorsum sectum. 6. Involucrum longitrorsum 


sectum et arte explicatum. 7. Capsula cocco altero amoto. 8. Coccum seorsum visum. 


9. Semen. 


Botani que 


Euphorb race 


Tab. 209 


E 


= 
— 


dé 


Heyland .del ‘ 


7) 


Lith.JRigo.R. ficher: 7 


Llondirs ai 


| 
Charpentier Lap.ine. É 
7 RD) : Eu 00 ) =; 
Core lCoté ler 


( 255 ) 


SECTIO V. CÉEREIS. Nos. 


Involucra ex angulis rami polygoni aphylli prodeuntia, squamis subtensa , ternata , inter- 
medium in 2-tomià sessile, masculum, lateralia stipitatia hermaphrodita, flore femineo 


erecto. 


19. EUPHORBIA CANARIENSIS. Lin. 


E. caule 4-6- angulo, glaberrimo, virescente, angulis callorum nigrorum spinas 1-2 breves 
pungentes gerentium serie vallatis, capitulis sub callos protrusis, breviter et crassè stipi- 
tatis, rard solitariis, ternatis , intermedio sterili, majore, squamis binis coriaceis , ovatis , 
sessilibus suffultis, breviter scyphoideis, laciniis internis latis, elongatis, exsertis, squamis 
latissimis, brevissimis, margine rotundatis, obsoleté crenatis ; florum masculorum bracteis 
latis flabellatis laceris ; flore femineo squamulis 3 crassis calyculato; coccis 3-cornibus, cor- 
nubus falcatis glaberrimis, porphyrino:cinnamomeis ; seminibus ovato-orbicularibus, mar- 
moratis, papillulosis, epistomio destitutis. 

Tithymalus aizoides lactifluus s. Euphorbia Canariensis, quadrilatera et quinquelatera , cerei effi- 
gie, ad angulos per crebra intervalla spinis rectis atronitentibus, Gazellæ coruua referentibus, armata. 
Pluk., Alm., pag. 370 ; Phy1., tab. 320, fig. 2. 

Tithymalus aizoides fruticosus Canariensis aphyllus quadrangularis et quinquangularis , spinis 
geminis aduncis atrovirentibus armatus, Comm. Hort. amst., vol. 2°, pag. 207, tab. 104. — Blackw., 
tab. 340. 

Euphorbia canariensis. Linn., Sp. pl, pag. 646. — Lamck., Encycl., vol. 2, pag. 414, — DC., 
PI. grass., tab. . — De Buch, Phys. Beschr. Can. Ins., pag. 157. — Nob., Al, 3e sér., tabb. 1 
et 2, 

Cardon Canariensium. 

Has. Occurrit hæc species 12-atque etiam 20-pedalis ad rupes aridas et m petrosis 
maritimis insularum Fortunatarum omnium ubi regionis inferioris indolem Libycam 
exhibet. Ipsa morsu caprino aculeis et lacte viroso tuta inter brachia longè latèque fusa 
stirpes debiliores hospitio excipit fovetque. Rard à mari longiüs abit. Usque ad altitudi- 
nem 1700 ped. in Teneriffà et in valle de Masca ad alt. 2800 evectam vidit celebr. de 
Buch. Caurum fugere et septentrionem putat, undè non nisi in T'azacorte et propè 47'- 
gual insulæ Palmæ nec circà oppidum , et in Lancerottà meridionali tantüm atque occi-- 
dentali latiüs disseminetur. Hæc, cùm planta nimium vulgata, pro certo non probavimus. 

DisrriB8. GEOGR. Species est unicè Canariensis. 


Oss. Succus proprius lacteus à cortice læso exsiliens acre est et velox hominibus venenum, sed 8 medullä amplâ, 


( 256 ) 


cortice et tubo ligneo detersis, jucundus scatit atque innocuus humor qui pastoribus quàm maximè sitibundis pro- 


dest : sic voluit natura et, Libyæ eremis remedia malis vicina obtulit. 


INQUIREND Æ. 


Euphorbia rubescens. Link. in Buch Can., pag. 158. — Buch, ibid., pag. 168. — EF. (polygonifolia) dichotoma, foliis 
rhombeïis basi elongatis, æquilatis, obtusis, subcuspidatis, petalis rotundatis, capsulis lævibus, glabris, medio cari- 
natis. — Folia longiora quäm in E. Pepli, 5 lin. longa, 2 lin. lata. Link.—1n littore Stæ Crucis ins. Palme. 

Euphorbia Broussonetii. Willd. Herb., Link. in Buch Can., pag. 158. — Euphorbia inermis fruticosa foliis lineari- 
bus, utrinquè acutis, umbellä 5-florà, sessili, terminali. W 

Euphorbia rhombea. Willd. Herb., Link in Buch 1. ce. —E. umbellä 4-fidà, bisbifida, involucellis subrotundo- 


rhofabeis acuminatis; foliis lincaribus, W. — Inter segetes Teneriffæ. 


ee ——— 00 0 n—— — 


("257 ) 


DORSTENIEÆ. Nos. 


Frcræ er DorsTenteæ Gaubicu. 


FICUS. Tourner. 


EnpLicu., Gen. pag. 278. 


FICUS CARICA. Linx. 


«. Sylvestris, frutex, ramis tortuosis, foliis 3-lobis, receptaculis (amphanthiis Link) an- 
drogynis, floribus inferioribus femineis, superioribus masculis. 
Chameæficus. Lob., Obs., pag. 612. — Ic., vol. 2, pag. 198 , eadem icon. — Johnst., De arb., tab. 24, 


cum ic. à Lobelio mutuati. 


Caprificus. Ponted. Anthol., pag. 228 , et Erinosyce, Ejusd., Ibid., pag. 230, tab. 11, pars 2, figg. 1, 
8 et 10. 


Ficus Carica 6 Caprificus. Linn., Sp. pl, pag. 1513. 

Ficus Carica sylvestris. TA. Nees ab Esenb. Gen. germ. Artocarp. ic. figg. omnes, præter 2 et 3. 

Caprificus. Gasp., Ricerch., pag. 79, tabb. 1 et 2. 

B. vera, arbos, foliis 5-lobis, receptaculis (amphanthiis Link) floribus nonnisi femineis, 
vel paucissimis in ore masculis, farctis. 

Ficus sativa. Ponted., Anthol., pag. 997, tab. 11, pars 2, figg. 9 et 11. 

Ficus Carica. Linn. l, c. Hull, IL, sex. syst., class. 93 , ord. 3, ic. — Duham., Arbr., tab. 99. — Th. 


Nees ab Es. Gen. germ. Artocarp. c., figg. 2 et 3. 


Ficus. Gasp., Ricerch., pag. 76 , tabb. 5 et 6. ie 


Has. In rupibus apricis ins. Canariensium satis frequens est Ficus Carica et Jam anic 


Gallorum Hispanorumque adventum Gætulis. Canariensibus (1) cognita erat. Nunc auo- 
O 


(1) Quibusdam haud notum esse videtur quarè in hoc opere Fortunatarum priscos habitatores Gætulos appella- 
vimus. Paucis ergù dicendum. GC. Sallustius auctor certissimus de Africà antiquà optimè disseruit ; eam initio 
babuere Gætuli qui nunc Berberi veri sive Tuerecci et Lybies qui nunc forsan Scelocchi. Ë connubiis Gætulorun: 
cum exteris nati Numidæ qui nunc Arabes vel Beduini dicti. Mauri qui urbes et nunc tenent ab exteris et Libybus 
orti. Gætuli Africam omnem sub sole haud procul ab ardoribus usquè ad Æthiopas Perosos tenuere. lidem et nunc 
Berberi usquè ad Senegalis ripam dextram et Nigritas porriguntur. Fortunatarum autem incolas à proxim Africà 
et ex eorum linguæ fragmentis et ex nominibus gentilitiis transvectos satis patet. Palmenses veteres Beni Haou- 


. I, —(3° SECT. \ 39 


( 258 ) 


que, uti olim, cum farinà hordeï tosti (Gofio) comeduntur fructus, nec deliciosiores terræ 
orbis habet. 

Disrris. G£oGr. Stirps est regionis maris Mediterranei antiquitüs nota, ejusque littora 
vix sponté deserit, culta autem Britanniæ fines attingit. 

Ogs. Ambæ hujus arboris formæ summates, Caprificus sc. et Ficus verus, quos pro gene- 
ribus habet scrutator nuperus acerrimus Gasparrinius , in insulis Fortunatis spontaneæ 
occurrunt. Caprificus ab incolis higuera salvaje vulgari linguä vocatur. Caprificatio 
ignota, nec si amphanthiis internascatur Psenes compertum. Ficus spontaneus terris pin- 
guioribus provenit, inter cautes Caprificus. Fici tres sæculares in desertissimo cratere /a 
Caldera insulæ Palmæ adbüc aluntur, quorum uniuscujusque rami ex cl. Bourgeau orbe 
306 metra gallica colligunt , fructus suavissimus turbinato - elongatus , magnitudine Ovi, 
iisque quos Canarienses brievas vocant simillimus, cute saturaté violacea. Hos Ficos nun- 
quam examinavimus , sed Fici ali Canarienses sylvestres formæ ejusdem in convalle de/ 
Agua propé oppidulum Guimar Teneriffe à Bourgeæo lecti cayumi totum amphanthii flo- 
ribus femineis farctum , canalem autem qui corticem crassum usquè ad cavum ab ore per- 


currit masculis repletum habent. 


A PS PT 1 OR ER) 
ran ex inclylà gente quæ nomen suum oppido Haoran (Europæis Oran) imposuit, olim dicti, Africæ quoque populi 


Canarii Canariam , Gomeri Gomeram obtinuere, hi ergô procul dubio pro Gætulis habendi et ex linguæ analogià 
reliqui. Quoad Canarios cf. quæ de canibus scripsimus in præmissis ad Zoologiam hujus operis pag. 7. 


mé o0oms—-— 


C3) 


URTICEZÆ. DC. 


URTICA. Tourxer. 
Expr., Gen., pag. 283. 


1. URTICA URENS. Linw. 


U. caule herbaceo annuo, foliis oppositis 5-nerviis, argulè serralo-dentatis, lætè viridi- 
bus; pls minüs aculeato-pilosis, basi 2-stipulatis ; spicis geminatis petiolio brevioribus, 
rachide filiformi undiquè florigerà ; perigoniü lacinis binis majoribus, alterâ aculeatà. 

Urtica minor acrior. Lob., Obs., pag. 282. 

Urtica urens. Linn., Sp. pl., pag. 1396. — F1. dan., tab. 139. 


Ortiga Canariensium. 
Has. Vulgaris est hæc species in ruderatis ins. Canariensium. 


Disrris. GEoGR. Planta est palæogæa quæ nunc per orbem terræ sparsa est. 


2. URTICA MEMBRANACEA. Porn. 


U. caule herbaceo , annuo , foliis oppositis , ovatis , 3-5-nerviis, grossè serrato-dentatis, 
longè petiolatis, plus minüs aculeato-pilosis, intensiüs virentibus , petiolis stipulà unicà 
magnà utrinqué stipatis; spicis geminatis , femineis ad basin ramorum brevibus , masculis 
superioribus petiolum longè excedentibus, rachide dilatatà, basi nudà, supra medium pa- 
ginà superiore floriferà ; perigonii floris masculi foliolis ovatis æqualibus, feminei exterio- 
ribus oblongis, angustis, interioribus rotundato-ovatis. 


Urtica annua longiüs caudata vulgatissima Lusit. et Africana, nondùm descripta. Gris!., irid, lusit. 
(ed. Veronæ), pag. 84. 


Urtica caudata. F’ahl., Symb., 2, pag. 96. — Brot., Phytogr. lus., pag. 163, tab. 151. — Buch., Can., 
pag. 168 , non Burm. 


Urtica membranacea, Poir., Voy. en Barb.— Ejusd. in Lam. Encycl., vol. 4, pag. 638. 


3. URTICA STACHYOIDES. Nos. 


U. caule erecto, ramis decumbentibus, ramulis gracilibus valdé aculeatis et pilis brevi-- 


bus hirtis ; foliis oppositis, ellipticis, superioribus angustioribus, concinnè serrato-crenatis, 


( 260 ) 


basi subcuneatis vel rotundatis, aculeatis, suprà opacis vel sole purpurascentibus, longè 
petiolatis, petiolo utroque basi stipulis binis minimis stipato ; spicis geminatis, polygamis, 
inferioribus petiolo brevioribus , superioribus elongatis , folium excedentibus , filiformi- 
subdilatatis, planis, per totam longitudinem fioriferis, floribus secundis ; masculi perigonii 
foliolis ovato-lanceolatis, feminei exterioribus brevibus lanceolatis, interioribus ovato- 
rotundatis; achæntis ellipticis, puncticulatis, leviter pubescentibus. 

B. teucriifolia foliis minimis, glomerulis florum femineorum (quos unicos vidimus), 
peuiolo brevioribus, perigoniü foliolis nunc subæqualibus nune exterioribus angustioribus, 
subbrevioribus aut ferè dimidio brevioribus, ovario elliptico : an species diversa? 

Hap. In rupestribus ad muros et sepes Teneriffæ meridionalis, et in vià inter Sanctam 
Crucem atque oppidum Orotavam. Eamdem in Canariæ summo monte speculatorio /a 
Atalaya legit Despréaux valdèque urere scripsit. 


Disrris. GEocR. Species est, ut videtur, omnino Canariensis. 


EXPLICATIO TAB. 210. 


1. Ramus floridus magn. nat., fige. reliquæ mag. auctæ, 2. Spica florum hermaphrodita. 
D) À « 0 e û 7 Q 
3. Flos masculus nondüm apertus superné visus. 4. Idem junior apertus. 5. Flos femineus. 


6. Idem folio perigonii anteriore ceflexo ut appareat fructus. Ge Achænium. 


4. URTICA MORIFOLIA. Porn. 


U. caule fruticoso, cortice cinereo , ramis laxis, foliosis , aculeatis , foliis cordato-ovatis, 
apice subcaudatis, grossè crenato-dentatis, longè petiolatis, petiolorum Jugo utrinquè sli- 
pulà elongatà, latà, 2-nervi, subtüs aculeis deflexis suffultà, deciduà, stipato ; spicis gemina- 
us, inferioribus flores femineos gerentibus brevibus, petiolo duplo triplove brevioribus, 
rachi filiformi, basi nudà, post medium florigerà, florum masculorum basi nudis, subdila- 
tatis, petiolo longioribus ; perigonii floris masculi laciniis laté ovatis, hirtis, cupulà ovarii 
abortivi conspicuà, floris feminei exterioribus ovatis, hirtis, interioribus rolundato-ovatis 
atque orbicularibus, 1-2-aculeatis, velutino-glabrescentibus, margine et ad nervum hirtu- 
lis ; achænio latè ovato, bullato-tuberculato. 

Urtica morifolia. Porr., S'uppl., vol. 4, pag. 222, 

Ortigon Canariensium. 

Has. In regione sylvosà Tenerife et Canarie ad Lorrentium margines, in convallium 
rupibus, neécnon in apricis et ad sepes satis vulgaris. 


Disrrs. GEOGR. Species est Canariensis. 


Botanique | Urticeæ = b 210 
- z LAUD 4 


RESTES 
7/47; 
L (| 
ALT 
_ LY 
# 


TT 


te "? 
À Feliæ del. Lith.de.J Rigo Richer D l 


Charpen lier Lap.ine le 


pe ii 


« \ 
ang 22e 


Botanique | Tab, 211. 


leyland del. Lith. de J/üge, rue lèicher A lielle lap. ine. 


haie 
| li CCG odia AA I 


( 261 ) 


Ÿ EXPLICATIO TAB. 211. 


1. Raraus florum femineorum spicis onustus magn. nat., figuræ reliquæ quæ sequuntur 
magis minüsve auctæ. 2. Spica forum femincorum. 3. Alabastrum floris masculi supernè 
visum. 4. Flos masculus apertus cum bracteä. 5. Staminum cohors cum pistilli rudimento 
è flore masculo excerpta. 6. Flos femineus junior. 7. Idem provectior fructum maturum 
operiens. 8. Achænium longitrorsüm sectum ut appareat semen pedicellatum, & pericar- 
pium , à ovulum, € chalaza, d pedicellus. 9. Idem cum semine sectum, & pericarpium, 
b'ovulum, c perispermum, d'embryo. 10. Achænium extüs tuberculosum, sed malé depic- 
tum. 11. Achænium maturum longitrorshm sectum, & intégumentum exterius, à testa, 


e perispermum, d embrvo. 


PARIETARIA. Lin. 


Frores monœci, sæpissimè terni vel pluriès lerni, dichotomiali 
majore, femineo vel hermaphrodito , lateralibus minoribus masculis . 
involucro communi digitatim partito vel regulariter 6-7-laciniato, 
nunc plano, nunc in tubum florem dichotomialem cingentem con- 
flexo, imposili. PErIGONIUM 4- vel rarits 5-phyllum, floris tubum 
magis minüsve concrelum. STAMINA 4-5 perigonti foliolis opposita, 
flamentis florum masculorum ante anthesin sub apice reflexis et 
cum antheris pronis in perigonii foliolorum cucullis nidulantibus, 
transversim rugatis et sub anthesin elasticè prosilientibus. Ovariom 
erectum , sessile vel stipitatum, florum masculorum magis minüsve 
imperfectum. Ovuzun erectum. SryLus brevis vel brevissimus. SriGmA 
capitatum aspergilliforme, vel elongatum ad latus alterum villosum. 
ACHÆNIUM perigonio persistente cinctum. SEMEN erectum, testà tenuis- 
simà, tegmine perispermophoro. Emrryo antitropus. 

HErRB«Æ annuæ teneræ, aut perennes lignescentes vel frutices, orbis 
terrarum totius accolæ. Forra alterna vel opposita , glabrescentia, pel- 
lucida , puncticulata , vel hirsuta. Frores in glomerulos axillares vel 


in spicas interruptas paniculam terminalem efficientes conglobati. 


( 262 ) 


$ 1. PARIETARIA. Gaun. 


Flores in axillis foliorum glomerati. Involucram planum, irregulare, 4-5-phyllum , digita- 
tum, 3-florum, femineo intermedio masculis 2 stipato, vel pluriès partitum, floribus plu- 
ribus femineis masculisque onustum. Perigonium floris feminei tubulosum, 4-dentatum, 
sæpè intüs lanatum et post anthesin accretum, semen longè excedens. Stigma capitatum, 


aspergilliforme. Herbæ annuæ vel perennes, basi lignescentes. 


1. PARIETARIA JUDAICA. Lin. 


P. caule perenni basi lignescente, foliis lanceolatis aut ovato-lanceolatis, utrinqué atte- 
nuatis, 3-nerviis, scabris, punctatis; florum glomerulis in axillis foliorum sessilibus, semel: 
2-chotomis ; involucris pilosiusculis, laciniis ovatis vel oblongo-ovatis , 3-5-floris; floris fe- 
minei intermedii perigonio apice breviter denticulato, post anthesin elongato , tubuloso , 
scarioso, rubello, intüs piloso; stylo brevi, stigmate capitato, aspergilliformi ; achænio ni- 
gro, nitido. | 

Parietaria ocymifolia, Bocc., PI, sic., tab: 24, fig. a, forma junior tenera, sed certè eadem ex Guss. 
undè et P. judaica Linn. Mant. hùc referenda. 


Parietaria judaica. Linn., Sp. pl., pag. 1492. — Mant., 9, pag. 501. — Lamck., Il, tab. 853, fes. 2. 
— Schkuhr, Handb., tab. 346. 


Parietaria officinalis. Curt., F1, lond., tab. .— Smith, Engl. bot., tab. 879, et Engl. Flor., vol. 9, 
pag. 222, pro parte ex descriptione. 

Parietaria diffusa. Mert. et Koch, Deutshl. F1., vol. 1, pag. 827. — Bor., F, du centre de la France, 
vol. 2, pag, 410. — Delast., FI. du dép. de la Vienne, pag. 382. — Dell, Rheinisch. Flor., pag. 256. — 
Koch, Syn., ed. 2, vol. 2, pag. 733. — Guss., FI. sic. syn., vol. 3, pag. 640. 

Parietaria officinalis 6 diffusa. Bab., Prim flor. sarn., pag. 89 , et Man. of Brit. bot., pag. 267. 

Y'erva ratonera Nivariensiun. 

Has. Legimus banc plantam in ins. Teneriffà, circa oppidum Sanctam Crucem et in 


 muris Lagunæ. 


Disrri. GEoGR. Species est orbis anliqui temperati cujus limites boreales nondüm ritè 


noti, frigoris autem mullo magis quàm affinis P. erecta impatiens, quæ Cimbrorum pro- 
montorium (Rugen) et Sueciam (Fries) attingit. 

Oss. Trevirano asserenti (Flora od. Bot. Zeitung, 1853, vol. 2, pag. 482) nihil dubitationis haberi posse quin P. 
judaica Linn., Sp. pl., eadem sit ac P. diffusa Mert. et Koch, ut et ex ipsissimis magni magistri verbis, paucis qui- 
dem sed satis multa complexis, pateat, valdè assentimur. Comperto autem ex Gussone 1. c. non aliam esse P. ocy- 


mifoliam Bocc. à Linnæo in Maut. Z laudatam, eamdem quoque esse P. judaicam et Mautissæ luce clarius patet, undè 


supervacaneum nomen auctorum Germanorum. 


Urticeæ 
Botanique Tab. 212. 


Re 


N( FE 
Ve à NET 


F c + ; 
Félie.del. | |  Lüthel. RigoR Richer. 7. Charpentier lap.ine! 
| , _ 


D à ;: 
EDS Ë é ie 
Datielaitu Plamentrusa : A 


( 263 ) 


$ 2 GESNOUINTA. Gauwn. 


Flores in axillis foliorum glomerati vel paniculati. Involucrum medio in tubum florem fe- 
mineum cingentem concretum, laciniis irregularibus, lateralibus digitatis, vel 6-7 æqua- 
libus , 3-florum, flore femineo intermedio, masculis binis, marginibus tubi inter lacinias 
2 Jaterales insidentibus, stipato. Perigonium floris feminei tubulosum 4-dentatum. 


Stigma elongatum, ad latus alterum plumosum. Fruticuli vel frutices. 


2. PARIETARIA FILAMENTOSA. No. 


P. caule frutéscente, lignoso, diffuso, tortu6so, rufescente , ramis tenuibus pilis patulis 
cinercis hispidis, foliis ovato-lanceolatis, obsoleté rhomboïdeis , utrinquè attenuatis , pilo- 
sis; florum glomerulis subsessilibus ; involucris regulariter 5-floris, tubum brevem basin 
floris feminei sterilibus utrinqué stipati amplectentem efficientibus, laciniis elongatis, fili- 
formibus, pilosissimis, erectis et flori femineo, masculis excussis, cum tubo appressis ; flo- 
rum masculorum perigonio campanulato, 4-fido, laciniis lineari-lanceolatis, apice filamen- 
tosis, mox scarioso, albo, feminei elliptice, tubuloso, 4-dentato, dentibus brevibus filimen- 
wosis, fructifero vix mutato , rufulo; stigmate elongato, subclaviformi; achæniis lucidis 
fuscis. 

Has. Species est Teneriffæ præsertim meridionalis quæ à fissuris rupium calidiorum 
prorumpit. Specimina legimus ad fauces convallis Tamadayæ, aliaque à convalle de Chi- 
cayca propé Guimar misit cl. Bourgeau. 


Disrrt8. GEOGr. Stirps est Macaronesiaca. 


Ozs. Hæxc species involucro irregulari, sed jam basi tubuloso, et stigmate elongato ad latus alterum piloso , sed 


floribus glomerulatis prædita, hinc Parietariæ illinc Gesnouiniæ accedens, genera sejungere haud sin. 


EXPLICATIO TAB. 2192. 


1. Ramus floridus. 2. Flos femineus involucri tubo basi inclusus, masculis 2 stipatus. 
3. Involucrum floribus avulsis. 4. Alabastrum masculum jam floriturum arte apertum. 
5. Flos femineus. 6. Perigonium floris feminei longitrorsèm sectum et arte apertum. 
7. Flos femineus, achænio gravidus, involucri laciniis appressis cinctus, lateralibus paullu- 
lùm amotis ut florum masculorum post anthesin delabentium appareant cicatrices. 
8. Achænium ovulo immaturo fœtum medio longitrorsum sectum. 9. Idem maturum cum 


semine codem modo sectem ut conspicialur embryo perispermo indutus. 


( 264 ) 


3. PARIETARIA ARBOREA. L'Hérir. 


- P. caule 20- pedali, ramis rubescentibus , cano-pilosis , foliis alternis , lanceolatis, basi 
rotundatis vel subcordatis , acutis vel subcaudatis, margine integerrimis , undulatis , tripli- 
nerviis, Suprà scabris, subtüs pilis appressis pilosis ; paniculis terminalibus, spiciformibus, 
sanguineis ; involucro regulari , campanulato , pubescente , tubo angusto florem femineum 
juniorem totum fovente, laciniis lincaribus, 4 anterioribus et posterioribus æquilatis, 2 la- 
teralibus angustioribus ; perigonio florum masculorum 4-partito , rudimento sæpè astylo, 
floris feminei tubuloso 4-dentato ; achæniis pellucidis, involucri tubo coriaceo inclusis. 

a. caule arboreo, ramis junioribus bilis adpressis canis, foliis amplis triplinerviis basi 
subattenuatis, paniculà erectà foliosà , spicis elongatis laxis, involucri lacinis lincaribus 
tubo longioribus, floribus masculis magnis campanulato-trochiformibus , apice ciliato-pu- 
bescentibus, rubellis. 

B. rubescens ; caule frutescente, ramis glabrescentibus apice pilosis, pilis patulis , foliis 
ad apicem ramorum triplinerviüs, basi plicato-subcordatis, paniculà nutante, spieulis mul- 
tifloris, involucri lacinüis oblongo-linearibus tubi longitudine , vel subbrevioribus, floribus 
masculis campanulatis, apice lanatis, lutescentibus. 

Ur arborea, Linn., Suppl, pag. M7. — L’'Herit., Stirp. nov., pag. 39, tab. 20. 

Parietaria arborea. L’Herit. in Journ. de Roz., vol. 33, pag. 55. — Hort. Kerwv., ed. 1, vol, 3, pag. 429. 
— Poir., Encycé., vol. 5, pag. 16. 

Bœhmeria rubescens. Jacq., Fragm., pag. 8, tab. 5, fig. 1. — Hort. Kew., ed. 2, vol. 5, pag. 261. 


Gesnouinia arborea. Gaud., Foy. de Freyc. Bot., pag. 502. 


Ortigon de los Montes Nivariensium, et Estralladera Palmensium. 

Has. Occurrit in sylvis opacis Canariæ ad scaturigenes las Madres de Moya, Teneriffæ 
ad sylvas de las Mercedes et Agua Garcia , et Palmæ circà los Sauces. Var. B lecta fuit 
in sylvà Zoua Garcia. 


Disrrre. cEocr. Arbuscula est verè Canariensis. 


EXPLICATIO TAB. 213. 


1. Ramus magn. nat, figg. cæteræ auctæ. 2. Florum glomerulus. 3. Involucrum cum flo- 
ribus masculis et femineo intermedio tubo immerso. 4. Idem floribus masculis decussis , 
post anthesin clausum. 5. Flos masculus nondüm apertus. 6. Idem cum ovario serili et 
antheris medio transversè scissum. 7. Flos masculus stigmatiferus. 8. Idem cum ovario 
sterili. 9. Floris hermaphroditi andræcium cum pistillo sterili & perigonio sublatum. 


10, Flos femineus. 11. Flos femineus formæ alterius. 12. Achænium Junius cum stigmate. 


Botanique Urüceæ Tab. 215. 


Q WU 
4] LUN 
y, SU 
! VAN 
JAW7 à 
J ANSE ) 
PANNANS 
LR ie = 
AT 
4) 


Je 


E 4 2 
Aivereur del. Lith. de d. Ligo, rue ficher, 7. 
. La 22 


. Lcd tit a c / Ch 


lielle lap. ire. 


EUR 


( 265 ) 


13. Idem medio longitrorsum sectum. 14. Ovarium achænio ablatum & ovariüm , b cha- 


laza, c corpus diaphanum inter ovulum ct pirictem silum. 


$ 3. FRETREZA. Gao. 
Flores in axillis foliorum glomerati. Involucrum irregulare, 6-multilaciniatum, planum, di- 
gitatum, 5-florum, femineo intermedio masculis 2 stipato, vel multiflorum. Perigonium 


floris feminei 4-partitum , achænio post anthesin vix longius vel subbrevius. Stigma ca- 


pitatum aspergilliforme. Herbæ annuæe. 


4 PARIETARIA APPENDICULATA. Nos. 


P. caule annuo, erecto, rarius diffuso, spissé et molliter piloso, pubescente vel glabro, 
sæpé purpureo-rubescente ; foliis rhomboideo-orbicularibus vel ovatis , apice attenuatis, 
basi cordatis vel rotundatis, obtusis, molliter pilosis vel scabris, purpureo-nigrescentibus 
vel lætè viridibus, papyraceis, glabris, puneticulatis; floram glomerulis rotundatis, sessili- 
bus, pilis albidis obsitis vel pubescentibus; involucro polyphyllo plano, laciniis lineari- 
Spathulatis vel linearibus , obtustusculis, piloso-ciliatis, 3-8-floris; floribus sessilibus , cen- 
trali majore hermaphrodito, post anthesin vix mutato , femineis rudimentariis masculisque 
utrinque slipato ; floris feminei majoris perigonio tubuloso basi rulo scabrido, ferè ad ba- 
sin quadrifido, laciniis lanceolatis conspicuë 3-nerviis, apice appendiculo linguiformi vires- 
cente hirlo auctis, minorum inappendiculatis, ovario breviter stipitato, stylo brevi, stig- 
male capitato, aspergilliformi ; masculis campanulatis, usquê ad basin 4-fidis , mox scario- 
sis, albidis, caducis; achænio ovalo nilidissimo fusco vel stramineo. 

« lanuginosa, tota pilosissima, involueri albido-pilosi laciniis linearibus. 

B. nympharum, gracilis, glabra, foliis latis papyraceis. 

y Vulcani, caule pubescente, foliis ovato-rhomboideis, scabris, purpureo-nigrescentibus, 
involucri laciniis spathulatis hirtis, perigonii appendiculis latis glabrescentibus. 

Has. Var. & in muris oppidi Orotavæ et in valle del Bufadero d. 6 Febr. 1845 legit cl. 
Bourgeau :. var. 6 primüm ad fontes Madres de Moya dictos, oreodaphnonis opacæ sub 
umbrà latentes, deteximus eamque nuper in umbrosis convallis de Badajos legit Bour- 
geseus : var, y legimus sæpissimé in basalte duro insulæ Teneriffæ et à petris sole tostis 
circà navium purgatorium specimina misit Bourgeæus. 

Distrig. GEOGR. Species est Canariensis. 


Os. Varietates & et 8 facie diversæ , reapsé eædem, var. y soia indole , pilorum qualitate, involucris latioribus, 
glabrescentibus et colore saturato , differre videtur, nullos autem ex sicco characteres specificos scalpello effodere 
licuit. 


111, — (3° SECT.) 3h 


( 266 ) 


EXPLICATIO TAB. 214, 


A. Planta integra var. & florida. 1. Involucrum florum cicatricibus notatum rte 
præler 2 ordinis secuntlarit avalsis. 2. Flos masculus nondüm aperlus ovario rudimentario 
medio emergente. 3. Idem arte apertus. 4. Perigonium floris feminei. 5. Flos femineus or- 
dinis secundarii, Slaminum rudimentis orbi, cum ovario jam fecundo. 6. Ovarium junius 
stylo et stigmate coronalum. 


B. Planta integra var. 7. 1. Involucrum explicatum floribus oemnibus ademplis. 2. Peri- 


gonium floris feminei. 
FORSKAHLIA. Lrvx. 


ENDT:, Gen pag. 203. 


1. FORSKAHLEA ANGUSTIFOLIA. Rerz. 

F, caule basi lignoso , pilis ascendentibus strigoso , fois oblongis vel lanceolaus, utrin- 
que altenualts, subtüs cmereo-tomentosis, subtriplinerviis, margine revolutis, sinuilo-den- 
iatis, dentibus supra marginem spinosis, involucris angusté turbinatis, pilis validis albis 
vel rufis hirsulissimis, lacintis lineari-lanceolatis. | $ 

Forskahlea angustifolia. Retz, Obs., fase. 3, pag. 31. — Murr., Comm., Gæit., 1784, pag. 24, tab. 2, 
— Lamck., Encycl., vol. 2, pag. 522, i 

Forskahlea fruticosa. W1lld., Enum. hort. ber., vol. 9, pag. 950. 

Ratonera Canariensium., 

Has. Occurrit hæc planta in rupesiribus siccis et in ruderatis regionis inferioris inss. 
omnium Canariensium, undique copiosissima. 

Disrr. GsoGr. Species est Canariensis. à 

Os. Variat caule nunc nano nunc ramis elongatis magis minusve Strigosis foliisque majoribus vel minoribus. 


Inter pilas proboscides insinuant muscæ nec extrudere potentes capti moriuntur. Pro Parietarià à pharmacopolis 


usurpatur unde nomen vulgare. 


THELYGONUM. Lixx. 


Expr., Gen. pag. 285. 


THELYGONUM CYNOCRAMBE. Linnk. 


Alsines facie planta nova. Col, Phyt., tab. 36. 
Gynocrambe Dioscoridis. C. Bauh., Prodr., pag. b9. 
Cynocrambe Alsines foliis. Barr, , Le., pag. 335. 


\f . 
Urticeæ 


‘Tab.214. 


Bo tanique 


Te 


= 


Charpentier Lap.ine © 
/ P 


Lith.Rago.r. Richer 7. 


TD 


14 _ 
: / EE 
L 5 CÎLC 


7 


—_—— 
J 


Cr 


( 


CAA 


( 267 ) 
Thelygonum Cynocrambe. Linn., Sp. pl, pag. 1414. — Lamck.,.ill., tab. 177, — Delil. in ann. , se. 
nut,, vol. 19, pag. 370, tab. 13. — Th. Nees, ab Es., Gen. germ. Cynocr. 
Has. In humidis convallium Teneriffæ circa Guimar et alibi, in Canarià ad fontes Madres 
de Moya neenon ad speluncas las Cuevas de los Frayles (Bourgeau) et in insutä Palmà in 
convalle de los Sauces (Bourgeau). 


Disrris. GEOGR. Planta est regiomis maris Interni. 


BOSEINEAE (CrenoponraruM SuBTRIBUS}. 

Flores diæei. Stamima 5, calycis laciniis opposita, disco annulari dentium glindulosorum 
ardine interiore stipato inserta. Embrvyonis annularis perispermum farinaccum album 
cingentis cotyledones planæ, exteriore majore interiorem minorem fovente, radiculà de- 
scendente. 


Oss. Boseam istic inter Celtideas et post Urticeas, repugnante autem naturà nuptiisque illicitis copulatam, cum cel. 
Endlichero relegare in animo erat. Ritè autem perspectä aliter statuimus. Phytolaccearum certè pro subgrdine ha- 
benda esset el ad eas admovenda nisi stamina calycinis laciniis opposita , ergô inter Chenopodieus Plytolacceis fini- 
timas propè Betam, cui embryo. amnularis, stamina disco inserta, locanda. Dentes disci qui staminum aciem inte- 
ra seu staminodiorum prodere videntur, quæ res in hoc ordine valde abnormis, banc: approximationem soli 
vetant, sed ni fallimur in Betà marilimä@ intrà stamina crassificatio quædam disci,nostræ plantæ disci denticulis non 
omninÔ dissimilis quamvis multotiès tenuior, occurrit, sed hujus ex vivo certiores nos facere non licuit. Idem quo- 
que incrementum in Beta Webbiané Mogq. et in Teloxy aristatä ejusdem apparet. Si tamen neque Ghenopodieis neque 
Phytolacceis ob hanc staminodiorum turmam addicenda, ordinem tum certè mullô nimis macrum sed ordinem pro- 


prium vix aliis ullis affiniorem efficiet. 


BOSEA. Linx. 


CaLvx 5-partilus, facinüis ovatis membranaceis. CoroLLA nulla. Sra- 
MINA in floribus masculis 5, calycis laciniis opposita, disci crassi subhy- 
pogyni intra stamina dentati margini inserta, filamentis basi dilatatis 
apice subulatis, margine levibus, calÿcem excedentibus, antheris bilo- 
cularibus longitrorsim dehiscentibus, versatilibus, in præfloratione 
extrorsis, in floribus femineis 3 vel 5 rudimentaria. Ovarium floris 
masculi pyramidato-ovatum, feminei ovatum, 1-loculare, 1-ovulatum, 
ovulo campylotropo basifixo. Srvui 3, recurvi, intüs stigmatosi. BAcca 
globosa, demüm exsucca, calyce persistente subtensa. SEMEN globosum, 


erectum, testà crustaceà, levi, nitidà. EmBryo annularis perispermum 


( 268 ) 


farinaceum copiosum cingens. RADICULA infera. CoTYLEDONES planæ, 
incumbentes, exteriore majore interiorem minorem fovente. 
FRUTEx canariensis robustus, 6-pedalis, erectus, odore nauseoso præ- 
ditus, ramis virgatis, cortice levi viridi-nigrescente. SriPuL# nullæ. Fo- 
LIA alterna, petiolata, ovato-lanceolata, acuta , margine undulata, in- 
tegerrima, levia, subcoriacea, persistentia, intensè viridia, exsiecatione 
nigrescentia. FLORES in axillis foliorum spicati, spicis erectis, folio bre- 
vioribus, vel in ramulis lateralibus, foliorum superiorum defeciu, in 
racemum apice aphyllum et demüm subincurvum digestis, pedicellis 


bracteatis. 


‘  BOSEA YER VAMORA. Lin. 


Arbuscula baccifera Canariensis, syringæ cœruleæ foliis. Pluk. Alm., pag. 42. 

Frutex peregrinus horto bosiano yerva mora (1) dictus. Æ/alth., Hort., pag. 24, tab. 10. 

Bosea. Linn., Hort. Chiff., pag. 84. 

Bosea yervamora. Linn., Sp. pl., pag. 326 excl. syn. Sloaneï. — Lamck., Encycl., vol, 1, pag. 439. 
— Gaertn., vol. 1, pag. 376, tab. 77. — Jacq. fil., Eclog., tab. 25. 

Hediondo Canariensium. ; 

Has. Occurrit hæe planta in rupestribus necnon in sepibus Teneriffæ et Canariæ ubi ad 
septentrionem et Etesios vergunt. Specimina legimus in convalle de Almeiïda Teneriffæ ubi 
uberrima, ab eodem quoque loco eam traxit Bourgexus, crescit etiam circa templum 
Sanctæ Mariæ de Gracia (Bourgeæus) circà oppida Orotavam et Guimar in convalle, necnon 
ad pagum Sancti Joannis de la Rambla. His stationibus addit Buchius promontorium del 
Hidalgo et vallem Palmar. In Canarià in valle Sanctæ Brigidæ eam vidit cl. Buchius et à 
Monte Doramas ubi aquæ lapsus Los Caideros dictus floribus masculis aprile 1846 deco- 
ram recollegit cl. Bourgeæus. Ex cl. de Buch non ultrà altitudinem 1400 pedum super 
oceanum scandit. 

Disrris. GEOGR. Slirps est unicè Canariensis. 


Ons. Bcseam Phytolacceis, jam viam acumine noto prætentans, sed non sine dubio, addixit magnus Jussiæus. 


Nuper inclyti Germani Meisnerus et Endlicherus, genus uti incertum , errorem quasi præsentiscentes, ad Celtidea- 


(1) De hoc nomine in MSS de quibus jam diximus ità rité loquitur doctus Canarius Viera. « Este apellido Castel- 
lano de Yerba mora provendria sin duda del equivocado nombre con que la oyù lamar el que primero la reconocid 
en el pais; pues la Yerba mora es el Solanum nigrum planta muy diferente del Hediondo. » 


( 269.) 
rum calcem eam amandaverunt. Celtideis habitu toto, ovulis basifixis et radiculä inferiore differt. Habitu autem et 
characteribus omnibus technicis (illustri Endlichero, cum vastum atque utilissimum sibi sumpsit opus, aut non 
perfectè notis aut prorsùs incognitis), uno excepto eoque permagno, staminum scilicet quoad perigonii lacinias situ, 
cum Phytolacceis ad amussim convenit. Hoc ipso charactere Chenopodieis quarum stamina normaliter perigonii la- 
ciniis opposita, accedit. Itaque Phytolaccea est signo chenopodiearum technico prædita, addito staminodiorum 


ordine tertio, si disci dentes pro staminodiis habendi, uti suprà dictum est. 


( 270 ) 


SALICINEZÆ. L. C. Ricr. 


SALIX. Liwx. 
Expr., Gen. pag. 291. — Tu. Ness, ab Es. Gen. germ. 


SALIX CANARIENSIS. Cr. Sn. 


S. monadelpha, ramis purpurascentibus, junioribus hirtis; foliis élongato-lanceolatis, 
acuminatis, margine obsoleté dentatis, subtüs glaucis nervis pubescentibus, stipulis deci- 
duis; amentis elongatis, cylindraceis, hirsutissimis, breviter stipitatis, bracteis ovato-ob- 
longis, hirtis, glandulà tori brevi, filamentis inferné pilosis; ovario longè stipitato, stylo 
brevi, stigmatibus crassis, capsulis urceolatis glabris. À 

Salix canariensis, Chr. Smith ex Link in Buck Beschr. Can. Ins., pag. 159, et Buch, ibid. , pag. 178. 
— Lowe, Prim. Flor. et Faun. Mad., pag. 14. de du 

Sauce Canariensium. 

Has. Non infrequens est species hæc amœna in aquosis et ad convallium rivulos T'ene- 


riffæ Canariæ et Palmæ. Hinc salicti locis plurimis nomen et familiæ amplissimæ cognomen 


nobile S'auzal. 


Disrr. GEoGR. Species est unica ac propria regionis Macaronesiacæ quæ Maderam pariter 
et Fortunatas incolit nec in Asturum insulas aut Gorgonum provehitur. 

Descr. Arbuscula 20-pedalis , ramis virgatis robustis, cortice purpurascente pube albidä irrorato , 
junioribus densè hirtis. Geuwæ magnæ ovatæ, perulà acutà, hirsutâ, fusco-rufà. Forra elongato-lanceo- 
lata, acuminata, juniora utrinque molliter puberula, majora 9-pollicaria 6 lin. lata irresulariter et ob- 
soletè dentato-crenata, basi attenuata vel subrotundata, suprà viridia, subtüs glauca, persistentia, ner- 
vis venisque prominulis luteis pubescentibus, petiolata , petiolo 3-4 lin. longo, pubescente, luteolo, 
basi dilatato, stipulis foliaceis, ovato-lanceolatis, 2 lin. longis integerrimis , suprà viridibus subtüs 
hirtis sessilibus, caducissimis. AwenrTa pedunculata , pedunculo 2-3-lin. longo, gracili, hirsutissimo, 
mascula 2-3 poll. longa 2-8 lin. lata, arcuata, squamis oblongis acutis extüs hirtis pedunculi longitudine 
caducis subtensa, squamis bractealibus oblongo-ovatis lanceolatisque, obtusis , pilosis, apice discolori- 
bus : feminea masculis breviora, squamis bractealibus oblongis, ovarii stipitis longitudine , persisten- 
tibus. Sramna 2, basi conjugata, glandulà tori oblongo-rotundatà, filamentis elongatis, basi hirsutis, 


carneis , antheris ovatis utrinque rotundatis. Ovamum pyramidato-ellipticum subpubescens , mox leve, 


Botas DEL 1e 


Salicineæ 


Tab, 215 


BR QU 
SU Su 
S’ AR 2 va 


Heylarel del. 


Little de Jules Lige rlicher. 7, 


en : £ h ; a à Z PF Le F 
cuir cadititcirits | CA RS 


Ville lap.ine! 


(2 *) 


fuscum, apice attenuatum , basi stipitatum, stipite ovario paullüm breviore, stylo brevi, stigmatibus 
crassis, rotundatis, papillosis. Semen cylindraceum , subtüs subventricosum , glabrum , diaphanum. 
Emwsrxo minimus ovatus, radiculà crassâ acutä, cotyledonibus lineari-lanceolatis. 

Os. Salicinea altera, ab Hispanis illata, Populus sc. alba L. nunc ferè spontanea evasit, quamquàm nuspiäm in 
Teneriffà obvia sit, in valle autem Vega de San Mateo Canariæ sponte rascitur et in convallibus Sancti Sebastiani et 
Chupudensi Gomeræ ex cl. Bourgeau vulgaris. Arbores capuliferæ omnes à colonis advectæ et sativæ, indigenæ in 
totà regione Macaronesiacà nullæ. Quercus Canariensis Willd. Enum, pag. 975. Q. Turneri he auctore affinis est 
ambæque Q. lusitanicæ Lamck formæ nec ullibi spontaneæ, conf. Webb It. Hisp. pag. 12. Suberem sylvas in Tene- 
riffà efformantem notavit Bourgeæus sed certè ut in Maderâ, ubi Q. mütis Banks (cfr. Lowe Prim. Flor. et Faun. Mad. 
p- 15 et Nov. Flor. Mad. p. 10) intrusa. Gastanea vesca utilissima arbos daphnonas Canarienses undequaque occupa- 


vit, nullatenûüs tamen spontanea, nec nucibus sparsis sponte repullulat, 


EXPLICATIO. TAB. 215. 


1. Ramus amenta mascula ferens. 2. Ramus cum amentis femineis. 3. Bractea cum sta- 
minibus à dorso visa. 4. Eadem antrorsum visa cum glandulà. 5. Eadem à latere visa. 


6. Bractca ameuti feminei cum ovario et glandulä. 7. Capsula jam dehiscens. 8. Gemma. 


————— > (009 ——. 


( 272 ) 


MYRICEÆ. L. C. Riou: 


sd $-— 


FAYA. Nos. 


 Frones dicœci, masc. in amentis brevibus thyrsoïdeis glomerati in 
axUlà bracteæ lanceolatæ solitarii. SramiNA 3-5, quinto minore, fila - 
mentis post medium conjugatis, antheris orbiculatis, 2-locularibus, lo- 
culis longitrorsüm dehiscentibus, patulis. Poccex luteum, ovato-an- 
gulatum, humectatum rotundato 3-gonum, papillas emittens diapha- 
nas. FLORES fém. in axillis bractearum concavarum per amentum 
longum sparsarum, glomerulis bracteolatis circh axim brevissi- 
mam Congesli, squarmulis hypogynis inter se agelutinatis confluentibus 
inclusi atque arctè adnati. SryLus brevissimus, immersus. SrIGMATA 
ed medium immersa, supernè intüs papillata, exserta, clavulata, 
acuta. FRUCrUS syncarpium è drupis plurimis fertilibus vel abortivis 
circà receptaculi obsoleti vestigia, squamarum concretarum carne- 
scentium ope in baccæ speciem, earundem papillis accretis succosis 
muricatam, conflatum. DRUPÆ osseæ, SEMEN erectum, basi lat fixum. 
apice acutum, testà tenui, tegmine hyalino. PEerispermuM nullum. 
ARBOR 20-25-pedalis regionis Macaronesiæ totius cives. RAMI striati, 
nodosi, cortice fusco, junioribus lutescentibus, appressè pilosulis, punc- 
tulatis. ForiA alterna, lanceolata, coriacea, persistentia, dentata vel 
subintegerrima, suprà nitida, subtüs nervoso-reticulata, minutè punc- 
Uculata, margine revoluta, basi altenuata, breviter peliolata, Juniora 


squaimalo-pubescentia, inodora. 


1. FAYA FRAGIFERA. Nos. 


Myrica Faya Æort. kew, vol., pag. 397. — Duham. Arbr., ed. 2, vol. 2, tab, 56. — Brot., For, lus., 


ns Éd de is tdi lt ht... ci. St 


Mvyricaceæ « 


Tab. 216. 


Botanique. 


NI 


QR 


DB. haspau fu. delfet seulp {1847 . 


( 273 ) 


vol. 1, pag. 211. — Poir. , suppl, , vol. 2, pag. 696. — Link in Buch. Beschr., Can. Ins., pag. 159, et 
Buch., ibid., pag. 183. 


Faya Ganariensium et syncarpia Creces. 

Faya insulanorum Maderæ Lusitanorum. 6 | 

Has. Nemorum Canariensium propria cives Faya, ante sylvas dumeta quoque colit et 
si illæ incurià hominum et pecorum morsu vastatæ reluctatur ultima atque obstat, cum no- 
viter consitæ sororibus anteit et terras prima vestit. Fructus Creces dicti edules et non 
insuaves. | 

Distr. cEocr. Crescit hæc arbos in insulà Maderä et in Asturum archipelago, ubi nomen 
dedit insulæ Fayal. Faya et Haya Lusitanis et Hispanis quæ Latinis Fagus, ob similitu- 
dinem arboris nostræ cum Fago sylvestri, quæ vix mihi vera videtur. Colitur in Lusita- 
niæ lucis et ambulacris ! ubi ex Brotero 1. c. Samoco dicitur et Faya das Tlhas. In pineto 
regio propè oppidum Leiria et in Cynthiæ montosis, ubi semper nobis consita visa est, ex 
eodem quasi spontanea facta est. In Algarbià indigenam vidisse nobis affirmavit celeb. at- 
que amicissimus chiliarchus Bory de Sancto Vincent. Nec mirum, nam in pulcherrimà Mo- 
nachorum sylvà Busacensi inter arbores verè indigenas proceritate præstat Juniperus 
glauca Lamck, uberrima enim Lusitania, bi favoniis ardores leniti et frigus, atque omni 


idoneum et cœlum et terra. 


EXPLICATIO TAB. 216. 


1. Ramulus floribus masculis onustus. 2. Ramulus fructifer. 3. Flos masculus 3-stami- 
nifer, cum bracteà, retrorsum visa. 4. Flos masculus, antrorsum visus, 5-stamineus, sta- 
mine quinto minore. 5. Florum femineorum glomerulus depressus à squamæ axill pro- 
diens. 6. Stylus cum ovario. 7. Syncarpium 4-drupaceum longitrorsum sectum. 8. Syncar- 
pium 3-earpum longitrorsüm sectum. 0. Semen junius tegmine hyalino indutum (casu di- 


rupto) embryonem exhibens. 10. Semen maturum. 


III, —(3° SECT.\ | 35 


‘ 


(274 ) 


CALLITRICHINEZÆ. Lrverrré. 


(IN ANN. SOC. LINN. Par., 4824, Pac. 229.) 


CALLITRICHE. Lin. 


Expzicu., Gen. pag. 266. 


1. CALLITRICHE STAGNALIS. SCOP. 


GC. folis omnibus obovatis,, 5-7-nerviis, bracteis æqualibus oblongo-lanceolatis, acutis 
vel demüm obtusis, falcatis ; staminibus longissimis ; capsulà alatä. 

Callitriche stagnalis Scop. Flor. carn., vol. 2, pag. 251. — Kutz in Reich, Plant. erit. cent. 9, pag..36,; 
tab. 932, fig. 1184-6. — Koch., S'yn., ed. 2, vol. 1, pag. 271. 

Has. Legimus hanc plantam in stagnis planitiei Lagunensis Teneriffæ ; cl. Bourgeæus 
eandem ex aquilegiis cœnobii Sancti Dionysii del Monte et è scaturiginibus convallis Sanc- 
üssimæ Virginis insulæ Canariæ mandavit. 


Disrr. GEoGr. Species est cujus expansio per terræ orbem nondüm nota. 


( 275 ) 


GNETACEZÆ. Biour. 


EPHEDRA. Lin. 
Enpricu., Gen.pag. 263.— Tu. Ness, ab Es. Gen. germ. 


1. EPHEDRA EQUISETIFORMIS. Nos. 


E. frutex decumbens, ramis crassis nodosis, ramulis plurimis, gracilibus, confertissimis, 
brevibus, tenacibus, obsoletè striatis, levibus, acutis ; foliis in vaginam longam, cylindra- 
ceam, utrinque coloratam, persistentem, 2-dentatam, dentibus acutis vel obtusis, connatis ; 
floribus masc. fem. oppositis, pedunculatis, erectis, bracteis ovatis, acutis, subscariosis, 
albidis, fructu (immaturo) ovato-elliptico. 

Has. Frutex est rupestris regionis Alpinæ seu Teydensis. Specimina nostra legimus ad 
fontem rosæ Armidæ, alia ad pylas excelsas /a« Degollada del Cedro dictas in rupibus 
montis /a Fortaleza, florida legit cl. Bourgeæus d. 19 maii 1846. 


Distr. GEoGr. Species est Canariensis. 


Oss. Differt ab E, distachyà ramulis gracilibus vix striatis, confertis, foliorum vaginis elongatis diù persistentibus, 
bracteis coriaceis albidis subscariosis, fructu elliptico nec ovato, ab E. denique majore Host., cui rami confertiores, 


vaginis omninÔ diversis. 


2, EPHEDRA DISSOLUTA. Nos. 


E. frutex ramosus, ramulis plurimis ex eodem nodo prodeuntibus , robustis, fragilibus , 
ad articulos secedentibus ; foliorum vaginis brevissimis, curtis, sub-2-dentatis; floribus 
masculis.…, fem. ad articulos fasciculatis, longé peduneulatis, pedunculis bracteolarum va- 
ginis crebris brevibus circumscissis sese mutud recipientibus , stipatis ; fructu (immaturo) 
angusto, cylindraceo. 

Has. In fissuris rupium jugi montium /4 Risbala dicti qued vallem Orotavensem ad 
occidentem claudit propè pagum T'igayga. 

Diste. GEoGr. Stirps esse Canariensis videtur. 


Oss. Differt ab E. fragili Desf, cui nimium forsan affinis floribus femineis longè pedunculatis et foliorum vaginis 


curtissimis. 


(276) 


3. EPHEDRA ALTISSIMA. Desr. 


E. caule elato, sarmentoso, scandente, ramulis flexilibus, elongatis, tenacibus, striatis ; 
foliorum vaginis brevissimis, acutè 2-denticulatis; floribus fem. binis vel pluribus fascicula- 
tis, pedunculatis, pedunculo sæpissimè deflexo, bractearum vaginâ cupulæformi, margine 
subintegro. 

Ephedra altissima. Desf. ! F1. ail. vol. 2, pag. 371, tab. 253. — Boiss. : Voy. esp., vol. 2, pag. 581. 

Has. Hanc plantam in rupestribus vallis Ximenez ins. Teneriffæ propé aquarium die 10 
maïi 1846 floribus fem. onustam collegit cl. Bourgeau. 

Disrr. GEOGR. Species est Mauritanica (Desfontaines) quæ Hispaniam meridionalem at- 
tingit (Boïssier). | 


Ce De) 


CUPRESSINEZÆ,. Kic. 


JUNIPERUS. Lrwx. 
EnpLicx., Gen. pag. 258. 


Subgenus I Juniperus. Folia ternatim verticillata. Amenta feminea 6-squamata, squamis 
2-seriatis, ternatim verticillatis, serie imâ 3-ovulatà. 


Oss. Juniperus et Sabina duo forsan genera constituunt. Conf. quæ de Pachylepide optimè dissernit cl. Ad. Bron- 
gniart, Ann. sci. nat., vol. 30, pag. 188, ubi, in Cupressineis, foliorum atque inflorescentiæ squamarum positionis, 


analogiam monstravit. 


1. JUNIPERUS CEDRUS. Nos. 


J. trunco arboreo, ramis pendulis, ramulis cæsïis, foliis ascendentibus ; fructu globoso, 
immaturo cœruleo, mox aurantiaco, carnoso, abortu 1-spermo, seminibus cerasiformibus, 
compressis, margine acutis, subalatis. 

Juniperus Oxycedrus subspec. grandifolia, Link in Buch. Beschr., Can. Ins., pag. 159, ex parte excl, 
plantä Lusitanicä. Buch, tbid., pag. 185. 

Juniperus Cedrus. Nob. in Geogr. bot, el'ail., tab. 8, fig. 1. 

Juniperus pendula. Loud. Abridg., pag. 108, cum icone. 

Cedro Canariensium. 

Has. Arbor est insignis quæ regionem Alpinam seu Teydensem cum Nivariæ appulerunt 
Hispani , longè latèque ornabat; fuit ingens truncus qui nomen pylis /« Degollada del 
Cedro dedit : nunc paucæ supersunt : quædam scilicet in jugo cyclico, aliæ ad fontem 
Traste de Doña Beatriz super Chasnam, aliæ in altioribus convallis de Agua propé 
Guimar secundüm cl. Bourgeau. Occurrit quoque in Palmä, ubi notissimus mons e/ Pico 
del Cedro arbore grandævà coronatus quam delineavit cl. Berthelotius, extant et in cratere 
vasto la Caldera aliæ paucæ, juniores vix ullas vidimus cùm semine Sparso ob pecora re- 
germinare nequit. À Canarià quoque nondüm omnind exul, eam enim in cratere suo pri- 
mævo cui nomen la Caldera de Tiraxana vidit Bourgeæus. 


Disrr. GEOGR. Species est regionis Macaronesiacæ. 


Oss. Arbor longæva decem lustra sub dio in horto Kewensi hospitata, ex seminibus proculdubiô à Massonio alla. 
tis, permansit, nuper mutatä horti symmetrià è statione sæculari crepta occubuit. Eandem esse plantam nostram ac 


( 278 ) 


Kewensem certos nos fecit cl. Rauch, qui eam pro opere Loudoniano delineavit, sed nomen nostrum antecessionis 
jure admittendum. 

Descr. Arsor excelsa, ramis arcuatis, pendulis , ramulis lentis flexilibus fuscis, junioribus 3-gonis 
rore glauco sæpe conspersis. Foria terna, 31/2-4 lin. longa, 1/4 lin. lata, conferta vel subdistantia ; 
glaucescentia vel pallidè viridia, ascendentia vel explicata, subtüs convexa-carinata, suprà canaliculata, 
nervo medio prominulo lineis 2 glaucis stipato, sessilia, basi subdilatata, apice obtusiuscula vel acuta, 
vix pungentia. AMENTA mascula axillaria ovata, obtusa , squamis ternatim verticillatis , rhomboideo-ro- 
tundatis luteis superioribus purpurascentibus stamina basi 2 vel 3 foventibus. AmewrA feminea 3-ovu- 
lata, ovulis elongatis, apicibus cornutis exsertis. Frucrus orbicularis, junior cœrulescens, ovulorum 
_ apicibus exsertis 3-cornis, maturus baccatus orbicularis aurantiacus, 1-spermus. Semina subtriquetra 
vel compresso-orbicularia , margine acuto sæpe membranâ deciduà tecto, testä osseâ , tegmine (sacco 
embryoneo) tenuissimo, cylindraceo, perispermum crassum obvolvente. Emsrxo in axi perispermi elon- 
gatus, spathulatus, cotyledonibus elongato-ovatis planis crassiusculis, radicul cylindracei, funiculo seu 


resticulà suspensorià terminatà. 


EXPLICATIO TAB. 217. 


1. Ramus cum fructu maturo ex specimine in jugis montium cyclicis e/ Fülo de las Ca- 
ñadas lecto. 2. Ramus cum fructibus minoribus (amentis superioribus immaturis imo ma- 
turo) et folits distantibus ex monte Pico de los Muchachos insulæ Palmæ. 3. Ramus cum 
foliis confertis et fructu majore nondüm perfecté maturo, & cratere vastissimo insulæ Palmæ 
la Caldera dicto. 4. Folium, prout figuræ omnes sequentes magnitudine auctum, à paginä 
superiore visum. 5. Amentum masculum nondüm explicatum. 6. Squamarum inferiorum 
steriliam verticillus 3-phyllus ex amento excerptus. 7. Squama inferior antheris stipata à 
dorso visa. 8. Eadem à facie visa. 9. Amentum femineum jam fecundatum ovulorum apicibus 
inter squamas 3 superiores exserlis. 10. Idem ex alto visum. 1 1. Idem longitrorsüm sectum 
ovulo anteriore direpto. «, apex verlicilli squamarum inferiorum; 6, verticilli squamarum 
interiorum apex ; c €, ovula Jam gravida. 12. Semen integrum alâ @ apice velatum. 13. 
Idem longitrorsum sectum ; &, testa ossea; d, tegmen; c, perispermum ; d, embryo, resti- 


culæ suspensoriæ tænià tortà ad e coronatus. 


Suscenus I, — SABINA. 


Folia spiraliter sparsa, demüm approximatione 2-3-et 4-terna. Amenta feminea multisqua- 


mata, squamis ovula pluriseriala stipantibus. 


2. JUNIPERUS PHOENICEA. Linx. 


J. arbor «excelsa vel frutex ramis fuscis, foliis ramulorum nascentium ovatis, acutis, 


Botanique 


À! . 
C apr esSSIIe 0€ 


TA 


É Qi 
Vut N » à 


à 


29 


Lie J Re À Rider 7 


RE 


à 2 W 
L) È s a Lun 
LUS (il fre 7) D. 14 
Ÿ Nr W 


Li 
4 jÿ), 7 


De IN 
LP 


/ ) V4 j D E 
VA \ 
\ 


y 


Ph 21 


1 A nl 


7 ps 


Charpentier lap. te ° 


Æ % 
= 
val NET 


CUS) 
distantibus, spiraliter sparsis, oppositis vel 4-ternis, vegetiorum confertis, invicem arctè im- 
bricatis, ternatis, ovulatis, obtusiusculis ; fructu juniore cœrulescente squamarum apicibus 
crebris notato, maturo orbiculari, lævi, rufo vel nigrescente. 
Cedrus major. Clus., Hisp., pag. 100. — Cedrus major Dioscoridis qusd. Hist., vol. 1, pag. 38, 
Juniperus phœnicea. Linn., Sp. pl., pag. 1471. — Duham. Arbr., ed, 9, vol. 6, tab. 17. 
Juniperus thurifera. Link in Buch. Besch., Can. Ins., pag. 159, et Buck, ibid. pag. 168. 


S'abina Canariensium. 

Has. Paucæ hujus speciei arbusculæ extant circa Guimar et Arico T'eneriffæ pagos, eam- 
que in convalle de Jerque et inter Guia et Adexe invenit cl. de Buch. Cratere prisco de la 
Caldera ins. Palmæ supersunt adhuc quædam magnitudinis ingentis arbores quæ Cedros 
Libani montis proceras adæquant. Occurrit quoque in ins. Gomerà ubi in valle Hermiguæ 
vulgaris ex Bourgeæo. In ins. Hierro ex eodem saltum efficit circà pagum cui nomen exinde 
Sabinosa, duas quoque arbores in Canarià vidit ad Tenteniguadam cl. Bourgeæus et spe- 
cimina ex eâdem insulà misit Preauxius. 


Disrr. GEoGr. Arbor est regionis maris Mediterranei. 


( 280 ) 


ABIETINEZÆ. Rien. 


PINUS. Lin. 


Expzicu., Gen. pag. 200. 


1. PINUS CANARIENSIS. DC. 


P. trunco procero, squamis foliaceis oblongo-linearibus, acutis, albo ciliatis, revolutis; 
foliis (spuriis) trinis gracilibus, acutis, margine et nervo medio serrato-scabrellis, longissimis, 
laxis, viridibus ; amentis femineis et strobilis junioribus erectis, adultis elongato-ovatis, rec- 
tis, obtusis, breviter pedunculatis, squamis rhomboïdeis, convexis, medio in umbonem ob- 
tusum protractis ; semine alis subduplo breviore. 


Pinus canariensis, Chr. Smith. in Buch. Beschr., Can. Ins., pag. 159. Buch, ibid., pag. 184. — DC. 
pl. rar. du jard. de Gen., pag. 1, tab. 1 et 2. 


Has. De pinetis Nivariensibus et pinorum regione alt. 4000 fere ad 6000 ped. conf. 
priorem hujusce voluminis partem (Géogr. Bot.) deest hæc arbos in Purpurariis quæ nunc 
Lancerotta et Fortis Fortunæ insula. In Gomerà truncus unicus cacumen rupis Agando 
rusticorum securibus tutus coronat, et in Hierro pinetum ex cl. Bourgeau (e/ Pinar ) ar- 
boribus densum extat. In Palmä et Canarià pineta plurima, sed omnia nunc ut in Nivarià 
arboribus effetis sparsis rarisque habitata, quas circum juniores vix ullæ aut paucissimæ 
repullulant; (tanta colonorum incuria !) sylvas juniores binas in Teneriffà alteram inter con- 
vallem Barranco Hondo et Yguesten alteram super oppidum Icod, unicam in Palm in 
vià quæ ad pagum Fuencaliente conducit, vidimus. 


Disrris. GE0GR. Arbor est Fortunatarum propria. 

Drscr. Arbor excelsa, ramis latè patentibus apice frondosissimis, squamarum foliacearum cicatrici- 
bus rhomboideo-ovatis tessellatis, alburno lutescente e fibris laxioribus circulis annotinis intervallis la- 
üusculis dispositis, ligno vero ponderosissimo resinä copiosà scatente et inde tea, quæ tæda, dicto , sub 
dio per secula durabili, vetustiore vix ac ne vix aquæ innatante. Fozra terna, perennantia, saturaté viri- 
dia, 8-10- pollicaria, subtüs rotundata, suprà canaliculata, nervo medio prominente scabrello , acuta, 
margine argutè denticulata, vaginà 6 lin. longâ scariosä lacerâ pilosä, è squamis plurimis apicibus li- 


beris confectà. Squauz (folia vera) ramorum nascentium oblongo-lineares, acutæ margine fimbriis albi- 


( 281 ) 


dis ciliatæ, revolutæ, fulvæ, Amenra mascula ad apicem ramulorum in spicam cylindricam 4 pollices 
longam spiraliter verticillatam digesta, singula ex axillà squamæ foliaceæ prodeuntia, ovata, basi atte- 
nuata, fulva, connectivis squamulæformibus apice latis, rotundatis, margine scarioso-erosis, anthera- 
rum loculis oblongis, apice latioribus, polline ovato-rotundato : feminea solitaria, erecta, stipite squa- 
matä 5 lin. longä crassä stipata, 5 lin. longa, 3 lin. lata, ovata, obtusa, purpurea, rore glauco conspersa, 
squamis basi bracteolä oblongo-rotundatä adnatä stipatis, apice rhomboiïdeo-dilatatis , lineâ medianà 
lateribus alatä percursis, suprà ad marginem intüs reversam dentatis. Srrosrzt juniores erectiusculi , 
adulti horizontales vel subdeflexi, 9 pollices longi, 3 pollices lati vel rariüs in arboribus inter cautes 
aridas enatis 2-112 pollices longa, 1 poll. lata, ovato-oblonga, obtusa, squamis in spiras 9-11 dispositis, 
spiris è squamis 7-9 confectis , apice rhombeiïs, carinä acutä transversâ percursis , medio in umbonem 
obtusam magis vel minus porrectum exstantibus. SEmiNa elongato-ovata compressa, fusca, alà fulvä 


semine subduplo longiore. 


ADDENDA £tT CORRIGENDA ap riNem DICOTYLEDONEARUM. 


Sect. 2, pag. 11 et pag. 158. 

Mors Tinguarri.—Cujusdam historiæ Canariensis uti credidimus periti verbis fisi, Tinguar- 
rum heroem Nivariensem, cui genus plantarum nobis suadentibus à cl. Parlatore dicatum, 
navi cum fratre Bencomo imposilum mortem sibi per inediam conscivisse, falsd diximus. 
Mortuus est per inediam alius reguli comes. Tinguarrum anno superiore 1496 post prælium 
Lagunense, ubi incredibili audacià pugnaverat, fugientem miles insecutus vulneravit et ne- 
quicquam linguà suà chucar guayoc archimencey Reste Benchom i. e. parce proceri re- 
gis Bencomi fratri, ejulantis, pectus hastà transfodit. Corpori cruento et vix agnoscibili illu- 
dunt Hispani pedibusque ferientes, chic est dux ille formidabilis, hic damni nostri et cladis 
Acentejensis machinator, » clamitabant. Caput abscissum Alonzus ante castra tolli jussus, 
templum juxtà, quod nunc manet, lætissimus, divæ gratiæ datriei cum mullis precibus, 
præsulibus comitantibus vovit. (Vid. Viera Noticias, vol. 2, pag. 222.) 

Sect. 2, pag. 161.—FeruLA? rortruosa Nob. est Cachrys tortuosa Nob. in Bourg. plant. 
can. sched. 

Sect. 3, pag. 66. — BysrropoGon puNCrATUS L’Herit. — Meliora hujusce plantæ speci- 
mina ex eodem loco traxit cl. Bourgeæus. Est P. Smithii Nob. in Bourg. plant. can. sched. 

Sect. 2, pag. 124. Ad calcem Solanacearum quas elaboravit cl. H. G. Reichenbach jun. 


addendæ species sequentes typographi sphalmate oblitæ. 


1. — (3° SECT.) 36 


(K2827) 
SOLANACEZÆ owissx. 


LYCOPERSICUM. Tourwer. 


Cazyx rotatus, 5-8-partitus. COROLLA hypogyna, rotala, tubo brevis- 
simo, Hmbo plicato, 5-6-fido. Sramina 5-6, fauci corollæ inserta,exserta. 
FrAMENTA crassa, brevissima, Anrner# elongatæ, apice in membra- 
nam producitæ, connatæ, intüs longitudinaliter dehiscentes. OvarIüM 
bi-triloculare ; placentis dissepimentis affixis, multiovulatis. SryLus 
simplex. STIGMA inæqualiter bilobum. SEmINA reniformia, villosa, nu- 
merosa. EmMBryo inter albumen subperiphericus, arcuatus. RADICüLA 
teres, centripeta. COTY£EDONES oblongæ. — Americæ tropicæ cives 6b 
fructus succosos esculentos in plurimis regionibus calidis coluntur, 
unde hinc inde quasi sponte proveniunt. — Folia alterna, impari 
-pinnata, decomposita. Pedunculi extra axillares, multiflori, pedicelli 
articulati, fructiferi reflexi. Flores in plantis cultis plerique monslrosi, 
heptandri-decandri floribus coalitis, baccas produnt multiloculares 


maximAas. 


1. LYCOPERSICUM HÜUMBOLDTILI Don. 


L. caule herbaceo piloso, foliis interrupté pinnatis bipinnativisve pilosis, foliolis incisis, 
suBtus glaucescentibus, pedunculis pedicellisque elracteatis, laciniis calycinis corollà duplo 
brevioribus, baccisglobosis. 

Solanum Humboldtii. 7. Hort. Ber, 1, p. 27, 1. 27. En. ht. Ber., p- 235. 

Lycopersicum Humboldtii. Dunal hist, 1. 19. Synopsis 4. H. B. Knth., Nov. gen. et sp. pl. 1114, 18. 
— Knth., synops., plant. æquin. II. 157. Nees ab Es. Trans. ofthe Lenn. soc. vol, 17, pag, 62. — 

Solanum foliolosum. Lk. Buch., Beschr. d. Can. Inseln., 144. 

Has. In rupibus Gomeræ quasi spontaneum Despréaux. Funchal. Buch ! 

DistriB. GEOGR. Indigena in provincià Caracasanà prope Nueva Valencia, Victoria et in 


insulà Curà lacus Tacariguensis. In Canaris efferata. 


( 283 ) 


NICANDRA. Svp. 


CaLyx quinquepartitus, pentagonus, vesicarius, segmentis sagitta- 
tis, acuminatis, conniventibus. CorOLLA hypogyna, campanulata, 
limbo plicato, quinquedentato. Sramna 5, corollæ tubo brevissimè 
inserta. FILAMENTA basi dilatata, conniventia: antheræ longitudina- 
liter dehiscentes. Ovarium superum , 3-4-loculare. Srÿus simplex ; 
sligma capitulatum. CapsuLA calyce connivente abscondita, 3-4-5-lo- 
cularis, evalvis, epicarpio recedente dissepimenta placentifera nudante. 
SEMINA reniformia, compressiuscula, punctis conspersa. RAD. centri- 
peta. EmBryo subperiphericus. Corvinones oblongæ. Herba Peruana, 
nunc temporis per regiones lemperatas orbis diffusa. Folia alterna. 
superiora gemina, smuato ançgulata, Pedunculi extra axillares solitart, 


uniflora. Corolla Hlacina. 


1. NICANDRA PHYSALOIDES. Gaërrx 


Atropa physaloides, L. sp. pl. 1, 260. Codex 1440. Icq. obs. 17, t, 98. 

Calydermos erosus. Rs. et Pavon. fl. Peruv. IL, 44. 

Physalis peruviana. MU, Dict. n. 16. 

Physalis daturæfolia. Lam, Dict. II, 109, n. 15. 

Alkekengi amplo flore violaceo. Feull. Peruv, 724, t, 16. 

Atropa daturæfolia Thore. Ch. Land. 74. 

Nicandra physaloides. Gærtn. de fr. et sem. II. 237, t, 131. — Spr. syst. vez. 1699. Bot. Mag. 2458. 
— Rchb. fl. exc. 890, n. 2642. Koch syn. 

Has. In fimetis et ad vias totius Teneriffæ et Canariæ Webb ! 


Disrris. GEOGR. Herba peruana, per orbem diffusa. 


WITHANIA. Pavour. 


Cazyx campanulatus, filiformis, 5-dentatus. CoroLLA hypogyna, in- 
fundibuliformis, limbo 4-6fido. Sramna 4-6, corollæ tubo inserta, in- 
clusa. ANTHERÆ longitudinaliter dehiscentes. Ovariun biloculare, pla- 


centis dissepimento adnatis, multiovulatis. Srvzus simplex. Sricma 


(284 ) 


subcapitatum. Bacca calyce inflato cincta, dissepimento evanescente 
unilocularis. SEMINA numerosa, reniformia, scrobiculata. EmBrvo inter 
albumen subperiphericus. Cotyledones semicylindricæ. Suffrutices his- 
panici et canarienses. Folia alternas. geminata, ablonga acuta s. ovata 
obtusa. Pedunculi extraaxillares, solitari s. aggregati. Corollæ flaves- 
centes. 


1. WITHANIA ARISTATA. Pavauy. 

W. caule fruticoso, ramis teretibus compresso-subangulatis glabris s. dosiontantogte, 
foliis oblongis acuminatis glabris, ramis petiolisque glabris s. tomentosis, floribus solitariis 
s. fasciculalis, pedunculis filiformibus, denticulis calycinis aristatis, corollà campanulatà 
berula limbo 4-5 fido, laciniis lanceolatis, arctis, reflexis, bacca globosa. 

Physalis aristata. Ait. Hort. Kew. 1. 224. — HW”. spec. pl. 1. 1029. 

Atropa aristata. Poir. Encycl. méth. Suppl. I. 609. Spr. syst. veg. I. 698. G. Don General system. of 
gard. and bot. IF. 456. W. 456, n. 8. 


Withania aristata. Pauquy Dissert. de la Belladonna, Paris 1824ex F érussac Bullet. des sciences naturelles. 
F7. 254. 

Orobal Canariensium. Webb! 

Has. In rupestribus maritimis Teneriff magis borcalis eirca Orotavam, Sarachico et loca 
contermina. Broussonet! Buch ! Webb et Berthelot! In insula Canaria Despréaux ! 


Disrrir. GsoGr. Planta nullibi nisi in Canariis obvia. Corolla flava. Bacca nigra. 


EXPLICATIO TAB. 175. 


1. Ramus floridus. 2. Folium. 3. Alabastrum. 4. Id. auctum. 5. Flos corollà 4-fidà. 6. Id. 
corollà quinquefdà calycis dentibus brevioribus. 7. Corolla explanata. 8. Ovarium cum 
stylo et stigmate. 9. Bacca in calyce inclusa. 10. Bacca libera. 11. Seminum acervulus. 
12. Semen magn. aucl. 13. Semen divisum : conspicitur embryo in albumine arcuatus. 


14. Embryo : cotyledones semicylindricæ et radicula. 


2. WITHANIA FRUTESCENS. Pavuoury. 


W. caule fruticoso, ramis teretibus, foliis ovato-cordatis subobtusis puberulis ; floribus 
subsolitariis pedunculatis axillaribus, corollà puberulà, limbo 4-5-fido, laciniis lanccolatis 
subobtusis reflexis. 


Atropa frutesceus, L. Sp, plant, 260. Codex 1444. Lam. Ilustr. gen. 1. 114, f. 2-G. Don General sys- 
tem of gard, and bot. W,. 456, n. 7. 


Solanaec Ce æ& 


Botanique 


lleyland del. Lith. de 1. Ag, rue Prcher 7. Jielle et Harcehat lp. inc. 


AS: 


2 E EP 
hihi. well 7772 


( 289 ) 


Physalis frutescens. Lam. et DC. fl. Fr. 111 p. 611 adn. ad gen. Atropa. 
Hypnoticum frutescens. Rodr. m. ss. 


Has. Prope urbem de las Palmas Canariæ rarissima. Despréaux ! 
Disrris. cEoGr. Stirps hactenüs tantum in Hispanià lecta nunc pro Flora Canariensi 


vindicalur. Corolla flavescens. 


LYCIUÜUM. Laxw. 


Caryx campanulatus 2-5-fidus seu quinquedentatus. CoroLLA hy- 
pogyna hyprocrateriformis s. tubulosa, limbo plicato 5-10-fido. Sra- 
MINA Corollæ fauci inserta, inclusa s. exserta, conniventia. ANTHER 
ovalæ, dorso affixæ, longitudinaliter dehiscentes. Ovariüm biloculare , 
placentis dorso dissepimenti affixis, multiovulatis. Srvius simplex. 
STIGMA incrassatum, bilobum. Bacca carnosa, ovata, bilocularis, disse- 
pimento subcarnoso. SEMINA subrotunda, compressa, punctulata. Em- 
BRYO curvatus intrà albumen carnosum. CoTyLEDONES oblongæ. Fru- 
tices regiones mediterraneas, Chinam, Americam meridionalem trans- 
andinam incolentes, in Lerris temperatis hinc inde quasi sponte obviæ, 
Rami plurimorum apice spinescentes. Folia integerrima, alterna , ge- 
mina s. fasciculata, pedunculi extra axillares s. terminales solitarii 


gemini, umbellati. Corollæ albidæ, roseæ, purpureæ, flavidæ. 


1. LYCIUM AFRUM L. 


L. fruticosum, ramis ramulisque strictis apice spinescentibus ; foliis linearibus obtusis, 
integerrimis, fasciculatis ; floribus pendulis, pedunculis calycem subæquantibus s. calyce 
longioribus, corollà infandibuliformi tubulosà calvce quadruplo-quintuplo fongiore, sta- 
minibus inclusis, baccà globosà. 

Rheum palæstinum spinis longissimis et acutissimis, flore violaceo. 7%. Hort. Maur. p. 151. 

Jasminoides aculeatum, humile, Halimi minoris folio. Mick. Nov. pl. gen. p. 224, n. 97 tab. 105. 


Jasminoides Africanum, jasmini aculeati foliis et facie, Méssol. in Acad. des sciences, an, 1711, p. 318, 


tab, 12. 


Lycium afrum, Z., Sp. pl. 277. Codex 1506. Mill. Ic., t. VII Sweet. Brit. fl gard. New. Series, IF. 
324. — Bot. Reg. 354. Ten. F4 Nap. 3, p. 299. Sprngl. Syst. 1, 900. Bcrtol. FI. ital. 2, 638. 


( 286 ) 


Has. In rupibus aridis regionis maritimæ insularum Canariensium. 

Disrris. GEoGr. Stirps in Italià meridionali, Hispanià, Palæstinä, Africa boreali s, australi 
(cap. B. Sp. Lichtenstein ! Ecklon!) obvia. 

Descr. Frutex ramis rigidis, teretibus, cinereis, 4-5-pedalis, Folia nascuntur ex tuberculis gemmaceis. 


Corolla lucidè purpureo-violacea, limbo-viridi, lacinüs ovatis recurvatis. Filamenta aïbo-barbata. 


Bacca cerasum æquans, quinque sulcis notata, lutea. 


»»» 


Oss. Planta nostra excellit foliis minimis vix 4” longis et mirè variat longitudine pedunculorum, nempe alii 


calycem æquant, alii calyce breviores, alii longiores. 


2. LYCIUM EUROPAU M. Lin. 


L. ramulis spinescentibus, foliis lineari-lanceolatis obovatisque basi attenuatis, suboppo- 
sitis vel fasciculatis ; floribus erectis, corollà campanulato-tubulosà , calvce quadruplô lon- 
giore. | 

Jasminoides aculeatum, ioe folio, flore parvo, ex albo cœrulescente. Mick. Nov. gen. pag. 224, 
tab. 105, fig. 1. 

Lycium europæum. Linn., Sp. pl., ed, 1, pag. 192. — Mant. 1, pag. 47. — Sibth. FI. Greœc., tab. 236. 
— DC. F1. fr., vol. 3, pag. 616, excl. var. 6. Buch., Beschr. Can. Ins., pag. 175. 

Has. Hanc speciem in convalle Bco de las Nieves Teneriffæ invenit cl. de Buch et in con- 
valle Bco Santo cl. Bourgeau, ambique eam in Palm legerunt ubi ex cl. Bourgeau satis 
vulgaris. 

Disrri8. GEOGR. Planta est communis oræ præsertim maritimæ magni crateris maris Me- 
diterranel. 


H. G. REICHENBACH, un. 


Pag. 190.— Generi Amaranto « capsulà medio circumscissè dehiscente » à nobismetipsis 
exposito species binas capsulà indehiscente præditas (generi ergo Albersiæ Kunth addicen- 
das) per imprudentiam applicavimus. Amarantus ità corrigendus, addenda Albersia, des- 
scriplionibus et synonymià asservalis. 

Rejiciendus autem 4. petroflexus Linn., aliorum enim errores infaustè secuti 4. pa- 


tulum Bert. per incuriam pro hâc specie admisimus. 


AMARANTUS. Lin. 


1. Amaranlus sylvestris. Desf. 
2. Amarantus patulus Bert. 


À. caule erecto, ramis patentibus, inferioribus declinatis; foliis nervosis, sordidè viren- 


( 287 ) 


tibus ; racemis racemulisque compositis ; perigonii laciniis subscariosis, apice setulosis, 
nervo medio viridi, capsulà ovatà brevioribus. 


Amarantus patulus Beriol., comm. de itinere Neap., pag. 19. — Guss. FI, sic. syn. pol, 3, pag. 385. 


Amarantus retroflexus plurium Auct. et Nob. olim l. c. non Linn, 


ALBÉRSIAMKRUN TR: 


1. Albersia Blitum. Kunth. 
2. Albersia gracilis Nob. 


Sect. 2, p. 216, loco Rumicis tingitanæ Linn. inserendus. 


5. RÜMEX MADERENSIS. Lowe. 


R. caule suffruticoso, ramis rectis striatis ; foliis lanceolato-ovatis, acutis, bastatis ; pani- 
culà amplâ, floribus hermaphroditis, foliolis internis demüum orbicularibus reticulatim 
cruenlato-nervosis. 

Rumex maderensis, Lowe, Nov. Fl. mad., pag. 19. 

Rumex tingitanus. Mob. olim, Bourg. excicc. n. 89 non Linnæi. 

Has. Satis vulgaris est hæc species in convallibus Tenerife Canariæ Gomeræ Hierro et 


Palmæ. — Perigonii foliola interna fructifera x 314 lin. longa, 1 172 lin. lata. 


MONOCOTYLEDONES. 


PALMÆ. Juss. 


PHOENIX. Lisx. 
ÉnDpricn., Gen. pag. 253. — Kunru. Enum. vol. 3, 


ag. 294. 


ro 


Je 


1. PHOENIX DACTYLIFERA. Lin. 
Palma Elate. Matth. (Valgr. 1565), pag. 218 et 221. Diosc. b. 1, cap. 159. 
Palma Dachel. 4/p. de pl. wg., pag. 14. 


Palma hortensis mas. Kæmpf., Amœn., pag. 688, tab. 1 et9, et Palma hortensis femina, eyusd. Exot. 
pag. 668, tab. 1 et 2, fig. 2, 16, 11. 

Dactylis Palma Blackw. Herb., tab. 202. 

Phœnix dactylifera. Linn., Sp. pl., pag. 1658. — Duham, arbr. fruit. , vol. 4, pag. 1, tab. 1-3, — 
Gærtn., vol. 1, pag. 23, tab. 9. — Lamck, Encycl., vol. 2, pag. 261. Il. tab. 893, fig. a, b, cc. et à Gærtn. 
sumpl., figg. e, f, g.— Desf. Fl. All, vol. 3, pag. 438. — Del. I. F1 d'Eg., pag. 29 et F1. Pre, pag. 
169, tab. 62. — Turp. Dict. des sc. nat. Planches, vol. 3, tab. 15 — et qusd. Flore méd. vol.. 3, pag. 151, 
tabb. 148 et 148 bis. — Mart. Palm. pag. 257, tab. 120. — Kunth, Enum. 3, pag. 255. — Schnitzl. Ie. fam. 
nat., tab. 377 b, fig. 38-42. 


Phœnix excelsior. Ca. Ic., vol. 2, pag. 13. 

B Jubæ — pinnis viridioribus, spadice virescente , laxo, floribus distantibus, calyce 
profundo vix dentato, striato vix rugoso, corollæ foliolis latioribus, fructu ovato vel orbi- 
culari. 

Palmeta caryotas ferentia. Jub. in Plin., Hisi. nat., lib. 6, cap. 37. 

Has. Phœnices ins. Fortunatarum ante Gætulorum adventum airéyDovac, cum vacuæ ad- 
huc atque incultæ, nos docet 1. c. Plinius. Etiam nunc in Gomeræ rupestribus ex cl. Bour- 
geau usque ad summa montium cacumina , quæ altitudinem sylvarum et pinetorum atlin- 
gunt, undique sponte repullulant ; in Palmæ desertissimo cratere extant plures et in pro- 
montorii Handiæ (ins. Fortis Fortunæ sive Fuerteventuræ) solitudinibus vastis, binas vi- 


dit Bourgeæus. In reliquis insulis lætissimé cultæ, in Teneriffà scilicet præcipué circà villam 


11, — (3° SECT.) 31 


( 290 ) 

Comitis de Septem Fontibus propè oppidulum Buena vista, in Canari circà urbem Pal- 
marum , unde nomen, et in Lancerottà in valle fertili Hariæ. Caudices varictatis nostræ al- 
tissimi, fructus autem semper minores quäm quos mittit terra Africæ continens sed sapidi. 
In Gomerà sæpe totos edules, seminis testà abortu nullà aut in pulpam conversä, audivimus. 
Palmosa quoque Libya Fortunatis contermina ut ex piscatoribus Canariensibus accepimus, 
neque, cùm hæc arboris vera ac naliva stalio, in insulas irrepsisse nostras easque ab omni 
ævo historico ornavisse mirum est. 

Disrr. GEoGr. Arbor est Africæ borealis subtropicæ, ex antiquissimis temporibus nota, 
quæ in Asiam temperatam et ferè in Europam splendidissimi ordinis æquinoctialis rp6dpopoc. 
promissa est, Cujus vera tamen regio ab ipso, ut probabile est, tropico æstivo usque ad 
gradum 33 extenditur. Culta usque in Galliam Italiam atque Hispaniam pervenit, atque 
ibi in palmetis Valentinis ex Cavanilles à seminibus sponte procreatur. Ultra {0 gradum 
fructus, ut in Fortunatis Cocos, vix maturescit, trunci quanquam elati ei frondes , ob quas 
præsertim in Ligurià colitur, proceræ. In Americam atque Indiam divecta est. Alia quoque 
de geographicà ejus expansione forsan dicenda sed Meyeri opus à Kunthio citatum non li- 


cuit nobis tractare. 


— “5 000 


( 291 ) 


LYPHINEZÆ. Jrss. 


TYPHA. Lin. 


Exoricx., Gen., pag. 241. — Kunru, Fini. Vol, 


pag. 88. — ScaxiTzr., die Typhac. 


1. TYPHA MACRANTHELIA. Nos. 


T. foliis angustis (x 112-2 lin. latis) spicà longioribus, aculis, SUprà vaginas intüs pur- 
puréo-guttatas canaliculatis, supernè planis ; inflorescentià remotà, antheris oblongis, fila- 
mentis brevissimis pilis et ovariis abortivis (?) lanceolatis stipatis ; spicà femincà cylindraceà 
elongatà (7-8 poll. longä, 2-3 lin. latà), luteo-fulvà, pistillis creberrinis, stigmatibus li- 
ncari-lanceolatis, acutis, rufulis, ultrà pilos gracillimos apice vix incrassatos nivcos longé 
exserlis; pistillis abortivis basi filiformibus apice stigmatibus, veris conformibus atque 
câdem ferè longitudine, linearibus vel lineari-lanceolatis, coronatis, alüisque ad apicem 
mamillarum floriferarum brevioribus lanceolatis planis, claviformibus nullis. 

Typha angustifolia. Link in Buck, Beschr., Can. Ins., pag. 138; Buch, ibid. , pag. 161. — Kunth. 
Enum., vol. 3, pag. 91, quoad plantam Canariensem, non Linn. 

Has. Hanc plantam in aquosis convallis Teneriffæ Goyonje dictæ prope Tacorontem le- 
gimus, prope Tguestem Buchius, eandem à Canarià misit Despreaux, nuperque ad rivulum 
Sancti Johannis de Za Rambla Tenerife nondum florentem vidit Bourgeæus. 

Disrrir. GEOGR. Species est Canariensis. 


Ons. Stirps nostra à Typhis omnibus differt partium floralium gracilitate et quasi macilentià, à T. angustifolia 
cujus speciem præ se fert ultra partium gracilitatem, pistillidiorum formä atque extensione ità sub lente diversa est 
ut fragmenta etiam commixta extricabilia, et per eosdem characteres longè magis à T. œquali Schnizl. abscedit cui 
pistilla et pistillidia claviformia pilos vix excedunt. Organa quæ in tabulà nostrà sub figuris 6, 8, 9, delineata sunt 
pro pistillis abortivis habita vix diversa esse videntur ab organis Typhæ angustifoliæ de quibus loquitur CI. Dupont 
(Ann. des sc. nat., 2e sér., vol. 4, pag. 59) quæ pro bracteis habet quemque secutus est oculatus Schnitzlein. Nos 
potius et hæc organa formâ varia omnia pro pistillis diversimodè abortientibus habemus. Pistilla imperfecta clavi- 
formia quæ in T. angustifolia musci cujusdam urnam simulant in planlâ nostrâ desunt et ob hanc præcipice causam 
et ob pistillidiorum formam et longitudinem speciem propriam diximus. Tabulæ nostræ pistillidiorum formæ 


majores (fig. 6 et 8) sæpè juxta pistilla vera inseruntur et tune bracteas referunt sæpe solæ geminæ aut plures 


(2927) 


(fig. 7) Latiores (fig. 42) seper in summitate mamillarum pistilligerarum positas vidimus ubi nulla pistilla vera sti- 
pant et quoad inflorescentiam sæpe plura coalita (Gg. 9). Ordo adhuc obscurus atque iterùm etiam post C. L. Ri- 


chard et CI. Schnitzleinii elucubrationes, retractandus. Litem ex sicco et ex specie unicâ haud licitum est solvere. 


L 


EXPLICATIO TAB. 218. 


1. Caulis floridi pars inferior spicæ parte superiore abscissà 2. Spica speciminis minoris 
integra, organis masculis ferè omnibus pilisque stipantibus jam deciduis, anibæ magnitu- 
dine natural. Figuræ reliquæ magnitudine auctæ. 3. Stamen spicæ fragmento pilis instructo 
impositum. 4. Spicæ femineæ segmentum cujus marnillis pistilla fertilia atque abortiva 
(bracteæ Schnitzl?) inserta. 5. Pistillum fecundum abortivis et pilis cinctum. 6. Pistilli fe- 
cundi et pistillidiorum duorum (bractearum ?) syntagma summà curà excerptum. 7. Pistil- 
lidiorum sterilium cohors excerpta. 8. Pistillidiorum cohors. 9. Pistillidiorum ad apicem 
mamillarum prodeuntium synthema. 10. Pistillum multoties auctum. 1 1. Pistillidium valde 


auctum. 12. Pistillidium ex apice mamillæ valdè auctum. 


Tab. 218. 


phineæ. 


Er 


Botanique. 


AP ve. 


J. Félix del. 


à 


. Ve 


É 


2 
TALLALR EE 


4 


Het Tt 2 


VA TTL 


4 


2 Fi 
DR ie 
742427 
| A 

4 


LE 


Li, 


f Te BRUT Al 
My De it 
AL) MY TAAN ; 


RER 
AS 


22098) 


AROIDEÆ. Joss. 


#0) 0-00 ——— 


ARISARUM. Tourwer. 


Konru, Gen., pag. 234. 


1. ARISARUM SUBEXERTUM. Nos. 


À, scapo foliis 3-angularibus vel rotundato-3-angularibus hastatis longiore, spathà lage- 
næformi spadicem crassiusculam, apice clavato-rotundatam, subinclusam vel paullulüm 
exsertam, tertiam partem excedente, supernè seabrellà , limbo mucronulato. 

Arisarum vulgare. Linkin Buch, Beschr. Can. Ins., pag, 138. Buch, tbid., pag. 169, — Kunth. Enum., 
pag. 15, quoad plantam Canariensem. 

Candil Nivariensium et ex Buch Zumillo. 

Has. In herbosis regicnis sylvosæ et in convallibus Teneriffæ præcepuè in declivibus 
circà oppidum Lagunam. | 

Distris. GEoGR. Species est Canariensis. quæ forsan in Mauritanià occidentali et in Lusi- 
tanià, ex specimine Welwitschiano, occurrit. 

Os. Differt ab 4. vulgari Targ.-Tozz. scapo foliis breviore, spathâ brevi, latà , lagæniformi, purpurascente, 
limbo atropurpureo, spadice crassä , spathâ tertiam partem breviore, apice dilatatä vix exsertà, ovariis et stylo 
brevi purpurascentibus, stigmate capilato vix peltato. Quamvis non summi tales momenti sint differentiæ, valent 


tamen ob constantiam. Intermedia videtur planta nostra inter A. simorrhinum Durieu, FI. d’Alg. ined., et A. vulgare. 
Kunth. 


ARUM. Lixx. 


Enouicn., Gen., pag. 255. — Kunru, Enum., vol. 3, 


pag. 24. 


ARUM CANARIENSE. Noz. 


A. foliis divaricatim hastato-sagittatis ; spadice recto spathæ dimidium excedente. 


( 294 ) 


Has. Hanc plantam in ins. Palmà spontaneam legimus loco proprio, schedà amissà, 1e- 
noto, eamque ut videtur in cavædio scholarum academiæ Lagunensis crescentem vidit CI. 
Bourgeau aut À. italicum Mill. uti ipse credidit, an advectum aut sponte enatum incertum. 

Disrris. GEOGR. Speciesest Canariensis. 

Desce. Tuber … Folia 3-angulari-sagittata, 10 poll. longa, 5 poll. lata, auriculis 5 poll. longis, valdè 
divaricatis, acutis, saturatè viridia, immaculata, circa nervum medium et auricularum nervos medios 
rubore pallido suffusa, immaculata, margine concoloria. Spara 8 poll. longa, vix 2 poll. lata, apicu- 
lato-acuminata, viridis, intüs circà basiin subecolorata, tenuis. Spamix 4 112 poll. longus clavä cylin- 
draceà, 1 112-2 lin. latä acutiuseulà, stipite suo longiore. Anraerarum pileolus ab ovariis intervallo lin. 
1 ferè nudo vel cirrhis paucissimis elongatis assurgentibus sparsim vistito disjunctus, suprà curhis plu- 
rimis elongatis deflexis spadici appressis, ultrà antheras protractis , quasi com cristatus. Ovaria plu- 
rima in cylindrum brevissimè stipitatum pollicarem digesta. Fructus… 

Os. Distinguitur bæc Species spadice Spathæ dimidium excedente, ovariorumcylindro elongato, cirrhis (antheris 
deformatis) elongalis comosis, his notis el spathâ angustà acutissimâ foliisque non maculatis latè sagittato-hastatis 
rubroque coloratis ab 4. italico Mill differt ; foliis ab À. maculato L. ab 4. picto Linn., atque À. orientali Bieb. (ex 
specimine Besseriano) aliisque notis, recedit. Ab 4. cylindraceo Gasp. auriculis valdè divaricatis diversa est, cæte- 
rm, sed plantam non vidimus, affinis. Ab 4. syriaco Blum ! toto cœlo diversa. Has nobis præstitit differentias spe- 
cimen nostrum üunicum perfectum (altero exeso) ; cum aliis confundi noluimus, nomen ergô novum condidimus pro 


varielate, si reverà speciei cujusdam cognitæ varietas, servandum. 


DRACUNCULUS. Tourwer., Scnorr. 


SPATHA basi convoluta limbo angusto, vel lato, internè colorato vel 
viridi. SPADIx infernè continud androgynus, genitalibus rudimentariis 
infrà el suprà stamina vel nullis, appendice claviformi vel elongato 
acuto. ANTHERÆ liberæ, distinctæ filamento brevi, loculis 2 Oppositis 
apice rimis 2 ovatis sublateralibus dehiscentes. Ovaria plurima, libera 
1-locularia olutine crassà farcta vel vacua, placentis 2 crassis affixa , 
sessilia, 1-2 basilaria erecta, 2-3 ab apice loculi pendula, orthotropa. 
SryLus nulius. Srieua orbiculare indivisum. Bacca carnosa, 1-3-sperma. 
SEmINA angulosa , perispermo farinoso farcta. Emprvo axilis, radiculà 
seminis apicen spectante. | | 

HERB4 regionis maris Mediterranei et Canarienses, tubere rotundo, 
foliorum basibus persistentibus squamoso, scapo radicali, elongato, 
foliis annotinis pedato-2-pinnatifidis, petiolalis, petiolo basi in vagi- 


nam scapi basim involventem dilatato. Spatha fetens vel inodora. 


( 295 ) 


Secri0 I CHOEROPHALLUS. 


Spatha angusta, viridis, inodora. Spadix continud androgyna, genitalibus rudimentariis 


nullis, appendice longissimà gracili acutä. Ovaria mucilagine nullà farcta. 


16. DRACUNCULUS CANARIENSIS. Koxru. 


D. foliis pedatis segmentis lateralibus lineari-lanceolatis ; spathà foliis longiore , gracili, 
intüs lævigatà spadicis appendice iævi, lacunosä, spathä vix breviore. 

Arum Dracunculus. Link in Buch, Beschr. Can. Ins., pag. 138 et Buch, ibid., pag. 169. — Kunih. 
ÆEnum., vol. 8, pag. 30, quoad plantam Canariensem. 

Dracunculus canariensis Kunth., ibid. 

Tacarontilla et Taragontia Canariensium. 

Descr, Tuser crassum, rotundum foliorum annotinorum basibus squamosum radiculis apice coma- 
tum. Forra 1-vel sesquipedalia erectiuscula, spathä breviora , glabra , pallidè viridia, pedata, segmento 
intermedio lanceolato, lateralibus 3-5-partitis, lobis oblongis vel oblongo-lanceolatis , acuminatis, pe- 
tiolo striato , glabro, viridi ad medium vel ultrà medium in vaginam subscariosam viridi-purpureo- 
maculatam apice rotundatam liberam dilatata. Scapus pedalis vel 2-pedalis, viridis. Srara semipedalis 
vel pedalis , angusta, cylindracea, lævis, apice sensim in acumen attenuata usque ad basin fissa , tubo 
nullo, glabra pallidè virens. Spanix libera, spathâ brevior, gracilis, basi pistilligera, nullo inter pistilla 
superiora et staminum cylindrum brevem suprà nudum intervallo, teres, mox in appendicem elongatam 
myosuroideam, flavidam, levem, lacunulosam, spongiosam, acutam protractus, 

Ogs. Cüm primô manum huic operi admovimus , vir acerrimi ingenii Endlicherus mirabili solertià elaboratos 
generum nondum divulgaverat characteres. Non omnia quod summi momenti organa tune cognita atque ipsis tiro- 
nibus aperta. Viriliter igitur, ne proposito deforemus, quæ ditionis nostræ illico recudimus. Nunc autem ea tan- 
tùm, quæ aut nova aut parüm nota aut specie admissà novâ, varianda, retractamus. Quamobrem Dracunculum adi- 
mus. Dracunculus Tournefortii à Schottio instauratus celebri Kunthio nimis debilis visus est et ab Aro vix divellen- 
dus, quia ab ipso et à clariss. Endlicher non secüs ac si ovula ei parietalia essent ut in Aro, descriptus, reverà au- 
tem superiora ex angulo ovarii sub ipso stigmate pendula , inferiora ab axi erecta. Bene observavit doctus Blumeus 
(Rumphia, pag. 117 et 124) hanc differentiam adjectä foliorum figurâ diversissimä genera partilia (sed enim vix for- 
sèn) reddit. Corroboratur speciei nostræ characteribus genus cui neque suprâà neque infra stamina organa rudimen- 
taria ulla et inde forsan ad Pythonieus adscribenda et novi generis pro typo habenda. Alia quoque stirps hujusce 
conturmalis ordinis Colocasia nymphæifolia Kunth ad aquarum rivulos et canales atque etiam ad rupes scaturientes 


ferè spontanea evasit sed invectitia et ob tubera esculenta culta quæ iñames vocantur. Post longam cocturam come- 


duntur sed viscosa sunt et parüm sapida alvumque cohibent. 


( 296 ) 


EXPLICATIO TAB. 219. 


1. Planta integra florida staturæ mediocris, magnitudine aliquantum immunilà, spathæ, 
quæ folia excedit, parte intermediä ablatà ; figuræ reliquæ auctæ. 2. Spadix à spathà ex- 
cerpta appendicis parte superiore obscissà. 3. Stamen à tergo visum. 4. Idem à latere visum. 
5. Ovarium. 6. Idem longitrorsum sectum ut conspiciantur ovula, 7. Ovulum placentæ 


glutinosæ frustillo adhærens. 8. Idem longitrorsam sectum ut appareat embrvo. 


Botamique Tab. 219. 


Aroideæ 


< £ k TE ; 
TRE ; Lu J'Higo À Pricher 7 Charpentier lap Înei 


_Lsscuneutis canatiertacs Plon 


CT SANT US 


GANT ) 


LEMNEZÆ. L. C. Ricr. 


LEMNA. Lx. 
A Rre.  Ærch bot, 1, pag. 211. = Enpricn., Gén. 


pag. 239. 
[e 


1. LEMNA MINOR. Lin. 


L. frondibus parvis, ovato-lenticularibus, subplanis, 1-rhizis, utriculo 1-loculari, 1- 
SpCrimo. 

Leémna minor, Linn., Sp. pl., pag. 1376. — P. de Beauv., Mém. sur les Lemn. , Exir. du Journ. de 
phys. 1816, pag. 13, fig. 21. — Hook, F1. scot., pag. 10, et El. lond., ed. 2 ic. — Mert. et Koch, Deutschl. 
F1, vol. 1, pag. 295.— Ad Brongn. in Guillem., Arch. de Bot., vol. 2, pag. 98, tab. 19, fis. 1.—S chleid. 


in Linnæ&, vol. 13, pag. 390. — Th. Nees ab Es. Gen. germ. Lemn. , tab. Jig. 1-12. — lieichb. , Ie. bot. 
cent. 17, tab. 14, fig. 15. 


2 


Has. Hanc plantam in piscinà oppidi Orotavensis legit CI. Bourgeaud. 15 februarit 1845. 


Disrri8.GEOGR. Species est late per orbem sparsa quæ in Scandinaviam ad gradum lat. bor. 
60 scandit (Wahlenberg). 


TELMATOPHACE. Scureio. 
SCHLEID in Linnæd&, vol. 13, pag. 291. — Kunru, 


Enum., vol. 3, pag. 6. 


1. TELMATOPHACE GIBBA. SCHLEID. 


T. frondibus obovato-rotundatis subtüs spongioso-inflalis. 

Lemna gibba. Sp. pl., pag. 1377. — F1. dan. , tab. 1588. — Engl. bot., tab. 1933. — P. de Beauv., 
Mém. sur les Lemn., Extr. du Journal de phys., 1816, pag. 13, fige. 11-20. — Schkhuhr, Handb., tab. 281. 
— Rich. in Guillem., Arch. de Bot., vol. 1, pag. 200, tab. 6. — A. Brongn., tbid., vol. 2, pag. 99 ab AT 
fig. 2. — Mert. et Koch., Deutschl. FL, vol. 1, pag. 295.— Th. Nees ab Es. Gen. germ. Lemn. ic., figg. 
13-21. — Schrilzl., Iconog. fam., tab. 79, L., figg. 1-17. — Reichb. Icon. bot. cent. 17, tab. 14, fig. 16. 


11, —(3° SECT. \ 8 


Q92 


( 298 ) 

Telmatophace gibba. Schlerd. l. c. Kunth. 

Has. Hæc species vulgaris est in aquosis regionis sylvosæ, nempe propé oppidum Lagu- 
nam Teneriffæ ad pagum T'egueste in convalle del Bufadero et alibi ; in altis insulis vi- 
sam præterivimus. 

Disreis. GEOGR. Vulgaris est hæc planta in aquosis totius orbis antiqui. Ab Ægypto ad 


Upsaliam Sueciæ (W/ahlenberg) pererrat et in Americà occurrit. 


(298: ) 


NAIADEZÆ, Juss. 


L 


POTAMOGETON. Lin. 


Expricu., Gen., pag. 2. — Kunru, Enum., pag. 127. 


1. POTAMOGETON FLUITANS. Ron. (var. canariensis.) 


P. foliis longé petiolatis, demersis oblongo-lanceolatis pellucidis, natantibus subecria- 
ceis, lanceolatis vel ovato-lanceolatis, basi et apice angustatis, stipulis lanceolatis, apice 
aristalis; spicis crassiusculis, folio brevioribus; fructibus ex sicco ovatis rotundatisque api- 
culo recto vel incurvo lateribus rugosis, margine acuto, antrorsüum erosulo. 

Potamogeton fluitans. Roth. tent. F1. germ., vol. 1, pag. 72, 2, 202. 

Potamogeton nodosus. Poir., suppl., vol. 4, pag. 535. — Cham. in Lines, vol, 2, pas. 299, tab. 6, 
2e 

Potamogeton canariensis, Link in Buch, Beschr. Can. Ins., pag. 188, Buch, ibid., pag. 161. 

Potamogeton Leschenaulti. Cham. L. c., pag. 223, tab. 6, fig. 93. 

Potamogeton natans, y angustatus c. canariensis et d. Leschenaultii Kunth. L c., pag. 198. 

Has. Legimus hanc plantam in aquosis circà oppidum Lagunam, eandem in rivulis val- 
lium Sancti Andreæ et del Bufadero legit Bourgeæus, in rivulo Igueste celeb. de Buch. 

Disrris. GEOGR. Planta nostra haud reverâ iconibus P. fluitantis in Reichb. Ie. FI. 


germ. tab. 48 et 49 differre videtur et tum per totam feré terræ habitabilis orbem obvia. 


2. POTAMOGETON PUSILLUS. Lin. 


P. caule ramosissimo compressiusculo ; foliis linearibus 3-5-nerviis ; pedunculis spicà 
pusillà duplo triplove longioribus ; ovariis 4, stigmatibus capitatis, ovato-angulatis, fructu 
ovato (in plantä Europæà) antrorsum recto, dorso levi. 

Potamogeton pusillus. Linn., Sp. pl., pag. 184. — Cham in Linn. 1827 , vol. 2, pag. 170 , tab. 4, 
Jig. 3. 
Potamogeton pusillus $ vulgaris. Koch, Syn., pag. 780. —Reichb., Ic. bot. cent. 17, tab. 22, fig. 38. 
Potamogeton denticulatus. Link in Buch, Beschr. Can. Ins., pag. 138. — Buch, ibid., pag. 173. 


Has. Hanc plantam in aquario la Mareta dicto propè Lagunam Junio florentem legit 


( 300 ) 


Bourgeæus. Circa Lagunam quoque suam legit Buchius, et ex Chamisso |. c. pag. 173 in 
G ? o 
aquæductu Adexeusi Smithius. 


Disreis. GEoGR. P. pusillus formis diversis indutus per totam terram obvius. 


3. POTAMOGETON MONOGYNUS. Ga y. 


P. Caule ramosissimo, tereti, viridissimo, foitis linearibus, 1-nerviis, nervulis nullis vel 
2 lateralibus evanidis stipato, acutis, omnibus submersis ; pedunculis spicà pusillà fructi- 
ferà interruptà triplo longioribus ; ovario r, stigmate capitato discoideo, fructu supra ba- 
sin antrorsum dente aucto, dorso tuberculato. 

Potamogeton monogynus. Gay ! ined. anno 1832 et in Guep. Suppl. à la Flore de Maine-et-Loire, p. 9, 
ubi nomen pro synonÿmo habitum. — Coss. et Germ. Suppl. au Cat. rais., p. 89. — Eorund. FI. de 
Vi NTI 

Potamogeton tuberculatus. Guép. 1. c. nomine mutato, 

Potamogeton trichoides. Cham. in Linnæd 1897 , vol. 1, p. 174? — Reichb. Ie. bot. cent. 17, tab. 21? 
sed tum maximi momenti character povoyuvauxioude prætervisus. 

Has. Legimus hanc plantam in Teneriffà sine flore et fructu, candemque floridam fructi- 
leramque in ejusdem.insulæ valle del Bufadero et foliis latioribus sub-3-nerviis in convalle 
Barranco Santo legit Bourgcæus. 

Disrris. Geocr. Hanc plantan primus omnium in Neustrià legit distinxitque celeb. 
Gayus. Extensio vera geographica nondum nota. Eam anno 1828 à convalle Ribeiro de 
Fayal ad mare P. pusillum ? inscriptam nobiscum Madeiræ commorantibus communicavit 


cl. Lowe. 


ZANNICHELLIA. Lrnx. 
EnpuicH., Gen., pag. 251. — Kuwrn, Enum., vol. 3. 


P- 129. 


1. ZANNICHELLIA PALUSTRIS. Lin. (var. digyna). 


Z. caule elongato intricatissimo ; antheris 4-rard 2-3-locularibus; fructibus r vel 2, longè 
vel breviter stipitatis, dorso denticulatis muricatisque. 

Zauichellia digyna. Gay ! in Breb. FL norm., pag. 

Zamichellia palustris. Wild. B. Steinh. in Ann. des Sc. nat. 2 sér., vol. 9, pag. 95. 


Mas. In aquosis Canariæ hanc plantam invenit Preauxius camque in ejusdem insulæ ri- 


vulo vallis de Tenoya flaribus masculis et femincis onustam et in aquilegio propè templum 
Sancti Josephi propè urbem Palmarum legit Bourgeæus. 
Disrris. GEOGR. Planta hæc polymorpha aquigena hemisphæriam borealem veterem à 


sradu 28 ad regiones hyperboreas Laponiæ (Linnæus) percurrit et in Americà federatà 
obvia (Pursh). 


Ozs. Non major fides antherarum loculis quàm carpidiorum formæ in hoc genere habenda. Antheras plantæ suæ 
ità describit oculatissimus Gayus « anthéra biformis ! nunc simplex ovoideo-oblonga nunc (ex duabus counatis una) 
prismatico-telragona. » (Gay Mss. 1852). Nos et 2-3-et 4-loculares in plantà Canariensi vidimus. Hine Z. dentata et 
Z. palustris Willd. et Steinh. baud distinguendæ. Planta nostra Gayanæ omninô similis fructus habet paullulùm ma- 


jores et semper aut solitarios aut geminos sed species Linnæana vix sententià nostrà scindenda. 


CYMODOCEA. Korw. 
ExoricH., Gen., pag. 250. — Kunr., Enum., vol. 3, 


pag. [ 10. 


1. CYMODOCEA WEBBIANA. A. DE Juss. 


C. caulibus striato-sulcatis, radicibus tomentosis ; foliis tenuibus, vaginis striatis, apice 
2-dentatis, dentibus crassis subobtusis, basibus cupelliformibus, sterilibus nudis ; fructu 
puncticulato lateribus et dorso sparsim ruguloso. 

Gymodocea Webbiana. 4. de Juss. Ann. des sc. nat., 2 sér., vol. 2, pag. 355, tab. 17, fig. 16. 

His. Legimus banc plantam ab oceano rejectam propè Arrecifam Lancerottæ. 

Disrris. GEOGR. Species est Canariensis. 

Descr. CauzEs sarmentosi, crassitie straminis triticei, striato-sulcati, ad internodia radicantes, radici- 
bus tomentosis. Forra 2 rarô 3 , pedalia, a basi usque ad 174 vaginantia, vaginâ 112 vel 314 lin. latâ, 
striatä, tenui, planä , basi vaginis foliorum deciduorum persistentibus inter se obvolutis apice biden- 
tatis dentibus brevibus latis subobtusis, obtecta , vaginarum tandem deciduarum basibus cupellifor- 
inibus, margine line rectä nec spirali ramum cingentem , intervallo conspicuë sulcato-striato. Fructus 
{in speciminibus nostris 2 fertilibus) solitarius & folii axillà prodiens, vaginæ persistentis basi bracteatus, 
omninô sessilis, complanatus , dorso rotundato-ovatus, rugoso-tuberculatus, apice styli basi rostella- 
tus, antrorsüm rectus, supra medium dente ohtuso instructus, lateribus planis, verruculis præsertin 


propè marginem et puncticulis elevatis lonsitrorsüm notatus. 
ÿ ÿ 


( 302 ) 


2. CYMODOCEA? PREAUXIANA. Nos. 


C. caulibus sarmentosis, subenerviis, ad internodia radicantibus, radiculis glabris; foliis 
elongatis angustis (114 lin. latis), crassis, subcartilagineis, Lenuissimé multistriulatis, vagi- 
nis longis substriatis,apice angusté at acutè 2-dentatis, basibus cupelliformibus, superioribus 
lacero-fimbriatis ; floribus .… fructu.… 

Has. Hanc plantam littore Canariensi ejectam legit Preauxius. 


Drsrrts. cEocr. Nondum nota. 


> C0 a —— 


( 303 ) 


 ORCHIDEZÆ. Joss” 


ORCHIS. Lin. 


PErIGONUM galeatum seu semigaleatum, sepalis seu omnibus conni- 
ventibus, seu lateralibus externis reflexis. LABELLUM anticum, calcara- 
tu , integrum s. trilobum, s. trifidum, cum basi gynostemii conna- 
tum. GYNOsTEMIUM semileres, apiculatum, breve, ascendens. Ænthera 
erecta, annata, bilocularis, loculis parallelis, longitudinaliter dehiscen- 
tibus, basi in plicam rostelli bursiformem medio apiculatam excedens. 
PoLriniA BINA , caudiculata , caudiculæ basi glanduligeræ, glandulæ in 
plicà rostelli (bursiculä). SramNoDIA minima. STIGMA in facie columnæ 
excavatum. OvARIUM contortüum. | | 

HERB& utriusque orbis regionum frigidarum calidarumque incolæ 
cistropicæ. Radices bituberatæ, folia succulenta in vaginas caulinas 


bracteasque decrescentia. Inflorescentia spicata. 


1. ORCHIS CANARIENSIS. Lino. 


O. spicà densiusculâ, bracteis membranaccis cuspidatis ovariis subbrevioribus, sepalis 
lanccolatis acutiusculis, externis majoribus, labello oblongo trilobo, lobo medio producto 
truncato crenulato, medio pubescente, lobis lateralibus obtusis abbreviatis integerrimis s. 
crenulatis, interdum cum lobo medio omnino confluentibus, calcare conico ovario plus 
duplo breviore. 

Orchis canariensis. Lindl. Gen. et Sp., Orchid. Part. 4, pag. 263 et sq. 1835. 

Has. Ad scopulos los Organos supra vallem Orotavæ detexere Webb et Berthelot ! 
Barranco de Añavigo in rupibus humidis, secus præcipitia Arafo Teneriffæ Martio Bour- 


seau | 


(4) Orchidearum Canariensium gregem ordinavit descripsitque clariss. patris clarus filius H. G. Reichenbach. 


6 
( 304 ) 
Disrris. cEocr. Nonnisi in ins. Canariensibus obvia. 
Descr. Planta spithamæa-pedalis, robusta. Tusera rotunda s. oblonga, inteserrima, FoLra 4-5 lanceo- 
lata acutiuscula, vaginantia, supremis brevibus. Sprca densiuscula, 10-18 flora. LasELLum sepalis exter- 


nis sublongius, valde tenerum, Gyxosremium Orchidis masculæ, processu rostellari brevi. Senna nume- 


rosissima, testà urceolari, embryone sphærico, tota 0,25” longa, 0,131” late. 


EXPLICATIO TAB. 220. 


1. Planta florida. 2. Flos magnitudine auctus à fronte visus. 3. Idem , a latere visus, et 
quidem sepalis lateralibus externis inflexis, ut calcar conspiciatur. 4. Gynostemium a latere 
visum. 5. Gynostemium a fronte visum. 6. Pollinarium cum glandulà caudiculam circtm- 


volvente. 7. Capsula matura. 8. Semen auclum 170 diam. 


2. ORCHIS LONGIBRACTEATA. Biv. 


\ 
co 


O. spicà cylindraceà, longà, confertà, multiflorà, bractcis lanceolatis acuminalis ovariis 
longioribus, inferioribus flores longè excedentibus, scpalis oblongis obtusis, internis bre- 
vioribus et angustioribus, labello oblongo trilobo, maximo, labis lateralibus lanceolatis, ob- 
tusis, margine externo crenulatis, lobo a medio producto bilobulato, lobulis lanceolatis, 
truncatulis, abbreviatis, divergentibus, dente interdum interjecto, calcare saccato, ovario 
triplo breviore. 

Orchis longèbracteata. Biv. Bern. Cent. Sicil., pag. 57, tab. 4. — Bot. Reg., tab. 357. — Raichb. FL 
Exc., pag. 125, n. 852. 

Orchis Robertiana. Lois. F1. Gall., vol. 2, pag. 266. 

Orchis fragrans. Ten. F1. Neap. prodr., pag. 53. 

Has. Barranco del Agna Teneriflx. DBourgeau. 

* Disrris. GEOGR. In campis herbosis {Parlatore !), arenosisve collium (Schimper !) regio- 

num Mediterranearum. In Atticà v. Spruner ! Perivogliæ Sieber ! Panormi, Trapani Sici- 
liæ.. Parlatore! In Sardinia Moris! Ph. Thomas! Müller! Niceæ Barla! Circa Telonem 
Fauché! Roffavier ! Prope Algeriam Schimper ! In Teneriffà |. d.! 

Descr. Planta spithamæa-bipedalis, pulcherrima. Tusera oblonga , integerrima. Fozra ovata, s. ob- 
longa acuta , in bracteas decrescentia, magna, nitentia. Periconir sepala externa vividia maculis san- 
guineis adspersa, interna viridia, labellum candidum (saltem in sp. Canar.; in aliis purpureum. Planta 
igitur labelli colore pariter variat atque orchis fusco Icq.) 


Ozs. Varietalem Siculam s. Gallicam cl. Lindleji nec labelli laciniis, nec florum magnitudine distinguere possum 


speciminum copià assiduè examinatà. 


s 


v's 


Ovchideæ 


Botanique nc 1a0 2e 
val Ü d 20, 


4 
\ 
(l 
| 
1 
i 
PE 
Î 
| 
21 
| 
4 
| 
h. | 
l 
| Fr 
IT. 6. Recchenback, jun. del. | ; 
| 2. Aaspail jil. deudne. 


FX 2e PSS DAS 
lc LCchiuaendts = /ZZ a AU 


( 305) 


OPHRYS. L. Siv. 


PERIGONIUM patens. Sepala externa subæqualia, interna minora, 
erecta, sæpe velutina. Labellum anticum, pendulum , integrum s. tri- 
lobum, sæpe apice appendiculatum basi læve s. bicallosum s. bicornu- 
tum, ecalcaratum. Gyxosremiom hberum, brevissimum , adscendens, 
apice sæpe mucronulatum. Ænthera bilocularis, erecta, adnata, loculis 
paralleïis. GLANDULX segregatæ in plicis rostelli (bursiculis) diversis , 
processu rostelli interjecto nullo. SramnNontA obliterata. Sricma in facie 
gynostemii maculam glutinosam sistens. 

Herpæ palæogææ, potissimüm in collibus herbidis regionum calida- 
rum provenientes inprimis mediterraneæ, paucæ vel in Britannià, 
Suecià, Rossià septentrionali obviæ. Halitus Orchidis, spica tamen 


rara, flores speciosi. 


OPHRYS TABANIFERA. W. 


O. sepalis externis ovatis obtusis-æqualibus, lateralibus divaricatis, internis lanceolatis 
margine revolutis, gynostemium breve æquantibus, velutinis, labello trilobo, lobo medio 
ovalo obtuso margine reflexo basin versüs bigibboso, velutino, lobis lateralibus lanceolatis, 
acutiusculis, puberulis, abbreviatis, deflexis. 

Ophrys tabanifera. #7. Sp. PI., vol. 4, pag. 68. — Reichb. PI. crit, IX, 1169, 1170.— End, gen. sp., 
p. 879, — Vis. fl. Dalm., p. 178. 

Ophrys insectifera. 8. biflora. Desf. Atl., vol, 2, p. 320. 

Ophrys umbilicata. Desf. in An. Mus. Choix de plantes du Corollaire des Instit. de Tournef., tab. 5. 

Ophrys pulla. Cyr. Ten. FI. Neap., vol. 2, p. 311, tab. 97. 

Ophrys hiulca. Seb. Maur. Rom. Pl. Cent. 13, p. 43, tab. 2, fig. 2. 

Ophrys disthoma. Biv. Bern. sic. pl. Cent. 1, p. 59. 

Ophrys bombyliflora. Mutelin Ann. sc. nat. III, 1835, p. 243, tab. 8, B., fig. 4. 

Har. In Canariæ convalle S. S. Virginis leg. cl. Webb. In eædem insulæ convalle imâ 
de Alonzo dicto Despréaux in Teneriffæ sylvä convallis Barranco del Agua Guimar die 7 
Martit 1845 Bourgeau. 

Distris. GEocr. Crescit in collibus herbidis , imo in arenosis (Spruner !) regionis Medi- 
terraneæ, inter omnes species regiones æquinoctiales proxime appetens uti monet cl. 


111, — (3° SECT.) 39 


( 306 ) 
Webb. — Athenis s. in Æginà v. Spruner ! prope Modon. Despréaux ! in Lucaniæ mon- 
tibus. Tenore! Gebhard ! in insulà Caprearum ad Tiberii ædes Sieber ! in Sardinià propè 
Cagliari. Moris ! Ph. Thomas! Müller! In Sicilià. Parlatore! Decker! Romæ, de Rayneval! 
Orbitelli Etruriæ. Parlatore ! Gadibus. Fauché ! Prope Algesiram Andalusiæ. Willkomm ! 
Olysip. Horn et Otter fil. — Prope Algeriam. Schimper ! Roussel! Bonæ. Steinheil ! 
Prope Mostaganem. Delastre! in Canariis 1. d.!— Prætereà in Dalmatià ab Alschingero 


lecta dicitur. 
Descr. Planta 3-pollicaris-spithamæa. For1a oblonga, obtusa, 5-7, caulina ovato-lanceolata acuta, spa- 
thaceo-vaginantia. Bracrez ovatæ acutæ, rucullatæ, ovario breviores. Frores 2-5 ; diam, long. 6°”. Per- 


coxur sepala flavo-viridia, labellum fuscum, violaceo pictum , lobi laterales ex sicco videntur pulchrè li- 


lacino-violacei. 


HABENARIA. W. 


PerIGONIUM subgaleatum. Sepala externa subæqualia, sapremum ga- 
leatum ; lateralia majora, reflexa ; interna integerrima aut basi auri- 
culata, aut 2-3-loba , aut 2-3-fida, erecta, cum supremo fornicata. La- 
BELLUM anticum, integrum, s. trilobum, s. trifidum ; calcar filiforme. 
GYNOSTEMIUM semiteres, subapiculatum, liberum , erectum. ANTHERA 
erecta, semiadnata, loculi soluti, basi divergentes, liberi, in cornuum 
speciem producta. PorzinIA incurva, retinacula gracilia, longa , glan- 
dulæ exsertæ. SraminopiA glandulosa, lateribus gynostemii insidentia. 
STIGMATA : supremum subobsoletum (maculam glutinosam sub apice 
rostelli semiliberi, subcucullati sistens ut videtur ex nonnullis speci- 
minibus siccis), lateralia in processubus carnosis stigmaticis, ex lateri- 
bus internis rostelli ad latera faucis calcaris prosilientibus, nunc elon- 
gatis, aunc valde abbreviatis. Ovariüm contortum. | 

HerB# utriusque orbis regiones calidas tropicasque incolentes, cives 
Chinæ, Japoniæ, Indiæ orientalis, insularum Canariensium, Azora- 
rum, Sierræ Leone, Abyssiniæ, capitis Horn, Madagascariæ, Mauritii, 
Carolinæ, Mexici, Antillarum, Brasiliæ, Peruviæ, Novæ-Hollandiæ 
tropicæ. 

Ranix bituberata. Habitus gracilis Orchidis Platantheræ, pleræque 


densè foliosæ, proceræ. FLORES spicati, herbaceiï. 


ER 
at EU 


HTNE 


wie 


Orchideæ. 


Botanique. Tab. 221. 


I. CG Reichenbach jun. del. PA 
A. C.Reichenback, jun. del 7 Aaspaë fil. reugps. 


2e 
Habenair hodacthies 7 ; 
24 


(307 ) 


1. HABENARIA TRIDACTYEITES. Lino. 


H. spicà laxiuseulà, bracteis ovario brevioribus acuminatis, sepalis externis subæquali- 
bus, supremorum sepalis internis rectis galeato, lateralibus externis deflexis, Zabello tri- 
partito, pendulo, laciniis filiformibus , medià subbreviore , calcare filiformi ovario sublon- 
giore. 

Orchis tridactylites. J7/cbb. in litt. ad Lindl. 

Habenaria tridactylites. Lindl. Gen. 3 Sp. Orch. 1835, p. 318. (A. Erostres, S 2 Henidia). 

Has. In rupestribus graminosis Teneriffæ et Canariæ non infrequentem primi legerunt 
cl. Webb et Berthelot! 

Disrrig. GEoGR. Planta insulis Canariensibus propria. 

Descr. Planta spithamæa, gracilis. Fos duo ovato-acutiuscula, primüm pollicaria, per anthesin 
multüm aucta. Spica 6-9 flora, flores erecti, vix magnitudine florum platantheræ bifoliæ ; ex sicco vi- 
dentur albidi, sepalis internis margine externo et labello viridibus. Porcivwaris parva, caudiculæ recur- 


væ, glandulæ solito majores. 


EXPLICATIO TAB. 221. 
1. Planta florida. 2. Flos auctus. 3. Alabastrum altero sepalo externo lateralt interno- 
que reflexo, ut labellum et gynostemium appareant. 4. Gynostemrum à facie visum. 5. Idem 
supernè visum. 6. Pollinarium. 7. Pollinarium auctum ro diam. 8. Capsula. 9. Semen auc- 


tum 170 diam ! 
PERISTYLUS. Br. 


PERIGONUM campanulatum, sepala omnia subæqualia , labellum m- 
tegrum s. trilobum, calcar brevissimum. GYNOsTEMIUM rectum, brevis- 
simum. Antheræ loculi basi disjuncti, processu rostellari interjecto 
nullo. GLANDULÆ nudæ. STAmNoDIA elongata. STIGMA transversum. 
Ovariu“ tortum. 

HErBæ per omnes zonas cistropicas dissitæ. Tota inflorescentia 
spicata, habitus Orchidis. Totum genus ulterius explorandum, certè 


variorum generum Cives continens. 


( 308 ) 


1. PERISTYLUS CORDATUS. Lino. 


P. caule diphyllo, foliis cordatis ovatis acutis amplexicaulibus, spicâ densiflorà subse- 
cundà, sepalis lanceolatis brevibus æqualibus campanulatis, labello ovario dimidio bre- 
viore, trilobo, lobo medio recurvo, calcare scrotiformi, staminodiis clavatis. 

Satyrium diphyllum. Z£. ir Schrad. Distr. 1799, n. 23. 

Orchis cordata. 77. Sp. pl., vol. 4, p. 28. 

Habenaria cordata. R. Br. Prodr. ,p. 312.—Spreng. syst., vol. 3, p. 691.—Hook. Bot. Misc., vol. 1, 
p.270, tab. 55. — Hook. Bot. Mag. 1839, tab. 164. 

Herminium cordatum. Lindl. Bot. Reg. 1839, tab. 1499. 

Peristylus cordatus. Zndl. Gen. et Sp. Orch. 1835. p. 298, 

Has. Ad truncos putrescentes laurorum in sylvà las Mercedes Teneriffæ, cl. Webb et 
Berthelot. 

Disrris. GeoGr. Crescit in Europà australi occidentali et in Africà boreali, in herbidis 
insularum Corsicam inter et Sardiniam Moris ! in Hispanià (vidi in herb. Boiss. Pavon!) in 
Lusitanià. Link. in insulâ Maderä. Lowe! (vidi in herb. De Candolle!) in Canaris. d.! 


Prope Tanger Salzmann. 

Descr. Planta spithamæa-pedalis (4 specimina à cl. Webb largiter sunt pedalia). Ranix unituberifera. 
Caulis erectus. For1a bina, patentia, 5-nervia, subcarnosa, in sicco tenuissimè membranacea. Interme- 
dium inter folia folio inferiore tertià parte brevius. Spica densissima, floribus subsecundis. Bracteæ lan- 
ceolatæ, acutæ, membranaceæ, ovariis breviores, FLores exigui patentes, viriduli, vix majores floribus 
Herminii Monorchidis. GyNosremium minimum, cucullatum, loculis antheræ divergentibus, stigmate mi- 
nimo. OvarIuM cylindricum, incurvum ex ratione floris magnum. — Flores sub vesperum odorem gra- 
tissimum spirant teste cl. Hooker. 

Oss. CI. Hooker in Bot. Mag. 5164, sepala externa basi connata depinxit; atqui in quinque speciminibus herbarii 
mei sepala externa libera reperi. — Tarnen hæc est varietas admodum levis. Ita in Orchideis, quæ sepala externa 


lateralia connata habent, varietates occurrunt sepalis bilobis, bifidis, bipartitis, imo liberis. 
H. G. REICHENBACH. 


(309) 


AMARYELIDEZÆ. KR. Be. 


PANCRATIUM. Lixww. 
Enpr., Gen. pag. 170. 


1. PANCRATIUM CANARIENSE. Ken. 


P. foliis latis (ultrà pol.) linearibus, elongatis, glaucescentibus ; scapo laterali, compresso, 
loliis subbreviore, spathà 2-valvi, valvis lanceolalis apice attenuatis, acutis, peduneulorum 
longitudine, bracteolis inter pedunculos iisque brevioribus, linearibus, paleaceis, umbellà 
sub-20-florà; perigonii laciniis æqualibus, coronà 12-dentatà duplo majoribus, apice mu- 
cronulatis intüsque puberulis ; staminibus brevibus inter dentes coronæ perigonio duplo 
brevioris insertis, dentibus parüm longioribus ; capsulà glabrä fusco-lutescente. 

Capsula poll. circiter 1 longa, subtriquetra membranacea, glabrescens vel subscabra, 
feré ad basin loculicidè dehiscens. 3-valvis , valvis 3 lin. latis , obovato-oblongis, acutius- 
culis, ad nervum medium nervis 2 lateralibus stipatum, canaliculatis. Semina lin. 1 1/2 
longa, lin. 1 lata, obovato-3-quetra, rugosa, aterrima, funiculis carnosis claviformibus ap- 
pensa. 

Pancratium canariense. Ker. Bot. mag., tab. 174. — Link in Buch. Beschr. , Ins. Can., pag. 1/0. 

Has. Hanc speciem, quæ regionis sylvosæ rupestria aprica amat, in campo elato e/ Llano 
de Tr'ebejo mense decembre fructiferam legimus , florentem in rupestribus humidis con- 
vallis del Agua propè pagum Los Silos die 4 octobris 1845 invenit Bourgeæus. À Canarià 
specimina misit Nivariensibus minora Despréaux statione non notatà. Bulbos quoque ex 
eàdem insulà (Ker. in Bot. Reg.) traxit Chr. Smith, sed locum proprium cl. Buchius in 
opere eximio non indicavit eamque per errorem forsan in regione priore sive Africanà 
collocavit. | 

Disrri8. GEoGR. Species est reverà Canariensis. 

Oss. Specimina Canariensia Preauxii omnibus partibus minora, folia breviora et vix 4 lin. lata, umbellæ 6-9-floræ, 


capsulæ ovatæ, semipollicares. Descriptio nostra à speciminibus Nivariensibus icone Kerianà omnind congruentibus 


sumpla est. 


( 310 ) 


AMARYLLIS. Lixx. 


Expricu., Gen. pag. 176. 


1. AMARYLLIS BELLADONNA. Lin 


À. Multiflora, perigonio infundibuliformi, tubo brevissimo, costato, laciniis undulatis , 
3 anterioribus minoribus, stigmate 3-fido; seminibus globosis. 
Amaryllis Belladonna, Linn., Sp. pl, pag. 421. 
Amaryllis Belladonna et nl. Dryand. in Bol. mag., tab. 733, — Lowe, Obs. in Hook Journ. D; 
Bot., vol. 1, pag. 29. 
Belladonna purpurascens. Suweet., Hort. Brit., pag. 506. 


Has. Ad muros vinearum insulæ Teneriffæ vulgatissima. 


Disrris. GEoGr. Planta est, ut videtur, ab origine austro-africana in Maderi et in insulis 


Canariensibus nunc civis metæca. 


(SA) 


AGAVEZÆ. Exocren. 


AGAVE. Lin. 
Enxpricx., Gen. pag. 181. 


1. AGAVE AMERICANA. Lin. 


À perigonio infundibuliformi, limbi laciniis crectis. 

Aloe Americana. florida. 4/4. Hort. rom., pag. 9. 

Aloe America, Clus. Hisp., pag. 443. Fol. sine flor. — Durant, Herb. nuov., pag. 18. 

Aloe folio mucronato. Lob. Hist., pag. 202, cum ic. Clus. 

Aloe Americana. Cam. epit., pag. 451, cum ic. Clus. 

Aloës de l’Amérique. Pom., Hist. des drogues, pag. 297, fig. dext. 

Agave americana. Linn., Sp. pl., pag. 461, — Lamck. ill. tab. 235, fig. 1-DC. F1. Îfr., vol. 3, pag. 235. 
— Kunih. syn. pl. æq., vol. 1, pag. 300. — Bertol., FI. it., vol. 4, pag. 154. — Guss., FI, sic. syn, vol, 2, 
p. 415. Th. — Nes ab Es. Gen. Agave figg. 1-7. — Vis. F1, dalm., vol. 1, pe 124. — Schnizl. Ic. fam. 
nat,, tab. 64. 

Has. Planta hæc utilis per omnes insulas Canarienses olim invecta nunc verè spontanea 
est. In Teneriffà usque ad montem Mesa de Mota et in Canarià in valle La Vega de 
San Mateo ad alt. 400 circiter hexapodun pervenit. 

Disrmis. GEOGR. Slirps est indigena Americæ totius inter tropica protensæ ubi a mari 
ex celeb. Humboldt usque ad alt. 1600 hexap. evehitur. Ab Hispanis in orbem veterem 
illata oras maritimas regionis maris Mediterranei cum Opuntià occupavit, colles et montes 
tantum demissiores scandit in Sicilià ! in Africâ! et in Hispanià ! ubi ex cl. Boissier ad alt. 


250 hexap. pervenit. 


(@ 342: ) 


| IRIDEÆ. Juss. 


TRICHONEMA. Ken. 
Enpricu., Gen. pag. 169.—Tu. Nges, ab Es. /rid. 


1. TRICHONEMA GRANDISCAPUM. Nos. 


T. foliis elonoauis linearibus scapum longè exserlum excedentibus ; floribus 1-3, folii 
summi vaginà involucratis, spathis angustis lanceolatis, antheris filamento longioribus stylo 
brevioribus ; seminibus globosis, levibus. 

Trichonema Bulbocodium. ANob. in Bourg. exsicc. N. 98, non Ker. 

Has. Vulgaris est hæc planta in insulæ Tenerilfæ graminosis elatioribus circà oppidum 
Lagunense. [n sylvulä S. Dionysii specimina procera legit Bourgeau, proceriora à Riedleo 


lecta vidi in herbario Fontanesiano. 


Distri8. GEOGR. Species est Canariensis 7°. Bulbocodio regionis maris Mediterranei aff. 


sed scapo elongato notabilis et ab omnibus seminibus exact globosis levibusque diversa. 
Descr. Bulbus ovi merulæ aut turdi magnitudine, levi, castaneä. Fozra pedalia, vel 2-pedalia , basi 
in vaginas scapum amplectentes dilatata, suprà angusta linearia, plana, subcoriacea, 1-nervia, glaber- 
rima , apice acutiuscula. Scapus semper exsertus nunc sexpollicaris, nunc pedalis, imo quandoque in 
umbrosis sesquipedalis, superné nudus subtetraquater , apice folio summo (vel foliis 2 superioribus), 
basi in vaginam lanceolato-ovatam flores 1-3 foventem expanso, laminä pedunculos longè excedente 
involucratus. Spark oppositæ, alterà alteram involvente ovariumque amplectente, lanceolato-acumi- 
natæ : exterior 9 lin. longa, 1 1/2 lin, lata viridis striata, interior paullulüm brevior latiorque hyalina 
rubro-punctulata. Perigonium infundibuliforme, 10 lin. longum, fundo croceo, medio cœruleo, à 
medio ad apicem lacteo, vel toto lacteo, laciniis 3 exterioribus subcoloratis ; laciniæ 7 lin. longæ lanceo- 
latæ sub-3-nerviæ vel sub-5-nerviæ, venis à nervo medio ascendentibus et à latere exteriore nervorum 
lateralium marginem petentibus , tubus 3 lin. longus angustissimè infundibuliformis. Sramnva laciniis 
perigonii exterioribus opposita , 3 1/2 lin, longa , tubo ad altitudinem lin. 1 inserta, filamenta 1 1 [2 
lin. longa, basi levissimè puberula, antheræ lineares apice obtusæ vel leviter emarginatæ, 2 lin. longæ. 
Sryus filiformis, 7 lin, longus. Sricma 3-partitum, laciniis 2-partitis. Ovamum obovato-oblongum, 
subtrigonum, 3-loculare, ovulis plurimis loculorum angulo centrali affixis, superioribus ascendentibus, 


inferioribus pendulis, Garsuza tenuis hyalino-membranacea, 3-valvis, sæpe colorata, ad semina toru- 


2 


Botani ‘Le 


Z 


Charpentier. lap tre? 


3 


ee 


trdlthe 


, 


Lit 7 lire Le lircher 7 


dv 


ÿ 


# à 
ÈS 
à 
NN 
Ÿ 
N 

: N 
NON 
N 
NN 
N 


PATES 
IL 
D 


( 313 ) 


losa, ultrà medium loculicidè dehiscens, tubo ad basin indehiscente. Sewina plurima, plobosa , levia, . 
castanea vel subfusca. Pendula vel horizontalia , raphe tenui solubili ab hilo ad chalazam magnam 
rotundam protensâ. Emsryo cylindraceus , perispermo corneo subdimidio brevior, radiculà ad hilum 


sit cotyledone quoad chalazam obliquè conversä. 


EXPLICATIO TAB. 185. 


1. Scapi floridi 3-flori pars superior. 2. Planta integra scapo 2-floro. 3. Planta scapo 1- 
floro. 4. Perigonium apertum ut appareant staminum insertio et tubi longitudo estimetur. 
5. Siamen prout figuræ reliquæ quæ sequuntur auctum. Stylus cum stigmatibus polline 
globoso conspersis. 7. Ovarium lougitrorsum sectüm ut appareant ovula nunc horizon- 
talia nunc pendula. 8. Ovarium ætate provectius transversim sectum ut appareant ovula 
jam fecunda, altero ad dexterum latus abortiente. 9. Ovulum, a hilum, à raphe, c chalaza. 
10. Capsula dehiscens spathà arte amotà. 11. Idem valvà abscissà ut appareant semina ma- 
tura atque abortiva pendula. 12. Semen, & hilum, 0 raphe, c chalaza. 13. Idem medio sec- 


tum, & hilum,  embryo, c chalaza, d perispermum. 


GLADIOLUS. Lin. 
Expz., Gen. pag. 166.— Ta. Nres, ab Es. Gen. germ. Irid. 


1. GLADIOLUS SEGETUM. Gawz. 


G. bulbi tunicæ nervis validis supernè reticulatis ; foliorum nervis plurimis prominen- 
bus; perigonii lacinià supremà lanceslatà à lateralibus oblongo-lanceolatis amotä, subascen- 
dente ; capsulà ovato-rotundatà seminibus globoso-pyriformibus. 

Gladiolus segetum Gawl. (posteà Ker.), Bot. mag. , tab. 719. — Reichb. Ic. , tab, 600. — Parl., Flor. 
pan, vol. 1, p. 42. — Bor., F1, du centre de la France, vol. 2, p.462. — Hohenach., Enum. pl. prov. Tal., 
p. 22. — Vis., Fl. Dalm., vol. 1, p. 122, excl. syn. Sibth et Smith. — Guss., F1. sic. syn., vol. 1, p. 36. 
— Koch, Syn., vol. 2, p. 807. — Boiss., Por. bot. d'Esp., vol. 2, p. 601, excel. syn. Sibth. — Griscb. 
spic, fl. rum., vol. 2, p. 371. 

Gladiolus communis. Desf., F1. atl., vol. 1, p. 35, ex seminis descriptione. 

Gladiolus caucasicus. Herbert ! in Bot. Reg. misc., 1842, p. 65, n. 82, ex speciminibus authenticis 
hort. Luxemb. reverendissimo decano Mancuniensi sub nomine G. segetum à celeb. Gayo mussis. 

Ajilo Canariensium. 

Has. Valdè vulgaris est hæc species in ins. Can. nec aliam vidimus. 

Disrris. GEoGr. Perfertur hæc species ex ins. Can. per Madeiram in Hispaniam (Boës- 


111, — (3° SECT.) 40 


(314) 


sier) et per Galliam meridionalem usque in Delphinatum (Bourgeau ?). In Gallià occiden- 
tali usque ad grad. bor. 46 (Boreau) procurrit. À Mauritanià (Desf., Boissier) et Sicilià 
(Par:latore), Thracià (Grisebach) Iberiam et 42 lat. bor. gradum attingit (Hohenacher ! 
sine fructu, et Gay ! qui rhizomata hujus speciei bulbis Croei Adami commixta à Cyri ripis 


accepit non longë à Zalizzä lecta ubi nunc urbs recentior Tephlis). 


IRIS. Lrinx. 
Expricx., Gen. pag. 166. 


* Perigonii laciniüis exterioribus barbatis. 


1. IRIS FLORENTINA. Lan. 


I. caule foliis longiore, sub-2-floro, floris tubo spatham apice scariosam haud excedente, 
perigonii laciniis interioribus ovatis, oblongo-lanceolatis, erectis, undulato-crenulatis. 

Iris alba Florentina. C. Bauh. Theatr., p. 577. 

Iris florentina. Linr., Sp. pl., p. 55. — Sibih. , El græc., tab. 39. — Desf., F1. ail, , vol. 1, p. 36. — 
DC., F1. fr., vol. 5, p. 328. — Bot. mag., tab. 671. — Redout. Liliac., tab. 23. — Turp., FL. méd., tab. 
204. — Parl., FL Pan., vol. 1, p. 46. — Bert., F1. üt., vol 1, p. 231. — Guss., F1, sic. syn., p. 37, — Gri- 
seb., Spic. FU rum., pol. 2,p. 370. 

"lpeos dorooc. Piert della Corcirese Flor., p. 8. 

Has. In insulà Canarià hanc plantam legit Preauxius et in eædem insulæ convalle S. S. 
Virginis (exsice., n. 1000) et copiosam in valle /a }’ega de San. Matheo aprile floridam 
Bourgeæus. | 

DisrriB. GEOGR. Species est regionis maris Mediterranei cujus limites haud prætergre- 
ditur. In Africä (Desfontaines), in Græcià (Sibthorp, Bory), m Corcyrà (Pieri), in Sicilià 
(Gussone, Parlatore), in Itahà usque in Liguriam (Bertoloni). In Gallià circa Telonem 


et cirea Grassam (D. C.). 


2. IRIS GERMANICA. Lin. 


I. caule foliis longiore, submultifloro, floris tubo spatham ultra medium scariosam vix 
excedente ; perigonti lacintis interioribus erectis, rotundatis; seminibus angulatis, testà 
chartaceâ, rugosà. 

"Lots äpiorn à év IMwpuoic Theophr., Lib. 9, cap. 7, ad calcem. 

lete Bekrtov À Thveuxh xot Maxedovxn Diosc., lib. 1, cap. 1. 


F7 
Iris germanica. Fuchs., Hist., p. 317. 
le domestica, Matth. (ed. Valgr., 1565), p. 16. 
Iris germanica. Linn., Sp. pl., p. 55. — Blackw., Herb., tab. 69. — Desf., Fl. atl., p. 36. — Sibth., FL, 
grec, tab. 40. — Bull., Herb., iab. 141. — Redout., Liliac., tab. 309. — DC., F1. fr., vol. 3, p. 236. — 
Gawl. (posiea Ker.) in Bot. mag. , tab. 670. — Turp., FT. méd., tab. 203. — Bertol., FI. it. vol. 1, pag. 232. 


— Guss., FL sic. syn., vol. 1, pag. 37. — Vis., F1 dalm., vol, 1, p. 116. — Griseb., Spic. F1. Rum.. 
vol, 2, p. 369. 


Iris florentina. Sav. mat. med. tosc., p. 40, tab. 45, non Linn. 


“lpsoc yahdtios Pieri della Corcir. Fior., pe 9. 


3. IRIS PALLIDA. Lancx. 


L. caule foliis dimidio longiore, multifloro; floris tubo spatham laté ovatam totam scario- 
sam excedente, perigonii laciniis interioribus erectis, obovato-rotundaiis. 

Tris pallida. Lamck., Encycl., vol. 3, p. 294. — Gawl. (postea Ker.) ir Bot. mag., tab. 685.— Redout., 
Liliac., tab. 366. — Bertol., F1. it., vol. 1, p. 234 — Koch, Syn,, ed. 2, p. 807. 

Iris odoratissima. Jacq., Hort. Schœnbr., vol, 1, tab. 9. 

Has. Non infrequens est hæc species in rupestribus siccis insulæ Palmæ ubi civis esse 
indigena videtur. Specimina legimus ad Montem Buena Visité et in loco alio non notato. 
ÂAlia inter saxa arentia torrentis lapidei ignigenæ vallis Sancti Jacobi ins. Teneriffæ certe 
sylvestria jam deflorata sed per spathas latissimas membranaceas cognoscibiliacarpsimus . 

Disrteis. GEoGR. Planta est cuJus expansio geographica nonduumn ritè innotuit. In Istrià 
(Koch). In collibus Pisanis (Savi secundüm Bertoloni). 


Perigonii laciniis exterioribus imberbibus. 


4. IRIS FOETIDISSIMA. Lin. 


L. foliis ensiformibus, planis fœtidis caule multifloro sublongioribus ; spathà margine sCa- 
riosà, floris tubo brevissimo, perigonii laciniis interioribus oblongo-lanceolatis longè un- 
guiculatis unguiculo canaliculato ; seminibus globosis, testà carnosà. 

Epic. Diosc., lb. 4, cap. 21. | 

Spathula fœtida. Fuchs, Hist., p. 794. — Dod., Hist. des plant., trad. par Ch. de l'Escluse, p. 145.— 
Lob., Hist., p. 37... Matth. (ed. Valgr., 1565), p. 991. — Cam., Epit., p. 733. 

Spathula fœtida. Tabern, Krœuterb., vol. 2; p. 362. — Dod. Pempt., p. 247, fige. Lobelxr.. 

Iris fœtidissima. Linn. , Sp. pl. , p. 57. — Engl. bot. , tab. 596. — Desf., F1. al. , vol. 1, p. 38. — Re- 
dout., Liliac., tab. 351. —DC., FL fr., vol. 3, p. 238. — Turp., Fl. méd., tab. 205. — Bertol., F1. de 
vol. 1, p.238. — Parl., FI. panorm., vol. 1, p. 49. — Guss., FL. sic. syn., vol. 1, p. 38. 


Has. Legimus hanc plantam in rupestribus vallis Tagananæ eodem loco quo eam legit 


( 316 ) 


él. Buchius. In ins. Palmæ convalle de Buena F'ista angusto fructiferam legit Bourgeæus 
(excicc. n. 1008) taque in convalle de los Sauces copiosam sub Oreodaphne crescentem. 
DisrrtB. GEOGR. Species est maris Mediterranei oræ utriusque quæ in Europà occiden- 
tali ad Lutetiam pervenit (Cosson et Germain) et in Britanniô ad gradum usque 55 long. 
bor. scandit (/7/atson). Omni Germanià exulat, circa Byzantium in oriente ex Sibthorpio 


et in Iberià ct Tauride ex Marschall de Bieberstein occurrit. 


ir 


DIOSCORIDEÆ. R. Br 


FAMUS. Lixx. 


Enoc.. Gen. pas. 158. — Tu. Nees. ab Es. Gen. cerm. 
| Pas g O 


Fam. sarmentaceæ Trib. Tamine. 


1. TAMUS EDULIS. Lowxz. 


T. rhizomate amplo, folis ovato-cordatis et sagittato-cordatis, apice attenuatis; floribus 
musculis racemoso-axillaribus vel paniculatis, staminibus perigonio 3-plà brevioribus, femi- 
neis spicatis axillaribus ; baccä cartilagineo-carnosà, obsoletè 3-quetrà, ovato-mammiformi, 
inflorescentiæ persistentis cicatrice umbilicatä. 

Tamus communis. Link. in Buch., Beschr. Can. Ins., p. 140, non Linn. 

Tamus edulis. Zowe, Prim. Fl. mad., p. 12. 

Dioscorea canariensis. Nob. ir Bourgeau exsice., n. 1016. 

Norsa Canariensium et S'alsaparilla sin espinas. 

HAB. Non infrequens est hæc planta in rupestribus convallium infra regionem sylvarum 
in Canarià Teneriffà et Palmà. Specimina nostra legimus in convalle speluncarum nigrarum 
ins. Teneriflæ prope pagum Los Silos et in Palmæ convallibus circa urbem. Propè Sanc- 
tam Crucem Teneriffæ eam legit Riedlé et ibidem in convalle sanctà cl. Car. Lemann, in 
monte Ladera de Guimar et in convallibus proximis Bourgeau : specimina quoque à Cana- 
rà misit Despréaux. 

Disrri8. GEOGR. Hanc plantam ex indieits à villicis el. atque amicissimo Loweo datis Junio 
1828 circà oppidulum et portum Muniz ins. Maderæ quæritantibus inter dumeta ad agrorum 
margines germinantem monsträrunt, nondum enim effloruerat, posteà florentem habuimus, 


cl fructus ex câdem statione maturos a cl. Car. Lemann accepimus. 
Descr. Rx1zoma amplum , tuberosum, informe , post lentam coctionem edule, sed egenis tantüm in 
usu. Ram annotini, debiles, graciles, valdè volubiles, glabri, dilutè virentes. For14 alterna vel supe- 


riora opposita, tenuia, lætè viridia, glaberrima, sub-9-nervia ovato-vel rotundato-cordata, lobis oblon- 


( 318 ) 


ois, rotundatis, apice attenuatis, apiculatis, margine undulato-crenulatis, petiolis nervosis. Supernè cana- 
liculatis. FLores #asculi ex axillis foliorum racemosi , racemis simplicibus vel compositis, vel (folus in 
bracteas ad apicem ramorum abeuntibus) late racemoso-paniculati, rachi sub-4-angulo, ad angulos sæpe 
scabrello, viridi. Pedicelli filiformes, flore multo longiores, solitarii dichotomi vel racemulosi, breviter 
utrinque alati, subscabrelli, colorati, bracteolà parva lineari-lanceolatä vel lineari apice lanceolatA sca- 
riosà subtensi. PEriconrun rotatum, coroilinum, atropurpureum , tubo lonsitudinis totius tertiam fer 
partem æquans, laciniis lanceolatis, acutis 1-nerviis. SrawmA 6, perigonii tubi medio inserta, tubi lon- 
gitudine. ANFHERÆ præfloratione introrsæ, demüm horizontales vel subreversæ, ad latera longitrorsum 
dehiscentes, lamellam emarginatam brevissimam (stylum abortivum) cingentia. Pozren elongato-ovatüm 
utrinque obtusum, humectatum globoso-ovatum. Frores féminei in racemos simplices axillares folio bre. 
viores, digesti, rachi ancipiti subalatä, sulcatâ, medio bracteæ lanceolato-subulatæ (pedicello cum brac- 
tei connato), sessiles, solitarii sub ovario bracteolati, vel rariüs bini flore altero & bracteolæ axi prodeunte- 
Ovarium cum perigonii tubo oblongo sub-3-quetro 6-sulcato laciniis 6 liberis ovato-lanceolatis 1-nerviis 
basi intus papillis 6 (staminum rudimentis) stipatis coronato connatum , 3-loculare (rard 4-loculare ) 
loculis2-ovulatis. Ovurasuperposita angulo loculiinteriori affixa, pendula, subsessilia, raphe latä carnosä, 
diaphanä ab hilo ad chalazam deorsüm spectantem procurrente. Sryius brevis crassus. Sricwara 3, 
ovato-oblonga, medio sulcata , apice obtusa, demüm emarginata. Bacca subtriquetro-ovata , slaber- 
rima, ochraceo-rubricata , carnoso-cartilaginea, dissepimentis medio solutis semi-1-locularis, demüm 
sicca, cartilaginea, indehiscens. Sema in quoque loculo 1-2 ad dissepimentorum angulos solutos pen- 
dula, globosa, suprà hilum depressa, minutissimè puncticulato-reticulata , fusca , raphe tenuissimä ab 
hilo ad chalazam inconspicuam percursa, testà tenui cum perispermo cartilagineo carnoso sordidë albo 
à medio radiante connatà. Emsrvo clavato-pyriformis, ferè axillaris, extremitate radiculari hilum 


attingens. 


EXPLICATIO TAB. 293. 


1. Ramus floribus masculis instructus mag. nat. cæteræ figuræ auciæ. 2. Flos masculus. 
3. Florum femineorum racemus. 4. Flos femineus seorsum depictus bracteà et bracteolà 
suffultus, perigoniïi laciniis anterioribus detractis ut appareant stamina abortiva et stiomata. 
5. Ovarium transitrorsum sectum. 6. Stigmata juniora ex alabastro excerpta. 7. Ovulum 
innuptum placentæ fragmento adhærens. 8. Baccarum racemus. 9. Bacca non ex toto 
matura. 10. Bacca longitrorsüm secta jam diù fecunda ovulis in semina ferè conversis. 
11. Bacca matura transitrorsum secta. 12. Semen sursum visum, a chalaza, 0 raphe. 
13. Semen infrà.visum, & hilum, à raphe. 14. Idem medio sectum à testa, à perispermum, 


c chalaza, d hilum, e embryo. 15. Embryo excerptus, multotiès auctus. 


; ; 
Botanique 


Dioscorideae 


Tab. 225: 


Leyplrnit. del 


PA IX 
ou) 


\ 1] | 
AU Fi) 


Al 
1 


(à 


2 
A 
/ 


WE  - 
YEARS 
PS ARR 


S 


Lith Piigo À Hicher 


> 77. 7 
#4 
1 


Welle lapine CE 


5e 


‘ 
a à 

ni 
23 


(319) 


SMILACEÆ. R. Br. 


—5 2" 0—— 


DANAE. Men. 
Bot. Beobacht., 1782, pag 186. — Philosoph. Bot., 


vol. 2, pag. 56. 


Frores dicœci vel hermaphroditi. Penconüom 6-partitum, laciniis 
basi vel usque ad medium coalitis, 3 exterioribus Majoribus in præ- 
floratione imbricatis interiores minores tegentibus. STAMNA 6, in CY- 
lindrum apici tubi perigonii insertam supernè constrictum atque 
ovarium, in floribus sterilibus effetum inclusum, in fertilibus stigmata 
exserta torquis modo fimbriati circum volventem. ANTHERX sessiles 
elongato-ovatæ vel ovatæ, florum femineorum sæpe steriles, liberæ, 
longitrorsüm dehiscentes. Ovariun 3-loculare, loculis 2-ovulatis. Ovura 
collateralia, loculi angulo interno medio affixa, raphe crassà ad cha- 
lazam superiorem procurrente, exostomio basali, Sryrus columellaris. 
STIGMATA 3, crassiuscula, revoluta, plumosa. Bacca carnosa, £lobosa, 
abortu sæpe 1-sperma. SEMEN globoso-angulatum, albiduma, apice cha- 
lazà magnà, coloratä, hilo confusà, propè basin micropyle mamillari 
notatum, testà tenui cum perispermo coalità. EmBrvo clavato-fusifor- 
mis, hilo remotus, antitropus, extremitate radiculari micropyle 
proximà. 

FRUTICULI sempervirentes, sarmentosi, scandéntes TeSIONIS præ- 
cipuè Macaronesiacæ cives, foliis squamæformibus, ramulis foliaceis. 


FLORES in marginibus, vel utrinque ad latera ramulorum foliiformiam 


( 320 ) 
glomerati vel ad apicem ramorum in paniculos breves extrà-axillares 


ramulis foliformibus sterilibus oppositos digesti. 


Suscenus I. SALMACIS (à). 


Flores margine vel medio ramuli foliiformis prodeuntes, diæci, masculi ovario effeto 


feminei staminibus effetis vel parce polliniferis præditi. Perigonii laciniæ basi tantüm coalitæ. 

Oss. Genus Danae anno 1782 à novatore ingenioso F.-C. Medico præeunte Dioscoride, cui nomen est alterum Lauri 
suæ alexandrinæ, ante Danaam aut Danæam Danae Italo celebri dicatam et ante Danaiïdiam comin. conditum fuit et 
divulgatum, nec ergo Danaidæ Danai scilicit filiæ cum celeb. Linkio (Handb. vol. 4, pag. 274 ):transferenda est 


corona botanica. Admissà Danae pro specie archetypà subgenus alterum ditioni nostræ alienum. cudendum. 


ACRISIA. 


Flores paniculati, hermaphroditi. Perigonii laciniæ ultrà medium coalitæ. — Species unica Ruscus racemosus 
Linn. Danae Laurus Med. (Monadelph. pag. 72-Danae racemosa Moœnch, meth. pag: 470). 
Alterum quoque à Rusco excerpendum genus Ruscus olim reticulatus Thunb. Fruticulus est androgynus vel diæcus, 


non illætum belluis durum tamen pastum in Africæ Australis saltibus præbens, cui nomen imposuimus Hylonomes 
nymphæ : 
arte quà nulla nitentior inter 


Semiferos altis habitavit femina sylvis : (Ov. Met., 12, 405.) 


quæque mortuo Cyllaro marito Centaurorum pulcherrimo superstes vivere noluit. 


HYLONOME. Nos. 


Frores diœci. PErIGoNIUn floris masculi 10-partitum tubo intüs glanduloso, laciniis 5 exterioribus majoribus, sessi- 
libus, glandulis 5 stipitatis versüs basin auctis, 5 interioribus minoribus, stipitatis, eglandulosis. Srawina 5, distineta, 
filamentis apice liberis, mox in cylindrum gracilem cum ovarii effeti stipite tenui arctè coalitum , antheris ovatis, 
dorso affixis. Sryrus tenuis, longitudine staminum. SricwA capitatum, discoideo-5-quetrum. PericoniuM floris feminei 
masculo simile, tubo latiore eglanduloso , laciniis majoribus 2-glandulosis. Ovarium .… CapsuLa Stipitis gracilis apici 
impositam, chartacea, 5-locularis, loculis ante maturitatem dorso deperiente dehiscentibus. Semsx in quoque loculo 


4, immaturum nudum, subdiù maturatum.— Sp. unica, H. reticulata. 


1. DANAE ANDROGYNA. Nos. 


D. caule scandente, ramis teretiusculis squamis lanceolatis acutis, ramulis foliaceis lan- 
ceolatis vel ovato-lanceolatis, basi attenuatis vel subcordatis; floribus fasciculatis, fasciculis 


in crenulis brevibus ad margines ramulorum dispositis, pedunculis gracilibus brevibus. 


(4) Salmaci nymphæ dicatum cui, si poetis credendum : 


« . + + .« « |. forma duplex nec femina dici, 
Nec puer ut possit. » (Ov., Met., 1, 375.) 


ut nympha ità quoque frutex noster ardrogynus : 


« Concretus sexu sed non perfectus eodem. » (Auson.) 


Smilaceæe Fab JU 


Botanique 
REA 


B 


Lélée del. Lith J liige À Hicher zen ‘ Charpentier lap tre: 


Care. nl A De é Chope ce Ga LT HI 


ee C 


(.321- ) 

Laurus alexandrina Palmensis baccis & crenis foliorum prodeuntibus. Pet: mus., cent. 2 et 3, p.26, 
n. J98. 

Laurotaxa epiphyllocarpos, crenatis foliis, maxima, è singulis foliorum crenis baccifera. Ex. /nsul& 
Palmä ; nuper allata est. Plukh. Mant., p. 114. 

Ruscus androgynus à foliorum crenis florifer et baccifer. Dill. Hort, Elth., tab. 250. 

Ruscus foliis margine floriferis. Hermaphrodius, Linn., Hort. clif., p. 466, fig. 322. 

Ruscus androgynus. Linn., Sp. pl, p. 1474. — Hort. Kew., vol. 3, p. 419. — Lamk. Encycl., vol. 9, 
p. 527. — Link. in Buch., Phys. Beschr., p. 140, Buck. .ibid., p. 179. — Hook., Bot. mag., tab. 3099. 

Ruscus androgynus « foliis subcordato-acuminatis floribus subsessilibus in capitulum multiflorum 
congestis. Sims., Bot. mag.,-fol. 1898. hé 

Gilberbera et Gibalbera Nivariensum necnon Alicacan Palimensium. 

Has. Non infrequens est hæc planta in sylvis altioribas et in convallibus dumosis insu- 
larum Teneriflæ et Palmæ, ubi eam propè La Galga legimus.'Specimina florifera in con- 
valle spelancarum nigrarum Teneriflæ in regione ipsà Cistorum die 27 aprilis 1845 legit 
cl. Bourgeæus (exsicc. n° 74). Propè Tagananam usque in loca excelsiora evectam vidit 
cl. de Buch. Planta est imprimis coronaria. 

Disrrt8. csocr. Accola quoque est ins. Maderæ ex catalogo cl. Buch à celeb. R. Brownio 
suppeditato Phys. Beschr., pag. 191, et Lowe in Hook, Bot. mag. |. c. 

Ors. Huc iconem Simsianam c. |. referre noluimus cum erenas in nostrà Durnquam uni- 


floras vidimus. 


EXPLICATIO TAB. À 224. 

1. Danaes androgynæ ramulus foliaceus flores masculos gcrens. 2. Ramulus flores femi- 
neos, et 3 ramulus magis cordatus alabastra feminea gerens, omnes magnitudine naturale, 
reliquæ figuræ auctæ. 4. Squama stipalacea quæ ramulos foliacecs suffulcit. 5, Pedunculi 
pars inferior cum squamis bractealibus. 6. Flos masculus. 7. Idem dimidiatus ut appareat 
pistillam abortivum. 8. Flos femineus superné visus. 9. Semen, a chalaza, à micropyle. 
10. Idem longitrorsum sectum & tesla, b perispermum, c chalaza, d micropyle, e embryo. 


11. Chalaza magis aucta ex alto visa. 12. Embryo. 


1. DANAE GAYAE. Nos. (1). 


D. caule scandente, ramis tetragonis, squamnis ovatis obtusiusculis, ramulis foliaceis lan- 


(1) Speciem formosam nomine nuncupatam ac gratæ memoriæ consecratam voluimus Rosaliæ Gayæ optimæ et 
cultissimæ feminæ, Gayi botanici illustris conjugis, operi nostro lepidas quæ depinxit tabellas. Amicæ dilectæ ante 
diem abreptæ extremam hane tumulo recenti meritamque imponimus coronam. 


111. —(3° SECT.\ 41 


( 322 ) 


ceolatis, basi attenuatis; floribus conspicuis fasciculatis, fasciculis in medio ramülorum aut 
in crenulis vel divisuris ad margines dispositis, pedunculis crassiusculis elongatis. 
Has. Hanc speciem ex insulà Canarià primus misit Preauxius ibidemque ilerüuem à cl. 


Bourgeæo in ipso oreodaphnone sylvæ olim ingentis Doramæ Martio florida lecta fui. 


Der 


Disrr. GEOGR. Species est verissimé Canariensis. 

Ozs. Plantam nostram in hortis Europæ olim cultam certum est, specimen enim hortense in berbario Lessertiano 
extare adverti, valde autem dubitabile est, in Teneriffà provenire, Nicolaus enim villicus Guimariensis herbarum 
gnarus, quem sibi in floralis belli adjutorium adjunxit et in Canariam secum transvexit Bourgeæus, cùm in eam pri- 
mus incidit s Eja ! » inquit « gibalberam habemus cui medio etiam folio innascuntur flores ! » Genus agnovit, COm- 


movit speciei diversitas. 


EXPLICATIO TAB. 224 B. 


1. Danaes Gayae ramus ramulos foliaceos gerens floribus masculis instruclos. 2. Ramus 
cui ramuli foliacei juniores floribus femineis onerati, ambo mag. nat, figuræ reliquæ auctæ. 
3. Squama stipulacea. 4. Flos masculus. 5. Staminum coronula excerpta, medio fissa et arte 
explanata. 6. Anthera è phalange cum filamentorum coadunatorum cupellæ laminà excisä. 
7. Eadem introrsüm visa laminà allevatä ut conspiciatur insertio dorsalis. 8. Flos femineus. 
9. Pistillum. 10. Ovarium transitrorshm sectum ut appareant ovula juxtim posita. 11. Idem 


longitrorsum sectum. 12. Ovulum, & funiculus, à chalaza, ec exostomium. 


SMILAX. Lrnn. 
Expricn., Gen., pag. 155.— Tu. Ness, ab Es. Gen. germ. 


Fam. sarmentaceæ Trib. Smilacine. 


1. SMILAX MAURITANICA. Por. 


S. caulibus altè scandentibus, sparsim aculealis vel inermibus; fohis latè ovatis, basi 
subcordatis vel truncatis, 5-10-nerviis margine inermibus vel breviter aculeatis, concolo- 
ribus ; ovario sæpè sub-4-loculari loculo quarto vacuo, stylis subnullis, stigmatibus elon- 
galis apice vix latioribus; baccis magnis rubris 1-3-spermis; seminibus ovato-orbiculari- 
bus, latere compressis, luteo-badiis, tenuissimè rugosis, hilo magno. 

Smilax aspera seu spinosa latifolia, retusa folia periperia Leni cup. hort. cath., p. 202. 

Smilax aspera seu spinosa, latifolia subrotunda Bonanni, Ic., tab. 61, ramus fructifer. 

Smilax mauritanica. Poir., Voy.., vol. 2, p.263. — Desf., Fl. ail., pol. 9, p. 867.— Guss, F1. sie. syn., 
vol. 2, p. 629. — Boss. Voy. bot. d'Esp., vol. 2, p. 609. — Kelaart, Flor. calp., p.161. 

Smilax pendulina. Lowe! Prim. Flor. mad., p. 12. 


S'alsaparilla Nivariensium, cerrajuda Palmensum. 


Snulaceæ. 


Tab. 225, 


Botanique. 


ÆHeyland del, 


TR Sye. 


CAHMA ACTU Ale) 


7 
(4 


FD 


{ 


(3235 ) 

Has. Communis est hæc species in svlvis et dumetis ins. Canariensium. 

DistriB GEOGr. Stirps est resionum calidiorum mari Mediterraneo conterminarum. In 
Hispanià et Lusitaniä circa Gades! in ruderibus Italicæ! in Cynthiæ monte! ( Cintra) ad 
Malacam (Boëssier), ad Calpen montem (Ke/aart). In Sicilià (Gussone), in Syrià prope 
Tripolim (Labillardière), in monte Libano (Bové) observata. 


Oss. Nulla $. asperæ Linn. veræ specimina in ins. Canariensibus legimus quâcum forsan planta nostra non con- 
fundenda est. 


2. SMILAX CANARIENSIS. Win. 


S. ramis præter inferiores inermibus glabris ; foliis latis ovatis 3-5-nerviis, petiolis cana- 
liculatis ; floribus umbellatis, fructu nigro. 

Smilax Canariensis. Wuld., Sp. pl., vol. 4, p.784. — Pour., Suppl., vol. 5, p. 96. 

Smilax rubra. Link in Buch. Beschr. Can. Ins. , p.140 et Buch ibid. p. 179? 

S'alsaparilla Canariensium. 

Has. Legimus hanc plantam non longé ab oppido Orotavensi in vià quæ conducit ad 
scopulos {os Organos dictos eodem forsan loco quo eam vidit celeb. Buchius. A valle 
Tagananæ et à convalle Barranco del Agua propè Los S'ilos specimiua misit Bourgeæus. 

Disrri8. GEoGr. Species est Canariensis. 

Descr. Frutex sarmentosus arbores altè latèque scandens. Ram graciles, inferioribus quandoque spi- 
nosis, reliquis inermibus, teretibus striatis, pallidè virentibus, levissimis vel obsolete scabrellis. Fozra 
latè ovata vel lanceolato-ovata glaberrima coriacea, pallentia, 3-5-nervia , basi rotundata , apice atte- 
nuata, mucronata, 3-5 poll. longa, 1-3 poll. lata, petiolis 5-9 lin. longis', latis, ad medium membranâ 
auctis, profunudè canaliculatis, semiamplexicaulibus , extüs sulcato-striatis, supernè canaliculatis, 
medio cirrhiferis cirrhis suprà basin articulatis, teretibus, levissimis vel subscabrellis. Flores umbellati 
umbellis pedicellatis, pedunculo communi petiolo duplè longioribus subtetragono striato gracili, apice 
#loboso-incrassato. Bracrex latè ovatæ, apice attenuatæ acutæ. Penrcercr subæquilongi acutè 4-poni 
glaberrimi , basi orbiculatè incrassati. Periconiux floris feminei luteo-virens , laciniis basi lanceolato- 
ovatis supernè oblongis, apice incrassato-obtusis, 1-nerviis, exterioribus latioribus imbricatis interiora 
in præfloratione foventibus, apice connatis. Sramina sterilia ovario breviora, filiformia, apice subulata. 
Ovarium ovatum sessile, 3-costatum, obtusum, purpurascens, 3-loculare, loculis 1-ovulatis. Ovura ab 
apice loculi pendula. Srvzr subnulli. Sriewara 3 filiformia, ovario subduplô breviora , in præfloratione 
erecta, marginibus interioribus inter se cohærentia, intüs canaliculata papillifera, apice obtusa subin- 


crassata. Frucrus globosus niger, ex specimine herb. Broussonetiani. 


EXPLICATIO. TAB. 295. 


1. Ramus junior à basi fruticis, spinosus. 2. Ramus cum floribus femineis. 3. Folium 


vegetum dimidiatum, omnia mag. nat., sequentia aucta, 4. Umbella cum flore femineo 


( 324 ) 


cæteris decerptis. 5. Alabastrum. 6. Idem arte apertum ut stamina obortiva et stylorum 
præfloratio conspiciatur. 7. Ovarium fetum stylorum cicatricibus coronatum. 8. Idem 
transitrorsüm sectum. 9. Idem totà longitudine apertum ut appareat ovulum jam fecundum 
angulo interno loculi sub apice insertum. 10. Ovulum gravidum à ventre visum. 11. Um- 
bella fructifera ex herbario Broussonetiano:auspice b. Bouché - Doumeng delineata. 


12. Bacca. 


| LILIACEÆ. Lino. 


TRIB. L ASPARAGEAE. Linoi. 
ASPARAGUS. Lx. 


Secrio L MFACANTHA. Non. 


Fasciculi axillares 2-3-flori. Flores campanulato-conniventes. Ovarium 3-loculare loculis 


3-ovulatis. 


1. ASPARAGUS STIPULARIS. Forsx. 


A. caule fruticoso diffuso , ramis glabris ; foliis solitariis, sparsis, validis, rigidissimis, 
patentibus rard ternis; stipulis membranaccis, deciduis ; pedunculis brevibus medio arti- 
culatis, baccis cæruleo-nigris. | 

Asparagus sylvestris præcrasso ac rigido folio acuto nigro, Cup., Hort. cath., pag. 24 et ex Guss,, 
Panpl., vol. 2, tab. 160. 

Asparagus stipularis. F'orsk., FL æg.-arab., pag. 72. 

Asparagus horridus. Linn. fil, Suppl, pag. 203. — Cav. Icon., vol, 2, tab, 436. — Desf., FL, atl,, 
vol. 4, pag. 311. — Red., Lil., tab. 288. — Sibth., F1. græc., tab. 339, — Bresl., Aspar., n. 18, tab. 230. 
— Bertol., Fl,it., vol. 4, Pas. 153. — Guss., EL. sic. syn. , vol, 1, pag. 418. — Bouss., Voy. esp., vol. 9, 
pag. 620. 

Has. Propria est hæc species ins. Lancerottæ. Specimina nostra fructifera et ramos no- 
vellos conjunctim emittentia legimus non longè à pago Hariä mense Angusto; ad rupes 
propé fontem el Chafariz dictum, alia sine flore ct fructu in valle Guatisa et in De 
oppidi Teguise, insulæ capitis, mœnibus Januario legit Bourgeæus. 

Disrris. GEOGr. Species est regionum maris Mediterranei calidiorum cives quæ à Purpu- 
rariis in Ægyptum protenditur. In peninsulà Hispanicà ( Brotero, Boissier }! In Mauri- 
tanià (Desfontaines, Bové). In Sicilià (Gussone). In Cypro ( Labillardière 1) In Ægvypto 
propè Alexandriam (Forskähl, Delile! Montbret !). 


Descr. Fruticulus intricatus. Rami striati, subteretes, glabri, juniores tetragoni. Snipux Jatæ ovato- 


( 326 ) 
lanceolatæ, apice filiformes, scariosæ , tenuissimæ, deciduæ, imä basi persistentes et demüum deorsüm 
in spinam brevem validam protractæ. Focra sparsa, opposita, vel rar subfasciculata , sæpe 15 lin. 
longa, mox in spinas validas 4-ponas, lateribus planis 3 inferioribus striatis, conversa. Frores in axillis 
bini vel terni, parvuli, inconspicui, virides, nutantes, in alabastro obovati, pedicellis brevibus medio 
articulatis perigonii laciniis latè ovatis. Sramina perigonio breviora , filamentis latis , antheris ovatis. 
Baccz perigoni ’aciniüis persistentibus suflultæ, cæruleo-nigrescentes. 


Oss. Nomen nventoris priscum Linnæano anterius certè accipiendum ne confusio oriatur, et nomen forsan La- 


marckianun stipulaceum speciei Africæ australis mutandum. 
Ultr’, hanc speciem cl. Linkius affinem Z. aphyllum Linn., quem cum nostro plures 
confuderant auctores, in promontorio Isletà Canariæ à Buchio repertum et cum ei 


sequentes enumeral. 


Species bujus sectionis inquirendæ. 


Asparagus acutifolius Zinn., Link. in Buch Phys. Beschr., pag. 140. 
In convallibus circà portum Orotavensem. Puch, ibid., pag. 162. 
Asparagus verticillaris. Link., ibid.  : : 
Vegetus et copiosus in convalle portüs Orotavensis et in montibus Iguestensibus. Puch, 


Sécrio IL CORRUDA. Noë 
Fasciculi axillares multiflori, rarius pauciflori. Flores (an omnium?) stellatim patuli. 
Ovar 4 É penis 


G PE 


ium 3-loculare loculis multiovulatis. 


INR 


2. ASPARAGUS SCOPARIUS. Lowr. 


A. caule frutescente, erecto , ramis patentibus, horizontalibus ; foliis fasciculatis, seta- 
ceis, glabris; floribus densissimé fasciculatis, inconspicuis , crecüs, folio brevioribus, pedun- 
culis paulld suprà basim articulatis ; baccà parvâ Srubrà. | 

Asparagus scoparius. Lowe ! Prim.Fl, mad., pag. 11. — Nob., Spic. gorg. ined. 

Asparagus plocamoides. ob. olim in Steud. nomencl., ed. 2, pag. 150. 

Asparagus exaltatus. Chr. Smith, mss. in herb. Candoll. 

Has. Ad muros agrorum et in convallium rupibus siccissimis regionis inferioris totius 
Tenerilfæ. Specimina legimus in convalle Sanctà et in convalle Averni, 2e " 

Disrris. GEOGR. Species est Canariensis et Maderensis. 

Desce. Cavrirs erectus lignosus 6-12-pedalis, cinereo-albidus, nitidus, ad ramos spinâ stipulaceä descen- 
dente basi latä ovatä, apice inflexâ munitus. Rami spiraliter patuli concinni ut in À. officinali , teretes, 
striati velobsoletè angulati,glabri, pallidé virides,ramulis sparsis patulis,stipulisbrevibus lineari-oblongis 


acuminatis scariosis fulvis dorso basi spin futurà gibbis suffultis. Forra fasciculata, gracilia,sub-4-gona, 


LE C9 ; 
Liliaceæ | Tab 226. 


D otanique 


RE e 


| 


Prec. PT TR TR NE - — 
7227 Like JT Rigo, À, riches 7 Charpentier lap ine. 


2 


Gététie) LOC 


/ 


Dé fl) A) 


( 327 ) 
acuta, 8-10 lin. longa, superiora filiformia. Frores ad apicem præcipuè ramulorum densissimè fasciculati, 
fasciculis sæpè 30-40-floris basi bracteis ovatis scariosis acutis fulvulis nodosis suffultis, pedicellis filifor- 
mibus, patentibus, glabris, parüm suprà basim articulatis, folio dimidio circiter brevioribus. Perrconrum 
viridi-[utescens peduneulo 2-plô vel 3-pld brevius, lacintis oblongo-ovatis. Sramina ferè ad basin laci- 
niarum inserta, laciniis subbreviora, antheris ovatis. Pisrrezum staminum longitudine, in floribus 
abortivis ellipticum angulatum, in fertilibus ovatum 3-loculare, loculis multiovulatis, ovulis ad loculi 
angulum inferiorem affixis, subhorizontalibus. Bacca parva, globosa, rubra, abortu sub-1-sperma. 
Semen orbiculare, nigerrimum , nitidum, subreticulatum , ad hilum rugulosum. Eusrvo perispermo 


corneo durissimo immersus, gracilis. 


EXPLICATIO TAB. 2926. 


1. Ramus floridus. 2. Ramus fructiler ambo mag. nat. figuræ reliquæ auctæ. 3. Rami 
axilla cum pedicellis fasciculatis et fructu. 4. Flos cum ovario gravido et stylo tum exserto. 
5. Stamen antrorsum visum.. 6. Idem à latere visum. 7. Pistillum. 8. Idem, ovario longi- 
trorsüm secto. 9. Ovula 4:placentæ fragmento inserta. 10. Semen & umbilicus. 11. Idem 


medio sectum a umbilicus, à testa, c perispermum, d embryo. 


3. ASPARAGUS UMBELLATUS. Link. 


À. caule frutescente, elongato, sarmentoso, ad angulos scabro, stipulis latis acutis, 
demum dorso basi in spinam brevem crassam acutam productis, foliis fasciculatis 4-gonis 
angulis scabrellis ; floribus conspicuis , densè umbellatim fasciculatis ; baccis amplis viridi- 
luteis, demüm nigris. | | | 

Asparagus umbellatus. Link ir Buch. Beschr., pag. 140. Buch, ibid., pag. 162. — Schul. , Syst. , 
vol. 7: pars 1, pag: 324. 

Asparagus grandiflorus, Æ7illd., Herb. — Bresl., Aspar., n. 938. 

Asparagus dichotomus. Brouss. ! Mss. in herb. suo. 

Asparagus scaber, Lowe! Prim., FI. mad., pag. 11. 

HA8. Species est volubilis inter dumeta scandens. Specimina legimus circà Bujame propè 
Buena Vista et circà oppidum Orotavense, circà Guimar specimina septembre fructilera 
in convalle Victoriæ, novembre florida et densifolia ferèque glabra in sylvà Tagananæ 
legit Bourgeæus, ad rupes castelli Paso Alto et in convalle Averni de Buch. Specimen à 
Canarià misit Preauxius. 

Distr. GEoGr. Species est Macaronesiaca quam in Maderæ paræcià Sanclæ Annæ fruc- 
tiferam et parcè floridam Maio mense in rupestribus maritimis legimus. 


Descr. Caulis elongatus, flexuosus , sarmentosus, subteres, spinâ latä brevi ad ramos auctus, ramis 


( 328 ) 
4-gonis, striatis angulis, scabris, lætè vinidibus, demüm stipulis ad ramulos subcylindraceis reticulati; 
suffultis. Fozra fasciculata, fasciculis remotis vel confertis, 3-7-liu. longa, acicularia pungentia, 4-gona, 
angulis scabris vel levigatis. Frores magni ad apicem ramulorum vel in axillis foliorum plurini, 3-lin. 
longi, fasciculati, luteoli, erecti, odoratissimi, pédicellis elongatis, gracilibus paullulüm sub medio arti- 
culatis, æqualibus et indè umbellam simulantibus. Periconium amplum, laciniüis exterioribus oblongis, 
interioribus lanceolatis, margine hyalinis, Sramma laciniis subæqualia, suprà earum basin inserta, 
exteriorum minora filamentis angustioribus sensim versüs basin dilatatis, antheris oblongo-ovatis, sub 
medio insertis, loculis sub insertione liberis. Ovanium ovatum in floribus sterilibus ellipticum, obsoletè 
3-quetrum, glabrum, 3-loculare, loculis multiovulatis. Ovuza ad angulum internum affixa, horizontalia 
vel pendula. Sryzus ovario subbrevior, trifidus. Sriemara 3, ad apicem styli ramorum capitata, globu- 
losa, papillata. Bacca magna, lutea, styli basi apiculata, 1-3-sperma. Sema nigra, rugulosa, chalazä 
magnä, perispermo corneo nigrescente. Emgrro per medium perispermi cornei protensus, gracilis ad 


extremitatem radicularem incrassatus, ad cotyledonem recurvus. 


EXPLICATIO TAB. 227. 


1. Rarus floridus. 2. Ramus fructifer. 3. Rami nodus cum pedicellorum fasciculo ut 
liguræ reliquæ omnes præter g mag. auctus. 4. Flos stcrilis. 5. Perigonium abscissum et 
arte apertum. 6. Anthera à fronte visa. 7. Flos fertilis arte apertus, pistillo longitrorsüm 
seclo ut appareant ovula. 8. Pistillum. 9. Fructus junior. 10. Idem medio transi- 


trorsüm sectus et magnoperè auctus. 11. Semen junius. 12. Semen maturum umbilico 


superné viso. 


4. ASPARAGUS ARBORESCENS. Wicp. 


À. caule fruticoso, valido, glabro; stipulis basi inermibus tumidis, foliis longissimis, 
rigidis, alternis, rarô fasciculatis ; floribus binis ternis vel fasciculatis,. irconspicuis; baccis 
parvis aurantiaceis. 

Asparagus arborescens. }/1lld. herb. Bresl., Brouss. herb. 

Asparagus equisetifolius. Ledru, Mss. in herb. Candolleano. — Nob. in Sched. exsice. Bourg., n: 212. 

Asparagus retrofractus var. Chr. Smith! in herb. Candolleano. 

Has. Oceurrit hæc species in rupestribus aridis ins. Tencriffæ ubi eam in valle Igueste 
primus legit Broussonetius et posteà Drusus. Specimina florifera et fructifera die 26 Sep- 


tembris in convalle oppiduli Buena Vista legit Bourgeæus, specimina sua in Canarià legit 


Chr. Smith. 
Disrr. GEocr. Species est Nivariensis. 
Dsscr. Caulis erectus , robustus, cinereus , inermis. Rauwr breves patentes sparsi, demüm caulium 


vetustiorum capris forsan tonsorum fasciculati, teretes, striati, obsoletè pubescentes, pallidè viriduli, 


anique 


lil lac ee Tab:227, 


; "i D . 
Leyland del. L Lirh ego li Bien 7 6 Vrorlls ps De 


4 ya CUT. 0) is | 


(520) 
ramulis duriusculis, sub-4-gonis, scabrellis. Sriruzæ ovatæ acutæ, membranaceo-scariosæ, demüm ro- 
tundatæ, dorso basi tumidi sed nunquam in spinam producti. Fou patentia alterna bina vel fasciculata, 
rigida, 2- etiam 3-pollicaria acuta, ancipitia, glabrescentia pallida juniora sub-4-gona, scabrella. FLores 
mediocres in axillis ramorum juniorum bini terni vel quaterni, in ramis vetustis fasciculati, bracteis 
iminimis membranaceis stipati, pedicellis gracilibus, subeylindraceis, 3 lin. longis, glabris, nutantibus, 
propè basin articulatis. Pericoxiüom pedicello 2-plè brevior , virens, laciniis ovatis, obtusis. Sramixa 
suprà basin laciniarium inserta, laciniis subbreviora,antheris oblongis luteis. Pisrizzum staminum lon- 
gitudine, ovario ovato 3-loculari, loculis 6-J-ovulatis. Sryzus brevis. Sriemara 3, cylindraceo-ovata, 
acuta, reversa, intüs papillata. Bacca parva, aurantiaca, styli basi apiculata. Emsrvo apice leviter 


recul vus. 


EXPLICATIO TAB. 228. 


1. Ramus floridus. 2. Ramus fructiler ambo mag. nat. figuræ reliquie auctæ. 3. Flos 
sterilis. 4. Flos fertilis. 5. Fos fertilis arte explanatus. 6. Pistillum longitrorsum sectum 


ut appareant ovula. Ta Fractus. 8. Semen. 9. Embrvo. 


5. ASPARAGUS PASTORIANUS. Nos. 


À. caule fruticoso, ramis patentoribus, recurvatis, junioribus cpidermide furfuraccä nivo 
demüm detersà tectis, vegetioribus fusco-cinereis, spinis brevibus, validis, subincurvis ; 
foliis fasciculatis, glabris, pallidé virentibus, apice clavalis, recurvis internodio longioribus ; 
floribus fasciculatis, fasciculis sessilibus vel medio ramosis, pedunculis infra medium arti- 
culatis, perigonü laciniis latè ovatis, lacteis, stamina longè excedentibus, antheris purpu- 
rcis; ovario ovato, angulato, 3-loculari, loculis multiovulatis, stylo brevissimo, stigmatibus 
recurvis ; baccà luteo-rubrà. 

Asparagus albus. Link in Buck Phys. Beschr. Can. Ins., pag. 139, Buch, ibid., pag. 152. — Nob, in 
exsice. Bourg. n. 210, non Linn. | 


Espina blanca Nivariensium. 


Has. Legimus hanc plantam in regione inferiore Tencriflæ inter pagum £72 Palmar et 
oppidum Garachico atque ad muros et inter euphorbiarum dumos ceircà oppidulum 
Luena Vista, ubi fruticules lætè tloridos ad rupes montis Bajamar invenit Bourgeæus 
et in declivibus vallis Zgueste ejusdem insulæ de Buch in Canari quoque inter dumeta circa 
urbem Palmarum, in rupestribus convallis Barr'anco seco necnon ad oppidum T'eror eam 
notavit celeb. «e Buch et ex eñdem insulà specimina misit Despréaux. 


Disre. cEoGr. Planta est Canariensis. 


Ons. Speciem novam patrie felicis ircolam dicavimus amico Lagunensi Laurentio Pastori pictari peritissimo 


ur, — (3° sEcr.) | 42 


( 330 ) 


reique -herbariæ non ignaro Broussonetii olim junioribus annis comiti et discipulo, cui plantarum ultrà 300 ex vivo 
effigies in herbario suo, quod posteà Boucheanum, Monspelii asservatas, et nobis quasdam vafrè delineawvit. 
Differt ab À. albo Linn. cui proxima et quocum confusa olim caule elatiore, ramis longioribus pulchrè arcuatis, 
junioribus furfure brevi spisso pubescentibus, foliis apice clavatis internodio multô longioribus, floribus in fasciculos 
nunc sessiles, nunc è fasciculi quasi proliferi medio fasciculo altero prodeunte, laciniis perigonii latis ovatis nec 
obovaio-oblongis, staminibus laciniâ tertiam ferè partem brevioribus nec subæqualibus, ovario ovato nec elliptico, 
baccà maturâ luteo-rubrâ nec nigrâ. — Embryo ad radiculam clavatus, medio rectus, ad extremitatem ‘«cotyledo- 


neam arcuatus pediformis. 


EXPLICATIO TAB. 229. 


1. Ramus cum floribus fertilibus. 2. Rami apex cum floribus abortivis. 3. Ramus fruc- 
tifer. 4. Axilla rami cum pedicellorum fasciculo. 5. Flos masculus abortivus. 6. Floris 
feminei perigonii lacinia interior cum stamine avulsa. 7. Stamen à dorso visum perigonii 
lacinià usque ad insertionem sectä. 8. Pistillum. 9- Idem longitrorsüm sectum ut ovulorum 
series conspiciatur. 10. Ovulum. 11. Rami fructiferi seomentum cum fasciculis sessilibus 
pedicellatisque et fructu. 12. Semen ad latus umbilicale visum. 13. Idem medio sectum & 


testa, d umbiiicus, c perispermum, d embryo. 


 TRIB. IL DRACAENEAE. Gawp. 


DRACÆNA. Vanpezr. 


Enpruicu., Gen., pag. 1br. 


1. DRACAENA, Draco. Lin. 


Dragonnier et Sang-de-Dragon. Bont. et Le Verrier, Descouv. et conquest. des Can., in Ganari, pag’. 73, 
in Palmä, pag. 123, in Gomeràâ, pag. 125, in Teneriffà, pag. 126. 

Sanguis Draconis. Cadumost. navio., cap. 4, trad. lat. 

Draco arbor. Clus. hisp., pag. 11.— Gerard, Herb. (Lond. 1597), pag. 1339, fig. sinistra excl. fructu. — 
Park., Theat., pag. 1531, cum descr. propriâ ambo autem ic. Clusii mutuati sunt. Johust. de arb., pag. 79, 
tab. 81, fig. 3, cum ic. Clus. — Gleditsch, vermischt. Bemerk., vol. 1, pag. 133.— Berens, Diss, bot., 1770. 

Dracone arbore. Dur., Herb. nouv. (Romæ, 1585), pag. 161, cum ic. Clus. 

Arbor Draconis. Lœfl., Ii. hisp., page. 15, 23, 25, 87, et 97. 

Yucca Draconis, Linn., Sp. pl., ed. 1, pag: 319. 

Asparagus? Draco. Linn., Sp. pl., ed. 2, pag. 451. 

Dracæna. f’andell., Diss. de arb. Drac, 

Stærkia Draco. Crantz, de duab. Drac. arb., pag. 25, tab. unic., fig. 1, 2, et num. 1-8. | 

OEdera dragonalis, qusd. ibid., pag. 30, tab. unic., fig. 3, num. 1-3. 


Dracæna Draco. Linn., Mant. 2, pag. 366. — Syst. , ed. Murr. , pag. 275. — Medik. Theod., Sp. , 


Liliaceæ. 


Botanique. 


Tab.220. 


Picard re 


rt 
®) 
HI 


45 


= 
t Re 


20m 


LT 6 Lu AIO PCA TA 


a 


Ze 


LE 
€ 


Ceylan del 


mp de Binetea 


pag. 81. — Berens, Diss., L e:, pag. 34. — Humb., Ansicht der Nat., pag. 286, ex cl. pat. Ind. — Mert., 
N. À. Ac. Ces. Ecop. —Car., Nat. ‘Cur., vol: 13, pars 2, pag. 775, ex cl. pair. Ind. — Berth., ibid., 
pag. 777, tab. 35-90. — Buch, Beschr., Can. Ins., pag. 162.— Noë., Atlas, ser. 2, tab. 8, fig. 2 et 4, ser. 3, 
tab. 8. — Gaud., Foy. de la Bon., tab. 1. 

Has. Stirps hæc notabilis communis erat olim in Canarià, Teneriffà, Gomerà et Palmà; 
superest notissima arbos Orotavensis jam sæc. XV procera et in terrarum parlitione pro 
metà et termino habita. In Palmæ declivibus Las Breñas dictis et ad radices montis 
Sumacal communis, sed Juniores raræ, nascentem et Juniorem in Teneriffà tantüm vidimus 
ubi nec homines perveniunt nec pecora, in magnà sc. convalle Averni (del Ænfierno) et in 
rupibus geminis (los dos Riscos) convallis Tagaronce (vid. Al, ser. 2, tab. 8, fig. 2 
et 4). Occurrit a regione marilimä usque ad zonam sylvarum. Propé Ieuestem altitudinem 
1500 ped. attingit ex cl. de Buch I. c. 

Drste. ceoGr. Decus est. hæc arbor atque ornamentum regienis nostræ Macaronesiacæ 
ut Libyæ sub cancro Baobab atque Indiæ gloria ingentes fici. Stationis hujusce suæ propriæ 
verissuma est, si qua alia, cives atque aÿroy0uv, nec ab Asià ut quibusdam placuit e Vul 

, St QUa alta, alque auroybuv, nec: Ô I sdam placuitevecta. Vul- 
garis erac in insulis Maderà et Portu Sancto vacuis ex Omni ævo et desertis cum ad eas pri- 
müm appulerunt Lusitani (1). Nunc autem in Maderà paucæ extant et in Portu Sancto anno 
1828 unicam superstitem vidimus. Sunt et arbustis fata, ne pereant qui possint caveant. 

Ors. Sextili mense floridam Dracænam propè Olisiponem vidit Vandellius (Diss , pag.2), ad fines ejusdem mensis 
cl. Berthelotius (1. e., pag. 778) mirum ergô specimina florida et fructu juniore prædita mense Januario, tardè forsan 
prodeuntia ob altitudinem propè Sancti Dionysii cœnobium legisse Bourgeæum. 

Sub æstivo calore exsudat resina quæ auctoribus recentibus Draconis fuit sanguis quæque nota erat Gætulis Cana- | 
riensibus. Jam enim Bethencourtii ævo cum hamis et scrutis vim ejus ingentem, quæ denarios 200 duplices valebat, 
commutärunt (Bont. el Le: Verr., I. c., pag. 73). Huic resinæ noviter in Europam allatæ nomen vetus Draconis san 
guinis, qui cinnubaris Dioscoridis, ab Indiä, ut probabile est, missi et ab ipso que nunc Pterococco educti ( conf. 
Plin., lib. 55, cap. 58) pharmacopolæ indiderunt. Hine stirpi Canariensi cognomen inventum Draco arbor magnaque 
orla et in nostra usque tempora prorogata allucinatio [ndiam patriam fuisse hujus arboris primigeniam novercalem 
Macaronesiam, unde errantes de origine el consuetudinibus gentis Canariensis enatæ opiniones. Resina ipsa nunc 


exoleta nec in Europam exportata, nec pretium in Fortunatis habet, ubi ad lupata tantüm tingenda inservit. Ad vitra 


coloranda tempore suo in usu fuisse scripsit Parkinsonius. 


(1) Vid. les Navigations de messer Alouys de Cademoste, gentilhomme vénitien, — de l’Afrique, etc., trad. de Jean 
Temporal (Paris, réimprimé août, 1830). 

« Lequel (l'infant) donna commission à ces deux-ci d'aborder nos galères avec aucunes montres de sucre de l'ile de 
> Madère, de Sang-de-Dragon. et autres choses tirées des lieux et îles qui étaient sous la puissance de ce seigneur. Ce 
» qui fut exposé à la vue de plusieurs personnes en ma présence. 

» On y trouve (à Porto Santo) du sang de dragon qui provient d’aucuns arbres, c’est à savoir une gomme qu'ils 
» jettent en certains temps de l'an, laquelle on reçoit en cette manière : on donne quelques coups de hache ou de 
» cognée au pied de l'arbre, par où , au bout de quelque temps de l’année, cette gomme distille, puis on la vient à 
» purger, en quoi faisant elle devient du sang. Ce même arbre produit un certain fruit qui vient en maturité au mois 
» de mars; il est de couleur jaune et très:bon à manger, retenant le goût de cerise. » (Ibid., p. 541.) 


352) 


Baccæ quæ dulciculæ pueris comeduntur avibusque, in primis Merulis, appetitæ. Flores mane ocelusæ ad solis 
occasum aperiuntur ét suavem per noctem odorem, observante Berthelotio, exspirant, tum quoque perigonii foliola 
non hiantia tantüm sed derso sublato pedunculum attingunt, atque ità donec diluculet remanent, tum clausi rursüs 
atque inodori (Berth., 1. c.). Vandellius quoque florum apertorum lacinias revolutas dixit (Vandell., diss., pag. 5). 

De radicibus aeriis, de arboribus novellis ipsä arbore enatis , de vità et vitalitate suâ, de morbis atque excres- 
centiis cf. Berthel., 1. c. 

Celeberrimns Gaudichaud inter alta organogenesis studia stirpem hanc notabilem amore præcipuo observavil. 
Doctas quæ sequuntur annotationes et descriptionem ineditam pulcherrimæ iconis (Voy. de la Bonite, Bot., tab. 1) 
nobiscum summÂâ benevolentiàâ communicavit. His quicquid adhuc de Dracænæ arboris fabricà notum sibi, quicquid 
posthàc noscendum atque inquirendum, tam clarè explicata sunt ut alias nostras observationes addere supervaca- 
neum esset cum jam suprà Synonymiam, historiamque suam à primis scientiæ incunabilis, stationesque atque 
expansionem geographicam exposuerimus, eas ergù verbum pro verbo reddentes latinitate donavimus, 

« Multa de Dracænä Dracone et præsertim de magnäâ arbore Orotavensi Teneriffæ à plurimis scripla sunt, hautæque 
illustres naturæ prodigiorum studiosi truncum vastum ingentem tot sxculorum miraculum Stupuerunt. Sed tanti licet 
tamque periti viri de altitudine, de diametro, deque incremento suo tot facta coacerverint, supcresse incerti ali- 
quid fatendum de ætate suâ , de phænomenis mirabilibus trunci ramorum ramulorumque bifurcatorum et quasi 
articulatorum evolutionis et præcipuè de radicum enormium accretione ad instar dicotylarum perpetuâ. 

Draconem adhuc juniorem Gadibus Europæ nostræ orâ ipsâ occiduà visam, ubi et ætatem noscere proculdubio 
facile ecrit, ubi partes suas quotannis metiri et crescendi rationem notare licebit (1), in phytologiæ commodum 
qualem eam eo tempore vidi talem depingi curavi : sciagraphiam nostram botanographi complebunt futuri.” 

Extat hæc arbos in horto scholarum publico ubi accuratè custoditur diuque custodituram haud dubitandum. 

Notum nobis et tempus quo Dracæna floribus induta et quo fructum reddit, sed quanta de florum ovulorum fruc- 


tûsque organogenesi, quanta fecundationis arcana, quanta seminum, perispermi, atque embryonis formationis phæ- 


nomena exquisila ignota! 


Semina matura quæ sub ipso arboris trunco legi, in navi speculatorià La Bonite seminata germinationes sappedita- 


runt quarum effigies exactas dedi. Plures orbem terræ nobiscum ambierunt et ad Lutetiam vivæ perveciæ sunt. 
Aliam horto botanico cujus curator celeb. Wallich Calcuttæ commisi, ubi Dracæna Draco prorsüs incognita era. 


Cüm autem variis tempestatum actæ fuerint et cœli permutationibus multaque in longo trajectu perpessæ sint, 


non omnes mihi characteres ad perfectam organographiam me judice imprimis necessarios, præbuerunt. Non possum 


itaque non jtcrùm iterumque botanicis commendare quibus seminum recentium copia fuerit, ut germinationes 


rursüs diligentiusque quäm mihi fas erat, observarent. Vegetandi phases persequantur, foliorum ordinum distribu- 


tionem et symmetriam notabilem inspiciant, quarum leges in hoc genere non nisi ex germinibus sanis robustisque 


ritè nosci posse certum est; ex solis enim phyllotaxiæ principiis compositio organica atque anatomica truncorum 


Draconis eruenda. 


Cüm hujus speciei flores tantüm siccatos herbarii Webbiani examinare potui observationes meas specierum proxi- 


marum viventinm cognilione firmare volui, quarum plures uti Dracæna reflexa in Caldariis nostris lactè florescunt. 


Omnes characteres omninô cosdem præbuerunt et fidem certam mihi fecerunt Dracænas veras à Cordyline Charl- 


woodià aliisque generibus quibus diù confusæ clarè planèque differre : distinguuntur fructûs et seminis fabricà, ovu- 
lorum numero et dispositione, et stigmatum maximè formâ quà solà satis superque diversæ. 
Explicatio inedita tab. 1. (Dracænæ Draconis) operis cui titulus Voyage de la Bonite, additis observationibus de 


organis floralibus hujus stirpis. 


Sr Du CR ER RSS RER LR ds Li 


(4) Quod exsequi nequivi cum horis non amplius binis in illâ urbe moratus sim, 


(333) 


1. Arbor 40-vel 12-pedalis mense Januario anni 1856 in horto Academico Gaditano observata ubi Draco dicitur. 
Fructus tum maturos gerebat. 

2. Rami floridi ex herbario Webbiano. Flores sæpissimè in fasciculos basi bracteatos conferti. 

5. Flos auctus. Perigouium è foliolis 6 constat, quorum 5 interiora, omnia inter se propè basin connata in pedicel- 
lum cum pedunculo simplici articulatum confluunt. Pedunculus squamis 5 inæqualibus basi fulcitur, quarum exte- 
rior elongata, apice capillaris, 2 laterales multô breviores, omnes magis minusve decurrentes. 

Pcrigonii lobi singuli basi imâ stamen excipiunt. Stamina ergô 6, lobis opposita. Filameuta ampla medio dila- 
tata, margine scariosa ; antheræ oblongæ utrinque, præcipuè basi emarginatæ. 

Ovarium ovato-oblongum, 5-loculare loculis 1-ovulatis supernè in stylum attenuatum. Stigma capilatum, 5-lubum, 
lobis rotundatis sulco lineari à medio ferè ad apicem excayatis. 

Fructus baccatus luteo-aurantiacus, ad loculos 5-sulcatus 5-et abortu 2-vel sæpe 1-spermus. Semina pisi magnitu- 
dine, rufa, testà membranaccâ, coriaccâ. crassâ, perispermo arctè adnatâ. Perispermum corneum, durissimum. Em- 
bryo cylindraceo-conicus. 

4. Perigonii lacinia à basi suâ avulsa basi imà staminigera. 

5. Stamen à perigonio avulsum à dorso visum. 

6. Ide:m à facie visum. 


. Anthera à facie visa. 


1 


8. Pollen ovale, hinc vacuum pellucidum illine fetum flavescens. 


(( 
‘ 


Le] 


. Pistillum longitrorsüm sectum, duo stigmates lobi, et loculi duo secti, quibus apparent ovula. 

10. Styli apex magnoperè auctus stigma conspicitur 5-lobum, lobis brevibus, carnosis ; globulosis. Ili charactecres 
in Dracænis veris constantes. 

11. Siyli pars longitrorshm sectum ut appareat loculus cum ovulo, in quo punctilla duo videntur quorum majus 
forsan chalazam cellulariam internam altera ut verisimile est cellulam embryoneam denotat. 

12. Ovarium alterum longitrorsüm sectum et multotiès auctum; loculi pars axi vasculari pistilli connexum cum 
ovulo suo conspicitur. Intrà ovulum punctum obscurum à vacuo quodam factum apparcl, el Super punctum corpus- 
culum cernitur ovatum leviter opacum aeris globulo incluso simile quod qualiscumque sit ovuli intcrioris capacitas 
aut amplitudo eandem semper servat dimensionem. Difficile est corpusculum hocce quod in plurimis monocotylis 
vivis quarum ovula perlucidula, observavi, ex acris globulo communi constare, diametrum enim loculi licet compa- 
ratè magnum sit, facile situm acu coactum mutatur, molem tamen semper eandem et formam sxpè consimilem 
servat. An non pro aeris potius peculiaris globuio pelliculä quâdam viscosä fugaci cincto, habendum? Hujus rei ex 
toto haud certior factus sum. Adverti autem acûs apiculo versùs micropylen admotum sub aeris bullarum formä 
sensim exire et evanescere. Sub hoc corpusculo corpusculum tertium quoque pusillum atque obscurum sæpissimè 
occurril. 

15. Ovulum ætate provectius, intra quod, cum diaphanum, versus micropylem corpusculum globulosum opacura 
discernitur. 

44. Ovulum minüs forsan evolutum cujus quoque centro ex pellucidate pars cpaca corpusculi figuræ 12 haud ab- 
sinrile, et punctillum propè micropylem vel medio potius tertiæ partis, superioris ovuli apparet. 

15. Fructus maturus 1-spermus pericarpio caruoso desiccato indutus. 

16. Fructus maturus 1-spermus magnitudine naturali vini spiritu repostus cujus pericarpium carnosum colorem 
suum luteo-aurantiacum servaveral. 

17. Idem ex alto visus ut loculi duo abortivi conspiciantur. 

18. Idem pericarpii carnosi dimidio ablato ut loculus fertilis cum semine situ suo proprio posito et loculus alter 
sterilis cum ovulo suo macilento appareant. 


19. Semen auctum positione su naturali visum hilo manifesto et chalazà superiore. 


( 334 ) 
20: Semen auctum longitrorshmr sectum ut cernantur integumenta, chalaza, perispermum, embryo. 
21. Embryo auctus à latere interiore visus. 
99, Idem à latere exteriore visus. 
25: Germinatio: semine adhuc instructa,, magnitudine: naturali. 
2%. Eadem medio longitrorshn: secta ut appareant chalaza, perispermum, et cotyledonis tumefactæ vascula. 


25. Ovarium et ovula sua tria transitrorsüm secta. Dracænæ omnes:characteres omninô eosdem præbent. » 


TRIB. [IL AZSPHODELE AE. 


ASPHODELUS. Lin. 
ExpuicH., Gen., pag. 147. — Kunru. Enum., vol. 4, 


pag. 554. 


1. ASPHODELUS RAMOSUS. Lin. 


À. radice tuberosà, foliis laté linearibus, planis acuté carinatis, scapo ramoso; filamentis 
abruptè in basin rotundato-dilatatam margine ciliatam transeunte; capsulis ovato-globosis, 
glaberrimis, seminibus cinereo-nigris, puncticulatis. 

"Acowode)oc. Theophr., &b.7, cap. . —Dioscor., lib. 2, cap. 199. 

Asphodelus primus. Clus, Rar., stirp. husp., pag. 196. 

Asphodelus ramosus. Linn., Sp. pl, pag. 414.— Palau, Pract. de bot. vol. 3, pag. 197. — Ass., Syn. 
surp. ar., pag. 43. — Curt., Bot. mag., tab. 799. — Sibih., F1. græc., tab. 334. — Bertol., F1 ital., vol. 4, 
pag. 190. — Vis., Fl. Dalm., vol. 1, pag. 153.— Kunth., Enum., vol. 4, pag. 555. — Guss., Syn., vol, 1, 
pag. Æ13.— Koch., Syn., ed. 2, vol. 2, pag. 818. 

?Acwdôehos omopôdxiov, Pier., della Corcir., flor., pag. 45, n. 110. 

Asphodelus microcarpus. 7’iy., FT. cors. spec. nov. diagn., pag. 5. — Boiss., Foy. bol., vol. 2, pag. 618. 

Has. Non infrequens est hæc species in montosis apricis regionis maritimæ zonæ supe- 
rioris insularum Canariensium ut ad montem Pino de oro propé S. Crucem et alibis in 
Lancerotta circà sacellum SS. Virginis de las INieves ad altitudinem 1,706 pedum attingit. 

Disrris. cEocr. Hæc planta antiquitüs nota ipsoque Homero laudata copiosa est per 
oras omnes maris Mediterranei atque Hispaniæ interiora apud Matritum atque Aram 


Jovis attingit. (Palau.) 


2. ASPHODELUS FISTULOSUS. Lin. 


À. radice fibrosà, foliis semiteretibus, fistulosis, tenuibus, ad nervos sæpè scabrellis , 
basi in laminam hvyalinam dilatatis: scapo ramoso vel simplice, floribus solitarüis, remotis; 
J 2 Î 5) n 3 


filamentis ad basim dilatato-ovatis, fimbriatis; stigmate 3-lobo; capsulà globulosà, trans- 


(335 ) 


versé costulatà, glabrà, seminibus cinereo-nigris puncticulatis, dorso costatis, lateribus 
scrobiculatis. | 

Asphodelus minor IIT. Clus., PI Hisp., pag. 296. — Hist., vol. 1, pag. 197. 

Phalangium foliis fistulosis ut Cepæ. Cæsalp. de plant. pag. 416. 

Asphodelus angustifolius floribus ex albo dilutè rubentibus. Sabb.. Hort, rom. vol. 6, tab. 43. 

Asphodelus fistulosus. Lirn., Sp. pl, pag. 444.—Ass., st. ar., pag. 43,— Palau, Pract. de Bot., vol. 3, 
Græc., pag. 198.—Jacq., Hort. Vind., vol. 1, tab. 335.—Lamck., Il. pag. 444, tab. 241, fig. 2.—Sibth. F1 
tab. 335. — Cav., Ic., vol. 3, tab. 202. — Gawl. (posteà Ker.), Bot. Mag., tab. 984. ER Lië,, vol, 3, 
tab. 178. — DC., FI. fr, vol. 3, pag. 204. — Lodd., Bot. cab., lab. 1124. — Herb. de l'Am.., tab. 494. 
— Vis., FL dalm., vol. 1, pag. 154. — Bertol., F1. ital., vol. 4, pag. 119. — Guss., Syn. fl sic. vol. 1, 
pag. h14. — Kunth., Syn., vol. 4, pag. 557. — Koch, Syn , ed. 2, vol. 2, pag. 819. 

Asphodelustenuifolius. Cav., An. de cienc. nat., vol. 3, p. 46, tab. 27, fig. 2.— Kunth, L c., pag. 558. 

Asphodelus canariensis. Buch., Abhandl. ac. Berl., 1816-17, pag. 362 et 368. 

Asphodelus intermedius. Hornem., Cat. h. Hafn. suppl, pag. 131. 

Asphodelus æstivus. Reichb., Pl. crit., tab. 451, non Brou. | 

Has. In regione maritimà insularum Canariensum vulgaris est hæc species. 

Disrris. cEocr. Planta est maris Interni littorum propria pr&cipuè ubi calidiora, deserta 
quoque Africæ usque in Nubiam (Brocchi in herb. Parolini) atque in Abvssiniam 
(Schimper) percurrit ; in Hispaniæ Tarraconensis loca etiam mediterranea (4sso) et ad 


Aram Jovis et Matritum (Palau) perfertur. 


ORNITHOGALUM. Laiwv. 


Expric Gen., pag. 140. 


1. ORNITHOGALUM ARABICUM. Lin. 


O. foliis latis linearibus scapo corymboso subdimidio brevioribus, glabris, bracteis latis 
acutis scariosis; perigonio amplo, laciniis ovatis, staminibus omnibus æqualibus duplo 
triplove longiore; ovario obconico, nigro. 

Ornithogalum arabictum.Clus., Stirp. pann., pag. 187. — Besl., Eyst. vern., sect. 5, tab. 12, fig. 1. 
— Park., Par., pag. 134, tab. ad pag. 137, fig. 1. 

Ornithogalum arabicum multiflorum album umbilico interiore nigro. Swert. , Flor., tab. 57, fix. 1. 

Mshavouour. Renealm., Spec., pag. 89, tab. ad pag. 90. 

Ornithogalum arabicum. Linn., Sp. pl, pag. 441. — Desf., FL aïl., vol. 1, pag. 269. — DC., F1. fr., 
vol. 3, pag. 917 et vol. 5, pag. 315.— Gauwl. (posteà Ker.), in Bot. mag., tab. 728.— Viv., Fl. cors. Sp. nov., 
diagn., pag. 5.— Brot., Phyt. lus., pag. 105, tab. 45, — Moris, Sirp. sard., elench. 1, pag. 46. — Bert., 
El, ital., vol. 4, pay. 93. — Guss., FI. sic. syn., vol. 4, paq. 404. — Kunth., Enum., vol. 4, pag. 353. 


\ 


> 


(336) 


Has. Hanc speciem circà vicum la Esperanza legit. CI. Berthelot. 

Disrris. ceoGr. Occurrit hæc planta in rupestribus in arvis et in muris ad liltora cali- 
diora maris Mediterranei in Ægypto (ex Linnæo) in ins. Rhodo (Aucher!), in muris 
antiquis ins. Zacynthi! in Dalmatià (Z'iviani), in Sicilià! (Gussone, Parlatore), in Sar- 


dinià (Wor'és !), in Hispanià (Poel ex Parkinson), in Lusitanià (Brotero), in Maderà (Ker.). 


2, ORNITHOGALUM NARBONENSE. Linx. 


O. foliis linearibus, scapo thyrsoïdeo, brevioribus, persistentibus, glabris, bracteis filifor- 
mibus, alabastro longioribus; pedunculis floriferis patulis, fructiferis adpressis ; perigonii 
laciniis lanceolatis, lacteis, medio viridibus; staminibus perigonio dimidio brevioribus, 
filamentis dilatatis; ovario ovato, flavido. 

Ornithogalum narbonense. Dod., Pempt., pag. 222, 

Ornithogalum spicatum Monspeliensium flore lacteo. Lcb., Ie., pag. 94, cum ic. Dod.. 

Ornithogalum narbonense. Linn., Sp. pl., pag. 440. — Camb., Enum. pl. Bal., pag. 145. — Bertol., 
F1, ital., vol. 4, pag. 102. — Guss., F1. sie. syn., vol. 1, pag. 404. — Bouss., Foy. esp., vol. 2, pag. 612. 

Ornithogalum pyrenaicum. Desf., FL. ail., vol. 1, pag. 295. — Vin. Spec., F1. lib., pag. 20, non Linn. 

Has. Legimus banc plantam in arvis inter Sanctam Crucem et Lagunam, in Canarià 
eam legit Despréaux et in cultis de la Regoya ejusdem insulæ Bourgeru. 

Disrris. cEocr. Planta est vulgaris totius regionis quæ mare Internum cingit sel cùm 


quoad nomen confusa cum ©. pyr'enaico auctores et loca propria parc citanda. 


SCILLA. Lin. 


Enpucx., Gen., pag. 146. — Kuwrx, Enum., vol. 4. 


Se 
pag. 914. 


Secrio IL AUTONOE. 


Flos cum pedicelli apice articulatus, pedicello infrh inarliculato ovarit ioculi 2-ovulati 
ovulis ad basin dissepiment affixis juxtà posilis. — Hüc plures spectant regionis maris 


[nterni species. 


1. SCILLA HAÆMORRHOIDALIS. Nos. 


S. cormo oblongo, bulbo elliptico-ovato purpurascenie coronato; foliis 2, oblongo-linca- 


ribus, glaberrimis, ini tuntüm basi vaginantibus ; scapo tereli glabro, robusto, superne 


: Lilaceæ 
Botanique F on 
Æ Tab 2 


JL. Pilee del. Li d'lhige À. Liirher 7 Charpentier ap ne” 


Tab 251 


Lihaceae 


Botanique 


Charpentier lap. ire © 


Lith Bigo À Dicher T- 


Lelæ del. 


purpurascente brevioribus, spicà laxiusculà pedicellis erectis, remotis, bracteis subulatis 


duplé triplôve longioribus; perigonii laciniis ovatis obtusis staminibus duplo longioribus. 
Scilla hyacinthoides. Desfont. Herb. in sched. Spec. Broussonet. — Link. in Buch. Beschr. Can. ins., 
pag. 140, et Buch, ibid. , pag. 162. — Nob. in exsicc. Bourg., n.30, non Linn. 


Cebolla almorana Nivariensium. 

Has. Vulearis est hæc planta in rupestribus herbosis maritimis ins. Tenerife ; speci- 
mina nostra legimus prope oppidum Sanctam Crucem, ibi quoque sua ad castellum de 
Paso alto in convallé de Tgueste et in insulà Lancerottà, inter oppidulum Teguize et sa- 
cellum Divæ Mariæ de las INieves, Buchius. 


Disreis. GEOGR. Species est omnino Macaronesiaca. 


EXPLICATIO TAB. 230. 


1. Planta integra cormo et bulbo longitrorsüm sectis, mag. nat., figuræ reliquæ magni- 
tudine auctæ. 2. Pedunculus cum bracteis 2, et flore ad articülationem soluto. 3. Perigo- 
nium apertum et arte complanatum. 4. Pisüllum. 5. Ovarium longitrorsum sectum. 
6. Ovulum. 7. Semen longitrorsim sectum à integumentum, 6 hilum, c raphe, d chalaza, 


e perispermum, f embryo. 8. Embryo alter é perispermo excerptus. 


2. SCILLA DASYANTHA. Nos. 


S. cormo ovato, bulbo oblongo fusco coronato; foliis 2, latis, loriformibus, apiculatis, 
basi angustatis, solutis, glaberrimis, scapo tereti subduplo longioribus; spicà brevi, densà, 
bracteolis linearibus acutis alterà pedicello florifero sublongiore ; perigonii laciniis lanceo- 
latis staminibus subduplo lengioribus. 

Has. Legimus hanc speciem in magnà convalle Tamadayæ prope pagum Arico in Te- 
neriffà et in Fuerteventurà propè templum Divæ Mariæ de la Peña. 


Disrri8. GEOGR. Planta est propriè Macaronesiaca. 


EXPLICATIO TAB. 231. 


1. Planta integra mag. nat. cormo et bulbo longitrorsüm sectis, figuræ reliquæ auctæ. 
2. Flos bracteis stipatus. 3. Perigonium arte apertum pistillo sublato. 4. Pistillum. 5. Dis- 


sepimentum medio sectum loculis 2 abreptis ut appareant ovula placentæ basali affixa. 


3. SCILLA BERTHELOTIL 


S. bulbo oblongo, fusco; foliis 2-3, linearibus, acuminatis, glabris, caulem ad tertiam 


I11, — (3° SECT.) L3 


(338 ) 
partem vaginantibus, scapo brevioribus, spicà gracili, pedicellis inferioribus remotiusculis 
bracteis sctaceis sublongioribus; perigonit exigui laciniis lineari-lanceolatis apice incrassato-. 
olandulosis stamina excedentibus. 
Has. Hanc specièm in rupestribus maritimis humidiusculis Teneriffæ invenit cl. Berthelot. 


Disrrig. GEOGR. Planta est ex toto Canariensis. 
Ons. À S. hæmorrhoïdali plurimis notis diversa est hæc planta et primà specie dignoscitur spicä gracili, floribus du- 


- plô minoribus foliisque angustis quæ, sæpe tria, Scapum non tantüm ad basin sed ferè ad dimidium usque vaginant. 


EXPLICATIO TAB. 232. 


1. Planta integra mag. nat. fHiguræ reliquæ auctæ. 2. Flos junior bracteis stipatus. 
3. Perigonium arte apertum et complanatum. 4. Pistillum perigonio avulso. 5. Ovarium 
trausitrorsüm sectüum. 6. Idem longitrorsim sectum ut appareant ovula basi dissepimenti 


affixa. 7. Ovulum muliotiès auctum. 


Secrio IL ZCARUS. 


Flos cum pedicelli apice articulatus, pedicello infra rursüs articulato. Ovari locul 
2-ovulati, ovulis dissepimento affixis altero alteri superposito. Species Canariensis quam 


fructu ignoto è Scillis excerpere nolumus. 


4. SCILLA IRIDIFOLIA. Nos. 


S. bulbo.... ; foliis subsenis, oblongo-lanceolatis, ascendenti-recurvis , acutis, basi 
scapum duplo longiorem vaginantibus et quasi involucrantibus ; bracteis geminis, setaceis, 
brevissimis, pedicello flore quaduplé longiore, nunc sub apice, nunc medio vel propé basin 
articulato , dilatato , tæntiformi, flaccido ; perigonii lacinïis oblongis, apice glanduloso-ob- 
tusis ; staminibus inclusis perigonii laciniis ad basin imam insertis, filamentis dilatatis, gla- 
bris, antheris oblongis; ovario ovato-3-gono, stylo brevi, stigmate integro. 

Has. Hujus plantæ specimen unicum ex ins. Canariensibus à Broussonetio allatum in 
herb. Fontanesiano reperimus. 


Disrr. GEoGRr. Species est Macaronesiaca. 


EXPLICATIO TAB. 2353. 


1. Planta mag. nat. reliquæ figuræ auctæ. 2. Flos arte apertus. 3. Perigoniü lacinia cum 
stamine deflexo ut appareat insertio. 4. Stamen abreptum retrorsüm sectum ut appareant 


ovula dissepimento affixa. 6. Ovulum multoties auctum. 7. Pollén humectatum. 


Botanique 


_ Lilaceæ 


Lélee du. 


Lith d'higoh Bicher 7. 


/ 


O 


à RO . E 
( Darpeiticr lap 7774 


Jin 
ENT 
\ | x | 


LUE 
Re : 
10 
Hit 


Liliaceæw 4 


Botaniqr (CRE lab.255. 


Z , Fe 3 PESTE RENTE PEU “ >». + » , RE F* e ; 
NTI Luthe ligo li Michir y. Charpentier lyp tre: 


4 


7 7/2 AA 


( 339 ) 
URGINEA. Srernu. 


STEINH., Ann. SC. nat., 2°sér., on 1, pag. 322. 


2 


Gen., pag. 146. — Tu. Ness ab Es. Gen. germ. 
URGINEA SCILLA. Srerxn. 


U: foliïs serotinis planis; scapo elato, purpurascente, thyrsoideo; floribus inferioribus pe- 
dunculo brevioribus, bracteis dorso versüs basim gibbis; capsulà perigonio persistente 
parüm longiore , seminibus planiusculis, alatis. 

® Exa. Diose., lib. 9, cap. 202. | 
_Squilla major. Brunf., Herb. viv. eic. pag., 192: :. AMIE 

Scilla, Matth. (F'algris, 1565), pag. 604. 

Scilla maritima, Linn. » 9p. pl, pag. 449. — Blackw., Herb., tab. 591. — Red., Lil, > vol. DA tab. 116.— 
Hayne, Arzneig., vol. 11, tab. 21, — Turp., F. méd., tab. 318. 

Ornithogalum Squilla &. Gawl. (posteà Ker.), Bot. mag., tab. 918. 

. Urginea Scilla. Steinhk. in Ann. des sc. nat., ® sér., vol. 1, pag. 330, tab. 14, fig. 2. — Th. Nees, Gen. 
germ.— Parl.. F1, Pal, Giorn. bot., vol. 2, pag. 118. 


Has. Vulgaris est hæc species in marititnis torridis 1 ins. Canari Iensinm, 


DiSrets. GEOGR. Planta est littorum præcipuè calidiorum maris totius Mediterranei 


2, URGINEA HESPERIA. Nos. 


U. folis.….., scrotinis; scapo 2-3-pedali, fusco, nitido, pennà olorinà inferné duplo cras- 
siore, parcè glanduligero ; pedunculis filiformibus, omnibus ascendentibus; perigonio 
magno semipollicari post inflorescentiam clauso acuto longioribus, et bracteas oblongas an- 
gustas apice setaceas subtriplo excedentibus, perigonü laciniüis oblongo-lanceolatis, rufis, 
dorso fuscis, feré ad basin usque partitis, margine pallidis, vix scariosis ; staminibus peri- 
gonit longitudine, filamentis basi dilatatis apice, perigonii laciniis suprà basim, insertis, 
antheris oblongis basi sagittatis obtusis, virentibus, ovario ovato-oblongo, demum clongato, 
ovulis ascendentibus, stylo staminibus parm longiore, stigmate capitato obsoletè 3-fido. 

Has. In Teneriffæ littore adusto hanc plantam cum U. Scill& confusam legimus. 


Disrr. GEoGR. Species est Canariensis et forsan Mauritanica. 

Oss. Affinis est U. nostra U. anthericoidi quam in Numidià lectam herb. Fontanesianum servat : differl scapi proce- 
ritate, florum post anthesin clausorum strictorumque amplitudine , perigonii coloris intensioris laciniis vix margine 
scariosis aliisque notis, À descriptione Scillæ serotinæ Schousb (Jagtt. over Vextr. i. Mart., pag. 465) in Mauritaniâ 
extremâ Purpurariis finitimä propè Saphiam.oppidum inventæ non multüm abhorret, sed si eadem et tum quoque 
servandum nomen nostrum, Urgineæ enim ferè omnes si non‘omnes serotinæ, et cum Sue serotinà ETS ne oriatur 


confusio cavendum. 


( 340 ) 


DIPCADI. Men. 


Com. ac. Theod. Palat., vol. 6, pag. 43 1.— Philosophisch. 
Bot., fasc. 2, pag. 5r et in Ust. ann. der Bot., pag. 13, 
vol. 1, fase. 2. — Morrcu., Meth., pag. 635, et Suppl., 
pag. 207.— Zuccagnia Thunb. Nov. plant. gen. in Roem. 
arch. fuer d. Bot., vol. 2, pag. 2. — Uropetalum Burch. 
cum Gawler (posteà Ker.) in Bot. reg., tab. 156. — 


Exprics., Gen., pag. 144. — Tu. Ness ab Es. Gen. germ. 
Lil, Trib. Hyacinth. 


Oss. Dipcadi suum cui species geminas Europæam et austro-Africanam adscripsit nondum forsan nato Gawlero 
(qui posteà mutato agnomine Bellendenus Ker.) characteribus certis innixum ab Hyacintho et Lachenalié separavit 
zelotes botanicus F. C. Medicus, confirmärunt Mœnchius et sub Zuccagni@ (sed jam cusâ Zuccagnié Cavan.) Thunber- 
gius. Nec dissonum magis Dipcadi quàm Muscari. Turcica ambo jam à Lobelio pro varietatibus Hyacinthi racemosi L., 
recepta, amboque scientiæ ab origine barbarâ post sæcula ferè tria quasi usucapione parta nec ulla insita verbo imma- 


nitas obstat quin priorum serventur jura et pro Uropetalo recentiore vetus ponatur Dipcadi. 


1. DIPCADI FULVUM. No. 


D. bracteis basi latis semiamplexicaulibus, apice filiformibus pedunculo subduplo longio- 
ribus; floribus secundis, nutantibus, defloratis erectis, perigonio campanulato, laciniis latè 
scariosis interioribus oblongis, exterioribus sublongioribus angustioribus apice cucullato- 
callosis ; antheris basi longé sagittatis, acutiss ovario elliptico, stigmatibus ovato-lanceolatis, 
acutis, integris; capsulà membranaceà, glabrà, transversim lineatà, apice dehiscente; semi- 
nibus ovato-rotundatis, plano-convexis, ad marginem densé puncticulatis, medio rugosis, 
aterrimis. 

Hyacinthus fulvus. Cav., Anal. de cienc. nat., vol. 3, pag. 47. 

Has. In Teneriffà forsan (ex Brouss.). In Canarià Despreaux. In Lancerottà ubi satis 
frequens ex cl. Bourgeæo qui specimina à montibus ubi sacellum SS. Virginis de las Nieves 
et à locis aridis propé Guatisam januario 1846 florida atque alia fructifera misit. 

Disrr. cEoGr. Species est Mauritanica quæ occurrit in collibus circà Oran (Bové!) juxtà 
oppidum Mogador (Broussonet). 


( 341 ) 


Oss. Nostra species subsolana, aliam nec minus notabilem regiones quæ ortum spectant parent, 


DIPCADI ERYTHRÆUM. Nos. 

D. bulbo albo, bracteis basi latis, subcordatis, acutis, petioli longitudine ; floribus cerneis , subsecundis , Nularie 
tibus, defloratis erectis, perigonio pedunculato, campanulato, laciniis margine vix scariosis, interioribus oblongis, 
exterioribus angustis, apice cucullatis, cucullo in appendicem linearém producto ; antheris basi sagittatis, obtusius- 
culis ; ovario lato oblongo, stigmatibus ovatis, apice 2-fidis; capsulà laté 5-quetrà , membrauaceà, nitidà , crebrô 
transversè lineatâ, subcoloratä, suturis incrassatis ; seminibus ovatis plano-convexis, medio subrugosis, ad marginem 
vix puncticulatis, aterrimis. 

Hyacinthus serotinus ? Forsk., Fl. æg.-arab., suppl., pag. 209, 

Hyacinthus sérotinus. Del., FL. æg. ill., pag. 11, non Linn. 

Uropetalum serotinum. Wiest. in Schad. Assoc. itin. Essling., n. 659. — Schimp., ibid., n. 405, non Ker. 


Habitat in Ægypto et Arabià in desertis Kahiræ (Forskähl, Delile) ad pyramides Gyzenses (Wiest) in herb, Gay inter 


oppida Suex et el. Tor (Schimper). Capsulam et semina ex speciminibus Wiestii et Schimperii in herb. Gayano assere 


vatis Martio mense, lectis flores ex specimine nostro Schimperiano eodem tempore lecto descripsimus. Bulbus ex 


Forskählio edulis, Huc iconem Scillæ serotinæ B. Bot. mag., tab. 1185 referre dubitamus quanquäm simillima , sed 


cuculli appendix laciniarum perigonii externarum in nostrâ conspicuus vix huic ac ne vix ullus. Quarta quoque orbis 


antiqui species affinis tertiæ extat sed diversa Dipcadi minimum (Uropetalum minimum Steudel in Schimp. exsice, 
Abyss., n. 1168). 


LEOPOLDIA. Par. 


Giorn. bot., vol. 2, pag. 157. 
1. LEOPOLDIA. COMOSA. Pari. 


B. bulbo ovato, intüs rubente ; foliis linearibus, scapi longitudine, racemoso conico, mox 
laxo floribus inferioribus urceolatis angulatis horizontalibus, lividis, superioribus cum pe- 
dicello cœrulescens imperfectis érectis comam efficientibus pedunculis perigonio tubuloso 
pluries longioribus , laciniis perigonii brevibüs ovatis; ovario oblongo, stylo crasso, stig- 
mate integro; capsulà depresso-3-gonâ ; seminibus subrotundis. 

BohBôs dw0uoc. Diosc., lib. 2, cap. 200. 

Hyacinthus cœrulescens maximus. Fuschs., Hist,, pag. 335. 

Hyacinthus. Wath. (ed. Valgr., 1565), pag. 1054. — Cam., Epit., pag, 798. 

Hyacinthus major. Lob., Hist., pag. 55. 

Hyacinthus Dioscoridis comosus major. Lob., Ic., pag. 106. 

Hyacinthus comosus major purpureus. Park., Parad., pag. 117, fig. 3, 

Hyacinthus comosus. Linn., Sp. pl. , pag. 455, — Jacq. , Austr, , tab. 196. — Curt. , Bot. mag., 
tab. 133. 

Muscari comosum. Wild, Enum. hort. Berol., vol. 1, pag. 373. — Red, Lil., tab, 281. 

Bellevalia comosa, Kunth., Erum., vol. 4, pag. 306. 

Leopoldia comosa. Parl., FI. pal., Giorn. bot., vol, 2, pag. 160, 


Cebolleta et Fara de. Tesé Palmensium. 


(342 ) 
Has. Vulgaris est hæc planta in arvis ins. Canariensium. 
Disrris. GE0GR. Species est littorum maris Interni multivaga quæ per medios Galliæ 
tractus (Boreau) Lutetiam! pervenit. Britanniis exul in Germanià usque ad Quintilino- 
burgum (Koch) ultra 51 lat. bor. gradum protenditur, gradusque ab Ægypto (Delile) 


ad Albim 20 et ultrà percurrit. 


ALLIUM. Lin. 


Énpricu., Gen., pag. 146. — Kunru, Enum., vol. 4. 
er | pag. 579. 
SECTIO IL. CROMMYFUM. — Ovyarium 3-loculare, loculis 2-ovulatis K 
ovulis ad basin dissepimenti affixis, collateralibus, erectis. 


_1. PORRUMW. Pedicell erecti. Perigoniam campanulato-connivens. Stamina basi in 
tubulum perigonio adnatum connexa 3 interiora latiora, 3-fida, laciniis lateralibus lon- 


gissimis intermedià breviore antheriferà. 


+ Umbella bulbifera. 


* Folia plana. 


1, ALLIUM HALLERI. Bas. 


À. bulbo... caule ante anthesin erecto, 4-pedali, apice subscabro ; scapo ad quartam 
partem folioso, folis planis, linearibus, poll. 1 latis, margine denticulato-ciliatis, per 
anthesin persistentibus , spathà..... caducà ; umbellà bulbiferà, bulbillis ovatis, turbinatis 
pedicellatisque , nitidis, Iæté castancis; floribus longè pedunculatis, plurimis pedunculo 
communi elongato aggregatis; perigonii purpurei laciniis exterioribus oblongis, acutis , 
dorso et margine papillosis, basi incrassatogibbis, interioribus obtusis; staminibus exser- 
tis filamentis simplicibus, basi valdé dilatatis, sensim versus apicem subulatis, alternis 
3-fidis, lacinià intermedià antheriferà lateralibus 5-plo breviore filamenti communis laté 
ovati partis liberæ longitudine, ovario difformi, stylo exserto. 

Allium Halleri. Bab., Man, of Brit. Bot., pag. 306. 

Has. Hanc plantam à Canari misit Despréaux. 


Disrris. GEoGr. Species esse videtur Europæ temperatæ. 
Oss. Planta nostra ab À. scorodopraso Parisiensi (4. vineali Thuill. in herb. Gay !} scapo basi tantüm foliato, peri= 
gonii laciniarum undique papillatarum basi gibbâ et formä, staminum exsertorum appendicibus longissimis, cuspide: 


antheriferà filamenti communis longitudine bulbillisque amplis pallidè castaneis differt. Eadem esse videtur ac 


( 343 ) 


Allium quiddam Britannicum de quo oculatissimus Borrer in Hooker Brit. Flor. ed. 5, pag. 548 disseruit, quod tar 


diûs A. Halleri |. c. nuncupavit cl. Babington, species autem valdè dubia. 


2. ALLIUM VINEALE. Lin. 


À. bulbo mediocri, extüs fusco , striato, scapo ad medium foliato ; foliis angustè tere- 
tibus, suprâ canaliculatis; umbellà globosà densè bulbiferä, bulbis ovato-cuneatis, ovato- 


rotundatis ovatisque, acutis vel in caudam protractis. — Flores malé asservatos non licuit 


examinare. 


Allium vineale. Linn., Sp. pl. , pag. 498. — Flor. dan., tab. 1870. — Engl. bot., tab, 1974. — Bert, 
For. üt., vol. 4, pag. 33. — V'is., FI, dalm., vol. 1, pag. 142. — Guss. , FL, sic. syn. , vol. 1, pag. 393. 
— Kunth., Enum., vol. 4, pag. 382. — Babingt., Man., pag. 306. — Koch., Syn., vol. 2, pag. 831. 

Allium arenarium. Linn., F1 suec., Svensk Bot., tab. 691. — Fries, Nov, FI, suec., pag. 84. 


Has. Legimus hanc plantam in arvis Lancerottæ, Canariæ, Palmæ et Teneriffæ ubi 
vulgaris. 
DisrriB. GE0GR. Orbem veterem totum percurrit hæc species à Gothorum regionibus 


ad insulas Fortunatas et in borealem Americam hominum comes immigravit (Pursh). 


3. ALLIUM SPHAEROCEPHALUM. Linn. 


À, caule ad medium foliato, foliis lincaribus, carinatis, canaliculatis, spathà ovatâ, um- 
bellà globosà ; perigonii ovati foliolis carinatis, carina leviusculà; filamentis alternis 3-fidis, 
lacinià intermedià filamento communi angusto subciliato (à perigonio ablato) dimidio bre- 
viore ; stylo longé exserto. 


Allum sphærocephalum. Linn., Sp. pl., pag. 496, excel. syn. Hall, et Bauh. ex Kunth. — Red. Lil 
ab. 391. — Bot, mag., tab. 1764. 


Has. Specimen unicum floridum die 5 julit 1845 in planitie elatà Lagunæ oppidi lectum 


misit cl. Bourgeau. 


Disrris. GEOGR. Species est regionis maris Mediterranei et Europæ totius temperatioris. 


tt Umbella capsulifera. 


* Folia plana, 


4, ALLIUM PORRUM. Lainx. 


À. bulbo crasso, tunicà interiore albâ, tenuissimé puncticulato-striatà, bulbis paucis 
oblongis demüm fareto; scapo crasso, striato, ad medium foliato, foliis planis latè linea- 


vibus, margine denticulatis, spathà deciduä; umbellà densé globosâ, bracteis minimis 


( 344 ) 

linearibus stipatä, pedunculis demüm undique protensis, subæqualibus, per totam longi- 
tudinem subulatis; perigonio ovato-oblongo, lacintis oblongo-lanceolatis, apice inflexis, 
acutis, exterioribus dorso acuité carinatis, carinà sub apice ferë ad basin usque papillatà ; 
staminibus longius exsertis, simplici apice subulato basi dilatato, 3-cuspidati cuspide inter- 
medià latà acutà filamento communi oblongo lateribus leviter incurvis quartam partem 
vel dimidium breviore ; ovario Ovato, medio rugis 3 transversis albis notato ; capsulà ovatà 
perigonium excedente. 

Toucov. Diose., b. 2, cap. 178. 

Allium Porrum. Linn. Sp. pl., pag. 423. — Plenk., Ic., tab. 253, — Monnard. in Gaud., F1. hel., 
vol. 2, pag. 482, tab. 11, fig. 5. — Kunth.. Enum., vol, 4, pag. 384. 

Has. Specimina hujus speciei die 2 Julit florida capsulis nullis maturis in campis cœnobii 
Sancti Dionysit del Monte legit Bourgeæus, exsice. n. 909. 


Disrris. GEOGR. Planta est hortensis quæ in regionibus temperatis spontanea evadit. 

Ozs. Nil Alliis tot auctoribus negligenter apparatis molestius, nec alibi enodator species tam contumaces 
inveniet. Quanquäm inter diagnosim Porri nostram et Kochianam levis exstet discrepantia eadem esse vix 
dubitandum, nam, sive character cuspidis antheriferæ longitudine deductus non plenè et planè fidelis sit, 
sive oculatus scrutator stamine à lacinià suà detracto mensuram filamenti communis nec partis suæ liberæ sump- 
serit, certum est mensuram nostram cum Kunthianâ, et cum specimine quod ex horto reg. Paris, examinavimus 
aliisque ad amussim convenire. Huc quoque Ampeloprasum Britannorum referri posse credimus. Linnæum enim qui 
plantam à Raio in Synopsi descriplam cum Ampelopraso suo conjunxerat secuti sunt recentiores et omnes pro plant 
Holmensi, in herbariis paucis obviä, verum evidenter (præter Babingtonium) descripserunt Ampeloprasum, cui 
bulbus bulbillis farctus arvorum meridionalium pestis, summo Raïio suo præterviso qui Allii Holmensis radicem sim 
plicem esse et tunicatum duntaxat cepæ in modum scribit. Notandum prætereà sanissimi judicii botanicum Borre- 
rum, qui loca natalia viderat, à cultorum reliquiis proventum existimâsse. Babingtonius huic plantæ cuspidem 
antheriferam filamenti communis lati lateribus rectis longitudine, bulbum bulbillos paucos magnos efformantem 
ascribit. Descriptioni nostræ specimen Porri horti regii Parisiensis anni 1837 ad amussim convenit. Species has 
controversas (Porrum sc. et Ampeloprasum) non malè depictas distinctasque icon Monnardiana à cl. Gaudino data 


monstrat. 


5. ALLIUM AMPELOPRASUM. Lin. 


A. bulbo crasso, tunicà exteriore fuscà, grossè reticulatà, interiore albà, tenuissimé 
puncticulato-striatà, bulbis plurimis minoribus ovatis farcto: scapo supernè scabro ad 
medium foliato, folis planis linearibus margine subdenticulatis, persistentibus, spathà 
lanceolato-ovatà deciduà ; umbellä laxé globosà, pedunculis inæqualibus, fer omnibus 
ascendentibus elongatis, (pollicaribus vel sesquipollicaribus) basi dilatatis, subulatis, brac- 
teis ovatis acutis suffultis ; perigonii laciniüs lanceolatis, exterioribus acutis, dorso margine 
et carinà papillosis, basi subgibbis; staminibus exsertis, exteriorum filamento acuto sensim 


latiore, interiorum lacinià intermedià antheriferà filamenti communis dodrantem æquante ; 


(345) 


capsulà globoso-3-quetrà angulis acutis, valvis ovato-rotundatis, perigonii laciniis interio- 
ribus brevioribus. 

Aureompacov. Diosc., lib. 2, cap. 179. 

Scorodoprasum latifolium, spontaneum italicum , floribus dilutè purpureis odoratis. Mich., Nov. 
gen., pag. 25. tab, 24, fix. 5. 

Allium Ampeloprasum. Linn., Sp. pl., pag. 423 excel. patriâ Britanniâ.— Monn., in Gaud., FI. hel., 
vol. 2, pag. 483, tab. 11, fig. 6. — Bertol., F1. ital. vol. 4, pag. 98 excel. syn. plurimis. — Guss., Fl, sic, : 
syn., vol, 1, pag. 391. — Boiss., Voy. Esp., vol, 2, pag. 615 excl. syn. Desf. 

Has. Legimus hanc plantam in vineis Teneriffæ et Canariæ ubi COpiosa. 

Disrris. Geocr. Vulgaris est hæc species per totam regionem maris Mediterranei et in 
Gallià occidentali propè Burdigalam , (Des Moulins in herb. Gay! ). 

Oss. À multiflorum Desf. hüc à cl, Boiss. accersitum, alia est ac diversa species. Differt foliis angustioribus margine 


vix denticulatis, umbellä laxiore, pedunculis gracillimis et longioribus bracteis angustioribus stipatis, perigonio 


cylindraceo-campanulato suprà capsulam duplô ferè breviorem demüm constricto, laciniis lineari-lanceolatis, dorso 


leviter et marginibus papillosis, staminibus longè exsertis, interiorum laciniä intermediä antheriferà filamento com- 


muni oblongo elongato duplô breviore. Ut optimè monet Fontanesius 4. sphœærocephalum facie refert. 


2. CODONOPRASUM. — Pedicelli inæquales, floriferi penduli. Perigonium cam- 
panulato-connivens. Stamina omnia simplicia, basi in tubum perigonio adnatum connexa, 


margine tubi inter stamina dentato vel edentulo. 


6. ALLIUM DENTIFERUM. No. 


À. scapo striato ad medium folioso, foliis crassis, angusté linearibus; spathà basi ovatà 
vel lanceolatä, extüs 3-7-costatà, abruptè in appendicem linearem flores excedentem pro- 
ductà ; umbellà laxiusculà, capsuliferà (rard bulbiferà); perigonii laciniis exterioribus con- 
cavo-carinatis, laté ovatis apice muticis vel cum mucronulo truncato-rotundatis, interioribus 
latioribus ; filamentis sensim acuminatis, tubo perigonio connato insertis, tubi sinubus inter 
filamenta dente acuto simplici vel bidenticulato instructis, antheris 3 exsertis, 3 inclusis ; 
ovario Juniore prismatico-hexagono, in collum 3-dentatum apice coarctato; stylo brevi, 
demüm exserlo, stigmate ovato, capitato. 

Allium monspessulanum. W/ild., Enum. hort. ber. suppl. , pag. 16 non Gouan. — Auntk, Enum. , 
vol. 4, pag. 04. 

Allium intermedium. DC., F1. fr., vol. 6, pag. 318 ex parte. 

Codonoprasum pallens. Reichb., F1. germ. exsicc., num. 1217! 

Allium oleraceum. Des Moul. ! Cat. Dord., pag. 142 ex parte. 

Has. Specimina hujus plantæ ex arvis ins. Canariæ attulimus, alia ex eâdem insulâ misit 


1it, — (3° SECT.) ll 


(346) 
Despréaux aliaque propè pagum Los Sauces ins. Palmæ et in campis oppidi Lagunensis 
legit Bourgeau ; exsicc. n. 1000 ct 1003. | 
DisTis. GEOGR. Legimus hanc plantam in ins. Maderà, est autem Siciliæ (Jan.!), Galliæ 
meridionalis! Corsicæ (Serafino!) et maris Interni regionis forsan totius cives larvata 
adhuc et sub aliis nominibus reccpta, unde ad Bergeracum ( Des Moulins! }, Burdigalam 


(Laterrade!) et in Galliæ centrum ( Boreau!) perventa est. 


EXPLICATIO TAB. 234. 


1. Planta integra bulbifera. 2. Spatba junior florida nondum bulbifera à Bourgeæo lecta, 
ambæ mag. naturali, figuræ quæ sequuntur auctæ. 3. Flos apertus. 4. Flos post fecunda- 
tionem. 5. Perigonium cum andræcio ante fecundationem apertum atque arte explanatum. 
6. Perigonii maturi laciniæ 2 nervo medio excrescente mucronatæ ex speciminc Monspe- 
liaco herbarii Gayani, 7. Stamen antrorsüm visum. 8. Idem à tergo visum. 9. Tubus cui 
filamenta inseruntur à perigonii basi arte abrasus. 10. Ovarium cum stylo. 15. Idem aper- 
tum valvulà tertià ablatà ut appareant ovula. 1 2. Idem transitrorsüm sectum. 13. Ovulum 


multoties auctum. 14. Capsulæ nondüm ritè maturæ valvula. 15. Semen. 16. Embryo. 


3. MOLT. Perigonium stellato-patens. Filamenta simplicia inter se basi libera vel imà 


basi connata. 


7. ALLIUM ROSEUM. Lan. 


À. bulbo ovato, bulbillis reticulato-rugosis farcto ; scapo tereti, basi foliato, foliis linea- 
ribus, planis, junioribus ciliatis, spathæ foliis basi in tubum umbellam multifloram capsuli- 
feram involucrantem connatis, laciniis roiundato-ovatis, acuminatis; perigonii laciniis 
oblongo-lanceolatis, apice rotundatis, crenatis, subacuminatis, stamina basi laciniarum 
adnata dilatata inter se libera longè excedentibus ; capsuläâ rotundatà perigon'o subtriplo 
breviore. | 

Allium sylvestre seu Moly minus roseo amplo flore. Magn. bot. monsp., pag. 10. 

Moly minus angusto folio flore Iætè purpureo majore Cupani. Borann., Ie., tab. 32. 

Allium roseum. Linn., Spec. pl., ed. 1, pag. 296. — Sibth., FT. græc., tab. 314. — Bertol,, FI, ital., 
vol, 4, pag. 53. — Guss., F1. sic. syn., vol. 1, pag. 388. — Koch., Syn., ed. 2, vol. 2, pag. 827. 

Allium illyricum. Jacq., Ie. rar., tab. 365. 

Allium majale. Ten., F1. nap., lab. 29, 

Has. Hanc plantam à Canarià misit Despréaux et in ejusdem insulæ campis Tafirze jam 


ineunte Martio florituram legit Bourgeæus. 


_ 
tS S 
RE Ÿ 
À N 
S * 
E Ÿ 
E 
À 
À 
NS 
| 
| 
| 
| 
(<B) 
æ 
HS 
= 
ed 
CL 
= 
« 
NS re el 0 - e 
TT 
: $ 
2 N 
É à 
Es 
= à 


TZ 


( 3247 ) 
Disreis. cEocr. Cives est lotius s règionis maris Mediterranei unde et Burdigalam at- 
si se HS r'CLer' ei EN: à eu, 


TS 


& ALLTUM TRIFOLIATUM. Cyr 


A. Die à DEEE. tunicÀ lcrustaceà, subfuscà, rclieulato favulosà ; scapo basi folioso, foliis 
trinis, planis, linearibus , margine ciliatis, spathæ foliis basi 1 in tubum umbellam pauct vel 
multifioram patulam capsuliferam involucrantibus, laciniis lanceolatis i in acumen pr oductis ; 
perigonii laciniis lanceolatis, aculis, stamina basi dilatata inter se connata excedentibus, 


capsulis perigonio duplè brevioribus, rotundatis apice de DS LOS Ve à valvis latè 


obcordaltis. 

Flores albi rubore quodam levi ex sicco suffusi. | 

Allium trifoliatum. Cyr. pl. rar. Neap. fasc. , 2, tab. 3, — Guss., FI, sic, syr.; vol. 1, pag. 390. — 
Link. in Linnæä, vol. 9, pag. 139. 

Tarabaste et Gamonilla Nivariensium. 

Has. Non infrequens est hæc species in rupestribus herbidis insularum Canariæ et Te- 
neriffæ à regione sylvarum usque ad littora maris : specimina nostra legimus circà oppi- 
dulum Buena Vista, alia in Canarià legit Despréaux, aliaque in sylvulà cœnobii Sancti 
Dionysii ad montem, Januario florentia, misit Bourgeæus (exsicc. n. 31 sub A. subhir- 
suto L.). | ai 

Disrris. GEOGR. Planta est regionis maris Mediterranei in insulis Sicilià, Capreis et in 
Græcià reperta sed per totam regionem ut verisimile est sparsa. 

Oss. Cüm planta nostra cum icone Cyrillianä et spèciminibus archetypis a clariss. viris 
Gussoneo et Parlatoreo acceptis ad amussim conveniat nomen accepimus, seu posteà cùm 
cl. Bertolonio 4. subhirsuti L. varietas habenda sit seu potis monentibus clariss. Gus- 


soneo et Linkio vera sit ac propria species. 


ne Il MELANOCROMMYUM. — Ovarium Se loculis 


3-10-ovulatis; ovulis placentæ centrali affixis, hor izontalibus vel as- 
surgentibus. 


9, ALLIUM NIGRUM. Lin. 


À. bulbo ovato, tunicis coriaceis ; foliis radicalibus oblongis, planis,-crassis aculis, scapo 


revoluto aphyllo multo longioribus, spathæ foliis in tubum persistentem'connatis; umbellà 


(348 ) 

capsuliferà, convexä, pedunculis erectis; perigonio stellato, laciniis lanceolatis acutiusculis s 
staminibus perigonio subdimidio brevioribus, imà basi dilatatis, cumi laciniis et inter se 
coalitis, edentulis; ovario globoso, loculis 8-1o-ovulatis, stylo brevi , stigmate capitato ; 
capsulà globoso-3-quetrà, 3-loculari ; loculis abortu 1-2-spermis, seminibus ovato-oblongis 
lateraliter propè basin affixis; embryone ad dorsum perispermi curvato, extremitate radi- 
culari ad hilum conversà. 

Flores in plantà nostrà albi. 

Moly Theophasti. Clus., Hist., vol. 1, pag. 191. 

Allium nigrum. Linn., Sp. pl., pag. 136. — Red., Lil., tab. 102, 

Allium monspessulanum, Goun. Il, pag. 24, tab. 16. — Desf., FL, atl., vol. 1, pag. 286. 

Allum magicum. Xer., Bot. mag. , tab. 1148. 

Has. Hanc plantam in arvis Canariæ invenit Despréaux. 


Disrrin. GeOGR. Hospes est regionis totius maris Mediterranei. 


EXPLICATIO TAB. 234 B. 


1. Allii nigri Linn. ovarium jam fecundatum valvulâ abscissi ut appareant ovula aggre- 


gata placentæ imposita. 


TRIB. IV. ALOINEAE. Exor. 


ALOE. Linx. 
Enoucu., Gen., pag. 143. — Kunru. Enum., vol. de 
pag. 492. 
1. ALOE VERA. Lixn. 


A. caule fruticoso brevi foliis concavis recurvis, sinualo-spinosis ; scapo thyrsiformi, 
bracteis ovato-lanceolatis, apiculatis, 5-nerviis, pedunculo nutante duplo longioribus, 
demum reflexis; staminibus perigonium excedentibus. 

on. Diosc., lib. 3, cap. 25. | 

Aloe. Fuchs, Hist., pag. 138. 

Aloe cum floribus. Matth. (V'algr., 1565), pag. 684. 

Aloe vera. Linn., Sp. pl., pag. 459, in annotatione. 

Aloe perfoliata x vera. Linn., ibid. pag. 458. 

Aloe barbadensis, Mull., Dict., ed. 8, n. 2, — Kunth., Enum., vol, 4, pag. 594. 

Aloe perfoliata barbadensis. Hort. Kew., vol. 1, pag. 466. 


( 349 ) 

Aloe vulgaris, Lamck., Encycl., vol. 1, pag. 86. — Def FT, ail, vol, 1, pag. 310. — Sibth., FL 
grec, tab. 341, — Hort. Kew., ed. 9, vol. 9,pag. 292 

Has. Stirps est regionis maritimæ ins. Canariensium non infrequens. 

Disrri8 GeoGr. Planta est littorum maris Mediterranei præcipuè Syriacorum, Africa- 
norum, Siculorum atque Hispanicorum ubi calidiora : ex Americâ ut quibusdam visum est 
oriunda sed potiüs reverà harum regionum cives airéyBov. 

Ons. Aloem fuisse Dioscoridis hanc plantam pro parte saltem quanquäm flores habere albos scribat, vix dubi- 


tandum nec in Americà sponte provenire ulla extant documenta certa, in Guyanâ autem coli tantüm , ut forsan et 


in Barbatorum insulis, ex Aubretio (PI. Guyan. vol. 1, pag. 504) certum : ergô cautè cum Millero barbadensis dicenda 


x 


sed melius cum Linnæo vera aut cum Lamarckio vulgaris vocanda. 


LILIUM. Lin. 


ExoricH., Gen., pag. 141. — KunTx., Enum., vol. 4, 


pag. 256. 


1. LILIUM CANDIDUM. Lanw. 


L. bulbo squamato, albo; caule elato, multifloro, sensim extenuato; foliis lineari-lancéo- 
_latis, sparsis; perigonii campanulati laciniis intùs glabris. 
| Kpivoy BuciAtxdv, xahobpevov Üm’éviwv Aetprov. Diosc., lib. 3, cap. 116. 

Lilium. Cuba. Hore Sare Cap. 255.— Fuchs., Hist., pag. 364. — Matth., (ed. V'algr. 1565,) pag. 822. 

Lilium candidum. Linn., Sp. pl, pag. 433. — Lamck, Il. tab. 246, fig. 1.— Red., Lil, tab. 199. — 
Curt., Bot. mag., tab. 278. — Turp. Fl méd., vol. 4, tab. 221. 

Has. Hanc stirpem coronariam inter plantas Canarienses enumerare oportet sive invecta 
sit sive indigena, in vallibus enim propè Tacorontem in sylvulà Sancti Dionysii et alibi in 
insulà Teneriffà spontanea occurrit. | 

Disrr. GEOGr. Per totam regionem maris Mediterranei inventa est hæc planta quæ cûm 
apprimè orepæouau sit secundüm Dioscoridem et ab omni ævo in paradisis et juxtà 


deorum templa castimoniæ quasi signum, culta fuerit, ARE sedes ejus prisca aut quæ vera 


patria adhuc forsan ignotum. 


( 350 ) 


JUNCEZÆ. Joss. 


SP ———— 


LUZULA. DC. 
KuxrH, Enum., vol. 3, pag. 296. — Exoricx., Gen.. 


pag. 150. 


1. LUZULA DECOLOR. Nos. 


L. annua, cæspitosa, foliis linearibus margine molliter albo-pilosis ; floribus cymosO- 
corymbosis; pedicellis 1-floris, solitariis ; fructiféris erectis, bracteis ovatis, obtusis vel 
subaristatisÿ perigonii laciniis lanceolatis capsulà maturâ rotundato-ovatà brevioribus ; 
seminis appendiculà mediocri. 

Luzula Forsteri. Buch in Abhandl, der Berlin. Acad. 1816-17, pag. 362, non Desv. 

Luzula pilosa, Link in Buch. Beschr. Can. Ins., pag. 140, non Willd. 

Has. Legimus hanc plantam in saxosis circh Portum Orotavensem. Specimen in locis 
umbrosis ad scaturigines convallis Barranco del Agua propè Guimar die 6 Marti cl. 
Bourgeæus, sua in vallis Orotavensis sylva Agua Mansa et in rupestribus umbrosis suprà 
Realejo de arriba legit cel. de Buch. | 

Disrris. GEOGR. Species est Canariensis. 

Descr… Ranix fibrosissima, annua (ex Bourgeau), Cauzes cæspitosi, densi. Foura linearia, plana, 
acutà, subtüs nervosa, viridia, margine pilis elongatis, mollissimis, niveis et ad vaginas pilosa. FLores, 
ad apicem culmi pedalis, cymoso-corymbosi, pedunculis ramosis, pedicellis 4-floris, glabris, fructiferis 
erectis. Bracreæ rotundato-ovatæ ovaiæque, glabræ, scariosæ, sæpissimè obtusæ vel apice rotundatæ, 
denticulatæ, aut subaristatæ. Pemiconum pallidè subfuscum, glabrum, nitidum, laciniis subæqualibus, 
lanceolatis, apice acutatis, mucronulatis, exterioribus subnavicularibus, dorso obsoletè 3-nerviis. Sra- 
Mia perigonio subduplo breviora, ejus laciniïis opposita , receptaculo ovarium cingente perigonii basi 
connato inserta : filamentis glabris, basi dilatatis, antheris linearibus obtusis basi subcordatis longio- 
ribus. Ovarium breviter pedicellatum , ovato-sub-3-quetrum 1-loculare valvis brevissimè introflexis , 
1-ovulatum. Ovuca Basi affixa , arrecta, elongato-ovata, apice et ad latus internum membranä pellu- 
cidà aucta, Srrcus brevis, stigmatibus longissimis, intüs papilligeris. Capsuza orbiculari-ovata, glaber- 


rima, matura perigonio longior, valvis latè ovatis, apice vix attenuatis, obtusis, styli basi abrupté 


rt 


PAU 


Botanique. 


: 


pa 
» 
Le 


TE Ts. 
Junceæ. 
s Tab.035. 


Throlatdel.et th. 


EN #4 


—_— 


np Happelin & C2 Hotéuirer. 


apiculatis. SEmiNa oblongo-ovata, appendiculä apicuari medioeri. Emsrvo hilo proximus, rotundato- 


ovatus, Minimus. 


1 


Oss. Species hæc primo aspectu à L. Forsteri Desv. haud diversa videtur nec mirum eas confudisse cll, v, v. Buchium 
et Linkium, notis tamen plurimis quas in diagnosim congessimus , differt, semper quoque pallidior et perigonia 


oculo etiam nudo breviora et rotundiora. 


EXPLICATIO TAB. 235. 


1. Planta integra. 2. Perigonium cum andræcio, arte explicatum. 3. Andrœæcium arte à 
perigonio abrasum staniinibus 4 abscissis. 4. Stamen antrorsäm visum. 5. Pistillum. 
6. Ovarium lransitrorsum seclum. 7. Ovula ovarit valvis abreptis. 8, Capsula bracteis et 
perigonii foliolis aucta. 9. Capsula, valvulà abreptà, ut appareat semen basi fixum. 10. Se- 
men junius. 11. Semen longitrorsüm sectum basi perispermi foveolo propè hilum situm. 


12. Ovulum., 


2. LUZUÜULA PURPUREA. Linx. 


L. annua, caule erecto, foliis linearibus, margine et ad vaginas pilosis ; floribus divari- 
 <aio-paniculatis, pedicellis filiformibus, bracteis oblongis, acutis, navicularibus ; perigonio 
lætè castaneo purpureoque, foliolis oblongis, apiculatis, stamina dimidio excedentibus ; 
stylo staminibus breviore; capsulà ovato-rotundatà, acutà, perigonio breviore ; seminibus 
ovato-orbicularibus, inappendiculatis. | 

Juncus puürpureus. Buch, Abhandl. der Acad. der W issenschaft. in Berlin, 1816-17, pag. 36. 

Luzula purpurea. Link ir Buch. Phys. Beschr. d. Can. Ins., pag. 140. 

Luzula Berthelotii. Nees ab Es. in lit, ad. cl, Berthelot! — Kunth, Enum., vol. 3, pag. 298, 

Has. Vulgaris est hæc planta ad margines sylvarum et inter berbas vernales insularum 
Tencrilfæ et Palmæ eamque ad Montem Agando ins. Gomeræ legit cl. Bourgeau. 

DisrriB. GEOGR. Species est Canariensis. 

Descr. Radix annua, fibrosissima. Cauuis erectus, foliosus, 6-10-pollicaris, gracilis, elegans. Forra 
linearia, plana , acuta, sub-6-nervia margine pilosa, ad vaginas pilis longis albis pilosissima, FLores 
<orÿmboso-paniculati, pedunculis filiformibus, decompositè ramosis, erectis vel retrofracto-divaricatis, 
pedicellis 1-floris vel 2-3-floris, fructiferis erectis vel patentibus, Bracrezæ lanceolato-oblongæ, acumi- 
natæ, margine scariosæ, integerrimæ. Periconiüm glabrum, lætè castaneum vel purpureum , foliolis 
æquilongis, mucronatis, exterioribus oblongis navicularibus , interioribus lanceolato-oblongis. Sramina 
perigonio dimidio breviora. Pisnivrum staminibus subbrevior, ovario stipitato, elliptico 3-quetro, stylo 
Staminibus breviore, laciniis stigmatosis linearibus parte indivisà longioribus. Ovuza 3, ovarii fundo 
ad dissepimentorum 3 incompletorum basin affixa, Carsura perigonii foliolis interioribus, ablatä eorum 
cuspide, subbrevior, 3-quetra , ovato-orbicularis, styli basi apiculata, valvis rotundatis, 3-sperma, vel 


abortu 1-2-sperma. Sema ovata utrinque obtusula, testä scariosä, albidä, laxâ, sub aqu inspissatà et 


( 352 ) 


tegmen nitidum badium concinnè striulatum hilo basali velo hyalino pellucido undique tegente, 
mamillari et plexu apicali nigro notatum. Ewsrvo tr ochiformis extremitate radiculari obtusä, perispermo 


crasso subfarinaceo vix 3-plô brevior. 


EXPLICATIO TAB. 236. 


[. Planta integra mag. nat. 2: Flos bracteis stipatus, magnitudine ut reliquæ figuræ 
omnes, auctus. 3. Flos bracteis ademptis. 4. Idem perigonio medio secto. 5. Flos expansus. 
6. Perigonii foliolum exterius cum staminc. 7. Perigonii foliolum interius cum stamine. 
8. Andrœæcium à perigonii tubo arte derasum ut stamina basi inter se cupellam perigonio 
adnatam efformantia appareant. 9. Stylus cum stigmatibus. 10. Ovarium arte apertum ut 
ovula septorum introflexorum basi insidentia conspiciantur. 1 1. Capsula. 12. Semen testà 
sub aquà incrassatà hyalinà a tectum, d chalaza. 13. Idem testà ablatà & hilum. 14. Idem 
medio sectum a tegmen, à perispermum, c hilum, d embrvonis cavum, e chalaza. 15. Em- 


bryo. 16. Floris diagramma. 


8. LUZULA CANARIENSIS. Por. 


L. stolonifera, foliis elongato-lanceolatis appendiculato-acuminatis, planis striatis, mar- 
gine parcè pilosis, bracteis fimbriatis; floribus cymosis, pedunculis 2-4-floris, pedicellis 
brevissimis; perigonio elongato, lactco, foliolis oblongis acutis, muticis, stamina subdupld 
excedentibus; capsulà brevi, orbiculari-3-quetro, apice attenuato, acuminato; seminibus 
vix appendiculatis. | 

Luzula canariensis. Poir. ! Encycl. suppl., vol, 3, pag. 582.— Buch in Abhandl. d, Ac, d, IW/iss. Bert., 
1816-17. pag. 362. — Link in Buck Beschr. d, Can. Ins., pag. 140. — Buch, ibid., pag. 179. 

Has. Legimus hanc plantam in locis argillosis suprà sylvam de las Mercedes in vià quæ 
ad Tagananam conducit quo et olim Buchius; eodem ferè loco ad viam /a Degolladu del 
Bufadero dictam specimina sua die 13 Junii florentia legit Bourgeæus. 

Disrris. GEOGR. Species est Nivariensis. 

Descr. Radix fibrosa. Cauzis sesquipedalis vel bipedalis, basi stolonifer. Foura 6-10 poll. longa, 
6-8 lin. lata, elongato-lanceolata, apice sensim acuta atque appendiculato-filiformia , basi attenuata, 
revoluta, purpurascentia, coriacea, nitida, lineolato-nervosa, margine undulata obsoletè pilosa , cau- 
linia brevia sublinearia ad vaginas subpilosa. Scapus valde striatus, glaber. FLores cymoso-paniculati, 
lactei, demum sordiduli, nitentes, paniculâ folio suimmo involucratä. Bracrez lanceolatæ, acutæ, sca- 
riosæ, margine fimbriatæ. Pepuncuut filiformes, cymosi, apice, 2-4-flori. Penicezu1 breves, Periconiuu 
elongatum angustum , foliolis oblongis, navicularibus, sensim acutatis, muticis, omnibus scariosis, 


exterioribus brevioribus, STaminA perigonio subdimidio breviora, basi in cupellam perigonii basi 


Junceæ Re. 
Botanique | Del Tab. 250. 


[ = = 


PA Tue 


\ 
\\/) : 
\ , 
L N = SÙ 
7 \y dE Ki " WW 
\ \ # IL | 
\ LA ñ 4 1 
\ \ \W VZ 
N À \ 
Den \ N \ 
\\ \ 
à \| 


Heylancd. «let. Lith Bige À Zicher 7 s Veille lap PHDE 


{ 


Puruta 7/0 ds : = 772 


ME late Act aénen vr 


dm RE te 


AXES) au 


0 I ns .… _— 


Jimceae 
Tab.257 


Botan ique 


Ville ce Cargreretier lap 2772 Lite d Zéro. lè lécher: ec ÿ : 5 Tleyland et lélix del. 


(e 24 7 . : e 7) , 
Le acute cananinses Ze 


( 353 ) 


adnatam cohærentia, antheris ovato-oblongis. Ovarium ovato-globulosum, obtusè 3-quetrum, subsessile, 
glabrum. Sryzus subexsertus, stigmatibus linearibus coloratis longior, Ovuca ovata ut in antecedentibus 
inserta. Garsuca orbiculari-3-quetra, mucronata, perigonti tertiam partem adæquans. SEMINA oblonga, 
fusca , testà vix ac ne vix sub aquâ inspissato-hyalin, vix appendiculata, dorso incurva, ventre 3-co- 


stata: 


EXPLICATIO TAB. 237. 


1. Planta integra mag. nat. 2. Florum aggregatio, ut reliquæ figuræ mag. aucta. 3. Flos 
bracteis stipatus. 4. Bracteæ seorsum visæ. 5. Bractearum positionis diagramma. 6. Bractea 
interior. 7. Flos bracteis abreptis. 8. Idem medio horizontaliter scissus. 9. Flos arte apertus. 
10. Andræciam basi à perigonii basi abrasum. 1 1. Pistillum andræcio cinctum. r2.Ovarium 
transitrorsum sectum ut appareant ovula ad septorum marginem internum affixa. 13. Ovu- 
Jorum positura idealis. 14. Ovula basifixa ovario abscisso. 15. Capsula. 16. Capsulæ val- 
vula cum semine. 17. Capsula cum 3 perigoni persistentis laciniis. 18. Semen , « hilum. 


À . 2 3 j 
19. Floris diagramma. 


JUNCUS. Lans. 


L 4 


KuonrH, Enum., vol. 3, pag. 3195. — Expuicn., Gen. 


pag. 190. 


1, JUNCUS EFFUSUS. Lin. 


J. culmo nudo, striato , medullà continuatà farcto , vaginis radicalibus nudis; floribus 
in paniculam cymosam diffusam decompositamque digestis, 3-andris, perigonit laciniis 
angusté lanceolatis, acutissimis; stylo subnullo ; capsulà obovaià perigonio persistente sub- 
breviore. 


Juncus effusus. Linn., Sp. pl., pag. 464. — Flor. dan., tab. 1066. — Svensk, Bot., tab, 879, fig. 1. 


Juncus canariensis. Por, in herb. Desf.! 
Has. Satis vulgaris est hæc species in humidis Teneriffæ et Canariæ. 


Disrr. GEoGr. Planta est quæ terrarum orbem totum incolit. 


9 JUNCUS ACUTUS. Lancer. 


J. culmo nudo, foliis radicalibus teretibus, apice acutis, pungentibus ; floribus in pani- 
culam cymosam confertam vel subdiffusam congestis; perigonii capsulà ovatà apiculatà 
duplo brevioris laciniis margine scariosis, interioribus obtusissimis, laceratis. 


111, —(3° SECT.) 45 


( 354 ) 


Juncus acutus &. Linn.Sp. pl, pag. A63. 


Juncus acutus. Lame, Encycl., vol. 3, pag. 268. — Engl, bot., tab. 1614. — Koch, Syn., ed, 2, vol. 9, 
pag. 838.— Kunth, Enum., vol. 3, pag. 323. 


Has. Legimus hanc speciem in insulà Lancerottà eamque à Gomerà, 25 Juni 1845 
fructiferam, misit Bourgeæus, specimina alia in Canarià Despréaux et in valle Sancti An- 
dreæ Teneriflæ sua lecit Buchius. 

Disrri8. GEOGR. Species est regionis maris Mediterranei, quæ per maris liltora evecta 


ritanniam atlinoit. 
Le, 


3 JUNCUS MARITIMUS. LAWCK. 


Juncus maritimus. Lamck., Encycl.,vol, 3. pag. 264. — Fngl. bot., tab. 1795. 
Has. Hanc speciem ex ins. Canariensibus vidit celeb. Kunth, Enum., vol. 3, pag. 322. 


Disrrie. GE0OGR. Planta est multivaga per totum terræ orbem sparsa. 


4. JUNCUS CAPITATUS. Weic. 

J. pusillus culmis erectis, gracilibus, basi foliatis, foliis tenuissimis ad medium usque 
canaliculatis ; floribus in capitulum 4-10-florum terminalem congestis, bracteis longé acu- 
minalis ; perigonii laciniis exterioribus elongato-lanceulatis , in acumen pr'oductis, interio- 
ribus hyalinis aculis toto acumine longioribus; s'aminibus 3 laciniis externis Oppositis , 
interioribus duplo longioribus. Ovario 3-quetro-elliplico, stylo brevi, stigmatibus filifor- 
mibus, elongatis; capsulä ovatà, utrinque ébtusà, laciniis perigonii AU subduplo 
longioribus. 


Juncus capitatus. Ieig., Obs. , pag. 28. — Willd., Sp. pl. , vol. 2, pag, 209. — F1. dan., tab. 1690. — 
ook, in Engl. bot. suppl., tab. 2644, — Part., FU, pal. in Giorn. bot. "ni 1, pag. 347. 
Juncus ericetorum. Poll, Pal, vol. 1, pag. 351. 


Has. Legimus hanc plantam in humidis Tenerilfæ, eamque ad Fontem Sanctam insulæ 
Gomeræ die 15 Aprilis 1845 florentem legit Bourgeæus. 
Disrr. GEoGR. Species est regionis maris Mediterranei et Europæ temperatioris quæ in 


insulas Cæsaream et Sarmiam (Pabington) et per Rheni fluminis ripas in Batavorum terras 


provecta est (Koch). Britannias non attingit. 


EN ] 2 a 
5. JUNCUS BUFONIUS. Lux. 
J. culmis diffusis vel crectiusculis, foliosis, fuliis linearibus, ultra medium canaliculatis; 
Horibus spicatis, remotis, vel fasciculatis, perigonü foliolis lanceolatis, acutissimis, interio- 


‘ 


ribus brevioribus capsulam obovato-3-quetram vix excedentibus. 


( 355 ) 

Juncus bufonius. Linn., Sp. pl., pag. 466. — Engl. bot., tab. 802. — F1, dan. , tab. 1098. — Bors- 
sieu, Fl. de lEurop., vol. 3, tab. 262, fig. 2. — Th. Nees ab Esenb. Junceæ , tab., fig. 2. 

B. Fasciculatus. | 

Juncus hybridus. Brot., FL. lus. , vol. 1, pag. 512. — Guss. ! Syn., JL. sic; vol. 4, pag. 424. — Part., 
F1. pal. in Giorn. bot. it., vol. 1, pag. 350. | 

Juncus insulanus. 7’iv., FI. cors. spec., pag. 8. 

Juncus oo y fasciculiflorus. Boiss., Voy. Esp. vol. 2, pag. (24. 

Has. Vulgaris est hæc planta in humidis insularum omnium Canariensium; specimina 
etiam in Pinorum regione propè fontem T'raste de dofa Beatriz lesit Bourgeæus. 

Disrr. crocn. Species esl quæ Lolius terræ orbis regiones incolit. 


Var. 6 magis meridionalis. 


( 356 ) 


 COMMELYNEZÆ. R. Br 


a 


COMMELYNA. Lainn. 


Expuics., Gen., pag. 125. — Kuwrx., Enum., vol. 4, 


pag. 54. 
“ Spatha complicata. 


1. COMMELYNA AGRARIA. Kuüxru. 


C. caule decumbente, radicante, ramis ascendentibus ; foliis glabris, ovatis lanceolatis- 
que, acuminatis, subtüs puncticulatis, vaginis glabris, antrorshm et margine pilis albis 
ciliatis ; spathis solitariis, oppositifoliis, ovato-cordatis, acuminatis, margine ciliatiss pe- 
dunculis pubescentibus, floribus parvis, polvgamis, cæruleis, perigonii foliolis lateralibus, 
interioribus longè unguiculatis, impari subsessili rotundato ; filamentis cæruleis , antheris 
tavis. 

Commelyna agraria. Kunth, Enum., vol. 4, pag. 38. Le S'ieb., Herb. , Martin, num. 257 ! 

Has. Legimus hanc speciem in fossis propè Portum Orotavensem et in insulà Canavià ; 
ex câdem quoque insulà specimina misit Despréaux, eandem in convalle de la Angostura 
die 19 Marti 1846 inter donaces florentem {oliis lanccolatis et spathis elongatüs insignem 
legit Bourgeau quam priùs die 25 Junit 1845 floridam in convalle Barranco de la Laja 
ins. Gomeræ invenit. | 

DisrriB. GEOGR. Planta est Americana in Archipelago Antillano ut videtur vulgaris et 
cum C. communi alibi proculdubid confusa est. Exlat quoque in Maderà! ubi eam pri- 
mus legit cl. Loweus et specimen mihi Maderæ commoranti sub nomine C. communis 
largivit. 

Descr. Cauns elongatus, gracilis, basi decumbens, radicans, radicibus lanato-radiculatis, ramis 
ascendentibus, glabris, Fozia ovato-acuminata vel lanceolata , glabra, v.rentia, utrinque præsertim 
subtüs puncticulata, vaginis glabris, marginibus antrorsüm longiùs pilis albis hyalinis, geniculatis 


ciliatis. Sraruzx oppositifoliæ , sparsæ , solitariæ , ped neulis pubescentibus , foliolo cordato-ovato in 


Commelsneæ. 
Botanique. Tab. 258. 


17 Plée del. 
2 


( _. LA ' LE 0 
Ce Et LCL CHMIUI 2 


( 357 ) 


acumen producto acuto glabro puncticulato 10-nervio margine ciliato subduplô vel quartä parte bre- 
vioribus. FLores parvi, polygami, lætè cælestes, pedunculis in spathä geminis, masculis longè exsertis, 
pedicello suprà medium geniculato, ad géniculum 1-vel 2-floro, pedunculis femineis inclusis, 3-floris. 
Periconiu“ 6-phyllum, foliolis exterioribus ovato-lanceolatis, obtusiusculis, vireéscenti-hyalinis, glabris, 
obsoletè venoso-striatis punctatisque, lateralibus latioribus, tertio impari plicato, cymbiformi, acuto, 
ovarium in floribus femineis excipiente, interioribus venosis, glabris, lateralibus longè unguiculatis limbo 
flabellato , impari sessili rotundato-truncato subeucullato. Sramina 6, perigonii foliolis opposita ; basi 
in tubum cum perigonio connatum conflata , longè exserta, 3 superiorum fertilium intermedium majus, 
foliolo inferiori impari, 2 lateralia normalia foliolis 2 exterioribus lateralibus, 2 imperfecta lateralia 
foliolis 2 interioribus lateralibus opposita , sextum imperfectum liberum sub ovario insertum foliolo 
exteriori impari oppositum et in eo inclusum, Ovarium sessile, ovato-ellipticum , compressum , su- 
prà canaliculatum subtüs acutum , glabrum , 3-loculare, loculis 2 lateralibus parallelis 2-ovulatis, 
tertio perigonii exterioris foliolo impari naviculari oppositum , 1-ovulatum , ovulis ellipticis , compla- 
natis, loculorum lateralium superpositis, per ventrem totum placentæ nerviformi centrali affixis, ses- 
silibus, papillà laterali notatis, Srrcus elongatus, recurvus, glaber. Sricma rotundato-capitellatum, Car- 
suzA membranacea ; glabra, striata, 3-locularis, loculis dehiscentiä spuriè loculicidà dehiscentibus, 
lateralibus 2-spermis, dissepimento valvæ medio relicto, seminibus minoribus, truncatis, exteriore 
1-spermo , indehiscente, valvis placentâ nerviformi hilo seminis insertä connexis. SEMINA ovata testä 
reticulato-rugosä , ventre hilo lineari et fossulä transversà inter embryostegam lateralem et hili mar- 
gimem notato, Eusrro fusiformis, utrinque planiusculus, ad extremitatem radicularem centrifugam 
latior , in latibulo test introflexà confecto cum perispermo corneo-farinaceo per foramen communi- 
cante, apice papillàâ embryostegä obturato, receptus. 

Oss. Planta nostra eadem est ex toto ac Martinicensis Sieberiana herb. Mercier sub. n. 257 data. 

Stamina in hoc genere omnia libera dixit celeb. Kunth, sed in hac specie quinque basi dilatata sunt 
et in tubum cum perigoni basi connatum coalita , sexta foliolo exteriore impari opposita sola libera 
hypogyna, in specie sequente (C. canescente Vahl), omnia in tubum regularem perigonii basi connatum 


ut in alliis plurimis coalita, 


EXPLICATIO TAB. 238. 

1. Ramus floridus et fr uctifer, mag. nat. figuræ reliquæ auctæ. 2. Spatha arte aperta 
ut appareant flores nondüum apertæ. 3. Flos masculus. 4. Andræcium cum tori segmento 
ut appareant stamina. 5. Interiora inter se basi connata et extimum à solitarium. 5. Sta- 
men perfectum. 6. Stamen intermedium majus. 7. Flos femineus perigonii laciniis inte- 
rioribus atque andræcio abreptis ut appareat ovarium foliolo impari involutum. 8. Ova- 
rium fere maturum axi contrarié sectum ut loculus :-ovulatus et loculorum 2-ovulatorum 
alter appareat. 9. Ovulum loculi 1-ovulati fer maturum ad hilum visum, 10. Ovulum lo- 
culi 2-ovulati fere maturum ad hilum visum. 11. Spatha fructifera arte aperta, & florum 


femineorum superiorum pedunculi cicatrix, Ô floris masculi pedicelli pars. 12. Capsula 


( 358 ) 


debiscens. 13. Semen maturum. 14. Semen longitrorshm sectum ut conspiciatur embryo 


foveolo perispermt abditum. 15. Embryo. 


** Spatha cucullata turbinata. 


2. COMMELVYNA CANESCENS. Vaur. 


C. radice fibrosä, ramis inferioribus descendentibus hypogæis flores larvatos gerentibus 
comalà, ramis acriis ascendentibus, pilosiss foliis ovatis, subtüs pilosis, vaginis pilosis, 
margine albo-ciliatis; spathis & quäque vaginà solitariis geminis vel ternis, truncatis, acu- 
tatis, undique pubescentibus, ciliatis, floribus polvgamis, masculis broviter exsertis; fo- 
holis perigonii interioribus lateralibus flabellatis, longè pedunculatis, impari angustà, sessili. 

Commelyna canescens. ’ahl, Enum.! vol, 2, pag. 173. — Kunth, Enum., vol. L, pag. 50, — FF. ebb, 
Spic. gorg. ined. 

Commelyna canariensis. Che: S'm. in Buch. Besch. Can. Ins., pag. 140. 


Oreja de Gato Canariensium. 
Has. Species bæc propria esse videtur insulæ Canariæ ubi eam in inundatis et fossis 


regionis præcipuè maritimæ legimus : specimina procera à paludibus propé Mas Palomas 


misil Despréaux. 
Disrris. G£oGR. Planta est Arabica quæ Libyæ deserta transcurrit vel quæ sub câdem 


latitudine littora sua occidentalia quoque inbabitat. 


Descr. Ranix fibrosa, caule erecto è basi ramoso, ramis crassiusculis diffusis, apice floriferis, inferio- 
ribus deflexis hypogæis, radiciformibus, spathas difformes et flores inclusos fertiles gerentibus, radices 


veras quasi com tegentibus. Vaainx elongato-cylindracez, scariosæ , pilosæ, ad marginem superiorem 


longè ciliatæ, ciliis geniculatis albis. Forra brevissimè petiolata, petiolo piloso , latè ovata vel ovato- 


lanceolata , obtusiuseula , subtüs molliter piloso-pubescentia, suprà pilosula vel glabrescentia , puncti- 


culata , pallide virentia. Sparxz aeriwe solitariæ, ad apicem ramorum binæ oppositæ aut ternæ pluresve 


ex eâdem vaginà , paniculâ abbreviatä digestæ , pedicellatæ, pedicellis bracteis scariosis stipatis, cucul- 


latæ, turbinatæ, apice truncatæ vel leviter rotundatæ, acutatæ vel obtusiusculæ , pilosæ , ciliolatæ vel 


obsoletè ciliatæ ; Lypogææ pronæ in terram conversæx, sacciformes, ovatæ, scariosæ, pilosæ, apice tantüm 


pertusæ , flores perfectos minores incolores et capsulas demüm fetas aeriis similes et semina fertilia 
ferentes. Penuncuzi masculi parüm vel longiüs exserti, 1-flori, pubescentes, sub geniculo 2-bracteolato 


2 lateralibus 
ovato-oblongis obtusis , impari naviculari acuto, interioribus pallidè cæruleis, 2 lateralibus ovato-ro- 


dilatati ; feminei glabri 2-flori. Pemieoniun 6-phyllum , foliolis 3 exterioribus hyalinis, 


tundatis margine undulatis longè unguiculatis unguiculà lineari planä laminam ipsam excedente, impari 
sessili angusto oblingo. Sramina 6, perigonii foliolis opposita, omnia basi in tubum regularem peri- 
gonio connatum coalita, 3 fertilia foliolis 2 externis lateralibus intermedio impari agminis interioris 


opposita, 3 incompleta foliolo impari exteriore et lateralibus interioribus opposita. Ovarium obovatum, 


| : Commelyneæ. | 
Botanique. Ÿ Tab. 250. 


F, Plee del. 


- Ce ot LAS CAILCACCTIUS LE, (CEA 
4 
su C 


A 
: 


( 359 ). 
complanatum, basi profundè canaliculatum. Sryzus elongatus, glaber, Ovura ut in antecedente. Sriema 
ovato-capitellatum. Gapsuza chartacea, striata , glaberrima , margaritacea , 3-locularis, loculis ut in 
antecedente. Semina reticulato-scrobiculata, fusco-cineréa, puncticulis elevatis candidis notata, fossulà 
transversà interembryonis foveolam et hilum percursa. Eusryo trochiformis, ad radiculam incrassatus, 
extremitate cotyledoneâ rotundatä medio apiculatä, cætera utin spetie antecedente. 
Oss. Hæc species notabilis est ob ramos inferiores deflexos floresque hypogæos quos in null alià vi- 


dimus. In hâc plantä fossula quæ hilum cum foveolà embryonis conjungit valde conspicua. 


EXPLICATIO TAB. 239. 


1. Planta integra mag. nat. figuræ reliqu:& omnes mag. auctæ sunt. 2. Spatba cum 
floris masculi jam deflorati pedicello exserto, femineis per membranam translucidam visis. 
3. Spatha dissecta et arte aperta. 4. Flos. 5: Idem ovario. exsecto utappareant Stamina 
perigonii laciniis opposita atque omnia toro hypogyno inserta. 6. Pistillum innuptunr. 
7. Pistillum maturum. 8. Ramus hypogæus cum floribus subtérraneis, & bractea, à flos 
spathà obvolutus, c flos junior bracteà tectus. 9. Flos junior cui bractea ex parte abscissa. 
10. Spatha subterranea secta et arte aperta ut appareat ovarium fecundatum flore marcido 
basi cinctum. 1r. Capsula matura dehiscens. 12. Capsula aperta ut Conspicialur valva 
exterior cum dissepimento medio relicto et valvulæ 2 exteriores quæ loculum dorsalem 
indehiscentem efficiunt, sernine per dissepimenta pellucida viso. 13. Semen nondum ex 
toto maturum è loculo dorsali abreptum, dissepimenti lacerati nervis hilo adhuc adhæren- 
tibus. 14. Loculi anterioris semen maturum. 15. Semen maturum. 16. Semen longitror- 
sm sectum ut appareat embryonis latibulum rimulà percursum. 197. Idem latibulo per 


medium seclo ut appareat embryo. 18. Embryo. 


( 360 ) 


CYPERACEZÆ, Jus. 


CYPERUS. Lrwx. 


Enpricu., Gen., pag: 119. — Kuwrx., Enum., vol. », 
pags 2 | 


Secrio FL, PFCREUS. Pal. de Beauv. Stylus 2-fidus. Achenium compressumn. 


1. CYPERUS MUCRONATUS. Botte. 


GC: radice repente, culmo gracili, 1-phyllo, folio plano acuto duplo Jongiore; involucro 
2-phyllo , altero brevi lanceolato acuto, altero culmo continue elongato, spicis solitariis vel 
plurimis, brevibus, ovatis, acutiusculis, squamis laté ovatis acutis glabris dorso nervosulis, 
albidis ; staminibus 3; stylo 2-fido; acheniis squamæ parallelé compressis, ovato-ellipticis, 
mucronulatis, viridi-fuscentibus. 

Cyperus mucronatus. Rottb., Descr. et ic, pag. 19, tab. 8, fig. 4, — Retz, Obs. fasc., 5, pag. 10. — 
Roxb., Fl. ind, vol, 1, pag. 190. — Guss., Syn., vol. 1, pag. 43. — Kunth, Enum., vol. 2, pag. 17. 

Cyperus lateralis. Forsk., Fl, æg. - arab., pag. 13.— Webb, Spic. gorg. ined. 

Cyperus mucronatus 6 albidus. 7’akl, Enum. vol. 2, pag. 306. | 


Cyperus monostachyus. Zink! in Buch. Phys. Beschr. d, Can. Ins., pag. 138 , ex autopsià speciminis 
herb. DC. 


Pycreus lateralis. Nees ab Es. in Linned, val. 9, pag. 283. 


Gyperus cossyrensis, Tin. in Guss,, Syn. fl. sic. add. et corrig., pag. 179. — Parlat.. Fl. pal. in Giorn. 
bot. 1t., vol. 1, pag. 123. 


Has. Forma hæc nostra leucostachys quæ € mucronatus archetypus Rottb. C. late- 
r'alis Forsk. C. mucronatus B Vahl nec C. distachyos All. qui C. junciformis Cav. 
non infrequens est in ins. Canariensibus aliamque non vidimus. Specimina nostra legimus 
ad fontem T'ajo propè pagum .#rico ins. T'eneriflæ et ad fontem eZ Chafaris propè Hariam 
in ins, Lancerottà, alia à Canarià misit Despréaux suaque in valle de! Bufadero Teneritf 


et ad fontes crateris magnt Palmensis /a Caldera legit Bourgeau. 


( 361 ) 


Distr. GEOGR. P'anta hicc per temperata totius ferè terræ habitabilis obvia est; var. 
autem nostra albida in calidioribus orbis plagis tantüm occurrit: in Indià sc.; in ins. Gor- 
goneis sive Prom. Viridis (Vogel ), in Ægypto, in Sicilià, in Hispanià ! (Boissier), etiam in 


: | ". & 
Mexico (Haritweg exsicc., n. 240 !}. 


2, CYPERUS ALOPECUROIÏIDES. Rorrs. 

C. caule elato, obtusé 3-quetro, glabro; foliis basi carinatis, superné planiusculis ; involucro 
sub-5-phyllo, longissimo ; umbellà decomposità, radis inæqualibus elongatis, intermediis 
sessilibus; spicis ovatis, demüum oblongis, obtusiusculis, densis, cylindraceis, mox sub- 
coinplanatis; spiculis lanceolatis, compressiusculis, acutis, sæpe 28-floris ; squamis ovato- 
oblongis, concavo-carinatis, dorso fuscis, lateribus flavidis, mucronatis, raro imbricatis; 
stylo 2-fido, rariüs 3-fido; ovario sub-3-angulari; achænio squamæ parallelè compresso, 
lenticulari, dorso convexo, sæpe subangulato. 


Cyperus alopecuroides. Rottb., Descr. etic., pag. 38, tab. 8, fig. 2. — Dell. ! FI æg. ill., pag. 2. — 
Kunth, Enum., vol. 2, pag. 19. — Webb, Spic. Gorgon. ined. 

Has. Occurrit hæc planta in uliginosis insularum Tencriffæ et Palmæ: specimina legimus 
in paludibus propè Lagunam, sua à valle del Bufadero non longè ab alütudinibus /a 
Cumbre misit Bourgeæus aliaque à Canarià Despréaux. 

Disrris. GEoGR. Species est Africana quæ Ægyptum, Fortunatas Gorgoneasque insulas 
pro certo et forsan Indiam (Roxburgh, FI. ind., 1, p. 211) et terram australem 
(R. Brown, Prodr., p. 217) incolit. 

Os. C.alopecuroidi tam valdè similis est C.dives Del., ut vix nisi stylo 3-fido achænio exinde 5-quetro squamisque 
arctiüs imbricatis distinguendus. Ipse auctor ambos Fontanesio ex locis Ægypli diversis sub nomine divitis misit. 


Quærendum forsan adhuc an lusus stylorum abortus, variant enim nec semper conformes. Plantæ abyssinicæ Schim- 


peri sub hoc nomine ab Associatione itinerarià Esslingensi datæ ad GC. inundatum Roxb. potiùs accedunt. 


Secr. IL ETYMOCYPERUS. Stylus 3-fidus. Achænium 3-angulare. 


3. CYPERUS RUBICUNDUS. Var. 


C. cæspitosus, annuus, pusillus; radicibus junioribus pubescenti-scabris ; caule erecto, 
basi folioso; foliis flaccidis, filiformibus : junioribus carinatis, mox planiusculis, pallidé 
virescentibus, subscabrellis, marginibus versus apicem denticulatis, acutissimis, erectis, 
strictis, culmo sublongioribus, basi in vaginas ovato-oblongas scariosas albidas lineis ver- 
ticalibus sæpè anastomosantibus percursas tenuissimas ampliatis; culmo tenui, 3-quetro, 
mox planiusculo; involucro 3-phyllo, foliis conformi, foliolis capitulum excedentibus, acutis ; 


spicis circiter 10, lanceolatis, planissimis; squamis 20-40, ovato-lanceolatis, saturatè rubris, 


111, — (3° SECT.) 6 


_ (362 ) 
margine haud scariosis, pellucidè 8-10-nervis, apice carivatis, cuspidatis:: earinä dorso 
scabriusculà , cuspide apice sensim recurvä; rachillà alà crassà limbatâ; antheris lanceo- 
latis, ocutis ; ovario elliptico, 3-angulari; stylo et stigmatibus elongatis, longé exsertis ; 
achænio elliptico, acutè 3-quetro, cinereo-subfusco, puncticulato. 

Cyperus rubicundus. Vahl, Enum., vol. 2, pag. 308, excl. patria. — Kunth, Enum., vol. 2, pag. 49, 
excl. syn. Neesab Es. 

Cyperus Teneriffæ. Poir., Encycl. , vol. 7, pag. 245. 

Gyperus glomeratus. Chr. Sm., in Buch, Phys. Beschr. Can. Ins., pag. 138 et pag. 161 ? 

Has. Occurrit hæc species hüc illc in rupestribus siccissimis insularum Teneriflæ et 
Canariæ. Specimina nostra legimus in collibus circà oppidum Sanctam Crucem ubi copio- 
sissima, alia in rupestribus maritimis vallis Sancti Andreæ die 29 novembris 1846 leoit 
Bourgeæus, sua propè T'ejinam Buchius,eamque florentem mense Januario ab altitudinibus 
(la Cumbre) Canariæ misit Preauxius. 

Drsrris. GEOGR. Species est Canariensis. 

Desce. PLanra pusilla,elegans, annua, ad plurimum 6-pollicaris, sæpissimè trientalis, cæspitosa, Rapr- 
ces filiformes, in radiculas capillaceas villosulas abeuntes. Cauzis basi foliosuset foliorum vaginis persis- 
tentibus involutus incrassatusque. Forra scapo breviora vel quandoque aliquantulüm longiora, linearia, 
carinata, apice filiformia, flaccida, margine denticulata, ad tertiam partem in vaginam strictam scario- 
sam margine hyalinam tenuem glabram laxè amplexicaulem dilatata. Scapus tenuis, 3-angularis, angulis 
scabriuseulis, inter angulos striatus. Invozucruu 2-3-phyllum, foliolis linearibus, basi subdilatatis, mar- 
gine et carinâ scabriusculis, inæqualibus, longiore capitulum duplo excedente. Sricæ 4-10, in capitulum 
sessile stellato-rotundatum aggregatæ, hordeiformes, subobtusæ, concinnæ , sanguineo-rubicundæ, 
margine albidæ:,,. valdè complanatæ, 4-9 lin. longæ, 1-2 1/2 lin. latæ, 12-32-floræ, densè imbricatæ. 
Squamæ densè imbricatæ, late ovatæ, sursm attenuatæ, tenues, basi et margine angustè hyalinæ, pul- 
chrè reticulatæ, carinatæ, apice emarginatæ, nervi medii utrinque nervis 5 hyalinis stipati dorso apice 
incrassato in mucronem inter sinus producto. Racxirra ad flores membranâ crassâ ad angulos aucta, 
Sramina 3, hypogyna, angulis 3 ovarii opposita, toro carnosulo imposita, ovario breviora, antheris cum 
filamentis continuis, demüm productis, tæniatis, ovarium longè excedentibus. Ovarrum ovatum , acutè 
3-quetrnm. Ovuzux oblongo-ovatum; erectum, basi valdè attenuato-acutum. Sriemara exserta, filifor- 
mia, stylo 2-plo 3-plove’breviora, filiformia. AcHænrum crustaceun, pyriforme, acutè 3-quetrum, ci- 
nereum , puncticulatum, epidermide abrasä vel humectatumr castaneum, apice obtusè apiculatum , 
basi substipitatum. Semen ab achænio solubile-eique conforme, basi acutissimum,, testÂ tenuissimä. 
PerisPermIum carnoso-farinosum.. Emsrvo: ovatus:, ipso seminis apiculo basali. in: foveolä: perispermii 


laminä tenui cinctâ situs. 


EXPLICATIO TAB. 240. 


r. Plantarum agglomeratarum cæspes. 2. Folium ablatum. Ambo magn. nat.; flouræ re- 


Cyperaceæ L 


Tab. 240. 


Botanique. 


<< 


LE 


\S 


ES 


N 


Ne 


À 


L 


VAI 


Heyland et Féliv del. 


DEA | 


Le 


CMOS Don. 


2272 


A 


N 


CC PAP 


are. 


Tnpue Bouge 


( 363 ) 
liquæ auctæ. 3. Spica. 4. Eadem squamis ad latus dextrum ablatis ut appareat rachilla 
florifera. 5. Squama. 6. Rachillæ segmentum peractà fecundatione ovario ablato ut appa- 
reant filamenta elongata persistentia. 5. Stamina hypogyna toro ad ovarii angulos insi- 
denta. 8. Inflorescentiæ diagramma. 9. Pistillum. 10. Stigma abscissum multoties auctum. 
11. Ovarium valvulis 2 posterioribus ablatis ut appareatovulum. 12.Achænium. 13.1Idem 
transitrorsüm sn 14. Semen. 15. Semen longitrorsm sectum ut conspiciatur embryo 


ad bilum intrà perispermium situm. | 

Oss. Clarissimus Nees hùc Cyperum Austro-Africanum à cl. Dregeo lectum affert. Hanc plantulam quam post 
obitum beati B. Delessert primam ex amplissimä phytothecà suâ beneficio cl. Francisci Delessert examinare nobis 
licuit, diversam à C.rubicundo Vahl, quamvis valde affinem , nomine botanicis quot sumus omnibus carissimi con- 
decorare voluimus. 

CYPERUS DELESSERIANUS. Nos. 

C. cæspitosus, pusillus; radicibus junioribus villosis; caule erecto, basi folioso ; foliis duriusculis, linearibus, acutè 
carinatis, canaliculatis, vividibus, puncticulis rufis scabris, margine scariosis denticulatis, apice obtusiusculis, 
. recurvis, culmo sublongioribus, basi in vaginas latas ovatas scariosas rubescentes costulatas rufo puncticulatas 
amplialis; culmo acutè 5-quetro, apice subalato , inter angulos striato, scabriusculo ; involucro 3-phyllo foliis con- 
formi, foliolis capitulum excedentibus obtusis; capitulo globoso-stellato ; spicis suboctonis, ovatis, planiusculis ; squamis 
14-24,latà ovatis, pallidè rubris puncticulatisque, margine latè scariosis, 8-10-costato-nervosis , apice Carinalis, acu- 
minatis, carinà dorso punctato-scabrà, acumine abruptè recurvo; rachill exalatä; antheris oblongis, subacutis ; 
ovario ovato-3-angulari ; stylo cum stigmatibus squamarum longitudine; achænio ovato-5-quetro, «cinereo:subcastaneo, 
puncticulato. | 

Cyperus Teneriffæ.'Nees ab Es. in Linned, vol. 10, pag. 151, et in Dregeexsicc., n. 17, non Poir. 

Cyperus rubicundus. Kunth, L. c., pro parte. 


Habitat hæc species in Africà australi ad Moutem Bothasberg et ad flumen Groot Fish-rivier. 


4. CYPERUS ROTUNDUS. Lixn. 


C. radice fibrosà, parcè tuberiferà; rhizocephalo incrassato, bulbiformi; foliis planis, 
margine scabris, culmo 5-quetro sæpissimè brevioribus vel æqualibus ; involucro 2-3-phyllo, 
umbellam supra-decompositam excedente; spicis elongato-lanceolatis, acutis, compres- 
siusculis ; squamis ovatis, navicularibus, obtusiusculis vel emarginatis cum acumine, dorso 
viridibus, 5-7-nerviis. 

Cyperus rotundus vulgaris. Moris., Hist., vol. 2, sect, 9, tab. 11, fig. 1. 

Cyperus rotundus et Gyperus floridus. Rumph., Amb., vol. 6, pag. 4, tab. 1, fig. À et 2. 

Cyperus rotundus. Linn., FL. zeyl., pag. 36. — Kunth, Enum., vol, 2, pag. 58. 

Cyperus tetrastachyos, Desf. ! F1 all,, vol. 1, pag. 44, tab. 8. — Parlat., Fl, palerm, in Gorn, bot, it, : 
vol. 1, pag. 130. reel 

Cyperus olivaris, Targ. Tozz., lite. al P. Pozzetii sopra una spec. distinta di Cip., pag. 6. 


Cyperus radicosus, Sibth., Fl, græc., tab. 45. 


Has. Vulgaris est hæc species atque arvorum et vinearum in insulis Canariensibus pestis. 
Disrri8. GEOGR. Planta hæc per orbis terræ regiones omnes temperatas calidasque sub 


Cancro et Capricornu sparsa, facta est reverà cosmopolites. 


5. CYPERUS TENUIFLORUS. Rorrs. 


C. radice repeate, tortuosà ; rhizocephalo è stolonibus lignosis horizontalibus squamosis 
prodeunte ; foliis cartilaginceis, angustis, carinatis, carinà et marginibus denticulatis, culmo 
3-quetro brevioribus ; involucro sub-4-phyllo, umbellam parum dilatatam decompositam 
longè excedente; spicis lanceolatis, acutis, subcompressis, sæpè recurvis; squamis latè 
ovatis, apice rotundatis, obtusis vel emarginatis, muticis, sub-b-nerviis ; antheris oblongis, 
luteis, purpureo-pictis; ovario ovato-3-quetro; stylo stigmatum longitudine; achænio 
obovato-3-quetro, puncticulato , juniore albo, maturo badio. 

Cyperus tenuiflorus. Rottb., Descr. el Ic., pag. 30, tab. 14, fig. 1. — Jacq., Coll., vol. 3, pag. 190; Ie. 
rar. , vol. 2, tab. 206. — Kunth, Enum. , vol. 1 , pag. 57. — Guss., Syn. fl. sic., vol. 1, pag. 46. — 
Parl., Fl. palerm. in Giorn. bot. it., vol. 1, pag. 132. 

Cyperus badius. Desf., FI. all. vol. 1, pag. 45, tab. 7, fig. 2. — Guss., Syn. FL sic., vol. 1, pag. 46. 
— Koch, Syn., ed. 2, vol, 2, pag. 849. | 

Cyperus longus 6 badius. Camb., Enum. pl. Bal., pag. 150. — Bertol., F4 ütal., vol. 1, pag. 271, — 
Vis., FL dalm., vol. 1, pag. 106. 

Cyperus thermalis. Dumort., Florul. belg., pag. 145. — Th. Nces ab Es., Gen. germ., trib. Cyp., tab. 
fig. 1-12. 

Cyperus rhenanus. Schrad, — Rcichb., FI, germ. exsicc., n. 509! 

Has. Hanc plantam in insulà Canarià legit Preauxius. 

Drstris. GEOGR. Forma esse videtur meridionalis seu regionum mare Internum cingen- 
tium, cum C. longo L. non temeré conjungenda, quæ per flumen Rhenum Belgas et fontes 


Tungrorum atligit. 
GALILEA. Pari. 


Flor. Palerm. in Giorn. bot. it., vol. 1, pag. 195, 
etin Duchart., Rev. bot., 1847, pag. 499. 


1. GALILEA MUCRONATA. ParL. 


G. radicibus repentibus fuscis, junioribus villosissimis ; rhizocephalis stolones longos 


{oliatos emittentibus; folis rigidis, canaliculatis, recurvis, glabris, margine versüs basim 


( 365 ) 
denticulis ascendentibus serrato-deniatis, pallidé virentibus; culmo apice 3-gono vel obso- 
leté 3-gono nunc longioribus nunc brevioribus; involucro sub-3-phyllo vel adjectis inte- 
rioribus 5-6-phyllo, exterioribus capitulum globosum longè excedentibus ; spicis plurimis, 
ovatis, acutis, Compressis; squamis Ovalis, navicularibus , acuminatis, dorso coloratis , 
12-ncrviis; staminibus rubris, longè exsertis; achænio elongato, subovato-3-quetro, ni- 
tido , basi albescente , apice fusculo. 
Juncus maritimus. Pen. et Lob., Ado., pag. 44, 
* Gramen cyperoïides maritimum. C. Bauh., Theatr., pag. 91. 
Gramen marinum cyperoides. J. Bauh., Hist., vol. 2, pag. 498. 
Melanoschænus maritimus humilis Cyperi effigie. Michel., Nov. gen., tab. 31. 
Cyperus radice longä odorâ angustifolius, in umbellà 3-folius. Bonanni, Ic., tab. 12. 
Scirpus maritimus capite glomerato. Scheuchz., Agrost., tab. 8, fig. 1. 
Schænus mucronatus. Linn., S p. pl, pag. 63. — Sibth., Fl græc., tab. 43, — Host, Gram. Austr. 
vol. 4, tab. 70. — Mert. et Koch, Deulschl, FI., vol. 1, pag. 450. 
Scirpus Kalli. Forsk., FI. æg.-ar., pag. 15. 
Cyperus ægyptiacus. Glox., Obs., pag. 20, tab. 3. — Kunth, Enum., vol. 2, pag. 8. 
Galilea mucronata. Parl., FL palerm., l, c., pag. 137. 


Junco Lancerottensium. 
Has. Legimus hanc plantam copiosè in arenà maritimä toiius Lancerottæ camque à Ca- 
narià misit Despréaux. 


Disrris. cEoGR. Species est communis oræ omnis maritimæ maris Mediterranei. 


HELEOCHARIS. R. Br. 


KunrT, Enum., vol. 2, pag. 130. 


1. HELEOCHARIS PALUSTRIS. R. Br. 


H. radice repente ; culmis tereti-compressis, basi vaginatis, vaginis culmum amplecten- 
uibus, truncatis ; spicà terminali, oblongo-ovata , acutà ; squamis 2 inferioribus (vaginulis) 
ovatis, obtusis, sterilibus, superioribus lanceolatis, acutis; carinà albidà, lateribus ferru- 
gineis nigrisque, margine scariosis; achænio rotundato, ventre planiusculo, basi styli crassà 

rugosà conico-3-quetrà apiculato, obsoletè puncticulato, lutescente , setis QUE ru- 
fulis retrorsüm scabrellis breviore. 


Juneus Equiseti capitulis. C. Bauh., Theatr., pag. 186. — Major et capitulis longioribus. Moris. 
Hist., sect. 8, tab. 10, fig. 32 et 33. 


(366 ) 
Scirpus palustris, Linn., Sp. pl., pag. 70, — F1. dan. , tab. 273. — Engl. bot., tab. 131. — Poit. et 
DA EL Val O0 Gien PB el OT | 
 Heleocharis palustris, R. Br., Prodr. fl. N. Holl. in obs. ad pag. 244. — Bertol., FL it, vol. 1, 
pag. 305. —Th. Nees ab Es. Gen. germ. Scirpineæ, tab. fig. 1-16. — Kunth, Enum., vol. 9, pag, 147. — 
Leight., Flor. of Shropsh., pag. 33, tab. 2, fig. 10. — Parl., FI. palerm. in Giorn. bot. it. vol, 1, pag. lA1. 
Has. Occurrit hæc planta in paludosis propè oppidum Lagunam, ubi eam anno 1830 
primi legimus et deindè die 24 Februarit 1845 florentem Bourgeæus. 
Disrr. Gsocr. Species hæc per totum terrarum orbem sparsa regiones hyperboreas 


antarcticasque altingit. 


SCIRPUS. Linx. —R. Br. 


Kunru, Enum., vol. 2, pag. 157. 


1. SCIRPUS MARITIMUS. Lin. 


S. radice repente; foliis planis, striatis, margine scabrellis, culmum 3-quetrum supe- 
rantibus ; involucro sub-3-phyllo ; spicis congestis, subcylindraceis ; squamis glabris, apice 
erosis, emarginato-2-lobis, inter lobos aristatis. 

Scirpus maritimus. Linn., Fl. suec., pag. 39. — F1 dan., tab. 937. — Engl, bot., tab. 512. 

Has. Uuicum hujus speciei specimen è valle Zoweste in herbario Berthelotiano exstabat. 


Disrr. GEOGR. Per Lotum terrarum orbem sparsa est hæc planta. 


ISO LEPIS. R. Be. 
Enoucu., Gen., pag. 118. — Kunru, Enum., vol. », 


pag. 197. 


1. ISOLEPIS NUMIDIANA. RŒœŒm. ET SCHULT. . 


[. culmis cæspitosis,, setacels, striatis, 1-phylliss foliotplano, lineari; involucro 1-phyllo, 
basi lat, apice mucronato, spicis solitariis-geminisve sublongiore; squamis latè ovatis, ca- 
rinatis, mucronulatis, dorso striatis, albidis vel subcoloratis, carinà virescente; achænio 
subrotundato-3-quetro, argutè puncticulate-scabrelle. 

Scirpus numidianus. J’ahl, Enum., vol. 2, pag. 254, et herb. ex Kunth, 1, citand, 

Scirpus filiformis. Sqvi, Fl. pis, vol. 1, pag. 46. 


Scirpus setaceus. Biv., Cent., 1, pag. 72. 


( 367 ) 

Scirpus Savii. Seb. et Maur., FL, rom. prodr., p. 32. — Bert. , FL, it., vol. 1, pag. 288. — Hook., Brut. 
Fl., ed. 5, pag. 415. — Bab., Man. of Bot., pag. 332, — Guss., FL. sic. syn., vol. À, pag. 49: 

Isolepis numidiana. Ræm, et Sch., Syst., vol, 2, pag. 110. 

Isolepis Saviana. Schult., Mant., 2, pag. 63. — Kunth , Enum., vol. 2, pag. 193. — Th. Nees ab Es., 
Scirpinæ, tab. 3, fig. 14-15. — Parl., F1. palerm. in Giorn. bot. it., vol. 1, pag. 144. 

Isolepis sicula, Presl, Crp. et Gram. sic., pag. 13. 

Isolepis tenuis. Æjusd. Del. prag., pag. 145. 

Isolepis chætodes. Link, in Buch, Beschr. der Can. Ins., pag. 138. 

Has. Hanc plantam propè Zos Sauces ins. Palmæ legit Bourgeïu. 

Disrr. GEOGR. Species est regionis maris Mediterranei et littorum Oceani occidentalis 


unde ct in Britaunniam provecta. | ee | 

Oss. Isolepis chlorostachya, Nees, in Linneä, vol. 10, pag. 149, huic maximè speciei affinis est ; distinguitur culmis 
tenuioribus, vaginæ foliolo apice setaceo nec mucronato, squamis latioribus acutiusculis nec mucronulatis, achæ- 
nio obovato-3-gono nec rotundato, fere obsoletè nec distinetè puncticulato-scabro. Species est Austro-Africana quæ 


non benè forsan cum aliis à celeb. Kunthiïo juncta est. 


2. ISOLEPIS HOLOSCHOENUS. Rœm. ET ScuauLr. 


I. radice repente; culmis teretiusculis, basi foliatis ; foliis rigidis, semiteretibus, apice 
mucronatis ; involucro diphyllo, foliolis brevibus acutis vel altero (culmo protracto) lon- 
giore; capitulorum densè globosorum umbellà sæpè composità; squamis obovatis; carinatis, 
obtusis vel breviter mucronatis, dorso utrinque hispidulis, demum ferrugineis, carinà 
viridi, margine fimbriato-ciliatis; achænio elongato-ovato, 3-quetro, obtusè mucronato, 
minutissimé puncticulato, atro-virescente. | | | | 

“OXésyouvos. Dioscor., Lib. 4, cap. 52? | 

Juncus acutus maritimus capitulis rotundis. C. Bauh., Theatr. , pag. 174. — Moris., Hist. , vol, 2, 
sect. 8, tab. 10, fig. 17. 

Holoschænus. Dalech., Hist., vol. 1, pag. 987. 

Scirpoides maritinum capitulis sparsis glomeratis. Scheuchz., Agrost., lab. S, fig. 2-5. 

Scirpus Holoschænus. Linn., Sp. pl, pag. 72%. — Engl. bot:, tab. 1612. 

Isolepis Holoschænus. Ræm. et Schult., Syst, vol: 2, pag. 115. — Kunth, Enum., vol, 9, pag. 200. — 
Parl., FT. palerm. in Giorn. bot. it., vol. À, pag. 148. | 

Scirpus globiferus. S'alzm. exsicc. Ting. !— Link, ir Buck, Beschr. Can. ins., pag. 158 Pre dide 
pag. 161. 

Scirpus longibracteatus. S'alzm, exsice. Ting. ! 

Holoschænus vulgaris. Link, Hort. bot. Ber., vol, 1, pag. 293.— Th. Nees ab Es., Scirp., tab, A. 

Has. Vulgaris est hæc species in locis humidis insularum omuium Canariensium. 


Disrr. GEocr. Planta est orbis veteris temperati quæ in regione totà maris Mediterranei 


(.368 ) 


copiosissima; Albim et Viadrum in Germaniä (Koch) et in Britannià 52 lat. bor. gradum 


attingit (Watson). 


FIMBRISTYLIS. Van. 


Exouicu., Gen., pag. 117. — Kunru, Enum., vol, 2, 


pas: 220. 


1. FIMBRISTYLIS DICHOTOMA. Van. 


F. cæspitosa ; culmis 3-angularibus, basi foliatis; foliis linearibus, apice subsetaceis, culmo 
longioribus brevioribusque, planis; nervosis, margine subscabris, villosulis vel glabellis ; 
umbellà supradecomposità; spicis ovatis, acutis, compressiusculis; squamis ovato-lanceo- 
latis lanceolatisque, acutè carinatis, carinà juniore farinato-puberulà, in apiculum pro- 
ductà ; stamine 1, antherà lanceolatà, luteà ; achænio obovato-rotundato, flavidé margari- 


taceo, longitrorsum costato, transversé scrobiculato , basi concolore. 

Gramen maderaspatanum Juncelli Gesneri capitulis sparsis. Pluk., Alm., pag. 179. — Phyt., tab. 119, 
Jig: 3, hic ad squamas apiculatas recensendum. 

Scirpus dichotomus. Linn., Sp. pl., pag. 74. — Rottb., Descr. et Ic., pag. 58, tab. 13, fig. 1. 

Scirpus bis-umbellatus. Forsk., FI. æg.-arab., pag. 15. 

Isolepis puberula. Schrad., Hort. gott., ex specimine horti Gottingensis in herb. Desf. ! 

Scirpus brevifolius. Roxb., F1. ind., vol. 1, et 'all., ibid. in notulé, pag. 230 ex specimine Wallichii 
Nepaliano sine numero à cl. Rudge nobiscum olim communicato. 

Scirpus pallescens. Roxb., L. c., pag. 233. 

Isolepis dichotoma var. villosa. J’ahl, Enum., vol. 2, pag. 287. 

Has. Vulgaris est hæc planta in torrentium glareà et in locis inundatis Teneriffæ et 


Canariæ ubi ex Despréaux à littore maris summos montes scandit. 


Disrris. GE0GR. Species est orbis antiqui quæ maris Mediterranei littorà ab Indià adivit. 
Oss. Specimina indica ægyptiaca et Mascaronesiaca quot-inspeximus omnia monandra. Scirpus annuus AIL., ab ipso 
auctore et à cl. Balbisio cum Fontanesio communicatus, diandrus ; diandra quoque species cognata Fimbristylis laxa 
Vabl, orbis novi hospes, quæ cum casu monandra à nostrâ facilè non umbellä tantüm laxiore sed squamis quoque 


longè latioribus vix carinatis acutis et vix apiculatis distinguitur. 


( 369 ) 


CLADIUM. P. Browxr. 


Expricn., Gen., pag. 115. — Kunru, Enum., vol. » 


LAS 


pag. 805. — Tu. Ners AB Es., Gen. germ., Trib. Cladine. 


1. CLADIUM MARISCUS. R. Br., 8 effusum. 


GC. caule altissimo; foliis linearibus, rigidis, margine et carinà spinuloso-scrratis; co- 
rvmbis supradecompositis, diffasis; spiculis junioribus gracilibus, acutis : fructiferis 
Ovatis, saturatè caslaneis; squamis ovato-lanccolatis, acutiusculis, inferioribus vacuis, 
2 superioribus floriferis, flore inferiore abortivo , superiore fructifero ; drupâ (immaturà) 
rotundato-ovatà, apice acutà. 

Cladium, P. Browne, Jam., pag. 114. 

Schænus Cladium. Swartz, Prodr., pag. 19. — Fall, Symb., vol, 9, pag. 921. 


(TE 


Schœnus effusus. Eyusd., ibid. 
Schœnus Mariscus è Puertorico, Fahl, L c. 
Cladium occidentale. Rem. et Schult., Syst., vol. 1, pag. 284, non Schrart. 


Schœnus altissimus, Salzm. exsice. Bahiensia, undè forsan et Cladium bahiense. Mees ab Es., in Lin- 
nœû, vol. 9, pag. 301, nomen sine descr. 

Cladium Mariscus 8 floribundum. Aunth, Enum., vol. 9, pag. 303. 

Cladium Mariscus. 77/ebb, Spic. gorg. ; 

Has. Ex insulà Canarià banc plantam misit Despréaux, ubi ex schedä suà 5 ped. alti- 
tudinem attingit. | 

Disrrt8. Grocr. Occurrit hæc forma in Americà atque Africà intra extraque tropicum 
ulrumque. In Madagascarià propè Tananariven paniculam habere sesquipedalem et bipe- 


dalem in herb. Delessert notavit Goudot, maxima quoque propè Portum Natalem (Drège). 
Ons. Pro specie forsan habebitur cum benè nota erit hæc forma, sed drupä maturâ nullibi visä ; quod tutissimum, 


celeb. R. Brownium secuti, speciem integram intactamque reliquimus. 


III, — (3° SECT.) L7 


( 370 ) 


CAREX. Lin. 
Expricx., Gen., pag. 110. — Kunrx, Enum., vol. 2. 


pag. 3066. 


Secr. L WIGNEA. Swlus hifidus. 


1. CAREX DIVISA. Huns. 

C. radice repente; spicà androgynà, composità; spiculis‘ovalis, supernè masculis, sub- 
confertis; utriculis ovatis, rostro 2-dentato. 

Carex divisa. Huds., Fi angl. , pag. 405. — Good. in Linn. trans. ,vol. 2, pag. 157, tab. 19, fig. 2. — 
Schkuhr, Riedgræs., tab. R, num. 61, et tab. Vo. — Engl, bot., tab. 1096.— Kunth, Enum..,vol. 2, 
pag. 372. — Leight, Shropsh. F1, ic., pag. 459. . 

_ Has. Hanc speciem à Canarià misit Despréaux. 
Disrri8. GEOGR. Species est Europæ temperatæ quæ sub aliis nominibus Africam at- 


tingit. | 
2. CAREX VULPINA. Lin. 


C. radice fibrosà cæspitosà; culmi angulis acutissimis; spicà androgynà, compost, 
bracteïs sctaceis ; spiculis inferioribus remotiusculis, superioribus confertis, superné mas - 
culis ; fructibus ovato-complanatis, 2-dentatis, patentibus. 

Carex vulpina. Linn., Sp. pl., pag. 1382.— FI. dan. , tab. 308.— Schkuhr, Riedgræs., tab. C, num. 10. 
— Engl. Bot., lab. 307. — Kunth, Enum., vol. 2, pag. 383. — Leight, Shropsh. Flor., pag. 454 et ic. 

Has. Hæc species vulgaris est in aquosis insularum Canariæ (Despréaux), Teneriffe ail 
sylvam Las Mercedes et alibi, et Gomeræ ad convallem del Agua Sancti Scbastiurnt 
(Bourgeau). 


Disrrt8. GEoGR. Species est orbis veteris temperati. 


3. CAREX MURICATA. Lin. 


C. radice cæspitosà, fibrosà; spicà androgynä, composità ; spiculis remouis confertisque ; 
bracteis basi latis, apice setaceis; squamis 1-nerviis, hyalinis; fructibus ovatis, submucro- 
natis 2-dentatis, inferioribus horizontalibus. 

Carex muricata. Linn., Sp. pl., pag. 1382. — Schkuhr, Riedor., tab. E , num. 22. — Engl. bot. 
tab. 1096. — Kunth, Enum., vol. 2, pag. 384, — Leighu, S'hropsh. FL, pag. 453, et tab. ad pag. 452. 

Vignea muricata. Th. Nees ab Es., Gen. germ., trib. Caricincæ, fig. 1-10. 


C SE ) 
Has. Communis est hæc planta in herbosis sylvaticis Teneriffæ ad sylvam Las Mer- 
cedes et in:inundatis propè Lagunam. Ad convallia Baranquillas de alle hermoso in- 
sulæ Gomeræ eamdem legit Bourgeæus. 


Disrris. GEoGr. Species est hemisphærii borealis temperati. 


4. CAREX DIVUELSA. Goon. 
C. radice fibrosä, cæspitosà; spicà cum vaginà composità, elongatà, laxà, interruptà, 
basi quandoque ramulosà ; spiculis ovatis, supernè masculis; fructibus ovatis, 2-dentatis, 
glabris, rostro subscabro, erectis. 


Carex divulsa. Good., in Linn. Trans., vol. 2, pag. 160, num. 14.— Schkuhr, Riedgr., tab. Dd, num. 89, 
et tab. Ww. — Kunth, Enum., vol. 2, pag. 385. — Leighi, Shropsh. FL, pag. 45h et ic. 


Has. Hanc plantam in Canari legit Despréaux et in herbosis propè urbem Lagunam 
Teneriffæ Bourgeau. 


Disrris. cEoGr. Species est hemisphærit borealis temperati. 


5. CAREX PANICULATA. Linn. 

C. radice crassà, fibrosà, densè cæspitosà ; foliis latis, margine-et carinà scabris ; culmo 
acuté 3-quetro, angulis scaberrimis; spicis alternis, paniculatis, demüm subracemosis ; 
squamis ovatis, albido-membranaceis , dorso ferrugineis, aculis, fructum subæquantibus ; 
fructibus substipitatis, latè ovatis, dorso basi obsoletè striatis, in rostrum 2-dentatum 
subalatum ciliato-serratum attenuatis. 

Carex paniculata. Linn., Sp. pl., pag. 1385. — Good., in Linn. Trans., vol. 2, pag. 164. — Schkuhr, 
Riedgræs., pars. 1, pag. 33, tab. D, fi3. 20. — Leight, Shropsh. F1, pag. 455, ic. ad pag. 454. 

S'errillo Nivariensium. 

Has. Hanc speciem defloratam post pagum Chasnam, ad fontem 7'raste de Doña Bea- 
triz sub monte Sombrevillo, in regione Teydensi l'eneriffæ, extrà circum montium Cycli- 
corum, legimus mense Decembre anno 1829; camdem intrà circum ipsum lætè florentem, 
sub pylis Guaxaræ, ad fontem Montis pumicei £/Monton de Trigo dicti, die 20 Maii 1846 
legit Bourgeæus. 

Disreie. GeoGr. Planta est paludicola hemisphærii borealis restonum frigidiorum. 


Oss. Forma canariensis robusta, in tabulà Schkuhrianà benè depicta est, sed spica in plantâ nostrâ densior et 


squamæ insigniter scariosæ. 


6. CAREX TERETIUSCULA. Goo. 


C. radice cæspitosâ; foliis angustis, margine et carinà scabris ; culmo acutè 3-quetro, 


(6072) 

inter angulos scabros convexiusculo ; spicis alternis composilis; squamis ovato-lanceolatis, 
acutissimis , ferrugineis, margine subscariosis, fructum subæquantibus; fructibus ovalis, 
dorso substriatis, in rostrum 2-dentatum subalatum serratum attenuatis. 

Carex teretiuscula. Good., in Linn. Trans., vol. 2, pag. 163. — S OT Riedgræes., purs 1, pag. 30, 
tab. D, fig. 19, et pars 2, pag. 11, tab. T, fig. 69. 

Has. Hanc ad fontem de Savinosa insulæ Hierro die 18 Junii florentem legit Bourgeau. 

Disrris. GEOGR. Species cst hemisphærii borealis, quæ plurimis botanicis pro varietate 


speciei præcedentis habetur. 


“(600 


Cor) 


GRAMINEÆ. Juss. ! 


> © 


TRIB. L PHALARIDEAE. 


KUNTH, Enum. pl., vol. 1, p. 18. — ParL.. #L. palerm., vol. 1, p. 6. 


PHALARIS. Linx. 

SPICULAÆ 1-3-floræ, flore “el floribus duobus inferioribus neutris, 
Squamæformibus, flore superiore hermaphrodito fertili. VALv«. cALy- 
CINÆ 2, membranaceæ, æquales, compressæ, carinatæ, carinâ ple- 
rumque alatà, muticæ, florem æquantes. FLons 2ermaphroditi vakæ 
corolline 2, longitudine subæquales, inferior paulo major, alteram 
involvens, naviculares, muticæ, demum cartilagineæ, caryopsidi arctè 
adhærentes et cum eà deciduæ. Sramna 3. Ovariün glabrum. Srvu 
duo, longissimi; stigmata plumosa. Carvopsis glabra, oblonga, lenti- 
culari-compressa. | 

HerB# folüs planis; paniculis spiciformibus, contractis, raro diffu- 
sis ut in Phalaride arundinaceä, quæ floræ canariensi haud pertinet. 


* Radice fibrosä. 


1. PHALARIS CANARIENSIS. Lixx. 
P. paniculà spiciformi, ovatâ; valvis calycinis supernè latè alatis, alà integrâ; floribus 
neutris duobus villosis, floris hermaphroditi valvis villosis duplo majoribus. 
Phalaris canariensis. Linn., Sp..pl., p. 79. — Sibth., FL, græc., vol, À, p. 40, tab. 55, — Schreb., 
Gram., vol. 1, tab.10, f. 2. — Engl, bot., vol. 1, p.74. — Host, Gras austr., vol, 2, p. 28, tab. 38. — 
Link, in Linnœæ , vol. 1, p. 96. — Kunth, Enum. pl, vol. 1, p. 31. — Guss., F1, sic. syn., vol. 1, p. 119, 


; 


(1) Gramina Canariensia elaboravit spectatissimus amicus celeb. professor florentinus Philippus Parlatore. 
P.-B. W. . 


( 374 ) 

Has. In cultis insulæ Teneriffe, ubi rarissima cl, Webb pauca hujus speciei exemplaria, 
cum Ph. brachystachi confusa, ex insulis Canariensibus traxit. Notandum est quoque 
cl. Despréaux, qui illie per totum septennium, comsnoravit, hanc speciem nunquam 
observasse. 

Disrrt8. GeoGr. Colitur in totà Europà ad aves nutrienclas. Tantum in insulibus Cana- 
riensibus spontanea, ubi nunquam culta, cujus semina ex Hispanià avicularum cibo 


trahuntur et nomine a/piote noscuntur, 


EXPLICATIO: TAB. 241, À (1). 


1. Spicula. 2. Flos fertilis abortivis stipatus. 3. Floris fertilis paleæ apex. 4. Anthcra 
transitrorsum secta. 5. Flos caryopside gravidlus longitrorsüm sectus. 6. Caryopsis magn. 
nat. 7. Éadem aucta pericarpio adempto. 8. Corculum (blastum Rich.), cotyledone (hypo- 
blasto, Rich.) receptum. 9. [dem longitrorsüm sectum : & paleæ, b pericarpium, c peri- 


spermum, d'cotyledon, e coleoptilon, 


Le : = 
2. PHALARIS BRACHYSTACHYS. Linx. 
P. paniculà spiciformi, brevi, ovatä; valvis calycinis acutis, superné alatis, alà integrâ; 
flüribus neutris duobus, minimis, ovatis, glabriss floris hermaphroditi valvis villosis. 

Phalaris brachystachys. Link, in Schrad. Journ., vol. 1, st. 3, p. 134, 1806, et in Linnæä, vol. 1, 
p.96. — Parl., Flor. palerm. , vol. 1, p. 12. 

Phalaris canariensis. Brot., Fl: lusit:, vol. 1, p: 9: 

Phalaris quadrivalvis. Lagasc,, Nov. gen. et spec., p. 3, n. 25, 1816. — Guss., Fl, sic, syn., vol. 1, 
P: 4118: 

Phalaris nitida. Pres! Cyp. et gram. sic., p. 26. — Guss., FL. sic. prodr., 1, p. 70, — Bert., FI, ital., 
vol. 1, pag. 338. — Parl., F1. panorm., vol. 1, pag. 90. 

— 6 paniculà oblonso-cylindraceà. 

Has. In arvis et in culus insularum Canariensium ubi vulgatissima. 

Disrr. GEoGr. In; arvis ambitus maris Mediterranei regionis meridionalis. In Lusitanià 
(Brot.),, in: Hispanià (La Gasc.), in Sardinià (Moris.), in Sicilià (Guss. et Parl.). 

Ons. Specie Ph. canariensi affinis et nisi florum neutrorum inspectione difficillime cognoscenda. Specimina cana - 
riensia cum siculis ex axe quadrant, ideoque à cl. Link, in Enum. plant. Hort: Berol:, vol: 1, pag. 66; et sub ejus 
teste a cl. Kunth, Enum. plänt:, vol: 1 ; p- 52, Plialaris nitida Pres], cum: cœrulescente. Desf., immerito associatur. 
Phalaris quadrivalvis La Gascæ-ad'braehystachym omnino-referenda, ut‘ipse. cl: auctor.jam:admonebat cl, Webb. 


‘Variètas 6 tantum paniculä cylindraceä-a specie differt, 


(1) Tabulæ 241, 242, 245 et 247: jam à pluribus-annis-sub inspectione.cl.. Spach. confectæ. fuerunt, reliquæ curà 


cl. Parlatore depictæ.- P.-B. W. 


: . Grami nee , 
Botanique Tab. 241. 


== 
NS 
IÈÈS—= 


N 


L 
ME Jpach del, 


Picart se. 
2. 


A ID L'ARUbLÉ LI LS. Non Fe 
A UE LT D 
PE n Le. Poachghichys LE 


en 
ke 


Ée 


= 
ES 


fr 

& 
ds 

W 


Le 


( 315 ) 


EXPLICATIO TAB. 241, B. 
1.(Planta integra. 2. Spicala, cum figonis reliquis præter octavam aucta..3. Flos floribus 
abortivis stipatus. 4. Squamuln. 5. Flos paleis adomptis. 6. Pistillum. 7. Sligmatis seg- 
mentum auclum. 9. Carvopsis Magn. Hal. O. Endemaucta. ro. Eædem sectio longitudinalis 


axilis. 


3. PHALARIS PARADOXA. Laixn. 

P. paniculà spiciformi, cylindraceà; ramorum inferiorum ‘flosculo intermedio herma- 
phrodito, reliquis imperfectis præmorsis; valvis ‘calycinis acuminato-aristatis, alà basi 
subnullà, apice eroso-dentatà ; floribus neutris duobus vix conspicuis, glabriuscülis, 
ovaiis, inæqualibus; floris hermaphroditi valvis glabris. 

Phalaris paradoxa. Linn. ! Sp. plant. pag. 1665 ex ejus herbario:— Smith, Fl.græc., vol. 1, tab. 58.— 
Desf., F1. atl., vol. 1, p. 56. — Dec., F1. franç.,vol. 3, p. 10. — Guss., Fl. sic. prodr., vol, 4, pag. 74, et 
Syn. fl. sic., vol. 1, p. 119.— Bertol., F1, ütal., vol. 1, p. 843.— Parl., F1. panorm., vol. 1, p. 32, et F1. 
palerm., vol. 1, p. 15. 

Dhalars præmorsa. Lamk., Dict. encycel., vol, 1, p. 93. 

Has. In cultis Teneriflæ prope oppidum Sanctam Crucem et in Canarià. 


Disrere. cocr. In Gallià meridionali (Dec, Lamk.), in Italià, in Barbarià (Desf.). 


4. PHALARIS MINOR. Rerz. 

P. paniculà spiciformi, oblongo-cylindraceä; valvis calycinis acutis, supernè angusté 
alatis, alà sublacerà; flore neutro solitario, lineari, minimo; floris hermaphroditi valvis 
villosis. 

Phalaris minor. Retz., Obs., vol. 8, p. 8. — Wild, Enum. 4H. Berol., vol, 1, p. 83. — Kunth, 
ÆEnum. plant., vol. 1, p. 32. — Guss., Fl sic. prodr. , vol. 1, p. 70, et FU. sic. syn., vol. 1, p. 119. — 
Beért.; FI. ital., vol, 4, jp. 342. —-Parl., F1, ;panorm., vol. 1, /p. 94, et El palerm., vol, 1, p. 43. 

Phalaris aquatica. Æ/üild., Sp. pl., vol.1, p. 236.— Schrad., Fl germ., vol. 1, p. 179, ex eorum de- 
scriptionibus. — Æost! Gram. austr., vol. 2, p.29 ex ejus specimine in Herb. Dec. 

Phalaris bulbosa. Desf. ! F1. ail., vol. 1, p. 35, ‘ét Emend. alt., p. 1 ex ejus herbario. 

Haë. In camipis insulæ Canariæ prope Relde (Despréaux). 


Disrr. cor. In Europà medià et mediierraneà, in Barbarià. 


** Radice tuberosä. 


5. PHALARIS NODOSA. Binx. 


P. paniculâ spiciformi, oblongo-lanceolatà ; valvis calycinis lanceolatis, acutis, angustis - 


CATON) 


simé alatis, alà integrà ; flore neutro solitario, minimo, angusté lineari, florisque herma- 
phroditi valvis villosis. 

Phalaris nodosa. Linn.! Mant., pag. 557 ex ejus herbario.—Sith., FL. græc., vol. 1, p. 41. — Kuntk, 
Enum. plant., vol, 1, p. 52. — Guss., Fl. sic. prodr., vol. 1, p. 69, et Syn. fl. sic., vol. 1, p: 117.— Parl., 
FI. panorm., vol. 1, p. 38 ,et F. palerm., vol, p. 18. — Bert., FI. ütal., vol. 1,p. 339. 

Phalaris aquatica. Linn., Sp. pl., p. 97 ex ejus herbario. 

Phalaris tuberosa. Linn., Mant., p. 557. 

Has. In arvis et ad agrorum margines insulæ Canari. 

Disrris. GEoGRr. In Europà australi, in Oriente. 

Ons. Confer observationes nostras in Plantæ novæ, pag. 55, et Flora palerm., vol. 4, pag. 18, sub Phalarile cœru- 


lescente et minori. 


6. PHALARIS COŒRULESCENS. Desr. 


Ant & ei ni ratèae v o FAT à ati sanatic ‘na alatice 

P. paniculà spiciformi, elongatà; valvis calycinis (coloratis) mucronatis, superné alatis; 
alà eroso-denticulatà; floribus neutris nullis; floris hermaphroditi valvis subglabris. 

Phalaris cœrulescens. Desf. ! F1, atl., vol, 1, p. 56 ex ejus herbario. — Guss., FL, sic. prodr., vol. 1, 


p. 68, et S'yn. fl. sic., vol. 1, p. 117. — Ten. Syll., p. 35.— Part, F1. panorm., vol, 1, p. 93, et Plantæ 
novæ, p. 33, et Flora palerm., vol. 1. p.16. 


Phalaris aquatica. Seb. et Maur., F1. rom. prodr., vol. 1, p.31. — Bert., Fl..ital., vol. 1, p. 341. 
Phalaris bulbosa. Prest, Cyp. et gram. sic., et F1. sie., vol. 1, p. 26, non Linn. 

Has. In campis humidis insularum Teneriffæ, Canariæ et Lanccrottæ. 

Disrris. cEocr. In Italià meridionali, in Sicilià, Sardinià et Corsicà, necnon in Africà 


boreali. 


HOLCUS. Lixx. 


SricuLÆ bifloræ, flore inferiore hermaphrodito, superiore masculo. 
_utroque inter se et à valvis calycinis distante. VALVÆ CALYCIN# sub- 
æquales, naviculari-carinatæ, flosculos includentes. VALYÆ cCOROLLINX 
subæquales, membranaceæ, superior bicarinata, inferior tantüm in 
flore masculo aristata , aristà brevi, demüm inflexà. SrAmiNA 3. Ova- 
RIUM glabrum. Srvyr1 2, brevissimi. SriGMATA plumosa. Carvopsis gla- 
bra, libera. 

_ Hans folis planis, villosis; paniculis ramosis: spiculis pedicellatis, 
demüm dealbatis. 


( 3TT ) 


1. HOLCUS LANATUS. Lin. 


H. paniculà compositä, æquali, demüm contractä ; valvis calycinis pubescentibus ; aristà 
valvæ corollinæ inferioris flosculi masculi brevi, arefactione hamatà; vaginis foliorum mol- 
liter pubescentium tumidis; radice fibrosà. 

Holcus lanatus. Linn., Sp. pl., p. 1845. — Host, Gram. austr., vol. 1, p. 2, tab. 2. — Desf., FL ai., 
vol, 2, p. 381, — Kunth, Enum. plant., vol. 1, p. 34. — Bert., Fl, ttal., vol. 1, p. 477. — Parl., FI. pal., 
vol. 1, p. 10.— Guss., F1, sic. syn., vol. 1, p. 158. 

Avena lanata. Dec., F1, franç., vol. 3, p. 41. 

Has. Species vulgaris. 


Disrr. GEocr. Planta in universà Europà vulgatissima, etiam in Americâ boreali. 


ANTHOXANTHUM. Lin. 


SPICULÆ 3-floræ, floribus duobus inferioribus neutris, flore supe- 
riore hermaphrodito. VALVAÆ CALYCINÆ compresso-carimatæ, inæquales, 
inferior minor, uniner vis, superior trinervis et flosculis longior. FLo- 
RUM NEUTRORUM valva unica apice emarginata, externè hirsuta, nunc 
sub medio, nunc basin versùs aristata, aristà valvæ superioris arti- 
culatà. FLORIS HERMAPHRODITI valvæ 2, membranaceæ. STAMINA 2. 
Ovariüon glabrum. Srvu 2. SriemaTA filiformia, longissima , plumosa. 
Carvorsis glabra, libera. 

Here folüs planis; paniculis spiciformibus, simplicibus; spiculis 
subulatis; culmis cæspitosis. 


1. ANTHOXANTHUM ODORATUM. Lixn. 


À. paniculà spiciformi, ovatà vel oblongo-cylindraceä, densiusculä; valvä calycinà supe- 
riore aristam floris neutri majorem æquante. 

Anthoxanthum odoratum. Linn., Sp. pl. p. 40. — Host, Gram. austr., vol. 1, p. 5, tab.5. — Guss., FL. 
sic, prodr., vol. 1, p. 5, et Syn. fl. sie., vol. 1, p. 157. — Desf., FI. atl., vol. À, p. 25. — Bert., Fl. ital., 
vol. 1, p. 324, — Parl, Fl. panorm., vol. 1, p. 27, et F1. palerm., vol. 1, p. 7. 

Gramen pomorum et meliloti redolens. Bocc., mus., p.67, tab. 57. 

Gramen alopecurum, spica glumosa lutea , Villis crispis. Barr., Icon., tab. 124, fig. 1. 


Has. In arvis frequens. 


Distr. GEOGR. In collibus et arvis totius Europæ mediæ ac meridionalis communis. 


III, —(3° SECT. \ 48 


( 378 ) 


COIX. Lrwn. 


INFLORESCENTIA spicata. SPICULXÆ tres inferiores, media fœminea, et 
duæ laterales abortivæ neutræ, involucro concavo, ovato-globoso, co- 
riaceo, nitido, tantüm apice pro emissione rachidis et stigmatum 
perforato cinctæ. SPICULÆ FOŒMINEÆ valvæ calycinæ 2, concavæ j MU: 
ücæ , altera carinata, bifloræ. FLos ALTER ‘univalvis neuter, ALTER fœ- 
mineus bivalvis, valvis inæqualibus. SricmarTA longissima, plumosa, 
exserta. SPICULAÆ SUPERIORES subpaniculatæ, numerosæ, ab involucro 
distantes, masculæ. VALVAÆ CALYGINÆ 2, subæquales, inferior planius- 
cula, margine utrinque carinalo-alata, superior subbrevior, trigono- 
concava, bifloræ. FLORES MAscuLI sessiles. VALYAÆ CALYCINÆ 2, membra- 
naceæ, mutlcæ, superior bicarinata. ANTHERÆ tres, lineares. 

Hersa culmo farcto, ramoso; folüs latè linearibus; spicis in apice 


ramorum, inferioribus involucratis. 


1. COIX LACRYMA. Lin. 


Coix Lacryma. Linn., Sp. pl., p. 1378. — Lamck., Il., tab. 750. — Kuntk, Enum., vol. 1, p. 20. — 


Parl., F1 palerm., vol. 1, p. 30. 
Has. In humentibus et ad fossarum margines insularum Canariæ et Lancerottæ: 


Disrr. GEoGR. In Indià (teste Necs). In Sicilià propè Panormum, ubi olim certéculta 


nunc sponte vegelat et propagatur (Parl.). 


EXPLICATIO TAB. 242. 


1. Culmi pars superior magnitudine naturali. 2. Ejusdem sectio transversa, ut appareat 
structura interna. 3. Spicula mascula sub anthesi. 4. Valva calycina exterior flosculi mas- 
culi facie interna visa. 5. Eadem dorso visa. 6. Sectio transversa ejusdem valvæ. 7. Valva 


calycina Interior flosculi masculi facie interna visa. 8. Eadem dorso visa. 9. Sectio trans= 


versa ejusdem valvæ. 


EXPLICATIO TAB. 243. 


A : Fiosculi masculi. 
1. Spiculæ flos superior, valvis arte apertis ut appareant squamulæ.et filamenta situ 


Botanique. | Tab 242. 


IE Joachi dec. 


.Drunesril se. 


ch D 4 
LLC 2 CÙ 
70 


Imp. de Bougear« . 


A 


DRE Jack dec. 


7 24 
Zmp. de Lougeuard 


— 


Dumesril ve 


( 379 ) 

naturali: & valva interior, 4 exterior, c squunulæ, d filamenta. 2. Spiculæ flos superior 
valvis apice integris. 3. Valva corollina interior arte explanata, binervis, nervo medio de- 
stituta, 4. Eadem uno latere uninervis, altero binervis, nervo medio obliterato, apice 
tricrenulata. 5. Eadem trinervis, nervo medio expresso, apice bifida. 6. Valva corollina 
exterior arte explanata, apice bidentata. 7. Eadem apice integra. 8. Antheræ cum squa- 
mulis ante anthesin facie visa, ut appareant filamenta biscriata. 9. Figura eadem dorso visa. 
10. Flosculi inferioris valva corollina exterior facie visa, apice subintegro. 1 1. Eadem apice 
bifida. 12. Eadem binervis apice retusa. 13. Ejusdem sectio transversalis. 14. Flosculi 
inférioris valva corollina interior. 15. Ejusdem sectio transversa. 16. Antheræ virgine:c 
sectio transversa, 17. Squamulæ sub anthesi facie visæ. 18. Eædem dorso visæ. 19. Eædem 
paulo ante anthesin dorso visæ. 20. Squamularum una eodem stato facie visa. 21. Eadem 
dorso visa. 

B : Analysis floris fæminei et fructàs. 

1. Pisüillum cum staminibus rudimentariis. 2. Ejusdem pars inferior latere altero visa. 
3. Stigmatis pars superior magis aucta. 4. Sectio transversa floris fæminei versüs medium , 
ut appareant : à involucrum, à rachis paniculæ masculæ, c flosculi abortivi, d flosculi neutri, 
e f fosculi fæminei valvulæ calycinæ, g  ejusdem valvulæ corollinæ, £ ovarium: 5 Flos- 
culus neuter dorso visus. 6. Valva calycina exterior flosculi fæminei. 7. Valva calycina 
interior dorso visa. 8. Valva corollina exterior dorso visa. 9. Valva corollina interior dorso 
visa. 10: Flosculorum abortivum alter. 1 1. Involucri pars superior, ut appareat perforatio 
apicis. 12. Caryopsis dorso visa. 13. Eadem facie visa. 14. Caryopsidis basis subtus visa, 
ut appareat hilum carpicum semicirculare : 4. 15. Embryo sexiés circiter auctus latere 
visus. 16: Idem dorso visus. 17. Idem fere facie visus. 18. Caryopsis transitrorsum per 
dimidium gemmulæ secta : a perispermum, à cotyledon, € gemmula. 19. Embrvonis sectio 
transversa per mediam gemmulam : a cotyledon, à coleoptilon, c folium exterius, d folium 
interius, e cauliculus. 20. Caryopsidis sectio transversa per radiculam : & cotyledon, à co- 
leorhiza. 21. Caryopsidis sectio verticalis embryonem per axim dividens : & perispermum, 


8 cotyledon, c coleoptilon, d cauliculus, e coleorhiza, ff f radiculæ. 


( 380 ) 


TRIB. IL PANICE AE. 
Konta, Ernum. pl., vol. 1, p. 40. — Parz., F2 pal., 1, p.32. 


* Spicis involucratis. Parl., L c. 


PENNISETUM. Paris. ne BEauv. 


SrICULÆ 2-floræ, flore superiore hermaphrodito, inferiore neutro 
vel masculo, geminæ vel plures, undique involucratæ : involucro du- 
plici, unà cum spiculà deciduo, setis exterioribus aristæformibus, inte- 
rioribus basi plüumosis. VALVAÆ CALYCINÆ 2, inæquales, membranaceæ, 
muticæ. VALVÆ COROLLINÆ subæquales, subecartilagineæ, inferior su- 
periorem amplectens. STAMNA 3. Ovariun glabrum. STyrt 2, terminales, 
distincti vel infernè non raro conuati. Carvopsis glabra, libera. 

_ Hersæ folüis planis; spicis involucratis, confertis, cylindraceis; 


rachide valde flexuosi. 


1. PENNISETUM CENCHROIDES. Ricx. 


P. paniculà spiciformi, cylindraceà, obtusâ; spiculis subgeminis ; involucri setis exte- 
rioribus inæqualibus, interiorum alterà spiculas duplo superante ; flosculis hermaphroditis 
digynis; culmis basi ramosis; foliis vaginisque pilosis. 

Pennisetum cénchroïdes. Rich., in Pers., Syn., 1, p. 72. — Kunth, Enum. pl., vol. À, p. 162. — Parl., 
PI. nov., p. 42, et FI. palerm., vol. 1, p. 33. 

Pennisetum distylum, Guss., Index semin. H. R. Bocc., anno 1826, p. 8, et FI. sic. prodr. suppl, 1, 
p.12, et Syn. fl. sic., vol. 1, p. 415. — Bertol., F1, ital., vol. 1, p. 593. — Parl., FI, panorm., vol, 1, p. 71. 

Cenchrus ciliaris. Linn.! Mant., p. 320. — Desf.! F1. atl., vol. 2, p. 387 ex eorum herbariis. 

Has. Ad margines agrorum locisque apricis regionis inferioris insularum Canarienstuin. 


Disrr. GEocr. In Sicilià, in Africà boreali, in Capite Benæ Spei , necnon in Arabü. 


Ogs. Confer observationes nostras Plant. nov., p. 42, et in Flor. pal., vol. 1, p. 54. 


EXPLICATIO TAB. 244. 


1. Planta integra florida magnitudine naturali; figuræ omnes, quæ sequuntur, magni- 
tudine vero auctæ. 2. Involucrum cum duplici setarum ordine externè visum et arte 


expansum ut melius setarum differentia appareat. 3. Seta una ex interioribus, reliquis 


Gramineæ. 


Tab. 244, 


Botanique. 


F2 vez 


EE 


Thaolat del. 


CA 


4 
74 D PE 


ZM ACAMMIIL CCE 


OZ, 
LT 


Imp ® de Pineteau 


UT 
AA ZE TE 
LHC TANT 


TPE 
EPS D 
As 


il 
in 


longior. 4. Seta exterior. 5. Spicula integra arte aperta. 6. Valva corollina exterior floscul; 
hermaphroditi. 7. Valva corollina interior floscali ejusdem. 8. Valva corollina exterior 
flosculi masculi. 9. Valva corollina interior flosculi ejusdem. 10. Antheræ, ovarium cum 


stylis duobus et stigmatibus. 11. Squamulæ. 


SETARIA. Pazrs. De BEaAuv. 


SricuLÆ bifloræ, flore superiore hermaphrodito, inferiore neutro vel 
masculo, involucratæ : imvolucro simplici unilaterali, e setis duabus 
vel pluribus scabridis haud plumosis constante. VALVAÆ CALYCINÆ 2, 
inæquales, mémbranaceæ, concavæ, muticæ. VALYAÆ COROLLUNE flo- 
ris-masculi vel neutri membranaceæ ; floris hermaphroditi cartila- 
gineæ, concavæ. STAMINA 3. OvARIUM glabrum: STyLr 2, terminales, 
elongati. Carvorsis glabra, libera. 

- Hereæ foliüs planis; paniculis spicæformibus, confertis; spiculis in- 


volucratis; rachide inarticulatà. 


1. SETARIA VERTICILLATA. Paris. pe Brauv. 


S. paniculà spiciformi, subverticillatà ; involucris unifloris, bisetis, aculeato-scaberrimis, 
aculeis retrorsm versis ; valvâ corollinà inferiore flosculi hermaphroditi externé minutè 
punctatà. 

Setaria verticillata. Palis. de Beauv., Agrost., p. 51. — T'en., Syll., p. 40. — Parl., FI panorm., vol. 1, 
p.113, et F1. palerm., pol. 1, p. 36. — Guss., FI. sic. syn., vol. 1, p. 114. | 

Panicum verticillatum. Linn., Sp. pl, p. 82. — Desf., F1. atl., vol. À, p. 57, — Bert., FL ital., vol. 1, 
p. 418. — Guss., FL, sic. prodr., vol. 1, p. 79. 

Has. In arvis et in cultis insulæ Canariæ passim occurrit. 

Disrr. GE0oGR. Planta fere totius orbis. 


Oss. In speciminibus canariensibus setarum aculeos semper retrorsm versos observavi, nunquam sursüm versos 
ut quandoque vidi in speciminibus siculis et in neapolitanis. His in speciminibus nisi aculeis sursüm versis nullum 
alium characterem vidi qui a setarià verticillatâ faciat differe. Rectè quidem cl. Gussonius ut varietatem hujus spe- 


ciei olim putabat, at serius in suâ synopsi pro specie distinctà immerilo habuit. 


2. SETARIA GLAUCA. Pazis. pE BEAU. 


S. paniculà spiciformi, elongatà; involucris unifloris, multisetis, fasciculatis, denticu- 


( 382 ) 


latis, denticulis surstm-versis ; valvA corollinà externà flosculi hermaphroditi transversé 
undulato-rugosà. 


Setaria glauca. Paks, de Beauv., Agrost. , p. 91. — Kunth, Enum., pl. 1, p. 149.— Presl, FL sic., 
p. 19. — Parl., F1, pal, vol. 1, p. 38. — Guss., F1. sic. syn., vol. 4, p. 115. 

Panicum glaucum. Linn.! Sp. pl. , p. 83. — Desf. ! Fl. atl., vol, 1, p. 57 ex eorum herbariis. — 
Host, Gram. austr., vol. 2, p. 16. — Biv., Cent.; 1, p. 63. — Guss,, Fl. sic. prodr. , vol. 4, p. 31. — 
Bert., F1, ital., vol. 1, p. 421. 


Has. In arvis insulæ Canariæ. 


DisTriB. GEOGR. Ut in specie præcedente. 


PANICUM. Parc. 


Panici species. Linn., Gen., p.23. — Juss., Gen., p. 29. — Palis. de 
Deauv., Agrost., p.45. — Kunth, Enum. pl., vol. 1, p.15. — Endl., Gen. 
pl., p. 83. 

Oplismeni species. Kunth, Enum. pl., 1, p.138.— Endl., Gen. pl. p.83. 

Echinochloæ species. Palis. de Beaur., Agrost., p. 33. 


SPICULÆ bifloræ, flore inferiore masculo vel neutro, superiore her- 
maphrodito. VALVÆ CALYCINÆ 2, membranaceæ, concavæ, muticæ: 
inferior minima. FLoscuut inferioris valvæ corollinæ 2, membranaceæ, 
inferior mutica vel aristata. FLoscuLI HERMAPHRoODITI valvæ corollinæ 
subæquales, concavæ, cartilagineæ. STAMINA 3, in flosculo neutro abor- 
tiva. Ovarion glabrum. Srvu 2, terminales, elongati. SrimaTA peni- 
cillata vel plumosa. Carvopsis glabra, libera, valvis corellinis inclusa. 


* Panicula ex spicis unilateralibus alternis formata, ECHINOCHLOA. Palis. de Beauv. 


1. PANICUM CRUS GALLI. Linn. 


_P. spicis alternis conjugatisque, subcompositis; flosculi neutri valvâ corollin inferiore 
Tongè aristatà ; rachide sub-5-angulatà, ad pedicellorum insertionem barbatä. 

Panicum Crus Galli. Linn. ! Sp. pl., p. 88 ex ejus herbario. — Host, Gram. austr., vol, 2, tab: 19. — 
Guss., FI. sic. prodr., vol. 1, p. 81, et Syn. fl. sic. , vol. 1 , p. 111. — Desf., FI. atl., vol. 1, p. 98. — 
Parl., F1, pal., vol. 1, pag. 40. — Bert., Fi, ital., vol. 1, p. 493. 

Echinochloa Crus Galli. Palis., Agrost., p. 52. — Parl., F1. panorm., vol. 1, p. 117. 

Oplismenus Crus Galli. Kunth, Enum. pl., vol. 1, p. 118. 


— $ muticum. Flosculi neutri valvä corollinâ exteriore acuminato-aristat4 


Has. In insulæ Canariæ cultis et subhumidis. Var. 4 minus frequens. 


2. PANICUM COLONUM. Lan. 

P. spicis alternis conjugatisque , simplicibus; spiculis muticis; rachide trigonâ, ad pe- 
dicellorum præsertim inferiorum insertionem pilis paucis instructà vel nudà. 

Panicum colonum. Linn.! Sp. pl, p. 84 ex ejus herbario, — Moretti, Dec., 2, p. 7. — Parl., FI. 
pal. , vol. 1, p. 42. | 

Echinochloa colona, Parl., PI nov., p. 40. 

Has. In humentibus insulæ Canariæ. 

Disrris. c£06r. In Europà meridionali, in Ægypto , in Arabià, in Indià Orientali , in 
Brasilià, in Mexico, etc. 


Ogs. Confer nostras observationes in Flor. pal., vol. I, p. 45. 


3. PANICUM PASPALOIDES. Pers. 
P. spicis linearibus, altérnis, simplicibus, subimbricatis; spiculis muticiss valvä calvcinà 
minimà truncatà, alter rotundatà , flosculis subbreviore; flosculi masculi valvä corollinä 


inferiore 5-nervi, internà acutà. 

Panicum paspaloides. Pers., S'yn., vol. 1} p. 81. — Raddi, Agrost, brasil. , P« 45: — Kunth, Enum. 
plant., vol, 1, p. 77. 

Panicum beckmanniæforme, Mikan, in Spreng., Syst: veg., vol. 1, p. 309. 

Digitaria affinis. Roem. et Schult., Syst. veg., vol. 2, p, 470. 


Has. Ad fossarum ripas et in humentibus insulæ Canariæ legit Despréaux. 


Distri8. GEOGR. In Americà meridionali. 

Ranrx subrepens. Cuzur ascendentes vel decumbentes, compressi, glabri, striati, a semipede ad 
pedem: longi, supernè brevi tractu nudi. Fo14 latè linearia, 2 1/2-3 lineas lata, acuminata, superné 
striata. Vaginæ laxæ, compressæ, striatæ, glabræ. Ligulæ loco villorum series. Panicuzs tériminalis, 
simplex, erecta, striata, 4-6 pollices longa , gracilis, Rachis trigona, striata, glabra. Sricxæ simplices, 
lineares, lineam vel sesquilineam latæ, pollicem fere longæ, ascendendo breviores, erectæ, rachidi 
appressiusculæ, alternæ, superiores inter sese approximatæ et subimbricatæ, Paniculæ rami flexuosi, 
striati, margine ciliati. Sricuzæ parvæ, pallidæ, unilaterales, imbricatæ. VaLvæ cazvcnæ valdè 
jnæquales, altera minor ovato-subrotunda , glabra , submembranaeea, truncata et ferè emar- 
ginata, altera major ovata, concava, apice obtusissimaæ vel truncata, valvæ corollinæ inferiori 
flosculi hermaphroditi respondens, eaque longitudine brevior, exquisité septemnervis, nervis viridi- 
bus, sub apice evanescentibus. Flosculi hermaphroditi valvæ cartilagineæ, inferior convexa, acuta, 
obsoletè trinervis, sub lente minutissimè striata, marginibus submembranaceis, inflexis, valvam supe- 


riorem amplectens. Valva corollina superior (ejusdem floris hermaphroditi) sub lente transversè striata, 


( 384 ) 


margine crassiusculo. ANTHErRÆ purpureæ. Flosculi masculi valva corollina inferior ovata , acuta, plabra, 
trinervis, nervis duobus exterioribus supernè evanescentibus, superior oblonga, acuta, apice subbi- 


dentata, membranacea , utrinque ad margines inflexos nervo viridi instructa. Antheræ tres, purpureæ, 


EXPLICATIO TAB. 245. 

1. Pars inferior culmi cum radice. 2. Ejusdem pars superior cum paniculä : ambo magni- 
tudine naturali, sequentes magnitudine auctæ. 3. Spicula arte aperta calycem et flosculos 
referens sine genitalibus. 4. Valva calÿcina minor et corollina inferior flosculi masculi, 
dorso visæ. 5. Vaiva calycina minor. 6. Valva calycina major. 7. Valva corollina inferior 
flosculi masculi. 8. Valva corollina superior ejusdem flosculi. 9. Valva corollina: inferior 


flosculi hermaphroditi. 10. Valva corollina superior flosculi ejusdem. 11. Flosculus 


masculus cum antheris. 12. Flosculus hermaphroditus cum genitalibus. 


DIGITARIA. Scor. 


Panici spec. Linn., Sp. pl., p. 32. — Kunth, Enum. pl, 1, p. 80. — 
Endl., Gen., p. 83. 


Syntherisma, Schr., F1. germ., 1, p. 160. 
Paspali species. Dec., FT. franç., 3, p. 15. 


SPICULÆ bifloræ, flore inferiore neutro, superiore hermaphrodito. 
VALVAE CALYCINÆ 2, muticæ, membranaceæ, inæquales, inferior mi- 
nima , subinconspicuüa, superior flosculis dimidio brevior, lanceolato- 
acula. Flosculi inferioris VALVA COROLLINA unica, superiore abortiente, 
membranacea. Reliqua ut in Panico. à re 

HerBÆ radicibus fibrosis; foliis planis; culmis erectiusculis ; spicis 
subdigitatis vel approximato-digitatis, linearibus; spiculis RISRUUE 
geminis : alter sessili, alter pedicellatä. 


1. DIGITARIA NODOSA. Pari. 


D. culmo basi nodoso, nodo tomentoso-lanato; spicis 4-6, alternis, subterminalibus; 
spiculis plerumque geminis : alterà subsessili ; alter pedicellatä ; valvà corollinà flosculi 
inferioris subnullà; valvâ calycinà superiore breviore villosà, inferiore majore margine 
tantüm tomentoso-lanato; foliis angusté linearibus, subtüs villosis. 


Digitaria nodosa. Parl., Pl. nov., p. 39. 


Botanique. 


CGramineæ. 


. 


… Tab. 245. 


+ 


CELON 


HS 


pre 


Thiolat, del. et th. 


Zip Raeppelin & C6 Masre. 


Graminex. 


Botanique. ; | Tab.246. 
Est 


Î \ 


Thiolat del . LA 


(385 ) 


Has. In arvis insulæ Canariæ. 
Disrrtr. GEOGR. Species canariensis. 
Descre. Ranix fibrosa, fibris nigrescentibus, glabris. Cuzuus ascendens, subpedalis, teres, glaber, 
_striatus, superne longo tractu nudus, basi nodosus, nodo pilis densis lanato. Fox linearia, 2 lineas 
fere lata , acuminata, striata, glabra, canaliculata, in paginâ inferiore subvillosa. Vaginæ latiusculæ, 
striatæ, villosæ , villis brevibus horizontalibus. Ligula 1/2 lin. longa, truncata, lacera , in vaginæ mar- 
gines decurrens. Spicæ 4-6, subterminales, alternæ, graciles, erectæ , 2-3 pollices fere longæ. Spiculæ 
subgeminæ , alterà subsessili, alterà pedicellatä , pedicellis lineam fere longis, arcuatis, ovoideæ, pur- 
purascentes. Vazvæ cazycinæ valde inæquales, superior oblonga, obtusa, villosa, trinervis, nervis pur- 
purascentibus, superne evanescentibus, inferior præcedente major, oblonga, acutiuscula, exquisite 
sub-5-nervis, nervis viridibus, usque ad apicem protractis, utrinque ad marginem tomentoso-lanata. 
Vacva corozzina flosculi inferioris neutri subnulla. VazvæÆ coroLunz flosculi hermaphroditi inter se et 
valvä calycinà majore longitudine subæquales, glabræ, purpurascentes, inferior oblonga , acutiuscula, 
exquisite trinervis, margine membranaceà, superiorem angustiorem trinervem amplectens. ANTHERÆ 
tres, purpurascentes. SriemArA duo, filiformia, alba. ; 
Os. Digitaria eriogona, Link, Hort. Bexol., vol. 4, p. 227, ab hac certe diversä culmis repentibus, ad nodos radi- 
cantibus, ibique paucis villis barbatis; foliis latioribus ; valvä calycinâ superiore alterà multo breviore, apice 
tantum villosä, valvä calycinä inferiore margine breviter ciliolatä, ete. Specimen Digitariæ eriogonæ herbarii Gaud.! 
ad sanguinalem certe amandandum, et fide Trinii Digitaria eriogona, Link, Panici sanguinalis varietas est. Species 


nostra à Digitarià sanguinali toto cœlo differt. 


EXPLICATIO TAB. 246. 


1. Planta integra magnitudine naturali. 2. Spicula, uli figuræ sequentes, magnitudine 
aucta. 3. Valva calycina major dorso visa, ut dorso nuda appareat et margine tantum to- 
mentoso-lanata. 4. Valva calycina minor tota villosa. 5. Valvæ corollinæ apertæ. 6. Sta- 


mina et pistillum. 7. Semen stylis persistentibus coronatum., 


2, DIGITARIA SANGUINALIS. Scor. 

D. spicis subdigitatis; erecto-patulis, subquinis; valvä corollinà flosculi neutri glabrà, 
margine pubescente; foliis ginisque subpilosis. 

Digitaria sanguinalis. Scop., FL. Carn., vol. 1, p. 52. — Wild, Enum. H. Berol., vol. 1, p. 92. — 
Guss., F1. sic. prodr., vol. 1, p. 85. — Bertol., F1. ital., vol. À, p. 414. — Parl., F1, palerm., vol. 1, p. 47. 

Panicum sanguinale. Linn.! Sp. pl., p.84.—Desf., Fl atl.,v.1,p.59.—Guss., Fi sic. syn.,v. 1,p. 111. 
LPaspalum sanguinale. Dec., FI. franç., vol. 3, p. 16. Lerm, 174 | 

Syntherisma vulgare. Schrad., F1. germ., vol. 1, p. 161. 

Has. Ii arvis et in culiis insulæ Canariæ. 

Disrr. GEoGr. In Europà, Asià, Africa, Americà. 

Oss. Variat spicis terminalibus nunce binis nunc etiam usque ad novem, nunc brevibus et subpollicaribus, nunc 


5-4 pollices longis. 


11. — (3° SECT.) L9 


( 386 ) 


LAPPAGO. Scures. 


Cenchri species. Linn., Sp. pl., p. 1487. 
Tragus. Hall., Hist. stirp. ind. hele., vol. 2, p. 203. «— Palis. de Beauv.. 
Agrost., p. 23. 


SrICULÆ unifloræ, flore in spiculis lateralibus hermaphrodito (flos- 
culo neutro vel masculo abortiente), in spiculis intermediis neutro vel 
masculo (flosculo hermaphrodito nullo), geminæ vel quinæ. VaLvæ ca- 
LYCINÆ 2, valdè inæquales, inferior minuta, membranacea, plana, 
superior coriacea, concava, ad nervos echinata, VALVX COROLLINÆ 2, 
subcoriaceæ, concavæ, inferior superiorem amplectens. SrAMINA 3. 
Ovarion glabrum. Srvu 2, distincti, SriemaTA plumosa. SQUAMULÆ 2, 
membranaceæ. Carvopsis oblonga, glabra, paleis obtecta. 


LAPPAGO RACEMOSA. WiLip 


Lappago racemosa, Willd., Sp. pl, vol, 1, pars 1, p. 484. — Sibth. et Smith, F1. græc, Vol p.2;, 
tab. 101. — Host, Gram. aust., vol. 1, p.98, tab. 26. — Guss., Fl, sic. syn., vol. 4, p. 166. — Parl., F1, 
palerm., vol. 1, p. 48. — Bertol., FI. ütal., vol. 1, D 70; ee Enum. pl., vol, 1, p. 170. 

Cenchrus racemosus. Linn,, Sp. pl., p. 1487. 

Tragus racemosus. Desf., FI. atl., vol. 2, p. 386. — Palis. de Bean. » Agrost., p. 6, tab. 6, fig. 13. — 
Presl, Cyp. ef gram. sic., p. 19. — Dec., I. franç., vol. 3, p. 12. 


Gramen caninum maritimum spicatum , echinatis glumis. Barr., ic. 78. 
Has. Tu siccis prope oppidum Sanctam Crucem Teneriflæ et in insulâ Palmâ. In Canarià 


invenit Despréaux. 
TRIB. LIL STIPACEAE. Kuwrn, Enum. plant, vol. 4, p. 175. 


- MILIUM. les 


Piptatheri species. Beauv., Agrost., p. 11. — ER Ænum. plant., 
vol. 1, p. 176. — Endl., Gen. pl., p. 81. 

Agrostidis des Lamk., I ÊTe vol, 1, tab, 41. — Dec. , FT. franç., 
3. D 10 | 


( 387 ) 


Urachne species. Trin., Fund. agrost., p. 110.— Link, H. Reg. Berol.. 
vol. 1, p. 93. 


SPICULÆ unifloræ, flore hermaphrodito. VALVÆ cALYaNx 2, sub- 
æquales, muticæ, membranaceæ. VALVAÆ COROLLINÆ 2, subcoriacez. 
inferior concava, superiorem binervem amplectens, mutica vel apice 
aristata, aristà basi articulatà, deciduâ. Srammna 3. Ovariüm olabrum. 
STyi1 2, terminales, brevissimi. SriGmATA plumosa. SQUAMULÆ 2 vel 
3. Carvorsis oblonga, libera, paleis inclusa et cum his decidu:. 

Hersæ folüs planis; paniculis ramosis, diffusis; spiculis pedicellatis 
sparsis, aristatis. 


1. MILIUM COERULESCENS. Desr. 


M. 'paniculæ laxæ paucifloræ ramis solitariis vel geminatiss aristà corollinâ valvis caly- 
cinis subbreviore; ligulà elongatä, erosà. 
Milium cœrulescens. Desf. FL. atl., vol. 1, p. 66, tab, 12, ex ejus nos — Sibth. et Smith, Flor. 


græc. prodr., vol. 1, p. 45.— Guss., Fl, sic. syn., vol. 1, p.130. — Parl., FI. pal., vol. 1, P. 92. — Bert., 
FI. ital., vol. 1, p. 388. 


Agrostis cœrulescens. Dec., F1. franc., vol. 1, p. 250. 

Piptatherum cœrulescens. Palis. de Beauv., Agrost., p. 5, tab. 5, fig. 10. — Roem. et Schult., Syst. 
veg., vol. 2, p. 328. — Kunth, Enum. pl., vol. 1, p. 176. 

Urachne cœrulescens. Trin., Unifl., p. 172. — Link, Hort. reg. Berol. descr., vol. 1, p. 93. 

Has. In herbidis montosis regionis sylvosæ ad vallem della Goleta in insulà Tenerife. 


Distris. GEOGR. In Europà australi et in Africà boreali. 


9. MILIUM MULTIFLORUM. Car. 


M. paniculæ patentis démum contractæ multifloræ ramis semiverticillatis; aristà corol- 
linâ valvis corollinis subduplo longiore; ligulà brevi, truncatà. 
Milium multiflorum. Ca&e., Demonstr. bot., p.86. —T7illd. » Enum. H. Berol., vol, 1, p. 94. — Schrad., 


FT, germ., vol, 1, p. 195. — Guss., FI. sic. prodr., vol. 1, p. 55, et Syn. fl. sic., vol. 1, p. 130. — Parl., 
FT, palerm., vol. 1, p. 53. — Bert., FL ital., vol. 1 » P- 386. 


Piptatherum multiflorum. Palis. de Beauv., Agrost., pe 10. — Are. el 2 Schid » Syst. vesr. , pol. 2, 
p. 329. nn Enum. pl., vol. 1, p. 177. 

Agrostis miliacea, Linn. ! Sp. pl., p. 91. Te FI, franc. PE 3, P- 19. 

Urachne parviflora. Trin., M. p. 173. 


( 388 ) 


Has. In fissuris rupium insularum Canariæ et Teneriffæ. 


Disrri8. GEOGR. In Europà australi. 


STIPA. Lrxx. 


SrICULÆ unifloræ, flore hermaphrodito. VALvÆ CALYGINÆ 2, sub- 
æquales, muticæ, membranaceæ, acutæ vel acuminatæ. VALYÆ co- 
ROLLINÆ duæ, coriaceæ, involutæ, inferior apice aristata, aristà basi 
articulatà, plerumque longissimà et contortà, persistente, superior 
pauld brevior. SramiINA ut plurimum 3. Ovariun glabrum, stipitalum. 
STIGMATA plumosa. SquAuuLÆ 3. Carvopsis glabra, valvis corollinis 
involuta, hbera. 

Hergæ foliis planis vel sæpius involutis; inflorescentià paniculatà 
vel racemosä; racemo stricto; spiculis pedicellatis, aristatis, aristis 


Jongis vel longissimis. 


1. STIPA TORTILIS. Desr. 


S. paniculà subspicatà, basi vaginà folit supremi involutâ; valvis calycinis albo-scariosis, 
acuminatis; valvæ corollinæ inferioris aristà longà basi villosà, superne nudä, capillari, 


subulatä ; foliis subulatis, convolulis; radice annu. 
Stipa tortilis. Desf. ! F1. ail., vol. 1, p. 99. — Biv, ! Cent. sic., 2, p. 61. — Guss., FI. sic. syn., vol. 1, 
pe 129. — Part., FI, palerm., vol. 1, p. 56. — Bert. F1. ütal., vol. 1, p. 688. — Kunth, Enum. pl., vol. 1, 


p- 180. 
Stipa paleacea. Sibth., F1, græc. prodr., vol. 1, p. 68, et FL græc., vol. 1, tab. 86. 


Has. In arvis communis. 


.Disrris. GEoGR. In Europà australi, in Barbarià et Ægypto. 


ARISTIDA. Liwx. 


SrICULÆ 1-floræ. VALVÆ CALYCINÆ 2, inæquales, membranaceæ, an- 
gustissimæ, ut plurimum muticæ. VALVÆ COROLLINÆ 2 (in specie nos- 
trà 1), inferior coriacea, involuta, apice lricostata, superior integra, 


acuta, mutica. STAMINA 3. OvariüM glabrum, stipitatum. Srvui 2, ter- 


( 389 ) 
minales, breves. SricmaTA plumosa. Carvopsis glabra, teres, valvis co- 
rollinis involuta, libera. 


Hersa foliis involutis; paniculà coarctatà; spiculis triaristatis. 


1. ARISTIDA ADSCENSIONIS. Lin. 


A. paniculà coarctatà, elongatâ, subsecundâ; valvis calycinis angusté lineari-subulatis ; 
valvâ corollinà solitarià, aristis levibus, subæqualibus; foliis angustè linearibus, involutis. 
Aristida Adscensionis. Linn. ! Sp. pl., p. 121, ex ejus herbario. — Parl., F1. palerm., vol. 1, p. 59. 

Aristida gigantea. Linn. fil, ! Suppl, p. 113, ex herbario. 

Aristida canariensis. W/üld., Enum., p. 99, ex loco. 

Aristida cœrulescens. Desf. ! F1 ail., vol, 1, p. 109, tab. 91, f. 1, ex ejus herbario. — Kunth, Enum. 
pl, vol. 1, p. 190. — Parl., Fl. panorm., vol. 1, p.77. — Bert., F1. ital., vol. 4, p. 780. — Guss., FL sic. 
syn., 1, p. 121. | 

Chætaria cœrulescens. P. de Beauv., ao, , p. 30. — Rocm. et Schull., Syst. ves,, 9, p. 394. 

Chætaria canariensis. Vees ab Esenb. in Mart. fl. Brasit,, vol, 2. p. 395. 

. Rabo de Burro Ganariensium. 
Has. In rupestribus insularum Canariensium vulgaris. 


Os. Propter synonyma allata confer observationes nostras in Plant. nov., p. 46. 


TRIB. IV. AGROSTIDE AE. Parx., FT, palerm., vol. 1, p. 60. 


Agrostideæ, Arundinacearum et Avenacearum pars. Kunth. 


GASTRIDIUM. Paris. pe Brauv. 


Miäli species. Linn., Sp. pl., p. 91. 
Agrostidis species. Linn., Mant., 1, p. 30. — Dec., F1. franc. 3, p. 18. 


SPICULÆ unifloræ, flore hermaphrodito, absque rudimento floris 
superioris. VALVÆ CALYCINÆ 2, membranaceæ, subæquales, muticæ, 
lanceolatæ, flore multd longiores, basi subgloboso-tumidæ. VaLvÆ co- 
ROLLINÆ 2, membranaceæ, inferior apice denticulata, mutica vel infra 
apicem aristala, aristà in medio geniculatà. STAMINA 3. Ovarium ola- 
brum. Srvui subnulli. SricmATA plumosa. SQuAMULE 2, CaryoPsis valvis 
corollinis demum induratis tecta, libera. 


( 390 ) 
Hersz folis planis; paniculis spicæformibus, densis; spiculis pedi- 
cellatis, pedicellis apice incrassatis. 


1. GASTRIDIUM LENDIGERUM. Gaun. 


G. paniculâ laxiusculà ; valvis calycinis acuminato-elongatis, carinà scabris; valvà corol- 
linà inferiore hirsutâ, aristatà, aristà calycem superante. 


Gastridium lendigerum. Gaud., Agrost. helv., vol. 1, p.176. — Koch, Syn. F. germ. et helv., edit, 2, 
pe 907. — Guss., F1, sic. syn, vol. 1, p. 132. — Parl., FI. pal., vol. 1, p. 62. 

Gastridium australe, Palis. de Beauv., Agrost., p. 21, tab. 6, fig. 6. — Presl, Cyp. et gram. sic., 
p. 21. — Kunth, Enum. plant., vol. 1, p. 230. 


Milium lendigerum. Linn., Sp. pl., p. 91.— Sibth. et Smith, Fl. græc., vol. 1, p. 49, tab. 65. — Host, 


Gram. austr., vol. 3, Pp- 18, tab. 24. — Schrad., F1. germ., vol. 1, p. 194. — Desf., FI, atl., vol, 1, p. 65. 
— Bert., Fl, ital., vol. À, pe 390. 


Agrostis australis. Linn., Mant., 1, p. 30, ex ejus herbario. 

Agrostis ventricosa, Gouan, H. monsp., p. 39. 

Agrostis lendigera. Dec., FI. franc., 3, p. 18. 

Has. Inter segetes et in arvis insularum T'eneriffæ et Canariæ. 


Disrrig. GEOGR. In arvis ambitüs maris Mediterranei communis. 


AGROSTIS. Lrwx. 


SPICUL& unifloræ, flore hermaphrodito, sine floris superioris rudi- 
mento. VALVÆ CALYCINÆ 2, subæquales, muticæ, carinatæ, flore ple- 
rumque longiores. VALYÆ COROLLIN# 2 vel 1 (superior abortiens), 
membranaceæ, inferior apice bifida, mutica vel infra apicem aristata. 
STAMINA 1-3. Ovariüm glabrum. STiGMATA subssessilia, plumosa. SquA- 
muLæ 2, CARvOPSIS glabra, libera. 

. Herez foliis planis, quandoque involutis; paniculis diffusis, rard 
contractis; spiculis parvis, pedicellatis. 


1. AGROSTIS STOLONIFERA. Lin. 


A. paniculæ densæ ramis semiverticillatis; valvis calycinis obtusis, pubescentibus, co- 
rollinis æqualibus ; culmo decumbente. | 

Agrostis stolonifera. Linn. ! Sp. pl., p. 93, ex ejus herbario. = Guss., FI. sic. prodr., vol, 1, p. 57. — 
Parl., F1. pal., vol. 1, p. 66. | | | 


( 391 ) 
Agrostis verticillata. 74/1, Hist. des plantes du dauph. , vol. 2, p. 74. — Guss., F1, sic. syn., vol, 1, 
P. 134. = Bert., FI. ital., vol. 1, p. 408. 
Vilfa stolonifera. Presl, Cyp. et gram. sic., p. 22. 
Har. Ad scaturigines, ad fossarum ripas, in humidiusculis passim occurrit. 
Disrers. GEocr. In Europà meridionali. 


Oss. Confer Parl., FI. pal., vol. 1, p. 61. 


2, AGROSTIS CANARIENSIS. Paru 


A. paniculæ patentis ramis semiverticillatis; valvis calycinis subacuminatis, inferiore 
carinà scabrà, superiore levi, corollinis inæqualibus muticis; foliis linearibus, planis, 
ligulà productà. 

Has. Specimina 2 tantüm hujus speciei ad montem Mesa de Mota, ad altitudinem 
2000 circiter pedum, Julio 1845 legit Bourgeæus. 

Disrris. GEoGr. Species Canariensis. 

Descr. Ranix, . . . . . . Cuzmi ascendentes, basi debiles, demum surrecti, penitus fere vestiti, te- 
retes, striati, glabri. Forra capillacea, reliqua anguste linearia , 1-1 1/2 lin. lata, plana, striata, su- 
perne et margine scabriuscula. Vaennz striatæ , glabræ. Ligula oblonga, lineam longa, lacera. Panicuza 
6-8 pollices longa, acutiuscula, sub anthesi patens. Rachis inferne glabra, superne scabra et flexuosa. 
Paniculæ rami alterne semiverticillati, lexuosi, valde inæquales, ramo altero elongato et magis ramoso, 
scabri, pedicellis brevibus scabris, apice incrassatis. Sricuzæ parvæ, e luteo aureæ, vel e luteo et purpu- 
reo variegatæ , nitidæ, unifloræ. Var vz cazxciN parum inæquales, naviculari-carinatæ, subacuminatæ, 
inferior major, oblongo-lanceolata, carina scabra, superior brevior, oyato-lanceolata, magis acuminata, 
undique levis. VaLvæ coroLuNÆ 2, valde inæquales, inferior major calyce fere dimidio brevior, oblonga, 
albo-membranacea , glabra , apice denticulata, superior dimidio minor, carinata, profunde bifida. 


Antheræ innuptæ luteæ, sub anthesi purpurascentes. Species ab affinibus satis superque distincta. 


TRIPLACHNE. Lixwx. 


SricuLæ unifloræ, flore hermaphrodito. VALYÆ CALYCINÆ 2, sub- 
æquales, carinatæ, membranaceæ, muticæ, flore longiores. VALvz 
COROLLINÆ 2, membranaceæ, longitudine æquales, inferior apice longe 
bisetosa, basi aristata, aristà articulatà, infra articulum contortà, su- 
perior bicarinata, apice bidentata. SramnA 3. Ovariün glabrum. Sric- 
MATA subsessilia, plumosa. Carvorsis glabra, libera, unisulcata. 

HersA Gastridii lendigeri facie; culmo decumbente; foliis anguste- 


(392 ) 
linearibus, demum convolutis; vaginâ folii supremi subspathacei; 


paniculà spiciformi, oblongà, nitidà. 


TRIPLACHNE NITENS. Link. 


Triplachne nitens. Zink, H. R. Berol., vol. 2, p. 241. 

Agrostis nitens. Guss., Index sem. H. R. Bocc. ann. 1895, et prodr, F1. sic., vol. 1, p. 59, et Syn. F1. 
sic., vol. 1, p. 135. — Bertol., FU ital., vol. 4, p. 401. 

Lachnagrostis Gussonis. Trin., Spec. gram., fasc. 21. 


HA8. In Canarià legit Despréaux. 
[l 


Disrrr8. GEoGe. In Siciliæ maritimis necnon in insulis adjacentibus Ragusæ (Favignona) 


et Cosyræ (Pantellaria). 


SANTIA. Sav. 


Santia. Savi, Memor. della Società ital. delle scienze, tom. 8, part. 2, 
p. 479, anno 1798. — Parl., FT. palerm., vol. 1, p. T2. 
Polypogon. Desf., FT. atl., vol. 1, p. 66, anno 1800. — Beauv., Essai 
d'une now. agrost., p. 17. — Kunth, Enum. pl., vol. 1, p. 232. — Endl. 
Gen. pl., p. 90. 
Alopecuri species. Linn., Gen., p. 353. 
Phlei species. Stbth. et Smith, FT. græc. prodr., vol. 1, p. 42. 
Acrostidis species. Wlld., Sp. pl., vol. 1, part. 1, p. 363. 


SrICULÆ unifloræ, flore hermaphrodito, sessili. VALVÆ CALYCINÆ 2, 
subæquales, membranaceæ, carinatæ, integræ vel subemarginatæ, 
infra apicem aut sub emarginatura aristatæ, flore multo longiores. 
VALVÆ COROLLINÆ 2, membranaceæ, inæquales, inferior sub apice aris- 
Lata vel raro mutica. STrAMINA 3. Ovariu glabrum. SriGMATA subsessilia, 
plumosa. SQuAMULE 2, glabræ. 

Hersz foliis planis; paniculis spiciformibus, compositis, densis, se- 
tosis; spiculis parvis, pedicellatis. 


1. SANTIA MARITIMA. Firor. 


S. paniculà spiciformi, oblongà; valvis calycinis pubescentibus, apice dilatatis, exquisitè 


( 393 ) 


ciliatis, bifidis, e sinu aristatis, aristà calyce subquadruplo longiore; valvà corollinä infe- 


# 


riore apice 4-dentatà, muticà. 
Santia maritima. Fir., App. al prodr. della flora romana, p. 3, — Parl., F1. palerm., vol. 1, p. 75. 
Polypogon maritimum. 7xl{d. in Nov. Act. Soc. nat. cur. Berol., vol, 3, p. 443. — Dec., FI franc., 


vol. 5, p. 248. — Kunth, Enum. pl. vol. 1, p. 233. — Ten., Syll., p. 24. — Guss., FL. sic. syn, vol. 1, 
pag. 126. — Bert., F1. tal, vol. 1, p. 381. 


Has. In marilimis humidis passim. 


-Disrri8. GroGr. Ad littora maris Mediterranei, et in Indià Orientali. 


2, SANTIA MONSPELIENSIS. Pari. 


S. paniculà spicilormi, oblongo-lanceolatà, lobatà ; valvis calycinis scabris, apice inte- 
gris, sub apice aristatis; aristà calyce subtriplo longiore; valvä corollinà inferiore apice 
4-centatà , aristatà. 

Santia monspeliensis. Parl., F1 pal., vol. 1, pag 73. 

Santia plumosa. Savi, [, c. 

Alopecurus monspeliensis. Linn. ! Sp. pl., p. 89, ex herbario. 

Alopecurus paniceus. Linn, ! Sp. pl., p. 90, ex herbario, 

Phleum crinitum. Sith. et Smith, FT. græc. prodr., vol, 1, p. 42, et FT. græc., vol. 1, tab. 62. 

Polypogon monspeliense. Desf., F1. atl., vol. 1, p. 67. — Smith, Engl, F1, vol. 1, p. 85. — Hook., 
Brit. fl, p. 31. — Schr., FI. germ., vol. 1, p. 192. — Gaud., F1. helv., vol, 1, p. 193. — Presl, Cyp. et 
gram. sic., p. 21. — Guss., FI. sic. syn., vol, 1, p. 125. — Bert., F1. tal, vol, 1, p. 379. 

Agrostis panicea. Æ/uld., Sp. pl., vol. 1, pars 1, p. 363. 


B minor : paniculà abbreviatâ ,$culmis gracilioribus. 
Has. In humidiusculis et ad rivulorum margines frequens. 
Disrris. GEOGR. In Europäà medià et meridionali, in Africà boreali, in Arabià, in Mon- 


tevideo. 


3. SANTIA ELONGATA. PARL. 


S. paniculæ oblongæ diffus ramis verticillatis ; valvis calycinis scabris, carinâ ciliato- 
scabris, apice integris aristatisque, aristà calyce subæquali; valvà corollinà inferiore apice 
4-dentatà, aristatà ; foliis latè linearibus, scabris, ligulà elongatà (4-lin. fere longa). 

Polypogon elongatum, Humb. et Bonpl., Nov. gen., vol. 1, p. 134. — Kunih, Enum. pl., vol, 1, 
p. 2834. — Nees ab Esenb. in Mart. fl. Brasil, vol. 2, p. 406. — Brongn. in Duper., It. bot., p. 20. 

Has. In rupibus udis et in inundatis in valle del Bufadero etalibi in Teneriffà; in Lance- 


roltà ad fontem Chafariz prope Harian, et in insulis reliquis archipelagi Canariensis satis 


communis. 


j11, — (3° SECT.) 50 


( 394 ) 


Disrris. GeoGr. In Peruvià (Humb. et Bonpl }), in Brasilià. 
Ozs. Variat paniculæ ramis approximatis vel remotis, spiculis plus minusve scabris. Valvas corollinas glabras 


observavi, non subpubescentes ut in descriptione Humboldtii dicuntur. 


LAGURUS. Lixn. 


SPICULÆ unifloræ, flore hermaphrodito, basi barbato, cum rudi- 
mento floris superioris. VALVE CALYCINÆ æquales, membranaceæ, apice 
in aristam plumosam attenuatæ, florem superantes. VALVA COROLLINAÆ 
2, membranaceæ, inæquales, inferior major, apice biaristala, aristis 
setiformibus, dorso aristata, aristà geniculatà, demum contortà. Sra- 
MINA 3. Ovariou glabrum. SricmarA 2, sessilia, plumosa. SQUAMULE 2, 
olabræ. Garvorsis glabra, libera, 


Hersa fohis planis ; paniculâ subspicatà, ovatâ, mollissimà , sericeA. 


1. LAGURUS OVATUS. Lin. 


Lagurus ovatus. Linn.! Sp. pl., p. 119. — Sibth. et Smüh, F1 græc., vol. 1, tab. 90. — Host, Gram. 
austr., vol, 2, tab. 46. — Kunth, Enum. plant., vol. 1, p. 294. — Guss., FL. sic. syn., vol, 1, p. 127. — 
Parl., FL pal., vol. 1, p. 76. — Dec., F1, franç., vol. 3, p. 98. — Desf., FE. ail., vol. 1, p. 105. 

HaB. In Canarià ad littora maris ubi rarissima. Duo tantum specimina vidit Des- 
préaux Martio 1838. 


Disrris. GEOGR. In Europä præsertim australi vulgatissimus. In Barbarià (Desf.). 


FTRIB. V. ARUNDINACEAE. Par, F1 pal., vol. 1, p. 81. 


Arundinacearum pars. Kunth. 


ARUNDO. Kuwru. 


Arundinis species. Linn., Gen., p. 38. 
Donax. Palis. de Beaw., Agrost, p. 17. 
Scolochloa. Rœhl. cum Mert. et Koch, Deutschl. fl., 2, p. 528. 


SPICULÆ 2-7-floræ, floribus omnibus hermaphroditis, sammo tabes- 
cente, distantibus, distichis. VALvÆ cALyYCIN& 2, subæquales, mem- 


branaceæ, inæquales, inferior basi pilis longis tecta, apice bifda, 


( 395 ) 
inter lacinias subulatas aristata, aristà brevissimâ, rectà, superior 
brevior, bicarinata. Sramina 3. Ovariom glabrum. Srvyi 2, elongati. 
STIGMATA aspergilliformia, nigrescentia. SQUAMULE 2, carnosæ , elabræ,. 
Carvopsis glabra, libera. 
HerBA perennis, culmo erecto, altissimo: foliis lato-lanceolatis; pa- 


miculâ ramosissimâ ; spiculis numerosis, pedicellatis, villosis. 


1. ARUNDO DONAX. Lin. 

A. paniculà ramosissimâ, densiflorà, stricta ; spiculis quinquefloris ; foliis lato-lanccolatis; 
culmo fruticoso, biorgyali; radice tuberosà, repente. 

Arundo Donax. Linn., Sp. pl., p. 120. — Schrad., F1, germ. , vol. 1, p. 295. — Host, Gram. austr., 
vol. 4, tab. 38. — Dec., FI. franc., vol. 3, p. 45. — Desf., F1. all, vol. 1, p. 105. — Guss., Fl. sic. syn., 
pol, 1, p. 139. — Part, FI. pal., vol, 1, p. 83. — Bert., F1. ttal., vol. 1,p. 732. — Kunth, Enum. plant., 
vol. 1, p. 246. 

Donax arundinaceus. Palis. de Beauv., Agrost., p. 11, tab. 16. 

Donax sativa. Presl, Cyp. et gram. sic., p. 32. 

Scolochloa Donax. Gaud., F1. hele., vol. 1, p. 202. 

Scolochloa arundinacea. Afert. et Koch, Deutschl. F1, vol. 1, p- 530. 


Has. Species certe olim culta, sel nune sponte vegetat et propagatur. 


Disrris. GE0GR. In Europä australi, in Ægypto. 


Oss. Specimina Canariensia spiculas quinquefloras habent, sed ego in siculis semper vidi trifloras. 


TRIB. VI CHLORIDEAE. Kontu, Enum. pl, vol. 1, p. 258. 
CYNODON. Riou. 


Sricuzæ subbifloræ, flore superiore ‘ad pedicellum subuliformem 
redacto vel nullo. VALVÆ CALYGIN# 2, membranaceæ, mulicæ, cari- 
nalæ, vix inæquales, patentes. VALVÆ COROLLINÆE 2, membranaceæ, 
æquales, inferior ovata, mutica, compresso-carinata, superiorem ca- 
naliculatam amplectens. SramINA 3. Ovariun glabrum. Srvu 2, longi. 
STIGMATA plumosa. SQuAMULÆ 2, carnosæ, glabræ. Caryopsis libera, 
glabra. | | = S 

HErBA radicibus repentibus; folüis planis; culmis diffusis, floriferis 


assurgentibus; spicis digitatis, linearibus; spiculis unilateralibus. 


( 396 ) 


1. CYNODON DACTYLON. Pers. 


G. spicis digitatis, patentibus, subquinis, basi barbatis; valvis calycinis patentissimis, 
serrulato-scabris ; valvà corollinà inferiore glabrà ; stolonibus repentibus. 

Gynodon Dactylon. Pers., Syn., vol, 1, p. 85. — HWilld., Enum. H. Berol., vol, 1, p.90. — R. Brown, 
Prodr., edit. 2, vol. 1, p. 42. — Kuntk, Enum. pl., vol. 1, p. 259. — Bert. FI, ital. , vol. 1 ,p. 412. — 
Guss. , Fl, sic. sÿn., vol, 1, p. 110. — Pari., F1. pal., vol. 1, p- 38. 

Panicum Dactylon. Linn., Sp. pl., p. 35, — Sibth. et Smith, FL, græc., vol, 1, p. 45, tab. 60. — Host, 
Gram. austr., vol. 2, p. 15. . 

Digitaria stolonifera. Schrad., Fl, germ., vol. 1, p. 165. 

Gramen crucis seu cruciatum tetradactylon. Barr., 1e., 753, f. 1. 


Has. In cultis et in arvis insularum Canariæ et Teneriffæ: 


Disrrts. ceocr. Radice valde repente prata fere totius orbis infestat. 


ELEUSINE. Gaerrw. 


SPICULÆ 2-multi-floræ, floribus distichis. VALVE CALYaNZ 2, mem- 
branaceæ, muticæ, floribus breviores. VALYÆ COROLLINÆ 2, membra- 
naceæ, muticæ, inferior carinata, superior bicarinata, apice bifido- 
dentata. STAMINA 3. STyL1 2, terminales. STIGMATA plumosa. SQUAMULÆ 
2, glabræ. Carvorsis libera, glabra, pericarpio separabili, semine 
transverse rugOsO. 

Eersz foliis planis; spicis digitato-fasciculatis, denique ex valvis ca- 
lycinis tantum persistentibus pectinatis. 


1. ELEUSINE INDICA. GAERTN. 


E. spicis 4-6, digitato-fasciculatis, linearibus, striatis ; spiculis sub-4-floris; culmo com- 
presso, basi ramoso; folits glabris ; vaginis margine ligulâque pilosis. | 

Eleusine imdica. Gaertn., Fruct., vol. 1, p.165. — Roem. et S chull,, Syst. veg., vol. 2, p. 582. — Hum- 
boldt et Bonpl., Nov. gen., vol, 1, p. 165. — Kunth, Enum. pl. , vol. 2, p. 272. 

Cynosurus indicus. Linn., Sp. pl, p. 106. — HW'illd., Sp. pl. , vol, 1, p. 417. 


Has. In cultis insulæ Canariæ. 


Disrris. GEOGR. In Indià Orientali, in Americà, in insulis Carolinæ, in Japonià, eic. 


C39rEe) 


Ons. Valvæ calycinæ parum inæquales, apice obtusæ, carinâ scabræ, margine membranaceæ, persistentes, unde 
spicæ denique pectinatæ. Flores decidui. Spicæ plerumque 5, terminales, digitato-fasciculatæ, non raro spicà soli- 


tariâ remotà auctæ. 


TETRAPOGON. Desr. 


SPICULÆ 4-floræ. VALVE CALYCINÆ 2, subæquales, membranaceæ, 
acuminato-aristatæ. Flosculorum duorum inferiorum hermaphrodi- 
torum. CorRoLLA 2-valvis, valvâ exteriore villosà, aristatà, interiore 
margine breviter ciliatà. Flosculorum duorum superiorum sterilium 
CoroLLa 1 valvis, valvà villosà , aristatà. SramINA 3. Srvii 2. STIGMATA 
plumosa. Caryorsis glabra, libera. FLORES in spica terminal, solitarià, 
4-seriales. 

HErBA radice fibrosa ; folïis angustis ; spicà terminali, solitarià, densà, 
folio supremo spathiformi sæpissime involucratâ; spiculis quadrise- 
rialibus. 


Ogs. Genus à Chloride distinctissimum et in Chlorideis etiam singularis. An ab hac tribu excludendum? 


1. TETRAPOGON VILLOSUM. Desr. 


Tetrapogon villosum. Desf., FI. al., vol. 2, p. 389, tab, 255. 

Chloris villosa. Pers., Syn., vol. 1, p. 87. — Roem. et Schull., Syst. veg., vol. ®, p. 611. — Kuntk ? 
Enum. pl., vol. 1, p. 267. 

Chloris Tetrapogon. Palis. de Beauv., Agrost., p. 158. 

Has. In Canarià (Despréaux). 

Disrris. cEoGr. In Barbarià (Desf.), in Arabià Petræà. 

Oss. In speciminibus herbarii Fontanesii spica semper folio supremo involucrata, raro in Canariensibus. Valvæ 


calycinæ longitudine subæquales, altera acuminata , altera apice subtridentata, dente medio aristato, non muticæ, 


ut ex descriptione Fontanesii, persistentes. 


( 398 ) 


TRIB. VIL A7 ENACEAE. Par, FL pal. vol. 1, p. 91. 


Avenacearum et Festucacearum pars. Kunth. 


Avenacearum pars. Koch. 


AIRA. Küowrx. 


Kunth, Enum. pl., vol. 1, p. 288. — Endl., Gen. pl., p. 96. — Parl., 
FT. pal., vol. 1,p. 95. | 

Airæ species. Linn., Gen., p. 34. — Juss., Gen., p. 31. 

Airæ el Âvenæ species. Koch, F1. germ. et hele., edit. 2, p. J16. 


AIRA CARYOPHYLLEA. Lin. 


À. paniculà capillari, subtrichotomâ, erecto-patulà, ramulis brevissimis ; spiculis approxi- 
matis; valvis calvcinis acutis, carinà superne scabridis; flosculis scabriusculis, utrisque 
aristatis , aristà geniculatà , calycem duplo excedente; valvà corollinà inferiore apice bicus- 
pidatà; vaginis leviusculis. 

Aira caryophyllea. Linn., Sp. pl., p. 47, ex ejus herbario. — Host, Gram. austr., vol. 2, p:33. — Dec., 
Fl. franç., vol. 3, p. 44. — Schrad., F1 germ., vol. 1, p. 261. — Guss., F1. sic. syn., vol. 1. p. 148. — 
Parl., FT. pal., vol. 1, p. 98. — Bert., FI. ital., vol. 1, p. 455. — Kunth, Enum. pl., vol. 1, p. 289. 

Avena caryophyllea. igg., Primit. fl. hols., p.10. — Koch, Syn. fl. germ. et hele., edit. 9, p. 992, 

Has. In rupestribus herbidis regionis sylvosæ communis. 


Disrris. GEOGR. In Europà frequens necnon in Taurià, Chili, Capite Bonæ Spei, etc. 


TRISETUM. Kowrx. 


Kunth, Enum. pl., vol. 1, p. 295. — Endl., Gen. pl., p. 96. — Part. 


F1. pal., vol. 1, p. 102. 
Triseti species. Pers., Syn. pl., vol. 1, p. 97. — Palis. de Beaw., 


Agrost., p. 88. 
Avenæ species. Linn., Gen. pl., p. 31. — Koch, F1, germ. et hek., 


edit. 2, p. 920. — Savi, FT. pis., vol. 1, p.132. 


SricuLÆ 2-4-floræ. VALYÆ CALYCINÆ inæquales, membranaceæ, cari- 


( 399 ) 


natæ, mulicæ, floribus plerumque breviores. VALVÆ COROLLINZ 2, 
herbäceæ, inæquales, inferior major, apice biseta vel bicuspidata, 
dorso aristata, arista rectà vel obsolete contortà, superior bicarinata. 
SraAmINA 3. OvarIUM glabrum. STIGMATA 2, sessilia, plumosa. SQuAMULÆ 
2, glabræ. Carvopsis libera, glabra, nec sulcata ut in _4vend. 

Here foliis planis; paniculis subspicatis, plerumque confertis; 
spiculis parvis. 


TRISETUM NEGLECTUM. Rom. ET SCuuüLrT. 


T. paniculà subspicatà, confertà, subsecundà ; spiculis sub-4-floriss valvâ corollinà infe- 
riore apice bisetà, raro integrà, supra medium dorsi aristalà, aristà subcontortà; foliis 
vaginisque pubescentibus ; radice fibrosà. 


Trisetum neglectum. Roem. et Schult., Syst. veg., vol. 2, p. 660. — Kunth, Enum. pl., vol. 1, p. 296. 
— Presl, Cyp. et gram. sic., p. 30. 


Avena neglecta. Savi, FI. pis., vol. 1, p. 132. — JJ/ild., Enum. pl., vol. 1, p+ 124. — Link, H. R. 
Berol. descript., vol. 1, p. 118, et vol. 2, p. 260. — Sebast. et Maur., F1. rom. prodr., p. 44. — Guss., 
F1 sic. prodr., vol, 1, p. 197, et Syn. F1. sic., vol. 1, p. 718. 

Âvena panicea. Lamk., Il, N° 117. — Desf. ! FL. ail., vol, 1, p. 102. 

B Canariense. Paniculis elongatis, gracilibus, laxiusculis ; spiculis majoribus ; valvä corollinà inferiore 
longius aristatà. 

Trisetum canariense. Parl., ined. 

Has. In locis siccis insularum Canariensium. 

Disrms. csocr. In Europà meridionali. 


Oss. Aristæ valvæ corollinæ inferioris longitudo valde variabilis etiam in speciminibus italicis, ut flosculorum 


numerus et paniculæ forma. 


AVENA. Panrx. 


Avenæ species. Linn., Gren., p. 37. — Kunth, Enum. pl., vol. 1, p. 209. 
— Endl., Gen. pl. p. 96. | 

SPICULÆ 2-8-floræ (in meû vend unifloré tantum unifloræ), flosculis 
remotis, summo tabescente. VALVÆ CALYCGINÆ 2, æquales, membra- 
naceæ, concavæ, muticæ, flosculos superantes vel illis breviores. 
VALVÆ COROLLINÆ 2, herbaceæ, inferior apice bifido-laciniata, dorso. 


( 400 ) 
præsertim in flosculis inferioribus aristata, aristà geniculatà, infra ge- 
niculum iortili, plicatâ, superne attenuatà ; valva superior bicarinata, 
apice bidentata. SramiNa 3. Ovarium subpyriforme, apice hirsutum. 
STIGMATA 2, sessilia, plamosa. SquamuLæ 2, glabræ. Carvopsis elongata, 
interne sulco longitudinali exarata, apice pilosa, valvis corollinis tecta. 
ferez folüs plerumque planis; paniculis laxis, subnutantibus; spi- 


culis ut plurimum pendulis, aristatis, raro racemosis. 


1. AVENA STERILIS. Lin 


À. paniculà secundà, nutante; spiculis sub-5-floris ; He duobus inferioribus a basi 
ad medium hirsutis, superioribus subglabris, muticis. 
Avena sterilis. Linn., Sp. pl., p. 118. — Host, Gram. austr., vol. 2, tab. 57. Le Kunth, Enum. pl., vol. 


1, p. 303. — Guss., FT. sic. syn., vol. 1, pag. 155. — Parl,, F1. pal., vol. 1, p. 107. — Bert., F1, ital. , 
vol. 1, p. 692. 


Has. In arvis communis. 


Disrrrs. ceocr. Inter segetes Europæ mediterranezæ. 


2. AVENA FATUA. Linn. 


À. paniculà æquali, patulà ; spiculis 2-3-floris ; flosculis calyce minoribus , basi hirsutis, 
aristalis, aristis infrà geniculum nudis; valvà corollinà inferiore apice bifido-dentatà. 

Avena fatua. Linn.! Sp. pl, p.118. — Host, Gram. austr., vol. 2, tab. 50. — Gaud., FI. helv., vol. 1, 
p. 330. — Desf., FI. all., vol. 1, p. 101. — Presl, Cyp. et gram. sic., p. 30. — Guss., Fl sic. syn., vol. 1, 
pe 155. — Parl., FI. pal. , vel. 1, p. 108. 

HA. In arvis cum præcedente. 

Disrris. GEOGR. Inter segetes Europæ mediæ ac meridionalis, in Africà boreali, in 
Caucaso. 

Oss. Inter Avenam sterilem et hirsutam media. Differt ab illä flosculorum numero , flosculis omnibus aristatis, 
ic infra Fondue nudâ , aliisque characteribus , ab F quæ eadem et atherantha Preslii, flosculis calyce 
minoribus, valvà corollinâ inferiore a basi ad medium villis setosis longis haud vestitä, apice bifido-dentatà non 


bilaciniatâ, laciniisque non setaceo-elongatis, paniculâ æquali, patulà. Immerito cl. Bertolonius avenam atheran- 
, q O 


tham cum fatua conjungit. 


3. AVENA HIRSUTA. Rorx. 


A. paniculà secund8, patulà ; spiculis 2-3-floris ; flosculis calycem æquantibus, a basi ad 


Canineae 


Tree 


Bot uici 1e 


se 


Telle ap ine * 


J 


JL lie. Ro Richie. 7. 
LE}. / 


a 
aù 

Ÿ 
ES 


EE / 
ATTe fach . dd. 


( 401 ) 


medium setoso-pilosissimis, aristatis, aristis infra geniculum nudis; valvà corollinà infe- 
riore apice setaceo-bifidà, laciniis elongatis. 


Avena hirsuta. Roth, Catal., vol. 3, p. 19. — Roem. et Schult., Syst. veg., vol. 2, p. 670. — Kunth, 
Enum. pl., vol. 1, p. 302. — Parl., FL pal., vol. 1, p. 109. 
Avena hirsuta. Lag., Elench., p. 4. 


Avena atherantha. Presl, Cyp. et gram. sic., p. 380. — Guss., F1, sic. prodr., 1, p. 118. 
Avena fatua planta macrior. Bert., FL, ttal., vol. 1, p. 695. 


Has. In rupestribus herbidis vulgaris. 


Disrris. eeocr. In Europà præsertim australi promiscue cum præcedentibus. 


EXPLICATIO TAB. 247. 


1. Planta integra magn. nat.; figuræ reliquæ auctæ. 2. Glumæ. 3.Spicula. 4. Palea infe - 
rior à dorso visa. 5. Eadem à ventre visa. 6. Palea superior. 7. Flos tabescens junior. 
8. Flos tabescens. 9. Flos fertilis. 10. Carvopsis dorso visa. 1 1. Eadem facie visa. 12. Semen 
pericarpio carens dorso visum : & perispermum, Ô cotyledon, c colcoptilon, d epiblaston 
e coleorhiza. 13.Semen facie visum : & perispermum, © coleorhiza. 14. Embryo cotyledone 


segregratus latere visus : & coleoptilon, à epiblaston, c coleorhiza. 15. Embryo segregatus 


à coleoptilo, epiblasto et coleorhizà. 


4, AVENA UNIFLORA. Parc. 


A. paniculà laxà , subsecundà; spiculis unifloris; valvis calycinis acuminatis, subinæqua- 
libus, flosculo subduplo longioribus; valvà corollinà inferiore glabrà, sub lente obsolete 
7-nervi, apice bifidà, dorso aristatâ : aristà geniculatà , infra geniculum contorià, supra 
geniculum subulatà, scabrä, calycibus subduplo longiore. 

Avena uniflora. Parl., Plant. nov., p. 84. 

Has. In herbidis vallis Orotavensis insulæ Teneriffæ. 

Disrris. GEOGR. Species canariensis. 

Ranix fibrosa, annua. Cuzmi solitarii, erecti vel ascendentes, 3-4 pedes alti, teretes, glabri, striati, 
superne nudi. Fozra linearia, acuminata, striata, scabra. VA@iz striatæ , leves, laxiusculæ. Ligula 
brevissima h 1/2 lin. fere longa, truncata, denticulata. Panrcura terminalis, composita, 4-6 pollices 
longa , multiflora, subsecunda, subnutans. Racuis inferne teres, glabra , superne angulata et scabra; 
rami 3-4, verticillati, longiusculi, erecto-patentes, scabri, divisi, filiformes , pedicellis apice incrassatis. 
SricuLÆ ovatæ , Avend brevi paulo majores, subpendulæ, unifloræ. VaLvÆ cALYCINÆ parum inæquales, 
grandes, ovato-lanceolatæ, acuminatæ, subnovemnerves, nervis viridibus, superne evanescentibus, 
.margine membranaceæ, floseulo, sive arista, subduplo longiores. Flosculus stipitulatus. Vazva coror- 


LINA INFERIOR OVata, convexa , glaberrima , apicem versus sub lente scabriuscula, apice bifida, laciniis 


111, — (3° SECT.) 51 


( 402 ) 


acutis, sub vitro obsolete septemnervis, dorso aristata : aristA geniculatä, basi contortâ, supra genicu- 
lum subulatä , scabrä , nigrescente, calycibus subduplo longiore. Vazva supertoR minor , membranacea, 
apice bifida, prope marginem utrinque nervo ciliolato instructa, marginibus inflexis. ANTHERZ tres 5 
luteæ, filamentis villis barbatis cinctis. Canvopsis hinc convexa, illinc sulco longitudinali exarata, sub 


lente villosa , apice subbarbata. 
Oss. Differt ab Avené brevi, cui affinis, spiculis majoribus unifloris, flosculis calycibus subdimidio breviori bus, 
valvà corollinà inferiore non superne villosâ nec exquisite septemnervi , aliisque notis. 


EXPLICATIO TAB. 248. 


1. Planta integra magn. nat.; figuræ reliquæ auctæ. 2. Spicula glumis arte apertis. 3. Pa- 
leæ apertæ ut conspiciatur flos abortivus. 4. Palea inferior dorso visa. 5. Palea superior. 
6. Flos fertilis. 7. Pistillum cum squamulis. 8. Caryopsis à facie visa. 9. Eadem visa à 


dorso. 


ARRHENATHERUM. Paris. De BEAuv. 


Avenæ species. Linn., Sp. pl., 117. — Pers., Syn. pl., 1, p. 110. 
Holci species. Schrad., FT. germ., 1, p. 247. 


SrICULÆ bifloræ, flore inferiore masculo, superiore hermaphrodito. 
VALVAÆ CALYCINÆ 2, imæquales, membranaceæ, muticæ, acutæ, con- 
cavæ, superior longior, flosculis longitudine subæqualis. VALvÆ co- 
ROLLINÆ 2, herbaceæ : inferior concava, apice bifida, major, in flore 
inferiore dorso infra medium aristata, aristà longà, sub medio genicu- 
latà , infra geniculum contortà; in flore superiore sub apice breviter 
aristata, aristà quandoque subinconspicuà ; valva corollina superior 
bicarinata. STAMINA 3. OvariuM ut in 4vend. StigmATA 2, terminalia, 
sessilia, villoso-plumosa. SquanuLx 2, longissimæ, lanceolatæ, integræ. 
Carvopsis haud sulcata, libera ! non adnata. 

HerBA paniculà composità, laxà, ramis semiverticillatis; spiculis 
pedicellatis; folüs planis; culmis basi sæpe bulboso-incrassatis. 


1. ARRHENATHERUM ELATIUS. Merr. Er Kocu. 


À. foliis planis; radice fibrosà. 
Arrhenatherum elatius. Mert. et Koch, Deutsch, FI, 1, p. 546. — Koch, Syn. FU germ. et hele., 
edit, 2, p. 316. =— Parl,, FL, pal, vol. 1, p. 116. 


nie ee 
Gramineæ. 


Tab. 246. 


Botanique. 


Æ Pure 


Thiotat del. 


A 


3) 
Ce 


\ 


AIT 
LT 
LA Mit on 


AZ 
VAL 


( 403 ) 

Arrhenatherum avenaceum. Pabs. de Beauv., Agrost., P. 55, tab. 11, f. 5. — Roem. et Schult., Syst, 
v68. 2, p. 496. — Kunihk, Enum. pl., vol. 1, p. 307. — Bert., F1, ital., vol. 1, p. 484. 

Avena elatior. Linn., 9p. pl., 117.—Guss., FL, sic. prodr. suppl, 1, p. 30. — Desf., FL ail, vol. 1, 
pe 110. — Host, Gram. austr., vol. 2, p. 36, tab. A9, 

Holcus avenaceus. Schr., FL germ., vol, 1, p. 247. 

8 Bulbosum ; foliis planis; radice tuberosi. 

Arrhenatherum bulbosum. Pres, Crp. et gram. sic., p. 29. — Guss., Fl, sic. syn., vol. 1, p. 156. 

Avena bulbosa. Pers., Syn. pl., vol. 1, p. 110. — Guss., F1, sic. prodr., vol, 1, p. 130, et Suppl., 1, 
pe 30. — Dec., F1 franç., vol, 5, p. 261. 

Holcus bulbosus. Schrad., F1. germ., vol. 1, p. 298. — Host, FL. austr., vol. 1, p. 121. 

Arrhenatherum avenaceum $. Kunth, Enum. plant., vol. 1, p. 307. — Roem. et Schult, , Syst. veg., 
2, p. 496. 

Arrhenatherum elatius 8. Mert. et Koch, Deutsch, F1, vol, 1, p. 546. — Koch, Syn. fl. germ. et heb., 
edit, 2, p. 916. — Parl., F1 pal., vol. 1, p. 117. 


Arrhenatherum precatorium. Déetr., Berol., p. 88. 
Has. In herbosis montosis vulgaris. 


Disrris. GE0GR. In universà Europà utræque varietates communes. 


MELICA. Liwx. 


SPICULÆ 2-4-floræ, flere aut flosculis duobus superioribus tabescenti- 
bus corpusque turbinatum efformantibus. VALVAÆ CALYGCINÆ 2, mem- 
branaceæ, concavæ, muticæ, inæquales, flosculis subæquales. VaLvx 
COROLLINÆ 2, membranaceæ, denique cartilagineæ, muticæ, inferior 
major, concava, apice integra, superior bicarinata. SramINA 3. Ova- 
RIUM glabrum. SriGMATA plumosa, subsessilia. SquaAMuLÆ 2, glabræ. 
Carvopsis glabra, libera. 

HerBx perennes ; folüs planis; paniculis simplicibus, vel compositis, 
laxis ; spiculis pedicellatis, erectis vel nutantibus, sæpe coloratis. 


1. MELICA CILIATA. Lin. 


M. paniculà densà, spicatà, cylindricâ; spiculis subtrifloris ; flosculi inferioris valva 
corollinà inferiore marginem versus a basi usque ad apicem longe villosâ, dorso nudà, 
scabrà ; valyæ corollinæ superioris carinis supra basin ad apicem breviter ciliatis; foliis 


linearibus, planis; culmo elongato, solitario. 


(404 ) 

Melica ciliata. Linn.! Sp. pl., 97, — Sibih. et Smith, FL, græc., vol. 1, p. 54, tab. 70. — Host, Gram. 
aust,, vol, 2, p.10, tab, 19. — Desf., F1. ail, vol. 1, p. 71. — Dec., F1. franç., vol, 3, p. 39, — S'chrad, , 
Fi, germ., vol. 1, p. 487. — Gaud., FI. helo., vol 1, p. 220, — Guss., FL, sic. Sÿnes 1, p. 140. — Part., 
F1, pal, vol, 1, p. 119, — Bertol., Flor, ttal., vol. 1, p. 487. 

Has. In pascuis elatis ad apicem montium Lancerottensium Puntas de Chache. 


Disrris. GEOGR. In Europä, in Caucaso, in Persià. 


TRIB. VIIL FESTUCACEAE. Pars, FI. pal, vol. 1, p. 130. 


Festucacearum et Arundinacearum pars. Kunth. 


Festucacearum, Arundinacearum et Avenacearum pars. Koch. 


KOELERIA. Pers. 


SPICULÆ 2-5-floræ, distichæ, VALVÆ CALYCINAÆ 2, membranaceæ, in- 
æquales, compresso-carinatæ, flosculis breviores vel subæquales. VaLvx 
COROLLINÆ 2, membranaceæ, compresso-carinatæ: inferior mutica vel 
ex apice aut sub apice integro vel bidentato breviter aristata, aristà 
setaceà, rectâ; superior bicarinata, apice bifida. SramiNA 3. Ovarium 
glabrum. Stvir 2, brevissimi. SquAmuzæ 2, inæquales, glabræ. Ca- 


RYOPSIS glabra, libera. 


1. KOELERIA PHLEOIDES. Pers. 

K. paniculà spiciformi, cylindraceà vel lobatä; spiculis sub-5-floris ; valvà corollinà in- 
fcriore apice 2-dentatà, flosculorum inferiorum breviter aristatâ; aristis setaceis mollibus ; 
loliis planis, late linearibus, villosis. 

Koeleria phleoides. Pers., Syn. pl, vol. 1, p. 97. — Dec., F1. franc., vol. 3, p. 271, — Koch, 
Syn. fl. germ. et hele. , edit, 2, p° 213. — Kunth, Enum. pl. , vol. 1, p- 383. — Ten. , FI, nap., vol. 3, 
p. 93. — Guss., Fl, sic, syn., vol. 1, p. 144. — Pari,, FL. pal, vol, 1, p. 134, 

Festuca cristata. Linn.! Sp. pl., 111. — Bert., FI, ital., vol. 1, p. 624. 

Festuca phleoides. J’illars, Delph., vol. 2, p. 95.— Desf., Fl, atl,, A 1,p. 98, tab. 23. — Host, 
Gram. austr., vol. 3, p. 15, tab. 21. — Bùv., Cent., À, p. 39, 

Koeleria cristata. Bert., Amoen. ital., p. 67. 

Bromus trivialis. Savi, F1. pis., vol, 1, P. 124, tab. 9, fig. 2, 

Has. In arvis insularum Canariensium. Legimus ad Sanctam Crucem Teneriffæ et in 


Canarià. 


( 405 ) 


Disrris. GEoGr. In Europä meridionali. 


Ors. Variat paniculâ brevi, foliis anguste linearibus, culmis 5-5-pollicaribus, calycibus undique villosis, valvâ 


corollinà inferiore carinà scabrä vel villaso-ciliatâ. 


SCHISMUS. Paris. DE Brauv. 


SPICULÆ 5-7-floræ, floribus distichis, distantibus. VALVAÆ CALYCINÆ 
subæquales, membranaceæ, muticæ, nervosæ. VALVAE COROLLINÆ 2, 
inferior mutica, apice bifida, membranacea. Sramina 3. Srvu 2, elon- 
gati. STIGMATA pilosa. SQUAMULÆ 2, subtruncatæ. Carvopsis nitida, 
glabra. 

HerBÆ culmis cæspitosis; foliis angustis, pilosis, præsertim ad basin; 
paniculis simplicibus, coarctatis; spiculis breviter pedicellatis, muticis. 


1. SCHISMUS MARGINATUS. Pazis. DE BEaurv. 


S. paniculà brevi, coarctatà ; valvis calvcinis flosculos superantibus, margine late hya- 


lino-membranaceis; valvà corollinà inferiore dorso villosä; foliis demum involutis, anguste 


linearibus, basi barbatis. 
Schismus marginatus. Palis. de Beauv., Agrost., p. 74, tab. 3, fig. 4, — Rocm. et Schult. , Syst. veg., 
2, p. 584. — Link, Hort. Berol., vol, 1, p. 134. — Kunth, Enum. pl., vol, 1, p. 3385. 


Schismus fasciculatus. Trin., Fund., p. 148. 
Festuca calycina. Linn., Amoen. acad. , vol. 3, p. 400.— Ca. , Ie., vol. À , p.33, tab. 44, fig. 2. — 


Lamk., Il., tab. 46, fig. 5. — Desf., F1 atl., vol. 1, p. 
Koeleria calycina. Dec. , FI, franc. suppl., vol. ÿ, p. 271. 
Has. In siccis insularum Canariensium. 


Disrr. GeoGr. In Hispanià et in Gallià, ad Cap. B. Speï. 


LAMARCKIA. Morxcu. 


Sricuzæ 2-floræ, flosculis stipitatis, inferiore hermaphrodito, supe- 
riore abortivo, spiculis neutris multüifloris intermixtæ. Spicularum 
fertilium VALVÆ CALYCINÆ 2, lanceolato-subulatæ, membranaceæ, : 
subæquales, à flore inferiore remotæ. VALVÆ COROLLINÆ membranaceæ, 


inferior infra apicem bifidum aristata, superior bicarinata. Flosculi 


( 406 ) 


superioris abortivi valva corollina unica aristata. STAmINA 3. Ovarum 
glabrum. Srvu 2, terminales, breves. STIGMATA elongata, puberula. 
SQUAMULE 2, glabræ. Carvorsis glabra, libera. Spiculæ steriles 7-9- 
floræ. Eorum valvæ calycinæ ut in spiculis fertilibus. Flosculi steriles 
univalves, distantes; valva obtusa, lacera, mutica. 

Herpa speciosa; culmis cæspitosis; foliis planis; paniculà confertÀ : 
spiculis pedicellatis, bracteis spiculæformibus, pendulis. 


1. LAMARCKIA AUREA. Moœncn. 


Lamarckia aurea. Moench, Method., p. 201. — Dec., Cat. H. Monsp. , p. 190 , et FI. franc., 3, p. 30. 
— Biv., Cent, 1, p. 45. — Parl., F1, palerm., vol. 1, p. 139. — Kunth, Enum. plant., vol. 1, p. 389. 

Cynosurus aureus. Linn.! S Pe pl, 107. — Sibih, et Smith, FI, græc., vol. 1, P+ 62 , tab. 79. — Host, 
Gram. Te vol, 3, p. #. tab, 4. — Desf., F1 ail., vol. 1, p. 83. — Guss., F1. sic. prodr. , 1, p. 86. 

Chrysurus cynosuroides. Pers., Syn. pl., vol, 1, p. 80. — Palis. de Beauww., Agrost., p. 14, tab. 29, 
Jig. 5. — Guss., FI. sic. SYR., vol. 1, p. 106. 

Chrysurus aureus. Spreng., Syst. veg., vol. 1, p. 296. — Reich., FI. germ. exc., vol. 1, p. 36. 


Has. In tectis, in muris, in ruderatis regionis maritimæ insularum Canariensium 
ubique. 


Disrms. Gcocr. In Europà australi, in Barbarià ct Oriente. 


CYNOSURUS. Koxrx. 


SPICULÆ 2-5-floræ, distichæ, spiculis neutris multifloris intermixtæ. 
Spicularum fertilium yALYÆ CALYGINz 2, lineari-lanceolatæ, subulato- 
aristatæ, membranaceæ, subæquales, carinatæ, a flosculo inferiore 
haud remotæ. VALVE COROLLIN& 2, membranaceæ, inferior apice mu- 
cronata, vel sub apice aristata, superior bicarinata, apice bifida. Sra- 
MINA 3. Ovarum glabrum. Srvii 2, breves. SricmaTA plumosa. Squa- 
MULE 2, glabræ. Carvopsis glabra, libera. Spiculæ neutræ multifloræ, 
flosculis approximatis vel distantibus, univalvibus, valvâ mucronatà 
vel aristatà. 

HersÆ culmis cæspitosis, erectis; folüs planis; paniculis densis, Spi- 
ciformibus; spiculis aliis fertilibus, aliis sterilibus pectiniformibus. 


( 407 ) 


1. CYNOSURUS ECHINATUS. Lin. 


eee paniculà coarctatä , ovatä, secundà ; spiculis fertilibus subbifloris ; flosculis calyce 
brevioribus ; valvà corollinâ inferiore longe aristatà ; spicularum sterilium valvis lanceo- 
lato-linearibus , scariosis, carinâ scabris, subapproximatis, inferioribus longiuscule, supe- 
rioribus brevius aristatis. 
Cynosurus echinatus. Linn.! Sp. pl. , p. 105. — Sibih, et S mith, Fl. grœc., vol. 1, p. 61, tab. 78. — 
Host, Gram. austr., vol. 2, p. 67, tab. 95. — Dec., FI. franç., vol. 3, p.75. — S chrad., F1. germ., vol. 1, 
P. 315.— Kunth, Enum. pl., vol. 1,p. 388.— Guss., FL. sic. prodr., vol. 1, P: 86, et S'yn. F1, sic., vol. 1, 


P- 107. — Bert., F1. ital., vol. 1, p. 586. — Desf., F1. al, vol. 1, p. 81. — Part. , F1. palerm. , vol. 1, 
p. 142. 


Chrysurus echinatus, Roem. et Schult., Syst. veg., 2, p. 806. — Ten., F1. nap., vol, 3, p. 67. 
Chrysurus giganteus. Ten.! Syll., p. 37. 


Has. In siccis insularum Canariensium. 


Disrr. GEoGR. In Europä asutrali, in Oriente , in Caucaso et Montevideo. 
, 


2. CYNOSURUS ELEGANS. Desr. 


G. paniculà ovatä, laxä, secundà ; spiculis fertilibus subbifloris ; flosculis calyce subæqua- 
libus ; valvâ corollinä inferiore longe aristatà ; spicularum sterilium valvis lineari-lanceolatis, 
mferioribus longiuscule aristatis , distantibus, superioribus approximatis , brevius aristatis. 

Gynosurus elegans. Desf.! FI. ail, vol, 1, p. 82. — Pers, Syn., vol. 1, p. 87. — Guss., F1. sic. SYTe 
vol, 1, p. 108. — Bert., F1. ital., vol. 1, p. 588. — Kunth, Enum. pl., vol, 1, Pe 389. — Parl., F1. palerm., 
vol, 1, p. 143. 

Chrysurus elegans. Roem. et Schult., Syst. veg., 2, p. 807. — Ten., Syll., p. 87. 
Chrysurus effusus. Link, in Schrad., Journ. bot., 1799, p. 315. 

Cynosurus gracilis. 7i.! FL, cors. diagn., p. 4. 

Chrysurus gracilis, Moris ! Surp. sard. Elench., fasc 1, p. 50. 

Has. In fissuris rupium Roques sive Riscos de Guimar. 


Disrr. cEo6r. In Europà meridionali, in Africà boreali. 


POA. Rercu. 


Poæ species. Linn., Gen., p. 34. 


SrICULÆ 2- vel pauci-floræ, distichæ, compressæ. VALVE CALYCINE 2, 
membranaceo-herbaceæ, subæquales, muticæ, carinato-compressæ, 
flosculis breviores. VALYÆ COROLLINÆ 2, inferior membranaceo-herba- 


( 408 ) 
cea, carinato-compressa, mutica, acuta, superior bicarinata, apice 
bifida. SramnA 3. Ovarun glabrum. Srvui 2, breves. SriemaTA plu- 
mosa. Carvopsis glabra, libera. 


HerBÆ annuæ vel perennes; foliis planis; paniculis ramosis, laxius- 
culis vel confertis ; spiculis pedicellatis, compréssis; flosculis parvis, 
herbaceis, muticis. | 


1. POA BÜLBOSA. Lixx. 


P. paniculæ ovatæ contractæ ramis subgeminis solitariisque, erecto-patentibuss spi- 
culis ovatis, 4-6-floris ; flosculis villis longis involucratis ; valvà corollinà inferiore carinä 
et margine basin versus sericeà; culmis basi tuberascentibus; ligulis omnibus oblongis, 
aculis. 

Poa bulbosa. Linn., Sp. pl., 102. — Host, Gram. austr. , vol. 2, p. 47, tab. 65. — Desf., F1 al, 
vol, 1. p. 74, — Dec., Fl franc., vol. 3, p. 61. — Schrad., F1. germ., vol. 1,p. 294. — Gaud., FL. hel., 


pol. 1, p. 246.— Guss., Fl, sic. prodr., vol. 1, p. 91. — Bert., F1, ütal., vol. À, p. 534, — Parl., F1, pal. , 
vol, 1, p. 147. 


Has. In montibus elatis insulæ Canariæ etesiarum flatui expositis (Despréaux). 


Disrris. GsoGr. Species per totam Europam vulgatissima. Frequens etiam in Barbarià, 
in Caucaso et Sibirià. 


Varietatem viviparam non inveni in herbario Webbiano ex insulis Canariensibus. 


2, POA TRIVIALIS. Lin. 


P. paniculæ æqualis sub anthesi patentis ramis scabris, inferioribus subquinis; spi- 
culis ovatis subtrifloris; flosculis glabris, basi villis longis, paucis complicatis ; valvis caly- 
cinis corollinisque exquisite nervosis ; ligulà foliorum superiorum elongatà , acutà; radice 
fibrosà. 

Poa trivialis. Linn., Sp. pl., 99. — Host, Gram. austr. , vol. 2, p. 45, tab. 62. — Kunth, Enum. Pl.) 
vol, 1, p. 352. — Schrad., FL germ., vol. 1, p. 296. — Gaud,, FI, helv., vol. 1, p. 257. — Guss., FU, sic. 
syne, vol, 1, p. 96. — Beriol., FI, tal., vol, 1, p. 538. — Parl., FI. pal., vol, 1, p. 150. 

Has. In herbidis et ad vias. 


Disrris. GEOGR. Crescit in universà Europä, in Caucaso, in Japonià et in Americà me- 
ridionali. 


( 409 ) 


3. POA ANNUA. Lin. 


P. paniculæ subsecundæ patentis ramis inferioribus subgeminis; spiculis subquinque- 
floris; flosculis basi liberis; valva coroliinà inferiore ad nervos inferne sericeà ; ligulà 
oblongà. 

Poa annua. Linn.! Sp. pl., 96. — Host, Gram. austr., vol. 2, p. 46, tab. G4. — Dec., FI. franc, 
vol. 3, p. 56. — Schrad., F1. germ., vol. 1, p. 304. — Gaud., Fl her. , vol. 1, p. 242. — Guss., FI. sic. 


syn., vol. 1,p. 95. — Bertol. , FI. ütal., vol, 1, p. 529. — Part, , FL. palerm. , vol, 1 , p+ 192. — Kunth, 
ÆEnum. pl, vol. 1, p. 349, 


HaB. Ad vias in herbidis, in ruderatis ubique. 
Disrri. Grocr. Species vulgatissima in totà Europà, nec non in Americà, Africa, Cau- 


caso , elc. 


ERAGROSTIS. Paris. pe Brauv. 


SPICULÆ 5-multi-floræ; eorum axis persistens, non articulatim sece- 
dens; flosculis distichis, imbricatis. VALVAÆ CALYGINÆ 2, membranaceo- 
scariosæ, subæquales, concavæ, carinatæ, muticæ, flosculo proximo 
breviores. VALYÆ COROLLINÆ 2, inferior membranaceo-scariosa, con- 
Cavo-ventricosa, carinata, mutica, oblusa, trinervis, superior bicari- 
nata, apice obtusa vel emarginata. Sramna 3. Ovariüm glabrum. Srvux 
2, breves. SriGmATA plumosa. Caryopsis ovato-subrotunda, glabra, 
libera. 

HenBz culmis cæspitosis; folïis planis ; paniculis confertiusculis: Spi- 
culis pedicellatis, compresso-ventricosis, linearibus, multifloris, mu- 
ticis. 


1. ERAGROSTIS POAOIDES. Pazis. DE BEAUv. 


E. paniculæ æqualis patentis ramis ad basin nudis; spiculis multifloris, linearibus, an- 
gustissimis; valvä corollinà inferiore obtusà ; vaginis ore pilosis. 
Eragrostis poæoides. Palis. de Beauv., Agrost., p.71. — Roem. et Schull., Syst, veg., vol. 9, p. 074. 
— Guss., Fl, sic. syn., vol, 1, p. 102. — Parl., FL palerm., vol. A, p. 160. 
Eragrostis poæformis. Link, H, R. Berol, descript., vol. 1, p. 88. 
11, — (3° SECT.) | 52 


( 410 ) 
Poa Eragrostis. Linn.! Sp.pl., 110. — Host, Gram. austr., vol, 2, p. 50, tab. 69. — Kunth, Enum. Pls 
vol. 1, p. 332. — Bert, FI, ital., vol. 1, p. 554. 
Has. In herbidis regionis maritimæ insularum Canariensium. 
Disrris. GE0Gr. In Europâ medià et australi, in Barbarià , in Americà boreali, in Mexico, 


in Indià Orientali ahbique. 


BRIZA. Lin. 


SPICULE multfloræ, flosculis imbricato-distichis. VALVÆ CALYCINÆ 2, 
membranaceæ, subæquales, subrotundæ, concavæ, muticæ, flosculo 
proximo breviores vel sublongiores. VALYÆ COROLLINÆ 2, membra- 
naceæ, valde inæquales, inferior ampla, subrotunda, basi cordata, 
concava, inflalo- ventricosa, mutica, superior suborbiculata, apice 
obtusa, bicarinata, Sramina 3. Ovarium glabrum. Srvui 2, breves. Soua- 
MULEÆ 2, glabræ. Carvopsis compressa, obovata, glabra, libera. 

Herez foliis planis; paniculis laxis; spiculis nutantibus, tremulis, 
ventricosis, nitidis, pedicellaiis. 


1. BRIZA MAXIMA. Erin. 
B. paniculæ secundæ apice nutantis ramis capillaribus , subsimplicibus; spiculis amplis, 
ovatis, sub-12-floris; valvis calycinis flosculo proximo brevioribus. 
_ Briza maxima. Linn., Sp. pl., 103. — Desf., FI aul., vol. 1, p. 77. — Dec., F1, franç., vol, 8, p. 66. 
— Schrad., Fl. germ., vol. 4, p. 310. — Kunth, Enum. pl, vol. 1,p. 371. — Guss., F1. sic. Sy, Vol. 1, 
p. 104. — Parl., F1. pal., vol. 1, p. 161. — Bert., F1, ital,, vol. 1, p. 965. 
Briza monspessulana. Gouan, H. Monsp., p. 45. — Allion. ,FI. ped., vol, 9, p.24 
Briza rubra. Lamk., Ill, vol, 4, p. 187.— Kunth, Enum. pl., vol. 1, p. 371, 
Briza pulchella. Kunth, l, c. 
Zarzillos seu Trembladera Ganariensium. 
Has. In graminosis insularum Canariensium frequens. . 
Disrris. GEOGR. Planta per totam Europam diffusa crescit etiam in Indià, et ad Cap. 
Bonæ Spei. 
Oss. Briza monspessulana, Gouan, ex speciminibus monspeliensibus, et Brisa pulchella, Kunth, ex canariensibus a 
Brixû maæimä Linnæi non differunt, nisi spiculis sub-5-floris, unde spiculæ subrotundo-ovatæ videntur. Calyces sæpe 
purpurascentes in Brix@ maximä et in omnibus synonymis. Briza rubra Larmarckii, ex specimine ejusdem in herbario 


Lessertiano, Brizam maximam flosculis margine purpurascentibus vel rubris tantum refert. Rectissime cl. Candolleus 


cum Brizä maximä in Florâ gallicä conjunxit.. 


( AIT ) 


2. BRIZA MINOR. Lin. 


B. paniculæ compositæ diffusæ ramis capillaribus, trichotomis; spiculis parvis, del- 
toideis, 5-7-floris ; calyce flosculis inferioribus sublongiore; Jigulà elongatà. 

Briza minor. Linn.! Sp. pl., 102. — Sibth. et Smith, FL græc., vol. 1, p. 58, tab. 74, — Host, Gram. 
austr., vol. 2, p. 22, tab. 28.— Kunth, Enum. pl., vol. 1, P. 372. — Guss., F1. sic. syn, , vol. 1, p- 104. — 
Parl., F1, pal, vol. 1, p. 163. — Bert., F1. ütal., vol. 1, p- 961. — Desf., FL ail., vol. 1, p. 77. 

Briza virens. Linn.! Sp, pl., 103. — All, F1, ped., 2, p. 247, — Ten., FI, nap., 3, p. 16. 


Has. Cum præcedente. 
Disrris. GEoGr. In Europà meridionali communis, in Ægypto, in Peruvià, in Brasilii, 


ad Cap. Bonæ Spei. 


Os. Confer observationes nostras in F!. pal., vol. 1, p. 164. 


SERRAFALOCUS. Panrr. 


SrICULÆ etiam defloratæ superne angustiores, multifloræ, flosculis 
compresso-turgidis, subventricosis, oblongis, imbricatis. Vazvæ caLv- 
CINÆ subæquales, membranaceæ, concavæ, ovato-oblonscæ, acutæ, 
muticæ, alterä 3-5-nervi, alter 7-9-nervi, flosculo proximo breviores. 
VALVÆ COROLLINÆ inæquales, membranaceæ, inferior ovato-oblonga, 
COnCava, compresso-turgida, sub apice integro vel bifido breviter ari- 
stata , aristis rectis vel arefaclione intorto-divaricatis; valva superior 
apice obtusa, bicarinata ; carinis setis rigidis remote ciliatis. SrAwINA 2. 
Ovariüm glabrum, superne pilosum. Srvu 2, breves, terminales. Sric- 
MATA subsessilia, plumosa. Squanuzæ 2, oblongæ, obtusæ, Integræ, 
glabræ. Carvopsis oblonga, externe convexa, interne concava et fere 
cymbæformis, sulce longitudinali exarata, glabra, apice pilosa, valvis 
corollinis adhærens. | 

Hersz folïis planis; paniculis erectis; spiculis turgiïdis, superne an- 
gustioribus, breviter aristatis; flosculis oblongis, imbricatis. 


1. SERRAFALCUS MOLLIS. Par. 
S. paniculà erectà, composità, demum contractà; spiculis ovato-oblongis > 6-10-floris, 


pubescentibus; flosculis aristatis : aristis rectis, valvâ corollinà inferiore apice acute bifidà 


( 412 ) 


et valvam superiorem conspicue superante longitudine æqualibus; foliis vaginisque pu- 
bescentibus. 

Serrafalcus mollis. Parl., Rar. pl. sic. fase. 2, p. 11, et Plant. nov., p. 75, et FI. palerm., vol. À, p. 169. 
— Babingt., Man, of Brüish Botany, p. 375. 

Bromus mollis. Zinn. ! Sp. pl., 112. — Host, Gram. austr., vol, 1,p. 16, tab. 19. — Schrad., FL germ., 
vol. 1, p. 351. — Gaud., F1. hels., vol. 1, p. 315. — Kunth, Enum. pl., vol. 1, p. 418. — Guss., FI, sic. 
syn., vol. 1, p. 73. — Bert., F1 ital., vol. 1, p. 662. 

6. Nanus. Culmo brevi paucifloro. 

Bromus nanus. /J'eig., Obs., 8, tab. 1, ig. 3. 

Serrafalcus mollis : nanus, Parl., L. c. 

Has. In siccis insularum vulgaris. 

Disrrt. GEOGR, Vulgatissimus in totà Europà. Crescit etiam in Caucaso , Chili et Mon- 


tevidec. 


2. SERRAFALCUS LANCEOLATUS. Parc. 


S. paniculà erectà, subsimplici, strict ; spiculis 10-16-floris, subteretibus, lanceolatis, 
pedunculo longioribus, glabris ; flosculis aristatis : aristis ab apice recessis, arefactione sub- 
contorlo-divaricatis, valvà corollinà inferiore apice bifidä et valvam superiorem conspi- 
cue superante sublongioribus ; vaginis pubescentibus. 

Serrafalcus lanceolatus. Parl., Rar. pl. sic. fase. 2, p.18, et PL. novæ, p. 80, et FI. pal, vol. 1, p. 171. 

Bromus lanceolatus. Roth, Catal. bot., vol. 1, p. 415. — Roem. et Schult., Syst. veg., vol. 2, p. 664. — 
Guss., FL sie. syn., vol. 1, p. 75. — Bert., FL. ital., vol, 4, p. 664. 

Bromus macrostachys. Desf., F1. atl., vol. 1, p. 96. 

6. Spiculis pubescentibus. Parl., FI. pal., vol. 1, p. 171. 

Bromus macrostachys. Guss., Fl. sic. syn., vol. 1, p. 76. 

Bromus lanuginosus. Par., Dict. encycl. suppl., vol. 1, p.703. 

Bromus divaricatus. Rohd. — Loës., in Journ. de bot., vol, 2, p. 214, — Dec., FI, franc. suppl., p. 276. 

Has. In valle 4fur insulæ Tencriftæ. 


Disrri8. GEoGR. In Europà meridionali et in Africà boreali. 


Os. Confer observationes nostras in FI. pal., vol. 4, p. 172. 


BROMCUS. Parc. 


SricuLæ multifloræ, superne semper latiores, flosculis compresso-ca- 
rinatis, superne attenuato-acuminatis, remotiusculis. VALVYÆ CALYCINAE 


2, subæquales, membranacez, compresso-carinatæ, acuminatæ, alterâ 


(413) 


minoreuninervi,superiore 3-5-nervi. VALVÆ COROLLINÆ2,mmembranaceæ, 
inferior major, compresso-carinata, apice bifida, vel raro subintegra, 
sub apice plerumque longe vel longissime aristata, aristis rectis, raro 
arefactione intorto-recurvis, superior brevior, acuminata, integra, bi- 
carinata, carinis Cilialis. STAMINA 3, raro 2, vel 1. Ovarium glabrum, 
apice pilosum. Sryu 2, breves. STIGMATA subsessilia, plumosa. CarvoP- 
sis canaliculata, glabra, apice pilosa, valvis corollinis adhærens. 
Hersæ folüs planis; paniculis nutantibus; spiculis compressis, basi 


angustatis, pedicellatis, scabris, longe aristatis; flosculis remotiusculis. 


1. BROMUS MADRITENSIS. Lin. 


B. paniculæ subsimplicis strictæ apice subnutantis ramis brevibus; spiculis 8-1 2-floris; 
flosculis diandris, aristalis, aristis rectis valvà corollinà inferiore obsolete seplemuer vi 
subæqualibus : foliis glabris vel subvillosis. 

Bromus madritensis. Lian.! Sp. pl., 114. — Biv., Cent., 2, p. 14. — Host, Gram. austr., vol. 1,p. 14, 
tab. 17. — Guss., FI. sic. syn., vol. 1, p. 78.— Parl., Rar. pl. sic. fasc. 2, p.7, et PI, nov., p. 65, a Fl. 
palerm., vol. 1, p. 177. — Kunth, Enum. pl., vol. 1, p. 419. 

Bromus diandrus. Smith, ir Trans. of the Linn. soc., vol. 4, p. 296, et FI, brit., vol. À, p.135. 

Bromus scaberrimus. T'en. ! FL nap., vol. 3, p. 89, tab. 105, et Syll, p. 48. — Kunth, Enum. pl, 
vol, 1, p. 421. — Bert., F1. ctal., vol. 1, p. 676. 

Bromus sterilis. Guss., FL sic. prodr., 1, p. 118. 

Has. In siccis Teneritfæ. 

Disrris. GEoGR. In Europà australi et in Africà boreali. 

Oss. Species nostra est certe planta Linnæi ex ejus herbarii inspectione, nec ab illä ullo modo differt Bromus sca- 
berrimus Tenorii. Specimina Bromi madritensis ex seminibus Cavanillesianis olim nata, quæ in herbario Bertoloniane 
asservantur, à nostrà plantâ non differunt : spiculæ videntur tantum paulo latiores , sed in Bromo madritensi nunc 
angustiores nunc paulo latiores sunt. Cæterum exemplaria herbarii Bertolonii sunt culta, et spiculæ nondum bene flores- 
centes. Specimina postea Bromi madritensis, quæ prope Madritum lecta mihi benevole communicaverunt Carrenus 


et Reuterus, nec non illa quæ pluribus in herbariis visa sunt, viciniisque Madriti provenientia, plantam nostram 


Canariensem ut et Italicam exacte referunt. 


2. BROMUS GUSSONII. Parc, 


B. paniculæ laxiusculæ apice nutantis ramis subverticillatis, elongatis, scabris, vil- 
losis, inferioribus longioribus subdivisis; spiculis subsexfloris, crassissimis, scaberrimis ; 


flosculis longe aristatis, aristis rectis valvà corollinà inferiore lanceolatâ, profunde bifidä, 


(A14) 


plus quam duplo longioribus; valvâ corollinä superiore inferiore dimidio breviore; culmis 
scabriusculis, villoëis. 

Bromus Gussonii, Parl., PL. rar. sic, fasc. 2, P- 8, et Plant. nov., p. 66, et FI. palerm., pol. 1, p. 178. 
— Guss., Fl, sic. syn., vol. À, p. 79. 

Bromus maximus. Guss., FI. sie, prodr., 1, p- 116, non Desf. 

Bromus maximus var, o. Bert., FI. ital., vol. 1, p. 678. 

Bromus sterilis? Guss., FL. sie, prodr. suppl. vol, 1, p. 27. 

Has. Prope Sanctam Crucem ad Barranco Santo, nec non in littore Realejo in insulâ 
Teneriffà. 


Disrri8. GEOGR. In ambitu maris Mediterranei. 
Os. Species cum Bromo sterili et maximo erronee confusa. Confer nostrum rariorum plantarum et haud -cognita- 


rum in Sicilia sponte provenientium fasciculum secundum, p. 8 et 9. 


3. BROMUS TECTORUM. Lan. 


B. paniculà secundà , apice nutante; spiculis 4-6-floris, villosis, pendulis; flosculis ari- 
statis, aristis rectis valvà corollinà inferiore apice bifidâ subæqualibus ; foliis vaginisque 
pubescentibus. | 

Bromus tectorum, Lirn., Sp. pl., 114. — Sibth, et Smith, FI. græc., vol, 1, p. 65, tab, 82. — Host, 
Gram. austr., vol. 1, tab. 15. — Bis. , Cent., 2, p. 15. — Part., PI, rar. Jasc. , 2, p. 10, et PI, nov. 1 
p. 69, et Flor. pal., vol. 1, p. 181. — Guss., F1. sic. syn., vol. 1, p. 77.—. Bert, F1. ial,, vol. 1, p. 680. 

Has. In Fuente del Malabrigo imsulæ Teneriffæ. 


Disrris. GcoGr. In Europà medià et meridionali, in Caucaso, in Arabià, in Sibirià. 


4. BROMUS RUBENS. Lin. 


B. paniculâ contractâ, ovatâ, erectà ; spiculis subsexfloris, scabris, villosis, glabrisves 
flosculis aristatis, aristis rectis valvà corollinà inferiore exquisite nervosâ apiceque bre- 
viter bifidà longioribus ; valvà corollinè inferiore superiore breviore; foliis vaginisque pu- 
bescentibus. 

Bromus rubens. Linn.! Sp. pl., 114. —Sibth. et Smith, Fl. græc., vol, 1, p. 66, 1ab, 83. — Desf., Fi, 
ail., vol. 1, p. 94. — Dec,, F1. franc., vol. 3, p. 13, et vol. 5, p. 778. — Guss., F1, sic. syn., vol, 1, p, 80. 
— Bert., FI, ital., vol. 1, p. 682. 

Has. In Sancta Cruce. 


DisTr. GEOGR. In Europà meridionali et in Africà boreali. 


( 415 ) 


VULPIA. GmELin. 


SPICULAE superne latiores, multifloræ, flosculis attenuato-acuminatis, 
longe aristatis, remotiusculis. VALyA CALYCINÆ 2, valdè inæquales, 
membranaceæ, superior major, acuminato-aristata, carinata, inferior 
multo minor et quandoque subnulla, VALYA COROLLINÆ inæquales vel 
subæquales, membranaceæ, inferior compresso-carinata, apice longe 

aristata, aristis rectis, superior minor, acuminata, apice acute bifida 
vel bidentata, bicarinata. Sramna 1-3. Ovaru glabrum. Srvii 2, 
reves. SriamaTA subsessilia, plumosa. Squamuzs 2, oblongæ, acutius- 
culæ, imtegræ. Carvorsis oblonga, compressa, plana, interne conca- 
viuscula, valvà corollinà superiore adhærens. 

HerBz culmis cæspitosis; folüs subsetaceis ; paniculis spiciformibus, 
strictis, secundis; spiculis breviter pedicellatis; pedicellis incrassatis, 
subclavatis. 


1. VULPIA MYURUS. Gex. 

V. paniculæ spiciformis, elongatæ, secundæ, apice nutantis, ramis inferioribus divisis; 
spiculis longiuscule pedicellatis, compressis, subsexfloris ; valvä calycinâ superiore carinà 
apicem versus scabrà, alterâ plus quam duplo longiore; valvä corollinä inferiore anguste 
lineari, scabrâ, glabrâ, obsoletissime quinquenervi, apice aristatà, aristâ flosculis subduplo 
longiore; valvà corollinâ superiore longitudine æquali , utrinque ad margines breviter ci- 
liolatà ; foliis setaceis, convolutis. 

Vulpia Myurus. Gmel., FL. bad., vol. 1, p. 8. — Link, H. Berol. descr,, vol, 1, p. 146, et pol, 2, p.271. 
— Parl., Plant. nov., p. 46, et F1, palerm., vol. 1, p. 186. 

Festuca Myurus. Linn.! Sp. pl., 109, — Guss., F1. sic. syn., vol. 1 à P. 89, «— Host, Gram. austr., 
vol. 2, p. 66, tab. 93. — Dec., F1. franç., vol, 3, p. 54. — Schrad., F1, germ., vol. 1, P: 827. — Kunth, 
Enum. plant., vol. 1, p. 396. — Bertol., F1. ütal., vol, 1, p. 636. 

Vulpia Pseudo-myurus. Reich., F1. germ. exc., vol. 4, p- 37. 

Festuca Pseudo-myurus. Soyer-Willem., Obs. sur quelq. plant. de France, p. 13. 

Has. In siccis Tencriffe usque ad altitudinem 6000 pedum et in Canarià usque ad alti- 
tudines la Cumbre dictas. 


 Disre. GEOGR. In totà Europà et in Americà, 
| Os Confer Parl., PI. nov., p. 48. 


( 416 ) 


FESTUCA. Parc. 


Parl., F1, palerm., vol. 1, p. 198. 

Festucæ species. Linn., Gen., p. 39. — Kunth, Enum. pl, vol. 1, p. 398. 
mn UGC pl pe) 

Festuca et Schœnodorus. Palis. de Beauv., Agrost., p. 99. 

Schœnodorus. Link, H. R. Berol. descr., 1, p. 171. 


SPICULÆ 3-multi-floræ, flosculis muticis vel breviter aristatis. VALVAE 
CALYCINÆ 2, parum inæquales vel sabæquales, membranaceæ, muticæ, 
flosculis breviores. VALVÆ COROLLINÆ 2, subæquales, membranaceæ 
vel subcoriaceæ, inferior concavo-carinata, apice intesera vel sub apice 
emarginato breviter aut brevissime aristata, vel mutica, superior 
acuta, bifida vel bidentata, bicarinata, carinis cilolatis vel ciliatis. 
STAMINA 3. Ovarium glabrum. Srvit 2, breves, terminales. SrcmaTA 
plumosa. Caryorsis oblonga, glabra, externe convexa, interne conca- 
viuscula, valvis corollinis adhærens. 

Hersæ foliüs convolutis ,elongatis; paniculà strictà; spiculis 3-4-flo- 
ris, pallidis. 


1. FESTUCA FILIFORMIS. Su. 


F. paniculæ strictæ ramis solitariis tomentoso-velutinis: spiculis 3-4-floris, flosculo 
ierminali tabescente; valvis calycinis acutiusculis; valvà corollinà inferiore integrà , mu- 
cronato - subaristatà , So apice bifidà ; foliis junceis, convolutis, rectis, culmum 
subæquantibus. | 

Festuca filiformis, Sm., in Buch, Uebersicht der Fiora auf den Canar. Ins., p.139. 

Has. In Barranco de Anavigo Ar afo. 


Disrtr. GEOGR. Species Canariensis. 


DACTYLIS. Linx. 


SricuLæ multifloræ, flosculis distichis, approximatis, mucronato-ari- 
statis. VALVÆ CALYCINÆ 2, inæquales, membranaceæ, carinatæ, apice 


Î 


char 


Gramineæ.. 


Botanique. 


Tab, 249. 


Peai sd 


? 
CCC 


ulfoes 


7 


AA 


Y e 


#2 


( 417 ) 


mucronato-aristatæ, subintortæ. VALVÆ COROLLNE 2, longitudine sub- 
æquales, membranaceæ, inferior carinato-compressa, ex apice integro 
vel emarginato mucronato-aristata, superior apice bifida, bicarinata, 
carinis Cilialis. STAMINA 3. OvariuM glabrum. Srvu 2, terminales, bre- 
ves. S'TIGMATA plumosa. SquamuLæ 2, glabræ, bifidæ. Carvopsis glabra. 

HerB# perennes; folüs planis, carinatis; paniculis ramosis, elomera- 


Us ; spiculis compressis. 


1. DACTYLIS GLOMERAT A, 8 HISPANICA. 


D. paniculæ compositæ secundæ ramis abbreviatis; spiculis glomeratis, subtrifloris; 
valvä corollinà inferiore quinquenervi, carinà villoso-ciliatà ; foliis linearibus, glauces- 
centibus. 

Dactylis hispanica. Roth, Catal. bot., vol, 1, p. 8. — Wuld., Enum., vol. 1, pe 111. — Roem. et 
Schult., Syst. veg., vol. 2, p. 626. — Kunth, Enum. plant., vol, 1, p. 386. 

Has. Circa oppidum Orotava. 


Disrris. GEoGR. In Europà meridionali. 


2. DACTYLIS SMITHII Link. 


D. paniculæ compositæ; secundæ ramis abbreviatis; spiculis glomeratis, 8-12-floriss. 
valvâ corollinä externà 5-nervi, carinà scabrâ; foliis planis, confertiusculis; culmis repen- 
tibus. 

Dactylis Smithii. Link, in Buch, Ubers. der Flora auf den Canar. Ins., p. 139. 

Dactylis fasciculata. C. Smith. 

Poa Smithu. Kunth, Enum. pl., vol. 1, p. 324, 

Has. In rupestribus altioribus regionis sylvosæ ad Realejos, Bajamar, Taganana, 
propè Tigaiga et alibi, in jugis borealibus insulæ Tencriffæ, necnon in insulà Palm 
Barranco de la Herradura. 


_Disrr. ceocr. Species Canariensis. 
Ors. Species certe Dactylis, nec ad Poas ullo modo pertinenda. Flosculi carinato-compressi, non dorso haud 


carinati ut ex Kunth in sectione primâ generis Poæ. 


EXPLICATIO TAB. 249. 


1. Planta integra magn. nat.; figuræ reliquæ auctæ. 2. Culmus ad nodum sectus cum 


folii vaginà. 3. Spicula. 4. Flos arte apertus. 5. Flos junior apertus paleà inferiore ablatà. 


I. —(3° SECT. 53 


CALS } 
6. Palea inferior. 7. Palea superior. 8. Pistillum gravidum à dorso visum. 9. Idem à ven- 


tre visum. 


SCLEROCHLOA. Lrwk. 


. Sricuzæ multifloræ, flosculis distichis. VALVE CALYCINE 2, subæqua- 
les, membranaceo-coriaceæ, compresso-carinatæ, muticæ, flosculo 
proximo breviores. VALYÆ COROLLINE 2, subæquales, membranaceo- 
coriaceæ, inferior Compresso-carinata, mutica, acula vel mucronala, 
superior apice bidentata, bicarinata. Souamuzz 2, glabræ, inteoræ. 
STAMINA 3. Ovariun glabrum. Srvzt 2, brevissimi. SrniemATA plumosa. 
Carvopsis glabra, convexa, interne concava, libera. | 


1. SCHLEROCHLOA RIGIDA. Link. 


S. paniculæ secundæ, distichæ, coarctatæ, rigidæ rachide pedicellisque erecto-patentibus 
submarginatis, ad angulos serrulato-scabris ; spiculis 5-1 r-floris; flosculis persistentibus , 
valvâ calycinà alterâ crasse 3-nervi, corollinà inferiore sub-5-nervi, acutiusculà; foliis planis 
vel demum involutis; ligulà truncato-lacerâ ; culmis erectis adscendentibusve. 

Sclerochloa rigida. Link, H. R. Berol., vol. 1, p. 150. — Guss., FL, sic. syn., vol. 1, p. 94. — Part., 
F1, palerm., vol. 1, p. 213. 

Poa rigida. Linn. 1Sp. pl., 101. — Desf., FT. atl., vol. 1, p. T4. — Host, Gram. austr. , vol, 2, : p. 93, 
tab. 65. = ie Fa 00700297 

Festuca rigida. Kunth, Enum. pl., vol. 1, P. 392. — — Koch, Syn. . germ. et helv., edit. 2, p. 936. 

Megastachya rigida. Roem. et Schult. , Syst. RES. 2 pe 591. | 


Has. Vulgaris in insulis Canariensibus. 


DistTr. GEocr. In Europà australi et in Africa boreali. 


BRAC HYPODIUM. Pavrs. | DE BEauv. 


SrICULÆ multifloræ. flosculis subimbricatis, aristatis. VALYÆ cALYCINE 
2, inæquales, membranaceæ, multinerves, oblongo-lanceolatæ, acutæ, 
mucronatæ, flosculo proximo breviores, VALYÆ COROLLINE 2, membra- 
naceæ, longitudine æquales , inferior oblongo-lanceolata, concava, 
acuta, apice integro-aristata, aristis plerumque flosculo brevioribus, 
superior apice truncata vel rotundata, ad carinas setulis rigidis pecti- 


€ 


( 419 ) 
nato-ciliata. Sramina 3. Ovariüom glabrum, apice pilosum. Srvui 2, bre- 
ves, terminales. STIGMATA plumosa. SquAmuLæÆ 2, lanceolatæ, acutæ, 
integræ, glabræ, margine apicem versus longiuscule ciliatæ. Carvopsis 
lHineari-oblonga, glabra, externe convexa, interne sulcata, valvä co- 
rollinâ interiore adhærens. 


Hersæ foliis planis vel involutis; culmis cæspitosis; paniculis spi- 
catis; spiculis subsessilibus, distichis, multifloris, aristatis. 


1. BRACHY PODIUM SYLVATICUM. Roëem. ET SCcHULT. 


B. paniculà spicatà, disüichà, subnutante; spiculis sub 12-floris ; flosculis aristatis : 
aristis flosculorum superiorum valvà longioribus; foliis planis, late linearibus ; culmo 
simplici, erecto; radice fibrosà. | 

Brachypodium sylvaticum. Roem. et Schult., Syst. veg., vol. 2, p. 741.— Link, H. R. Berol. , vol. 1, 
p. #1. — Koch, Syn. fl. germ. et helv., edit. 2, p. 344. — Guss., F1. sic, syn. , vol. 1,39. 70. — Por. FL 
palerm., vol. 1, p. 216. 

Bromus sylvaticus. Smith, ir Trans. of the Linn. soc., vol. 4, p. 300. 

Bromus gracilis. Weig., Obs., p. 26, tab. 1, f. 11. — Ten., FI. nap., vol. 3, p. 91. 

Festuca sylvatica. Huds., FI. angl., edit, 1, p. 38. | 

Festuca gracilis. Schrad., F1. germ. pol. 4, p. 343. — Bert., F1. ttal., vol. 1, p. 644. 

Triticumsylvaticum. Dec., F1. fran. vol. 3,p. 85, et vol. 5, p. 283. — Kunih, ÆEnum.plant., vol, 1, p.445. 

Has. Ad sepes et in humidis ad Hermingua Gomerà. 


Disrr. GEoGR. In Europä, Caucaso, Oriente. 


2. BRACHYPODIUM DISTACHYVUM. Rozu. ET Scuuzr. 


B. paniculà erectà, 1-5 spiculas gerente; spiculis 10-16-floris ; flosculis aristatis ; arislis 

valvà longioribus ; foliis planis ; culmo basi geniculato, ramoso; radice fibrosä. 

Brachypodium distachyon. Roem. et Schult., Syst. veg., vol. ®, p.741. — Link, H. R. Berol., vol, 2; 
p. 192. — Guss., F. sic. syn., vol. 1, p. 72, — Parl., F1. palerm., vol. 1, p. 290. 

Bromus distachyos. Linn., Sp. pl., 115. — Desf., F1. atl., vol, 1, p. 36. 

-Festuca distachya. Æ”ld., Enum., vol. 1, p. 118. — Bert., F1. ttal., vol. 1, p.651. 

Festuca monostachya. Desf.! FU ail, vol. 1, p. 92, tab. 24, f. 2, 
-- Bromus pentastachyos. Tin., Pug., p. 4. 

Triticum ciliatum. Dec., F1. franç., vol, 3, p. 85, et vol. 5, p. 284. —Kunth, Enum. pl., vol, 1, p. 447. 

Trachynia distachya. Link, H. R. Berol., vol. 1, p. 42. 


Has. In Tencriflà : San Diego del Monte, Barranco del Infierno et alibi. 


( 420 ) 


Disrr. Ge06r. [In Europä meridionali, in Africâ boreali et in Oriente. 


Oss. Festuca monostachya Desf.! plantam gracilem et unam spiculam gerentem sislit; Bromus vero pentastachios 


Tin., paniculam cum quinis spiculis refert, 


TRIB. IX. AORDEACEAEF. 
Kocn, Syn. F1, germ. et hele., edit. 2, p. 950. 


Hordeaceæ et Rottboelliacearum pars. Kunth. 


AGROPYRUÜUM. Paris. pr Beauv. 


SrICULÆ solitariæ, 5-13-floræ, raro trifloræ, flosculis distichis. VALvæ 
CALYCINÆ æquales, coriaceæ, multinerves, acuminatæ vel obtusæ , in- 
tegræ, muticæ vel aristatæ, flosculis breviores. VALYÆ cOROLLINE sub- 
æquales, inferior integra, acuta vel obtusa, mutica vel aristata, supe- 
rior apice obtusa, subbidentata, bicarinata. SQuAMULz 2, acutæ vel 
acuminalæ, apice ciliolatæ. SramNA 3. Ovariüm glabrum, apice pilo- 
sum. STyi1 brevissimi. STIGMATA plumosa. Carvorsis compressa, hinc 
convexiuscula, illine concava, glabra, apice pilosa,adhærens! vel libera ? 

HerBA radice repente; culmis erectis, 2-3-pedalibus; foliis planis: 
spicà terminali, rectà, glaucà; spiculis compressis, cuneato-ovalis, 


subimbricatis, subquinquefloris, muticis vel breviter aristatis. 


AGROPYRUM REPENS. Rozu. er SCHULT. 


À. spicà rectà ; spiculis subimbricatis, compressis, subcuneatis, subquinquefloris; valvis 
calycinis spiculà paulo brevioribus, 5-nerviis, acuminatis ; flosculis distantibus, sub anthesi 
crecto-patentibus ; valvis corollinis acuminatis, muticis vel aristatis; foliis planis, supra sca- 
berrimis ; radice late repente. 

Agropyrum repens. Roem. et Schult., Syst. peg.s 2, p.754, — Presl, Cyp. et gram. sic. , p. 48. — 
Parl., El. palerm., vol. 1, p. 230. 

Triticum repens. Linn.! Sp. pl., 198. — Biv., Ceni. » 2, p. 71. — Guss., F. sic. syn., oi 1, p. 67. — 

ertol., FT, ital., vol, 1, p. 803. — Host, Gram. austr., vol, 2, tab. 21. 

Ha: In insulà Palmà. 


Disrr. Geocr. In Europä medià et mediterraneà, in Sibiriâ et in America. 


( 421 ) 


ÆGYLOPS. Lrnx. 
Phlei species. Scop., F1, carn., edit. 2, tom. 1, p. 55. 


SricuL£ solitariæ, 2-5-floræ, flore supremo tabescente. VALVÆ CALY- 
CINE 2, cartilagineæ, subæquales, flosculis breviores, concavæ, multi- 
siriatæ, apice truncatæ et palmato-aristatæ vel palmato-dentatæ. 
VALVÆ COROLLINE 2, longitudine subæquales, inferior chartacea, con- 
cava , apice truncata, dentata, dentibus muticis vel aristatis, superior 
herbacea, bicarinata, carinis ciliatis. SrAmiNA 3. Ovarium pyriforme, 
apice pilosum. Srvui subnulli. SricmarTa plumosa. SQuAMULZ 2, intesræ, 
anguste lineares, acuminatæ, pilosæ. Carvopsis oblonga, apice pilosa, 
externe convexa, interne sulco longitudinali notata, libera. 

Herga culmis cæspitosis, ascendentibus vel erectis; foliis planis; pa- 
niculà spiciformi, ovatà, brevi, pauciflorâ; spiculis rachi parallelis ; 
valvis calycinis truncatis, palmato-subquadriaristatis , corollinis etiam 
truncatis, palmato-tridentatis, dentibus duobus vel omnibus in ari- 


stam productis. 


1. AÆGYLOPS OVATA. Linx. 


Æ. spicà brevi, ovatà, 3-4 spiculas gerente; spiculis 3-4 floris; valvis calycinis scabris, 
3-4-aristatis, aristis calyce subtriplo longioribus. k 

Ægylops ovata. Lirn.! Sp. pl., 1849, ex ejus herbario., — Ten., Syll., p. 58. — Guss., Syn. fl sic, 
vol. À, p. 53. — Parl., F1. palerm., vol. 1, p. 237. — Kunth, Enum. pl., vol, 1, p. 458. — Host, Gram. 
austr., vol. 2, p. 5, lab. 5. | 

Phleum Ægylops. Scop., L. c. 

Trigo de les Guanches Canariensium. 


Has. Ad margines agrorum insulæ Palmæ et in valle Tegueste Teneriffæ. 


Disrr. GEoGr. In Europà meridionali, in Oriente. 


HORDEUM. Lixx. 


SPICULÆ ternæ , laterales masculæ vel neutræ, media hermaphro- 
dita, omnes unifloræ, cum rudimento lineari-subulato flosculi secundi. 


( 422 ) 

VALVA CALYCINÆ 2, subæquales, coriaceæ, bracteæformes, anguste linea- 
ri-lanceolatæ,subulato-aristatæ, canaliculatæ,subunilaterales, flosculis 
breviores. VALVE COROLUNE 2, inæquales, inferior major, in flosculis 
lateralibus mutica vel aristata, in intermedio semper aristata, supe- 
rior apice bidentata, bicarinata. STAMINA 3. OvarIUM apice pilosum. 
Sryui nulli. SriemaTA plumosa. SouamuLE 9, elabræ, vel ciliatæ, aut pi- 
losæ. Carvopsis apice pilosa, oblonga, interne sulco longitudinali no- 
tata, valvis corollinis adhærens. 

Hersz foliis planis; paniculis spiciformibus, densis: spiculis ternis in 
racheos dentibus, omnibus vel intermedüs tantarn arislatis. 


1. HORDEUM MURINUM. Lin. 


H. spicà latiusculà, vaginis folii sapremi basi involucratà ; valvis calycinis flosculi inter- 
medii lineari-setaceis, ciliatis, flosculorum lateralium exteriore selaceà , scabrâ, interiore 
lineari-setaceà , uno latere ciliatà; flosculis lateralibus masculis vel neutris, omnibus æqua- 
liter aristatis ; radice perenni. 

Hordeum murinum. Linn., Sp. pl, 126. — Desf., FL. ail, vol. À, p. 112. — Kunth, Enum. pl, vol. 1, 


p. 456. — Guss., Fl sic. syn., vol. 4, p. 43. — Part, FL. pal., vol. 1, p. 243. — Host, Gram. austr., 
vol. À, tab. 32, 


Har. In siccis et ad vias msulæ Teneriffæ. 


… Disre. crocr. In Europâ medià et meridionali, in Oriente, in Africà boreali necnon in 


Capite Bonæ Spei et in Montevideo. 


2. HORDEUM MARITIMUM. Wrtn. 


H. spicà brevi, basi vaginis foliis supremi cinctà vel exsertà; valvà calycinà interiore flos- 
culorum lateralium subulato-semilanceolatà , reliquis setaceis; flosculis lateralibus mascu- 
lis vel neutris, omnibus aristatiss radice annua. 

Hordeum maritimum. Æith., Bot. arrang., p. 72. — Flor, dan., tab. 1639, — Host, Gram. austr., 
vol. 1, p. 27, tab. 34. — Koch, Syn. fl. germ. et hele., edit. 9, p. 956. — Kunth, je pl, vol. À, p. 456. 
— Guss., Fl sic. syn., vol. 1, p. 63. — Parl., F1. palerm., vol. 1, p. 244. 

Hordeum secalinum. Guss. , PL. rar,, p. 51, tab. 11, et F1. sic. syn., vol. 1, p. 63, non Schreb. 

Has. In Teneriffà ad oppidum Lagunense. Bourgeau exsicc. n. 486. 


. DiSTR. GEOGR. In Europä medià et meridionali, in Asiâ occidentali et in Americä boreali. 


( 423 ) 


LOLIUM. Laws. 


SPICULÆ solitariæ, 3-multifloræ, distichæ. VALvA cALycmA 1, in Spi- 
culà terminali tantèm duplex, herbacea, canaliculata, multinervis, 
mutica, spiculà brevior vel longior. VALYÆ coRoLLINE 2, herbaceæ vel 
subcartilagineæ, inæquales, inferior concava, mutica aut sub apice 
aristata, aristà unicà rectà, superior bicarinata, apice bifida. STAMINA 
3. Ovariün glabrum. Srvii brevissimi. SnemaATA plumosa. SQuAuULE 2, 
acutæ, glabræ, integræ vel dentatæ. Carvopsis oblonga, glabra, externe 
convexa, interne unisulcata, valvæ corollinæ superiore raro utrisque 
valvis adhærens. | 

Hergz radice fibrosi : culmis cæspitosis, erectis vel ascendentibus; 
foliis planis; spiculis in racheos excissuris alterne sessilibus, compressis 
aut subturoidis ; calycibus in spiculis lateralibus univalvibus, in spi- 
cul terminali bivalvibus ; flosculis muticis vel aristatis, aristis rectis, 
brevibus. 


1. LOLIUM ITALICUM. Azex BRAUN. 


L. spicà rectà, subgracili ; spiculis lanceolatis, 9-9-floris, calyce longioribus; flosculis 
aristatis ; foliis novellis convolutis, radice culmos florentes; fasciculosque foliorum steriles 
agente , perenni. 

Lolium italicum. Alex. Braun, in Regensb. bot, zeit., vol. 17, pe 241. — Koch, Syn. fl. germ. et helv., 
edit. 2, p. 956. 

Lolium Boucheanum. Kunth, Enum. pl., vol. À, p. 436. « 
Lolium perenne +. Bert., Fl ital., vol, 4, p. 757. 

HAB. In Teneriffà. 

DISTR. GEOGR. In Europà medià et meridionali. 


Oss. À Lolio perenni, cui valde affine, differt flosculis aristatis et foliis novellis, admonentibus Braunio et Kochio , 


convolutis. : | 
2, LOLIUM GRACILE. Parz 
L. spicä gracili, rectà ; spiculis linearibus, gracilibus, subnovemfloris, calyce elongato 


subæqualibus vel brevioribus; flosculis distantibus, aristatis, aristis flosculo subduplo lon- 


gioribus ; foliis planis; radice fasciculis foliorum sterilibus destituta.. 


( 424 ) 
HA8. In Paso del Pino, Barranco dell’ Acqua Graimar. 


DISTR. GEOGR. Species Canariensis. 


Oss. Species ab omnibus hujus generis spiculis linearibus, gracilibus, una cum calyce elongatis, flosculis distan- 
tibus in axi flexuoso , longe aristatis, satis superque distincta. Tantüm Lolia subulato Nis., affinis, à quo spica nec 
subulata nec longissima, spiculis multifloris non trifloris, linearibus non oblongo-lanceolatis, flosculis longe aristatis 


non mulicis, aliisque notis, abunde diversa. 


LEPTURUS. R. Br. 


Rottbolliæ species. Linn. fil., Suppl., p.13. 

AEgylopis species. Linn., Sp. pl., 1490. 

Ophiuri species. Link, H. R. Berol. descr., 2, p. 171. 

Monerma. Palis. de Beaw., Agrost., p. 117, tab. 20, fig. 10. — Roem. 
et Schult., Syst. veg., vol. 2, p. 48. — Presl, Cyp. et gram. sic. p. 52. 


SPICULE solitariæ, unifloræ vel cum rudimento floris secundi, in ra- 
cheos excavationibus immersæ, sessiles. VALYÆ CALYCIN& 2, vel in spi- 
culis terminalibus calyx univalvis et tantüm in spiculà terminali bi- 
valvis, cartilagineæ, subæquales, acutæ, flosculum includentes et 
superantes. VALVÆ COROLLINÆ 2, subæquales, membranaceo-hyalinæ, 
inferior superiorem bicarinalam amplectens. Sramina 3. Ovarium gla- 
brum. Srvu 2, subnulli. Sriemara plumosa. SQuAmuLæ 2, integræ, 
acutæ , glabræ. Carvopsis oblongo-linearis, externe convexa, interne 
unisulcata, glabra, libera! | 

Mers culmis cæspitosis, decumbentibus vel erectis; folüis planis, 
anguste linearibus; spicis cylindricis, strictis, rectis aut TeCUT VIS ; 
spiculis solitariis, in racheos excavationibus immersis, muticis, sub 
anthesi plerumque patentibus. 


1. LEPTURUS CYLINDRICUS. Trix. 


L. spicà tereti, crassà , subrectà ; calyce ensiformi, sub anthesi patente, corollam parum 
superante. 

Lepturus cylindricus. Trin., Fund. agrost. » Pe 123. — Reich., Fl. germ. exc., vol. 1, p. 16. — Koch, 
Syn. fl. germ. et helv., edit. 2, p. 959. — Parl., FL pal., vol. 1, p. 260. 


( 425 ) 
Lepturus subulatus. Kunth, Enum. pl., vol. 1, p. 462. 
Ophiurus subulatus. Link, H. Berol. descr., vol. 1, p. 3 
Ophiurus cylindricus. Link, H, Berol. descr., vol, 1, p. 171. 


… Rottbollia cylindrica. Wild, Sp. pl., vol. 1, p. 464. — Guss., FU sic. syn., vol. 1, p. 56. — Bert, FI 
ilal,, vol. 1, p. 260. 


Rottbollia subulata. Says! Due cent., p. 35, et in Nuovo giorn. dei lett. di Pisa, anno 1806 , p. 230, et 
Bot. etrusc., vol. 4, p. 27. — Ten.! FL. nap., vol. 3, p. 104, et Syll, p. 53. pr 

Monerma subulata. Palis. de Beauv., Agrost., p. 117. — Roem, et Schul., Syst. veg., vol, 9, p. 799. 
— Presl, Cyp. et gram. sic., p. 52. 


Has. In valle Sanctæ Crucis, in Guimar atque alibi in Teneriffà, in Ioletä, in lapidicinis 
petræ colantis et alibi in Canarià, necnon in Palmä in ipsis mortariis lapideis quæ aquam 


stillatim emittunt. 


DiSTR. GEOGR. In Europà meridionali et in Promontorio Bonæ Spei. 


TRIB. X. ANDROPOGONE AE. Kuntn, Enum., vol, 1. p. 470, 


TRICHOLÆNA. ScHRanD. 


SPICULE solitariæ, 1-2-floræ, flosculo inferiore masculo, univalvi, 
superiore hermaphrodito, bivalvi. VALVÆ CALYGOINÆ æquales, membra- 
naceæ, muticæ, flosculis longiores, extus villis sericeis longis vestitæ. 
VALVAÆ COROLLINÆ muticæ, floris hermaphroditi coriaceæ, valva floris 
masculi membranacea. SraminA 3. STyu 2, elongati. STIGMATA asper- 
gilliformia, Carvopsis glabra, libera. 

Herea culmis cæspitosis; foliis anguste-linearibus; paniculà erectà, 
speciosà ; spiculis parvis, solitartis ; calycibus villis sericeis longis ves- 
titis; flosculis parvis, muticis ; stigmatibus purpurascentibus. 


Oss. Genus in Andropogoneis ob valvas floris hermaphroditi coriaceas certè singulare, quo charactere ad Panicéas 


accedit, sed ab illis differt valvis calycinis æqualibus, stigmatibus aspergilliformibus, etc. 


1. TRICHOLAENA TENERIFFAE. ParL. 


T. paniculà patente, demum contractà ; spiculis 1-2-floris ; foliis anguste-linearibus, con- 
volutis. | | 

Saccharum Teneriffæ. Linn. fil, Suppl., p. 106. — Sibth. et Smith, FL, græc., p. 39, tab. 53, — Biv., 
Rar-pl. sic. Manip., 4, p. 5, tab. 1. — Guss., Fi sic. syn., vol. 1, p. 159. — Bert., Fé, ital,, vol. 1, p. 398. 
_ Panicum Teneriffæ. R. Brown, Prodr., 1, p. 39. — Kunth, ÆEnum, plant, vol, 1, p. 98. 


III, —(3° SECT.\ 54 


( 426 ) 

Panicum villosum. Pres!, Cyp. et gram. sic., p. 18. 

Agrostis plumosa. Ten., FI. nap. suppl., 3, p. 379. 

Tricholæna micrantha. Schrad., in Roem, et Schull., Syst. veg. mant., 9, p. 163. 

Has. In rupestribus siccis et in torrentium glareis regionis inferioris insularum Jane 
et Canariæ, | 

DISTR. GEOGR. In collibus ambitus maris Mediterranei regionis meridionalis. In Calabrià 
et in Sicilià. 

Ranix fibrosa, fibris crassiusculis, albidis, pubescentibus. Curur cæspitosi, ascendentes, glabri, 
teretes , striati, superne aliquo tractu nudi, nunc semipedales, nunc pedales et ultra, ramosi. 
FoLra anguste linearia, 1 1/2-2 pollices fere longa, acuminata, glabra, striata, margine tantum sca- 
briuscula. Va@inz striatæ, laxiusculæ, subpilosæ. Ligulæ loco villorum series. PanicuLa terminalis, 
erecta, 2-4 pollices longa , flexuosa , sub anthesi patens, demum contracta, speciosa. Racms striata, 
glabra , flexuosa. Paniculæ rami capillares, purpurascentes, glabri, fasciculati, fasciculis alternis, lon- 
gitudine inæquales, divisi , flexuosi. SPicuzx parvæ, solitariæ , 1-2-floræ, flosculo hermaphrodito, altero 
masculo. Vazvæ carrciwx æquales, membranaceæ, oblongo:lanceolatæ, acutæ, flosculis longiores, extus 
villis longis sericeis vestitæ. Flosculi hermaphroditi valvæ calycinæ glabræ, nitidæ, oblongæ, acutius- 
culæ, subæquales, altera exteriore convexa, latiore, interiorem amplexante, Anraerz 3, luteæ, Sriemara 
duo, aspergilliformia, purpurascentia, Flosculi masculi valva membranacea, apice obtusa et FETE 


utrinque ad marginem inflexum nervo viridi ciliato instructa.  ANTRERÆ tres, luteæ. 


ANDROPOGON. Luwk. 


Andropogonis species. Linn., Gen. p. 540.— Kunth, Enum. pl., vol. 1, 
p.485. — Endl., Gen. pl., p. 108. 


SPICULÆ geminæ, unifloræ, inferior sessilis, hermaphrodita, superior 
pedicellata, mascula vel neutra. VALVÆ cALyoNæ 2, coriaceæ, , sub- 
æquales, apice integræ, muticæ, flosculis longiores. VALYÆ COROLLINE 2, 
hyalino-membranaceæ, inæquales ; valva altera flosculi hermaphro- 
diti apice subbidentata, aristata, aristâ articulatä, basi contortä, de- 
mum refractà; in flosculo spiculæ superioris cor olla univ alvis vel bi- 
valvis, mutica. SramNA 3. Ovariün glabrum. Srvui 2, terminales. Snc- 
MATA plumosa. Carvopsis glabra. | | 

HErRBz cæspitosæ, perennes; culmis sæpe ramosis; foliis anguste li- 
nearibus; spiculis geminis, vel digitato-fasciculatis: spiculis geminis 


( 42T ) 
9 e 3e » A e A e A e A 
inferiore sessili, longe aristatà, aristà articulatà et basi contortà, su- 
periore muticà. 


1 ANDROPOGON ANGUSTIFOLIUM. Smrx ET Smivu. 


- À. spicis numerosis, coadunato-digitatis, corymbosis; valvà calycinà inferiore multi- 
nervi; flosculis pedicellisque sericco-villosis; foliis anguste-linearibus, canaliculatis, -sub- 
pilosis. | | | 

Andropogon angustifolium, S%t4. et Smith, F1. græc. prodr., vol. 1, p. 47. — Roem. et Schult., Syst. 
veg., vol. 2, p. 822, et Mant., 2, p. 45h. — Presl, Cyp. et gram. sic., p. 54. — Guss., FL sic. syn., vol. 1, 
p.163. — Parl., FI. pal., vol. 1, p. 268. 

Andropogon Ischæmum. Linn.! Sp. pl., 1483, ex syn. all. non herb, — Schrad., Gram., vol. 9, p.46, 
tab. 33. — Ten., Sy, p. 58. — Host, Gram. austr., vol. 2, p. 3, tab. 9, 

HAB. In Teneriffà, sine loco proprio. | 


Disrr. GEOGR. In Europà meridionali, in Gaucaso, in Indià orientali et in Capite B. Spei. 


2. ANDROPOGON HIRTUM. Lin. 


À. spicis in pedunculor um crinitorum apice géminis; pedunculis folio piloso’ vaginatis? 
paniculatis; spiculis longe et dense hirsutis; aristà flosculi hermaphroditi spiculâ sua qua- 
druplo longiore. | # | | 

Andropogon hirtum. Linn.! Sp. pl. , 1482, — Sibth. et Smith, FI. græc. prodr., vol. 1, p. 48.— Desf., 
FI, ail., vol, 2, p. 378. — Guss., F1. sic. syn., vol. 1, p. 162. — Part., Fl, palerm., vol. 1, p. 269. 

HAB. In monté de los Guirres in valle Ximenez circa Sanctam Crucem atque alibi in 
siccis Teneriffæ et circa urbem Palmarum Canariæ vulgare. 


DISTR. GEOGR. In Europä meridionali, in Arabià, in Africà boreali et in Capite Bonæ Spei. 


SORGHUM. Pers. 


SPICULÆ geminæ, unifloræ, altera sessilis, hermaphrodita, altera pe- 
dicellata, mascula. Flosculi hermaphroditi VALVÆ CALYCINÆ 2, carti- 
lagineæ, subæquales, muticæ, inferiore apice tridentatà, VALvz coror.- 
LINÆ 2, hyalino-membranaceæ, inæquales, inferiore majore, concavä, 
acutà, ciliatà, muticà, superiore apice bifidà, muticà vel inter lacinias 
aristatà, aristà long, articulatà, infra articulum contortà, Sramina 3. 
STYLI 2, STIGMATA aspergilliformia, Caryopsis ovoidea, glabra, libera 


( 428 ) 


intra valvas persistentes. FLoscuri mascuzt valvæ calycinæ 2, minus 
cartilagineæ, inæquales, muticæ, inferiore apice subtridentatà. VaALvæ 
COROLLINÆ 2, hyalino-membranacesæ, subæquales, muticæ, ciliatæ. 


STAMINA 8. 
Herpa culmis solitariis, 2-3 pedes altis; foliis late linearibus; pani- 
culà pyramidali; spiculis geminis, inferiore hermaphroditä, valvis 


calycinis nitidis munità, superiore masculà, purpureà. 


1. SORGHUM HALEPENSE. Pers. 


S. paniculà pyramidatä , erecto-patulà ; spiculis oblongis, mucronulatis ; valvis calycinis 
flosculi hermaphroditi pubescentibus; aristà corollinà rarà; foliis latis, acuminalo-setaceis, 
radice repente. 

Sorghum halepense. Pers., Syn. pl, vol. 1, p. 101. — Guss., FU, sic. syn., vol. 1, pe 159. — Ten., 
Syll., p. 556. — Parl., F1. palerm., vol. 1, p. 277. 

Holcus halepensis. Linn., Sp. pl., 1465. 

. Andropogon halepensis. Sith. et Smith, FL. græc., vol. 1, Pp. 52, tab, 68. — Kunth, Enum. pl, vol. 1, 
p: 902. 
Andropogon arundinaceum. 4, F1. ped., vol. 2, p. 261. 
Blumenbachia halepensis. Koel,, Gram., p. 29. 
- Grama Canariensium. | 

Hag. In campis Tenerilfæ prope Adexe, in Canarià (Despréaux), in arvis prope Argual 

insulæ Palmæ (Bourgeau). 


DISTR. GEOGR. In Europà meridionali , in Svrià. 


Prmirippus PARLATORE. 


( 429 ) 


CYTINEÆ. 


CYTINUS. Lin. 


1. CYTINUS HYPOCISTIS var. Canariensis. Nos. 


C. glabratus vel glaberrimus; bracteis et perianthii laciniis elongatis; fructu majore. 

Cytinus canariensis, Vob., in exsice. Bourg. 

Putigas Palmensium. 

Has. Crescit hæc planta in radicibus Cisti vaginati et Cisti monspeliensis, in insulis 
Teneriffà et Palma. 

Disrris. crocr. Occurrit C. Hypocistis per totam regionem maris interni, à Lusitanià 


ad Cretam et Rhodum. 


( 430 ) 


BALANOPHOREÆ °. 


« t pe É ° s n- 
TRIB. L CYNOMORIEAE. 
Monoicæ. Flores spicati, bracteolati, masculi stamen unicum. Filamentum basi stylo 
(ovarit abortivi) semivaginatum, Ferminei : Ovarium uniloculare. Embryo lateralis, rotun- 


datus. 


CYNOMORIUM. Micuez. 


INFLORESCENTIA densissimè spicata; bracteis peltatis, sparsis. FLORES 
monoici v. rarissimè hermaphroditi. F/. masc. Carvas laciniæ in 
eodem verticillo cum bracteolà insertæ, plerumque 5, subæquales, 
filamenti basin stylumque cingentes. AntHerA bilocularis, didyma. 
FT. jem. Bracteolæ 2-3, suprà basin ovarii irregulariter insertæ. CaLvx 
tubulosus, tubo cum ovario accreto, limbo 2-3-phyllo, laciniis brac- 
teolis similibus, irregulariter dispositis. Ovarium globosum, gibbum, 
utrinque attenuatum, stipitatum, uniloculare, uniovulatum. SryLus 
elongatus, compressus, marginibusinvolutis. SriGmA terminale, obscurè 
bilobum. Ovurux solitarium, pendulum, loculam implens. Frucrus 
globosus, indehiscens, endocarpio subcrustaceo, epicarpio carnoso. SE- 
MEN globosum, testà nullà ? albumine celluloso,embryone rotundato, 
latus albuminis immerso, minimo, acotyledoneo. For. hermaphr. Brac- 
teola, calyx et ovarium ut in fl. fem. SrAMEN unicum, apici ovarii in- 
sertum, faciei concavæ styli oppositum. 


(1) Cynomorium nostrum cum clariss. J. Dalton Hooker Balanophorearum monographiam suscepturo communica- 
vimus.Speciem pro opere nostro descripsit et à dissertatione mox divulgandä summi pretii observationes excerpendi 
et ex anglico in latinum convertendi veniam nobis benignè concessit. 


( 431 ) 


1. CYNOMORIUM COCCINEUM. Mic. 


C. caule erecto, squamis raris appressis transversim dilatatis aucto; spicà clavatà, den- 


siflorà. 
Fungus typhoides Melitensis. Bocc., PL rar: sic., tab. 81. 
Cynomorium coccineum. Linn., Sp. pl., p. 1375,—C. L. Rich., Balanoph. in Mém. du Mus., vol, 8, 
pe 420, tab. 21, et separatim, p. 17, tab. 3. 
Has. In insulà Lancerottà ubi ab incolis comeditur. 


Distr. GEoGR. Species est regionis maris Mediterranci quæ à lengitudine oppidi Oran 


versüs Orientem in Siciliam , Melitam, Cretam atque Ægyptum protenditur. 

Oss. Specimen Canariense ab ïis à maris Mediterranei littoribus allatis nullo modo differt. Hujus stirpis analyses 
tam plenas et perfectas, in Mém. du Mus. d'Hist. nat. 1. c., dedit C. L. Richard, ut, nisi adhüc organi quo cinctum est 
stamen (Paleæ G. L. Rich.) vera natura exponenda esset, nescio quid in descriptione suâ de inflorescentiä non satis 
dictum sit. Existere in bâc plantä flores hermaphroditos primus mihi indicavit celeb. R. Brown; flores eorumque 
adumbrationes à Bauero delineatas ante oculos posuit, eosdem posteà in speciminibus vini spiritu immersis sed parcè 
dispertitos ipse reperi. Demonstraverunt mihi eadem quoque specimina bene asservata Paleam C. L. Richard stylum 
esse ovarii abortivi et inconspicui, quo semper inseritur filamentum. Bractearum peltatarum inter flores sparsarum 
positio satis regularis est : spirali serie insertas esse facilè videndum. Florum gregibus definitis cognationem habere 
haud dubitandum, quibusdam enim hujusce ordinis generibus loborum, quibus spica constat, bases indicant, et 
in aliis, quorum inflorescentia magis composita , ramos à caule florifero prodeuntes subtendunt. Flores masculos 
femineosque et bracteolis et lobis calycinis instructos esse credo, quanquam tam similes sint ut non nisi organi 
ejusdem partes esse videantur. Hæc confusio bracteolarum el segmentorum limbi calycis tubulosi, cui tubus adnatus, 
in dicotyledonum ordinibus ovariis inferis instructis non insolita est. In alabastro novello distinctio horum organorum 
clariùs patet, lobi enim calycini 2 vel 5 tum proximè circà styli basin nidulantur, bracteola autem ad basin ovarii 
collocatur. Cüm autem flos admodüm novellus perianthium simul pentaphyllum mentiuntur. In fabricä autem hujus 
stirpis miratione maximè dignus est stylus complanatus, cui chordæ 2 submarginales à stigmate in ovarii cavum 
decurrunt. Earum origo in stigmate nullo modo communis est et per totum decursum liberæ sunt, donecubi inseritur 
ovulum inter se confluant. Si examini subjicitur flos vix enatus, stigma planum et chordæ magis imô ad basin usque 
sejunctæ apparebunt. Hæc chordæ aut stylorum duorum coalitionem aut, ex conjecturâ R. Brown mecum commu- 
nicatà, stylum Cynomorii immutatum et rudimentarium semper permanere indicant. Secundüm opinionem suam, in 
Florâ Jayæ divulgatam, necesse est ex constructiore suà folii carpellaris partem illam ex quâ conficitur stylus chordas 
habere binas marginales stigmaticas, quæ per involutionem marginum folii ipsius carpellaris inter se in majore plan- 
tarum numero confluunt, in nosträ autem permanent distincti sed margines, per quos currunt, involuti propensionem 
quandam ad hanc fusuram produnt. Corroboratur hæc sententia observationibus plurimis, in nullo enim floris 
statu stylum altiüs divisum vidi, cavi nunquam alterius indicia in ovario detexi, ovulumque semper solitarium inveni, 
concavitas quoque aut canalis styli maturi semper ab ovarii gibbo avertitur. 

Affinitas certè maxima est Cynomorii cum Balanophoris, Balanophorarum autem cum Gunnerâ, quod tractatu de 
speciebus americanis proximo Societatis Linneaneæ consessu recitando probabo; cum Rafflesiaceis nihil cognitationes 
habere pro certo censeo, à quibus cunctis quantivis momenti characteribus præter parasitismum differunt. Accidit 


iis, uti plantis ferè omnibus phanerogamis parasitantibus, ordini referri posse cui species prototypæ organis accesso- 


(432 ) 


riis perfectioribus præditæ sunt. Balanophorarum affinitates reverà evidentiores sunt quâm slirpium plurium para- 
siticarum, quarum perianthia atque organa genitalia benè constituta sunt atque apertè indicata, quanquäm ob 
specierum in herbariis malè ægrèque conservatarum penuriam, ob organorum exiguitatem et imperfectionem 


simulatam, observatores hucusque eluserint omnes. J. DALTON HOOKER. 


ACOTYLEDONES 


VASCULARES. 


LYCOPODIACEZÆ. 


SELAGINELLA. SPRING. 
1. SELAGINELLA DENTICULATA. Link. 


S. caule prostrato, longè repente; foliis 4-stichis, ovatis, arguté et profunde denticulatis; 
spicis sessilibus. 

Muscus terrestris repens. Clus., Hisp., p. 496. 

Muscus terrestris denticulatus alter. Lob., Hist., p. 644. 

Muscus denticulatus minor. C. Bauh., Pin., p. 360. — Magn., Bot, monsp., p. 178. 

Lycopodioides imbricatum repens, Dill., Muse. , tab. 66, fig. 1, A. 

Lycopodium denticulatum. ZLinn., Sp. Ph, p. 1569.—JF ülld., Sp. pl., vol. 5, p. 34, excel. patriâ Polo- 
ni. — Brot., Fi. lus., vol. 2, p. 420. — DC, F1. fr. vol. 2, p. 575. — Kaulf., Enum., p. 17. — Bory, 
Expéd. de Mor., Bot., p. 283. — Vis., FI. dalm., p. 35. — Guss., Fl, sic. syn., vol. 3, p. 650. 

Selaginella denticulata. Link., Fil. H. R. Berot., p. 159. — S pring , Enum. Lyc., pars 2, Bullet. 
acad, Sc. Brux., vol. , p. 139. — Koch, S y, vol. 2, p. 971, in annotationibus ad S. hebeticam Link. 

Has. More muscorum hæc planta in insulis Canariensibus rupes, terram atque arborum 
truncos , in sylvaticis et locis humidis, undique obtegit. 

Disrr. GeoGr. Occurrit hæc species per totam regionem maris Mediterranei, à radicibus 
Libani montis (7'ripoli : Labillardière !) et Tunete (Desfontaines! )ad Tingidem, et à 


Lusitanià usque in Gallæciam {Borr). 


ill, — (3° sECT.) 5 


(434) 


MARSILEACEZÆ. A. Broxer. 


MARSILEA. Lin. 


1. MARSILEA QUADRIFOLIA. Lin. 


M. foliolis rotundato-cuneatis, integerrimis erosisque ; sporocarpiis pedunculatis, pedun- 
culo longioribus. 

Lens palustris altera. Matth. (ed. V'algr., 1565), p. 1116. — Cam., Epit., p. 853. 

Lemna Theophrasti. Dalech., Hist., vol. 2, p. 1014. 

Lens palustris quadrifolia. J. Bauh., Hist., vol. 3, p. 789. 

Lemna. Bern. de Juss., Mém. de l’ Acad, r. des Sc., 1702, p. 263, tab. ad p. 276. — Guett., Obs., 
vol. 1, p. 62. ; 

Marsilea quadrifolia. Linn., Sp. pl., p. 1563. — Schkuhr, Krypt. Gew., tab, 173.— Willd., Sp. pl.. 
vol. 5, p. b38. — Thore, Chlor. des Landes, p. 124. — Bisch. , Krypt. Gew. , tab. 9. — Docll., Rhein 
FL, p. 44. 

Has. Hanc plantam in Canari invenit Despréaux et in ejusdem insulæ aquilegio propé 
pagum Arucam, die 30 Marti 1846, Bourgeau. 


Disrre. GEOGR. Stirps est erratica, per terræ orbis temperatas parsa, quæ Rheni ripas in 


Europà attingit. 


( 435 ) 


OPHIOGLOSSEÆ. 


OPHIOGLOSSUM. Lin. 


OPHIOGLOSSUM LUSITANICUM. Lin. 


O. pusillum; caudice tuberiformi, subpræmorsä ; frondibus sterilibus ellipticis (1-2), an- 
gustis, linearibus, acutis. 

Ophioglossum pumilum, autumnale, Lusit., non descr. Grisl., Vir, lus., p. 66. 

Ophioglossum angustifolium minimum. Barr., Ie., tab. 259, fig. 2. 

Ophioglossum lusitanicum. Linr., Sp. pl., p. 1518. — Lamk., Ill. tab. 864, fig. 3. — Swartz, Syn., 
p.169. — Cav., Ic., vol. 6, p. 72. — La Gasc., Garc. et Clement., An. de cienc. nat., vol. 9, p. 162. — 
Brot., F1. lus., vol. 2, p. 401. — Wild. , Sp. pl. , vol. 5, p. 59. — DC., F1. fr., vol. 5, p-. 243. — Ten., 
Sy. , p. 85. — Bory, Fi du Pél., p. 66. — Link, Fil. H. R. Berol. , p. 16 in annotatione. — Guss., 
Fl. sic. syn., vol. 8, p. 651. — Koch, Syn., vol. 2, p. 973. — Munb., F1 de l Algér, p. 111. 

Has. Legimus hanc plantam, ad fines novembris, inter rupes in herbosis montium Te- 
neriffæ meridionalis, super oppidulum Guimariense, in vià quæ ducit ad-fontem Ma! 
Æbrigo, 5oo circiter passus à villulà domini Fonseca. 

Disrr. GEoGRr. Occurrit hæc species in totâ regione maris Mediterranei à Cyrenaicä ad 
Mauritaniam Tingitanam! et à Græcià ad Lusitaniam, undé per oceani occidentalis oras 


Agnotum littora ad 49 ferè lat. grad. ultrà Brivatem portum in Galliis attingit. 


( 436 ) 


POLYPODIACEZÆ. 


ASPIDIE AE. 


ASPIDIUM. SwarrTz. 


SECT. I. POLY STICHUM. 


Indusium peltatum. 


1. ASPIDIUM ANGULARE. Ki1r. 


À. fronde latè lanceolatä, 2-pinnatà, stipite et rachi densé paleaceis ; pinnulis æqualibus, 
lanceolato-sublunatis, brevissimé petiolatis, utrinque attenuatis, margine acuté dentatis vel 
spinulosis, supernè versüs basim auriculatis, apice et auriculà acuminatis, sparsim palea- 
ceis, glaberrimis, pallidé viridibus ; soris plurimis, distantibus, venulis secundariis imMpo- 
sitis; involucro tenui, margine subintegerrimo ; sporangiis longë stipitatis, maturis diver- 
gentibus. 

Filix mas aculeata nostras, alis expansis, muscosä lanugine aspersa, Pluk., Phytogr., tab. 180, fig. 1. 

Tectaria elongata. Cav., An. cienc. nat., vol. 4, p. 101. 

Polypodium aculeatum. Bory, Iles Fort., p. 311. 

Aspidium angulare. Kü., in Wild., Sp. pl., vol. 5 , p-. 297. — Sadl., de fil. ver. Hung. , p. 39. — 
Engl. Bot., Suppl., tab. 2776. — Gay, in Ann. sc. nat., 2 sér., vol. 6, p- 124. — Francis, Analys. of 
Brit. ferns, p. 28, tab. 9, fig. 5 &. — Hook., Brit. F1. , ed. 5, p.438. — Link, Fil. H. R. Ber., p. 112. — 
Fries. Summ, pl. Scand., p. 252. — Ræp., Flor. Meckl., pars 1, p. 98 in annotatione. 

Aspidium fuscatum. 774. p. 256! ex b. Bory. 

Aspidium Braunii. Spenn., FI. frib., vol, 1, p. 9. 

Aspidium hastulatum. Ten., Mem. su di un. nuov. fele., p. 25, tab. 4, fig. 7, et tab. 5, fig. 3. 

Hypopeltis lobulata. Bory, F1. pelop., p. 67. 

Polystichum angulare. Newm., Hist, of Brit. ferns, p. 173 et 174, fig. a. 

Has. Non infrequens est hæc species in sylvis et convallibus insularum T'eneriffe et Palmæ. 

Disrr. GoGR. Species est orbis veteris quæ à regionibus hyperboreis per Pannoniam, 


Italiam, Galliam, Britanniam, Lusitaniam (propé Centram !) insulas Azoricas (#/atson!) et 


Filices. 
Tab. 250, 


Botanique . 


EL En 
ANNE 


2770 VTT 
a. 
Ad 0 


[ass ; 
Æ._Delte del. F2. ve. 


l 


2 7 CNTe 
a A ; ; 2 (OZ 
Le Tata clotigiel it 2 Lt 
| LA 


(437) 
Maderam! Fortunatas attingit, ubi, ut in longinquà Scandinavià abundat, exclusà prototypà 


aculeatt. 


SEcT. IL ARSENOPTERIS. 


Indusium reniforme. 


+ LASTREA. — Venulæ omnes liberæ, 


2, ASPIDIUM ELONGATUM. Swarrz, 


À. stipite basi paleis latis scariosis rufis vestito ; fronde elongatà, 2-pinnatà; rachi pal- 
lidà vel subrufà, sparsim paleaceà ; pinnulis oblongis vel oblongo-lanceolatis, apice obtusis 
vel rotundatis, spinuloso-denticulatis, glabris, viridibus, subtus pallidis ; indusiis tenuibus, 
albidis, margine scariosis; soris magnis, approximatis, venis secundariis impositis. 

Polypodium elongatum. Hort. Kew., vol. 3, p. 465. 

Polypodium sp. nov. Brouss. ir Herb. ! 

Aspidium elongatum. Swartz, Syn. fil., p. 55. — Willd., Sp. pl., vol. 5, p. 269. 

Nephrodium elongatum. ook. et Grev., Ic. fil., tab. 2384. — Lowe, Nov. fl. mad., p. 5. — Webb, 
Spic. gorg. ined. ( 

Lastrea elongata. Presl, Tent. Pterid., p. 76. 

Has. Satis vulgaris est hæc species in regione sylvosà et in rupestribus ejusdem regionis 
in insulis Canarià, Teneriffà, Palm, et ex Bourgeau in insulà Æ£erro ad montem S'avinosa. 

Disrr. Ge0Gr. Species est Gorgonea sive ins. Prom. Vir., Canariensis, Maderensis atque 


Azoriensis. 


EXPLICATIO TAB. 250. 


1. Caudex frondibus abscissis. 2. Frondis sterilis pars superior. 3. Frondis floridæ pars 


superior. 4. Pinnæ pars magnitudine aucta. 


++ NEPHRODIUM. 


Venulæ infimæ pinnarum basi confluentium apicibus in angulum anastomosatæ. 


3 ASPIDIUM MOLLE. SwarrTz. 


À. stipite piloso, paleis angustis pilosulis rufis sparsis basi induto; fronde pinnatä, 
rachi densè pilosà; pinnis lanceolatis, appendiculato-acuminatis: segmentis lanceolatis, 


obtusiusculis vel acuminätis, margine undulatis, subciliatis, integerrimis, pilosis, saturaté 
Le 


viridibus; soris remotiusculis, venulis secundariis impositis; indusiis pilosis, margine un- 
dulatis. 


Polypodium molle. Jacq., Ic. rar., vol, 3, tab. 640. 

Aspidium molle. Schkuhr, Krypt. Gewæchs., tab. 34 b. 

Aspidium molle. Swartz, l, c., p. 49, — W'illd., Sp. pl., vol, 5, p. 246. — Radd., Nov. gen., p. 33. 
— Heward, Ferns of Jam. in Mag. nat. hist. new ser., 1838 , p. 464, — Link, Fi. Sp. H. R. Berol., 
p- 100. — Seub., F1, azor., p. 16. — Webb, Spic. gorg. ined. 

Aspidium patens. Link, in Buch, Phys. Beschr. d. Can. Ins., p. 137. — Buch, ibid., p. 173. 

Nephrodium molle. À. Br., Prodr., p. 149. — Schott, Fil., tab. 14. 

Has. Legimus hanc speciem in insulä Palmâ, eamdem à Canarià misit Despréaux et à 
rupestribus insulæ Gomeræ Bourgeæus. 

Disrr. ceoGr. Sparsa est hæc filix à plagis æquinoctialibus et tropico utroque ad 35 la- 
titudinis australis gradum (ad Portum Jacksoni : Brown) atque ultra 38 gradum latitudinis 


borealis (ad insulam Fayal : Brown). 
ASPLE NIE AE. 


ASPLENIUM. Lin. 


SECT. I. ASPLENUM. 


Sori lineares. Indusium planiusculum, laterale. 


1. ASPLENIUM PALMATUM. Lanx. 


À. caudice cæspitosà ; rachi angulatà, subpaleaceà ; fronde 3-5-lobatà, basi cordatà, lætè 
viridi, venis bifurçatis; soris angustis, elongatis, venulis secundariis tertiariisque impositis. 


Filix Hemionitis dicta, maderensis, Hederæ arboreæ aliquatenüs æmula. Pluk., Alm., p. 155. — 
Phyt., tab. 287, fig. 4. 


Hemionitis lusitanica elegantior. Tournef., Inst., tab. 329, fig. B. 

Asplenium palmatum. Lamck. , Encycl. , vol. 9, p. 300. Id., I. , tab. 867, fig. 2. — Schkuhr, Krypt. 
Gewæchse, p. 62, tab. 66. — Hilld., Sp. pl, vol. à, p. 306. Handb., vol. 2, p. 24. — Link, Fil. Horti 
Reg. Ber., p. 87. — Webb, Spic. gorg. ined. 

Asplenium Hemionitis. Brot., FI. lus., vol. 9, p- 398. 

Has. Satis communis est hæc species in umbrosis regionis svlvosæ insularum Cana- 
riensium. 

Disrr. exocn. Cives est insularum omnium regionis Macaronesiacæ ab Asturum ad 


Gorgonum insulas, atque Africæ boreali-occidentalis undè et in Lusitaniam irrepsit. 


( 439 ) 


2. ASPLENIUM ANCEPS. Lower. 


À. stipite badio-nigrescente , glaberrimo, nitido, superné subalato; pinnis oblongo- 
ovatis .oblongisve , obtusis, acuté dentatis, dentibus denticulatis, inferioribus basi supernè 
auriculatis, basi abruptè cuneatis; soris rectiusculis, demüm confluentibus. 

Asplenium anceps. Soland., Mss. in herb. Banks.—Lowe, Prim. Mad., p. 8. — Hook. et Grev., Ie. fil, 
tab. 195. — Seub., FI. az., p. 15. 

Has. Communis est hæc filix in fissuris rupium insularum omnium Canariensium. 

Disrri8. cEoGR. Species est ut videtur Macaronesiaca. — An 4. Adianti nigri var.? 


Heward in litt. 


3. ASPLENIUM MONANTHEMUM. Linx. 


À. caudice cæspitosà; frondibus linearibus, acutis, pinnatis; stipite lucido, fulvo-ebe- 
naceo, acutè angulato; pinnis inferioribus rhomboideo-superioribus oblongo-flabelliformi- 
bus, grossè et irregulariter dentatis, ad angulum internum superné subauriculatis, basi 
cuneatis, venis flabellatis; soris oblongis, venulæ impositis, margini frondis exteriori ap- 
proximatis; indusio tenui, lato, glabro, persistente.- 

Asplenium monanthes. Linn., Mant., p. 130. 

Asplenium monanthemum. Linn., Syst. veg., ed. Murr., p. 1785. — Houtt., Linn. Pflanz. Syst, 
tab, 97, fig. 2. — Smith, Ic. ined., tab. 73. — Suwartz, Syn., p. 80. — IF ild., Sp. pl., vol. 5, p. 322. 
— Schlecht., Adumbr., p. 27. — Kaulf., in Linn., vol, 6, p. 185.— Kunze, in Linn., vol. 10, p. 515. — 
Link, Fil. H.R. Ber., p. 92. —Seub., F1 az.,p. 15. 

Asplenum monanthemum. Bernh., in Schrad. neu. Journ. f. d. Bot., vol. 9, p. 31. 

Has. Hanc speciemin insulæ Palmæ sylvis convallis del Agua, propè pagum Los Sauces, 
die 26 Julii soriferam legit Pourgeau. 

Disrris. GEOGR. Planta est plagarum temperatarum uütriusque hemisphæerii, insularum 
scilicet Philippinarum, Marianarum et Peruviæ (ex Willd.), Africæ australis (Drege! 
Ecklon!), Mexici (Andrieux n. 39, Hartweg.), Fortunatarum! Maderæ! et insularum 
Azoricarum (Guthnick! C. Hochstetter! Watson!). 


4. ASPLENIUM MARINUM. Lin. 


À. fronde pinnatà ; pinnis ovato-rhomboideis, suprà basin sukauriculatis, glabris, viren- 
tibus ; soris venulæ impositis, demüm confluentibus. | 

Chamæfilix marina Anglica. Lob., Hist., p. 474, — Dalech., Hist., vol. 2, p. 1230, cumic. Lobelii. 

Asplenium marinum. Linn., Sp. pl., p. 1540. — Tuighif., F1. scot., vol. 2, p. 664. — Engl. bot., tab, 


( 440 ) 


392. — Schkuhr, Krypt. Gewæchse, tab. 68. — Hild., Sp. pl., vol. 5, P- 318. — Franc., Analys. of Brit. 
Jerns, p. 87, tab. 3, fig. 8. — Link, Fi. H. R. Ber., p.93. — Newm., Hist. of Brit. ferns, 275-80. 
Asplenium trapeziforme, Huds., FU. angl., p. 460. 


Has. Legimus hanc plantam in rupestribus udis convallis del Rio insulze Palmæ; candem 
in insulæ convalle de los Nogales et in convalle Sancti Petri insulæ ÆHierro Bourgeæus. 
Disrr. ceocr. Occurrit hæc species in rupestribus maritimis à littore utroque maris 
| Mediterranei in occidentem vergentis et per Occani Atlantici oras usque ad Mæatarum in 


Britannià fines, à 28 scilicet ad 56 lat. bor. gradum. 


5. ASPLENIUM OBOVATUM. Viv. 


À. fronde lanceolatà, bipinnatä; rachi subrufà, obtusë marginatà ; pinnulis rotundatis 


obovatisque , basi cuneatis, apice denticulatis, pallidé viridibus; soris mox confluentibus. 
Asplenium obovatum. Z/iv., ad cale. F1, lib. spec., p. 68, et Sp. nov. cors. diagn., p. 16. — Guss., PI. 


rar.) pe 376, tab. 64. — Syn. FI, sic., vol. 3, p. 662. — Moris, Flor. capr., p. 199. — Link, Fil. H. R. 
Ber., p. 95. ; 


Aspienium Fosteri. Sadl., Fil. Hung, p. 32. — Link, H. R. Ber., p. 163. 
Has. Hujus speciei frondem unicam à Canarià misit Despréaux. 
Disrr. GEoGr. Species est insularum maris interni atque Italiæ meridionalis quæ et in 


Pannoniam protenditur. 


6. ASPLENIUM ACUTUM. Borvy. 


À. caudice cæspitosà, paleis nigris indutà; stipite basi nigro, nitido, glabro; fronde elon- 
gato-lanceolatä aut ovato-lanceolatà, apice productä, rigidà, sub-3-pinnatà ; pinnis linearibus 
vel lanceolatis, acutè 2-4-dentatis; soris linearibus, angustis, junioribus distinctis. 

Asplenium Adiantum nigrum. Cav., Anal. de cienc. nat., vol. 4, p. 105. Ÿ 


Asplenium acutum. Bory ! in Wild Sp. pl, vol, 5, p. 347. — Kaulf,, Enum., p. 176. — Sadl,, de 
Fil, ver, Hung., p. 31. — Link, Fi. sp. H. R. Berol., p. %6. 


Asplenium Virgilii. Bory ! Expéd. de la Mor. Bot., p. 289, et FI du Pl, p. 67. 
Asplenium productum. Lowe! Nov. FI. mad., p. 2. 
Has. Species hæc vulgaris est in sylvis et in convallibus insularum Canariensium. 


Disrri8. GEOGR. Forma est regionis maris Mediterranei, ubi 4. Adianti nigri veri loco 


occurrit. 


7. ASPLENIUM CANARIENSE. Waicun. 


À. stipite basi nigrescente, piloso-paleaceo ; fronde oblongä, pinnatà, pallidè virescente, 


he 


Filices. 


2D1. 


Tab. 


Botanique. 


Pre 


Aeylarnd del. 


1 
Er 4 ” 


CCC 


té z 
TILS CA PLAÈM CLIC pZ 


P 


Cr 


(AA PA Catitt 


( 441 ) 


pinnis lanceolato-cuneiformibus, sessilibus, elongato-acuminatis, subflabellatis, profundé 
pinnatifido-incisis ; laciniis sublinearibus, acutis, apice irregulariter inciso-dentatis, supra 
venosis, subtüs paleaceis ; soris elongatis. 

Asplenium canariense. #/illd., Sp. pl., vol. 5, p. 96. — IVebb, S pic. gorg. ined. 

Asplenium luridum. Brouss., Mss. in herb. suo. 

H1s. Non infrequens est hæc planta in rupibus maritimis et ad convallium fauces insulæ 
Tenerife. Specimina vegeta et sorifera die 6 Martii in convalle Badajos propè Guimar 
legit PBourgeau. | fs 

Distr. GEoGr. Species est Macaronesiaca, Maderæ;, Fortunatarum et Gorgonum ins. 
(Forbes! Th. Vogell) cives. | "ER el | | 


Os. Asplenium canariense Willd., cum À. furcato et A. præmorso, in Linnæ, vol. 5, pag. 612, conjunxérunt cel. de 
Schlechtendal et de Chamisso; à præmorso distinguitur tamen-fronde elongato-oblongà nec lanceolatä, pinnis sessi- | 
libus vel ferè sessilibus flabellatis, undè nervus medius nullus vel inconspicuus, quod in pinnis junioribus præcipuè 
videndum ; pinnæ quoque longiores, laciniis angustioribus, dentibus magis sparsis , profundioribus atque acutio- 
ribus. Per has nofäs ipsas, quibus ab 4. præmorso distinguitur, affinitas ejus cum 4: furcato-patet : sed in plantâ” 
canariensi nec ullam unquam frondem bipinnatarmn observavimus, pinnæ per stirpis status omnesel:per ætales omnes, 
diù etiam in horto Milfortiano hospitatæ , semper pinnatisectæ permanserunt nec pinnatifidæ factæ sunt, ergo dm 


immutata Willdenowium sequor eamque pro specie verâ inter furcatum et præœmorsum mediâ habebo. 


EXPLICATIO TAB. 251. 


1. Planta integra magnitudine naturali ; figuræ quæ sequuntur magüiludine auctæ sunt. 


2. Pinna stipiti insidens. 3. Sporangium auctum. 4. Sporæ. 


SEcT. Il. AT'HY RIUM. 


Sori breves. Indusium subfornicatum , lateraliter dehiscens, reflexum. 


8. ASPLENIUM FILIX FEMINA. Berxu. (sub Aspleno). 


À. frondibus elongato-lanceolatis, bipinnatis; pinnis oblongo-linearibus, acutis; pin- 
nulis oblongo-lanceolatis, argutè inciso-serratis, serraturis dentatis ; soris brevibus, oblon- 
gis, basi inflexis, venulis secundariis longitrorsum impositis; indusio convexo, tenui, basi 
latà affixo, lateraliter dehiscente. | 

Polypodium Filix femina. Linn., Sp. pl; p. 1551. — F1, Lapp., ed. Smith, p. 320. 

Aspidium Filix femina. Swartz, Syn. En pe 59. — Engl, bot., tab. 145. 

Tectaria Filix femina. Cav., Anal. de cienc. nat., vol. 4, p.100. 

Athyrium Filix femina. Roth, FI. germ., vol. 3, p. 68. — Newm., Hist. of. Brit. ferns, p. 238 et 244, 
Jig. ©. — Ræp., FI meckl., pars 1, p. 76. 

Asplenium Filix femina. Bernh., ir Schrad. neu. Journ. f. d. bot., vol. 2, p. 48, tab. 9, fig. 7. 

11, — (3° SECT.) 96 


( 442 ) 
-Gystopteris filix femina. Coss. et Germ., FI. de Par., p.676. 


Has. Vulgaris est hæc filix in sylvis insularum Canariensium. 
Distr. GeoGr. Hæc species orbem veterem totum à regionibus hyperboreis usque ad 


insulas Fortunatas atque Abyssiniam novumque à Canadà ad Virginiam percurrit. 


Scr. IL ALLANTODIA. 


Sori breves. Indusium fornicatum, medio vel latere laceratim dehiscens, 


utrinque adnatum. 


9. ASPLENIUM UMBROSUM. J. Suirr. 


À. fronde 5-pinnatà , glabrà ; pinnulis lanceolatis, acutis, rarits subcaudatis, approxi- 
matis; pinnellis seu laciniis oblongis, obtusis, utrinque denticulatis, dentibus sæpe 2-den- 
tatis; venis apice furcatis; soris numerosis, demüum confluentibus, medio vel ad latus in- 
ternum lacerato-dehiscentibus. 

Polypodium umbrosum. Hort. Kew., vol. 3, p. 466. 

Aspidium umbrosum. Schkuhr, Crypt. Gew., tab. 64. — Swartz, Syn., p. 60.—Willd., Sp. pl., vol. 5, 
p. 283. 

Allantodia umbrosa. R. Br., Prodr., p. 149.— Kaulf., Enum. Jil., p. 179. — Link, Fil. H, R. Ber., 
p. 49. — Seub., FI, az, p. 15. | 


Has. Hanc plantam in Fortunatarum florulà enumeravit Linkius, nullo loco proprio à 
Buchio addito. 
Distr. csoGr. Planta est regionis Macaronesiacæ, Maderæ! scilicet, ubi non infrequens, 


atque insularum Azoricarum. 


10. ASPLENIUM AXILLARE. Nos. 


À. fronde 3-pinnatà, glabrâ; pinnulis elongato-lanceolatis , apice atlenuato-caudatis, 
remotiusculis ; pinnellis seu lacinïis oblongis, subfalcatis, acutis, extüs denticulatis, intüs 
integris vel subdenticulalis, dentibus acutissimis; venis apice simplicibus, rar furcatis ; 
soris solitartis vel paucis, medio vel ad latus internum lacerato-dehiscentibus. 

Polypodium axillare. Hort. Kew., vol. 3, p. 466 ! ex spec. h. Kew. à Massonio, secundüm traditionem 
horti, à Maderâ misso et adhüc in Caldario sub hoc nomine asservato, et ex spec. Azorico in herb. Banks. 
hoc nomine manu Solandri inscripto ; ex autopsià cl. Heward, — S warlz, Syn., p. 60. — Wild, Sp. 
pt, vol. 5, p. 278. 

Aspidium caudatum. Swartz, Syn., p. 55. — W'illa., Sp. pl., vol. 5, p. 270. 


Tectaria caudata, Car., Anal. de cienc, nat., vol, 4, p. 100. 


( 443 ) 

Aspidium oliganthum. Desv.! Berl. mag., 1811, ex schedà suâ autographä herb. Desf. 

Has. Cives est Teneriffæ, ex specimine herbar. Fontanesiani à Riedleo misso. 

Disrr. Grocr. Filix est Macaronesiaca , Maderensis scilicet Azorica atque Canariensis. 

Os. Valdè affinis est præcedenti hæce species, sed videtur ex characteribus suprà indicatis et ex sententià hominis 
magni judicii Solandri atque ipsius Willdenowii, qui specimina quoque examinavit, cum eâ haud confundenda esse. 
Dum in dubio erat animus de hujus speciei collocatione, à pteridographo peritissimo atque amicissimo Roberto 
Heward petii ut plantam archetypam Herbarii Bancksiani examinaret. Quinque illie extare P. umbrosi et P. axil- 
laris exemplaria scripsit. Duorum anno 1776 in Maderâ lectorum prius Polypodium umbrosum, alterum Polypodium 
axillare var. à Solandro inscriptum est; sunt autem ambo Allantodiæ umbrosæ fragmenta et hoc nomine ab ipso generis 
conditore iilustri notata sunt. Trium in ins. Azoricis anno 1778 lectorum, duo ad A. umbrosam referenda Polypodium 
umbrosum à Solandro inscripta sunt, tertium autem, ab eodem P. axillare inscriptum, additis siglis var. aut v. v. 
(utrum obscurum), quoquomodo filix est diversa eademque ac species quam adhuc in paradiso Kewensi colunt et 


ab omni tempore sub eodem nomine coluere, cujus pinnæ nobiscum à cl. Heward communicata eadem nobis visa 


est omnino ac planta Riedleana. 


CETERACH. W:rzzpn. 


1. CETERACH OFFICINARUM. Win. 


C. caudice cæspitosà ; fronde lineari, sinuato-pinnatifidä ; pinnis ovato-rotundatis, subtüs 
densissimè paleaceis, paleis margine integerrimis; venis ramosis, anastomosantibus, secun- 
dariis soriferis ; soris pinnæ axim spectantibus, brevibus, brevissimé indusiatis. 

’AcmAnvoy G1dË orohomévôpuov, 10 omviov, G108 Auudviov, 6108 mAépoë. Diosc., lib. 3, cap. 151. 

Asplenium. Dod., S'tirp. hist. comm., p. 395. 

Asplenium. Matth, ed. Valgr. , 1565, p. 899. — Pen. et Lob., Adv., p. 860. — Lob., Hist. > pe 470. 

Geterach officinarum, C. Bauh. Pin., p. 354. | 

Asplenium Ceterach. Linn., Sp. pl., p. 1538. 

Scolopendrium Ceterach. Smith, Flor. brit., vol. 3, p. 1134. — Engl. bot., tab. 1944. 

Grammitis Geterach. Swartz, Sp. pl, vol. 5,p. 136. — Kunze, in Linnæd, vol, 10, p. 496. — Franc., 
Analys. of Brit, ferns, p.15, tab. gen., fig. 2, et tab. 1, fig. 2.— Newm., Hist. of. Brit. ferns, p. 293-304. 

Has. Legimus hanc filicem, Europæä non diversam, in montibus cyclicis Tencriffæ eZ 
Filo de las Canädas propè pagum Chasna. 

Disrr. crocr. Cives est hæc species orbis totius Romanis cogniti, à Fortunatis sinüs 
Codam insulas adusque (Fries, Summ.) protensa et à Fortunatis Africam australem at- 


tingit (Kunze). 


2, CETER A CH AUREUM. Linx. 


CG. caudice cæspitosä, paleis elongato-lanceolatis, nigrescentibus, margine fulvis obsità ; 


stipitibus paleaceis; paleis fulvis, dentatis ; frondibus elongatis (pedalibus vel sesquipeda- 


( 444) 


libus), oblongo-lanceolatis, sinuato-pinnatifidis ; pinnis oblongis, obtusis (po/licaribus), in- 
ferioribus distinctis, superioribus decurrentibus coadunatis, suprà lætè virentibus, sub- 
tüs densissimé paleaceis; pales lanceolatis, fimbriatis, basi subcordatis, medio affixis, 
pulchrè reticulatis, aureis; venis ramosissimis, pluriés anastomosantibus, secundariis 
soriferis; soris nervum medium vel pinnæ axim spectantibus, elongatis, rectis, brevissimé 
indusiatis; squamis confertis, frondis dorsum tegentibus atque ipsius indusioli dorso 
“insertis, undique fotis. 
Acrostichum aureum. Cav., Anal. de cienc. nat., vol. 4, p. 104. 
Asplenium latifolium. Bory, Iles Fort., p. 311, tab. 6. 
Grammitis aurea. Swartz, Syn., p. 93 et p. 45. 
- Ceterach canariensis. Æilld., Sp. pl., vol. 5, p. 137. 
Ceterach aureum. Linf, in Buch, Can. ins., p. 138. 
Doradillo Canariensium. 
Has. Vulgaris est hæc species ad rupes humidas convallium regionis inferioris insularum 
Teneriffæ et Palmæ. 


Disre. cEocr. Forma est Canariensis. 


WOODWARDIA. Suira. 


1. WOODWARDIA RADICANS. Car. 


W. rachi nudà, versüs apicem proliferà; fronde amplissimà, pinnatà, glabrâ; pinnis 
pinnatifidis ; lacintis falcato-lanceolatis, acuminatis, argutè serratis. 

Filix italica, non ramosa, maxima, glabra, Polypodii folio, gallas ferens. Till., Hort. pis., p.62; tab. 24. 

Blechnum radicans. Linn., Mant., p. 307. — Smükh, Mem. Ac. Tur., vol. 5, et in Rœm., Arch. Je de 
bot. , vol. 1, fase. 2, p. 52, tab. 3, fig. 3. 

Woodiardia radicans. Cav., Anal. de cienc. nat., vol, 4, p. 106. — Swartz, Syn., p. 117. — Bernh. in 
Schrad. neu journ., vol, 2, p. 48, tab. 9, fig. 5. — Willd., Sp. pl., vol. 5, p. 418. — Kaulf., Enum., 
p. 163. — Guss., Syn. fl sic., vol. 3, p. 659. 


Has. Non infrequens est bæc filix in sylvis Teneriffæ et Palmæ. | 

Disre. GEoGr. Planta est orbis antiqui magis occidentalis, quæ à Fortunatis, per maris 
Interni oras, usque in Siciliam et ultra 43 lat. borealis gradum in Hispaniä, propè Flavio- 
brigam (Durieu!) et in Italià propè Ferrariam (Ti/l) procurrit. Est quoque Americx 


plagarum occidentalium cives ex cl. Kaulfuss. 


(445) 


CYSTOPTERIS. BERNH. 


1. CYSTOPTERIS FRAGILIS. Bern. 


C. caudice subrepente; stipite basi paleaceo; frondibus lanceolato-oblongis, bipinnauis ; 
pinnulis ovato-oblongis oblongisque , crenato-dentatis vel denticulatis ; soris orbicularibus, 
venulis impositis, sparsis; indusio rotundato, apice acutiusculo, basi affixo, mox revoluto, 
deciduo. 

Filix pumila saxatilis IL. Clus., Rar. Süirp. Pann., p. 706. 

Filix saxatilis cauliculo tenui fragili. Pluk., Alm., p. 150; Phyt., tab. 180, fig. 5. 

- Polypodium fragile. Linn., Sp. pl, p. 1553. — Flor. lapp., p. 384. — FI. dan., tab. 401. 

Polypodium rhæticum? Cav., Anal. de cienc. nat., vol. 4, p. 98. | 

Polypodium adianthifolium var. A. Poir., Encycl., vol. 5, p. 540. 

Aspidium viridulum. Desv.! Berlin. mag., 1811, p. 321. 

Aspidium diaphanum. Bory ! in herb. Desf. 

Aspidium fragile. Schkuhr, Krypt. Gew., tab. 54-56. 

Gyathea fragilis. Smith, Engl. bot., tab. 1588. 

Cyathea dentata. Smith, L. c., tab. 1588. 

Cystopteris fragilis. Bernh., in Schrad. neu. Journ. f. d. Bot., vol. 2 (1806), p. 26, 27 et 49, tab. 2, 
fig. 9. — Schkuhr, Fil., tab. 54.— Newm., Hist. of Brit. ferns, p. 149-158. — Hook., Sp. fil. , vol. 1, 
P- 197, ubi varietates numerosæ quærendæ et synonymia prolixior, — Rœp., Flor. Meckl., pars 1, p. 78. 

Has. Vulgaris est hæc planta in montosis humidis et in sylvis insularum Canariensium. 

Disre. ceocr. Formæ hujus speciei variæ per totum terræ orbem, à plagis hyperboreis 
(Linnœus) et ultimä Thule (/ooker) per tropicum utramque et regioncs intertropicales 


ad montes Chilenses (Cuming!) occurrunt. 


DAV ALLIE AE. 


DAVALLIA. SMITH. 


DAVALLIA CANARIENSIS. Suirx. 


D. caudice repente; paleis lanceolatis, apice attenuato-acutis, furfuraceis, dorso rugosis, 
- fuscis, margine scariosis, ciliatis, sessilibus, appressis, infra insertionem umbilicatam pro- 


ductis; frondibus deltoideis vel lanceolatis, profundè pinnatifido-laciniatis , laciniis lanceo- 


( 446 ) : 

lato-subcuneatis, apice soriferis; soris ad apicem venulæ in bifurcatione positis, lacinià 
alterà cum venulâ productà; indusio ovato, apice truncato, libero. 

Filix lusitanica Polypodii radice. Magn., Hort. monsp., p. 79, ic. 

Filix ramosa Canariensis, Rutæ murorum pinnulis angustis altius incisis mediæ costæ alternatim alli- 
gatis. Pluk., Alm., p. 156. Phrt., tab. 291, fig. 2. 

Trichomanes canariensis. Linn., Sp. pl, p. 1562. — Brot., FI. lus., vol. 9, p. 395. 

Polypodium lusitanicum. Linn., Sp. pl., p. 1556. 

Davallia canariensis. Smuüh, Mém. de l'Ac. de Turin, vol. 5, et in Rœm., Arch. f. die Bot., vol. Fe, 
Jasc. 2, p. 54, tab. 8, fig. 6. —Swartz, Syn. fil, p. 134, — Wild, Sp. pl, vol. 5, p. 474. — Cav., 
An. de cienc. nat., vol. 4, p. 108. — Link, Handb., p. 108. — Ejusd., Fil, H. R. Berol., p. 43. — Clé- 
ment., Ensd. sobre la vid., vol, 2, p. 35. — Boiss., Voy. d’Esp., vol. 9, p. 687. — Kelaart, FL cæp., 
p. 171. — Hook., Fil. sp., vol. 1, p. 169, tab. 56, A. 

Has. Vulgaris est hæc species ad arborum truncos, et in rupium fissuris insularum om- 
nium Canariensium. 

Disrr. GeoGR. Occurrit hæc planta ab Hispanià meridionali, Lusitanià ! Mauritanià Tingi- 


tanà! et Maderâ! ad insulas Fortunatas. 
HYMENOPHYF LLE AE. 


HYMENOPHYLLUM. Lin. 


1. HYMENOPHYLLUM TUÜUNBRIDGENSE. Surru. 


H. caudice repente, filiformi ; stipite tenuissimo, levis rachi alatà ; fronde lanceolatâ vel 
oblongo-lanceolatä, pinnatä; pinnis ascendentibus, distichis, pinnatifidis ; laciniis linearibus, 
obtusis, denticulato-serratis; soris ad apicem venulæ supra-axillaribus, venulà immersis; 
indusis orbicularibus, compressiusculis, apice spinuloso-serratis. 

Darea tunbridgensis. Pet., Mus., p. 761. 

Trichomanes tunbridgensis, Linn., Sp. pl., p. 1561. 

Hymenophyllum tunbridgense, Smith, Mém. de l'Acad. de Tur., vol. 5, etin Rœm., Arch. f. die Bot., 
vol. 1, fasc. 2, p. 57. — Engl. bot. tab. 162.— Schkuhr, Krypt. Gewaæchs., tab. 135 d.— Franc., Analys. 
of Brit. Ferns, p. 49, tab. gen. fig. 10, et tab. 4, fig. 4. — Hook., Brit. FL, ed. 5, p. 446, tab. 11, fig. 3 
— Sp. fil., vol. 1, p. 95. — Presl, Hymen., p. 32. — Newm., Brit. ferns, p. 321. 

Hymenophyllum cupressiforme. Labill.! Nov. Holl., tab. 250, fig. 2. 


, 


Hymenophyllum minimum. 4. Rich, F1 N. Zel., P: 91, tab. 14, fig. 2. 


Has. Legimus hanc plantulam in saxis umbrosis sylvæ Agua Garcia Teneriffæ, eam- 


que ex imà convalle rgueniguin Canariæ misit Despréaux. 


( AAT ) 


‘ Distrig. GEOGR. Species est regionum temperatarum montiumque orbis terræ hemi- 


sphærii utriusque. 


2. HYMENKOPHYLLUM UNILATERALE. Waicro. 


H. caudice repente, filiformi; stipite tenuissimo, levi ; rachi alatà ; fronde rigidiusculà , 
oblongä, pinnatà; pinnis sæpe recurvis, pinnatifidis ; laciniis linearibus, denticulato-ser- 
ratis, subunilateralibus; soris ad apicem venulæ supraaxillaribus, substipitatis ; indusiis 
ovatis, inteserrimis, subinflatis. 

Hymenophyllum unilaterale, Wuld., Sp. pl., vol. 5, p. 52, ex specimine à b. Bory cum Billardiero 
comm. — Xaulf., Enum. fil., p. 268. 

Hymenophyllum Wilsoni. Hook., Brit. fl. — Sp. fil., vol, 1, p. 95. — Wilson, in Engl. Bot. suppl., 
tab. 2686.— Franc., Analys. of Brit. ferns, p. 51, tab. 4, fig.6.— Newm., Hist. of Brit. ferns, p. 325, ic. 
— Fries, Summ. veg. scand., p. 255. 

Hymenophyllum tunbridgense. 7’ahl, FI. dan., vol. 6, p. 8, tab. 954. 

Has. Vidimus hanc speciem ex ins. Can. in herb. Broussonet; descriptionem fecimus 
ex specimine quod in Maderà ad montes Os T'orrinhos de Punta Delgada legimus. 

Disrri8. GEOGR. Vulgaris est hæc plantula cum priore per totam terræ orbem. 

Os. Speciminum Boryanorum quæ in herbario Billardieriano examinavi indusia ovata, stipitata, integerrima, 


habent, vetula suberosa. Ipse beatus Boryus H. unilaterale quod Willdenowio misit, dum adhuc inter vivos, in spes 


ciminibus nostris agnovit. 


TRICHOMANES. Lin. 


1. TRICHOMANES RADICANS. SWARTZ. 


T. caudice longè repente, lignosà, pilis paleaceis articulatis nigrescentibus densè ves- 
tità ; stipite alato, basi nudo; fronde oblongä vel ovato-lanceolatä, saturatè viridi, erectà, 
3-pinnaüfidâ; laciniis linearibus, brevibus, obtusiusculis, vel binis alà conjunctis apice 
bifidis; soris solitariis, venulæ apici in axillis impositis, infundibuliformibus. 

Filix humilis repens. Düill., in Raï syn. süirp. Brit., p. 127, fig. 3 et 4. 

Trichomanes scandens. Hedw., Fil, gen. et sp., tab. 6, non Linn. 

Trichomanes radicans. Swartz, FI. ind. occ., p. 1736, et Syn. fil, p. 143. — Presl, Hymen., tab. 2 À. 
— Hook., Sp. fil, vol. 4, p. 125, ubi historia hujus speciei completa quærenda. — Presl, Hymen., 
tab. 2, B. | 

Trichomanes alatum. Hook., FL, lond., ed. 2, tab. 53. 

Trichomanes speciosum. W4ld., Sp. pl, vol. 5, p. 514. — Seub., F1. az., p. 16. 

Trichomanes brevisetum. À. Br., Hort. Kew., ed. 2, pol. 5, p. 529. — Franc., Analys. of Brit. ferns, 


( 448 ) 

p. 51, tab. gen. fig. 2, tab. 4, fig. 6. — Newm., Hist. of Brit. ferns, p. 3805-20. — Hook., Brit. fl, ed. 5, 
p. 445, tab. 11, fig. 2, 

Has. Legimus pluriëés hanc plantam indusiferam sterilemque ad saxa nuda fissuræ 
opacæ post fontes sylvæ Agua Garcia, et-in insulæ Palmæ sylvis udis propè La Galga, 
-unde et specimina sua aliaque ex sylvà Agua Garcia traxit Bourgeæus. 

Disinns. GEOGR. Species est Americæoræ orientalis insularumque sub tropico jacentium, 
Indiæ quoque c cives , ex celeb: Hooker, insularumque Oceani Pacifici, quæ per Maderam! 
et ins. Azoricas (Watson!) in Hiberniam et Britanniam pervenit. In ins.  Azoricis ex Cl. 


C. Hochstetter ad alt. 600 Head ain montes scandit. 
ADIANTEAE. 
LOMARIA Wicop. 
1. LOMARIA SPICANT. Drsv. 


L. caudice cæspitosà ; frondibus sterilibus oblongo-lanceolatis, pinoatifidis; pinnis 
oblongo-lanceolatis , obtusiusculis acuminatisque, fructiferis subpinnatis ; pinnis linearibus; 
indusiis margini ferè ad costam usque revoluto et cum frondis dorso connato impositis. 

Osmunda Spicant. Linn., Sp. pl., p. 1522. — FI. dan., tab. 99. 

Blechnum boreale, Sw., Syn., p. 115.—Schkuhr, Krypt. Gewæchs., tab. 110.—Hook., Brit. F1, ed. 5, 
pe 444, tab. 107, fig. 10. — Willd., Sp. pl., vol. 5, p. 408. — Franc., Analys. of Brit. ferns, p. 47, tab. 
gen. fig. 8, et tab. 4, fig. 2. ny à 


Lomaria Spicant. Desv., in Mag.. Naturf. Freund. zu Berl., vol. 5, p. 395. — Newm., Hist. of Brit. 
Jerns, p. 89-92, par 

Has. Non infrequens ést hæc planta in regione lauriferà ad sylvam Las Mercedes in- 
sulæ Teneriffæ, eamque ad Tagananam necnon ad Fontem Sanctam insulæ Gomeræ aprile 
florentem legit Bourgeæus. 

DISTRIB. GEOGR. Speciés est Europæ occiduo-borealis, quæ à Caledonià ad insulas For- 
tunatas per Hispanias et Africam porrigitur. 

Ozs. Vera est certè Lomaria indusiumque reverà marginale, spatium procul dubio sæpé videndum inter soros atque 


angulum ; angulus marginem simulat, sed margo verus reflexus et frons illic duplex è margine reverso et paginâ su- 


periore dorso concretis conflatus. ! 


(449 ) 


PTERIS. Linn. 


Szor. L NYMPHOPTERIS. 


Oss. Thelypteridi veterum (Pteridi aquilinæ Linn.) nomen priscum et sæculare perperam ademit aliæque addixit 


Linnæus, appellationem dumtaxat veram sectionis nomen in memoriam reducat. 


1. PTERIS AQUILINA. Linn. 


P. fronde sub-3-pinnatà, rachi glabrà vel pubescente; pinnulis oblongis, basi latioribus, 
Supertoribus confluentubus, inferioribus distantibus; rachillà exalatâs indusio angusto, 
tenui, cihato. rh 

Onhurreotc 10e vuupalay nrépiv évouitoust. Diose., lib. 4, cap. 187. 

Filix femina. Fuchs., Hist., p. 569. — Dod., Comm., p. 388, et Pempt., p. 462, cum ic. Fuchsii, — 
Matth, ed. Palgr. 1565, p. 1991. — Lob., Hist., p. 473. — Dalech., Hist., p. 1292. — Cam., Epit., 
p. 992, frons junior. — Gerard., Herb., ed. 1597, p. 969. — Johns., Ger. em., p. 1128, cum ic. Lob. — 
Park., Theatr., p. 1037, cum ic. Lob. 

Pteris aquilina. Linn., Sp. pl, p. 1533. — Swartz, Syn., p. 100. — Sade. Krypt. Gewæchs., 
tab. 95.— Engl. Bot., tab. 1679.—Sav., Mat. med. tosc., tab. 55. — Turp., F1. med., vol. 3, tab. 168. — 
Franc., Analys. of Brit. ferns, p. 45, tab. gen., fie. 9, et tab. 3, fig. 12. — Agardh, Recens. pter., pag. 19. 
— Hook, Bru. Fl,, ed. 5, p. 444, tab. 10, fig. &. — Newm., Hist, of Brit. ferns, p. 13-16, ed. 2, p. 93- 
102, — Rœp., FU. Meckl., pars 1, p. 64. 

Allosorus aquilinus. Pres, Pierid., p. 152. 

Helecho Canariensium. | 

Has. Vulgaris est hæc planta in montosis insularum Canariensium usque ad regionem 
Spartocytisi. 

Disrr. GEoGR. Occurrit à plagis hyperboreis, Lapponià (7’ahlenberg), Kamtschatkä 
(Agardh), usque ad insulas Fortunatas. 

Ozs. Ë caucidibus siccis hujus filicis in farinæ speciem molitis, aut soïis, aut similaginis portione levi admissâ, 
conficitur panis qui pauperibus in frequent: usu est : sunt (præsertim in Palmä, in Gomerà et in insulâ Hiérro) qui 
alium nunquam Comederint, robusti tamen et longævi evadunt parüm quamquàm alibilem ïiisque qui hoc cibo 
vescantur intumescere Sn Sens Color farinæ ante cocturam albus, coctæ atro-viridis, sapor amariusculus sed 


non ex tol0 ingratus. 
: } a) ‘ [2 
2. PTERIS CAUDATA. Lin. 
P. rachi glabrâ ; fronde 3-pinnatà ; pinnulis linearibus basi sublatioribus, summä elon- 
gato-caudatà ; rachillà exalatà, basi nodoso-incrassatà ; indusio eroso. 


7. « + . . . & . Q A Jin : # 
Filix femina ramosissima jamaicensis, pinnulà alas claudente longissimä. Pluk., Almag., p. 156. 


11, — (3° SECT.) 57 


( 450 ) 

Filix femina vulgaris facie. Pet, Fil., tab. 3, fig. 12. 

Filix femina seu ramosa major, pinnulis angustissimis rarissimisque. S/oan., Hist. Jam., vol. 1, tab. 63. 

Pteris caudata. ZLinn., Sp. pl., p. 1533. — Jacq., Îc. rar., tab. 645. — Swartz, Syn., p. 101. — 
Villd., Sp. pl, vol. 5, p. 401. — Heward, Ferns of Jam., p. 9. —JT. Ag., Pterid., p. 48. — Link, Fit. 
H. R. Ber., p. 58 et p. 167. — Mart. et Galeot., Foug. du Mex., p. 54. — Link, in Buch, bi, paul 
© Has. Hanc filicem in insulà Teneriffà propè Ædexen Villam legit cl. de Buch. 

Disrr. GEOGR. Species est orbis æquinoctialis. 


Ors. Specimen Pteridis esculentæ Forst., exstat in herb. Mus. reg. Par., Leschenaultio à Fortunatis allatum, quod 


jam observavit cl. J. Agardh I. c., sed patrià forsan falsä donatum. 


Sscr. IL MACROPTERIS. 
3. PTERIS LONGIFOLIA. Linn. — J. Ac. 


P. caudice fasciculatä, paleaceo-hirtà ; rachi glabrâ vel subpaleaceä ; fronde lanceolatà, 
pinratà; pinnis linearibus , subsessilibus, basi obliqué cordatis, margine serrulatis. 
Phyllitis ramosa, Æ4/p., de pl. exot., p. 66. 
Lonchitis lineata pinnis longissimnis. Per, fil, tab, 6, fig. 12. 
Filix non ramosa longissimis angustis et ad basin auriculatis foliis. Plum., Pl de l'Am., lab. 18. 
Lonchitis non ramosa longis angustis et ad basim auriculatis foliis. Plum., Fil,, tab. 69. 
Ptéris obliqua. Forsk., F4 æg.-arab., p. 185. 
Pueris lanceolata. Desf., F1. al, vol. 2, p. 401. — Boissier, Poy. d'Esp., vol. 2, p. 689. 
Pteris ensifolia. Swartz, Syn., p. 95. — Bory, FL du Pélop., p. 68, tab. 39. — W'ebl., Spic. gorg. 
Pteris longifolia. Linn., Sp. pl., p. 1529, quoad syn., non herb., et descr. excl. — Jacq., Hort. 
Schœnbr., vol. 3, tab. 399 et 400. — Schkuhr, Krypt. Gewæchse, tab. 88. — Guss. > 5950. Ji. sic. , vol. 3, 
p. 657. — Link, Fil. H. R. Ber., p. 50. 
Pieris costata. Bory ! in W'üld., Sp. pl, vol. 5, p. 367. — J. Ag, Pier, p. 1. 
Pteris indica. Porr.! Encycl., vol. 5, p. 712. 
Pteris mæquilateralis. Poër.! Encycl. suppl., vol. 4, p. 601. 
Pteris Guichenotiana. Gaudich.! Foy. de l'Uran., p. 387. — Decaisn.! Herb. Tim., p. 20. 
Has. Occurrit hæc species in rupestribus convallium insulæ Palmæ, eamque & Canariâ 
misit Despréaux. | 
DisTR. cEoGr. Sparsa est hæc filix per totius terræ orbis regiones temperatas atque 
æquinoctiales et 37 gradum i in Europà altingit. 


Os. Inter formas &, B et Y à cl. J. Agardhio enumeratas nullas quæ momentum habeant differentias legitimas de- 
tegimus, vix ergo et ne vix quidem pro varielatibusçaccipiendæ sunt. Aspectu RER) P. vitlata vera sed non reipsa 


diversa à P. stipulatä EL. Reliquas sub € et $ datas non vidimu:. 


4, PTERIS ARGUTA. Horr. Kew. 


P. fronde glabrä, fuscà, ad apicem lutescente, pinnatâ; pinnis infimis deorsum. plu- 


( 451 ) 


moso-2-pinnatis; laciniis lanceolatis, profundis, acuminatis, supernè arguté serrulatis; 
soris brevibus crassis, rard elongatis. 

Pteris arguta. Hort. Kew., vol. 3, p. 458. — Swartz, Syn., p. 98. — Vahl, Symb., pars 1, p. 84. — 
Willd., Sp. pl, vol. 5, p. 387, excel. Syn. Plukn. — Poir., Encycl., vol. 5, p. 721. — J. Ag., Pterid., 
p. 36. — Link, Fil. H. R. Ber., p. 56. — Seub., FI, az., p. 15. 

Pteris incompleta. Cav., Anal. de cienc. nat., vol. 4, p. 107. 


Pteris palustris. Poir.! in herb. Desf. 
Has. Vulgaris est hæc filix in regione sylvosâ ins. Canariensium. 
Disrr. GE0Gr. Species est regionis Macaronesiæ, Fortunatarum scilicet, Maderæ! et ins. 


Azoricarum. 


ADIANTUM. Lin. 
1. ADIANTUM RENIFORME. Linn. (1). 


A. caudice cæspitosà, rufo-paleace; stipite gracili, juniore paleaceà ; fronde orbiculatà, 
papyraceà, juniore paleaceà, basi rotundatà vel subcordatä , adultà cordatä orbiculari gla- 
berrimà ; indusio à frondis crenà reflexà confecto, rotundato vel oblongo-lunulato, demüm 
reverso , subtus subpalaceo. 

Filix Hemionitis dicta Maderensis, pediculis splendentibus nigris, crenatis foliis Asari rotundioribus, 
crenarum segmentis oblongo-quadratis, ob semina adnascentia per ambitum circum circà reflexis. 
Pluk., Alm., p. 155. Phytogr., tab. 287, fig. ». 

. Adiantum reniforme. Linr., Sp. pl, p. 1556. — Wild, Sp. pl., vol. 5, p. 227. — Cav., Anal. de 
cienc. nat, vol. 4, p. 108. 


Ferva tastonera vel tostonera Canariensium. 

Has. Vulgaris est hæc planta in convallibus umbrosis insularum Canariæ, Teneriffæ et 
Palmeæ. | 

Disrrus. GEoGr. Species est Macaronesiaca, quæ occurrit in Maderä! et in Fortunatis 


insulis. 


2. ADIANTUM CAPILELUS VENERIS. Linn. 


A. caudice repente; fronde 2-3-pinnatà; :pinnulis rotundato-cuneiformibus, incisis, 
marogine lobatis, lobis denticulatis. 


’Adiavrov 6108 modutprov. Diosc., lib. 4, cap. 136. 


(1) Adiantum asarifolium Willd., si reverà à nostrâ diversum, distinguen@um caudice nigro-paleaceä, stipite fron- 
deque junioribus densè tomentosis, fronde orbiculato-flabélliformi basi, etiam adultâ, tomentosä, indusio mox 
reverso, subtus tomentoso. Occurrit hæc species'ininsulà Mauritii (Bory) Labitladière ! Siéber El. maur.in. 48. 


ASIN) 

Adiantum. Math, ed. Valgr., 1565, P+ 1201. — Dalech., vol. 9, p. 1908. — Cam., ÆEpit., ps 924. 

Adiantum sive Capillus Veneris verus. Pen. et Lob., Adv., p. 361. 

Adiantum foliis Coriandri. Moris., Hist., sect, 14, tab. 5, Je. 6 

Adiantum Capillus Veneris. .Linn., Sp. pl., p. 1558. — Jacq., Misc., vol. à, tab. 7. — Swartz, Syn., 
p. 124. — Lighf., FU scot,, vol. 9, p. 679. — Wild. , Sp. pl., vol. 5, p. 449, — Smith, FL. brit., vol. 3, 
p:« 1138. — Savr, Mat. med. tosc., tab. 26. — La Gasc., Garc. et Clem., An. de cienc. nat., vol. 5, p- 160. 
— Turp., F1 med., vol. 9, tab. 94. — Kaulf., Enum., p. 208.— Kunze, in Linn., vol. 10, p. 530. — Link, 
Fi, H. R. Berol., p. 70. — Daæll., Rhein. F1, p. 6. — Franc., Analys. of Brit. ferns, p. 48, tab. gen., 

8. 11, et tab. 4, fig. 3. — Newm., Brit. ferns, p. 83-88. 

Adiantum africanum. À. Br. .,in Tuck. Voy. append. 5, p. 462 ad calcem. 

Culantrillo CGanariensium. 

Has. Vulgaris est hæc filix et procera, sæpe enim in speluncis et ad rupes umbrosas 
insularum Canariensium sesquipedalis evadit, in cavædiis quoque petræ porosæ aquile- 
giorum (lontes vocant) pinnis suis elegantibus protectæ et quasi plumatæ sunt. 

DisrriB. GE0GR. Species est totius orbis calidioris et temperati, quæ Promontorium Bonxæ 


Spei in Africà, in Europà Rhenum, Monam insulam et Caledoniæ fines attingit. 


CHEILANTHES. SwarrTz. 


1. CHEILANTHES FRAGRANS. Non. 


G. stipite badià, basi fulvâ vel nigrescente, setaceà ; fronde glabrà, juniore sub-2-pinnatà 
vel pinnatiloliatà, lobis rotundatis, soris interruptis, adultà 2-pinnatâ, pinnulis ovatis 
oblongisque , crenato-lobatis, vel demum 3-pinnatà; indusiis virescentibus, demum fulvis 


distinctis, sæpe subcontinuis. 

Filicula femina, Paronichieæ 1, dentulis acutis, Lotum olens. Cup., Hort. cath., p. 79. 

Polypodium fragrans. Linn., Mant., 9, p- 307, non Sp. pl., p. 1550. — Ejusd., Syst. pl., ed. 13, cur. 
Murr., p. 789, non tbid., p. 788. — Linn. fil., Suppl., p. 447. — Desf., FL. ail. , vol. 2, p. 408, tab. 257. 

Pteris acrosticha. Balb.! Addit. ad F1. ped., p. 98, et Misc., 9, p. 46. | 

Pteris fragrans. La Gasc. Garc. et Clem., in An. de cienc. nat., vol. 5, p. 158. 

Adiantum fragrans. Wüp., Ann. di bot, vol. 2, p. 190. — Ejusd., FI it. fragm., DO tab ME 0 
3, et 4. — DC., FL. fr., vol. 9, p. 549. 

Cheïlanthes odora, Swartz, Syn. fil., p. 5 et p. 327.— Wild. Sp. pl., vol. 5. p: 457.— Bory ! ! Exped. 
Mor. bot., 289. — Mor. et de Not., F1. capr. , p. 160. = Er: Fi. H. R. Berol. » pe 65. — Vis, F1. 
dalm., p. 42. — Guss., Syn. fl sic., vol. 3, p. 660. a! 

Cheilanthes suaveolens. Swartz, Syn. fil, p. 127 et p. 397.—Yilld., Sp. pl., vol. 5, p. 456.— Smith, 
FI. be a. vol. 2, p. 278. —.Sibih., FU, STE. tab. 966. 


FMlces. 
Botanique. Tab. 


ay | NV 12 — 
ISLE 
4 \ > on. S 


ND 1 \ \ SZ 7 = 
| j) DV 
V2 


A 


y ù Xp? // DER S UEZILL2 
. \ \W : ÿ SA 74 _È 5 PES Ne 
DNS > Al < VA f | 
UN 4 


RÉ 
NS VX ÈS Z > 

= 2 4 
Z \ LNESX RP > *\ 
7 CRE 
>Z\\} (7 Er V4 \ 
) ! 

Ÿ CN Ù - 


/ 
/ 


eylarnt ec. PTT 


7 PA NES À 7 LA LT " rh 
24 


( 453 ) 

Cheïlanthes maderensis. Lowe, Nov. fl. mad., p. 6. 

Hs. Non infrequens est hæc planta in regione inferiore insulæ Teneriffæ. Specimina 
nostra legimus prope pagum Guimar; sua juniora inter rupes pluviis madidas nascentia 
die 17 februarii prope Portum Orotavensem ad viam quæ ad Realejas ducit Bourgæus, 
alia legit in Gomerâ; procera in Canarià Despréaux, qualia et nos in insulà Palmà. 

Distris. GEocr. Cives est hæc planta oræ utriusque sinûs ingentis Meditérranei, à Syrià 


d 


(Labillardière !) ad Hispaniam, unde per Lusitaniam et Maderam Fortuñalas attingit. 
Oss. Linnæus plantam nostram sub nomine Polypodii fragrantis (Mant. non Sp.pl.), quam secum à Galliä commu- 
nicavit doctus monachus Gabriel (cui Scolopendra Gabrielis, Syst. nat., vol. 1, p. 4065 dicata), optimè descripsit. 
Confusio et specierum periurbationes cum Swartzio, quod rarum, ortæ, qui nomina duo diversa plantæ Linnæanæ, 
Linnæanum alteri Indicæ, nisi forsan eadem, indidit ; planta enim valde polymorpha; utcunquè autem erit Chei- 
lanthi {Polypodio Linn.) fragranti veræ restituendum nomen suum et Swartziana, dum legitima, Cheilanthes Swartzi 


vocanda. 


2. CHEILANTHES PULCHELLA. Bory. 


C. caudice cæspitosà, paleaceâ, nigrescente ; stipite supernè glabrà, nitidà, purpureo- 
fuscà, 5-r0-pollicari ; fronde ovato-3-angulari vel lanceolatà , 2-pinnat ; pinnis inferioribus 
deorsûm plumoso-2-pinnatis; pinnulis oblongo-linearibus, obtusis, sessilibus, glabris, 
summis subcaudatis; rachillà nudà, superne decurrenti, alatà; indusiis continuis, niveis, 
junioribus usque ad nervum medium prolatis, demüm retractis , fuscis. | 

Cheiïlanthes pulchella. Bory, in Wuld., Sp. pl, vol, 5, p. 456. 

Blechnum canariense. Brouss,, Herb. ! 

Has. In rupibus siccis et in convallibus Teneriffæ, Canariæ, et Paimæ. Tota planta 
odora. 


Disrris. GEoGr. Fortunatarum et Maderæ! cives est pulchra speciesque autochthon. 


EXPLICATIO TAB. 2592. 


1. Planta integra. 2. Frondis pars aucta. 3. Pinna junior aucta. 4. Sporangium auctum. 


5. Sporæ multoties auctæ. 


POLYPODIEAE. 


POLYPODIUM. Lin. 
1. POLYPODIUM VULGARE. Linx. Var. serrata. 


P. caudice repente, densè paleaceâ; stipite glabrä, albescente ; fronde profundè pinna- 


tifidà, vel subpinnatà ; pinnis lineari-oblongis, acutis, sæpe subcaudatis, undique serratis. 


aAc 


( 454 } 
Polypodium majus serrato folio. Barr.,lc., tab. 38. 
Polypodiura vulgare + serratum. Wid., Sp. pl., vol. 5, p. 173. — Link, Fil A. R. Ber. > Pe 127. 
Has. Non infrequens est hæc planta in rupibus humidioribus, in muris ét ad arborum 


truncos, in insulis Canari 1æ , T'eneriflæ et Palmæ. 


Distrig. GEoGr. Varietaluis nostræ specimina nonnisi ex Europà ne no vidimus 


Olbiæ! Neapolis ! 


GRAMMITIDE AE. 


GYMNOGRAMMA. Desr. 


SECT. LL. ANOGRAMMA. Link. 


Frondes juniores pinnatæ, adultæ 3-pinnatæ. Sori ad apicem venarum quartariarum 


podeuntes, demüm per venas tertiarias et secundarias deorsum devexæ et frondem tegentes. 


1. GYMNOGRAMMA LEPTOPHYLLA. Desv. 


G.. frondium juniorum pinnis flabellatis, superiorium pinnellis angustis lanceolatis; spo- 
Tanglis NIgris. | 

Adiantum album murarium. Cup., Hort. cath., p. 4. 

Adiantum minimum, folio vario. Magn., hort. monsp., tab. 5. 

Adiantum filicinum leptophyllum elatius hispanicum. Barr., Ic., tab. 431. 

Polypodium? leptophyllum. Zéinn., Sp. pl, p. 1553. — Brot., F1, lus., vol. , p. 398. — Desf., F1. 
al, vol. 2, p. 408. — Schkuhr, Krypt. Gewæchs., tab. 26. 

Osmunda leptophylla. Lamck., Encycl., vol. 4, p. 657. 

Acrostichum leptophyllum. DC., FT. fr., vol. 2, p. 565. 

Grammitis leptophylla. Swartz, Syn., p. 23 et 213, tab. 1, fig. 6. — Will, Sp. pl., vol. 5, p. 143.— 
Gasparr., Osservaz. sulla Gram., tab. 1, ex Guss., Fl. sic. syn., vol. 3, p. 654. 

Henrionitis leptophylla. La Gasc., Gen. et sp., p. 33. 

Hemionitis Pozoi. Ejusd., ibid. 

Gymnogramma leptophylla. Desv., Mag. Naturf. Freund. zu Bert. , vol. 5, p. 305, et Journ. de Bot. 
appl., 1813, vol. 1, p. 26. — Kaulf., Enum., p. 81. — Bory, Exped. Mor. bot., p- 284. — Hook. et Grev., 
Ice. fil., tab. 25. — Boiss., Vor. d'Esp., vol. 9, p. 688. 

Asplenium geminaria. Bory, Îles Fort., p. 313. 

Anogramma leptophylla. Link, Fil. H. R. Ber., p. 137. 

Has. Vulgaris est hæc filicula in insulis Canariensibus; per aquationes Autumni nascitur, 


floret Februario et sole Maït adusta perit. 


Disrris. GEOGR. Species est regionum mari interno conterminarum, à Therâ insulâ 


( 455 ) 
(D'Urville) ad fretum Herculeum ! unde per Lusitanorum ! Gallæcorum (Bory) atque As- 
turum (Därieu!) littora Galliæ fines atque Armoricorum poritum Brivatem (Bory! de la 
Prylaiel), sed jam pusilla, attingit. 


Oss. Præter hanc Grammitidearurm speciem Grammitidem quoque linearem inter filices Canarienses enumerat cl. Lin- 


kius (Puch, Beschr., pag, 158),quam cl. Buchius (pag. 179) inter plantas zonæ sylvarumsinestatione proprià collocavit. 
TAENITIDE AE. 


NOTHOCHLÆNA. R. Br. 
+ Sori nudi. 


1. NOTHOCHLAENA LANUGINOSA. Desv. 


N. caudice cæspitosà ; stipite pilosissimà; frondibus elongato-lineari-lanceolalis, 2-pinna- 
tis; pinnulis rotundatis ovatisque, subsessilibus, suprà viridibus pilosis, subtüs densissimè 
villosiss soris ad marginem frondis revolutæ nudis, mox confluentibus. 

Filicula crispa , lanugine hepatici coloris vestita, ex insulis Fortunatis. Pluk., Alm., p. 150; Phyt., 
tab. 281, fig. 4. 

Lonchitis mollior lanuginosa Ceterac facie minor hisp. Barrel., Ic., 857. 

Acrostichum velleum. Hort. Kew., vol. 3, p. 457.— Swartz, Syn.,p. 14.—Wulld., Sp. pl., vol. 5, p. 122. 

Acrostichum lanuginosum. Desf., FL. atl., vol. 2, p. 400, tab. 256. — Cav., An. de cienc. nat., vol. 4, 
p. 97. — Schkuhr, Krypt. Gew., tab. 1. Ic. Fontanesii. — F1. græc., tab. 965, 

Nothochlæna vellea. Desv., Journ., vol. 1 (1813), p. 92. Non R. Br. (sed hæc jure vellea et N. vellea 
R. Br. potits Brownt vocanda). 

Nothochlæna lanuginosa. Desv., Encycl. suppl., vol. 4, p. 110.—Kaulf., Enum., p. 139.—Bory, Exp. 
Mor. bot., p. 286. — Guss., Fl. sic. syn., vol. 3, p. 654, — Boiss., PVoy. d'Esp., vol. 2, p. 688. — 17/ebb, 
Spic. gorg. ined. 

Has. Occurrit hæc planta in rupestribus siccis Teneriffæ præsertim meridionalis circà 
Guimar, Arufo et alibi, inter Portum Orotavensem et Realejos specimina legit Bour- 
geau, in sylvis super Orotavam de Buck et in Palma, alia iterüm in cratere vasto /« 
Caldera Bourgeau, in Canaria Despréaux, in Lancerotta ad Guatisam lecit Bourgeau. 


Disrrts. GEOGR. Species est regionum calidiorum mari Mediterranco conterminarum, quæ 


per Fortunatas et Maderam (ad muros templi Machicensis !) Gorgonum insulas attingit. 
+ + Sori indusiolati. 


2, NOTHOCHLAENA MARANTAE. KR. Br. 


N. caudice cæspitosà vel subrepente, lignescente, unà cum stipite paleaceà; frondibus 


( 456 ) 
lanceolatis, 2-pinnatis ; pinnis altérnis oppositisque ; pinnulis oblongis, subsessilibus, in- 
teserrimis, inferioribus sæpè pinnatifidis, subtüs paleaceo- se soris. a marginem 
frondis revolutæ indusiolo angusto albo vestitis. 

Lonchitis aspera. Maranta, Meth. cognosc. simpl., p. 20 et p. 152. 

Pseudo-Lonchitis Marantæ. Matth, p. 924. 

Lonchitis aspera Marantæ. Cam., Epit., p. 666. 

Acrostichum Marantæ. Linn., Sp. pl., p. 1527. —19chkuhr, Krypt. Gew., tab. 4. — Spreng., Einleit., 
tab. 2, fig. 18. — Swartz, Syn., p. 14. — Willd., Sp. pl., vol. 5, p. 122. — Sibih., F1. græœc., tab. S64. 
-— Link, in Buch. Phys. Beschr, Can. Ins., p. 137. 

Acrostichum subcordatum. Car., An. de cienc. nat., vol. 4, p. 97. 

Acrostichum canariense. H7uld., Sp. pl. , vol. 5, p. 121. 

Ceterach Marantæ. DC., F1, fr., vol. 2, p.567. 

Nothochlæna Marantæ. À. Br., Prodr. , p. 146. — Desv., Journ. de bot. appl., pol, 1 u8i3), p. 92. — 
S'adl., de Fil. ver. Hung. , Pp- 16. 

Nothochlæna subcordata. Desr., L. c. 

Has. Occurrit hæc planta in rupestr bus siccis l'eneriffæ, præcipuè circà oppidulum Ge 
mar, Specimina quoque in regione sylvosa legimus circa Agua Mansa et in Canari, alia à 
Gomerà misit Pourgeau. 


Disrri8. GEoGR. Species est Horn maris ]  Mediterr anei cujus extrà ae hinc Fortu- 


nalas illinc Pannoniam attingit. 


( 457 ) 


EQUISETACEZÆ. 


EQUISETUM. Lin. 


1. EQUISETUM INCANUM. Vaucn. 


E. radice atrà ; caule longissimo, robusto, sarmentoso; foliis caulinis (15) longè setaceis, 
nigris, albo limbatis, superioribus (7-8) totis albidis vel nigro notatis; ramis diluté cinereis, 
costis rugosis; stomatibus simplici serie dispositis vel rami decursu duplicatiss strobilis de- 
num laxis, squamis sinuato-rhombeis vel 5-gonis, margine margaritaceo-granulatis, pro- 
vectioribus medio nigris. 


Equisetum elongatum. Link, in Buch, Beschr. der Can. Ins., p. 138, et Buch, ibid. , p. 138. An Willd. ? 
Non A. Braun. 
Equisetum incanum. V’auch., Monogr., p. 54, tab. 13, fig. 1 et 2. 


Ferva de plata Canariensium. 

Has. Legimus hanc plantam ad margines aquæductuum urbis Palmarum et alibi, in fru- 
ticetis et inter sepes insulæ Canariæ unde eam habuit Buchius, eandemque in Palmä circà 
Argual et in Gomerà circà Hermiguas legit Bourgeau. 


Disrri8. GEOGR. Species est propria insularum Canariensium. 


Oss. Ex specimine Boryano herbarii Fontanesiani, in ins. Borboniä lecte, speciei nostræ et E. elongati Willd. (excl. 
syn. Desf.) Vauch. 1. c., summa est affinitas, differunt tamen quodammodo strobilo squamisque , ctmque tanta sit 
specierum in hoc ordine confusio, non temerè conjungenda. Satis diversum videtur E. ramosissimum Desf.! quod idem 
ac planta Europæa seu E. hyemale, C, elongatum Doell. Rheïnisch. Flor., pag. 51 (non E. elongatum Willd.), strobi- 
lum enim magis compactum, diversa squamarum forma » arumque margo luteus et furfuraceus nec margaritaceus. 
Diagnosim bonam sed non impeccabilem præbent stomatum serics ; nil certo ordine unico E. ramosissimi aut quin- 
cunciali E. gigantei lucidius; extant autem extrà Europam in Indiâ et in Africà species plures quibus stomata 
4-serialia aut in decursu irregulariter 2-serialia, claudicat ergô cùm solus stomatum character aliorumque subsi- 
dium invocandum. Species quam E. pallidi nomine in Spicileg. Gorgon. salutavimus, ex ulteriore examine alia 
esse videlur; nam stomatum series non fortuitô et hic illic sed semper atque ordinatim alternatimque duplex ; stro- 


bilum ignotum : nomen autem servandum, nam Boryi E. pallidum ab E. ramosissimo Desf., non distinguendum. 


P.-B. WEBB. 
Lutetiæ A. D. MDCCCXLVII. Idibus octobris. 


= 6 ÇÇ ———— 


HT. — (3° secr.) 58 


sp 


ESpie 


. 


INDEX SYNOPTICUS 


SECTIONIS TERTIÆ PHYTOGRAPHIÆ CANARIENSIS. 


NOMINA GENERICA LITTERIS MAJUSCULIS ERECTIS, SPECIFICA COMMUNIBUS ERECTIS, GENERUM SYNONYMA 
MAJUSCULIS CURSIVIS, SPECIERUM COMMUNIBUS CURSIVIS, 
VULGARIA MINORIBUS ERECTIS, OBITER TRACTATA MINORIBUS, CURSIVIS DISTINGUUNTUR. 


ACANTHUS re ce DL CNT 157 | AGROSTIS. lendigera. DC. . . .. . .. ee 390 
— MOINS EL INR IN EN T E IDS — HOT NL 66 à elles 387 
ACHVYRANTHES RME ST 194 — HÜTENSAGUSS EMPIRE EE 392 
— argentea. Walld. . . . . . 194, 495 DUT CEU NII EP EEE ER" 393 

= aspera ax Sicula. . . . ., 193 — DIUMOSAMTeN ER RE 426 

— mucronata. Lam. . . . . . 193 — St0lOnifera. Linn.…. 390 

— CHISCU DES TRE EE 195 — ventricola. Gouan. . . . . . . 390 

—= NIDER LINK AE 193 — DENIEUITIA NA AL ER 394 

— obtusifolia. Lam. . . . .. JOSSRATRA EE RE En Le Tartes 398 

_— TAICANS CA. N. 193 — caryophyllea. Linn. . . . .. .... 398 

— HEDENS AIT ER EEE AOSATENIUIO SR EEE RS RE HN à 313 

— virgata. Desf. . .… . +. . ASS ENPAIOBIOIE RE RL CT ee 144 
ACRISTA NSNERES. Hi FETE SOI AU A Le 2e 27 2 es PR TEE -110 
ACROSTICOHUMESTERE  T 44%, 454, 455, 458 — M IYA OCNTEU TA ENS, EAU RENE A4 
— aureum. Cave... 444 = D SPSCUIO UT SE CEE 414 

— canariense. Willd. . . . . LOCATAIRE EE SR PR EE 217 

au lanuginosum. Des 455 ALRERSTA RES AN een er 287 

— leptophyllum. DC.. . . . 454 == BUT ERA EEE 287 

— Marantærmbinn "#7 456 = GNACTIS NME Et Re 287 

— subcordatum. Cuv. . . . . RSC ID PAIBATITOf, 14 PAR Sn LEA PE UE 87 

— DEUEUN- SHIRT LODN AAIRUCEN AS REA Er MR NE" y 

NACRE Re RE dE de NE eme lt 20: MANCANETA nénateee AN ARE ARE 52 
AGEPNO ET annee RE RP Te 7200 169 | ALLANTODIA. DE en VS 412 
INDIANTUMERSR RER 451 — UNONOSAABE EE FN E 442 
— africanum- R-ABr-D. 00.0. 4520 RAPLIUMEES ee Ier OR = 342 

— asarifolium. Willd. . . . . .. 451 —  Ampeloprasum. Linn.. . . . . .. 344 

— Capillus Veneris. Linn. . . . . 451,452 — arenarium: Linn. & : . 343 

— RGO TONS ENINERET 452 —  dentiferum. Webb. . . . . . . .. 345 

_ RENOMMER LAN RE 451 EN RO Ode nn ete Lo alu 342 
MOLBOPSME SES Pr LE. e. ONva: 491 —UUUNCUM IAE EN EAR 346 
— OVALAREL NN ER ER EE 421 = RMI Tete Doc bd 345 
ACANIE SRE RE RE Re PRE EM 314 = - GORE KO 46 Bosc dev 348 
nn AMENCANA. PIN 311 RUE TE EE EN. ne 346 
NGROPVYRUME ee. 2 er ee 420 —  monspessulanum. Gouan. . . . . . 348 
— FOPEDS A RENE RER 420 —  monspessulanum. Willd. . .” .. 345 
AGROSTIS. 2, 0 pen. SNS 390 — NUIUIGTUNNDES ENS 345 
— AUSINAUS LIN. PEER 390 Sr NÉRUIN PNR PR 347 

— CANATIENSIS PARLE, 391 —  oleraceum. Desm. . . . . . . . .. 345 

a CETUIESCENS. DO un 387 — Porrum. Linn. . . .. A nr 343 


ALLIUM. 


roseum. Linn. . . Share 

sphærocephalum. Linn. . . . . .. 
CEMOMAUMEECUL RER CRE 
VIDGAlE LIN ER EN UE 


ALEOSORUS RER ES RE 


ba 


ve 


ALOPEC 


eee re ee. re ele ce. 0.0 LU) el (se he 


rbadensis. Miller. . . . . . . . .. 


perfoliata Y barbadensis. H. K. . . 
perfoliata « vera. Linn. . . . . . . . 


DAME SE EN NE RET 


DURS EAN RER EN EE 


RUSSES RE TE CR 


monspeliensis. Linn. . . . . 
paniceus. Linn. . . 


ADTERNANTHERA En 


AMARANTUS. 


au le le e je el eue ei eee e. (se 


angustifolius. Roxb. . . . 
GSCONUENS: MOIS EU 
BITUMAELINNR ER 


DTACINS DES TE ee. - 
DIENOCEUS SAME EE 
DALIUS- BENOIT 
Sylvestris. Desf 
NELTO[IEMUS LINE EN 
tenuifolius. Willd. . . . .. 
CUOSONIRE RER 


ser e me Le le sue 


ANPAOUPEIS ART RE ec EL 


AMBRINA. . 


Ambroisie, . . 


ANAGAL 


autumnalis. Dryand. . . . . . 
Belladonna. Linn. . . . . . . 


oo eo ce Me, sel Tr ele sn se ete 


eus moe tie eee le ler lolo sine 


ISERE re 
ANVENSIS PNR 
arvensis, B.H. Dan.. . . . . 
arvensis, cæœrulea. Baud. . 
arvensis, nebra. Baud. . . . . 
cærulea. Sm. . . . . . 0e 


lon NN 
verticillata. AI. . . . . . .. 


AIN CHUS AE ee Lt pe 


— 


ANDROPOGON SEEN" Me e 


. ANGUIL 


angustifolium. Sm.. . . . . 
arundinaceum. All. . . .. 
Ralepensis .Sm 
RARUM ELIANE ENS 
PARA NN RER a nl 

bahamensis. Gartn. 


Ps Tr 


( 460 ) 


ANOGRAMMARÉ ERNEST E 


346 
343 
347 
343 
449 
449 
348 
348 
348 
348 
348 
349 
393 
393 


393 


192 
493 
4 90 
490 
491 
491 
192 
491 
19 


286, 287 


428 
428 
427 
427 
169 
169 


leptophylla. Link. . . . .. 


ANTHOXANTHUM. . . . . .. 


ANTIRRHINUM. . 


Anuel, . 


odoratum. Zinn. . 

JTE JUL Epon à 
ONŒCUN, BONS NN NN 
heterophyllum. Schousb. . . 
Oron IN EL EN -RNE 
sagittatum. Point. . . . . . 
SDUTAUTL INTER EE 


APOLLONIASE MERE CETTE 


ARBUTUS. 


ARDISIA. 


ARISTIDA. 


e 


e © + ee + + + + à + + + + + + + + 


callicarpos. Brouss. . . . . . . . 
canariensis. Veil. . . . . . ; 
DIOCEN SOA TEEN 


lai le ls lee te, one es loose ete © 


dise ANUS à + 466 Goo 0 : 
ARISARUM. 


CAO ONE CIO OO CON OC OMR ETC 


simorrhinum. Dur. . . . . .. 
subexsertum. Webb. . . . . . . 
DUIGANE LINE ER ENS 


ee 1000 + sauver Lo eue. «ete le 6: a 


cœrulescens. Desf. . . . 
OLTANICR AIN EEE ER 
ARISTOLOCHIA. 


eue reel 07 Jo els) erget le Mihrenger Le me 


sh eee) Ve Motle le ere, 


avenaceum.. Pal. Beauv. 
avenaceum. Kunth. . . 
bulbosum. Presl. . . . 
elatius. Mert et Koch. . 
elatius 6 Mert et Koch. 


Mo ee er oies nn. jee one 


cylindraceum. Gasp. . . . . . . . . 
Diacunculus LIN nee 
OULCUMN NII REP 
HN ls sos ss arte 
ONENIAIE BED EN NN NS 
DICEUM INDE CEE EE EEE 


SURACUM DIU NEC ET 


ARUNDO. . . 
Donax. Linn. . 


ASCLEPIAS 


s'en es 1198 Co Te ee Dettes ceci e 
ee + + + + + + + » 


lentes les one Tete Mere te see 


COHDNOUS AIN Ne Cu 
albus. Link. 


DOM DCE ON CC: 


454 
454 
311 
317 
437 
4140 
440 
141 
137 
441 
139 
31 
223 
224 
223 
410 
44 
40 
48 
469 
469 
293 
293 
293 
293 
288 
389 
389 
389 
389 
233 
233 
44 
402 
403 
403 
403 


402 


403 
205 
206 
293 
293 
294 
298 
294 
294 
294 
204 
294 
394 
398 

17 

17 
325 
326 
329 


ASPARAGUS. aphyllus. Linn 


ASPHODEEUS RE 
æstivus. Reich. . . . . . . . 
canariensis. Buch. . . . 


arborescens. 
dichotomus. Brouss. . 


IDTACONPINNE RE EE 
equisetifolius. Ledru. . . . . 
CXAUALUS AS MERE TRE 
grandiflorus. Willd. . . . . . 
RORRIAUS EAN EEE 
Pastorianus. Webb. . . . . .. 
plocamoides. Webb. . . . .. 


retrofractus. Sm.. . 


SCADET LIANT CNE 
Scoparius. Lowe. . . . . . . . 
stipularis. Forsk. à» » - … : . - 
*umbellatus. Link. à: - . . . 


fistulosus. ZLinn. 


intermedius. Hornem. . . . . 


microcarpus. Viv. . 


FAMOSUS PANNE RS 


tenuifolius. Cav. . . 


entre Die een ss ps de. ee Ne, ie. + 


angulare. Kit. 
Brauntii. Spenn. . 


COUTALUN ASIN Re C 
diaphanum. Bory.. . . . . .. 

CIO QUES DEEE 
Filix fœmina. Siw. . . . . . .. 
TCTOUENSCRRSEE EEE 


LUSCAtU. MilIA NS 
hastulatum. Ten. . . . . . . . . 
AMOUE ASE RESORT CS 
oliganthum. Desv. . . . . . .. 
DALENS RIRE 
umbrosum. Schk. . .. . . . .. 
DÉRONMLENMDENE NC CNE 
ASPLENIUM. 


geminaria. Bory. . . . . . . , 
hemionitis. Brot. . . . .. . . 
latifolium. Bory. . +... …. 
.luridum. Brouss. . . . . .. 
MAFNUMEZ NN NN ENS. | 
monanthemum. ZLinn. . . 
MONANURES AIN EN 
ODOVAUUMEN D ER RES E 


keine joie "ed ee 


MATTER 


, + + + » 


ee + + + + 


uen onto pole el one 


D D, É OM0 


en alle) ere el selles + Le ele, 


ACULUMESDONU EN ENE de 
Adiantum nigrum. Cav. . 

ANCEPS SONT UN 
AXIIALE. NPEDO NS à 


( 461 ) 


ASPLENIUM. productum. Low. . . . . .. 
— trapeziforme. Huds. . .. 


326 
328 
327 
330 
329 
326 
327 
329 
329 
326 
328 
327 
326 
325 
327 
326 
334 
339 
335 
334 
339 
334 
334 
335 
436 
436 
436 
442 
445 
437 
441 
445 
436 
436 
437 
443 
438 
442 
445 
438 
440 
440 
439 
442 
440 
443 
441 
440 
454 
438 
440 
441 
439 
439 
439 
440 
438 


— U 


mbrosum. Schkr. 


ee + + ee 


— Virgilit. Bory.. … .. 


ASPLENUM. . 


See ee ele rte l'ollen craie 


— monanthemum. Bernh. . . 


ASTEROLINON. 


ASTROLINON. . 


ae lee rene, ce) ee se 1e. 0. 


stellatum. Hoffmg. et Link. 


ÉTIRUN PAUL NE 


ARIERIUMERN EE EN ONE 
— Filix fœmina. Roth. . . . .. 

ADRIPEEX EE RE M Lee 
— alba. Crantz. . PAPE 
— ambrosioides. Crantz. . . . . . 
— JIdUCA CAN 
— ENCRES PR NT 
—  Halimus. Linn.. 
— laciniata Lin. 


= laterale, Sm. . 


— maritièma. Crantz. . . .. 


— MUNTIS A OTANIZ EEE 
— DANONE ML 08 Sn LE 
_ POTIUIACOIES SOL 
— Thunbergiana. Rœm. . . . . . 
— UTDICHACNAN LEE 
ARROPASES RER RE TR n 
— GPÉUQUTS ADI 6 à à 0 0 26 9 0 
— daturæfolia None NU 
— RULESCONS AIN EEE UE 
ANNEE A 
—  atherantha. Pres]. . . . . . . . .. 
RO UI0OS PERS RE 
—  caryophyllea. Wigg. . . . 
= “Air. JiNne à SN » 5 6 6 à 
NÉ le TE NOR en SE lo 
— TOO EN DE MMM © 
NET LS 218 8 6 D 6 0 € 
a MONO IDC AAA PAL 
ES NCTIECIANSANI Rene ETES 
— panicea. Lam. - ï 
NS CRIS EI eee PR 
a UNION PONT EE 
AZEDUCRE RE RER de EN ; 
BACDUSANO RENE ER 
PARDSTIAME NE TAC LL ARRET 
_ DICOIOTED CR 
— TRCAGO SSID ER 
— PHCUGOBAGUSE EEE 
— DENSTCOLOTAD CEE 
— DISCOSC III EE PE 
BELDADONNANS ER CRE TUE 
— purpurascens. Sweet. . ., 
DB LEPAETARRE SRE NEE 
— comosa. Kth. 
BETA: ui MR ENS Ee b 
M NOSIOLA LIN NE 


440 
440 
442 
440 
439 
439 
173 
174 
173 
473 
AAA 
44 
202 
200 
202 
200 


203 


203 
203 
201 

209 
201 

204 
204 
203 
200 
284 
284 
283 
284 
399 
401 

403 
398 
402 
400 
401 
400 
371 
399 
399 
400 
401 

162 
223 
152 
152 
451 

152 
4152 
4152 
318 
310 
941 

341 

196 
497 


BETA. maritima. Linn. . . . . . . . . . .. 


PÉOCCUMDENS SNS CEST ele 
DUT DIDK MERE METRE. © 
sylvestris. Hort. Panorm. . . . . .. 
vulgaris. Mog: 2%: à à à 3 à 0: 
Webbiana=#0g. CERTES à: 


PBICACALD ARE Ne CR le IDE Re 


BLAIRTA. . 


OO CE DECO NC COTE UC 


nodiflora. Gœærtn. . ... . . . .. 


BREÉCENUMME TS ER ENT. 


— boreale. Siw. : . : . .. Re 
— TOUICANS. LATE EE, 
BLITUM. . 


Qlaucum. KoOCh PNR 


PBCUMENDBACIIA RE TCTEE. 


BOŒEHMERIA. 


CARO een e) jose, verre she. 


BORAGO a ar rsC ae se ALERT, 


BRACHYPODIUM. 


Yervamora. Linn. . . . 
distachyum. Rœm. 
sylvaticum. Rœm. . . .. 


a MOT es ere lee romeo sde mens ter est + Pois 


QT ON CO DONC CT NT a D CT OS ac 


monspessulana. Gouan. . . . . . .. 
pulchella.-EKenth- me NE 
PUbKGA LIN. 2 0 FES ENER 
MIRCHO EL ANT nee. QU AE SPIEE 


BROMUS. . . . 


diandrus. Sm. . « ., 
divaricatus. RONA... 2,001 
GUSSONLE PAT NN 


CNE de rt) 


lanuginosus" Poir. : un 
macrostachys. Desf. . , 
madritensis. Linn. : . : : . . . . 
maximus. Juss. . . 

HOOMOS IN SO 
nanus. Weïig. ... 

RUDENS LENS. UNE. 


9 + + « + 


sterilis? Guss. prodr. . . : : . .. 
TECLORUM ET NN 
URLUIOIS RS AVI EAN ON 


BUBNASANOCRES SE Re 
BUGL OSSUM. ele ee PS ER AO 


— paniculatum. Tausch. : . . 


BYSIROPOGONE M NU EE OU 


( 462) 


497 
4197 
° 498 
497 
196 


198 
2 
143 
113 
248 
448 
L44 
200 
200 
428 
128 
264 
264 
54 
55 
267 
268 
L18 
419 
419 
193 
29 
29 
14 
410 
10 
A1 
£10 
#10 
L10 
AE 
12 
13 
119 
413 
112 
112 
412 
413 
44 
412 
412 
14 
113 
113 
LA 
414 
404 
118, 419 
54 
54 
63 


BYSTROPOGON. canariensis. Lher. . . . . 


—  plumosus. ZLher. ., 


maderensis, Webb, . ...... 
origanifolius. Lher. . . . . . .. 
punctatus. Lher. . =... 
serrulatus. Webb. . : . . .'.. 
SOU EEE ee 


CACHRES RE ER EE 


CALA 


CALLIANASSA. . 


CACLITRICHE: Lu. . 


tortuosa. Webb. L 
MINT EE EE RME Te 
INEDELT SAN RE NN E e 
Officinaliss Zink. 
officinalis. Savi. . . . .. 

trichotoma. Mœnch. . . . . . 
— . Canariensis,. Webb. . . . . . 
Isabelliana. Webb. . . . . . 


— SIAPNATISSSCOD ER ENNE 
CAPPDERUOS SERRE NET. 


— 


CAMPANUPA SAS A RE 2. 


CAMPYLANTHUS. . . . .. 


— CHIRONCENT AS LEE 
canariensis. Lin. . . .. 
dECIPIENS RENE ER 
— dichotoma. Linn. . . . . . . 
Erinus. Linn. . . . 
— falCQtG  REM 
RybrId Einne NE 
lobelioides. Linn. . . .. .. 
mollis 8. Willd.. . .... 
— nutabunda. Guss.. . . ... 
— parviflora. Salisb. . . 
Strigosa. Russel. . . 


eo Loe e ° 


Mon cs, ‘eee 


— salsoloides. Roth. . . . . 


CANNARINANE PAS PARENT EN 


MODE re ere Neil ele Pet at.s elite. cotes 
GO ONCE DROIT MONT ONCE MNT ASE ST 
G MO COTE LOT NO COTE RSC ENS CS 


PE A eee er a) eh lotetie 5 om et-e 


MSA LAS EN ENTRE 
IMUIS ANG UOTE ENTER 
TUNICANS bMoes à 0 ES 
paniculata. Linn. . STE 
teretiuscula. Good. . .. . . . .. 
vulpina. Linn.*. . 


Carminero, , . , . 
Cebolla. . 


Cebelleta 


CON CSS Ct DORE CCC S LOS ES 


(COURDIN Tu: 


CEDR 


ONE RIA ERA PRE RE EN RE 
canariensis. Mænch. . . . . 
a nexicana, Benth.. . . .. 


ÉRLSIAr 2: : = a 20Uil AND | | 


9 
C2 
(9) 


D Em E SO 3 00 9 00 


( 465 ) 


GENCHRUS EE» ee MI NEA; 380,386 | CHLORA. sessilifolia. Desv. . .. . . . . . .:. 18 
— CHARS ALI ET SSI IMCHLORIS NE RME RES ET me 397 
= racemosus. Linn. . . . . . . . 386 — tetrapogon. Pal. Beauv. . . . . . 397 
CENZO 1 - RE ET 200 — DANOSG APELS FRE .. 397 
CÉROPEGIAS ES NS Re AAA ©: A6 TMGHRYSURUS RER RENE RTE 406, 407 
— aphylla. Haw. .. . . . . .. 16 — GUTEUSASPID DC Me 406 

— dichotoma. Haw. . . . . . . . 16 — cynosuroides. Pers. . . . . . 406 
Cerrajuda, , . . .... ae MD 322 — echinatus. Rœm. . . .... 407 
CÉTERACEH ee en RE ASE 443  — EIUSUS LINE RER EEE 407 
MN AUTOUM LIN Ur 0 443 — CLOUS RENE TERRE 407 

— canariensis. Willd. . . . . . . 77 — GiJANIEUS ATEN re ce 407 

— officinarum. Wälld. . . . . .. - - 443 — DRAC NICE RE 407 

— MaranimaDE TERRE cu HSONIMOEADIUMERE RE ET 369 
CLR TARA 05 à 00e CN CE 389 —  bahiense. Nees, . . .. . . . .. 369 
— canariensis. Nees. . . . . . . 389 — MATiSCUS CODE ne 369 

— cærulescens. P. Beauv. . . . 389 — occidentale. Rœm. . . . . . .. 369 
CHagO TE te es SPORE 100103 4MCEETHRA ER EE 12 
CHAOS RAR En NE MI NS 400 — ACTOR ECC ER NE 42 
CHBILANTHESS 20 MR Re 452-NCODONOPRASUM EM NN NC. 345 
= fragrans. Webb. . . . . . . 452 — DAUENS RCD 0" 345 

== maderensis. Linn. . « . . . 153 COLE LV PRE NE MS EE 378 

= odora. SW... .. D15 LACTYMAR LIN 1 378 

— pulchella. Bory PR ue 453 COMMENT 356 

— SUAUEOIENS SN 452 == ASTALIA SR PERRET. 356 
CHENOLEA MEN Sa ELA TERE 204 ous canescens. Vahl. . . . ... 358 
— canariensis. Mog. . . . . . . : 205 = canariensis. Chr. Sm. . . .. 358 
CHENOPODIUME En Et Ce OMC ON DALTASOE. SERRE 169 
ut album. Linn. . ...... 199 — CONACELAN IEEE 169 

— ambrosioides. Linn. « . . . 202 CONVOMUEUS RSR 29 

— caudatum. Jacq.. . : . . . 491 — althæoïdes. Linn. . . . . . 24 

— chrysomelanospermum. Zuc 200 + arvensis. Linn. . . . . CE 22 

— deltoïdeum. Lam. . . ... 200 ue bryoniæfolius Reichb. . . 25 

— flavescens. Rœm. . . . .. 911 — canariensis. Linn. . . . . 25 

— flavum. Forsk. . . . . .. 201 25 cherleri. Agh. . . .. . .. 23 

— fruticosum. Mœnch. . . . 208 = elongatus. Willd. . . . . . 24 

— glaucum. Linn. + . « .. . 200 =. HONUUS ANNE EEE 31 

— glomerulosum. Reïichb. . . 200 == fruticulosus. Desv. . . . . 33 

— halienus. Thrg. . . . . .. 204 — RITSUIUS CON PSE 25 

— laciniatum. Thrg. . . . . . 203 =. DTA TICUS ER EM RS 25 

— laterale. Hest. Kew. . . . 201 — Ovatus: MŒ@NCh | 23 

— leiospermum. DC. . . . . . 200 a pannifolius. Salisb. . . . . 25 

— maritimum. Linn. . . .. 209 — pseudosiculus. Cav. . . . . 24 

— melanospermum. Wally. . 200 = scoparius. Linn. . . . . . 29 

— murale. Linn. . + : : . . 201 == SICUIUS. LINN EN 23 

— sinuatum. Thrg. . . . .. 203 = solanifolius, Low. . . . . . 25 

_ suffruticosum. Willd. . 202 — Soldanella? Despr.. . . . . 26 

— urbicum. Linn. : . à: . 200 | : — sufruticosus, . . . .. ., 24. 

— vestitum. Thrg. 203 — volubilis. Link. . . .. .. 24 
CHIRONTA RER CRIME D SON HMIMOONNICA ER PR NL LA RER 46.. 
— Centaurium. Willd. . . . .. COR LEO) se TO EE EE EE Re 25 

— maritima. Sibth. . . . . . . . 24 | Correhuelo de los montes. . . . . . . . . . . . 25. 

— SPICULG EN ANT. "RENE DOMRECRESSA NE. ere re pente de 34 
CHLORE Ne re UN TEMERE ES —CretiCa. Linn. ue, mA 34. 
— Crenulata. Salzm NN: 18 —  villosa. Hoffm. et Link, . . . . . . 24. 

— dUbIG AMEN ASMIROUANITILO EEE PM TT LT TR 452 

— imperfoliata. Linn. . . . . . . NS MO SCUT AE LS EN EMEA ET 35. 


— lanceolata. Boiss. . . . e + + - 18 + CalyGiNd I CDD ee ee 37 


CUSCUTA. 


_ CYATHEA 


epilinum. Weih.s +..." 
episonchum. Webb. . . . . . .. 
epithymum. Murr. . . . . . .. 
epithyma. Link. . .: . . . . . .. 
europæa B Linn. . ....... 
minor. DC. . . . 


us os le ler ile «e. Mine lee Nr © 6: 


fragilis. Sn. ML 


DILPA ARIANE 


— 


Hlatine BAM A 
spuria. Baum. 


. + + + « ee 


CUMODOBE NET CRE TC 


CYNODON. 


Be Hotels cenmsome re lens est sihie » 


DAcÉYIon RER ER 


UNOGLOSSUM ER ECC 


— 


CXNOMORIUM EE EME CU 


CYNOSURUSN EP ER TC CRE ET 


CYPERUS. 


CYSTOPTERIS. . 


— 


CYTINUS. 


HUNEUS AID RE ER 
echinatus. Linn. . Re 
CleSans PDES PEER: 
gracilis. Viv. . 
INAICUS CBINN. 7... À 


eMimoltens le 


ægyptiacus. Glox. . . . . . . . 
alopecuroides. Rottb. . . . .. 
badius. Desf. . . 

cossyrensis. Tin. . . . . . . .. 
Delesserianus. Webb.. . . . . . 
chocs Dale à. 210 0 0 2 5 EKÇ 
LISACRUOS AE 
glomeratus. Sm. . . . . . . . . 
inundatus. Rotth. . . . . . . . 
junciformis. Cav. . . . . . .. 
laaralise PORN MS nc 
longus 6 badius. Camb. . . .. 
monostachyus. Link. . . . . . . 
mucronatus. Rottb. . . . . 
mucronatus & albidus. Vahl. . . 
OUAIS MALE NN 
radicosus. Sibth. . . . . . .. 
rhenanus. Schrad. . . . . . .. 
TOINOUS LINE NET 
rubicundus. Vahl. . . . . . .. 
Teneriffæ. Nees. . . . . .. . 
Teneriffæ. Poir. . . . . . + .. 
tenuiflorus, Rottb. . . . . . .. 
tetrastachyos. Desf. . . . 
thermalis. Dumort. . . 

Filix fœmina. Coss. . . . . 
fragilis. Bernh.. - . . . .. 


PNR andere Mrsrtol re: 2 Fete eine 


( 464 ) 


36 
36 
36 
37 
36 
36 
445 
445 
445 
439 
140 
439 
301 
302 


CYTINUS. canariensis. Webb. . . .. 


DANAE. 


DIOSCOREA 


DIPONDIERSS 


— Hypocistis. Linn. . . . . . . .. 


DACIYEIS RER EN R RUE Se 


—  fasciculata. Link. . . . ie 
— glomerata 8. Webb. . . . . . .. 
— hispanica. Roth... : : .. . . . 
Smithii. Link. 
—  androgyna. Webb. . . . . . .. .. 
nn AUAVE. PEU. ER CUS. 


DAMON ORNE CCC AT OT, tr ue 


—  tunbridgensis. Pet. . . . . . . .. 


DATURAS SE LOT LR En Le 


—  fruticosa. Hornem. . . . . sd 
=" quayaquilensis. Kih 
= MCtCl EE nT M RP EE 


— canariensis. Son. . . . . 


DIGIRA DIS MINT RAD EE 


— canariensis. Linn. 


Se... + … 


DIGITARTA SR RER 


— GATEAU MERS PAU © 
_ ÉROJONT LINE PER EU 
— NOUS MPG EN CE El 
— sanguinalis. Scop. . . . . . .. 
—= stolonifera. Schrad 


— canariensis. Webb. . . . .. 
_ erythrœum. Webb. . . . . . . .. 
— fulvum. Webb. . . . CS 
—_ minimum. Webb... . ... ... 


DONNE ET PE ER SE ET 


—  arundinaceus. Pal. Beauv.. . . .. 


— DRACO RENNES 


DRACOCERHALUME PRET 


— canariense. Linn. . . 


DRACUNCULUS. . . . .. . 


_ Canariensis. Æth. . . . .. 


DAT CMOS DRM 0 a 


— COLONG PATENTS 
— Crus galli. Pal. Beauv. 


ECHIUM NN AC EUTSS 


—  aculeatum. Poër. . . . :. . . .. 
—  ambiguum. DC 
— armatum. Sm 


ee + + + ee + 
O8 EE ON OP CO CITE 
+ + 


—  candicans. Jacq. 


© — Decaisnei. Webb. . . : . . . . .. 


429 
429 
416 
417 
417 
417 
417 
319 
320 
320 
231 
231 
446 
446 
417 
419 
419 
413 
417 
445 
445 
444 
444 
384 
383 
385 
384 
385 
396 
317 
317 
340 
340 
340 
341 
395 
395 
395 
444 
330 
330 
87 
87 
294 
295 
39 
382 
383 
382 
41 
50 
46 
50 
42 
48 
48 
49 


ECHIUM 


fastuosum. Jacq. . . . . . . . .. 
giganteum. Linn 
MEGDARNNIGET RE CNE 
onosmæfolium. Webb. . 

PIDIDATA SPC RE 
plantagineum. Linn 
SHNNESS ICI TEE 
strictum. Linn 
virescens. DC 


eo. © None Joie + + en le 


ele res pet se: sole he + 


sm 0. à. Metro Mrmlnt ee Le ve" 


EPEUSINE ER NE 


où eee) een hs ete done. she sel © Los s 


SR SDINOS A CCM EE 
BPHEDRASERECEE LS SR PR". 


AITISSIMANDES PRESENT 
dISSOIUTA NPD 
ISLACRYA EN NE NEUNe 
equisetiformis. Webb. . . . . .. 
IRAINISEDES RE RER 
DIDIER, CHE ES Ce 


BOUISELUME EU ne nn ce. 


ERAGROSTIS 


ERINIA 


ClONJGIUN AID 
nu lÉnGte > SF 20e 
pallidum. Bory.. . . . . . . . .. 
ramosissimum,  Desf 


En ele is le. foros tercen los Moment Mens 


poæformis. Link. . . . . .. 
poæoides. Pal. Beauv. . . 


D CN CNCES CE CMIOL TO 0 Os AT MO CCE OT T0 


CMOS ONU D OMROMTENOS S (CRC EST EC 


Campanula. Noul. . . . . . . . .. 


DANIDHR AT RE Er 


Escarchalagua 
Espina blanca, . 
Estrella de mar 


Centaurium. Pers. . . . . .. 
lutea. Rœm. et Sch.. . . .. 
maritima B Griseb.. . . . .. 
SDICALA DENIS EEE 


CORNE OCTO CRE TE ECC ECS 
0 + ee + + + ee + + + + + + 


a le ae dolce to el cet ce Toulon rene 


BUPHORBISELE ER CN EEE 


AMIS ED CRE NE ERNE, 


APRYIA M BTOUSS À 
atropurpurea. Brouss. . . . .. 
balsamifera. Hort. Kew. . . . . 
Broussonetii. Willd. . . . . . . . 
Burmanniana. Gay. . . . . . . . 
coliinIChRoIes AB 
canariensis. Linn. . . 
Cuneifolia.. GUSS. 
LUS RE ETC 
CXIOUAIENN ER 
Forskälii. Gay. . . . . .. Fe. 
IT. — (3° SECT.) 


( 465 ) 


48 
48 


EUPHORBIA Broussonetii fragilis. Dne. . . 
granulata. Forsk. . . . ... .. 


helioscopia. Linn 


heterophylla. Desf. . ...... 


Lagascæ. Sprg. 
Lathyris. Linn. 
Linaria. Link. 


maculata. Aubl 


mauritanica. Lam 


obliquata. Forsk 


obtusifolia. Poër 


piscatoria. Link 


piscatoria. Webb. 
platyphylla. Rep 


et he molle, ee. ces 
Meteo, ee fete 


. + +. + ee + 


+ ee 


os mel te les site 
ONOMOA OO TN CT 
eee realise Lite 
COR CET ER Ce 


2H e Manle ie Msn es 


OC De Gin, CR Gris 
CMOS 
Ce DOME, LE Or 
. + + + + + 


provincialis. Willd. . . 


pterococca. Brot 
pubescens. Vahl. 
Regis Jubæ. Webb 


retusa. Cav. . 
rhombea, Willd. 
rotundifolia. Lo 
rubescens, Link. 
rubra DC. 


Siygiana. Waits. 
tenella. Kth. . 


thymifolia. For 
thymifolia. Linn 


trichogona. Bertol 
valentina. Orteg, 


virgata. Desf. . 


—  fragifera. Webb. . . 


Faya. . 


calycina. Linn. 
cristata. Linn. 
disiachya. Willd 
filiformis. Sm. . 
gracilis. Schrad 


monostachya. Desf 


Myurus. Linn. 
phleoides. Willd 


© + ed . 


A es ve 
1S TE 2 
PS ON NS nu 
RE ce reed 
Le ETES DE 2 
PO cn Ne LA 
Re Eten M à 
sun PERS 
RTS Ma 
RUE AL EN 
PRET Ts 
NUE = PR 
IR RS HSE 
D à 
2 RE A 
RE den ie Vo 


en +) © eo + + 


DU CRC EE ACTE MO EC LT LOTS PO 


D © CRC CMOS MOMENT HS RÉ Cap 


OO OCT CARTONS 


CMONOMIOTPATRETT 


® +. + + + + + + o 


ee + + + + 


ee 


19 19 29 
SRE 


& 
OS I & D 


9 19 
à à 
Le 


240 


FESTUCA Pseudo-myurus. Soy-Wilm. . . . 
— RU (EUR CNT re ECTS 
SU IOUIIC HUE EE 


Er COTICA LIN UE ER ae 
Figueiro de Inferno. . 

EIMBRISIOVEIS M Re ET. 

— dichotoma. Vahl. . . . . . . 

BORS RATE AE 2 Prec ele 

— angustifolia. Retz. . . . . . . 

— FEULICOSG NA  OMEIEE 

GATE NS Re RL Eee 

— IDUCTONA AE POLE 


— australe. Pal. Beauv,. . . . . 
— lendigerum. Gaud. . . . . . 
GENDARUSS RER 
— hyssopifolia. Webb. . . . . . 
CANDIANAN EL RTE UN ea 
— Centaurium. Linn. . . . . .. 
— MONUITRA AIINNEERE SE 
— Spicaia. NVAÏHIN EE 
GESNOUINTA. . nn ; 
— arborea. Gaudich. . . . .. 
GIDAIDET A RE 
Gilbarbera, . . 
GMDIOIEU SR RC PE ee 
— caucasicus. Herb.. . . . ... . 
— COMMUNS. Des 
— SELCIUMRGUTEE  -:- 
CÉOBÉPARIA MEN RES AL Ce : 
— longifolia. Hort. Kew. . 
— salicina. Linn. . . . . 
COMPHOCARPUSS RE 
— ITUICOSHS BE EC 


CC 


CRAMEMIEDISERE RE NE EE LL 
— CODES Se 5 d 2 Los ce 
— CELCTACRA SEE 
— leptophylla. Sw. . 


_ leptophylla. Desv. . . .. 
RUNBLENENRUL tte se ES NN 
— CORAN 

— tridactylites. Lindl. . . . . . 

LP RERDENTA ERREUR ro 
_ excelsa. Banks. . . . . . . » 
HECION TOME PART RE nn 
Helecho te ares US à A 
HELEOCHARIS. . . .. LPS ARE ER 
Je DAlUSTIE MT EN 
HAMODROPIOM PRET CR 070 
— erosum. Lehm. ... 

— europæum. Linn. . . . .. 
HEMIONITIS US 


( 466 ) 


HEMIONITIS leptophylla. Lag. . . . .. 
= POTTER ER RE 


ÉRERMIIN UM UE AR NN 


— cordatum. Lindl. . . . . .. 
ED ÉUECONNIC DA 
HIBUEUAE SES Pr ce RCE LU 
HOECUSPE SE EN ENCR Sr e AS CE 
= HUENOCEUS  SCNTAU. CN 
—  bulbosus. Schrad. .. à. 
0 HGICPENSIS AIN CN PO 
AN AUS NN EC RE ET ET. 
HOLOSCHOENUS. . . . . ASS 
— vulgaris. Link. : . . . . 
HORDEUM ER RE Ne 
— MATNUMENT/ USER 


net n ct ele se ere. Vaio relier 1 Vie ste 


— COMOSUS AIN NE 
— fulvus. Cav. . 


SOCCER CR UT PR 


— cupressiforme. Labill. . 

— minimum. Rich. . . . 
— tunbridgense. Sm. . . 
— tunbridgense. Vahl. . . 
— unilaterale. Waälld. . . 
— Wailsoni. Hook. . . .. 
HNOSCYAMES: 2e Se nl 
— AIS MNT MEL TRE 
— CUTEUS AIN 
— canariensis. Ker. 
— varians. Vis. . . : 
PPPNOTICUMPERS ES ER ME 2 
— frutescens. Rodr. . . . .. 
— somniferum. Boiss. . . . . 
PAPROPEÉLTIS ER RS SL TE ARR 
— lobulata. Bory. . . . . . .. 
IGACOR PASSE ER E TEE 
— Bahamensis. Lam. . . . .. .. 


we de, leflel Tel een 1 le 


ON IOTEN NISSAN RON 

= ONUÉNINEL JT Lu EN AO 

— germanica. Linn. . .. 

2 OUONU SSI. TAC AR NU CEE 

—  pallida. Zinn 

ISOEEPIS PE TN 72 Mer AUS. 
— CHPIOUES AIN RE SUR 
— dichotoma, villosa. Vahl. . . .. 
— Holoschænus. Ræm. et Sch.. . 


7 some 6 le ne, se ge le Ts er ce 


62 


341 


117 


285 


ISOLEPIS numidiana. Rœm. et Sch. . . .. 
OC NUVENRIIE ISCRTAT EE 
— DAULONT SONO 
— SICUI ARE ES EE RE 
— URSS, TARESIE LMI à ER US 
ASMINUMP ET EP me le à. 
—_ Barrelieri. Webb. . . . . . .. 
— odoratissimum. Linn. . . . .. 
TERRE D PONS AR PORN 
JÉNCUS Es 21 AT er AR 
—= - ACUS, JE à 0 0 » 6 rene 
— CHOULE, ILE à à à dE 0 deu 
+ - GÉTPUS, FDP à 2 6 4 440 


=. Capiiaius. Weig. = 1° 


— ONCE VMS à 6 rs me ed 


—  ericetorum. Poll. . 


—  hybridus. Brot. . . 
— iles VI vo mo outre 


a 


Cube le om es We dos ie rerder eu de’, eine 


— pendula. Loud. : . . . . . .. 
— PRCORICEAMÉT RARE 
— thuriferg. Link 


oem e il entre, 1e con cel eo die lyon, [sde 


TOUS SCOD TERME ER E 


KOPBERTARERE PEN RUE PET US 


LACHNAGROSTIS. 


nn CU IUCINO. AT 
— CIS LIU A DENON NOTES CE 
— phleoides. Pers. 


DMC OST NE ER SN 


— CUSSONISMETINE PS 


PAGURUS RER ER MEME 


— OVEUTES JL UN Le ERA 


ESMARORIEES RE Me a 


LAMIUM 
— amplexicaule. Linn. . . . . . .. 


— PUFDUTEUM ARENA 
LAPATHUM 


LAPPAGO 
— racemosa. Wild. 


— OUTCA EM ENG REE 


QUO, CONS CMOS TE ENS CT TT ET TT 


an DEOTENSE MANN PE ET 


LASIOPERA 


AO DD D D KT © CCR OR M MT TN À 


— rhinanthina. Link et Hoffm. . . . 
LASTREA 
— elongata. 
Laurel 


CRC OR ET ET RE RUE PRESS 


Dr to eos MS Net e  e dette en sr ei er 


LED, & 56. 0 à 6 


PAURUS ER ESPN ETES TR 0. 


—  Barbujana. Cav. 


eot'oltel rene. 


nn RP TOUS RON ee 
—  Barbusano. Hochst. . . . . . . .. 


— Barbusano. 
—  Canariensis. 


ee + + + + «+ 


( 467 ) 


366 
367 
367 
367 
367 
165 
165 
166 
107 
353 
353 
304 
353 
354 
353 
304 
359 
355 
354 
351 
365 
277 
271 
211 
279 
219 
210 
210 
404 
405 
404 
404 
392 
392 
394 
394 
406 
406 

92 

93 

93 
216 
216 
386 
386 
152 
152 
437 
437 
229 
229 
228 
223 
223 
229 
223 
229 


LAURUS 


canariensis. Wild. . . . . ... 
fœtens. Hort. Kew. + : . .…. . . . 


INUICR AIN É 


eo ess sheet ne 


Toner el EPP RCE 


PAVANDUEMME Rs RER En e 


JOnAS EE 
CLTANS a DES ET 
DUMP EEE 
PINDALAEN LIN EN 
SIŒCRAS INT CEE 


— mollissima. Webb. . . . .. 


LEUCOPHAE. . 


— argosphacelus. #ebb.. . . .. 

- canariensis. Æ#/ebb. . . . . .. 

— candicans. Æ7ebb.. . . . . .. 

— dasygnaphala. Webb. . . . .. 

— macrostachys. Æ#ebb. . . . .. 

— Massoniana. Webb. . . . . .. 

DÉC R ra  NRPRE e Mr e 

PIPUMERS CORRE Nr RCA 

—  Candidum. Linn. .. .. . . .... 

LINAREAR een EE EU rte Re 

— circinnata. Sweet. . . . . . : .…, 

— FAfnes eur er 

— DRRCA MONO ET E NT 
—  heterophylla. Sprg. . . . 

— LARCETOUE NES EE RE 

—  lanigera. Hoffmg. . . . . . . .. 

— Scoparia. Brouss. . . . . . . .. 

— SÉCDER A RCD CN EE 

—  spartioides. Brouss. . . . . . .. 

— SPORE EMULE ER EEE 

— HicGbiana NIS NN 

DÉPPIA RSS RER SP NUE: 

—  nodiflora. Rich... . - . . . . .., 

HIRNENEE.. EME NES See 

LOBELIA.E CN RTE EEE ER 

— Broussonetii. Bory. . .. . . .. 

COTON ETS RE NL TS TRE 

—  Boucheanum. Kih. . Dés 

= orale. POI Ene RN ETEe 

— _italicum. 4. Braun. . . . . . ... 


GOERNER PE TE ; 
minor, Linn. 


ele Mes certe ie ere Del elle 
GiFole Lothen eemolse opt trees 6 et aie 


SET ep eye. lots Ne; Foie foi ie lle. Ce ne ot ee 


 CHINAPICUS PR EN 
subulatus. Kunth. ... . : .. 


perenne y. BE MN, 


eue oder el re elle félreike, sumetreie.er us 


ALU NLANN. CRE RON 
CUTODÆURE EN RENTE 


EXCOPERSICUM EEE RENTE 


LYCOPODIUM. 


eMatele Ce lente de le ce ls 


denticulatum. Linn. . 


EYPEREMR EN ENS EC re 


LASIMACHIA NN CR ue. 


Madroûo, 
Maestranto, . 
MANGLILL À. 


Linum stellatum. Linn. . . 
serpyllifolia. Poir. 


ee co ele le le arret leleieMerret ane 
ee ee + + + + + » 
DNOMOREE-COO CENT CL TOC CE 


Canariensis. Rœm. . . . 


— 


MATANUElORS RES 2 ST ER pote 
MARINO AUD REP EE NE TER 
MARINO DER Re 


MARS 


— 


MAtaPER ON : 


UPUIU AUOT 
REMONTER 
vulgare. Linn. . Re 
TR R  UARTE Œ E  iee À 


MALADE A CE 


MEGASTACHYA. 


ee + + + + + + + + + + © 


NUEHISS ARE RES A Alt 


— 


Nepela "Linn Ut 0 
rotundifolia. Lam. . . . . . . . . 


NIENDEA SEEN CE 


ATUENSIS. BENIN 
candicans. Crantz. . . . . …« . . . 
gibraltarica. Willd. .  . : : . - 
macrostachya. Ten. . . . . . .. 
NEIECIG MED. ART NU 
nemorosa. Willd. . . . . . . . . . 
. Pulegium. Linn.. su.‘ «. 
rotundifolia. Linn. 
ÉONEL IL » à en 0 us ose 
sylvestris. Linn. . . . . . . . . . 
tomentella. Hoffm. . . . . . . . . 
tomentosa. Sm. «. . . . +... 
viridis. Linn. . . . . . . GRIS 


MBRCURIALIS ER CERTA 


ANNUAL MINT EN 


— 


MESSERSCHMIDTIA. . ........... 


( 468 ) 


ÆESSEMICROMERTA EN ER 0e 
448 — Benthami. Webb. . . ... .. 
285 — densiflora. Benth. . . . . .. 
285 — helianthemifolia. Webb. . . 
286 — berpyllomorpha. Webb. . .. 
282 — hyssopifolia. Webb. . . . .. 
282 — julianoides. Webb. . . . . . . 
433 — lachnophylla. Webb. . . .. 
433 — lasiophylla. Webb. . . .. 
146 — OR ENTER 
146 — lanata. Benth. Suppl. . . . . 
173 — lepita He LD RS En 
174 — LINK 7EDD ER ER 
173 — polioides. Æ/ebb.. . . . . . . 
11 — Preauxti. 76h nu. nn 
61 — Teneriffæ. Benth. . . . . . . 
168 — TENUIS BEN EEE 
168 — TONI PINE ER RERR 
23 — terebinthinacea. Æ7ebb. . . . 
27 — thymoides. Webb. . . . . . . 
168 — Tragothymus. Webb. . . .. 
197 = Dar MBeNtL 
OS MOREUME er TE On NET 
104 D COLUICSCENS DES PER EEE 
105 no LENGIYENUN IDD EEE 
105 nr COUIEHIONMACAT EEE 
10SS | EMNMUIANO MERE RER EN PRE 
HSE EMONNETA EEE PORC RER RE ee nr 
RARE ONPRMAENESE ERREUR 
16 — subulata. P. Beauv. . . . . .. 
159 | Moradillo de Santa-Maria, . . . . . . . . . . . 
HUSMEMDEQUEr A EEE ES NE EE ET 
POS | OMAN. LAS ONE de Éd à do do € 
403 MUSCARIENRERRE ER TT RUES. 
403 D ACOMOSUM Ne ere 
SH EMVOSOMIS EEE RENE ENT 
82 — GIDESITIS ADO OI EEE 
83 — latifolia. Poir. 0... 
82 — oblongata. Link..." 
61 — scorpioides. Schkr.. . . . . . . 
61 — SYLVALICA HO) 0 
61 — versicolor. Roth. . . . . . . . 
CON EMERICA RER PER TE EN. 
61 — Fay HOT KEN 


61 | MYRSINE. . 


OO OC ONCE CCC 


61 — CANATIENSIS ISPLD NN Ne 
62 — Heberdenia. Rœm. et Sch. 

GA RN AU EE RC RE 
CHA MNEP ETAT EE PE A EC pre 
60: — Deydea. bb RE ER 
62 | NEPHRODIUM. . . . ... NE Ene 
62 — elongatum. Hook. . . . . . 
60 — MOUCR PL RE 
DES IIN EC ARR le ent lee nt me Ole 
DIS MEN CANDRA TEE TT CCE 
39 — 


physalodes. Gærin. . 


39 | Noel chagil. . . . 


272 


4168 


0e + ote + + + + + + +. ete = + 


tune een eo ele el ss lee es is le “ons de le L'e 


OLEA. . 
COEUR ER NC 
OPHIOGLOSSUM. 


— EXCEIS ARC DORE RE EE 


NOTHOCHLÆNA. . . .. 


— lanuginosa. Desv. . . . 

— Marantæ. Br. . . . . .. 
— subcordata. Desv.-. . . . 
— DEUET. DESV.._ nn 


OPDORA EIRE ENT Res 


—  dragonalis. Crantz. . . . . 


@mene oo eee ne Vo eee. ep eo. Ce 


ee + + + + + + + + + + + 


— lusitanicum. Linn. . . 


OPHIURUS ARE RENE ET Te 


— cylindricus. Link... . . 
— SUDUIGIUS NICE EE 


OPARVS RE EN ae ns 


—  bombyhflora. Mutel. . . . . . . . . 
=" GÉGIOIRGS Mie 4 0 20 0 00 0 0 


— insectifera GB. Desf. . . . . - . . - 
+ ROUES CPE ES SR RE ES 
0 Habaniferd. AU 
= à MUNUGUTE NES CENT HOME 


ORPISMENTSENR EEE EE TEE 


— Crus Galli. Pal. . . .. PES 


ORCJATTEIG AO EN 
ORCHIS ER 


—  Canariensis. Lindl. ... . . . . . . 
RL COTA CI ENTER EE 
TA JTANS ATEN CR ER CE 
—  longibracteata. Biv. . . . . 

en … RODENTIANG. LOIS NN 
—  tridactylites. Webb... . . ... . . 


ORÉODABANE RER 


—_— IC TENS EN ECS EEE 


ORIGANUMEES 


— CHCRCUN DC RTE ER TE 
— megastachyum. Link. . . . . . 

— VOIS Are INR A RE -n 
— DURETS RE IDKS RE EEE EEE 


ORNITHOGALUM ER 


— ATADICUM.-LINN.. 
— narbonense. Linn. . 
— pyrenaicum. Desf. . . 


— Squilla. Gawi. . . . . . 

GROPBANCÉE RP PER CE 

— Berthelotii. Webb. . . . . .. 

— grandiflora. Bory. . . . . . . 

— pruinosa. Lapeyr. ... . . . . 

— FORGE LD 9 6 0 4 © pa 

ONE ee Ne Sr ARTS st à 
GEO, 6 so 00 6.0 

Ortigon del0SiMOnteSs NRC 


OSMUNDA, . , . . . . . © D pe be GO I Où DONC 


( 469 ) 


53 
317 
163 
163 
458 
435 
455 
456 
455 
330 
330 
161 
161 
435 
135 
125 
125 
125 
305 
305 
305 
305 
308 
305 
308 
305 
382 
382 
358 
303 
303 
308 
304 
304 
304 
307 


OSMUNDA leptophylla. Lam. . . 
— Spicant.Linn 
OVER EEE PRE RTE, 


PAlO;DIANCOS EE er Ca ee A Tee 


BANTGUMER RENE Re Ne TE 


beckmanniæforme. Sprg. . . . .. 
COLONUMENEUNN EEE EN 
CRUS SAINS PNR ERP ER 
Daciulon RER 
DIQUCUM AAIND ER ENTRE 
PASPAIDITES REINE RE 
SONQUINAIE  TINN. un Un 
SORA NES CNE 
verticillatum. Linn. . : 
DIUOSUM M RLES IEEE ER 


etoile er ec Jrnelre eee Mes e) + lee tee 


RELTEMERA NS ET EN A re 


PENNISERUM 


—» 


cenchroïdes. Rich. . . . .. 
distylum Gus, 


PERIPROCA EEE RS 


PERISTYLUS. . . 


angustifolia. Labill. . . . . .. 
audicea. Ræusch. . ... . . .. 
JMS AAA EEE 
punicæfolia. Cav. . . . . . .. 
PLUIE NIET 


chleMo ee le lee le oncle 


PermMentON en Re te Cri Nr CU c 


PERSEAS SAME RAR RCE. 


canariensis. SPL. . « . . . 
ICIENS SPIP MEN EEE 
gratissima, Gærtn. fil. . . . . .. 
indica. Sprg. . 


DMC OMNCM NC CMS 


PÉRSICARIV EE NUE TS 


serrulata. Webb et Moq. . . . 
vulgaris. Webb et Mogq. . . . . 


PHAEARIS ER RE CRE 


GQUAUICH LIN EN Ne 
aquatica. Lebart. . . . . . . .. 
aquatica. Wallde 
brachystachys. Link. . . . . .. 
DUIDOSGMDES MES IE ET 0 
DULUOSG AT ES LE PRE 


cœærulescens., Desf. . . . . .... 
DINOR RE RE TE 


454 
448 
185 
4164 


Diaé 
a 1 


42 
309 
309 
382 
383 
383 
382 
396 
382 
383 
3385 
425 
381 
426 
202 
385 
385 +- 
4728 
173 
380 
381 
381 

45 

45 

416 

A5. 

415 

15 
307 
308 
124 
224 
229 
223 
227 
225 
224 
219 
219 
219 
373 
376 
376 
375 
374 
375 
376 
374 
313 
376 
378 
375 


PHALARIS nodosa. Linn.... 
paradoxa. Linn. . 


—  quadrivalvis. Lag. 
tuberosa. Linn. . . 
PÉMRPILIS SERRE ET 
Preauxii. Webb. . 
PHBLIPÆ APE EEE 
gratiosa. Webb. . . 
ramosa. Mey. . . 
trichocalyx. Webb. 
PHEU MERE CUT CELL, 
Ægylops. Scop. . . 
crinilum. Sm. . . 
PHGHDE SRE TON 
Barbusana. Webb. . 
L'HOENDX SSSR 
dactylifera. Linn. . 
excelsior. Cav. . . . 


PHMSALIS RE CE 


daturæfolia. Lam. 
frutescens. Linn. . 
peruviana. Mill. . 
scariosa. Linn. . . 
somnifera. Zamk. 
PÉRMOPACCA RENE 


PICCONIA, . 


Pininana, 


PIPTATHERUM. . . .. 


prœmorsa. Lamk. . 


es TE 


prunes ele + = à 


œn sta, ee 


Sa el eue sue 


Asso ee de 


MT D CHROUE C 


ns jette nes 


Mes e Come KL 


Sie loin ie re mg 


Se ee ve 


en + pneus ve 


D else Mes le tee 


fs Monte re ere 


EM er le: Met ser Le 


Mo Lo = Ne Ee ‘a 


MM et se, Dennne re 


et + là de + + 


decandra. Linn. 


ea + Jo on + Ce 


De le laps lee 


PLANTAGO. 


cærulescens. Pal. Beauv. 
muliiflorum. Pal. Beauv. 


Motel Le le je rene en + Les +2. 


agrestis. Salzm. . 


arborescens. Poir. 
catanensis. Ram. 
commutata. Guss. 


cretica. Linn. 
Cynops. Linn.. . 


lagopoides. Desf. . 
Lagopus. Linn. . 
lusitanica. Linn. . 
major. Linn. . . 


Psyllium. Linn. . 
serraria. Linn. . 


amplexicaulis. Cav 


coronopifolia. Linn 
Coronopus. Linn.. . 


decumbens. Forsk. 


eller seen. © De 


en Me le esse rie 


DEC ET] 


eee jose sure 


en lors. fe. <e + ce 


ee 7. + 


ee + + + + 


lagopodioides. Schrk. . . . .. 


eee eleves, te 


ee. + + 


Sue se dons) 


e—jeitie er. + le, 


Pseudopsyllium. Hort. Par. . . 


Sete uns Le 6 + 


EN LC CRE TRE 


( 470 ) 


376 
375 
375 
374 
376 

26 

26 
153 
153 
155 
154 
421 
421 
393 
299 
223 
289 
289 
289 
119 
284 
283 
285 
283 
120 
119 
213 
213 
4164 
4164 

44 
487 
280 
280 
387 
387 
387 
183 
187 
4186 
187 
185 
184 
184 
184 
186 
188 
186 
189 
185 
186 
185 
185 
183 
187 
187 
184 


PLANTAGO s 


uffruticosa. Lam. . . . . .. 


AD AID SO 5 


PLEIOMERIS. . . 


— 


Smithii. 


POLYCARPIA. 


POLYGONUM. 


POLYPODIUM. . 


POLYPOGON 


Eragrostis. Linn. . . . 
TORSS IUT 6 6 o 8 30 8 D 6 6 0 0 à 


nivea. Webb, . 


canariensis. DC. . . . . . .. 


COMTE AMOR OEM ES DR UE 


RNA TEE Er re. 


ee Voies Con sie re ne ete 
DCR OCT CRTC, CURE CS 
eo D (Aer Fe lobe cortle Us +1 à “Ed uete 


condo e rss tee le ce 


CN CC RC CN OMR EE D AT EST ti ro nc 
CCC ER CES DE 
. + + + + 
Se Rue etre Te 


mure CS" Cie le ep atet-fe Lee ce Us: 'e 


Convolvulus. Linn. . . . 
glabrum. Roxb. . .:. . . . . 
MAP MUMNLIT 
IPETSICOTIG ANT NN 
salicifolium. Brouss. . . . . 
serrulatum. Lag. . . . . . . 
MeneUUM. ROXD NON 
aculeatum. Bory. . . . . .. 
adiantifolium. Poir. . . .. 
axillare. Hort. Kew. . . . . 
elongatum. Hort. Kew. . . 
Filix fœmina Linn. . . . .. 
ego MAS PME 
FGUTONS AIO. NN 
leptophyllum. Linn. . . .. 
lusitanicum. Linn. . . .. 
molle. Jacq.= ++. à. », 
FRŒUOUWM UE. OR, 
umbrosum. Hort. Kew. . . . 
vulgare. Linn. . . 
elongatum Kth.... 
maritimum. Willd. . . . .. 
monspeliense. Desf. . . . .. 


BORESPICHUN ER EN ET 


angulare. Newm. . . .. 


POTAMOGETON. . ......... ASE 


canariensis. Link. . . 
denticulatus. Link. . . . . 
fluitans. Roth. . 
Leschenaulti. Cham. .. 
MONOSYNUS. GAY. . . . . . 
NOTUNSS ACTE PRE 
nodosus. Poir. .. . . 
PUSTIUS MEET CUT 


453 


393 


POTAMOGETON trichoides. Cham 


PRASIUM. 


PRISMATOCARPUS. 


PRUNELLA. . 


— tuberculatus. Guép. . . . 
HAUSSE CS UNE 
minus. Linn 


= falcatus. Ten. . . .. 
— hybridus. L'Hér. . 

— scaber, Low. . 

— æœquinoxialis. Kth. . . . . . . 
— NOIPATIS LINE ANNE RRIONE 
ANAL TN. à CD MERE 
ATOUT MON ACL EEE S 
CURE En EU 
COS BOY EE ne 
ensifolia. SW. . . .. 

esculenta. Forst 


Guichenotiana. Gaudich. . . . . . . 
incompleta. Cav. . 
inœquilateralis. Poir. .….. . . . . . 
BaeS. QE, à 6 à » oo ct oo ee 
(ABCCOITTADES ER RRREREE 
INENOIE MATTER SEE CT 
CDN ROIS RENE. 
DATUSITIS.MPON M N 
SOU TE 
COURENT 
DMOREUSEES EC RME. 
IHOTOISENC CS RES 
RAPOSTEIBUTIO ER 
RON ET A Meme nel ee at ou 
RGAIPATEL A ARR RE RP EE. N 
REIN ANTHUISNR RENE EEE ET 
— maxima. Lam. . . 
— maximus. Willd. . .. 
— UETSTCOIOR  LAM 7... 
RHODORRHIZA EEE 
— MONA ED 
— fruticulosa. Webb. . . . .. 
— glandulosa. Webb. . . . .. 
— scoparia. Webb. . . . . .. 
— Virgata: 60B. 0... 0e 
RAMDISPERMUM 
— apulum. Link. . . . . .. 
— arvense. Link. . . . . . . 
RICINUS EEE RAR ee AM 
EOMMUNIS ANT NU 
ROBL AE UE ANA dt. AE 
GEPNUU ABIOUSS sr nee 
OMANMNON EE ER NT SN Ne. US 
ROMEO EP PE Se 
ROMErOMALINO SIA 
RORTROPLIANCE RS SENEMAMEURSE. 


— cylindrica. Willd. . . . . . 


('ATI ) 


ROTTBOLLIA subulata. Savi. . LE: 
ROUCELAH SEE, Er en rar ET: 


300 
300 
105 
105 
405 

6 


bla tete eee ele) “le ele venue lee 


AOC LIEN ME EN 
TOUTUS AS TEESR PRER EU 
bucephalophorus. Linn. . . . . .. 
conglomeratus. Murr. . 7e 
GITUER IS EE ER RET 
ANR Re à © à so o ss 2e 
maderensis. Zowe. 
Nemolapathum. Ehrh. . . . . . .. 
ObtuSifONUS. Enr. NN" 
polygamus. Cav. 
DUICRER ALINNR A EEE RE 
SDINOSUS MLIUD ARE ET RE 
LINGIGNUS ENIEDD 
VÉSICARIUS TNT CRE 


®- + Lin eme, M2) = Fete 


RS CUS ae en se EE 


androgynus. Linn. . - . . . . . . 
MACEROSUS EN ER 


© ls Monte Mol loire. fe toute Mon iee lance etes 
COR LICE CCE (CON OA COMTE ONCE Ets 


eunhetne Mo te ne Lolo fe Mr mel ue Mens 


— Teneriffæ. Linn. . 


SA ICORN A NI ER 


— europæa fi. Gouan. . . . .. 
— fruticosa. Linn. . . . . . . 


ee sempervirens. Sauv. . . .. 
SH DORE LE Tr 
— Canariensis. Sm. . . . . . . .…. .. 
Salsaparilla Canariensium, . . . .. 
Salsaparilla Nivariensium. 
SAISAPAT Ia SIN ESPINAS 
SAESOMANESR RER Me 


— DORA PO be Lo evae 
— chenopodiana. Hort. . . .. 
— divariCatt Link NN 
— divaricata. Mass. . 

— ENCADRÉE RE 


ericifolia. Mass. . 


— M IAUCSCENS SCAN LENS 
— TU ICOSQ MÉANTER ER 
NU  TULICOSU LIU EEE ENT 
— GlobutfoRa PO EE 
— Kat, Wen. LISA 
— lande. MAS RE 
— longifolia. Forsk. . . . .. 

— MATIN ORDER Ne Ce 
— MONS ADEME CR 
— oppositifolia. Desf. . ... . ... 


— prostrata. Linn. . 


® + ? + + + 


— SUIS AHOTE ER PEN ET 
— SOUNOST RAIN EE EEE. 
—  strobilifera. Hort. . .. ui 
— PAQUET TOC 


SALSOLA vermiculata. Hortor. . . . . . . 
— vermieulata nn re 
_— NO IEC Do © Bu 
SMAN TASER. 2e ME: ue LUS 
— ægyptiaca. Linn. . 5 
EC BIOUSSONCIE PDU ee 
—  CANANIenSiS DORE re 
—  Clandes ina RE 
— “Hit Loose ne cs soses 
— decidua. Mœnch. . . . . . + . . . 
= OUbDI OWNER 
—  multifida. Sibth. . . . . . . . . . 
—  pratensis. Pers. . . . . . . So So 
—  pumila. Bth. . . . . . . . . . .. 
ML Derbenaca. Des re Ce 
—  verbenacoides. Brot.. . . . . . ... 
REINE ee SU RC C0 NOR ONE On 0 
SAM AN CA CE 
Œirerde lies 6 DEMO 0 080 510 5 006. 
SNMOLUS PR A NEC CRE 
= Vanoise Je ete Be DE 6 à 
SA OUS 3: 48 000 06 ob o 04% 
Sangradera, . « + + «+ + « + + + + + + + + - + 
AMC 0 Go à o d 0,0 où Gho, 0 NOT bé D 
CAINIDIN Re ei Te PR CRE 
= Clonpata PUTL.l  eeURnre 
= sie JO: © 00 ae de 8 06 
—. monspeliensis. Pari. . . . . 
—. plumosa. Savi. . . . + . . . + + . . 
SANRUIRIE AR PR RE ei 
— juliana. Link. . . . . . . . . . 
= TNA IST EE NEC 
— DATI ANNIERD CE CT 
SADMRIUIIERRNRRERENCE RCE 
— diphyllum. Link. . . . . . .. 
TLC ER Ce nie 
SOINSMUSR EEE CRT TRE ET 
— fasciculatus. Trin. . . . . . .. 
— marginatus. Pal. Beauv.. . . . . 
SOHOB ERA MEN CEE NL 
— maritima. Moq. . . . . . . . 
SAHOPDNUS ER LCR REA TENTE EN 
— altissimus. Salzm. . . . . . . 
— Bahiensis. Nees. . . . . . . . 
— Cladium. SW. . © à... . à 
— effusus. SW. . . . . + + + . : 
— Mariscus. Vahl. . . . . . .. 
— mucronatus. Linn. . . . . . . 
SOIR ADIDRIA PERRET ETC 
_ hastata. Mœnch. . . . . . . 
GRILL A RE PA RE EN: 
—  Berthelotii. Webb. . . . . . CHER 
—  dasyantha. Webb... . .…. . . . . . 
2 -Honolés HA 206 F8 F6 #0 
—  hæmorrhoidalis. Webb. . . . . . . 
— hyacinthoides. Desf. . . . . . . Dr: 
—  maritima. HIDNT MERS ER 


( 472 ) 


209 
211 
241 
88 
91 
90 
88 
90 
91 


393 


SCIRPUS MS AR M ere 
—  biumbellatus. Forsk. . . . . . . . . 
—  brevifolius. Roxb. . . . . . . . .. 
=. Giorgio 6 0 o Dao a 
—  fiiformis. Savi. . . . . . . . . .. 
—  globiferus. Salzm. . . . . . . . . . 
— … Holoschænus: Linn. ... . + : . - 
—. JOUR Mokes © sou à 24408 
—  longibracteatus. Salzm. . . . . . . 
a MARIMUS CNT ee 7 
—  numidianus. Vahl. . . . .. . . . 
—  pallescens. Roxb. . . . . . .. | 
—  palustris. Br. . . . . . . . . . . . 
— Savir. Seb Le 
— Gas IN 6% ps occe CRE 

SCÉRROCGHEUDA SON A UE 

— AVENIR 
SCOLOCHLOAM A EONEEE ER ARTE 
— arundinacea. Mert. et Koch. 

—_— Donna AGAUT EE CE 
SCOLOPENDRIUM. . . . . . . .. . . . .. 
— Ceterach. Sm. . . . . . 
SCORDIDM ERNST LES be 
— SDINOSUM CAN NE EE 
SCORODONIA. . . . .. SRE UNE 
— SDINOSU LIT EEE EE 
SCROEUENRE RER CR ET 
— alpestris. Gay. . er 

— arguta. Hort. Kew. . . . . 

_— betonicæfolia. Webb. . . . 

— calliantha. Webb. . . . . .. 

— glabrata. Hort. Kew. . . . . 

— peregrina. Wydl. . . . .. 

— Scopolii. Lois, . . . . . . .. 

— Scorodonia. Linn. . . . . . 

— SHULAUMAUTI EN ES 
SHPACGINELIA TERRE 
_— denticulata. Link. . . . . . 
SÉRRAPATCUS RER PRE 
_— lanceolatus. Parl. . . . . . 

— MOIS PET IEEE 


ep eee + es le etre orne +) 7e 0) le le 


DICO CN OR ONCE CE CR EDP CEE; 


—  glauca. Pal, Beauv. . . . . . . . 
— verticillata. Pal. Beauv.. . . . . 
SLDERIDIS ER EE 
— canariensis. Linn. . . . . . . 
— candicans. Hort. Kew. . . . . . 
— CNELICO INT er 
— macrostachys. Poir. . . . . — 
— Massoniana. Bnth. . . . . . . . 
SIEMPPENIVA ST ER ET 
Siempreviva de la mar 
SMIC ER RAR PEL 
—  canariensis. 
—. anime LR Se 5 6 8 5 à 
—  pendulina. Lowe. . . . . . . 


el en fee es emo se ele re 


366 
368 
368 
368 
366 
367 
367 
365 
367 
366 
366 
368 
366 
367 
366 
418 
418 
395 
395 
395 
443 
443 
409 
409 
409 
409 
130 
433 
4131 
134 
136 
4135 
431 
133 
134 
4132 
433 
433 
a 
412 
411 
371 
381 
381 
381 
103 
103 
100 
100 
103 
402 
178 
479 
322 
323 
322 
322 


SMIPAXSUbDrE Link nn 
SOFANUME ARE Pl he me 
—  ægypiiacum. Forsk. : . . : . :. 
—  foliolosum. Link. . . : .. ne 
— Humboldtii. Willd. . . : : ... 
— humile. Bernh. : : . . . :. de. 
_— luteo-virescens. Gmel. . . . : .. 
— luteumae Gmel en Ne es. 
— miniatum. Bernh. : : . : . . :. 
— NAVA PEUR UE A ie, 
— HÉFUNNAEAN ne 
— nigrum, Y, villosum. Linn. . 
— Pseudocapsicum. Linn. . : . . .. 
— MESDORUO AT ER Re. 
— VITOSUMAEE AM ER NN 
— villosum. Nocca: » >... | 
SON TR TR RER TS en 00 D 
SORGHUMEERE RER an ue 


SPECULARIA. . 


HAlCDENSC PERS EE EE 


CR 


DRACHNS CR NE CE 


UNSCHIDIG RCND UN 
DUNDUREL ROIS. €" 
scordifolia. Walld. . . . . . :. 


papillata. 
pectinata. Hort. Kew. . . . . .. 
Preauxii. 
pruinosa. 
puberula. 
HOGC, Sie NE 
LONLISEDES RER 


STOPRETAN EN 0 PR PAR TE 


SYNTHERISWA. . 


Tabaya d 
Tabayba 
Tabayba 


DAHAGCOMORANZ 


CN one oo lolo Le, eee ete ce fee 


chenopodioides. Pall. . . :.... 
FEUTICOSA M FOTSEI RUE Nu 
MATUMA MOYEN NN : 
vermiculata. Forsk.. . . :. ... 
— vulgare. Schrad. . . . .. 
ulce, 
MAO ER A EN 
mora, ,. 


D FLD RC ET SEE Terre 


ut. — (3° sECT.) 


( 473 ) 


323 
120 
122 
282 
282 
122 
122 
122 
121 
123 
191 
192 
122 
424 
122 
121 
42 
497 
428 
3 


476 
180 
180 
481 
179 
480 
182 
177 
177 
181 
177 
178 
388 
338 
388 
330 
330 
207 
209 
208 
208 
208 
385 
385 
254 
252 
250 


Tabayba selvaje Canariensium, . . . . . : .. 953 
Tabayba selvaje Nivariensium. 5 250 
DACAFODUIIA EEE 295 
Tapinasté, eds iete EE 46 
LA jOS EN ER en EE. 69 
TAMUSS 5, LE es Rs 1 à 317 
—  communis. Links... 317 
D LEUUIS ELODE MPR A. 317 
LAGAPASTE SE RS EE ne 2 347 
TarapON A 7 ML Rule 295 
AREA PO as ME re RP ra 235 
DECDARIA NE 2 LUE Re 436, 441, 412 
_— COUCOU CAN ENTRE 442 

— CIORITITACAV EEE 436 

— Filix fœmina. Cav. . . . . .. 441 
OR ER NT Pere Et 44 
TELMATOPHACE... 5 mr 2. . 297 
— SIDDA SCI nn A0 
BETRAHITUMS M NES RON 97 
— hirtum. Hoffmg. . ..... 97 
HERRAPOGONSE SL ER EN EN EE 397 
— villosum. Desf. . . . . .. 397 
DEUCRIUM EE BI CREER DE 4108 
— canariense. Lam. . . . .. .. 407 

— FTUUCANS AR 4108 

— heterophyllum. L'Hér. . . . .. 107 

— spinosum. Linn . . . . . :. 409 
HREAUEMEXQUEN RER PR ET. 202 
THELIGONUM. . . Ar 266 
—_ Cynocrambe. ZLinn. . . 266 
DAESDO ME M CE Ur Ent en) 232 
no CIpiNUM Des Fe 232 

— QUI PO REE 239 
RHPMUSE PRE M EUNES ER RAI 68 
— Calamintha. Linn. . . . . . . .. 82 

— Ririus EME EN an 78 

— INOUOTUS ALAN. M UNS 71 
CNET ES EE 83 
nm LM OTISANUITES- I CDD ee ON 69 

— TONER POIL. RE NRA 81 
— terebinthinaceus. Brouss. . . 81 
LEON CERN EU FN 59 
RINEARIAS Sn es SN RE CR 221 
—  Convolvulus. Webb et Moq.. . . 221 
MTCUCRE RE CL RER 37 
OI ER PRES Aus CES CNRS: 253 
MOronPIMUAIO EE 62 
BRACHENTANN EE SON 419 
— distachya. Link. : : .... 419 
RRAGANUME Se RO er. 211 
— HUTATUM DENON 212 
HRAGUS RSR Tr CR RORRE CORPS UT 386 
— racemosus. Desfs : 1,150, 386 
TECMPIAACTA NT CRE ER ER Ce 410 
TRICHOLÆENA SET. CRAN Re 425 
— micrantha. Schrad. . . .. 426 

— ANTON EDN AT ONN 495 


TRICHOMANES. . . . ... 


( 474 ) 


EN Ra. 447 | VERBENA officinalis. Linn. . . . . . . .. 
— alatum. Hook. . . . . . .. 447 + MeDEnS DER, ie un se PEUT 
— brevisetum. R. Br. . . . . . 441 — SUPINA. LANTERNE 
— canariensis.. Linn. . . . . . DÉS ER ONCE ME Lie Me TM: 
= RAUICARS SU RAT — agrestis. Eng]. Pot em: 
— SCANAENS- SN ne ne 447 — Anavalis nn Enr CRE. 
— speciosum. Willd. . . . . . 447 — anagalloides. Guss. . . . . . . . 
— tunbridgensis. Linn. . . . . 446 — HIVENSIS LIN RE EE. 
TRICHONEMAZ Let. 0 0 ue Me 8 312 — Beccabunga. Linn. . . . . . . . 
— Bulbocodium. Webb. ... .. 312 —  didyma. Ten. . . . . . - . . . . 
— . grandiscapum. Webb. . . . . 312 = MNipoluid, Fee M PT 
dnipo de 16 Guanches En M ns Ne LOU ANVAONE A. PR ER EE CR, 
DÉIPLACGENEe, 424 0.2 PL SE à 394 —  muricata. Nees. . . . . . . - . . 
— NICNS SAN RARES SOA IDE A CRT RP EE CNE 
HRISETUM ESRI EME REC T n 2 398 —  stolonifera. Pres. . . . . . . . . .. 
— CONATENSC AL ALIEEE EN NES OO MINAST ET LPS RC TURE 
— neglectum. Rœm et Sch. . . . 00) MNANaBECTIA RP ee CP 
RRITICUM EE TE ET Ne ÉAOMRNINAIICOS EMEA NE EEE ECS 
— Coaguim, ICE SE; me 56 0 OL NV INONINA A  ŒTR e Mne : 
— MEDENS LATE FORECLE 0 LO0MONUPPIASERRL CRETE NC ES CE 
— SYIOGLICUMS DE MN NNNE 419 —  Myurus. Gmel. . . .. . . . . .. 
AREA O EME SES A ET ne 150 —  Pseudo-Myurus. Rchb. . . . . . . 
— MENIMA ELLE ENS SNA EDENBERGI 
— MERSICOJOL  IVEUD ER 0" 152 — lobelioides. DC. . . .. 

— MISCOSA CODE RER Ne. " 4153 — nutabunda. DC. . 
HRIX AGO MONET Ie. 95 = pendula. Schrad. . . . . 
—  “arvensis. Hoffmg. . : : ." : . . OMR ANA SEEN EN en 
D COlOTAIT PAT RE CE CNRS 95 = STEAM 
—  cordifolia. Mœnch. . . . . . .. 0:15 = fnntescens PU en 
HD DISCO NE LAN RU 2 NET: Le 2314 | WOODWARDIA. . £ . .. 4. 02, « .. 
HUB A RER MES NL Re EE 291 — RAUICANS SU 0U EE 
=  GAUUSe SON 6 Du hs 0 vo mo DONMIMENAICAMEIETA ER EN EN EN 
——_—qnqusiifolia. Link... 5. . 294 ÉCRIT PE CE 
IAE T ANUNELIA EU EN ON 291 ACID ee on cute er RS PE 
DRACEINE MEN CR RENE de |. 387 ÉD UCGALO EN Mis EL OT ENRNE 
— parvifiona. Trin. «4. "7 387 Dee LE LA CUMOTA SRE "VEN ENT As 

CRGINPNSMPRRRE ESS. ARR. Gt 339 AE Date. C0 UN | 

TE CNT EN COIU CSN ET 339 — de Risco Canariensium, . . . . . . . . . 
—  hesperia. Webb.. . 339 | —— de Risco Mivariensium. . . . . . . . . . 
— Scillas Stein he. as à ee © 339 SRE NS ERP EEE RE ES 
UROPETALUMSE RER eee 341 = DO, SOUS 4 513 45 0 3 
ce serotinum. Wiest. , 3 © 341 == HONTE 3: 0 80 8 > © ON 2 2 0 
DROGUE eee 5 010 EE RENE CORNE CS 259 A SL ODA CE 
2 'OTDOTEMMITIN Aer Un - 264 POS LONG EE 
nn COUDGIO NAN + net DS) || MUC RER CCE FE UMRTE 
—. membranacea.s Poir.s . - …. . . 259 —  Draconis. Einn. « : . : à: à 
D OMOMONASAOI TS POUMEZANNICHELELA ME 0 
— stachyoides. Æ#ebb. . . - . . . . 259 — dentata. Willd. . . . . .. 
= OUTONS UNSS ER 0 259 — HOUNA GANT 
Uvas de los Guanches, . . . . . . . . . . . - 220 — palustris . Linn. . . . .. 
MATA ACTES ET NE ET UT re re SARIRAAPPANIA Se um mnt. 
VERBASCUM. . . RE UE qe 128 — NOUUIORA USE RER 
== sinuatum. Linn, . . .- . . . . 129 = MÉDENSe BEIC ET re 
MERDENAE RE Cat. 772 0 4 NN NANTES ES TE EN SN 2 
noi fiora. Lin... 7 it 1 FE OM 


ENUMERATIO TABULARUM 


SECTIONIS TERTIÆ PHYTOGRAPHIÆ CANARIENSIS. 


Tag. PAG. 
17e PÉSendreammolissna ECO ER RER Te Cie 28 
138. Bhodorrnizaemreatas PREDDe 4.0. hr RAR LT Er NE 30 
139. — Slandtlosare Poe ELU ne ER NEA 20 32 
440. Les feutteuloS ae be ER APR EE A CRT 33 
141. Cuscuta Episonchum. Webb . . . . . . . . . A RE LP CRAN © 31 
142.  Calyeinas hebbis nas nee Re RS Te 38 
143. Messerschmidia fruticosa var. angustifolia. . . . . . . . . . . . . . . . 40 
144. Echium Auberianum. Webb et Berth. . . . . . . . . . . . . . . . . . 43 
RÉ TPS DIR DCE LUS TE ré CORRE 44 
146. en Pininaine one Dean us. Lines de nel ee Ne 4.4 
147. —  onosmæfolium. Webb. . . . . .. a pe dE nf RE 41 
ROROR MED Cas nel IT CRE ER ER er ER 49 
148. Dion DCE PR EN A de D car 1: UE 48 
149. A Te De 0 DES RE CPC PT LC CDR RE Le 49 
150. Bystrapecononeamfolius LeAPRt RC ET 64 
4541. — Canaries CRE CNE NERO EE CRE 65 
154. B. — cerEulatlisss MGR ESS cer PE RER ES RER 66 
152. Thymus origanoides. Webb . . . . . . . : - . . . - . . . Se RE 2 69 
153. Micromeriathymoides JR NO 71 
154. — Éissopifola SCENE ER 72 
155. — herpyllomorpha. Webb. . . - . . . . . . . . . : . . . . . 73 
155. B. — Tragothymus. Webb. . . . . . . - . . . . à... - . za 
156. — lachnophylla. Webb. . . . . . . . . DC VONT HER 74 
156. B. — ÉSOPRVIA EU ER  R C 74 
1672 — ÉCOLE RTE CE 15 
157. B. — Preauoule HcDhe Re ne Se RE. 75 
158. — tenues Linbe ess Ie 6 Le NT CRC MERE CNED 76 
158. B. —— pohoides AVebL 76 
459. — Bento C0 RE RE Dr DEP ET 71 


160. = noire on nmen ete en diss EN ie EC ne 78 


Tags. PAG. 
100 MB ANIME A UHAnOIdES AMEDDEN ONE CR RENE Ne. 18 
161. — jé ET ME DORE TER Er OR ET 79 
162. — RéHARReMAONA EMILE ER 80 
163. — HÉNSIOTARACNTR SL IANE SE ER PEL RME Re 80 
164.  — (érebinthinAcea ACIER ER RE EE 81 
165. Nepetaiteydea- EPL ED RE EEE Re CRM Ce 85 
TOC AIR BTOUSSONELNE ET NE CR DROLE ART Ce. _ 90 
167. AE CN PUIACA PLU NE MN TO Ne D EN Et 7e 111 
167. — “ORENTENRT CERN NE D A RAS NE NL 111 
167. PR CADATIENOIS AN bte de dore De VA OEUE ee RE ES LEE 114 
168. Ecucophae-Candicans ED EE 0e 100 
169. D TEOSDNACEIUS HELD EEE EN 101 
170. re dasvenaphales WEDD MR ERA E RET MR AR AET. 102 
iQries nM ASS OMAN AN CDD MUR RCI SI RE eos nas 102 
172. nn CACIOS CONS CU EN EN RP EN EE 103 
173. Polodendroniheterophyllun He EE 107 
174. SolinumeNaya eh berthe es CE EE EN 124 
175. Mithamasanis ta PQ ce LME LEE TR es RTE EnrT : 284 
MIO Campylanthus salsoloides. Roth... . . . . . . . . . . . . .. TT 128 
177. SoO Ua ae la DEA ER RC 135 
(Tabula per errorem inscripta est Scrofularia arquta.) 
178. SCO AT ASIN ONE RE EE EE AC 133 
179. — ATOUT E D ele ER MORE OT CRM < ER -E 132 
(Tab. ad pag. 132 notata per errorem 1717.) 
180. — Cala ha UE RE CR ER PS EE Ne 136 
181. Pinariatheteroph ls hous DO EE NE me EE 141 
182. nn CODE D OURS MR EL CEE SN TRE ON. EE Dee QT EI 142 
183. Callianassa Isabelliana. Webb... . . . CE TRES PEN RE CE CRETE UE RAD LE 0 
184. PMDÉRANCANATENSIS MED DURE Le ANR Rae LME RE T. * 147 
185. BhÉhpeastrichoc al cOWebb Le OENER Ee ELNA 154 
OGM AEN TETE AR RE ET RER 164 
187. DEUNENS CHIC TATAUT LME EL ENS 168 
188. HÉbendenarexcolsa Pants NS ONE SARA SE 170 
189. Statice papillata. Webb. . . . . . . . . . NE ae ee MR RE dE 177 
190. nr De CU A RE PEN NEee E ORN Sr En nn NT 178 
191. nt DUDCRUIA ACER ER re RE Rite 179 
199. DC Ata Re e DD. + RES EPA PR LE EN Te 179 
193. a DA CLO PINS IS SRTOUSS. Rte ee NEONUMERIC 180 
194. er IDONESCONS DOS RE D EC RE TUE 181 
195. nn DEASSIC RONA CDD ER ER ER TC LC 182 
196. ns HHACIODICTA CU PT RENE RP PT nus? 


Tag. 


HT 


19e 


10e 


200. 
201. 
202. 
203. 


204. 


205. 


206. 


207. 
208. 
209. 
210. 
211. 
212. 
213. 
214. 
215. 
216. 
217. 
218. 
219. 
220. 
221. 
222. 


223. 
224. 
224. 
225. 
226. 
2. 
220 


Elantago/arhorescens Por SL SRE A EE ne 


(Tabula ad pag. 188 per errorem notata est 195.) 


Banta ON ebDHRe BAR sen ri CREER ESRI: yes 


(Tabula ad pag. 188 per errorem notata est 196.) 


Alterrantherasachyrantha ED RCE mens 


(Tabula ad pag. 194 per errorem notata est 197.) 
Chenolea canariensis. Mog. . . . . . . 


BE AIPLOCUINDLENS CT ONU EN RE OR 
dd tCDbIan a A 0e MERE AS COL SUPER AMEL 
BHO berBar bu Ana EDR RE RE CA EE 


(Tabula ad paginam 224 male notata est 204.) 


RÉTSÉARIN CAT SAONE RARE RER EE TR EU; 


(Tabula ad paginam 225 malè notata est 202.) 


Orécdaphne felens eNAobsES SN CNP UN 


(Tabula ad paginam 228 malè notata est 203.) 


Paurustcananensis He eL ED et M ON 


(Tabula ad paginam 230 malè notata est 204.) 


Buphorbhrattopurpureathrous EN NN 
en 1APIVIA POS Re ee CU IE 
= HÉMIOEs FER EM EN D RARE RER ns 

IDROGAS ATEN OISE ER EN 

= M HNOO OURS EGP RER UE ACT TRS 


—  appendiculata. Webb. . . . 


SAIRUICANATIENSIS OMAN EC EN ERT 
RENE ER EURE SRE RS TU LS 
Juniperus Cedrus. Webb et Berth. . . . . . . . . . .. 
RyphamacrantheleITL EN ENRENNe 


Dracanculus canariensis. Xunth. . . . . . 


Orchis canariensis LT NN EN 


Habenaria tridactylites. Zindl.. . . . 
Trichonema grandiscapum. Webb. . . . . : . . .. 
(Tabula ad pag. 313 malè notata est 185.) 


Hamus eus LOC PE RS LEE CPR Te | 
Danaeandroey na il ee EN CRE Lee A Er 
UN TEL EME ET ie PTE TPME  Te de : 


Smilax canariensis. Willd. . . . 
Asparagus scoparius. Lowe. . . 


— UNE MEME E EE ENT ER RE Re 


— arborescens. Brouss. . . . . .. . .. .. 


+ « e  « « 


se SUR Te" à à 


CALE E COR ET 


e À ee, à à = 


+ + = + = « + 


% + + « Se = 


M" er ee sue 


ere l'etlaltte ai, 


0 1e. ‘ol ere at ee 


Ma a es es à 


238. 
239. 
240. 
241. 
241. 
242. 
244. 
245. 
246. 
247. 
248. 
249. 
250. 


PAG 

Asparagus Pastorianus. Webb et Berth. . . . . .... .. ..., ..… 330 
Scilla hæmorrhoïdalis. Wehbiosos. 2e qui Les ru DA ot. 337 
= QU ENTIER UT RER RER UC EE LORS DR 337 

—= MSN CREER PO ER ET ER RE 338 

EE NE ON ER EL RE ER RE AP REC NE 338 
At Uen Heu NRA An D ER Leger 346 

PR MDI EURE moe die nr do UC Cats à 348 
Eure Colon PR Re re ne d'A 351 

et M DULDURC UT EE in M ON CL 352 

En CANONS CN A EE ARS 
CoMMeMNISASTATIA AÉ TE E S TE NR ERE-Lr2. 357 
— canescens. Vahl. . . .. RS LR OR TS Der 359 
Cvpenusubicundus FAR PEER RARES ee 362 
Bhalats-cananenss Linie PEU LE DO SORT 374 
Ba DEAD SAC ER er em Nr ER. 375 
DS COMENT CP NEA CR RE een à 318 
Pennisetumecenchroide HE ER CE RE us. 80 
Banicumepas pales ter. ee CM RE Re 4x 384 
DISARMEMONOSA SPORE RS SR A RAT EEE US Te ne, 385 
ANMGHAS NES EEE ROUES NES AE PME AE ANT EEE : de JÉO 
a AUDIO Ge Te eu ie ce M ol nes diner 402 
DCS S nn Un En nee nd RE SU Re EU à 417 
Aepidimreloncatum Sante, 2 CN NE ET. k37 
RsplertumACanariCnse CUITE LE Re NE Lee 441 
Ge ntbesspulonela Ron Re CE à 453 


( 478 ) 


( 479 ) 


ERRATA QUORUM PRÆCIPUA 


AD TABULARUM ORDINEM SPECTANTIA SUMMA CURA OBSERVANDA ET CORRIGENDA. 


.+ 


Pag. 15, lin. 33, Armoraciä, leg. Armoricä. 
Pag. 88, in annot., novi, leg. gnari. 
Pag. 125, differæ, leg. differre. 

Pag. 132, lin. 18, Tab. 117, leg. 179. 
Pag. 135, Un. 26, Tab. 179, leg. 177. 
Pag. 188, lin. 3, Tab. 195, lez. 197. 
Tbidem, lin. 23 , Tab. 196, eg. 198. 
Pag. 194. Tab. 197, leg. 199. 

Pag. 224, lin. 1, Tab. 201, leg. 203. 
Pag. 225, lin. 26, Tab. 202, leg. 205. 
Pug. 228, lin. 1, Tab. 203, leg. 205. 
Pag. 230, lin. 10, Tab. 204, {es. 206. 
Pag. 313, lin. 5, Tab. 185, lez. 222. 
Pag. 443, lin. 31, Codam, leg. Codani. 


NU 


ELU 
SET 
1] 


N 


in 


Mi 


01570
Internet Archive Audio

Featured

Top

Images

Featured

Top

Software

Featured

Top

Texts

Featured

Top

Video

Featured

Top

Mobile Apps

Browser Extensions

Archive-It Subscription

Save Page Now

Full text of "Histoire naturelle des Iles Canaries"

See other formats
